Ilias diachronica Ny (13) - FreiDok

freidok.uni.freiburg.de

Ilias diachronica Ny (13) - FreiDok

32

Ilias diachronica Ν (13)

ἥ ῥά οἱ ἀσπαίρουσα καὶ οὐρίαχον πελέμιζεν

|ἔγχεος· ἔν|ϑα δ᾿ [ἔπειτ᾿] + ἀφίη _ μένος |ὄβριμος Ἄ|ρης.

445 |Ἰδομενεὺς| δ᾿ \ἔκπαγλ᾿/ ἐπεύξατο |μακρὸν ἀΰ|σας·

„|∆ηΐφοβ᾿, ἦ| \ῥα δὴ/ ƑεƑίσκομεν |ἄξιον \ἔμ|μεν/,

| + τρὶς ἑνὸς ἀν|τὶ πεφάσϑαι; _ ἐπεὶ [σύ περ] |εὔχεαι οὕ|τως.

|δαιμόνι᾿, ἀλ|λὰ καὶ αὐτὸς _ \ἀντί᾿/ |ἵστασ᾿ ἐμεῖ|ο,

|ὄφρα Ƒίδῃς| οἷος \∆ιƑὸς/ _ γόνος |ἐνϑάδ᾿ ἱκά|νω,

450 ὃς πρῶτον Μί|νωα \?τεκὼν/| _ Κρήτῃ |〈ϑῆκ᾿〉 ἐπίου|ρον·

Μίνως δ᾿ |αὖ τέκεϑ᾿ υἱ|ὸν \ἀγλαƑὸν/ |∆ευκαλίω|να,

|∆ευκαλίων| δ᾿ ἐμὲ τίκτε _ \πολέ|Ƒεσσι/ Ƒάνακ|τα

| + Κρήται ἐν εὐ|ρείῃ· νῦν δ᾿ ἐνϑάδε |νῆƑες ἔνει|καν

σοί τε κακὸν καὶ πατρὶ καὶ ἄλλοισι Τρώεσσιν.“

455 \ἦ ῥα/, |∆ηΐφοβος| δὲ δι|άνδιχα *μερ|μέριξε,

|\ἠƑέ/ τινα| [που] Τρώων \ἑταιρίσσαι|το*/ μhεγαϑύ|μων

|ἂψ ἀναχω|ρήσας, \ἦƑε/ _ πειρή|σαιτο καὶ οἶ|Ƒος.

ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι,

βῆναι ἐπ᾿ Αἰνείαν· τὸν δ᾿ ὕστατον εὗρεν ὁμίλου

460 ἑσταότ᾿· αἰεὶ γὰρ Πριάμῳ ἐπε- |μήνιε δί|ῳ,

\ὅ τ᾿/ ἄρ᾿ |ἐσϑλὸν ἐόν|τα μετ᾿ _ |ἀνδράσι οὐ| [τι] τίεσκε.

\πὰρ/ δ᾿ ἱστάμε|νος Ƒέπεα| _ πτερό|Ƒεντα \*ποταύ|δα/·

445 ἔκπαγλον 446 ἄρα δή τι – εἶναι 448 ἐναντίον, v. l. -ος 449 v. l. ἴδῃ – Ζηνὸς

450 τέκε 451 ἀμύμονα 452 πολέσσ᾿ ἄνδρεσσιν 455 ὣς φάτο – μερμήριξεν 456 ἤ

– ἑταρίσσαιτο 457 ἢ 461 οὕνεκ᾿ 462 ἀγχοῦ – προσηύδα

443 ~ Π 612, Ρ 528 οὔδει ἐνισκίμφϑη, ἐπὶ δ᾿ οὐρίαχος πελεμίχϑη. 444 = Π 613, Ρ 529.

445 ~ 413, dort mit dem Namen des Gegners. 446 f. ~ Ξ 471 f. 447 Vgl. Λ 388 νῦν δέ

μ᾿ ἐπιγράψας ταρσὸν _ ποδὸς εὔχεαι αὔτως. 448 Vgl. Φ 481 f. ἀντί᾿ ἐμεῖο | στήσεσϑαι,

Χ 253 #στήμεναι ἀντία σεῖο. 449 Vgl. u.a. ∆ 205 #ὄφρα ἴδῃς als Entsprechung zur

3. Sg. #ὄφρα ἴδῃ 195. – Im Hexameter metrisch bedingtes Ζηνός. 450 ~ Ξ 322 #ἣ τέκε

μοι (!) Μίνωα, s.d.; regulär ist τέκε von der Mutter, τέκετο vom Vater. – Vgl. π 120

#μοῦνον ἔμ᾿ ἐν μεγάροισι τεκὼν λίπεν. 452 Wie Ρ 308 οἰκία ναιετάασκε _ πολέσσ᾿ (!)

ἄνδρεσσιν ἀνάσσων, s.d. 453 ~ Ω 256, 494 #Τροίῃ ἐν εὐρείῃ; mit dem metrischen

Reflex des alten Lokativausgangs -αι (wie -οι), neben dem in Analogie nach Dat./Lok.

*-ᾱσι (ion. -ῃσι) aber schon früh das Allomorph *-ᾱι gestanden haben könnte (ion. -ῃ).

454 Originärer Hexameter. 455 ~ Θ 167, dort Τυδείδης δέ. Zu μερμηρίζω s. Frisk II

210. 456 Vgl. Ω 335 #|ἀνδρὶ ἑται|ρίσσαι; das Denominativ kommt sonst nicht vor.

458 = Ξ 23, Π 652. In dieser Form ein originärer Hexameter; zum Versschluss vgl. u.a.

Ρ 417 τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη#. 459 ~ Ξ 24 #βῆναι ἐπ᾿ Ἀτρείδην, s.d.

460 Vgl. Σ 257 ὄφρα μὲν οὗτος ἀνὴρ Ἀγαμέμνονι μήνιε δίῳ; das Verbalkompositum nur

hier. 461 Vgl. Α 244 χωόμενος (bzw. 412, Π 274 #ἣν ἄτην), ὅ τ᾿ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν

ἔτισας (ἔτισεν). – Am Versschluss wie Ι 238 οὐδέ τι τίει#; im alten Vers wohl noch ohne

Kürzung des /ī/, vgl. Ι 378, Ν 176, Ο 551. 462 = ∆ 203 u.ö. (Formelvers).

Weitere Magazine dieses Users
Ähnliche Magazine