Ilias diachronica Ny (13) - FreiDok

freidok.uni.freiburg.de

Ilias diachronica Ny (13) - FreiDok

34

Ilias diachronica Ν (13)

Αἰνείαν ἐπιόντα πόδας ταχύν, ὅς μοι ἔπεισιν,

ὃς μάλα καρτερός ἐστι μάχῃ ἔνι φῶτας ἐναίρειν·

|καὶ δ᾿ ἔχει ἥ|βης ἄνϑος, ὃ [τε] _ κράτος |ἐστὶ μέγισ|τον.

485 |εἰ γὰρ \ὁμή|λικε*/ γενοίμεϑα |τοῖδ᾿ ἐπὶ ϑυ|μοῖ,

|αἶψά κεν ἠ|Ƒὲ φέροιτο _ \κῦδος/ |ἠƑὲ φεροί|μην.“

ὣς ἔφαϑ᾿, οἳ δ᾿ ἄρα πάντες ἕνα φρεσὶ ϑυμὸν ἔχοντες

πλησίοι ἔστησαν, σάκε᾿ ὤμοισι κλίναντες.

Αἰνείας δ᾿ ἑτέρωϑεν ἐκέκλετο οἷς ἑτάροισι,

490 ∆ηΐφοβόν τε Πάριν τ᾿ ἐσορῶν καὶ Ἀγήνορα δῖον,

οἵ οἱ ἅμ᾿ ἡγεμόνες Τρώων ἔσαν· αὐτὰρ ἔπειτα

|λαƑοὶ ἕπονϑ᾿|, ὡς εἰ [τε] μετὰ _ κτίλον | + ἔσπετο μῆ|λα

|πιόμεν᾿ ἐκ| βοτάνης· γάνυται |δὲ [ἄρα τε] φρένα ποι|μήν·

ὣς Αἰνείᾳ ϑυμὸς ἐνὶ στήϑεσσι γεγήϑει,

495 ὡς ἴδε λαῶν ἔϑνος ἐπισπόμενον ἑοῖ αὐτῷ.

οἳ δ᾿ ἀμφ᾿ Ἀλκαϑόῳ αὐτοσχεδὸν ὡρμήϑησαν

μακροῖσι ξυστοῖσι· περὶ στήϑεσσι δὲ χαλκὸς

σμερδαλέον κονάβιζε τιτυσκομένων καϑ᾿ ὅμιλον

ἀλλήλων. δύο δ᾿ ἄνδρες ἀρήϊοι ἔξοχον ἄλλων,

485 ὁμηλικίη γε mit vv.ll. ὁμηλικίῃ, -ην – meist ἐνὶ 486 μέγα κράτος (v.l. κλέος)

482 ~ 477; metrisch komplettierender Relativsatz, wie auch 394. 483 Vgl. u.a. 316

und Α 178 #εἰ μάλα καρτερός ἐσσι. 484 ~ Ι 39 ἀλκὴν δ᾿ οὔ τοι δῶκεν (!), ὅ τε κράτος

ἐστὶ μέγιστον (s.d.). – Oder #\ἔχει δ᾿/ ἥβης |ἄνϑος, ὅ τε| _ etc. 485 ~ γ 364 πάντες

ὁμηλικίη μεγαϑύμου (!) Τηλεμάχοιο. Vgl. u.a. ο 197 ὁμήλικές εἰμεν#. 486 Wie Σ 308

ἤ κε φέρῃσι μέγα κράτος, ἦ κε φεροίμην#, s.d. – Ursprüngliches κῦδος (vgl. Χ 217) konnte

nicht in den Hexameter übernommen werden. 487 Formelhafter Hexameter nach

Mustern wie ὣς ἔφαϑ᾿, οἳ δ᾿ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ (Iteratvers, u.a. Γ 95, mit

Varianten); Π 219, Ρ 267 ἕνα ϑυμὸν ἔχοντες#; Κ 232, Φ 386, Ω 321 ἐνὶ φρεσὶ ϑυμός (an

gleicher Versstelle). 488 = Λ 593, ~ Χ 4; ionischer Hexameter (ἔστησαν). 489 ~

Ο 501 Αἴας δ᾿ |αὖϑ᾿ ἑτέρω|ϑεν \κέκλετο/ |Ƒοἷς ἑτάροι|σι; ein alter Vers, der durch Austausch

des Namens dem neuen Kontext angepasst ist. 490 ~ 478, s.d. (korrespondierend);

ε 272 #Πληϊάδας τ᾿ ἐσορῶντι, ψ 303 ἐσορῶσ᾿ ... ὅμιλον#. – Kontrahiertes ἐσορῶν

nur hier. 491 ~ λ 371 f. οἵ τοι ἅμ᾿ αὐτῷ | ῎Ιλιον εἰς ἅμ᾿ ἕποντο. – Originärer dichtersprachlicher

Hexameter. 492 + ἔσπετο wie 300, s. d. 493 Oder eher \γέγηϑε/, vgl.

Θ 559. 494 ~ (u.a.) Ο 629 ὣς ἐδαΐζετο ϑυμὸς ἐνὶ στήϑεσσιν Ἀχαιῶν. – Wie 497 wohl ein

originärer Hexameter. 495 Bis auf #ὡς ἴδε frei formuliert; ἑοῖ αὐτῷ# statt (Ƒ)οἷ αὐτῷ

auch δ 38. 496 ~ 526 οἳ δ᾿ ἀμφ᾿ Ἀσκαλάφῳ αὐτοσχεδὸν ὡρμήϑησαν. Im Dual entspricht

Р 530 καί νύ κε δὴ ξιφέεσσ᾿ αὐτοσχεδὸν ὡρμηϑήτην, s.d.; die alte 3. Plural wäre

ὅρμηϑεν*. 497 f. ~ Ο 388 #μακροῖσι ξυστοῖσι; Φ 254 f. ἐπὶ στήϑεσσι δὲ χαλκὸς | σμερδαλέον

κονάβιζεν, s.d. 498 ~ 560 τιτυσκόμενος καϑ᾿ ὅμιλον#, s.d. 499 Leicht restituierbar,

mangels syntaktischer Eigenständigkeit aber wohl nicht älter als der Kontext

(nicht †ἀλλή|λων· δύο δ᾿ \ἄνδρ᾿| ἀρήϊω*/ |ἔξοχον ἄλ|λων).

Weitere Magazine dieses Users
Ähnliche Magazine