Ilias diachronica Ny (13) - FreiDok

freidok.uni.freiburg.de

Ilias diachronica Ny (13) - FreiDok

Ilias diachronica Ν (13) 37

οἳ τόν |γε προτὶ Ƒάσ|τυ φέρον \βα|ρὺ/ στενάχον|τα,

|τειρόμενον|· \κὰδ/ δ᾿ αἷμα \νεƑουτά|της* ῥέƑε/ χει|ρός.

540 οἳ δ᾿ ἄλλοι μάρναντο, βοὴ δ᾿ ἄσβεστος ὀρώρει.

ἔνϑ᾿ Αἰνέας Ἀφαρῆα Καλητορίδην ἐπορούσας

λαιμὸν |τύψ᾿ ἐπὶ Ƒοἷ| τετραμμένον |ὀξέƑι δου|ρί·

ἐκλίνϑη δ᾿ ἑτέρωσε κάρη, ἐπὶ δ᾿ ἀσπὶς ἐάφϑη

καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ ϑάνατος χύτο ϑυμοραϊστής.

545 Ἀντίλοχος δὲ Θόωνα μεταστρεφϑέντα δοκεύσας

οὔτασ᾿ ἐπαΐξας, ἀπὸ δὲ φλέβα πᾶσαν ἔκερσεν,

ἥ τ᾿ ἀνὰ νῶτα ϑέουσα διαμπερὲς αὐχέν᾿ ἱκάνει·

τὴν ἀπὸ πᾶσαν ἔκερσεν· ὃ δ᾿ ὕπτιος |ἐν κονίῃ|σι

\κάππεσ᾿/, ἄμφω |χεῖρε φίλοις| _ ἑτά|ροισι πετάσ|σας.

550 Ἀντίλοχος δ᾿ ἐπόρουσε, καὶ αἴνυτο τεύχε᾿ ἀπ᾿ ὤμων

παπταίνων· Τρῶ|ες δὲ περι|_σταδὸν |ἄλλοϑεν ἄλ|λος

\νύσσον/ σάκος |εὐρὺ παναί|Ƒολον, |οὐδὲ δύναν|το

εἴσω ἐπιγράψαι τέρενα χρόα νηλέϊ χαλκῷ

Ἀντιλόχου· πέρι γάρ ῥα Ποσειδάων ἐνοσίχϑων

555 Νέστορος υἱὸν ἔρυτο καὶ ἐν πολλοῖσι βέλεσσιν.

οὐ μὲν γάρ ποτ᾿ ἄνευ δηΐων ἦν, ἀλλὰ κατ᾿ αὐτοὺς

στρωφᾶτ᾿· οὐδέ οἱ ἔγχος ἔχ᾿ ἀτρέμας, ἀλλὰ μάλ᾿ αἰεὶ

σειόμενον ἐλέλικτο· τιτύσκετο δὲ φρεσὶν ᾗσιν

ἤ τευ ἀκοντίσσαι ἠὲ σχεδὸν ὁρμηϑῆναι.

538 βαρέα 539 κατὰ – νεουτάτου ἔρρεε 543 v. l. ἑάφϑη (durch etymologischen Anschluss

an ἅπτω oder ἕπομαι, s. Schol.) 549 κάππεσεν 552 οὔταζον

538 Formales und inhaltliches Gegenstück zu 423, s.d. 539 Vgl. ἀπριάτην Α 99; im

Hexameter ist das Femininum metrisch ausgeschlossen. 540 = 169. 541 Originärer

Hexameter mit singulärer Synizese, weil der ionische Dichter an Stelle von #Αἰνείας

δ(έ) einen Versanfang mit gliederndem ἔνϑ(α) wählte; vgl. hierzu 643. 543 ~ Ξ 419 ἐπ᾿

αὐτῷ (!) δ᾿ (!) ἀσπὶς ἐάφϑη#; dort steht die augmentierte (!) Problemform in erkennbar

jungem ionischem Kontext (anaphorisches αὐτός; δέ nach dem Präpositionalausdruck).

544 ~ Ξ 420 καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ, bzw. Π 414 = 580 κάππεσεν,

ἀμφὶ δέ μιν ϑάνατος χύτο ϑυμοραϊστής. 545 Originärer Hexameter nach altem

Muster, vgl. Π 313 Φυλείδης δ᾿ Ἄμφικλον ἐφ_ορμηϑέντα δοκεύσας. 546 Ionischer

Hexameter (Augment, dichtersprachliches οὔτασ(ε) statt οὔτα) mit einer Abwandlung

von ἀπὸ δ᾿ ἄμφω κέρσε τένοντε# Ξ 466 (s. d.) = Κ 456, vgl. Friedrich 1956, 98 f. 548 f. =

∆ 522 f., an beiden Stellen mit neuer 1. Vershälfte. 550 ~ Λ 580 (metrisch identische

Namensvariante). 551 Versschluss wie Ι 311. 552 Wie 607. 553 ~ 501, weitgehend

formelhaft. 554 Originärer Hexameter mit Gen. auf -ου vor Konsonant. 555

Oder |Νέστορος υἱ|ὸν \Ƒρῦτο*/ καὶ _ ἐν πολ|λοῖσι βέλεσ|σι, aber eher für den belegten

Kontext gedichtet. 556 Ionisch (anaphorisches αὐτός). 559 ~ 585, Π 359 #ἵετ᾿

ἀκοντίσσαι; Ψ 817 τρὶς δὲ σχεδὸν ὁρμήϑησαν (!)#.

Weitere Magazine dieses Users
Ähnliche Magazine