Ilias diachronica Ny (13) - FreiDok

freidok.uni.freiburg.de

Ilias diachronica Ny (13) - FreiDok

Ilias diachronica Ν (13) 41

620 „|λείψετέ ϑην| οὕτω \νῆƑας/ _ ∆ανα|ῶν ταχυπώ|λων,

Τρῶες 〈μέγ᾿〉 ὑ|περφίαλοι|, _ [δεινῆς] ἀκό|ρητοι ἀϋ|τῆς,

ἄλλης μὲν λώβης τε καὶ αἴσχεος οὐκ ἐπιδευεῖς,

ἣν ἐμὲ λωβήσασϑε, κακαὶ κύνες, οὐδέ τι ϑυμῷ

Ζηνὸς ἐριβρεμέτεω χαλεπὴν ἐδδείσατε μῆνιν

625 ξεινίου, ὅς τέ ποτ᾿ ὔμμι διαφϑέρσει πόλιν αἰπήν,

οἵ + μοι |κουριδίην| ἄλοχον καὶ |κτήματα πολ|λὰ

μὰψ οἴ|χεσϑ᾿ ἀνάγον|τες, ἐ|πεὶ φιλέεσ|ϑε \κεῖϑι/·

νῦν αὖτ᾿ ἐν \νή|Ƒεσσι μενοι|νᾶτε*/ |ποντοπόροι|σι

|πῦρ ὀλοƑὸν| βαλέειν, κτεῖναι δ᾿ ἥ|ρωας Ἀχαι|Ƒούς.

630 ἀλλά \που/ σχή|σεσϑε καὶ ἐσ|σύμε|νοί περ Ἄρη|ος.

Ζεῦ [πάτερ], ἦ τέ σέ |φασι περὶ| _ φρένας |ἔμμεναι ἄλ|λων,

ἀνδρῶν \καὶ/ ϑε|ῶν· σέο δ᾿ ἐκ| _ τάδε |πάντα πέλον|ται·

οἷον |δή \νυ χαρί|ζεαι _ |ἀνδράσι/ ὑβ|ριστῇσι,

[Τρωσίν,] τῶν 〈ῥα〉 μένος |αἰƑὲν ἀτάσ|ϑαλον, |οὐδὲ δύναν|ται

635 |φυλόπιδος| \κορέσσασϑαι _ ὁμοῖ|ο*/ πτολέμοι|ο.

πάντων [μὲν] κόρος |ἐστί, καὶ \ὕπ|νοιο/ |καὶ φιλότη|τος

μολπῆς |τε γλυκερῆς| καὶ ἀ|μύμονος ὀρ|χηϑμοῖο,

τῶν πέρ τις καὶ | + μάλλον ἐƑέλ|δεται |ἐξ ἔρον + ἧ|ναι

\|ἠƑὲ μάχης|/· Τρῶες δὲ \τῆς/ _ ἀκό|ρητοι ἔα|σι.“

640 ὣς εἰπὼν τὰ μὲν ἔντε᾿ ἀπὸ χροὸς αἱματόεντα

620 γε νέας 627 παρ᾿ αὐτῇ 628 νηυσὶν μενεαίνετε 630 ποϑι 632 ἠδὲ 633 ἄνδρεσσι

χαρίζεαι 635 κορέσασϑαι ὁμοιΐου 636 ὕπνου 639 ἢ πολέμου – μάχης

621 ~ 639; Φ 224 #Τρῶας ... ὑπερφιάλους, 459 Τρῶες ὑπερφίαλοι; Ξ 479 Ἀργεῖοι ἰόμωροι,

ἀπειλάων ἀκόρητοι. 622-625 Einschub des ionischen Dichters, inhaltlich wie Γ 353 f.;

in der Ilias weitgehend singulär, aber mit Parallelen in der Odyssee. 622 ~ σ 225 σοί κ᾿

αἶσχος λώβη τε μετ᾿ ἀνϑρώποισι πέλοιτο (sc. wenn dein Gast nicht vor Misshandlung

geschützt ist); Ι 225 οὐκ ἐπιδευεῖς (!)#, s.d. 624 ~ (u.a.) Χ 19 ἐπεὶ οὔ τι τίσιν γ᾿ ἔδδεισας

ὀπίσσω#. – Ionische Flexionsvariante zu #Ζεὺς ὑψιβρεμέτης Μ 68 u.ö., ähnlich Ο 293

#Ζηνὸς ἐριγδούπου (!). 625 ξείνιος heißt Zeus sonst erst in der Odyssee, vgl. bes.

ξ 283 f. ∆ιὸς δ᾿ ὠπίζετο μῆνιν | ξεινίου, ὅς τε μάλιστα νεμεσσᾶται κακὰ ἔργα. – Die

Kunstbildung αἰπήν# (statt αἰπεῖαν oder αἰπεινήν) nur hier und in der Odyssee, immer

im selben Kontext: γ 130 = ν 316 αὐτὰρ ἐπεὶ Πριάμοιο πόλιν διεπέρσαμεν αἰπήν, ähnlich

λ 533, ϑ 516. 627 ~ α 123 παρ᾿ ἄμμι φιλήσεαι; vgl. ο 281 κεῖϑι φιλήσεαι. Augmentloses

φιλέεσϑε in anamnestischer Funktion, s. zu 466. – Im Hexameter ion. modernisiert

(anaphorisches αὐτός). 628 Vgl. 79, 214; μενεαίνω kommt im Ν sonst nicht vor. – Im

Hexameter mit silbenschließendem νῦ ἐφελκυστικόν. 629 ~ Ο 702 νῆας ἐνιπρήσειν

κτενέειν ϑ᾿ ἥρωας Ἀχαιούς. 631 ~ Ρ 171 ὢ πόποι, ἦ τ᾿ ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι

ἄλλων#. 633 ~ Ρ 587, Φ 57, ε 183 u. ö. #οἷον δή; vgl. α 32 οἷον δή νυ. 635 ‘des gemeinsamen

Krieges’; im Hexameter phonologisch gestrecktes /homoiīọ̄/ ← /homoio/.

637 = ψ 145. 640 ~ Ξ 170 ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντος#. – Ionisch (μέν nach dem Artikel).

Weitere Magazine dieses Users
Ähnliche Magazine