Drachme30_WEB

drachme

Interkulturelles Magazin / Deutsch-Griechisch / Zweisprachig

12

---------

φάκελος

Γερμανία λαμβάνει χώρα ένας ιερός αγώνας για Δικαιοσύνη

και Αποζημίωση, με μπροστάρη τον Μανώλη Γλέζο και μαζί

του τον ελληνικό λαό και τη νέα γενιά»!

Στο ολοκαύτωμα του Κομμένου έκανε αναφορά ο Δημήτρης

Βλαχοπάνος, ο οποίος κάλεσε να ανεβούν στη σκηνή και οι

τρεις απόγονοι θυμάτων της σφαγής οι οποίοι ήταν παρόντες

στην αίθουσα: ο Ηλίας Βλάχος, που ζει στην Στουτγάρδη και

διήνυσε εκατοντάδες χιλιόμετρα για να είναι παρών στην εκδήλωση,

ο Κώστας Δήμος και η Λίτσα Δήμου, οι οποίοι ζουν και

εργάζονται στο Μόναχο.

ματωμένος γάμος της Αλεξάνδρας με τα 40 θύματα, μαζί

Ο με το πανηγύρι της Παναγίας που γιόρταζαν οι κάτοικοι του

Κομμένου το δεκαπενταύγουστο, αποτελούν τα ειδικά εκείνα

στοιχεία που κατατάσσουν το ολοκαύτωμα του Κομμένου στις

πιο κτηνώδεις και πιο αποτρόπαιες πράξεις του β΄ παγκόσμιου

πολέμου. Και τις πράξεις αυτές δεν έχουμε το δικαίωμα ούτε

να τις λησμονούμε ούτε να τις συγχωρήσουμε ποτέ, τόνισε ο

Δημήτρης Βλαχοπάνος.

Και με τα λόγια του αυτά έκλεισε το διήμερο πρόγραμμα των

εκδηλώσεων τιμής στο Κομμένο και τους νεομάρτυρές του,

ενώ υπογραμμίστηκε η ανάγκη επαγρύπνησης των σημερινών

ανθρώπων απέναντι στην αναβίωση της ναζιστικής ιδεολογίας,

για να μην ξαναζήσει η ανθρωπότητα τη φρίκη που γνώρισε στη

διάρκεια του β΄ παγκόσμιου πολέμου. Αλλά υπογραμμίστηκε,

επίσης, η αξία κάθε πρωτοβουλίας που στοχεύει στην κοινή

συνεργασία πνευματικών ανθρώπων Ελλάδας και Γερμανίας και

αναδεικνύει τις ευρωπαϊκές αρχές της αλληλεγγύης και της ειρηνικής

συνύπαρξης των λαών.

Στις πύλες του πολυπολιτισμικού

Μονάχου

της Κατερίνας Σχισμένου

Μεταφράστρια του «Αγαπημένη μου αδερφή Άλεξ... στα

γερμανικά»

υποδοχή που μας επιφύλαξαν στο Μόναχο ήταν πραγματικά

Η ένθερμη και συγκινητική. Αλλά και οι συζητήσεις που κάναμε

ουσιαστικές και ενδιαφέρουσες. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε

η ευαισθησία των Γερμανών πάνω στο πνεύμα των εκδηλώσεων

μνήμης, πολύ περισσότερο όταν ο κυρίαρχος σκοπός τους

είναι η σύσφιξη των σχέσεων και μόνο μεταξύ των δύο λαών.

Γιατί η γνώση των γεγονότων και της ιστορίας είναι η γέφυρα

που τους οδηγεί στην ειρήνη, την αλληλεγγύη και την αρμονική

συνύπαρξη και συνεργασία με κέντρο τον άνθρωπο. Το Μόναχο,

άλλωστε, χαρακτηρίζεται από πολυφωνία και ελευθερία, γι’

αυτό και είναι μια πόλη ανοιχτή σε τέτοιου είδους πολιτιστικές

εκδηλώσεις.

Έχει την ξεχωριστή της σημασία η συνομιλία και συνεργασία

με ανθρώπους ανοιχτών οριζόντων, οι οποίοι συμβαίνει μάλιστα

να βρίσκονται σε νευραλγικές θέσεις πολιτισμού και παιδείας

μεγάλων δήμων όπως ο δήμος Μονάχου. Θέματα όπως

η σφαγή του Κομμένου είναι όντως πολύ λεπτά και απαιτούν

προσεκτικούς χειρισμούς για να τεθούν σε σωστή βάση, αλλά

και να προβληθούν όπως τους πρέπει και από τη σκοπιά της

γερμανικής πλευράς. Γιατί, σε κάθε περίπτωση, δεν είναι ευχάριστο

να υπενθυμίζεις στους σημερινούς πολίτες της Γερμανίας τα

εγκλήματα που διέπραξαν οι πρόγονοί τους στον υπόλοιπο κόσμο.

Δεν είναι εύκολο να τους μιλήσεις για τις σφαγές του Κομμένου,

της Μουσιωτίτσας, των Λιγκιάδων –για να περιοριστώ

μόνο στην Ήπειρο. Σφαγές που προξένησε ο τακτικός στρατός

της πατρίδας τους και όχι τα Ες Ες ή κάποιες παραστρατιωτικές

οργανώσεις. Αλλά δε γίνεται και να τα αποσιωπήσεις. Ούτε και

να τ’ αφήσεις να περάσουν στη λήθη.

Στο πλαίσιο αυτό, μας εξέπληξε ευχάριστα η φιλοξενία στο

γραφείο του Δήμου του Μονάχου. Η κα Έντερ σταμάτησε

αμέσως κάθε άλλη εργασία της και αφιερώθηκε εξολοκλήρου

σε μια ειλικρινή συζήτηση που έμοιαζε με στρογγυλό τραπέζι.

Θεωρώντας τιμή της που άνθρωποι προερχόμενοι από μαρτυρικούς

τόπους της Ελλάδας ξεδίπλωναν τις αιματοβαμμένες

σελίδες της πατρίδας τους, αντιμετώπισε με απόλυτη κατανόηση

την ανάγκη μας να κρατάμε αναμμένη πάντα τη φλόγα της συλλογικής

μνήμης του λαού μας. Συμφωνήσαμε πως η ιστορική

αυτή παρεκτροπή της ναζιστικής θηριωδίας επισώρευσε αμέτρητα

και απερίγραπτα δεινά και στην ίδια τη Γερμανία. Ακριβώς

για το λόγο αυτό προσέγγισαν με ζεστό και οικείο πνεύμα

τις εκδηλώσεις και τάχτηκε εξαρχής στο πλάι μας.

Το ίδιο, εξάλλου, πνεύμα φιλίας και συμμετοχής διακρίναμε και

στους Γερμανούς πολίτες που κατέκλυσαν το EineWeltHaus,

όπου ο Γερμανός κρουστός Gunter Baby Sommer παρουσίασε

το μουσικό δράμα «Γάμος στο Κομμένο». Το Eine Welt Haous

βρίσκεται σε μια περιοχή γεμάτη πολυπολιτισμικές δραστηριότητες,

ομάδες και συνδικάτα. Αποτελεί την πολύχρωμη και

πολυπολιτισμική πλευρά του Μονάχου. Εκεί συχνάζουν οι ακτιβιστές

της ειρήνης, είτε είναι Γερμανοί είτε όχι. Διανοούμενοι,

συγγραφείς, δημοσιογράφοι, μουσικοί, ταξιδευτές, όλο το πολύχρωμο

μωσαϊκό του κόσμου και οι λάτρεις της ελευθερίας

της σκέψης και της τέχνης.

Ανάμεσα σ’ ένα τέτοιο κοινό νιώθεις πως ο άνθρωπος δεν

παύει ποτέ να είναι μια αξία ανεκτίμητη. Ανεξάρτητα από

φυλή, φύλο, εθνικότητα και άλλα τέτοια ηχηρά παρόμοια. Οι

πολίτες που προσήλθαν στο EineWeltHaus, είναι ένα κοινό που

αισθάνεται πως κάθε σελίδα της ιστορίας είναι προσωπική υπόθεση

καθενός. Γι’ αυτό και παρακολούθησε με ευλάβεια την

παράσταση, την οποία χαρακτήρισε ως μια τέχνη υψηλών προδιαγραφών.

Και συγκινήθηκε, αλλά και έκλαψε και ταράχτηκε

και ήθελε με τη λήξη της να μάθει και άλλες λεπτομέρειες. Και

κάποια μέρα να επισκεφτεί το μαρτυρικό Κομμένο και να προσκυνήσει

τον τόπο που έβαψε κόκκινο η ναζιστική κτηνωδία.

Διευκρίνιση: Το φωτογραφικό υλικό αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του περιοδικού, το οποίο ήταν καλεσμένο στην εκδήλωση στις 16 Αυγούστου

2016 στο Κομμένο Άρτας. Όσοι παρακολουθούν ανελλιπώς το έργο μας από το 2010, γνωρίζουν ότι θα καλύπταμε το γεγονός, όποιος Πρωθυπουργός

κι αν έδινε εκείνη την ημέρα το „παρών”. Όποιος κι αν έκανε τον κόπο να επισκεφτεί τον μαρτυρικό τόπο, μετά από 73 ολόκληρα χρόνια. Όποιος

τολμούσε, παρουσία του Γερμανού Πρέσβη εν Αθήναις, να υπερ-τονίσει δημοσίως τις ελληνικές αξιώσεις αναφορικά με το θέμα των αποζημιώσεων.

Στο επόμενο τεύχος θα επανέλθουμε επ΄ αυτού. Προς το παρόν, ας μην αφήσουμε τις όποιες πολιτικές μας διαφορές να καλλιεργήσουν το έμφυτο

ταλέντο μας στη διχόνοια και να χάσουμε μια πολύ σημαντική μάχη που πρέπει να κερδηθεί.

Weitere Magazine dieses Users
Ähnliche Magazine