Aufrufe
vor 5 Jahren

Editorial - Quickborn. Vereinigung für niederdeutsche Sprache und ...

Editorial - Quickborn. Vereinigung für niederdeutsche Sprache und ...

EHLERS – Winnen – En

EHLERS – Winnen – En Märken vundaag Ach Kapstadt ... dat harr ik sounso nich regelt kregen, wat maak ik denn mit Anna un all de annern? Is al goot, maakt Se sik keen Kopp dorüm. Doch, Fru Baumann, mi deit dat bannig leed – un wenn ik wüsst harr, wat Se för en smucke Fru sünd, weer mi dat güstern noch pienlicher ween. Düsse Snackeree in dat Call-Center – man wat schall ik maken, is beter as goorkeen Arbeit. Oh, pardon, ik heff vergeten: also hier is nu „De Reis na Kapstadt“, en lütt Geschicht to ’n Lesen keen Reis, man, mi dünkt, beter as gornix. Herr Clausen, de Geschicht kann ik nich verknusen, so en olen Kraam – de köönt Se sik an ’n Hoot steken. Un den Snack mit de smucke Fru ok. Ik maak nu mien Melkerie to Enn – un wenn Se wöllt, köönt wi uns Klock 8 in uns Wienlokal drapen, dor gifft dat Wien ut Südafrika. Ik laad Se in. Du verdreihte Koh! Dat fangt ja goot an. Hool op mit Pedden! De Bedrievshölper quält sik rum mit Anna. Un dat dree Week lang? Sind de annern Daams ok so kettelig? Winnen maakt doch Spaaß ..De Fleger is noch nich in de Luft. Twee Lüüd striet sik üm den Finsterplatz. Frau Baumann, Herr Clausen, könnten Sie sich bitte einigen? Wir starten in wenigen Minuten nach Kapstadt. 10

JOHANNA KASTENDIEK Verraden Verraden „Oh, Mann, Heinz! Stell di vör, Ellen hett allens rutkregen!“ Mit hochroden Kopp lett Rolf sik op’n Stohl an den Stammdisch fallen. He is en beten ut de Puust. Sien Stammdischbroder Heinz, de al op em töövt hett, ritt de Ogen op: „Wat?! Du meenst ...? Nee, dat glööv ik nich. Dat kann ik eenfach nich glöven! Kumm, nu berohig di man eerstmal. Wullt en Kööm to dien Beer? Un nu segg mal, wo kunn dat denn passeren? Wi weern doch so vörsichtig!“ „Ja, dachen wi“, antert Rolf un winkt Johanna Kastendiek af. „Jürgen, weetst du, wat uns Naver is, de hett uns sehn. In disse Club, wo wi toletzt binnen weern. Weetst du dor, wo Manfred disse dralle Blondine op’n Schoot harr. Jürgen weer mit Geschäftsfrünnen dor, de afsluut mal op’n Kiez wullen. Un wi mit uns dune Köpp hebbt em gor nich sehn. Du kennst Jürgen doch ok. Hest du em dor sehn?“ Heinz schüttkoppt. „Sühst woll“, seggt Rolf, „ik ok nich. Ik harr noog mit de Rothoorige to doon, de mi jümmerto dat Hemd opknöppen wull. Man, wat sitten wi nu in de Schiet!“ Sien Kopp is hüüt noch roder as in anner Tieden un de Sweet steiht em op de Steern. „Un weetst du, woso dat rutkamen is? Jürgen hett dat an annern Morgen forts sien Fro vertellt un de harr nix beteres to doon, as dat glieks mien Ellen wieder to seggen. Un Ellen hett denn to mi seggt: Legen hett keen Zweck, segg mi de Wohrheit. – Bi uns hangt de Huussegen villicht scheef, dat kannst woll glöven.“ Heinz is en beten witt üm de Nääs worrn. Dor mutt he eerstmal een op drinken. 11

Editorial - Quickborn. Vereinigung für niederdeutsche Sprache und ...
Dat Letzt - Quickborn. Vereinigung für niederdeutsche Sprache und ...
Wöör vörweg - Quickborn. Vereinigung für niederdeutsche Sprache ...
Leve Lesers - Quickborn. Vereinigung für niederdeutsche Sprache ...
Dat Letzt - Quickborn. Vereinigung für niederdeutsche Sprache und ...
Dat Letzt - Quickborn. Vereinigung für niederdeutsche Sprache und ...
Satzung - Quickborn. Vereinigung für niederdeutsche Sprache und ...
Lebe Moten un Frünnen - Quickborn. Vereinigung für ...
Inhaltsverzeichnis — 62. Jahrgang, 1972 - Quickborn. Vereinigung ...
Inhaltsverzeichnis — 69. Jahrgang 1979 - Quickborn. Vereinigung ...