Essen-Kalmthout.pdf

VERKEER en VERVOER in ESSEN, KALMTHOUT en ROOSENDAALte wachten. Vervolgens staptenallen in de eigenlijke ‘inhuldigingstrein’,die vooraf gegaanwerd door een ‘éclaireurlocomotief’(eclaireur = verkennerof padvinder). Een drietal‘chars à banc’ (letterlijk: ‘janplezier’) was gereserveerdvoor het muziekgezelschapuit Merksem, dat de muzikaleopluistering bij elk station zouverzorgen. Een artilleriesalvovreugdeschoten weerklonkvanaf de stadswallen, waarnahet vertreksein werd gegevenen de trein zich langzaammaar zeker in beweging zette.Een kwartier later kwamhet station van Ekeren inzicht. Het was getooid methet gemeentelijke wapenschilden verschillende Franstaligeopschriften. Na een kortmaar vrolijk oponthoud, waarbijde plaatselijke veldwachterdrie geweerschoten loste,werd de reis voortgezet naarKapellen. Ook hier klonkenvreugdeschoten na aankomst,waarbij het gezelschapbegroet werd door deburgemeester onder luidetoejuichingen van het publiek.Vervolgens werd opgestoomddoor het heidelandschap naarhet landelijke en zeer schilderachtigversierde stationvan Kalmthout. Hier liet eenpeloton van vier man eveneensvreugdeschoten weerklinken,waarna er een gejubelopsteeg uit ‘een groepschoonste meisjes van hetdorp, opgesteld in onberispelijkerijen en op hun paasbestRond 1900 staken de spoorwegmaatschappijen elkaar naar de troon metfraaie stationsgebouwen. In die tijd hadden zij een sleutelpositie verworvenmet het absolute monopolie in het reizigersvervoer. Het stationsgebouwvan Essen is nog steeds een getuige uit die tijd. Boven de hoofdingangprijkten (behalve ‘het gevleugeld wiel’) de opschriften ‘Staatsspoorweg’en ‘Chemins de fer de l’Etat’. De Franse naam moest later het veldruimen krachtens taalwetgeving. Foto’s Marius Broos, 7 september 1988(boven en onder).uitgedost’. Na een kort oponthoud in Essen werdde triomftocht voortgezet naar Roosendaal. Despeciale trein, bestaande uit ‘twee locomotieven enzeventien nieuwe zeer elegant ingerigte deligences,chars à banc en wagons’ werd hier uitgebreidmet drie rijtuigen, waarin de twee Roosendaalsemuziekgezelschappen zaten, die even tevoren noghet Belgische volkslied hadden gespeeld. Na eenbezoek aan het voorlopige eindpunt bij Etten, waarnog enige Nederlandse genodigden werden opgenomen,reed de trein via Roosendaal weer naarAntwerpen. Hier nuttigde men een keurig feestmaal.Menige heildronk op het welslagen van deonderneming werd uitgesproken. Pas om acht uur‘s avonds keerden de Nederlandse genodigden ende beide Roosendaalse muziekgezelschappenmet een extra trein terug uit Antwerpen.Op 3 juli 1854 werd de spoorweg voor het publiekopengesteld, voorlopig slechts van Antwerpen totRoosendaal, vanwaar er gelegenheid was om per9