Veenhuizen revisited, voorstel voor een nieuwe PI in Veenhuizen

NXTlandscapes

uiterlijkheden...

Koepel en kruis. Zelfs zonder religieuze

connotaties blijkt gevangenisarchitectuur

zich over langere tijd te

conformeren aan enkele stricte regels

en ordeningsprincipes. Daarbij is het

denken van binnen naar buiten de

gemene deler. Hoe een en ander zich

verhoudt tot de omgeving is iets wat

pas recent tot het pakket behoort.

Opmerkelijk, omdat het exterieur van

de ‘stadsgevangenis’ uit het verleden

juist nadrukkelijk ontworpen werd

met het oog op een zekere ontmoedigende

afschrikwekkendheid.

Nu gevangenissen steeds meer in

de periferie van de stad beland zijn,

lijkt het zelfs zo te zijn dat ze bijna

niet meer te onderscheiden zijn van

een gemiddeld kantoorgebouw of

bedrijfspand. Goede voorbeelden

daargelaten zou een pleidooi voor

een zekere ‘ouderwetse’ herkenbaarheid

van de PI van de toekomst geen

kwaad kunnen.

In het geval van Veenhuizen ligt er

een inspirerend voorland. De wijze

waarop de omheining interacteert

met de gebouwen daarbinnen is een

interessant vertrekpunt. Is er sprake

van transparantie of massa?

Ook de opbouw van maten, massa’s

en hoogtes kan veel verschil maken.

Uitgangspunt is een carrévormige

omheining van 300 x 300 m met een

hoogte van 6 m, rond een bouwenveloppe

tot 12 m hoog, waarvan maximaal

25% tot 18 m hoog. Dat moet

toch tot iets moois kunnen leiden...

More magazines by this user
Similar magazines