Veenhuizen revisited, voorstel voor een nieuwe PI in Veenhuizen

NXTlandscapes

Als je bij de tijd wilt blijven...

Een vuistregel zegt dat de kosten van het gebruik van

een gebouw over de levensduur zo’n 200 keer hoger

zijn dan de oorspronkelijke investering. De kosten van

sloop en nieuwbouw bedragen doorgaans niet meer dan

6% tot 8 %. Dit maakt nieuwbouw in Veenhuizen een

realistische optie.

Door het arbeidsintensieve karakter van een PI vormen

personeelskosten een belangrijke kostenpost. In Veenhuizen

zijn deze kosten door de hoge kwaliteit, trouw en

arbeidsethos van het gevangenispersoneel substantieel

lager dan elders in het land.

Met het samenbrengen van de 3 Veenhuizer PI’s op één

nieuwe locatie kan het huidige personeelsbestand van

485 worden teruggebracht met 15 %. Een efficiencyslag,

die door besparing op personeelskosten jaarlijks bijna

€ 5 miljoen oplevert.

moet je af en toe een doorstart maken

Veenhuizen kan in het veranderend krachtenspel

waarin het Rijk vandaag opereert ruimte bieden aan

nieuwe concepten voor detentie die...

• morgen gerealiseerd kunnen worden en kunnen

rekenen op draagvlak bij de bevolking

inspelen op nieuwe ontwikkelingen bij de bouw,

het beheer en de exploitatie van de PI’s

• leiden tot een efficiënte bedrijfsvoering en kostenreductie

• continuïteit bieden op het gebied van personeel,

arbeid en omgeving

• impulsen bieden voor andere economische ontwikkelingen

• recht doen aan de nominatie van Veenhuizen voor

een plek op de Werelderfgoedlijst van Unesco

De fysieke en mentale ruimte is er, evenals de bereidheid

om nieuwe plannen te faciliteren.

werden nauwlettend in de gaten gehouden.

Ontsnappingspogingen van gedetineerden

vinden immers zelden plaats

zonder hulp van buiten.

Het is zonder meer opmerkelijk dat Veenhuizen

meer dan anderhalve eeuw lang zijn

prominente rol als grootste centrum van

detentie in het land heeft weten te vervullen

en behouden.

Waar de idealen van autarkie en wederkerigheid

het in een tijdsbestek van minder

dan twee generaties moesten afleggen

tegen de realiteit van de dag, heeft Veenhuizen

als gevangenisdorp vele opvattingen

en veranderingen in het gevangeniswezen

het hoofd kunnen bieden, en doeltreffend

weten in te spelen op zeer uiteenlopende

vragen vanuit de maatschappij.

Misschien is het wel de marge die Johannes

van den Bosch, de oprichter van de

oorspronkelijke kolonie, had ingebouwd

door niet alleen gebouwen, maar ook

gronden tot een wezenlijk onderdeel van

het concept te maken. Gronden die ook nu

een wezenlijke rol kunnen spelen bij het

bepalen van de toekomst van Veenhuizen.

Wellicht is het ook de echo van het oorspronkelijke

gedachtengoed van de Maatschappij

van Weldadigheid waardoor ook na

1859 door gevangenispersoneel en plaatselijke

bevolking zelden gesproken werd van

gedetineerden, maar van ‘verpleegden’.

Een uniek en interessant geluid uit het

verleden. Zeker gezien het immer actuele

spanningsveld tussen de roep om vergelding

en de wens tot resocialisatie en

integratie.

More magazines by this user
Similar magazines