ASA Journal : Past Present Perfect (May-Jun 2025)

02

เพมการ

รับประกัน

03

2025

MAY-JUN

PAST

PRESENT

PERFECT

theme

PAST

PRESENT

PERFECT

Marking ASA’s 90th anniversary,

this year’s theme explores the

evolution of Thai architecture—

across eras, cultural fusion,

and social adaptation. Curated

exhibitions and academic

dialogues aim to foster shared

understanding and inspire a

collective architectural future.

14

THEMATIC

PAVILION 2025

Architect’68’s Thematic

Pavilion returns with six

design teams, showcasing

experimental architecture

through collaborations with

manufacturers under defined

creative constraints.

20 46

ASA EXPERI-

MENTAL DESIGN

COMPETITION

2025

This year’s competition invites

architects to merge past and

future, using contemporary

tools to create meaningful,

innovative works rooted in

heritage.

ASA CLASSROOM

2025

A hands-on seminar on software

and digital tools in architectural

practice, organized into five

programs, engages participants

with practical knowledge for realworld

professional settings.

68

ASA PLATFORM

SELECTED

MATERIALS 2025

This exhibition presents a

curated selection of innovative

and sustainable architectural

materials and products.

74

ASA

INTERNATIONAL

FORUM 2025

The Forum examines

architecture’s evolution across

generations, featuring four

global architects sharing timespanning

insights and ideas.

32

ASA

ARCHITECTURAL

CONSERVATION

AWARD 2025

The awards promote public

participation in conservation

and recognize heritage owners

for their contributions.

56

ASA

PROFESSIONAL

SEMINAR 2025

Featuring three distinguished

Thai experts, the seminar

delivers insightful lectures

and applicable professional

knowledge.

70

FOLIO

Than Srichan

80

2025

MAY-JUN

PAST

PRESENT

PERFECT

The Association

of Siamese Architects

under Royal Patronage

248/1 Soi Soonvijai 4 (Soi 17)

Rama IX Rd., Bangkapi,

Huaykwang, Bangkok 10310

T : +66 2319 6555

F : +66 2319 6419

W : asa.or.th

E : asaisaoffice@gmail.com

Subscribe to ASA Journal

T : +662 319 6555

ASA JOURNAL

COMMITTEE

2024-2026

Advisor

Asae Sukhyanga

Chairperson of Committee

Kulthida Songkittipakdee

Committee

Jenchieh Hung

Namtip Yamali, Ph.D.

Prakan Chunhapong

Quan Phitakraxanti

Secretary

Theerarat Kaeojaikla

บทความหรือภาพที่ลงในวารสาร

อาษาหรือสื่ อออนไลน์ สมาคมฯ

ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามกฎหมาย

การนำาบทความหรือภาพจาก

วารสารอาษาไปตีพิมพ์ อ้างอิง

หรือประโยชน์ ใดในสิ่งพิมพ์หรือ

สื่ อออนไลน์อื่น ต้องได้รับอนุญาต

จากสมาคมฯ ผู้เป็ นเจ้าของ

ลิขสิทธิ์ตามกฎหมายเท่านั้น

Editor-in-Chief

Mongkon Ponganutree

Editor

Supreeya Wungpatcharapon

Managing Editor

Kamolthip Kimaree

Assistant Editor

Pichapohn Singnimittrakul

English Translators

Tanakanya Changchaitum

English Editor

Sheena Sophasawatsakul

Graphic Design

art4d WORKS

Wasawat Dechapirom

Sumitra Ingsakunsuk

Photographer

Ketsiree Wongwan

Account Director

Rungladda Chakputra

Print

SUPERPIXEL

Publisher

The Association of

Siamese Architects

Under Royal Patronage

Copyright 2024

No responsibility can be

accepted for unsolicited

manuscripts or photographs.

ISSN 0857-3050

Contact

asajournal@asa.or.th

Contributors

Kullaphut Seneevong

Na Ayudhaya

researcher at NPPN

Company and a Ph.D.

candidate on the

vernacular architecture

program at the

faculty of architecture,

Silpakorn University.

He is interested in

cultural heritage and

currently conducting

research on the built environment

of the Malay

cultural landscape.

Asst. Prof. Saithiwa

Ramasoot, Ph.D.

Is a faculty member

at Department of

Architecture, Faculty of

Architecture, Kasetsart

University. Her academic

interests include

the coexistence of old

and new architecture,

adaptive reuse of old

buildings, and built

environment for health

and well-being. She is

a regular fan of ASA

International Forum.

Bhumibhat Promboot

is currently an architect

and a guest instructor

for the Architecture

Programme and the Integrated

Product Design

Innovation Programme

at Kasetsart University.

He holds the bachelor of

architecture degree from

Kasetsart University

and the Master of Arts

in Architecture from

Staedelschule Architecture

Class in Germany.

Bhumibhat has past

experience as architect

in architecture firms

in Thailand and Japan.

He is also a part-time

writer at art4d.

Surawit Boonjoo

Graduated from the

Faculty of Archeology,

Silpakorn University.

His interest currently is

in art and culture, both

traditional and contemporary.

กุลพัชร์ เสนีวงศ์ ณ อยุธยา

ปั จจุบันเป็ นนักวิจัยที่บริษัท

NPPN Company และ

นักศึกษาปริญญาเอก

สาขาสถาปั ตยกรรมพื้นถิ ่น

คณะสถาปั ตยกรรมศาสตร์

มหาวิทยาลัยศิลปากร สนใจ

ศึกษามรดกทางวัฒนธรรม

และขณะนี้กำาลังทำาวิจัย

เกี่ยวกับสภาพแวดล้อม

สรรค์สร้างในพื้นที่ภูมิทัศน์

วัฒนธรรมมลายู

ผศ.ดร.สายทิวา รามสูต

เป็ นอาจารย์ประจำาภาค

วิชาสถาปั ตยกรรม คณะ

สถาปั ตยกรรมศาสตร์

มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

มีความสนใจในการอยู่ร่วม

กันของสถาปั ตยกรรมและ

สภาพแวดล้อมเก่าและใหม่

การปรับเปลี่ยนการใช้สอย

ของอาคารเก่า และสิ ่ง

แวดล้อมสรรค์สร้างเพื่อสุข

ภาวะ และเป็ นแฟนประจำา

ของงาน ASA International

Forum

ภูมิภัทร พรหมบุตร

ปั จจุบันทำางานเป็ นสถาปนิก

และอาจารย์พิเศษที่คณะ



ในภาควิชาสถาปั ตยกรรม

และภาควิชานวัตกรรม

การออกแบบผลิตภัณฑ์

เชิงบูรณาการ ภูมิภัทร

จบการศึกษาปริญญาตรี

หลักสูตรสถาปั ตยกรรม

ศาสตรบัณฑิตจากคณะ



และปริญญาโทจาก

Staedelschule Architecture

Class ประเทศเยอรมนี

ภูมิภัทรมีประสบการณ์

ทำางานในตำาแหน่งสถาปนิก

ทั้งในประเทศไทยและประเทศ

ญี่ปุ ่ น และยังมีผลงานเขียน

บทความทางสถาปั ตยกรรม

บนเวบไซต์ art4d

สุระวิทย์ บุญจู

จบการศึกษาจากคณะ

โบราณคดี มหาวิทยาลัย

ศิลปากร ปั จจุบันมีความ

สนใจด้านงานศิลปวัฒนธรรม

ทั้งแบบประเพณีและร่วมสมัย

เมื่อจิตวิญญาณและสถาปตยกรรม

มาบรรจบกัน

SMART DESIGN

ASA Platform Selected

Materials 2025

CULTURE

ARCHITECTURE

FUTURE

MAHASAN MODERN CO.,LTD.

บริษัท มหาศาล โมเดิร์น จํากัด

MAHASAN

MAHASAN MODERN

MAHASAN .MODERN

08

message from president

รายนามคณะกรรมการ

บริหาร สมาคมสถาปนิกสยาม

ในพระบรมราชูปถัมภ์

ประจำป ี 2567-2569

นายกสมาคม

อเส สุขยางค์

อุปนายก

สถิรัตร์ ตัณฑนันทน์

วีระพันธุ์ ชินวัตร.ดบ.

ผศ.พิรัส พัชรเศวต

วุฒิ เทศน์อรรถภาคย์

ต่อบูรณ์ คำา ณ พัฒน์

ดร.ธงชาติ บุญอยู่

สารจากนายกสมาคม

เลขาธิการ

ทรงพจน์ สายสืบ

นายทะเบียน

พ.ต.อ.สักรินทร์ เขียวเซ็น

เหรัญญิก

วีรยา ศันสนะเกียรติ

กลับสู่ จุดเริ่มต้น เพื่อไปข้างหน้า คือสารตั้งต้นของคอนเซปต์งาน

สถาปนิก 68 “ทบทวน ทิศทาง : Past Present Perfect” ที่ผ่านมา

ซึ ่งมีจุดมุ่งหมายเพื่อนำาพาเราย้อนกลับไปสู่จุดเริ ่มต้น เพื่อก้าวเดินต่อไป

ข้างหน้าอย่างมั่นคง งานในครั้งนี้เปิ ดโอกาสให้ผู้เข้าร่วมได้ทบทวนอดีต

อย่างลึกซึ ้ง พร้อมทั้งเปิ ดมุมมองใหม่ ๆ แก่สถาปนิกคนรุ่นใหม่ในการเข้า

ถึงประวัติศาสตร์ทางสถาปั ตยกรรมจากหลากหลายแง่มุม

ที่สำค ัญ นิทรรศการในปี นี้ยังนำาเสนอวิชาชีพสถาปนิกที่สัมพันธ์์กับชีวิต

ความเป็ นอยู่ของผู้คนในเชิงการพัฒนาเมืองและการอยู่ร่วมกับสภาพ

แวดล้อมที่เปลี่ยนแปลง อย่างแนวคิดการออกแบบที่พักพิงฉุุกเฉิินสำาหรับ

สถานการณ์์นำ้าท่วม หรือการพัฒนาพื้นที่รอบสถานีขนส่งสาธ์ารณ์ะ (TOD)

ซึ ่งเป็ นการทำางานร่วมกับพันธม ิตรสมาคมทางด้านวิชาชีพที่หลากหลาย

เพื่อให้งานออกแบบตอบสนองต่อผู้คนและสังคมได้อย่างยั่งยืน

ภายในงานยังมีการจัดเวทีเสวนาระดับนานาชาติและนิทรรศการแสดง

สินค้า ซึ ่งเปิ ดพื้นที่ให้ผู้เชี่ยวชาญจากภูมิภาคต่าง ๆ ได้แลกเปลี่ยนองค์

ความรู้ เสริมสร้างความเข้าใจ ความร่วมมือ และเครือข่ายวิชาชีพอย่าง

เปิ ดกว้าง

ปฏิิคม

ทูนธรรม สุโฆสิต

ประชาสัมพันธ์

กุลธิดา ทรงกิตติภักดี

กรรมการกลาง

ปองขวัญ ลาซูส

ผศ.ดร.รัฐพงษ์ อังกสิทธิ์

ศ.ดร.ต้นข้าว ปาณินท์

อดุลย์ แก้วดี

ผศ.ณธทัย จันเสน

จิรเดช สังขะวัฒนะ

ประธานกรรมาธิการ

ภูมิภาคล้านนา

สันธยา คชสารมณี


ภูมิภาคอีสาน

ปกิต ห้างหว้า


ภูมิภาคทักษิิ ณ

ดร.กาญจน์ เพียรเจริญ


ภูมิภาคบูรพา

พู ลชัย เรืองศิลปานันท์

กรรมการทีปรึกษิา

การบริหาร

ชนะ สัมพลัง

วารสาร ASA Journal ฉุบับนี้ จึงเป็ นบันทึกแห่งช่วงเวลาอันสำาคัญของ

กระบวนการทบทวนตนเองครั้งนี้ และเป็ นแหล่งข้อมูลที่มีคุณ์ค่าสำาหรับ

ทั้งผู้ที่ ได้เข้าร่วมและผู้ที่อาจพลาดโอกาส โดยเฉุพาะอย่างยิ่งในยุคที่

สถาปนิกต้องรับมือกับข้อมูลข่าวสารที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว การ

หยุดคิดและทบทวนจึงยิ่งมีความสำาคัญยิ่ง เพราะการมองย้อนกลับไป

ช่วยให้เรามองเห็นเส้นทางข้างหน้าได้ชัดเจนยิ่งขึ ้น

09

Architect’ 25 was inspired by the theme “Past, Present

Perfect,” with the idea of looking back to the beginning

in order to move forward. The event invited thoughtful

reflection on our architectural heritage, offering the next

generation of architects an opportunity to engage with

the past through fresh and diverse perspectives.

This year’s exhibition also highlighted the role of the architectural

profession in relation to people’s everyday lives,

through urban development and adapting to changing

environments. Examples included design concepts for

emergency shelters in response to flooding, as well as the

development of transit-oriented districts (TOD) around

public transportation hubs. These initiatives were carried

out in collaboration with diverse professional associations,

ensuring that design solutions address the needs of people

and society in a sustainable way.

The event also featured an international forum and a

trade exhibition, bringing together professionals and

organizations from across the region. This platform

encouraged the open exchange of ideas and experiences,

promoting dialogue, knowledge-sharing, and regional

collaboration within the architectural community.

This issue of the ASA Journal serves as a lasting record of

this important moment of reflection. It offers a resource

not only for those who attended, but also for those who

wish to revisit and reflect upon the ideas shared. In a

profession continually shaped by rapid technological

shifts and the constant flow of information, moments

of pause and introspection are more vital than ever.

Through looking back, we gain clarity—and renewed

purpose—for the path ahead.

ASA COMMITTEE

2024-2026

President

Asae Sukhyanga

Vice President

Mr. Sathirut Tandanand

Mr. Weeraphan Shinawatra. Ph.D.

Asst.Prof.Pirast Pacharaswate

Mr. Wut Thet-Atthaphak

Mr. Torboon Khamnaphat

Thongchad Boonyou, Ph.D.

Secretary General

Songpot Saisueb

Honorary Registrar

Pol.Col.Sakarin Khiewsen

Honorary Treasurer

Veeraya Sansanakiet

Social Event Director

Toontam Sukosit

Public Relations Director


Executive Committee

Pongkwan Lassus

Asst.Prof.Rattapong Angkasith, Arch.D.

Prof.Tonkao Panin, Ph.D.

Adul Kaewdee

Asst.Prof.Nathathai Jansen

Mr. Jiradech Sangkhawattana

Chairman of

Northern Region (Lanna)

Santaya Kotchasanmanee

Chairman of

Northeastern Region (Esan)

Pakit Hangwah

Chairman of

Southern Region (Taksin)

Dr. Karn Phiancharoen

Chairman of

Eastern Region (Burapa)

Pulchai Ruengsilpanan

Advisory Committee

Mr. Chana Sumpalung

10

ADVERTORIAL

RRSB OFFICE

Phetchabun

Architect: Vaslab Architecture

Material:

Color: Night Sky

BLUESCOPE DESIGN AWARD 2024 WINNER (CATEGORY: FACTORY)

1

1-2

นำาเสนอมิติของการพับใน

งานเมทัลชีท

3-4

เจาะช่องแสงสกายไลต์

แนวทแยง เพื่อแสงสว่าง

ภายในและรูปลักษณ์ของ

สถาปัตยกรรม

เมื่อรูปลักษณ์ของการพับเป็นการเปลี่ยนโฉมหน้าและรูปแบบวิธี

การใช้งานเมทัลชีท สู่ผลลัพธ์ของงานสร้างสรรค์สถาปัตยกรรม

ที่โดดเด่นด้วยรูปทรงที่น่าสนใจของ Vaslab Architecture

ต่อยอดจากคำาว่า ‘Monolithic Structure’ หรือโครงสร้างที่เป็น

เนื้อเดียวที่สถาปนิกชื่นชอบ แปลความหมายมาสู่งานออกแบบ

สำานักงานและโรงคลุมของส่วนชั่งน้ำาหนักรถบรรทุก ที่ต้องการ

นำาเสนอความเป็นสมัยใหม่ในบริบทพื้นที่ต่างจังหวัดผ่านรูปแบบ

ของสถาปัตยกรรม คุณสมบัติสำาคัญของวัสดุหลักคือ ต้อง

สามารถทำาให้พื้นผิวดูเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันได้ตั้งแต่หลังคา ฝ้า

ครอบคลุมถึงผนังแบบดูไม่ขัดเขิน และ COLORBOND® Steel สี

Night Sky เป็นคำาตอบของงานออกแบบในครั้งนี้

เริ่มต้นส่วนของงานออกแบบด้วยการวางภาพรวมของจุด

เส้น ระนาบ ประกอบขึ้นเป็นรูปทรงของอาคารสำาหรับจัดวาง

ตำาแหน่งที่สัมพันธ์กับแนวแกนทางเข้าออกของผังพื้นที่โดยรวม

ด้วยโครงสร้างของอาคารที่เป็นโครงสร้างพาดช่วงกว้าง

When folding becomes a tool of transformation, it

redefines both the appearance and performance

of coated steel. At the RRSB Office in Phetchabun,

Vaslab Architecture explores the form of folding to

achieve an architectural expression marked by bold

geometry and unified surfaces.

Based on the concept of a monolithic structure—a

seamless whole favored by the architects—the

project translates this approach into the design of

an office and truck weighting area. The aim was to

establish a modern identity within a provincial context

through architectural language. Central to this

vision was finding a material that could flow continuously

from roof to wall without visual interruption.

COLORBOND® Steel in Night Sky Color provided

the solution.

(Long Span) ที่ไร้เสากีดขวางพื้นที่ภายใน โดยมีวัสดุเมทัลชีท

COLORBOND® Steel ซึ่งเป็นแผ่นยาวที่ถูกรีดแบบไร้รอยต่อ

นำามาต่อกันให้เหมือนกับรูปลักษณ์ของการพับ ราวกับวัสดุ

นั้นโอบล้อมโครงสร้างของอาคารเอาไว้ทั้งหมด เกิดเป็นฟอร์ม

ของทางเข้าพื้นที่โรงคลุมอย่างน่าสนใจ เชื่อมต่อเข้ากับอาคาร

คอนกรีตด้านหลังให้เป็นเรื่องราวเดียวกัน ทำาให้เส้นสายของ

เมทัลชีทกลายเป็นแพทเทิร์นหลักของอาคารไปด้วย

นอกจากการเลือกใช้ COLORBOND® Steel สี Night Sky จะ

ช่วยสร้างรูปฟอร์มที่น่าสนใจให้กับสถาปัตยกรรมแล้ว กิมมิกที่

ใช้ในงานออกแบบยังเป็นการเจาะช่องแสงสกายไลต์ กระทบกับ

พื้นผิวของเมทัลชีทลอนเหลี่ยมเล็กแนวทแยง นับเป็นการดึงแสง

ธรรมชาติเข้ามาใช้งานภายในอาคาร พร้อมกับสร้างมิติทางการ

มองเห็นเพิ่มเติมให้อาคารน่าสนใจขึ้นอีก

The design process began with an arrangement

of points, lines, and planes that set the building’s

geometry and aligned it with the site’s main access

axis. With its long-span, column-free structure,

COLORBOND® Steel—roll-formed into a high-rib

profile with seamless lengths—clads the building

continuously from roof to wall. The uninterrupted rib

lines create the striking visual effect of coated steel

wrapping and encasing the structure, forming a distinctive

entrance to the covered facility while linking

seamlessly to the concrete building behind. The

linearity of the steel establishes a dynamic visual

rhythm that defines the architecture.

STEEL IN STYLE

2

11

Beyond shaping form, the use of COLORBOND®

Steel in Night Sky Color also integrates with another

key feature: skylights cut into the roof. These

openings direct daylight across the diagonally

ridged metal surfaces, bringing natural light into the

interior while adding depth and visual interest to the

architecture.

3

4

SCAN FOR YOUR COPY

OF STEEL IN STYLE 02

foreword

13

วารสารอาษาฉุบับนี้ ร่วมเป็ นบันทึกส่วนหนึ ่งของวาระครบรอบ 90 ปี

แห่งการสถาปนาสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์

ผ่านการทบทวนและถอดบทเรียนจากอดีต เพื่อร่วมกันมองหา

“ทิศทาง” ของวิชาชีพในปั จจุบัน และปั กหมุดหมายแห่งอนาคต

ของสถาปั ตยกรรมไทย ภายใต้ธ์ีม “Past Present Perfect” ซึ ่ง

เป็ นแนวคิดหลักของงานสถาปนิก’68 ในปี นี้ ซึ ่งเป็ นเวทีที่รวมทั้ง

การแสดงนิทรรศการ งานวิชาการ และกิจกรรมสร้างสรรค์ที่

เปิ ดโอกาสให้สถาปนิกทุกวัยได้มีส่วนร่วม

ในปี นี้ นิทรรศการหลักอย่าง “Craft of Architecture” ได้ชวน

ผู้ชมสำารวจรากเหง้าของงานสถาปั ตยกรรมไทย ผ่านวิธ์ีการ

ก่อสร้างที่สะท้อนทั้งเทคนิค วัสดุ และภูมิปั ญญาท้องถิ่น ซึ ่งยังคง

มีอิทธ์ิพลต่อการออกแบบร่วมสมัย และอีกหนึ ่งความน่าสนใจคือ

พื้นที่ ASA ALL MEMBER ภายใต้ธ์ีม “ชิ้นแรก ชิ้นล่า” ที่เปิ ดให้

สมาชิกทั้งจากสายสถาปั ตยกรรม มัณ์ฑนศิลป์ ภูมิสถาปั ตยกรรม

และผังเมือง นำาเสนอผลงานแรกในชีวิตวิชาชีพควบคู่กับผลงาน

ล่าสุด เพื่อถ่ายทอดพัฒนาการ ความต่อเนื่อง และเส้นทางเฉุพาะ

ของแต่ละคนในโลกแห่งการออกแบบ ขณ์ะเดียวกัน Thematic

Pavilion ที่มากถึง 6 พื้นที่ ได้กลายเป็ นพื้นที่ทดลองความคิด

สร้างสรรค์ของนักออกแบบไทย ทั้ง Looklen Architects,

FLAT12x, pbm, ativich, POAR และ Architects & Associates

ร่วมมือกับผู้ผลิตวัสดุก่อสร้าง ถ่ายทอดไอเดียร่วมสมัยภายใต้

เงื่อนไขและโจทย์จริงของอุตสาหกรรม

ส่วนเนื้อหาทางวิชาการในปี นี้ยังครอบคลุมแง่มุมร่วมสมัยมากขึ ้น

ทั้ง ASA International Forum 2025 ภายใต้ธ์ีม “International

Forum 3 Gen” ที่เชิญสถาปนิกต่างชาติจากหลากรุ่นมาร่วมแลก

เปลี่ยนความคิดระหว่างวัย ไปจนถึง ASA CLASSROOM และ

กิจกรรมเวิร์กชอปที่นำาเสนอความรู้เชิงเทคนิค และแนวคิดการ

ใช้เทคโนโลยีใหม่อย่าง AI ในกระบวนการออกแบบ โดยเน้นการ

ประยุกต์ ใช้จริงในวิชาชีพ

เราหวังว่า อาษาฉุบับงานสถาปนิก’68 นี้ จะเป็ นอีกหนึ ่งพื้นที่

ความทรงจำาร่วม ให้ผู้อ่านได้ร่วมทบทวนอดีต มองเห็นศักยภาพของ

ปั จจุบัน และร่วมออกแบบอนาคตของสถาปั ตยกรรมไทยไปด้วยกัน

This issue of ASA Journal commemorates the 90th anniversary

of the Association of Siamese Architects under Royal

Patronage, serving as both a reflection and a record of the

profession’s enduring legacy. Through a process of revisiting

the past and extracting key lessons, this edition seeks to

identify the “direction” of the architectural profession today

while laying markers for the future of Thai architecture—

anchored by this year’s theme, “Past Present Perfect.” The

theme also served as the conceptual foundation of Architect’

25, an annual event that brings together exhibitions, academic

discourse, and creative activities designed to foster

cross-generational engagement among architects.

The event’s central exhibition, Craft of Architecture, invites

visitors to explore the roots of Thai architecture through

construction techniques that reflect local materials,

craftsmanship, and indigenous wisdom—elements that

continue to shape contemporary design. A notable feature

this year is ASA ALL MEMBER, presented under the theme

“First Piece, Latest Piece,” which provides a platform for

members across the fields of architecture, interior design,

landscape architecture, and urban planning to showcase

their first professional work alongside their most recent.

The exhibition highlights individual design journeys,

tracing personal evolution and continuity in the world of

design. Equally compelling are the six Thematic Pavilions,

experimental design spaces created by Thai architecture

studios—Looklen Architects, FLAT12x, pbm, ativich, POAR,

and Architects & Associates—in collaboration with material

manufacturers. These pavilions serve as experimental

grounds for creative ideas, responding to real-world

industry challenges with contemporary insight.

On the academic front, this year’s content expands its focus

on contemporary relevance. The ASA International Forum

2025, under the theme “International Forum 3 Gen,” brings

together architects from three generations to engage in

intergenerational dialogue on global architectural thought.

Complementing this is ASA CLASSROOM and a series of

hands-on workshops covering technical knowledge and

the practical integration of new technologies, including AI,

into the design process—offering direct applications within

professional practice.

With this special issue, the ASA Journal offers a collective

space of memory and imagination—inviting readers

to revisit the past, recognize the possibilities of the

present, and collaborate in shaping the future of Thai

architecture.

14

theme

1

PAST

PRESENT

PERFECT

From the success of previous Architect Fairs and in celebration of the 90th anniversary

of the Association of Siamese Architects under Royal Patronage (ASA), the annual ASA

Exhibition 2025, themed “Past Present Perfect,” led by Than Srichan, Chair of Architect’ 25

and founder of Titan Studio. The event invites visitors to reflect on the journey of Thai

architecture—from past to present—through narratives of transitions across eras, the

fusion of techniques and cultures, adaptation to social contexts, and the intergenerational

transmission of knowledge. The goal is to foster shared understanding and lay the

groundwork for a collective architectural future. The exhibition will be enriched with a

wide range of curated content and academic dialogues.

PAST PRESENT PERFECT

15

จากความสำาเร็จของงานสถาปนิกครั้งที่ผ่านมา และในโอกาสครบรอบ 90 ปี ของการก่อตั้งสมาคม

สถาปนิกสยามฯ งานนิทรรศการอาษาประจำาปี 2568 ภายใต้แนวคิด “ทบทวน ทิศทาง: Past Present

Perfect” นำาโดยคุณ์ธ์ันว์ ศรีจันทร์ ประธ์านจัดงานสถาปนิก’68 จาก Titan Studio ได้ชวนผู้เข้าชม

มาร่วมย้อนมองเส้นทางของสถาปั ตยกรรมไทย ตั้งแต่อดีตจนถึงปั จจุบัน ผ่านเรื่องราวการก้าวผ่าน

ยุคสมัย การผสมผสานเทคนิคและวัฒนธ์รรม การปรับตัวตามบริบทสังคม และการส่งต่อความรู้

จากรุ่นสู่ รุ่น เพื่อสร้างความเข้าใจร่วมกันและวางรากฐานสำ าหรับอนาคตไปด้วยกัน ด้วยเนื้ อหา

นิทรรศการและเสวนาวิชาการที่หลากหลาย

2

1- 2

นิทรรศการ “ทบทวน”

กับการสืบหาความต่อ

เนืองของพัฒนาการ

สถาปัตยกรรมไทย

พร้อมแสดงผลลัพธ์จาก ASA Student Workshop ด้วย

ผลงานของนักศึกษาในรูปแบบที่ครอบคลุมตั้งแต่กระบวน

การคิด กระบวนการออกแบบ การสัมผัสประสบการณ์ใน

มิติต่าง ๆ ของงานสถาปัตยกรรม จนไปถึงโมเดลต้นแบบ

ของผลงานที่ออกแบบใหม่ นิทรรศการนี้จะช่วยถ่ายทอด

เรื่องราวของสถาปัตยกรรมไทยในอดีตที่ถูกตีความใหม่

ในปัจจุบัน และสะท้อนถึงบทบาทของสถาปนิกในยุค

ปัจจุบันที่ต้องผสานความรู้ และความสร้างสรรค์เพื่อ

มุ่งสู่อนาคตอย่างยั่งยืน

Additionally, the exhibition features outcomes from

the ASA Student Workshop, showcasing student

projects that encompass the full architectural process—from

concept development and design exploration

to experiential engagement and physical

models of newly conceived works. This exhibition

not only reinterprets traditional Thai architecture

through a contemporary lens but also reflects the

role of today’s architects in blending knowledge

and creativity to build a sustainable future.

16

theme

3

The ASA ALL MEMBER exhibition, themed “From

the First Piece to the Latest,” showcases works by

members of the Association of Siamese Architects

under Royal Patronage (ASA), the Interior Designers

Association, the Thai Association of Landscape

Architects, and the Urban Designers Association

of Thailand. Each participant presents two key

pieces; their first design, marking the beginning of

their professional journey, and their most recent

work, reflecting their growth and current design

direction.

This year’s event continues to feature exhibitions

by partner organizations, including the Thailand

Interior Designers’ Association (TIDA), the Thai

Association of Landscape Architects (TALA), and

the Urban Designers Association of Thailand (TUDA).

These exhibitions showcase academic works,

public sector design competitions, and conservation

initiatives under the ASA Conservancy program.

3-4

นำาเสนอผลงานออกแบบ

สถาปัตยกรรมไทย

ผ่านโมเดล

พื้นที่ ASA ALL MEMBER ในธีม "ชิ้นแรก ชิ้นล่า : From the

First Piece to the Latest" จัดแสดงผลงานของเหล่าสมาชิก

สมาคมสถาปนิกสยามฯ ,สมาคมมัณฑนากรฯ, สมาคม

ภูมิสถาปนิกฯ และสมาคมสถาปนิกผังเมืองไทย นำาเสนอ

ผลงาน 2 ชิ้นประกอบไปด้วย ผลงานการออกแบบชิ้นแรก

ที่นับเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทาง และผลงานการออกแบบ

ชิ้นล่าสุดที่แสดงถึงการพัฒนาและความก้าวหน้าของผลงาน

ในปัจจุบัน

ปีนี้ยังคงมีนิทรรศการจากพันธมิตร ได้แก่ สมาคมมัณ-

ฑนากรแห่งประเทศไทย (TIDA) สมาคมภูมิสถาปนิก

ประเทศไทย (TALA) สมาคมสถาปนิกผังเมืองไทย(TUDA)

นิทรรศการอาษาอนุรักษ์ ผลงานการศึกษา และงานประกวด

แบบภาครัฐ

นอกจากนี้ นิทรรศการและเสวนา “น้ำาท่วม กับ หมวกยาย

เตียม” ได้แสดงแนวคิดการออกแบบที่พักพิงฉุกเฉินสำ าหรับ

สถานการณ์น้ำาท่วม นำาเสนอข้อมูลเชิงลึกจากผู้เชี่ยวชาญ

ภาคสนาม และผู้ประสบภัยจริง เพื่อพัฒนาโครงสร้างให้

ตอบโจทย์วิกฤตได้อย่างมีประสิทธิภาพ พร้อมแบบร่างที่อยู่

ระหว่างการพัฒนาเพื่อการทดลอง ทดสอบความปลอดภัย

ของที่พักพิงในสถานการณ์น้ำาท่วมประเภทต่าง ๆ ซึ ่งเป็น

กระบวนการสำาคัญในการพัฒนาโครงสร้างให้แข็งแรง ยืดหยุ่น

ปลอดภัย และใช้งานได้จริงในสถานการณ์ฉุกเฉิน ภายใต้

คำาแนะนำาในการออกแบบ พัฒนา และก่อสร้างโดยสมาคม

สถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ สมาคมวิศวกรที่

ปรึกษาแห่งประเทศไทย วิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย

ในพระบรมราชูปถัมภ์ และสมาคมอุตสาหกรรมก่อสร้าง

ไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์

A notable highlight is the “Floods and Grandma

Tiam’s Hat” exhibition and discussion, which presents

design concepts for emergency shelters in

flood situations. The showcase provides in-depth

insights from experts, field practitioners, and real

flood survivors to inform the development of effective

and responsive shelter designs. Draft prototypes

are also displayed, representing ongoing

efforts to test and improve the structural integrity,

flexibility, and safety of the shelters in various types

of flood conditions.

This initiative is carried out under the guidance

and collaboration of the Association of Siamese

Architects under Royal Patronage, the Consulting

Engineers Association of Thailand, the Engineering

Institute of Thailand under H.M. The King’s Patronage,

and the Thai Contractors Association under

H.M. The King’s Patronage.

4


17

5

5

ภาพบรรยากาศ

นิทรรศการ

ด้านแนวทางการพัฒนาเมือง มี ASA TOD นิทรรศการและ

เสวนาว่าด้วยการพัฒนาพื้นที่รอบสถานีขนส่งสาธารณะตาม

แนวคิด Transit-Oriented Development (TOD) พร้อมกรณี

ศึกษาโครงการจากต่างประเทศ การวิเคราะห์ข้อกฎหมาย

และข้อเสนอเพื่อสร้างย่านการค้าและที่อยู่อาศัยที่เชื่อมโยง

การเดินทางอย่างไร้รอยต่อ รวมไปถึงผลการศึกษาเพื่อ

เพิ่มแนวทางเลือกในการพัฒนาที่ดินของสมาคมสถาปนิก

สยามฯ ย่านรามคำาแหง ตามแนวคิด TOD อีกด้วย

ความพิเศษในปีนี้ของงานเสวนาวิชาการ นอกจาก ASA

International Forum และ ASA Professional Seminar

ยังมี ASA Classroom กิจกรรมสัมมนา 5 หัวข้อ ที่มาใน

รูปแบบ Workshop หรือสอนการใช้งานโปรแกรมต่าง ๆ

สำาหรับงานทางด้านสถาปัตยกรรม ไม่ว่าจะเป็น The Passion

of Sketching: เสน่ห์ของงานมือสู่งานปัจจุบันด้วย Autodesk

SketchBook, The Power of Visualization: มองผ่านเลนส์

สถาปัตยกรรมในมุมมองของช่างภาพและคอนเทนต์ครีเอเตอร์,

Prompt Engineer กับบทบาทการใช้ AI ในการออกแบบ

ร่วมกับ Designer และการสร้างมุมมองที่สมบูรณ์และการ

ออกแบบที่สมจริงจาก D5 RENDER โดยเป็นการเน้นให้

มีส่วนร่วมในกิจกรรมและสามารถนำาไปใช้ได้จริงในส่วน

In the area of urban development, this year features

the ASA TOD exhibition and seminar, focusing

on Transit-Oriented Development (TOD)—a

planning approach for areas surrounding public

transit stations. The program presents international

case studies, legal analyses, and proposals for

developing commercial and residential districts

that integrate seamlessly with public transportation.

It also includes the findings of a feasibility

study conducted by ASA for the development of

the Ramkhamhaeng district in accordance with

TOD principles.

A key highlight of this year’s academic programming

is the expansion beyond the ASA International

Forum and ASA Professional Seminar to

include the ASA Classroom, which offers five

workshop-style sessions designed to provide

hands-on experience with architecture-related

tools and methods. Topics include The Passion

of Sketching: From Hand Drawing to Contemporary

Architectural Practice using Autodesk

SketchBook, The Power of Visualization: Architecture

through the Lens of Photographers and

18

theme

Key Visual ของงานปีนี้ ออกแบบโดย นนทวัฒน์ เจริญชาศรี

จาก DUCTSTORE the design guru Co.,Ltd. ถ่ายทอด

เสน่ห์ของสถาปัตยกรรมไทยในฐานะวัฒนธรรมมีชีวิต ผ่าน

Character Design สไตล์ Art Toys ที่ดึงองค์ประกอบร่วม

สมัยจากรูปแบบสถาปัตยกรรมไทยตลอดระยะเวลา 90 ปี

ที่ผ่านมา มาตีความใหม่ให้เข้าถึงง่ายขึ้น โดยยังคงสะท้อน

แนวคิดและอิทธิพลที่ก่อร่างสังคมในแต่ละยุคสมัย ทั้งความ

แตกต่างทางรูปแบบ ความเปลี่ยนแปลงทางแนวคิด และ

เอกลักษณ์เฉพาะตัวของแต่ละยุค การผสมผสานเหล่านี้เชื่อม

โยงอดีต ปัจจุบัน และอนาคตเข้าด้วยกัน ผ่านมุมมองใหม่ ๆ

เพื่อค้นหา “ทิศทาง” ที่จะผลักดันให้สถาปัตยกรรมเข้าถึง

ผู้คนได้ในทุกช่วงวัย

โดยภาพรวมแล้ว งานอาษา’68 นับเป็นทั้งเวทีแห่งการ

ทบทวนอดีต และจุดเริ่มต้นของการมองไปสู่อนาคต

อันสะท้อนให้เห็นว่า แม้จะเผชิญกับสถานการณ์และ

วิกฤตการณ์ในหลากหลายรูปแบบ วิชาชีพสถาปนิกไม่

เคยปฏิบัติหน้าที่เพียงลำาพัง หากแต่ดำาเนินงานร่วมกับ

ผู้เชี่ยวชาญจากหลากหลายสาขาวิชาชีพมาโดยตลอด และ

ในอนาคตข้างหน้าการสร้างความร่วมมือข้ามสาขาอย่าง

ต่อเนื่องยังคงมีความสำาคัญอย่างมาก รวมทั้งการเชื่อมโยง

และสร้างความสัมพันธ์กับประชาชนทั่วไปผู้มีส่วนร่วมใน

การสร้างสรรค์งานสถาปัตยกรรม เพื่อให้งานออกแบบยัง

คงมีชีวิต ตอบสนองต่อความเปลี่ยนแปลงของสังคมได้

อย่างยั่งยืน

Content Creators, Prompt Engineer: Exploring the

role of AI in collaborative design with designers,

and Realistic Perspectives: Achieving immersive

and photorealistic renderings using D5 RENDER.

Each workshop emphasizes participant engagement

and practical application, equipping attendees

with skills they can immediately apply in

professional contexts.

The key visual for this year’s event was designed

by Nontawat Charoenchasri of DUCTSTORE the

design guru. It captures the charm of Thai architecture

as a living cultural heritage through character

design in the style of art toys. The design

draws on contemporary elements from 90 years

of Thai architectural forms, reinterpreting them in

an accessible and engaging way while preserving

the core concepts and influences that have shaped

Thai society through different eras. This creative

fusion reflects the diversity of architectural styles,

shifts in design thinking, and the distinctive identity

of each period. By connecting the past, present,

and future through a fresh visual language, the

key visual aims to explore new “directions” that

will make architecture more approachable and

meaningful for people of all generations.

6

ภาพบรรยากาศนิทรรศการ

6


The design draws on contemporary elements from 90

years of Thai architectural forms, reinterpreting them

in an accessible and engaging way while preserving

the core concepts and influences that have shaped

Thai society through different eras.

19

7

7

Key Visual ของ

งานอาษา‘68 นำา

เสนอวิวัฒนาการ

สถาปัตยกรรมไทยใน

แบบอาร์ตทอยส์

8

เส้นสายกราฟิกจาก

องค์ประกอบทาง

สถาปัตยกรรมอาคาร

ที่เป็นไอคอนของ

เมืองไทย

8

20

THEMATIC

PAVILION 2025

Among the many highlights of Architect’25 - such as exhibitions,

product showcases, and construction materials presented by

various companies - is the return of the Thematic Pavilion, a creative

initiative that brings together architects and product manufacturers

or distributors in a spirit of collaboration. Over time,

this program has evolved into a defining highlight of the expo.

Conceived as a platform for experimentation, the Thematic Pavilions

invite architects to articulate their design visions while exploring

how architecture can meaningfully engage with the specific

objectives of manufacturers. Each pavilion operates within a

set of defined parameters with challenges that prompt inventive

responses and inspire interpretations of functional and conceptual

aspirations through architectural language. This year’s edition

features six Thematic Pavilions—the largest number since the initiative’s

inception. Each pavilion is led by a distinct design team;

Looklen Architects, FLAT12x, pbm, ativich, POAR, and Architects

& Associates (A&A). In the following sections, we delve into the

design concepts and creative processes that shaped each of these

unique spaces.

นอกเหนือไปจากการมาร่วมชมนิทรรศการ จัดแสดงสินค้า และวัสดุก่อสร้าง ที่บริษัทต่าง ๆ

มานำาเสนอภายใน งานสถาปนิก’68 แล้วนั้น ในปี นี้ก็เป็ นอีกปี หนึ ่งที่ ‘Thematic Pavilion’

โครงการสร้างสรรค์ภายใต้ความร่วมมือระหว่างสถาปนิกกับผู้ ผลิตและจัดจำาหน่าย

สินค้าได้กลายมาเป็ นส่วนหนึ ่งของพื้นที่จุดเด่นของงาน ด้วยความมุ่งหมายเพื่อให้ Thematic

Pavilion นี้เป็ นพื้นที่ที่นักออกแบบได้แสดงออกถึงความคิดสร้างสรรค์ ไปพร้อมกับการ

ทดลองออกแบบนำาเสนอผลิตภัณ์ฑ์ที่ตอบสนองต่อความต้องการของผู้ผลิต ภายใต้

เงื่อนไขที่มีความท้าทายน่าสนใจ โดยในงานสถาปนิกครั้งนี้มี Thematic Pavilion ถึง 6 พื้นที่

มากที่สุดตั้งแต่เคยมีการริเริ่มจัดสรรพื้นที่ส่วนนี้ ในงานมา นำาโดยทีมนักออกแบบ ได้แก่

Looklen Architects, FLAT12x, pbm, ativich, POAR และ Architects & Associates

(A&A) ซึ ่งเราจะมาเจาะลึกถึงเบื้องหลังแนวคิดของการออกแบบในแต่ละพื้นที่

Text: Kullaphut Seneevong Na Ayudhaya

THEMATIC PAVILION 2025

21

S ONE GROUP x LOOKLEN ARCHITECTS

ในปีนี้ ทางบริษัท S ONE ผู้ผลิตและจัดจำ าหน่ายอะลูมิเนียม

ได้ร่วมมือกับ Looklen Architects ในการออกแบบ “Raw

Line” พื้นที่ Thematic Pavilion ที่มาด้วยแนวคิดในการนำ า

อะลูมิเนียมเดิมจากโรงงานที่ปราศจากการชุบ พ่น ทำ าสี หรือ

ตกแต่งใด ๆ มาเป็นวัสดุหลัก ผ่านการสานกันระหว่างเสา

และคาน โดยการออกแบบผังด้วยระบบกริด เอียง 45 องศา

ในแต่ละโมดูลได้มัดอะลูมิเนียมด้วยโมดูล 3 ขนาด ได้แก่

6.35 เมตร 5.35 เมตร และ 3.85 เมตร ผสานเข้ากันเป็นเสา

และคาน ห้อมล้อมที่ว่างตรงกลางของ Pavilion ด้วยความ

ยาว 10 เมตร ผู้ออกแบบได้ทำาการเลือกใช้อะลูมิเนียมเสา

กุญแจ ที่ประกอบด้วยหลายลักษณะ ทั้งด้านเรียบ ด้านลึก

ในขณะที่หน้าตัดมีเอกลักษณ์ของเส้นอะลูมิเนียมที่โดดเด่น

เอาไว้ และหลีกเลี่ยงการเจาะอะลูมิเนียม โดยการใช้หมุดอะค

ริลิคเป็นตัวคั่นระหว่างรอยต่อที่อะลูมิเนียมประสานกัน

เนื่องจากผู้ออกแบบต้องการให้ อะลูมิเนียมทั้งหมดที่ใช้

ใน Pavilion สามารถนำาไปใช้งานได้ทั้งหมดภายหลังจาก

เสร็จสิ้นงาน ในขณะที่เศษอลูมิเนียมที่เหลือจากกระบวนการ

ตัดของโรงงานผู้ออกแบบได้นำามาทำาเป็นเฟอร์นิเจอร์ ม้านั่ง

เคาน์เตอร์บาร์ โต๊ะ กระถางล้อมต้นไม้ประดับ

This year, S ONE Group, a leading manufacturer

and distributor of aluminum, joined forces with

Looklen Architects to present “Raw Line,” a Thematic

Pavilion built around the concept of reusing raw,

untreated aluminum sourced directly from the

factory. Free from coating, spraying, or surface

finishing, the material is employed in its original

state as the primary component for columns and

beams, assembled through a distinctive 45-degree

rotated grid. The pavilion’s layout is structured from

aluminum modules in three dimensions (6.35, 5.35,

and 3.85 meters), strategically bound together to

form a lattice of columns and beams that frame a

10-meter-span central void. For the vertical elements,

the designers selected key columns, each featuring

a range of surface profiles, from flat to recessed,

with cross-sections that reveal the expressive qualities

inherent in aluminum extrusions. In a deliberate

effort to maximize reusability, the design team

avoided drilling or welding. Instead, acrylic pins

were used to join the components, ensuring that

every piece of aluminum could be repurposed

Architects to present Raw Line, a Thematic Pavilion built around

the concept of reusing raw, untreated aluminum sourced directly

from the factory.

1

ทัศนียภาพภายนอกของ

“Raw Line” พื้นที่Thematic

Pavilion โดย S ONE GROUP

x Looklen Architects

1

22


โดยโชว์ให้เห็นถึงหน้าตัดอะลูมิเนียมที่มีความสวยงามไป

พร้อมกัน โครงสร้างที่เกิดขึ้นจากการขัดกันนี้มีความแข็งแรง

ทนทาน และแสดงให้เห็นถึงศักยภาพของวัสดุอะลูมิเนียมได้

อย่างเต็มที่ โดยผู้ออกแบบมีความต้องการให้ Pavilion แห่ง

นี้นำาเสนอผลิตภัณฑ์อะลูมิเนียมใน 3 ระดับ ได้แก่ ระดับของ

โครงสร้าง ระดับของเฟอร์นิเจอร์ และในระดับของการใช้

การแบบผลิตภัณฑ์ที่สามารถหยิบจับได้ ตรงตามแนวคิดใน

การนำาเสนอลักษณะเด่นของผลิตภัณฑ์ตามที่ได้วางเอา

ไว้ได้เป็นอย่างดี นอกจากนี้ Thematic Pavilion ของ

S ONE GROUP x Looklen Architects ยังได้รับรางวัล

THEMATIC PAVILION AWARD OF THE YEAR 2025

ซึ่งเป็นปีที่สองที่ทาง S ONE ได้รับรางวัลนี้ไปอีกด้วย

after the exhibition. Factory offcuts were also given

new life as custom furniture, including benches,

bar counters, tables, and planters, each crafted

to highlight the sculptural beauty of the aluminum

cross-sections. The resulting structure, composed

of interlaced elements, is both robust and resilient,

showcasing the material’s full architectural potential.

The pavilion articulates aluminum’s versatility

across three scales; as structural framework, as

furniture, and as tactile, human-scaled products,

offering a layered narrative of material intelligence

and design possibility. Raw Line, the Thematic

Pavilion by S ONE Group and Looklen Architects,

was honored with the Thematic Pavilion Award of

the Year 2025, marking the second consecutive

year that S ONE has received this recognition.

2

3

2

โมดูลอะลูมิเนียม 3 ขนาด

คือ 6.35 เมตร 5.35 เมตร

และ 3.85 เมตร ผสานเข้า

กันเป็นเสาและคาน

3

ภาพ Isometric แสดงให้

เห็นการสอดประสานของ

ชิ้นอะลูมิเนียม

4

ภาพ Perspective ‘Raw

Line’ ที่แสดงให้เห็นถึง

โครงสร้างเสา คาน และ

เฟอร์นิเจอร์ที่ทำาจากโมดูล

อะลูมิเนียม

4


23

1

NIPPON PAINT THAILAND DECORATIVE x PBM

Thematic Pavilion ของ Nippon Paint ออกแบบโดย pbm

ภายใต้แนวคิด “Future City” ด้วยความมุ่งหมายให้เป็น

พื้นที่แห่งอนาคต สร้างประสบการณ์ให้แก่ผู้เข้าชมด้วย

ความแปลกใหม่ โดยผู้ออกแบบเลือกใช้การออกแบบวงล้อ

เวลาที่ได้แรงบันดาลใจมาจากพัดสี ที่นักออกแบบใช้ในการ

เลือกสีในงานออกแบบ มาพัฒนาเป็นวงล้อที่ซ้อนเหลื่อมกัน

โดยในแต่ละวงล้อได้ออกแบบซี่ระแนงที่บิดโค้ง คลี่ออก

จากวงล้อที่ขนาดไม่เท่ากัน เป็นไปตามความต้องการของ

ผู้ออกแบบที่ต้องการให้ Thematic Pavilion แห่งนี้ทำ าหน้าที่

บอกเล่าเรื่องราว (Storytelling) ให้กับเฉดสีของทาง

Nippon Paint โดยในแต่ละซี่ระแนง นอกจากเปลี่ยนแปลง

สี ยังแตกต่างด้วยพื้นผิว เพื่อแสดงศักยภาพของสีในพื้นผิว

ที่แตกต่างกัน แสดงความแตกต่างของการเคลือบผิว เช่น

ผิว Matt, ผิว Semi-Gloss และผิว Gloss ในแต่ละแผ่น

ของระแนง ผู้ออกแบบได้ตัดรหัสของสีเอาไว้ด้วย ภายใน

Thematic Pavilion มีการจัดแสดง Technology Immersive

Experience ผ่านระบบ AI เพื่อเฟ้นหาสีที่เหมาะกับผู้ใช้

โดยในด้านการเลือกสีภาพรวมของการใช้งานจะถูกแบ่ง

ออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่ พื้นที่ภายนอกจะถูกใช้เป็นสีขาว

Realized under the concept of “Future City”—an

imagined space of the future—the Thematic Pavilion

by Nippon Paint, designed by pbm, is intended to

deliver an immersive and novel experience for

visitors. The design draws inspiration from the color

fan decks commonly used by designers when selecting

hues for their projects. This everyday tool

is reinterpreted as a layered system of rotating

color wheels, each composed of radial slats that

unfurl in spiraling forms from overlapping circles

of varying diameters. This dynamic composition

reflects the designers’ intent to create a pavilion

that serves as a storytelling device for Nippon Paint’s

color offerings. Each slat not only shifts in color

but also varies in surface texture, revealing the

full expressive potential of paint across a range

of finishes, including matte, semi-gloss, and gloss.

Every detail is carefully executed, with each piece

labeled by its corresponding color code. At the

heart of the pavilion is an immersive, technologydriven

experience in which an AI-powered system

assists visitors in discovering personalized color

1


Thematic Pavilion โดย

Nippon Paint Thailand

Decorative x pbm

24


ทั้งหมด ขณะที่ในส่วนที่พื้นที่ภายในจะถูกตกแต่งด้วย

พาเลทสีของใบพัดภายใต้ 2,338 เฉดสี ของ Nippon

Paint ที่ผู้ออกแบบได้กำาหนดสีขาวเป็นธีมสีหลัก ของพื้นที่

ภายนอก รวมไปถึงพื้นที่ Immersive และ Interactive

เนื่องจากต้องการให้เผยสีบางส่วนผ่านช่องว่างที่เกิดจาก

การหักองศาของใบพัดสี และสีขาวจะช่วยเปิดพื้นที่ให้ผู้ชม

ได้ใช้จินตนาการถึงสีที่จะเป็นไปในอนาคต ตามแนวคิด

“Future City”

2

เทคโนโลยี Immersive

และ Interactive ถูกใช้ใน

พื้นที่ภายในตามแนวคิด

‘Future City’

matches. The spatial configuration is divided into

two zones; an exterior rendered entirely in white,

and an interior enlivened by a curated palette

drawn from Nippon Paint’s expansive collection

of 2,338 shades. White was deliberately selected

as the dominant theme for the exterior and immersive-interactive

zones, allowing flashes of color

to emerge through the angular overlaps of the

fan-like structure. This design gesture creates a

contemplative space where visitors are invited

to envision the future of color, resonating with

the central theme of a “Future City.”

2

The design draws inspiration from the color fan decks

commonly used by designers when selecting hues for

their projects.

3

รูปด้านข้างแสดงให้เห็น

การเชื่อมต่อของพื้นที่

ระหว่างวงล้อสี

3


25

VG VINYL ROOFING AND GUTTER X ATIVICH

1

1


“The Forest of Mirrors”

พื้นที่ Thematic Pavilion

โดย VG x ativich

VG ผู้ผลิตและจัดจำาหน่ายหลังคาและรางน้ำาไวนิล ซึ่งเคยนำา

เสนอรูปแบบของ Thematic Pavilion ผ่านรูปแบบของบ้าน

มาแล้วในปีก่อน ๆ ในครั้งนี้ VG ได้ร่วมมือกับทาง ativich

studio ในการนำาเสนอหลังคาไวนิลภายใต้ชื่อ “The Forest

of Mirrors” ผ่านโครงสร้างขนาดใหญ่ที่มีมวลหนัก แสดง

ให้เห็นถึงหลังคาไวนิลสีขาวอันเป็นเอกลักษณ์เด่นของทาง

VG ผสานเข้ากับแนวคิดของกล้อง Kaleidoscope ให้เกิด

รูปทรงของประติมากรรม ที่พื้นที่ภายในกรุด้วยกระจกเงา

สร้างประสบการณ์ที่แปลกใหม่ เมื่อเข้ามาสัมผัสกับพื้นที่

ของ Thematic Pavilion เนื่องจากการออกแบบมวลดังกล่าว

ด้วยรูปทรงปริมาตรที่มีเหลี่ยมมุม ส่งให้เกิดการสะท้อน

ของกระจกเงา กลายเป็นภาพลวงตาแบบที่เกิดขึ้นกับการ

หมุนของ Kaleidoscope ทำาให้ Pavilion แทบไม่ต้องใช้แสง

ส่องสว่าง เนื ่องจากความสว่างของพื้นที่ภายในเกิดจาก การ

สะท้อนแสงที่อยู่โดยรอบ ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในพื้นที่

ภายในนี้ส่งให้ผู้เยี่ยมชมได้ประสบการณ์ที่น่าสนใจในการได้

สัมผัสกับตัวผลิตภัณฑ์ผ่านมิติทางสถาปัตยกรรมในรูปแบบ

ที่แปลกใหม่ไปจากเดิม

VG, a manufacturer and distributor of vinyl roofing

and gutter systems, has previously presented its

Thematic Pavilions in the form of domestic-scale

structures. This year, the brand collaborates with

ativich studio to unveil "The Forest of Mirrors,"

a bold reinterpretation of the vinyl roof through

a monumental installation. The pavilion features

a large, sculptural volume that emphasizes VG’s

signature white vinyl roofing, reimagined through

the conceptual lens of a kaleidoscope. The result

is a multifaceted form whose interior surfaces are

entirely clad in mirrored panels. Upon entering,

visitors are immersed in a disorienting and novel

spatial experience, as reflections multiply and

refract across the angular geometry, echoing the

optical illusions produced by the rotation of a

kaleidoscope. Thanks to the reflective surfaces,

the pavilion requires minimal artificial lighting.

Natural ambient light is refracted and dispersed

throughout the space, creating an ever-shifting

luminosity. This phenomenon transforms the

interior into a dynamic environment that allows

visitors to encounter VG’s product in a way that

transcends conventional display.

The pavilion features a large, sculptural volume that

emphasizes VG’s signature white vinyl roofing, reimagined

through the conceptual lens of a kaleidoscope.

26


WOODDEN TEAK AND ENGINEERED

WOOD FLOORING X POAR

แผ่นไม้จริงลายสวยงาม ถูกจัดวางอย่างประณีต ‘แผ่นต่อแผ่น’

ตามชื่อ “Piece by Piece” ชื่อของ Thematic Pavilion ของ

WoodDen ที่ปีนี้ได้ร่วมมือกับทีมผู้ออกแบบจาก POAR ใน

การออกแบบชั้นวางไม้ขนาดใหญ่ สูงถึง 7 เมตร ที่เกิด

ขึ้นมาจากการวางชิ้นไม้จริง โดยผู้ออกแบบให้นิยามว่าคือ

“สถาปัตยกรรมที่มาก่อนสถาปัตยกรรม” กล่าวคือ การ

พิจารณาไม้ในฐานะวัสดุก่อสร้างที่ถูกเลือกเฟ้นหาโดย

ผู้เชี่ยวชาญของทาง WoodDen ก่อนจะนำามาแปรรูปและ

จัดจำาหน่าย ดังนั้น ผู้ออกแบบจึงดึงเอาศักยภาพและความ

เชี่ยวชาญของ WoodDen ในความสามารถทางหัตถกรรมนำา

อุตสาหกรรม เพราะก่อนที่ไม้แต่ละชิ้นจะถูกนำ ามาจัดจำาหน่าย

จำาเป็นต้องผ่านการคัดสรร คัดเลือกด้วยคน การเลือกเนื้อไม้

"ลายไม้ ลักษณะเฉพาะของไม้ นำามาสู่การออกแบบ Thematic

Pavilion ที่ฝั่งระนาบที่ประชิดกับทางเดินส่วนกลางของงาน

ถูกออกแบบให้เป็นระนาบของชั้นวางไม้ที่ราบเรียบ เปรียบได้

กับศักยภาพของระบบอุตสาหกรรม ในขณะที่พื้นที่ด้านหลัง

ซึ ่งเป็นพื ้นที ่ภายใน Pavilion ผู้ออกแบบปล่อยให้ระนาบ

True to its name, "Piece by Piece," the Thematic

Pavilion by WoodDen, designed in collaboration

with POAR, presents a meticulous composition of

real wood planks, each selected and placed with

exceptional attention to detail. The installation

centers on a towering, seven-meter-tall timber

shelving structure composed entirely of real wood

pieces, thoughtfully assembled to showcase the

material in its raw, unembellished form. The design

team refers to the pavilion as “architecture before

architecture”—a consideration of wood as a foundational

building material, long before it becomes

part of a built environment. Each piece has been

hand-selected by WoodDen’s specialists, whose

deep expertise in woodcraft precedes its industrial

transformation. From grain and texture to

unique natural markings, every selection reflects

an artisanal eye, bridging the gap between craft

and manufacturing. This duality is expressed architecturally

in two distinct zones of the pavilion.

1


“Piece by Piece” พื้นที่


WoodDen x POAR

1

The design team refers to the

pavilion as “architecture before

architecture”—a consideration of

wood as a foundational building

material, long before it becomes

part of a built environment.


2

2

ระนาบด้านหลังลดหลั่น

ไปตามความยาวของไม้

ระหว่างทางเดินภายใน

3

รูปด้านข้างของ Pavilion

แสดงโครงหลังคาทรงจั่ว

ความสูง 6 เมตร

4

ภาพ Perspective ด้าน

สกัดของ Pavilion ที่ถูก

ออกแบบให้ผู้เข้าชมสัมผัส

กับวัสดุผ่านช่องทางเดิน

ภายใน

27

ด้านหลังลดหลั่นไปตามความยาวของไม้ที่เกิดขึ้นอิสระ

เกิดเป็นเส้นโค้งที่ไหลลื่น เหมือนการเคลื่อนที่ของกาลเวลา

ที่ไม้ได้เติบโตผ่านระยะเวลาบ่มเพาะ เป็นการดึงนิยามการ

อุปมา ระหว่างอุตสาหกรรมมาพบกับหัตถกรรมได้อย่าง

แยบยล ในส่วนที่สองคือพื้นที่ของผนังไม้แปรรูป ที่อยู่ภายใต้

โครงสร้างของหลังคาทรงจั่วความสูง 6 เมตร ที่ใช้นำาเสนอ

ผนังไม้ Pattern Modular สำาหรับงานไม้ที่ใช้ภายใน ส่งผล

ให้เกิดพื้นที่ว่างระหว่างซอกทางเดินตามแนวยาว เพื่อให้

ผู้เยี่ยมชมได้สัมผัสกับผลิตภัณฑ์ได้อย่างใกล้ชิด

The first is a flat, linear plane facing the main walk

way of the expo. It's a clean, orderly surface that

symbolizes the precision and repeatability of industrial

systems. In contrast, the inner side of the

pavilion is formed by a cascading arrangement

of timber planks, whose lengths vary and flow

in a gentle curve. This undulating surface, left to

unfold with a sense of organic freedom, evokes

the passage of time and the slow, natural maturation

of wood itself. It is a poetic juxtaposition of

structure and softness, order and evolution—an

elegant metaphor for the meeting of craft and

industry. The second key element is a gabled

structure rising six meters high, beneath which

modular patterned wall panels made of processed

wood are displayed. This section focuses on showcasing

wood wall applications for interior use.

The spatial configuration creates a narrow corridor

running the length of the pavilion, inviting

visitors to move through and engage with the

materials up close.

3 4

28


1

VANACHAI GROUP X FLAT12X

ในปีนี้ Vanachai Group บริษัทผู้ผลิตแผ่นไม้ทดแทนธรรมชาติ

ชั้นนำาที่มีประสบการณ์มากว่า 82 ปี ได้ร่วมมือกับสถาปนิก

จาก FLAT12x โดยมาในชื่อ “อุโมงค์เส้นโค้ง” ย้อนรอย

การเดินทางของแผ่นไม้ ตั้งแต่การผลิตแผ่นไม้จากจุดเริ่ม

ต้น โดยการออกแบบผืนผนังขนาดใหญ่ของแผ่นไม้ที่ใช้

สำาหรับงานสถาปัตยกรรมหรืองานเฟอร์นิเจอร์ เนื ่องจาก

โดยปกติผู้ใช้งานมักจะเห็นไม้อัดในขนาดมาตรฐาน 1.4 x

2.4 เมตร ในการทำาเฟอร์นิเตอร์หรือผนัง แต่ผู้ออกแบบได้

นำามาทำาเป็นงานโครงสร้างหลัก สร้างเป็นแนวผนังไม้คู่

ขนาน ผ่านการเรียงแผ่นไม้ 2 ชั้น วางขนานทั้ง 2 ฝั่ง โดย

เป็นการเรียงแนวผนังในลักษณะของผนังโค้ง เพื่อให้ผู้

เยี่ยมชมได้ค่อย ๆ

This year, Vanachai Group, a premier manufacturer

of sustainable wood-based panels with over 82

years of expertise, joins forces with architecture

studio FLAT12x to present "Curved Tunnel," a

Thematic Pavilion that traces the journey of wood

panels from production to application. The installation

reimagines large-format wood panels typically

used in architectural surfaces or furniture. While

most users are familiar with the standard 1.4 x 2.4

meter plywood sheets, often seen in wall cladding

or cabinetry, here the designers transform these

everyday elements into the pavilion’s primary structural

form. The result is a pair of parallel wooden

1


“อุโมงค์เส้นโค้ง” พื้นที่


Vanachai Group x FLAT12x

Once the exhibition concludes, all materials will be disassembled

and returned to the market for sale, reflecting the project’s commitment

to resource efficiency and minimal waste generation.


29

2

3

2

พื้นที่ภายใน ที่ออกแบบ

ให้ผู้เข้าเยี่ยมชมสัมผัสกับ

วัสดุแผ่นไม้

3

รูปด้านข้าง “อุโมงค์เส้น

โค้ง”

4

ทัศนียภาพด้านหน้าทาง

เข้า “อุโมงค์เส้นโค้ง”

สัมผัสกับตัววัสดุแผ่นไม้แต่ละรูปแบบของทาง Vanachai

Group ในด้านโครงสร้าง ผู้ออกแบบได้ออกแบบแนว Rigid

Frame เพื่อความแข็งแรงของแนวผนังโค้ง โดยในภายหลัง

จากจบงานจัดแสดง แผ่นไม้ทุกแผ่นที่จัดแสดงใน Thematic

Pavilion นี้จะถูกถอดกลับไปใช้งานขายได้ทั้งหมด ตาม

แนวคิดในการใช้ประโยชน์สูงสุดของวัสดุ โดยปราศจาก

การทิ้งให้สิ้นเปลืองทรัพยากร

walls, each formed from double-layered sheets

of Vanachai’s panels arranged in a gentle arc,

creating an immersive, tunnel-like experience. As

visitors move through the curved passage, they

are invited to engage with the variety of wood finishes

and types produced by Vanachai Group. To

support the curvature and ensure structural integrity,

the designers employed a rigid frame system

concealed within the assembly. In keeping with

a zero-waste philosophy, every panel used in the

pavilion has been designed for full reuse. Once

the exhibition concludes, all materials will be

disassembled and returned to the market for sale,

reflecting the project’s commitment to resource

efficiency and minimal waste generation.

5

ภาพ isometric ของ

“อุโมงค์เส้นโค้ง”

4 5

30


FAMELINE X ARCHITECTS & ASSOCIATES (A&A)

1

1

แผงของ Aluminium

Composite Panel (ACP)

อะลูมิเนียมพับทรงกล่อง

ถูกออกแบบจัดเรียงใน

รูปแบบคลื่น

สำาหรับ Thematic Pavilion ของ Fameline ได้ร่วมมือกับ

Architects & Associates (A&A) ภายใต้แนวคิด “My Time,

My Space - Turning Waste into Wonder” ที่นำาเอาเศษเหลือ

ของอะลูมิเนียมจากโครงการต่าง ๆ กลับมาหลอมใช้ประโยชน์

ใหม่ ด้วยการออกแบบพื้นที่ของ Thematic Pavilion ให้อยู่

ท่ามกลางผนัง 2 ส่วน ที่บรรจบกันคล้ายรูปทรงจั่วของหลังคา

โดยผนังฝั่งแรกคือโครงสร้างของแนว fin อะลูมิเนียมเรียง

ตัวคล้ายเกลียวคลื่นต่อเนื่องกว่า 6 เมตร ซึ่งตัวอะลูมิเนียม

นี้คือ Aluminium Honeycomb Panel (AHP) อะลูมิเนียมที่

มีโครงสร้างภายในแบบรังผึ้ง อันเป็นผลิตภัณฑ์ชิ้นสำ าคัญของ

ทาง Fameline ที่ทำาให้ fin อลูมิเนียมมีน้ำ าหนักเบา แต่คงความ

แข็งแกร่งไร้ซึ่งโครงสร้างเหล็กเสริม ในขณะที่ผนังอีกด้านคือ

แผงของ Aluminium Composite Panel (ACP) ออกแบบ

ให้เป็นผืนผนัง ที่เกิดจากการนำาอะลูมิเนียมถูกพับให้เป็นทรง

กล่อง ติดตั้งเป็นผืนผนังยาว ใส่ความหลากหลายของสีและ

ลวดลายอะลูมิเนียมที่แตกต่างกัน โดยผู้ออกแบบได้สร้าง

ประสบการณ์การสัมผัสกับวัสดุผ่านการออกแบบวัสดุกรุผิว

cladding ให้ประยุกต์ร่วมกับการจัด lighting design เกิด

เป็นโครงสร้าง เพื่อให้ผู้เยี่ยมชมได้สัมผัสกับเนื้อของวัสดุที่

เปลี่ยนไปตามพื้นผิวที่สะท้อนแสง ความพยายามดังกล่าว

แสดงให้เห็นถึงศักยภาพของอะลูมิเนียมจาก Fameline

ที่สามารถตัด พับ เจาะ ได้ตามจินตนาการ และเมื่อจบงาน

จัดแสดงวัสดุดังกล่าวจะถูกนำาไปหลอมเป็นวัตถุดิบใหม่

ในอนาคต

For this year’s Thematic Pavilion, Fameline partners

with Architects & Associates (A&A) under the concept

"My Time, My Space – Turning Waste into Wonder."

The installation explores the potential of reusing aluminum

waste from previous projects by transforming

discarded materials into a compelling architectural

experience. The pavilion is defined by two converging

walls that form a silhouette reminiscent of a gabled

roof. The first wall is composed of a rhythmic series

of aluminum fins, arranged in a wave-like spiral

stretching over six meters in length. These fins are

made from Aluminium Honeycomb Panels (AHP), a

signature product of Fameline featuring an internal

honeycomb structure that renders the panels

lightweight yet structurally strong, requiring no

additional steel reinforcement. Opposite this is a

wall composed of Aluminium Composite Panels

(ACP), which have been folded into box-like forms

and assembled into a continuous plane. This surface

showcases a variety of colors and aluminum

patterns, offering a spectrum of aesthetic possibilities.

Together, the two walls frame a space that

invites visitors to experience aluminum not just as

a material, but as a medium of transformation. The

cladding surfaces have been thoughtfully designed

in tandem with lighting elements, allowing changes

in light and reflection to reveal the nuanced textures

of the material. This dynamic interplay underscores

2

ภาพทัศนียภาพด้านข้าง

แสดงให้เห็นการออกแบบ

จัดแสดงแผงอะลูมิเนียมรัง

ผึ้ง Aluminium Honeycomb

Panel (AHP)


Thematic Pavilion ทั้ง 6 พื้นที่ภายในงานสถาปนิก’68

เป็นเวทีตัวอย่างที่น่าสนใจในการสร้างงานเชิงทดลองที่

เกิดขึ้นจากการผสานความร่วมมือระหว่างผู้ออกแบบกับ

ทางผู้ผลิตวัสดุ ในการแสวงหาทางออกในการจัดแสดง

สินค้า สร้างประสบการณ์แก่ผู้เยี่ยมชม ลูกค้า ไปพร้อม

กับการคำานึงถึงการใช้ทรัพยากรให้เกิดประโยชน์สูงสุด

ซึ่งแต่ละพื้นที่ Thematic Pavilion ล้วนมีเงื่อนไข บริบท

แวดล้อมที่เฉพาะตัว และนำามาซึ่งการสร้างสรรค์ผ่าน

งานออกแบบที่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตามในท้ายที่สุด

เป้าประสงค์หลักสำาคัญที่เวทีการออกแบบ Thematic

Pavilion ในงานสถาปนิกมอบให้กับสังคมคือ การนำาเสนอ

ความคิดสร้างสรรค์ในการอยู่ร่วมระหว่างการประกอบ

กิจกรรมทางเศรษฐกิจของแวดวงสถาปัตยกรรม ไปพร้อม

กับความท้าทายในการวางแผนจัดสรรรูปแบบการบริโภค

ทรัพยากรที่ก่อให้เกิดมลพิษและสร้างผลกระทบต่อ

สิ่งแวดล้อมให้น้อยที่สุด อันเป็นพันธกิจสำาคัญที่ถือเป็น

ความรับผิดชอบในฐานะของฟันเฟืองหนึ่งในประชาคมโลก

The installation explores the potential

of reusing aluminum waste from previous

projects by transforming discarded

materials into a compelling

architectural experience.

31

the versatility of Fameline’s aluminum systems,

which can be cut, folded, or perforated with

precision and imagination. True to the concept

of circularity, all aluminum elements used in the

pavilion will be returned to the production cycle

after the exhibition, to be melted down and

reused as raw material.

The six Thematic Pavilions featured at Architect’25

serve as compelling case studies in experimental

design, born from collaborative efforts between

designers and material manufacturers. Each

pavilion explores new approaches to product presentation

while offering visitors, whether clients

or general audiences, an engaging, immersive

experience. At the same time, these installations

reflect a deep consideration for resource efficiency

and sustainability. Every Thematic Pavilion is

shaped by its own distinct set of conditions and

contextual parameters, which in turn inform diverse

and inventive design responses. Despite their

differences, they collectively embody a shared

ambition; to reimagine the intersection of creative

expression and material innovation within the architecture

industry. Ultimately, the Thematic Pavilion

platform at Architect’25 becomes a site of inquiry

into how architecture, as an economic and cultural

activity, can evolve in ways that reduce environmental

impact. It is a demonstration of how design

can play an active role in addressing the challenges

of resource allocation, pollution, and sustainability—an

ethos rooted in the responsibility

we share as part of a global community.

2

32

ASA

INTERNATIONAL

FORUM 2025

In 2025, the ASA International Forum expands upon the central

theme of Architect’25: Past Present Perfect through its curatorial

framework, International Forum 3 Gen. This edition invites participants

to reflect on the evolving trajectory of architecture, from its

historical roots to present-day transformations, while encouraging

the exchange of knowledge across generations. The program

brings together four acclaimed architects from around the world,

each representing a distinct generational perspective. Their work

not only embodies the spirit of their respective eras, but also

transcends temporal boundaries, offering insights that resonate

with contemporary shifts. All four invited speakers are magnetic

figures in their own right, drawing audiences with the depth of

their work and the force of their ideas. Their presence ensures that

ASA International Forum 2025 will be no less compelling or memorable

than in any year past.

ASA International Forum 2025 ต่อยอดแนวคิดหลักของงานสถาปนิก’68 “ทบทวน

ทิศทาง: Past Present Perfect” ด้วยธ์ีม “International Forum 3 Gen” ที่พาเรา

ทบทวนการเดินทางของสถาปั ตยกรรมจากอดีตสู่ ปั จจุบัน และส่งเสริมแลกเปลี่ยนความ

รู้จากรุ่นสู่ รุ่น โดยการเชิญสถาปนิกนานาชาติที่มีภูมิหลังและผลงานที่สะท้อนลักษณ์ะของ

แต่ละยุคสมัยอย่างชัดเจน แต่สามารถก้าวผ่านยุคสมัยและเชื่อมโยงกับความเปลี่ยนแปลง

ในปั จจุบันได้ สถาปนิกทั้ง 4 ท่าน ที่ ให้เกียรติมาบรรยาย ล้วนเป็ นแม่เหล็กที่ดึงดูดผู้ชมด้วย

ผลงาน เนื้อหาที่เข้มข้น และอิมแพกต์ที่แรงกล้า ทำาให้ ASA International Forum 2025

สร้างความประทับใจไม่ยิ่งหย่อนกว่าปี ใด ๆ

Text: Asst.Prof. Saithiwa Ramasoot, Ph.D

ASA INTERNATIONAL FORUM 2025

33

Junya Ishigami

junya.ishigami+associates

“My Works”

Junya Ishigami สถาปนิกชาวญี่ปุ่น จบการศึกษาระดับปริญญาโทจาก

Department of Architecture in Tokyo University of the Arts และ

เข้าทำางานที่ Kazuyo Sejima & Associates ก่อนที่จะก่อตั้งสำานักงาน

สถาปนิก junya.ishigami+associates ในกรุงโตเกียวเมื่อปี ค.ศ. 2004

เขาเป็นที่รู้จักจากผลงานที่มีรูปแบบและกระบวนการออกแบบที่แตกต่าง

และมักจะผลักดันขีดจำากัดของสถาปัตยกรรมจากแนวทางที่คุ้นเคยกัน

โดยทั่วไป ในการบรรยายครั้งนี้ Junya Ishigami นำาผลงานเด่นทั้งเก่า

และใหม่มาเล่า ผ่าน Drawings ภาพถ่าย และภาพเคลื่อนไหว ที่ช่วย

ถ่ายทอดวิสัยทัศน์และกระบวนการทำางานทางสถาปัตยกรรมของเขา

ชวนให้ผู้ชมสัมผัสประสบการณ์และพลังของสถาปัตยกรรมได้เป็นอย่างดี

หนึ่งในแนวคิดหลักที่ Ishigami มักนำามาใช้กับงานสถาปัตยกรรม

คือการสร้างสรรค์สภาพแวดล้อมรูปแบบใหม่ สำาหรับการอยู่ร่วมกัน

ระหว่างมนุษย์และธรรมชาติ การออกแบบความสัมพันธ์นี้มักสร้างวิธี

การใหม่ ๆ นำาไปสู่การรับรู้สถาปัตยกรรมและธรรมชาติที่ไม่ซ้ำาเดิมใน

ทุกโครงการ สภาพแวดล้อมและธรรมชาติในงานของ Ishigami ไม่มีรูป

แบบตายตัว เขาทำางานกับท้องฟ้า ผืนน้ำา ผืนดิน ต้นไม้ ตลอดจนบริบท

ธรรมชาติ และบริบทเมือง

ผลงานเด่น 2 ชิ้นของ Ishigami ตั้งอยู่ภายในเขตมหาวิทยาลัย Kanagawa

Institute of Technology เขาสร้างความเชื่อมต่อระหว่างพื้นที่ภายใน

และภายนอกอาคารให้กับ KAIT Workshop ด้วยพื้นที่ต่อเนื่องไร้

Japanese architect Junya Ishigami holds a master’s degree

from the Department of Architecture at Tokyo University of

the Arts. He began his career at Kazuyo Sejima & Associates

before founding his own practice, junya.ishigami+associates,

in Tokyo in 2004. He is widely recognized for his unconventional

architectural forms and design processes, often pushing

the boundaries of the discipline beyond familiar conventions.

In his lecture, Ishigami presented a selection of both past and

recent projects through drawings, photographs, and moving

images that vividly conveyed his architectural vision and

working methods, offering audiences a deeper experience

of the atmosphere and emotive force of his architecture.

A recurring theme in Ishigami’s work is the creation of new

environments for the coexistence of humans and nature. This

pursuit often leads to novel design approaches that challenge

conventional perceptions of both architecture and the natural

world. In his projects, the presence of nature is never fixed or

formulaic as he engages with the sky, water, land, trees, and

broader environmental and urban contexts.

Two of Ishigami’s most notable works are located within the

campus of Kanagawa Institute of Technology. For the KAIT

Workshop, he created a seamless connection between

interior and exterior space through an open, wall-less interior

enveloped by full-height glass walls. This boundary-blurring

gesture invites a heightened awareness of the surrounding

environment. Inside, 305 slender columns are arranged irregularly,

not only enhancing the building’s sense of lightness but

also enabling flexibility and overlap in the way students use

the space. The arrangement generates a fluid and non-linear

experience of movement throughout the interior.

34

Forum

ผนังภายใน ที่โอบล้อมด้วยผนังกระจกโดยรอบจากพื้นถึงเพดาน เพื่อ

อำาพรางขอบเขตอาคาร และเปิดการรับรู้สภาพแวดล้อม เสาบาง 305 ต้น

ในตำาแหน่งกระจัดกระจายไม่สม่ำาเสมอ นอกจากจะส่งเสริมความโปร่ง

เบาแล้ว ยังสร้างความยืดหยุ่นและทับซ้อนในการปรับใช้พื้นที่ทำางาน

ของนักศึกษา รวมถึงสร้างประสบการณ์การสัญจรภายในอาคารที่ไม่

จำาเจ ส่วนในงาน KAIT Plaza เขาตีความพื้นที่ลานกิจกรรมอเนกประสงค์

ด้วยที่ว่างกึ่งในกึ่งนอก โดยการเล่นกับปฏิสัมพันธ์ระหว่างระดับ

สูงต่ำาของระนาบพื้นกับหลังคาสีขาวล้วน หลังคาเหล็กแผ่นบางช่วง

พาดสูงสุด 90 เมตร ขยายและหดตัวตามอุณหภูมิ ช่องแสงสี่เหลี่ยม

กระจัดกระจายบนผืนหลังคานำาแสงสว่าง และลวดลายของแสงเงาพาด

บนพื้นก่อให้เกิดปรากฏการณ์ชั่วขณะ ระหว่างสถานที่และเวลา ที ่เอื ้อ

ให้เกิดการรับรู้และการสร้างสรรค์กิจกรรมไม่จำ ากัดรูปแบบ

Ishigami กล้าที่จะแทรกแซงสภาพแวดล้อมเพื่อให้เกิดผลลัพธ์ทาง

ภูมิทัศน์ที่น่าสนใจ ในงาน Art Biotop Water Garden เขาเป็นเหมือน

ประติมากรที่ลงมือปั้นลวดลายสามมิติของเนินดิน บ่อน้ำา และต้นไม้

318 ต้น ที่ย้ายมาจากที่ดินข้างเคียง ระบบน้ำาถูกติดตั้งไว้ใต้เนินดินที่

ประดิษฐ์ขึ้น ก่อนที่น้ำาจะถูกเติมไปในบ่อที่ขุดขึ้นระหว่างเนินดิน แล้ว

ปล่อยให้ธรรมชาติทำางานต่อ ภูมิทัศน์ที่มนุษย์เป็นผู้สรรสร้างนี้กลาย

เป็นพื้นที่เชิงปรัชญาที่ทั้งกระตุ้นและผ่อนคลายผู้มาเยือน ในงาน

House and Restaurant ที่ Yamaguchi กระบวนการเป็นไปในทางตรง

กันข้าม แม้ผลลัพธ์จะดูคล้ายถ้ำา แต่สถาปัตยกรรมนั้นเกิดจากการขุด

หน้าดินตามรูปร่างที่ต้องการ เทคอนกรีตลงไปเป็นตัวโครงสร้างอาคาร

เมื่อคอนกรีตเซ็ตตัวแล้ว จึงขุดดินที่เหลือเพื่อสร้างที่ว่างสำาหรับการ

ใช้สอย

ในโครงการ Zaishui Art Museum เขาสร้างอาคารสีขาวหลังคาโค้ง

สูงต่ำาคล้ายคลื่นยาว 1 กิโลเมตร วางพาดเป็นเส้นลงบนผืนน้ำานิ่งของ

ทะเลสาบ แล้วปล่อยให้เกิดบทสนทนาระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ

อย่างเงียบ ๆ ขอบเขตระหว่างอาคารกับธรรมชาติถูกลดทอนความ

ชัดเจน พื้นอาคารบางส่วนกดต่ำากว่าระดับน้ำา เปิดให้น้ำาไหลผ่านทิวเสา

และผนังกระจกเข้ามาในตัวอาคารตามการขึ้นลงของน้ำา กิจกรรม

ภายในนั้นแทบไม่มีอะไรมากไปกว่าการเคลื่อนที่หรือหยุดพัก พร้อม

กับสังเกตเรื่องราวของธรรมชาติรอบตัว อีกโครงการในประเทศจีนคือ

The Chapel of the Valley เขาใช้ประโยชน์จากรอยแยกทางธรรมชาติ

ของหุบเขา เพื่อวางโบสถ์รูปหยดน้ำาแทรกตัวอยู่ตรงนั้น ที่ว่างแคบ

ยาวระหว่างผนังคอนกรีตหล่อสูงถึง 45 เมตร ค่อย ๆ โค้งเปิดสู่พื้นที่

ภายในที่ไร้หลังคา สร้างประสบการณ์พิเศษจากทั้งสัดส่วนอาคาร

แสงสว่างและภูมิอากาศรอบตัว

จากผลงานที่น่าตื่นตาตื่นใจและไม่ประนีประนอมเหล่านี้ การทำางาน

สถาปัตยกรรมของ Junya Ishigami จึงเป็นตัวอย่างแนวทางของ

สถาปนิกรุ่นใหม่ถึงกลาง ที่กล้าฉีกออกจากวิถีมาตรฐาน การใช้เทคนิค

และกระบวนการออกแบบที่สร้างสรรค์ขึ้นใหม่ ทำาให้ผลงานแต่ละชิ้น

มีความเฉพาะตัว สร้างประสบการณ์ และปรากฏการณ์ที่ยากจะคาด

เดาได้


35

In KAIT Plaza, Ishigami reimagines the multipurpose courtyard

as a threshold between indoors and outdoors, manipulating

the interaction between ground and roof. The all-white metal

roof spans up to 90 meters, subtly expanding and contracting

with changes in temperature. Scattered square skylights allow

natural light to filter through, casting shifting patterns of light

and shadow across the ground. This transient interplay of site

and time fosters an open-ended atmosphere conducive to spontaneous

activity and creative expression.

Ishigami is unafraid to intervene in the environment to produce

compelling landscape effects. In Art Biotop Water Garden, he

works almost like a sculptor, composing a three-dimensional

tapestry of mounds, ponds, and 318 transplanted trees from

a neighboring plot. A water system is embedded beneath the

carefully shaped terrain, feeding into the dug ponds before

being left to the forces of nature. The resulting landscape, at

once man-made and organic, becomes a meditative setting

that simultaneously stimulates and soothes its visitors. In

House and Restaurant, Yamaguchi, the process is reversed.

While the final form may resemble a cave, it is achieved by

excavating the earth to the desired shape, pouring concrete

into the void to form the structure, then removing the remaining

soil to reveal the inhabitable space.

In the Zaishui Art Museum project, Ishigami designed a onekilometer-long

white building with undulating, wave-like roofs

set delicately atop the still waters of a lake, allowing a quiet

dialogue to emerge between architecture and nature. The

boundary between the built and the natural is deliberately

blurred. Parts of the floor lie below the water level, allowing

the lake to flow gently into the building through slender columns

and glass walls, shifting with the natural rise and fall of the

water. Activities within are minimal—little more than walking

or pausing to observe the unfolding narratives of the surrounding

environment. Another project in China, The Chapel of the

Valley, makes use of a natural fissure in the landscape. Here,

a chapel shaped like a teardrop is inserted into the narrow

crevice. The space, defined by 45-meter-high cast-concrete

walls, gradually opens into a roofless interior, offering a unique

spatial experience shaped by scale, light, and climate.

Through these bold, uncompromising works, Junya Ishigami

exemplifies a new to mid-generation of architects who are

fearless in deviating from established norms. His inventive

design techniques and processes result in singular works

that defy predictability, each creating its own atmosphere

and phenomenon unlike any other.

36

Forum

Kulapat Yantrasast is a Thai architect and the founder of WHY

Architecture, established in Los Angeles in 2003. Since

its inception, the firm's operation has expanded to New

York, Tokyo, Paris, and Riyadh, with a portfolio that spans

multiple countries worldwide. Kulapat earned his Bachelor

of Architecture from Chulalongkorn University, followed

by a master’s and doctoral degree in architecture from

the University of Tokyo. He began his career working with

Tadao Ando on several projects, including the Modern Art

Museum of Fort Worth in Texas, before founding WHY. With

a practice largely devoted to museum architecture, his lecture

offers a reflection on how the profession in Thailand might

expand its potential and engage more profoundly with the

broader social landscape.

Kulapat Yantrasast

Founder and Creative Director,

WHY Architecture

“Design the Life Not the Form”

คุณกุลภัทร ยันตรศาสตร์ เป็นสถาปนิกชาวไทย ผู้ก่อตั้งสำานักงาน

สถาปนิก WHY Architecture ที่ลอสแองเจลีสในปี ค.ศ. 2003 และ

ค่อย ๆ ขยายสาขาไปที่นิวยอร์ก ญี่ปุ่น ฝรั่งเศส และริยาร์ด และมีผล

งานอยู่ในหลายประเทศทั่วโลก กุลภัทรจบการศึกษาสถาปัตยกรรม

ระดับปริญญาตรี จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระดับปริญญาโทและ

เอก จากมหาวิทยาลัยโตเกียว เขาเริ่มทำางานร่วมกับ Tadao Ando

ใน The Modern Art Museum of Fort Worth ที่ Texas และอีกหลาย

โครงการ ก่อนจะก่อตั้ง WHY Architecture ในปี ค.ศ. 2003 โดย

ผลงานส่วนใหญ่เป็นโครงการพิพิธภัณฑ์ สิ่งที่เขาอยากจะถ่ายทอด

ในการบรรยายครั้งนี้ให้แก่อนาคตของสถาปนิกไทย คือจะทำาอย่างไร

ให้อาชีพสถาปนิกมีศักยภาพ และมีผลต่อสังคมโดยรวมได้

คุณกุลภัทรเปรียบเทียบที่ตั้งและอาหารของไทยกับญี่ปุ่น ในขณะที่

ไทยมีความยืดหยุ่นในการรับอิทธิพลจากหลายที่ แต่ความเป็นเกาะ

บริเวณขอบทวีปของญี่ปุ่นทำาให้อาจปรับตัวไม่เก่งเท่า แต่ไปเน้นที่

ความประณีต และนามธรรม ซูชิจึงแสดงความชัดเจนกลั่นกรองมา

แล้ว แต่อาหารไทยแสดงความผสมผสานรสชาติที่หลากหลาย ด้วย

รากฐานที่ต่างกัน เราจึงควรหันมามองตนเองมากขึ้น แล้วพัฒนา

ในทิศทางและภาษาของตนเองไม่เลียนแบบใคร คุณกุลภัทรมองว่า

อาชีพสถาปนิกต่างจากศิลปิน เพราะเป็นการใช้เงินของลูกค้ามาทำา

ตามความฝันของเรา ทำาอย่างไรจะได้ประโยชน์ และมีความสุขทั้ง

สองฝ่าย รวมถึงผู้ใช้และผู้เกี่ยวข้องกับอาคาร สถาปนิกไม่ควรคิด

ว่าเราเป็นหมาป่าเดียวดายในฟองอากาศที่ทำางานอย่างโดดเดี่ยว

สำานักงานของเขาเป็นตัวอย่างที่มีการทำางานร่วมกันเหมือนเป็นระบบ

นิเวศของศาสตร์ ระหว่างสถาปนิก ภูมิสถาปนิก หรือแม้แต่ศิลปิน

Kulapat drew a comparison between the geography and

cuisine of Thailand and Japan. Thai culture, he notes, is

open and adaptable to outside influences. In contrast,

Japan’s insular setting along the edge of the continent

encourages a focus on refinement and abstraction. Sushi,

for instance, is a distilled and intentional expression of

these values, while Thai cuisine embraces complexity and

a fusion of flavors. With these distinct cultural foundations,

he encourages Thai architects to look inward and develop

a design language rooted in their own context, rather than

emulate others. He also distinguishes the architectural

profession from the role of the artist. Architects are entrusted

with a client’s resources to realize a shared vision, which raises

the question of how to create work that benefits everyone

involved, be it client, user, or community. He believes architects

should resist the notion of working in isolation. His

own practice models a collaborative ecosystem, where

architects engage with landscape architects, artists, curators,

and social scientists to better understand how people

live within and around buildings. Architecture, he argues,

is not about designing boxes but about creating places

that support life in its fullest sense. These places should

enhance not only physical well-being but also emotional

and spiritual experience. Kulapat proposes that we should

“design the life with the form.” In this approach, form is not

the final product, but a medium for conveying meaning.

The work of WHY reflects a deep commitment to the idea

that architecture can help connect culture with people, a

vision realized through both the design process and its

architectural outcomes. In the EPACENTER Youth Arts &

Music Center in East Palo Alto, the project was developed

through co-creation with the local community, using art

and creative processes to shape both the program and

the physical design. Meanwhile, at the American Museum of

Natural History in New York, the architectural approach was

used to reflect cultural and ethnic narratives. A consistent

thread in WHY’s approach to museums is the transformation of

the museum from a temple of art into an interactive experience.

The Asian Art Museum in San Francisco exemplifies this shift.

The original centralized layout, likened to a peacock with

its feathers fanned out, was reimagined into a decentralized,

tentacle-like form more akin to an octopus. This new


37

38

Forum

ภัณฑารักษ์ หรือนักสังคมศาสตร์ เพื่อเข้าใจการใช้ชีวิตในตัวอาคาร

อาชีพสถาปนิกไม่ใช่อาชีพทำากล่อง เราทำาสถานที่เพื่อให้คนมาใช้ชีวิต

ได้อย่างเหมาะสม ทำาให้ชีวิตมีความสุขและมีศักยภาพสูงสุด ไม่เพียง

แต่เรื่องกายภาพ แต่เป็นเรื่องจิตใจและจิตวิญญาณด้วย คุณกุลภัทร

เสนอว่าเราควรออกแบบชีวิตพร้อมกับรูปทรง โดยรูปทรงไม่ใช่ผลลัพธ์

แต่เป็นเครื่องมือในการถ่ายทอด

ผลงานของ WHY สะท้อนการใช้สถาปัตยกรรมเชื่อมโยงวัฒนธรรมกับ

ผู้คน ผ่านกระบวนการออกแบบและผลลัพธ์ทางสถาปัตยกรรม โครงการ

EPACENTER Youth Arts & Music Center ที่ East Palo Alto ใช้การ

ร่วมออกแบบกับชุมชน ด้วยศิลปะและกระบวนการสร้างสรรค์ เพื่อ

สร้างโปรแกรมและการออกแบบทางกายภาพ โครงการ American

Museum of Natural History ใน New York ใช้การออกแบบเพื่อสะท้อน

วัฒนธรรมและชาติพันธุ์ แนวคิดในการออกแบบพิพิธภัณฑ์ที่ WHY

มักนำามาใช้คือ การเปลี่ยนพิพิธภัณฑ์เป็นสนามเด็กเล่นที่ให้ความ

สนุกสนาน แทนที่จะทำาหน้าที่จัดแสดงของมีค่าเพียงอย่างเดียว Asian

Art Museum, San Francisco เป็นตัวอย่างการออกแบบพิพิธภัณฑ์

ในปัจจุบันที่เปลี่ยนผังลักษณะรวมศูนย์คล้ายนกยูงรำาแพน ให้เป็นการ

กระจายสู่ส่วนย่อยคล้ายรูปปลาหมึก เพื่อเปิดการเข้าถึง ยืดหยุ่น และ

สร้างปฏิสัมพันธ์กับผู้คนได้หลายแบบ ส่วน Speed Art Museum,

Louisville Kentucky แสดงการออกแบบร่วมกับของเก่า ที่ไม่จำาเป็น

ต้องเหมือนกัน แต่แทรกเข้าไปเพื่อส่งเสริม และกระตุ้นจิตวิญญาณ

ของสถานที่เดิม คล้ายการฝังเข็มดังที่เขาเรียกว่า Acupuncture

Architecture

คุณกุลภัทรขยายความเรื่อง Design the Life Not the Form โดย

ยกตัวอย่างบ้านของตนเองที่ Venice Beach ใน California ที่คำานึง

ถึงบรรยากาศและการใช้ชีวิตภายในอาคารของเจ้าของบ้าน ไม่

หลงในรูปจนอยู่ไม่สบาย หลายผลงานของ WHY ให้ความสำาคัญกับ

สภาพแวดล้อม เช่น Art Bridge, Los Angeles และ Ross Pavilion,

Edinburgh สถาปัตยกรรมทำาหน้าที่เป็นเจ้าภาพจัดงานปาร์ตีที่ดึง

กิจกรรมเข้ามาด้วยกัน สถาปนิกเองก็ทำาหน้าที่ดึงผู้ที่เกี่ยวข้องจาก

ศาสตร์อื่น ๆ เข้ามาร่วมสร้างสรรค์งานทางวัฒนธรรม งานพิพิธภัณฑ์

ในกรุงเทพฯ ที่ WHY ร่วมงานกับ A49 และกำาลังจะเปิดปลายปีนี้ คือ

Community of Art Creation, dib Bangkok ซึ่งก็ไม่ใช่แค่เรื่องของ

ฟอร์ม แต่พยายามให้คนที่เข้ามาได้รับแรงบันดาลใจกลับไป นอกจาก

นี้ยังมีผลงานน่าสนใจอีกหลายงานที่อยู่ในระหว่างการก่อสร้าง เช่น

Ilmi Art Cultural Center ในซาอุดิอาระเบีย Tchaikovsky Theatre and

Opera ในรัสเซีย และ Galleries of the Arts of Africa, Oceania, and

The Americas ที่ MET Museum, New York ล่าสุด WHY ชนะประกวด

แบบการปรับปรุงพิพิธภัณฑ์ Lourve ใน Paris ที่ใช้งานศิลปะและ

สถาปัตยกรรมในการเรียนรู้เรื่อง Empathy โดยนำาเสนองานศิลปะจาก

หลายวัฒนธรรมในพื้นที่เดียวกัน คุณกุลภัทรปิดท้ายการบรรยาย

โดยย้ำาการปรับรูปแบบการทำางานสถาปัตยกรรมจากหมาป่าเดียว

ดายเป็นอาณาจักรสัตว์ เปลี่ยนจากนักร้อง Single Diva เป็น Team

Orchestra ที่มีสถาปนิกเป็นวาทยกรผู้เรียบเรียงและจัดการภาพรวม

อย่างเหมาะสม

arrangement encourages accessibility, flexibility, and varied

forms of interaction with the public. The Speed Art Museum

in Louisville, Kentucky, offers another approach, working with

existing structures not by mimicking them, but by inserting new

elements that heighten and activate the spirit of the original.

Kulapat refers to this strategy as Acupuncture Architecture.

Kulapat expanded on the idea of “Design the Life, Not the

Form” by citing his own home in Venice Beach, California. It is

a project that prioritizes atmosphere and the lived experience

of its occupants, resisting the temptation to pursue form at

the expense of comfort. Many of WHY’s projects reflect this

sensitivity to environment. In Art Bridge in Los Angeles and

the Ross Pavilion in Edinburgh, architecture acts as a host,

bringing people and activities together. In this role, the architect

also becomes a connector, inviting collaborators from

other disciplines to co-create cultural spaces.

One of WHY's upcoming museum projects in Bangkok,

Community of Art Creation, dib Bangkok, is being developed

in collaboration with A49 and is set to open at the end of

this year. Here too, the focus is not merely on form, but

on creating a space where visitors leave feeling inspired.

Other notable works currently under construction include

the Ilmi Art Cultural Center in Saudi Arabia, the Tchaikovsky

Theatre and Opera in Russia, and the Galleries of the Arts

of Africa, Oceania, and the Americas at the Metropolitan

Museum of Art in New York. Most recently, WHY won the

design competition for the renovation of the Louvre Museum

in Paris. The project proposes an architecture of empathy,

presenting artworks from diverse traditions within a shared

context. Kulapat concluded his lecture by urging a shift in

the architectural mindset: from the lone wolf to an animal

kingdom; from the single diva to a team orchestra. In this

vision, the architect becomes the conductor, orchestrating

diverse contributions into a cohesive whole.


39

Bill Bensley is an American landscape architect, architect,

interior designer, and the founder of BENSLEY, a design

studio known for its work on more than 200 hotel projects

across over 30 countries worldwide. He studied landscape

architecture at California State Polytechnic University,

Pomona, and continued his education in Urban Design at

the Graduate School of Design at Harvard University, where

he was classmates with Lek Bunnag, who later encouraged

him to explore opportunities in Asia after graduating in 1984.

Bensley began his career in Singapore, followed by Hong

Kong, before establishing his studios in Bangkok and Bali

in 1989 and 1990, respectively. He describes his studio as a

“sponge,” constantly absorbing information, which is why his

team of designers are encouraged to be creatively curious,

seeking understanding through travel and adapting like

chameleons to different places and situations.

Bill Bensley, Founder and

Creative Director, BENSLEY

“Don’t Put Me in a Box”

Bill Bensley เป็นภูมิสถาปนิก สถาปนิก และนักออกแบบภายในชาว

อเมริกัน ผู้ก่อตั้งสำ านักงานออกแบบ BENSLEY ซึ่งมีผลงานการออกแบบ

โรงแรมกว่า 200 โครงการ ในมากกว่า 30 ประเทศทั่วโลก Bill Bensley

ศึกษาภูมิสถาปัตยกรรมจาก California State Polytechnic University

Pomona และศึกษาต่อด้าน Urban Design จาก Graduate School of

Design, Harvard University โดยเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนกับคุณเล็ก

เมธา บุนนาค ผู้ที่ชักชวนเขาให้เดินทางมายังเอเชียหลังจบการศึกษา

ในปี ค.ศ.1984 Bill Bensley เริ่มต้นการทำางานในสิงคโปร์ ตามด้วย

ฮ่องกง ก่อนที่จะเปิดสตูดิโอในกรุงเทพฯ และบาหลี ในปี ค.ศ. 1989 และ

1990 ตามลำาดับ เขาเปรียบเทียบสตูดิโอของตนเองว่าเป็นเหมือนฟองน้ำ า

ซึมซับข้อมูล นักออกแบบในบริษัทจึงมีคุณสมบัติอยากรู้อยากเห็นในเชิง

สร้างสรรค์ และพยายามเข้าใจสิ่งต่าง ๆ ผ่านการท่องเที่ยว ทำ าให้คล้ายกับ

กิ้งก่าที่ปรับเปลี่ยนไปได้ตามสถานที่และสถานการณ์

He titled his lecture “Don’t Put Me in a Box” as a way of resisting

any singular definition of his identity. Rather than presenting

individual design projects from his three-decade career in

detail, Bensley structured the talk around ten metaphorical

“boxes,” each representing different facets of his life, work,

and personality. From Box 1 through 10, we come to know Bill

Bensley as a dumb Californian surfer, a landscaper, a Bali

garden designer, an architect, a flamboyant maximalist, a

uniform designer, a graphic designer, a storyteller, a developer,

a conservationist, an environmentalist, an artist, and a philanthropist.

Each identity connects seamlessly with the next, always.

BENSLEY’s hotel designs are distinguished by their rich

attention to detail, often centered around three key pillars;

storytelling, immersive guest experience, and environmental

conservation. Each project typically weaves architecture,

landscape architecture, and interior design into a unified

narrative. In some cases, this holistic approach extends even

further, encompassing staff uniforms and graphic identities

to complete the brand experience. His early works include

the Sheraton Senggigi Beach Resort and Novotel Benoa Bali

เขาตั้งชื่อการบรรยายว่า “Don’t Put Me in a Box” เพื่อหลีกเลี่ยงการ

จำากัดความตัวตนของเขาเพียงแง่มุมเดียว Bill เลือกที่จะไม่เล่าถึงตัวอย่าง

ผลงานออกแบบแต่ละชิ้นจากการทำางานกว่า 30 ปีโดยละเอียด แต่แบ่ง

และเรียบเรียงช่วงของการบรรยายออกเป็น “กล่อง” 10 กล่องย่อย ๆ ซึ่ง

อธิบายถึงสถานะ ความสามารถ ความสนใจ กิจกรรม และผลงานที่หลาก

หลายระหว่างการเดินทางของชีวิต จากคำาจำากัดความในกล่องที่ 1 ถึง 10

เราเรียนรู้ว่า Bill Bensley เป็นนักเซิร์ฟจากแคลิฟอร์เนีย ภูมิสถาปนิก

นักจัดสวนบาหลี สถาปนิก นักออกแบบที่ฉูดฉาดและจัดเต็ม นักออกแบบ

เครื่องแบบ นักออกแบบกราฟิก นักเล่าเรื่อง นักพัฒนา นักอนุรักษ์ นักสิ่ง

แวดล้อม ศิลปิน และผู้ใจบุญในบุคคลเดียวกัน ซึ่งแต่ละสถานะก็มีความ

เชื่อมโยงกันอยู่เสมอ

40

Forum

ผลงานการออกแบบโรงแรมของ BENSLEY มีจุดเด่นที่รายละเอียดของ

องค์ประกอบ แบ่งเป็นงานที่เน้นการเล่าเรื่อง การสร้างประสบการณ์

และการอนุรักษ์ธรรมชาติ แต่ละผลงานมักครอบคลุมและแสดงความ

สอดคล้องเป็นเรื่องราวเดียวกันระหว่างสถาปัตยกรรม ภูมิสถาปัตยกรรม

และการออกแบบภายใน บางโครงการต่อยอดไปจนถึงการออกแบบเครื่อง

แต่งกายของพนักงานโรงแรมและการออกแบบกราฟิกที่เกี่ยวข้อง ผลงาน

ช่วงแรกของเขาคือ Sheraton Senggigi Beach Resort และ Novotel

Benoa Bali ในอินโดนีเซีย และการออกแบบสวนสไตล์บาหลีจำานวน

มาก แต่ผลงานสำาคัญที่เป็นจุดเปลี่ยนและมักถูกบรรจุใน Portfolio ของ

BENSLEY ได้แก่ Four Seasons Koh Samui (ที่เพิ่งปรากฏในซีรีส์ The

White Lotus Season 3), Four Seasons Chiang Mai, Capella Ubud,

JW Marriott Phu Quoc และ Shinta Mani Wild ซึ่งเป็นโครงการที่ Bill

กล่าวว่าเขาภูมิใจมากที่สุด

Bill ให้เวลากับการสนับสนุนการอนุรักษ์พื้นที่ธรรมชาติในเทือกเขา

Cardamom ในกัมพูชา ซึ่งเป็นป่าดิบชื้นขนาดใหญ่ที่สำ าคัญต่อความหลาก-

หลายทางนิเวศวิทยาทั้งภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่กลับมีพื้นที่

ป่าลดน้อยลงทุกปี เขาซื้อที่ดินพร้อมน้ำ าตกใน Cardamom ซึ่งขนาดใหญ่

เท่า Central Park เพื่อพัฒนาโครงการที่พักหรู และจ้างเจ้าหน้าที่ดูแลป่า

ลาดตระเวนเพื่อตรวจจับการวางกับดักสัตว์ป่าและการลักลอบตัดไม้ เขา

ทำางานกับกลุ่มอนุรักษ์กอริลล่าใน Congo โดยออกแบบที่พักระดับไฮเอนด์

ในป่าเพื่อระดมทุนเป็นค่าใช้จ่ายแก่เจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า นอกจากนี้ Bill เป็น

ศิลปินที่เขียนและขายภาพเพื่อหาทุนสำ าหรับโครงการอนุรักษ์ของเขา ส่วน

หนึ่งนำาไปสร้าง Hospitality School เพื่อเปลี่ยนชีวิตให้เด็กด้อยโอกาส

ในเสียมเรียบ และล่าสุดเขากำาลังร่วมมือกับบริษัท Baker McQuire เพื่อ

สร้างไลน์ผลิตภัณฑ์เฟอร์นิเจอร์ใหม่ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากสัตว์ป่าใน

Cardamom และสร้าง fashion line กับ Jim Thompson เพื่อนำารายได้ไป

สนับสนุนโครงการต่าง ๆ เช่นกัน ในวัย 60 ปลาย Bill Bensley กล่าวว่า

ตนเองยังไม่ตายง่าย ๆ ยังไม่คิดจะปลดเกษียณตัวเอง และยังวางแผนที่จะ

นำางานศิลปะของเขาขยายผลไปยังโครงการออกแบบต่าง ๆ 40 โครงการ

ทั่วโลก

in Indonesia, along with numerous Bali-style garden designs.

However, the projects that mark a turning point in his career,

and frequently appear in the BENSLEY portfolio include Four

Seasons Koh Samui (recently featured in The White Lotus

Season 3), Four Seasons Chiang Mai, Capella Ubud, JW

Marriott Phu Quoc, and Shinta Mani Wild, a project Bensley

has described as the one he is most proud of.

Beyond design, Bensley dedicates significant time and energy

to supporting nature conservation, particularly in Cambodia’s

Cardamom Mountains, one of Southeast Asia’s most important

remaining rainforests, which continues to face rapid deforestation.

He purchased a large plot of land there, complete

with a waterfall and roughly the size of Central Park, to develop

an eco-luxury retreat. The project also funds a forest ranger

program, where patrols monitor for poachers and illegal

logging. In the Congo, he has worked with gorilla conservation

groups, designing high-end lodges that help generate funding

for ranger operations. As an artist, Bensley also creates and

sells paintings, using the proceeds to support his conservation

initiatives. A portion of this funding has gone toward building

a hospitality school in Siem Reap, aimed at transforming the

lives of underprivileged youth. Most recently, he has partnered

with Baker McGuire to develop a furniture collection inspired

by the wildlife of Cardamom, and is collaborating with Jim

Thompson on a fashion line, with profits directed toward

various conservation efforts. Now in his late sixties, Bensley

insists he is “not dead yet” and has no intention of retiring.

He continues to expand the reach of his creative vision, with

more than 40 new design projects currently underway across

the globe.


41

42

Forum

Lek Mathar Bunnag

Managing Director, Bunnag Architects

International Consultants

“Nothing comes from nothing” Parmenides,

a Greek philosopher in the 5th century BC”

คุณเมธา บุนนาค (เล็ก) ศิลปินแห่งชาติสาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม)

พ.ศ. 2555 เป็นสถาปนิกไทยผู้มีความเชี่ยวชาญในการออกแบบ

โรงแรมพักตากอากาศ ผลงานการออกแบบของคุณเมธาภายใต้บริษัท

บุนนาค อาร์คิเท็คส์ อินเตอร์เนชั่นแนล คอนซัลแทนส์ จำากัด ได้รับการ

ยอมรับอย่างกว้างขวาง และได้รับรางวัลมากมายทั้งในประเทศไทย

และต่างประเทศ สำาหรับ ASA International Forum ครั้งนี้ คุณเมธานับ

เป็นตัวแทนของสถาปนิกประสบการณ์สูงที่มีความร่วมสมัย และพลัง

สร้างสรรค์ที่สามารถประยุกต์ใช้พื้นฐานจากอดีต และยังคงประกอบ

วิชาชีพต่อเนื่องอยู่ในปัจจุบัน

คุณเมธาเปิดการบรรยายด้วยเรื่องเล่าที่แสดงความสำาคัญของภาษาใน

การสื่อสาร รวมถึงภาษาทางสถาปัตยกรรม ซึ่งจะทำาให้การถ่ายทอด

ความคิดสร้างสรรค์นั้นเกิดความสมบูรณ์ สิ่งที่สำาคัญที่สุดที่พระเจ้า

มอบให้สถาปนิกและทุกคนในโลกตั้งแต่กำาเนิดคือ อิสรภาพ และความ

คิดสร้างสรรค์ เพื่อนำาไปขีดเขียนในกระดานว่างเปล่าของชีวิตแต่ละคน

ความคิดสร้างสรรค์คือการนำาสิ่งใหม่เข้ามาในโลก คนที่มีความคิด

สร้างสรรค์จึงมีความสดใหม่อยู่ในตัว อีกสิ่งดำารงอยู่ที่สำาคัญ และมอบให้

กับเราอย่างฟรี ๆ คือสิ่งที่คุณเมธาเรียกรวม ๆ ว่า พลังมหัศจรรย์แห่ง

ธรรมชาติ หรือ Cosmic Force อันได้แก่ แสง เงา ภาพสะท้อน ความมืด

ความเบา สายลม ความนิ่ง และความสงบ เพียงชั่วครู่ และไม่เกิดขึ้นซ้ำา

เดิมอีกชั่วนิรันดร สถาปนิกสามารถเรียบเรียงและจัดการกับ Cosmic

Force ให้อยู่ในรูปแบบที่เราต้องการได้เสมอ ความงามแห่งขณะช่วยให้

เราอยู่กับปัจจุบัน เพื่อซึมซับปรากฏการณ์นั้น นอกจากนี้ สถาปนิกยังถูก

มอบดวงตาสำาหรับมองสถาปัตยกรรม มองเมือง มององค์ประกอบ

และพื้นที่ภายใน สถาปนิกควรเปิดดวงตามองธรรมชาติ และสิ่งดำารงอยู่

อยู่เสมอ สิ่งที่เราเห็นจึงจะพาเราไปสู่สิ่งที่บันดาลใจ และการสร้าง-

สรรค์ในที่สุด

สำาหรับคุณเมธา ศัตรูของความคิดสร้างสรรค์คือ อดีต เราสะสมความรู้และ

ประสบการณ์ไว้ในหัวมากมาย แต่ถ้าหากไม่ถูกจัดระเบียบให้ดีความคิด

สร้างสรรค์ก็จะลดลง ความรู้สึกเป็นแม่ของเหตุผล ความสงบเบิกบาน คือ

เคล็ดลับของความงามและศิลปะทุกแขนง รวมทั้งสถาปัตยกรรม สถา-

ปัตยกรรมคือการขอบคุณอดีต แต่ไม่ใช่การลอก คุณเมธายกตัวอย่าง

ความรู้จากการไปเยือนและการศึกษาสถาปัตยกรรมจากอดีตที่ออกแบบ

เพื่อจิตวิญญาณ (Spirituality) เช่น วิหารพระพุทธชินราช เขาพระวิหาร

วัดศรีชุม ทัชมาฮาล ว่าทำ าให้เราเข้าใจเทคนิควิธีการให้แสง สายลม มุมมอง

บรรยากาศ การย่อมุมอาคาร ความสูงของขั้นบันได ลำาดับการเข้าถึง

สัญลักษณ์ ฯลฯ ที่สามารถนำาไปกลั่นกรองและประยุกต์ในการออกแบบใน

ภายหน้า เมื่อถึงเวลาออกแบบผลงานของตน เราเลือกหยิบเอาเทคนิควิธีที่

เรียนรู้และสะสมไว้ กลับมาใช้ให้เหมาะสม


43

The 2012's National Artist in Visual Arts (Architecture), Lek

Mathar Bunnag, is a Thai architect renowned for his expertise

in resort and hospitality design. His work, produced through

Bunnag Architects International Consultants Ltd., has received

widespread recognition and numerous awards both in Thailand

and internationally. For this year’s ASA International Forum,

Mathar Bunnag represents the generation of highly accomplished

architects whose creativity remains deeply rooted in tradition

while continuing to evolve with contemporary relevance. He is a

figure of enduring vitality; an architect who draws from the past

yet continues to actively shape the present.

He opened his lecture with a reflection on the power of language,

not only as a mean of communication, but also the language

of architecture as a medium for articulating and fully realizing

creative thought. The most important gift bestowed upon

architects, and indeed all human beings, Bunnag suggests,

is the freedom and creativity with which to inscribe meaning

onto the blank canvas of life. Creativity, he posits, is the act

of bringing something new into the world. Those who are

creative carry within them a constant sense of renewal. Another

profound element of our existence, freely given to us, is what

Bunnag refers to as the cosmic force of nature—a set of

phenomena that includes light, shadow, reflection, darkness,

lightness, breeze, stillness, and serenity, as well as thunder,

lightning, waves, and other living natural events. These forces,

he emphasizes, create fleeting moments of beauty that never

repeat. Yet the architect has the power to frame, choreograph,

and give form to these ephemeral experiences. The beauty of

the moment invites us to be fully present, allowing us to absorb

its essence. Architects, he says, are also given a particular way

of seeing; a vision for architecture, cities, elements, and space.

To create meaningfully, one must keep that vision open to

the natural world and to all that exists around us. It is through

this act of seeing that inspiration and creation are ultimately

born.

For Mathar Bunnag, the enemy of creativity is the past. While

we carry with us a vast accumulation of knowledge and experience,

if not carefully ordered and refined, this very accumulation

can become an obstacle to creative thought. Emotion, he suggests,

is the mother of reason. And serenity is the secret of

beauty and the very substance of all art, including architecture.

Architecture, to him, is an act of gratitude toward the past, but

not one of imitation. Bunnag points to his own journey of learning

from historic works of architecture that were conceived with a

profound sense of spirituality. Structures such as Wat Phra Si

Rattana Mahathat Temple (home to the revered Phra Buddha

Chinnarat), Preah Vihear Temple, Wat Si Chum Temple, and

the Taj Mahal all exemplify design that speaks to the spirit.

These visits and studies offered him insight into how light,

wind, perspective, atmosphere, building recesses, stair height,

procession, and symbolic form were orchestrated to evoke

meaning. Such architectural wisdom, he believes, is not to be

copied but distilled. When the time comes to design one's own

work, it is these carefully observed and internalized techniques

that can be reawakened and applied with intention.

44

คุณเมธายกตัวอย่างโรงแรม Trident Gurgaon ที่ได้รับแรงบันดาจใจ

จากทัชมาฮาลในการใช้น้ำา และควบคุม Cosmic force ได้แก่ ทิศทาง

ของสายลมในโครงการเพื่อให้น้ำาในสระนิ่งและเกิดความสงบ ในโรงแรม

The Barai ที่ Hua Hin คุณเมธาออกแบบสระน้ำาที่มีกำาแพงสูงโอบ

ล้อมเพื่อควบคุมลม เพื่อให้เกิดความนิ่งและความสงบ และสร้างเงา

สะท้อนที่สมบูรณ์ หลังคาโค้งทรงกูบช้างของ Trident Gurgaon ไม่

เพียงแต่เลียนแบบสถาปัตยกรรมอินเดีย แต่ทำาหน้าที่อุ้มแสงเป็น

ตะเกียงยักษ์ การออกแบบเหล่านี้แสดงถึงการเรียบเรียง Cosmic

Force แล้วบันทึกไว้ในความทรงจำา ภาษาของสระน้ำาใน courtyard

ไร้ลม ถูกนำามาใช้อีกครั้งด้วยรูปแบบที่แตกต่างในโรงแรม Phulay

Bay a Ritz-Carlton Reserve เพื่อให้ผู้เข้าพักเดินอ้อมผ่านและซึมซับ

ประสบการณ์ ทั้งนี้ สถาปนิกจำาเป็นต้องมีความสามารถในการโน้ม-

น้าวลูกค้า ให้คล้อยตาม และเห็นความจำาเป็นในการสร้างสิ่งเหล่านี้

การออกแบบโรงแรมแตกต่างจากโครงการอื่น Cosmic Force ถูกใช้

ในการกำาหนดการเคลื่อนไหวของผู้เข้าพัก ให้เดินตามแสง สี เส้นสาย

และความเงียบ ที่ว่างที่ไม่ต้องมีฟังก์ชั่นการใช้สอย แต่สร้างเพียงเพื่อ

ให้คนเข้ามาซาบซึ้ง

จากประสบการณ์การท่องเที่ยวด้วยการเดินเป็นเวลา 8 เดือน จาก

เยอรมนี ผ่านตุรกี สู่อินเดีย และเนปาล คุณเมธาในวัยหนุ่มได้เห็น

อารยธรรมที่หลากหลาย และวาดเพื่อบันทึกความจริงไว้ในสมุดสเกตช์

ทำาให้เขาเรียนรู้เทคนิคการใช้เรขาคณิตในสถาปัตยกรรม ซึ่งไม่

สามารถเกิดขึ้นได้ถ้าเราอยู่กับที่ ไม่เดินทางไปไหน เขาเปลี่ยนวิธีการ

สเกตช์เหมือนจริง ให้เป็นการสเกตช์ที่เกี่ยวกับความรู้สึกมากกว่า

รูปทรง เพื่อให้ความหมายที่เป็นประโยชน์กับความคิด “I sketch

therefore I see.” เป็นการมองผ่านการจัดระเบียบด้วยความคิด

สร้างสรรค์ สิ่งที่บันทึกนั้นจึงไม่เหมือนใคร เมื่อเราเป็นสถาปนิกที่มี

กระเป๋าความทรงจำาจำานวนมากอยู่กับตัว วันหนึ่งเมล็ดพันธุ์จากความ

ทรงจำาเหล่านี้จะค่อย ๆ เติบโตออกมาเป็นสถาปัตยกรรม ความคิดที่

จับต้องไม่ได้ต้องเกิดก่อนรูปทรงเสมอ

คุณเมธายังคงสเกตช์อยู่ในปัจจุบัน ไม่ว่าจะเห็นการสเกตช์จากสถา-

ปัตยกรรมในอดีต แลนด์สเคป ประติมากรรม ภาพถ่าย หรือแม้แต่

ดอกเอื้องหลวงที่พบระหว่างทาง เพื่อศึกษา form และ visual structure

และมองหาบ่อเกิดของรูปทรง เมื่อคุณฟังเทคนิคไปแล้วคุณก็ไปทำา

ของคุณ ซึ่งไม่จำาเป็นต้องเหมือนใคร ตลอดการบรรยาย 2 ชั่วโมง

คุณเมธาในวัยกลาง 70 ถ่ายทอดประสบการณ์ด้วยพลังเต็มเปี่ยม

และเชื่อมโยงถึงการทำางานของนวัตกรรม AI เป็นระยะอย่างเข้าใจ

เขาทิ้งท้ายย้ำาวัตถุประสงค์ของการบรรยาย เพื่อให้กำาลังใจสถาปนิก

รุ่นใหม่ให้เป็นตัวเอง ใช้ประโยชน์จาก Cosmic Force ออกไปท่องเที่ยว

เพื่อที่จะนำาสิ่งใหม่ ๆ มาสู่โลกใบนี้

สถาปนิกต่างรุ่นต่างพื้นเพทั้ง 4 ท่าน ที่มาบรรยายใน ASA International

Forum 2025 ล้วนมีปรัชญาในการทำางานของตนที่ชัดเจน และ

ยึดมั่นอย่างแรงกล้าที่จะนำามาใช้อย่างสม่ำาเสมอ ทุกท่านรักษาความ

กระตือรือร้นที่จะผลิตงานสร้างสรรค์ที่ต่อยอดอดีต และพาไปสู่อนาคต

ของสถาปัตยกรรมที่ย่ำาอยู่กับที่ สถาปนิกรุ่นใหม่และกลางกล้าก้าวข้าม

Forum

The veteran architect cites the Trident Gurgaon as an example

of a project inspired by the Taj Mahal, particularly in its use of

water and the orchestration of cosmic force. In this case, the

design harnesses prevailing wind patterns to keep the water

still, cultivating an atmosphere of great calmness. At The Barai

in Hua Hin, he created a breezeless courtyard, a water feature

enclosed by high walls to control wind, generating stillness and

serenity. The gently curved, dome-like roofs of Trident Gurgaon,

while referencing Indian architecture, also function as luminous

vessels, capturing and holding light like oversized lanterns.

These gestures reflect what Bunnag calls the act of recomposing

cosmic force, transforming ephemeral phenomena into memory.

The language of the breezeless watercourt reappears, though

in a different form, at Phulay Bay, a Ritz-Carlton Reserve, where

guests are guided to walk around a reflective pool, absorbing

the experience with every step. Such design decisions, however,

do not come without conviction. The architect must have the

ability to persuade the client; to convey the value and necessity

of creating spaces that go beyond utility. Designing a hotel is

unlike designing any other type of building. Here, cosmic force

is used to choreograph the movement of guests, drawing them

through spaces by light, color, form, and silence. These spaces

may not serve a conventional function; their purpose is simply to

inspire awe, to move people, and to deepen their appreciation.

From a formative eight-month walking journey that took him

from Germany through Turkey to India and Nepal, a young

Mathar Bunnag encountered a rich diversity of civilizations.

Along the way, he recorded these experiences in his sketchbooks,

initially striving for realism to document what he saw.

Through this process, he began to understand the use of

geometry in architecture; knowledge that, he believes, could not

have been gained without moving, without venturing out into the

world. Over time, his approach to sketching evolved. He shifted

from depicting form to capturing feeling—sketching from the

unknown, feelings, emotions, from ideas beyond form. “I sketch,

therefore I see,” he said, describing a way of perceiving that

filters and organizes observation through creative consciousness.

The act of recording, then, becomes uniquely personal.

"As architects, we carry with us an internal archive of memories.

One day, the seeds of those memories begin to germinate into

architecture." For Bunnag, "the intangible comes before and

informs the tangible."

To this day, he continues to sketch. His subjects range from

historic architecture and landscapes to sculpture, photography,

and even the orchids he encountered on his travels; all in an

effort to study form, visual structure, and the origins of shape.

“Once you’ve heard about the technique, go and make your

own,” he encouraged. “It doesn’t have to look like anyone else’s.”

Over the course of his two-hour lecture, now in his midseventies,

Bunnag spoke with unwavering energy, interweaving personal

reflections with a clear-eyed understanding of emerging technologies,

including the role of AI in design. He concluded with a

message of encouragement for the next generation of architects;

to be true to themselves, to embrace the cosmic force,

and to go out into the world, so that something new might be

brought into it.


45

กระบวนการและขอบเขตของสถาปัตยกรรมรูปแบบมาตรฐาน เพื่อสร้าง

แนวคิดและรูปแบบใหม่ Junya Ishigami พยายามค้นหาความเป็น

ไปได้ของการอยู่ร่วมกันระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติผ่านสถาปัตยกรรม

คุณกุลภัทร ยันตรศาสตร์ นิยามการออกแบบพิพิธภัณฑ์ที่ฉีกออก

จากการออกแบบกล่องบรรจุของมีค่า แต่ให้ความสำาคัญกับการเรียน

รู้วัฒนธรรมของผู้คนมากขึ้น ในขณะที่สถาปนิกรุ่นใหญ่อย่าง Bill

Bensley และคุณเมธา บุนนาค ให้ข้อคิดแก่คนรุ่นใหม่ในการขยาย

กล่องความสนใจของตนเองให้มากกว่ามิติเดียว และเชื่อมโยงสิ่งต่าง ๆ

ไว้ด้วยกันให้เกิดประโยชน์ และไม่หยุดที่จะสะสมความรู้ ประสบการณ์

ผ่านการเดินทาง และการมองเห็นด้วยวิธีการเฉพาะของแต่ละคน

เพื่อเลือกหยิบมาใช้ในการออกแบบ การสัมมนานานาชาติ ASA

International Forum 2025 จึงเป็นกิจกรรมสองวันที่น่าจะสร้างแรง

บันดาลใจเต็มอิ่มแก่ผู้เข้าฟัง และฝากคำาถามปลายเปิดว่า เราจะขีด

เส้นทางในวิชาชีพของตนเองจากอดีต และปัจจุบัน สู่อนาคตอย่างไร

The four architects featured in the ASA International Forum 2025,

each from different generations and cultural backgrounds,

shared not only their body of work but also the deeply held

philosophies that consistently guide their practice. What unites

them is a sustained commitment to creativity, a refusal to let

architecture remain static, and an enduring energy to carry the

discipline forward by building upon the past. The younger and

mid-career architects demonstrated a willingness to push

beyond the conventional boundaries of form and process to

explore new ideas and ways of working. Junya Ishigami seeks

out new possibilities for the coexistence of humans and nature

through architecture. Kulapat Yantrasast redefines the museum

as a space not merely for housing objects of value, but as a

dynamic environment for cultural engagement and collective

learning. Meanwhile, senior architects like Bill Bensley and Lek

Mathar Bunnag offered reflections aimed at the next generation,

encouraging them to expand the scope of their curiosity beyond

a single dimension, to draw meaningful connections across

disciplines, and to never cease accumulating knowledge and

experience through travel and their own distinct ways of seeing

that will later find form in their design work. The ASA International

Forum 2025, spanning two days, promises to leave

participants with a wealth of inspiration, and an open-ended

question: how might each of us chart a professional path that

honors the past, engages the present, and moves boldly toward

the future of architecture?

46

ASA EXPERIMENTAL

DESIGN

COMPETITION 2025

อนาคตนิยม

Future Nostalgia

in Architecture

Future nostalgia refers to a compelling architectural design concept

that draws inspiration from the past and seamlessly blends

it with modern innovations and technologies. The objective transcends

creating merely aesthetically pleasing spaces; it aims to

infuse them with profound meaning— interweaving culture, society,

and nature across both present and future contexts. This

approach aspires to preserve and evolve historical knowledge

and values that enrich our way of life, all while accommodating

the shifting needs of future generations. In today's architectural

landscape, there's a pronounced emphasis on looking

ahead-designing cutting-edge, comfortable buildings that heavily

rely on the latest technologies and contemporary insights.

While this forward-thinking stance offers undeniable benefits, it

often overlooks the wisdom and heritage of the past. The consequence

can be designs that lack a meaningful connection to their

original roots. Therefore, the design competition "Futurism: Future

Nostalgia in Architecture" serves as an invitation for architects to

use the concept's definition to explore creative approaches and

develop designs that link the past-in facets ranging from society,

culture, and people to nature, place, and time-through the prism of

modern knowledge, tools, and technologies. Participants are encouraged

to venture without limitations on location or scale, using

Thailand as a case study. The aim is to forge new forms of futurist

architecture that honor and reflect upon the past through today's

lens, guiding us toward a shared architectural future.

JUDGING CRITERIA

The primary judging criteria for the committee are as follows :

Creativity (40%): The ability to generate innovative ideas and

design.

Relevance in Interpreting the Topic (30%) : Presenting fresh

and novel ideas based on the concept of "future nostalgia in

architecture."

Clear Communication (30%) : The clarity in conveying the

concept (representation techniques will not be considered in

the judging criteria.)

AWARDS

General Public

First prize

Second prize

Third prize

Honorable Mention

Student Public

First prize

Second prize

Third prize

Honorable Mention

100,000 Baht

50,000 Baht

30,000 Baht

Certificate

50,000 Baht

30,000 Baht

20,000 Baht

Certificate

Future Nostalgia in Architecture

47

JUDGES :

Christo Meyer

Jenchieh Hung

Adul Kaewdee


Kulapat Yantrasast

Christo Meyer : The projects submitted for this competition

demonstrate that architecture is not merely about constructing

buildings—it is about understanding the meaning of memory

and how it shapes our relationship with space. This deeper

dimension of architecture was especially evident in this year's

winning project. While we can certainly appreciate the creative

ambition and the beauty of its design, what truly stands out is

how memories are preserved and embedded within the space.

This allows us to imagine our future within the structure, to connect

emotionally, and to feel a sense of closeness with others.

The professional quality of the presentation also contributed

to making the work accessible and emotionally engaging for a

wide audience. What is particularly remarkable is the participation

of more than 600 students at the high school level. Despite

their age, they demonstrated a deep understanding and the

ability to express architectural ideas with impressive creativity.

Having seen many competitions around the world, I am confident

that this level of work is something every participant should

be proud of.

Jenchieh Hung : From over 600 entries, the winning project

demonstrates that architecture is not merely about form or

structure—it expresses a sense of spirit, a sense of belonging,

and a sense of wonder. To me, wonder is a vital part of history,

culture, and civilization, as these are all propelled by curiosity.

The winning project in the student category highlights the pivotal

role of culture in architectural design. It successfully applies

cultural identity to create a renewed visual language. Most

importantly, it affirms that architecture is always tied to meaning.

Beyond the cultural dimension, the project also addresses

physical concerns—such as ventilation and sustainability—with

clarity. In the general public category, the project's strength lies

in its emotional impact, a fundamental aspect of architecture.

The physical space fosters emotional resonance with the public

and evokes a collective memory that brings people back to the

past. It becomes a source of energy that invites contemplation

of the future.

Adul Kaewdee : This year's competition was held under the

theme "Nostalgia in Architecture", and the awarded projects—

both in the student and general public categories—stood out

through their thoughtful exploration of elements from the past,

which were creatively reinterpreted into something new. The

winning student entry demonstrated a clear understanding of

the design brief and a direct, straightforward presentation approach.

This made the concept easily accessible and effectively

guided the audience to grasp its core message. In the general

public category, the winning project impressed from the outset

with its presentation. The concept was communicated clearly,

with a well-defined structural framework behind the proposal.

This clarity amplified the project's design thinking and contributed

to a well-rounded and compelling outcome.

Kulthida Songkittipakdee : In the student category, we were

quite surprised to discover that many of the award-winning entries

came from high school students. Initially, we judged purely

based on the strength of the ideas and execution—without

knowing their age. The number of submissions was overwhelming,

and the theme "Future Nostalgia" inspired a wide range of

interpretations. One of the most impressive projects in the student

category reimagined urban space for Songkran festivities.

Outside of the festival season, the space also functions to purify

the air and reduce PM levels. This kind of nostalgia goes beyond

architecture and reaches into cultural memory. Similarly, the

winning entry explored Northern Thai cultural heritage, interpreting

Lanna architectural elements and their evolution over time.

It proposed a reconfiguration of spatial experience that reflects

both past and future—showing that this generation is ready to

move forward without forgetting its roots. In the general public

category, we observed a wide range of perspectives. Among

the six awarded projects, each presented a unique vision for the

future of architecture—offering distinct concepts, approaches,

and narrative techniques that responded thoughtfully to the

theme. The winning project, for example, didn't focus on physical

relics of the past, but on nature itself as a timeless element.

The accompanying narrative emphasized that "nature, no matter

the era, remains in place; it endures." This approach raised the

question of how we can coexist with nature in the future. The

proposal focused not only on architectural design but also on

the integration of space, landscape, and the environment.

Kulapat Yantrasast : In the student category, I was particularly

impressed by the wide range of participants, from high school

to university level. In evaluating the submissions, we focused

on three clear criteria; concept, design language, and systems

thinking. Many student entries were well-organized, with clearly

articulated ideas rooted in cultural context. At the same time,

their functional design solutions were also well thought out. In

the general public category, the projects stood out for their

clarity of concept and the ability to develop those ideas into

tangible structures and spatial arrangements. Notably, several

works also reflected a strong sense of spirit, which added depth

and meaning to the architectural narrative.

48

ASA Experimental Design Competition 2025

First Prize / Public

The Past

Observation Deck

Tann Arch

The Past Observation Deck is an experimental architectural

concept that redefines the act of observing and experiencing

nature. Through a carefully orchestrated spatial journey, this

proposal transforms nature into an immersive, contemplative

experience, encouraging visitors to engage with its vastness,

beauty, and sensory depth. Nature is a living record shaped

over millennia by geological formations, ecosystems, and the

forces of wind and water. It holds stories of evolution, resilience,

and transformation–a past that is not a memory but a presence.

To observe nature is to engage with a world that has existed

long before us and will continue to evolve beyond our presence.

Located at Kaeng Krachan Dam, Phetchaburi, Thailand, a site

of historical and ecological significance, the observation deck

becomes a threshold between human perception and nature's

raw immensity. Kaeng Krachan Dam is Thailand's first dirt dam,

set within the country's largest national park, a UNESCO World

Heritage Site. With over 100,000 visitors annually, it serves

as both a tourist destination and a retreat for those seeking

solitude.

This proposal does not aim to blend seamlessly into its environment

but rather to heighten awareness of nature through

contrast and scale. The structure exists as an object of curiosity,

an anomaly in the landscape, evoking an uncanny sense of

something "lurking within the forest" –a presence that is both

intriguing and out of place.

Second Prize / Public

House on the Side

of the Mekong

Ravipa Ramyarupa


49

The House explores meanings within local fishing practices,

translating indigenous spatial imaginaries of the riverway into

architectural form. Through their events and crafts, fish traps

carry generational knowledge derived from ancestral skills

related to reading the water and its spirits. These technologies

reveal local ways of making, assembling, weaving, and lashing

and embed within their stories about one's relationship to the

landscape, the riverway, ghosts, and the occult. In other words,

fish traps store memories and meanings of oral traditions from

the region. By re-reading the traps as architectural precedents,

the project gives form and presence to an otherwise invisible

ecology of spirituality and mythology.

Posited as a foil to the town's customs building, the House

on the Side of the Mekong reaches out beyond Thai territory

to engage the shifting national border, which moves with the

changing tides. In the rainy season, four levels succumb to the

Mekong's rise. The top two levels, partitioned and enclosed by

wooden panels, are the only floors that escape seasonal inundation.

A net-like facade becomes the porous plane through

which water passes in the rainy season, but like a fish trap, the

installation also catches and collects items when submerged.

The locally-woven net — not unlike the geopolitical border

— merely suggests the boundary of the building. Against

strong tides, the plane may even come undone, only to be

tied back down again in the following dry season.

50


Third Prize / Public

Future – Floats :

Moving Urban

Acupuncture

Comparch100

This floating pavilion is not just a structure, l's a bridge–between

moments, between people, between past and possibility.

In a city caught between erasure and acceleration, it offers

another pace–one that listens, adapts, and invites. It leaves

no footprint, demands no ownership, and yet stays with

those who gather inside it.

By treating the Chao Phraya as a living archive, this project

imagines change that is light, local, and alive. It honors what

was. It welcomes what is. And it gently seeds what could be.

What makes this pavilion powerful is not just its design, but

its replicability. Its lightweight, modular nature allows it to be

reproduced and adapted across different neighborhoods–each

one responding to local needs while remaining part of a larger,

city-wide ecosystem of river-based activation. Future nostalgia

isn't about wanting the past back–it's about letting it flow

forward. And just as the river flows beyond Bangkok, so too can

this idea: Humble, mobile, and deeply human. A pavilion small

enough to drift–yet strong enough to shift the city.


Honorable Mention / Public

Cloudkeeper : The Day Sky Was Blue - ROMYEN

51

"Guardians of Sky's Beauty and Memory"

We once remembered Doi Suthep beneath a clear blue sky – not

just a scenic view, but a collective memory deeply rooted in

the identity of the Chiang Mai people. Today, haze and PM2.5

pollution cloud that memory. Cloudkeeper is a design response

grounded in "future nostalgia" – using architecture and local

knowledge, combined with appropriate technologies, to restore

and protect the sky. This network enables early detection, precise

responses, reduced risks for firefighting teams, and lighter

workloads for patrol units.


Yaowarat : An Architectural Story of Belonging - Ke Zhang

Future nostalgia, as explored in Wong Kar-wai's films, resonates

deeply with the dreams of millions of Chinese-Thai

immigrants whose strong ties to their homeland are embodied

in the Yaowarat district of Bangkok. This project reimagines

Chinatown, positioning it as a hybrid, multi-dimensional

"Nostalgic Hub," situated at the site of the iconic Chinatown

Gate, amidst the ongoing forces of gentrification, modernization,

and globalization. The design integrates a series of

cultural and social typologies — including a mental wellness

center, food hall, public library, movie theater, and community

temple — each serving as a vital bridge to the past. These

spaces offer a platform for immigrants to honor and preserve

their traditions while reinforcing a shared sense of identity,

fostering cultural resilience in the face of urban transformation.


Resonance of Nostalgia : An exploration of sound, space,

and memory through architecture - Thanatorn Absanthia

Resonance of Nostalgia is an experimental design project that

explores the relationship between auditory perception and

the reflection of sound across surfaces. Inspired by the lines

and forms of traditional Thai architecture, the project blends

contemporary 3D printing technology with natural clay to create

structures that are intricate, enduring, and environmentally

conscious.

The work consists of three distinct designs; Earth, Water, and

Air. Each piece is shaped by the interaction between space,

material, and its surrounding context. These structures act as

vessels for sound, created not only to echo their environment

but also to stir emotional and nostalgic responses through the

experience of listening.

52


First Prize / Student

Pao Lin Yang :

School of Lanna

Porpertion Arts

Phichitchai Nilnai

Pao Lin Yang is a Lanna architectural design that adapts

the proportions, beauty, and influences of Lanna through

modern materials and forms. It interprets and reconstructs

the lost tunnel of the Luang Worawihan Stupa, creating a

space of historical significance that is brought back to life.

This also reflects the influence of Pagan, particularly through

the light-receiving elements of the Guphaya, such as the

light channels. Pao Lin Yang embodies this influence,

creating a meaningful connection to the past.


Second Prize / Student

Nymphea : The Floating Link

A&L Studio

53

In the near future, Bangkok will surrender to rising waters.

The city, once defined by its vertical expansion, sinks under

the weight of unchecked urbanization and climate change. Yet,

from this collapse emerges a vision of resilience. Nymphea

imagines an urban archipelago rising around the surviving

towers a network of floating platforms that adapts to the

fluctuating water levels, forming a new kind of neighborhood

suspended between memory and future.

On these platforms, Thai vernacular architecture is reborn.

Using salvaged materials from submerged buildings, traditional

forms are reinterpreted to meet contemporary needs.

A floating village emerges: a place where artisans, families,

and visitors coexist, where the culture of the past sustains

the life of tomorrow. Nature reclaims its place, not just in

open water but on rooftops transformed into gardens, facades

overtaken by greenery, and unused floors converted into

greenhouses.

Beneath the surface, the sealed lower levels of skyscrapers

become archives of the drowned city museums, preserving

its sounds, objects, and stories. As the city reinvents itself

above the waterline, its submerged foundations continue to

bear witness. Nymphea offers not a retreat, but a rebirth,

an architecture in balance with nature, rooted in tradition

and built for the future.

54

Third Prize / Student

Cloud Line Bangkok

Wancheap

The Cloud Line Bangkok is the complex of structure which

can be separated into 1 main layers. The playing cloud [water

playing zone], the skywalk [city linkage bridge] and the mist

celling [road pollution reducing machine], the whole architecture

developed from the original effect between water and the

dry ice that provide low temperature air and cold mist from the

chemical reaction. The most inner part of the architecture is

a dry ice pillar which located randomly among water playing

zone through out the Cloud Line. When people enjoy their water

playing the large amount of water will interact with the dry ice

inside the pillars and provide cool CO ²

mist during the lower

day providing better experiences of water playing while people

on the lower platform can take the benefit from cold air from

the upper cloud. The Cloud has its own air control system in

order to bring in the fresh air and bring out CO ²

mist to the

lower layer. People on the ground pedestrians can live their life

happier with the better pollution condition from the mist celling

that reduce the air pollution from the road vehicles by distribute

the CO ²

mist along the underneath road ways all over the city.


Honorable Mention / Student

Sub-City

TeamArai

Will Thai architecture heritage can be the perfect blueprint for

the future housing?


55

SUB City is a design proposal which illustrate and let everyone

re-imagine the new future city which re-developed from our root

by using the key elements of traditional Thai houses , for example

, open and breathable layouts, elevated floor structures,

natural ventilation, and the use of lightweight, easy-to-assemble

materials. These rebirth of the original elements from the past

generation not only create environmentally friendly city but also

enhance the comfort and quality of life for future inhabitants.


Bann Bon Mueng

Hatemkueng

Thai society has a tendency to becorne a super-ager-aged

society. In 2002. Thailand fully entered an aged society with

an elderly population reaching 18.3%, and will potentially be

increased to 31.8% by 2040. Furthermore, people's routine are

gradually changing. From Iiving together in large families, they

tend to live alone or far from their families. This may be due to

an economic factor, higher Iiving costs, and the crowdedness in

large cities, all of which contribute to a distance in interpersonal-relationships.

Co-housing is a residential model that will play

a role in Thai society in the present and the future. It offers a

living arrangement with shared common areas between houses

and lower expenses.


Museum of Siamese People

Banbun

This project reimagines a museum as a journey through modern

stupas, each representing a distinct era in Thai history, Prehistoric,

Ancient, Sukhothai, Ayutthaya, and Rattanakosin.

Rather than copying traditional forms, the towers express the

cultural essence of their era through varied heights, materials,

and spatial design. Visitors experience history through light,

shadow, and texture, making the past feel alive and interactive.

The design positioned the past as an active shaping the future,

merging tradition and innovation. The modern reinterpretation of

the stupa symbolism continuity, bridging heritage with future.

56

ASA

ARCHITECTURAL

CONSERVATION

AWARD 2025

The Association of Siamese Architects under Royal Patronage has granted the

ASA Conservation Award, aiming to disseminate information on valuable architectural

heritage, promote public participation in conservation, and, most importantly,

encourage and express appreciation to the owner of heritage places

for their effort and success. The prestige and honor of the award are highly recognized

that, since 1982 to the present, HRH Princess Maha Chakri Sirindhorn

has graciously presided over the Award Giving Ceremony each year. From 2020

onward, ASA has “Refocused Heritage” by including the award for architects

who made conservation designs for the awarded buildings and ranking architectural

conservation awards in 4 levels: Excellence, Distinction, Merit, and

Honorable Mention. Furthermore, the award for New Design in Conservation

Context has been added. Conclusively, to promote sustainable conservation

concept, the ASA Conservation Award is categorized into 3 types:

สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้จัดให้มีการพิจารณ์ามอบรางวัลอนุรักษ์ศิ ลปสถาปั ตยกรรม

โดย มีวัตถุประสงค์ที่จะเผยแพร่ข้อมูลอาคารอันทรงคุณ์ค่าให้เป็ นที่รู้จัก เสริมสร้างกำาลังใจให้กับผู้ครอบครอง

ที่ ได้ดูแลรักษาไว้ หรือให้มาช่วยกันรักษาอาคารที่มีคุณ์ค่าให้คงอยู่เป็ นมรดกสถาปั ตยกรรมของชาติต่อไป โดย

เสนอให้เข้ารับพระราชทานรางวัลจากสมเด็จพระกนิษฐาธ์ิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยาม

บรม-ราชกุมารี มาตั้งแต่ พ.ศ. 2525 ต่อเนื่องมาจนถึงในปั จจุบัน ทั้งนี้นับตั้งแต่ พ.ศ. 2563 ทางสมาคมฯ ได้

“มองเก่า ให้ ใหม่” ด้วยการปรับเปลี่ยนเพิ ่มเติมรางวัลเป็ นกำาลังใจสำาหรับสถาปนิกผู้ออกแบบอนุรักษ์อาคารที่

ได้รับรางวัลอนุรักษ์ด้วย พร้อมทั้งยังได้แบ่งรางวัลสำาหรับการอนุรักษ์อาคารเป็ นระดับตามคุณ์ภาพของการ

ดำาเนินการเป็ น 4 ระดับ ได้แก่ ระดับดีเยี่ยม ระดับดีมาก ระดับดี และระดับสมควรได้รับการเผยแพร่ นอกจากนี้

ยังเพิ่มรางวัลสำาหรับงานออกแบบใหม่ในพื้นที่ของอาคารอนุรักษ์ที่ส่งเสริมการรักษาคุณ์ค่าของมรดก

สถาปั ตยกรรมไว้ ตามกระแสแนวความคิดของการอนุรักษ์เพื่อประโยชน์ ในปั จจุบันอย่างยั่งยืน ซึ ่งเป็ นไปใน

แนวทางเดียวกันกับการพิจารณ์ารางวัล UNESCO Asia-Pacific Awards ที่ทำาให้กล่าวได้ว่า ภาษาของการ

อนุรักษ์มรดกสถาปั ตยกรรมก็มีความเป็ นสากลอีกด้วย ในการนี้จึงกำาหนดให้มีการแบ่งประเภทของรางวัลออกเป็ น

ASA Architectural Conservation Award 2025

57

ประเภท ก. งานอนุรักษ์มรดกทางสถาปัตยกรรมและชุมชน

ประเภท ข. งานออกแบบใหม่ในบริบทการอนุรักษ์

ประเภท ค. บุคคลหรือองค์กรอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมดีเด่น

การพิจารณาอาคารและบุคคลที่สมควรจะได้รับรางวัลอนุรักษ์ศิลป-

สถาปัตยกรรมจะตัดสินจากแนวความคิด กระบวนการอนุรักษ์ที่เป็นไปตาม

หลักการและขั้นตอนที่ถูกต้อง เหมาะสม และมีผลดีจากการอนุรักษ์นั้นต่อ

เศรษฐกิจและสังคม การเป็นแบบอย่างอันดีที่ช่วยส่งเสริมให้คุณค่าของงาน

สถาปัตยกรรม รวมทั้งสภาพแวดล้อม ยังคงอยู่เพื่อส่งมอบให้กับคนในรุ่น

ต่อไป ซึ่งคณะกรรมการตัดสินได้ดำาเนินการพิจารณาคัดเลือกตามขั้นตอน

และสรุปผลการพิจารณาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ดังรายละเอียดต่อไปนี้

ประเภท ก. งานอนุรักษ์มรดกทางสถาปัตยกรรมและชุมชน

ระดับดีเยี่ยม

ไม่มีผู้ที่สมควรได้รับรางวัลในปีนี้

ระดับดีมาก

1. พิพิธภัณฑ์หมอเจ้าฟ้า ในพระราชูปถัมภ์ จังหวัดเชียงใหม่

สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ

สยามบรมราชกุมารี

ระดับดี

1. เรือนพระยาฯ กรุงเทพมหานคร

ระดับสมควรได้รับการเผยแพร่

1. ศาลเจ้าแม่ทับทิมสะพานเหลือง กรุงเทพมหานคร

2. หอพื้นถิ่นล้านนา อยู่ภายใต้ศูนย์มรดกเมืองเทศบาลนคร

เชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

3. หอธรรมแบบล้านนา ศูนย์วัฒนธรรมเชียงใหม่

จังหวัดเชียงใหม่

ประเภท ข. งานออกแบบใหม่ในบริบทการอนุรักษ์

1. พิพิธภัณฑ์ธนารักษ์ จังหวัดขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น

ประเภท ค. บุคคลหรือองค์กรอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรม

1. เทศบาลนครเชียงใหม่

2. รองศาสตราจารย์ ดร. ชาญณรงค์ ศรีสุวรรณ

3. นายสันธาน เวียงสิมา

4. ดร.พรธรรม ธรรมวิมล

Type A: Conservation of Architectural Heritage and

Community

Type B: New Design in Conservation Context

Type C: Outstanding Person and Organization

in Architectural Conservation

Criteria for the Architectural Conservation Award comprise

concept; conservation process which was carried out based

on the correct and appropriate principles and procedures;

the result of conservation is beneficial to economy and

society; being good examples which enhance the values

of architecture and the environment to be conserved and

maintained for future generations. The award announcement

is made by the Architectural Conservation Committee of the

Association of Siamese Architects under Royal Patronage for

the year 2025 as follows

Type A: Conservation of Architectural Heritage and

Community

Award of Excellent

No recipient was deemed eligible for the award this year.

Award of Distinction

The Doctor Prince Mahidol Museum under the

Royal Patronage of Her Royal Highness Princess

Maha Chakri Sirindhorn Chiang Mai Province

Award of Merit

1. Ruean Phraya Residence Bangkok

Honorable Mention

1. Chao Mae Thapthim Shrine, Saphan Luang

Bangkok

2. Lanna Folklife Museum under the Chiang Mai

City Heritage Center Chiang Mai Province

3. Lanna Scriptures Hall, Chiang Mai Cultural

Center Chiang Mai Province


1. Treasury Museum, Khon Kaen Province

Khon Kaen Province

Type C: Outstanding Person and Organization in Architectural

Conservation

1. Chiang Mai Municipality

2. Associate Professor Dr. Channarong Srisuwan

3. Mr. Sunthan Wiangseema

4. Dr. Porntham Thammavimon

58


Type A: Awards for Conservation of Architecture and Community

Award of Distinction

The Doctor Prince Mahidol Museum under the

Roya Patronage of Her Royal Highness Princess

Maha Chakri Sirindhorn

Chiang Mai

พิพิธภัณฑ์หมอเจ้าฟ้า ในพระบรมราชูปถัมภ์ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า

กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เป็นสถาปัตยกรรม

ประวัติศาสตร์ที่สะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างงานสาธารณสุขกับพันธกิจทาง

ศาสนาในยุคเริ่มต้นของการแพทย์สมัยใหม่ในภาคเหนือของประเทศไทย

เดิมเป็นบ้านพักของนายแพทย์เอ็ดวิน ซี คอร์ท มิชชันนารีจากคริสตจักรเพรส

ไบทีเรียนแห่งสหรัฐอเมริกา และเป็นผู้อำ านวยการคนแรกของโรงพยาบาล

แมคคอร์มิค ต่อมาในปี พ.ศ. 2472 สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดช

วิกรม พระบรมราชชนก ได้ทรงใช้เป็นที่ประทับระหว่างปฏิบัติพระกรณียกิจ

ด้านการแพทย์ ณ โรงพยาบาลแห่งนี้

ที่ตั้ง : 133 ถนนแก้วนวรัฐ ตำาบลวัดเกต

อ.เมือง จังหวัดเชียงใหม่

สถาปนิก/ผู้ออกแบบ : นายจอร์น

เอ็มแฮริส (สถาปนิกฟิลาเดลเฟีย)

ผู้ครอบครอง : โรงพยาบาลแมคคอร์มิค

ผู้เสนอเข้ารับรางวัล : ผู้อำานวยการโรง

พยาบาลแมคคอร์มิค (นายแพทย์มาโนช

เล้าวงค์)

ปีที่สร้าง : พ.ศ. 2467 ก่อสร้างแล้วเสร็จ

พ.ศ. 2471

ปีที่อนุรักษ์/ปรับปรุง : พ.ศ. 2552 -

พ.ศ. 2565

ผู้ออกแบบอนุรักษ์/ปรับปรุง : คณะ

สถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัย

เชียงใหม่

The Doctor Prince Mahidol Museum, under the Royal Patronage

of HRH Princess Maha Chakri Sirindhorn, exemplifies

adaptive reuse through thoughtful restoration. Originally

built as a residence for Dr. Edwin C. Cort, the first director

of McCormick Hospital, the building also hosted HRH

Prince Mahidol during his royal medical duties in 1929. Over

time, it served various institutional functions until its restoration

was initiated in 2009 by Payap University. In collaboration

with Chiang Mai University's Faculty of Architecture

and the Church of Christ in Thailand, the building was

fully restored in 2014. Set to open in 2026, the two-storey

American Colonial-style house—featuring timber structure,

clay tile roofing, and full-length verandas—is a rare architectural

legacy. Elevated 1.2 meters above ground, the design

balances historical authenticity with contemporary museum

use. The project represents a rigorous academic approach

to conservation, ensuring cultural continuity while preserving

architectural integrity and heritage significance.

อาคารหลังนี้ได้รับการใช้งานต่อเนื ่องหลากหลายรูปแบบ พ.ศ. 2552 ผู้ช่วย

ศาสตราจารย์ ดร.ประดิษฐ์ เถกิงรังสฤษดิ์ ในฐานะอธิการบดีมหาวิทยาลัยพายัพ

ได้ริเริ่มโครงการฟื้นฟูอาคารหลังนี้โครงการเป็น “โครงการบูรณะพิพิธภัณฑ์

หมอเจ้าฟ้า” เพื่อสอดคล้องกับพระราชทินนามที่ชาวเชียงใหม่ใช้เทิดพระเกียรติ

แด่พระองค์ การบูรณะเกิดขึ้นภายใต้ความร่วมมือของคณะสถาปัตยกรรม-

ศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย โดย

เริ่มจากการศึกษาสภาพอาคาร บันทึกข้อมูล และประเมินคุณค่าทางสถาปัตย-

กรรมและประวัติศาสตร์อย่างรอบด้าน จนสามารถดำ าเนินการปรับปรุงอาคารให้

แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2557 และมีกำ าหนดเปิดอย่างเป็นทางการในต้นปี พ.ศ. 2569

พิพิธภัณฑ์หมอเจ้าฟ้า เป็นอาคารไม้สองชั้นยกพื้นสูง 1.20 เมตร ออกแบบ

ในรูปแบบสถาปัตยกรรมอเมริกันโคโลเนียล ผังพื้นอาคารเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืน

ผ้า ขนาดกว้าง 11.15 เมตร ยาว 17.30 เมตร มีระเบียงยาวตลอดด้านหน้ า

อาคารทั้งสองชั้น ด้านหลังเชื่อมต่อกับครัวชั้นเดียว บริเวณทางเข้ามีบันไดขึ้น

สู่ระเบียงกลาง และเข้าสู่โถงใหญ่ ซึ่งเป็นพื้นที่รับแขกและรับประทานอาหาร

โดดเด่นด้วยเตาผิงและบันไดไม้ขึ้นสู่ชั้นบนที่ประกอบด้วยห้องนอน ห้องน้ำ า

และห้องพักส่วนตัว โครงสร้างอาคารใช้ระบบฐานรากแบบคลองรากฐานก่อ

อิฐ ผนังชั้นล่างและบนเป็นผนังก่ออิฐรับน้ำ าหนัก โครงสร้างหลักเป็นไม้ หลังคา

โครงถักไม้ขนาดใหญ่ทรงปั้นหยาผสมจั่ว มุงด้วยกระเบื้องดินขอแบบล้านนา

ระเบียงชั้นล่างมีชายคาคลุมโดยรอบช่วยป้องกันแดดและฝน ส่วนประตู

หน้าต่างเป็นบานไม้คู่แบบดั้งเดิม

พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นตัวอย่างที่โดดเด่นของการฟื้นฟูและปรับเปลี่ยนการ

ใช้สอยอาคารเก่า (Adaptive Reuse) ด้วยกระบวนการอนุรักษ์เชิงวิชาการ

ที่คำานึงถึงคุณค่าทางกายภาพ ประวัติศาสตร์ และสังคมโดยรอบอย่างรอบ

ด้าน ทั้งยังรักษาไว้ซึ่งความแท้ดั้งเดิมของงานสถาปัตยกรรม พร้อมทั้งปรับให้

สอดคล้องกับการใช้งานใหม่ในฐานะพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์และการแพทย์

ที่สะท้อนพระปรีชาสามารถของพระบรมราชชนกอย่างลึกซึ้งและยั่งยืน

Ruen Phraya

Bangkok



Award of Merit

59

ที่ตั้ง : เลขที่ 267 ริมคลองวัดดอกไม้

(วัดบุปผาราม) ถ.เทศบาลสาย2 แขวง

วัดกัลยาณ์ เขตธนบุรี กรุงเทพฯ 10600

ผู้ครอบครอง : นายธีรนันท์ ช่วงพิชิต

ผู้ออกแบบอนุรักษ์/ปรับปรุง : ดูแลรักษา

โดยคุณธีรนันท์ ช่วงพิชิต และช่างพื้นบ้าน

ปีที่สร้าง : สมัยรัชกาลที่ 5


พ.ศ. 2565

ผู้เสนอเข้ารับรางวัล : นายธีรนันท์ ช่วงพิชิต

เรือนพระยาฯ เป็นเรือนไม้สักทองที่สร้างขึ้นในช่วงปลายสมัยรัชกาลที่ 4

เพื่อใช้เป็นบ้านพักของพระยาราชานุประดิษฐ์ (นาค) ข้าราชการชั้น

ผู้ใหญ่ประจำากรมท่ากลาง ฝ่ายพระราชวังบวรสถานมงคล หลังสิ้นสุด

วิกฤตการณ์วังหน้าในปี พ.ศ. 2418 และการถึงแก่อสัญกรรมของกรม

พระราชวังบวรวิไชยชาญใน พ.ศ. 2428 เรือนจึงตกทอดต่อมาสู่ทายาท

ในสกุลศิริวัฒนกุล และต่อมาใน พ.ศ. 2485 ได้เปลี่ยนผู้ถือครองเป็น

นางผัน อหะหมัดจุฬา คหบดีผู้ย้ายมาจากปากคลองมอญ โดยทำาการ

ซื้อเรือนไว้เป็นที่อยู่อาศัย ปัจจุบันเรือนหลังนี้อยู่ภายใต้การดูแลของ

คุณธีรนันท์ ช่วงพิชิต ซึ่งยังคงรักษาสภาพดั้งเดิมไว้ได้อย่างดีเยี่ยม

ลักษณะทางสถาปัตยกรรมของเรือนพระยาฯ แสดงให้เห็นถึงรูปแบบ

เรือนไทยวิถีชาวน้ำา ที่ออกแบบยกใต้ถุนสูงเพื่อรองรับฤดูกาลน้ำาหลาก

โดยเดิมเป็นเสาไม้มีตีนวัวป้องกันการทรุดตัว ก่อนจะมีการปรับปรุงในปี

พ.ศ. 2514 เปลี่ยนเสาเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กเพื่อความมั่นคงมากขึ้น

ตัวเรือนมีหลังคาทรงปั้นหยามุงด้วยกระเบื้องซีเมนต์รูปว่าว มีมุขหน้าที่

ประยุกต์แบบจั่วเรือนมะนิลา เพิ่มลูกเล่นทางสถาปัตยกรรมด้วยการ

ตกแต่งลวดลายขนมปังขิงและไม้ฉลุที่ประณีต เช่น หน้าจั่วที่ประดับ

หลักเสาดั้ง ปีกผีเสื้อขนาบซ้ายขวา และชายปั้นลมที่ประดับด้วยเสาไม้

กลึงขนาดเล็ก รวมถึงไม้คอสองรัดรอบมุขหน้า ซึ่งทำาหน้าที่ทั้งเชิงโครง

สร้างและความงาม

"Ruen Phraya" or The Phraya Ratchanuphadit House,

originally built as a residence for Phraya Ratchanuphadit

(Nak), exemplifies traditional Thai waterfront architecture.

Raised on stilts and crafted from teakwood, the house was

adapted to seasonal flooding and tropical climate. Initially

supported by wooden pillars, these were later replaced with

reinforced concrete in 1971. Its hip roof with kite-shaped tiles

and Manila-style gable is adorned with intricate gingerbread

fretwork, butterfly-wing motifs, and turned wooden king

posts. Vented panels above wooden walls enhance airflow,

while doors and windows feature solid wood, cast iron elements,

and lotus-bud railings, allowing light and ventilation

without glass ornamentation. The house stands as a refined

example of climate-responsive residential design, merging

local craftsmanship with cultural identity. Preserved through

private and community collaboration, it is promoted as a

model for heritage conservation and a platform for architectural

education and cultural continuity.

ภายในและภายนอกของเรือนออกแบบให้เหมาะสมกับภูมิอากาศแบบ

ร้อนชื้น โดยเฉพาะการจัดการช่องลมและแสงสว่าง ผนังไม้ส่วนบนทำา

เป็นช่องลมทั้งแบบฉลุลายและระแนงตารางทแยง ช่วยระบายอากาศ

และให้ความสว่างส่องผ่านได้อย่างทั่วถึง ประตูรอบเรือนเป็นบานลูกฟัก

ไม้กระดาน ตอนบนประดับลูกกรงลายสายบัว ส่วนตอนล่างใช้เหล็ก

หล่อลวดลายตะวันตก บานประตูระเบียงออกแบบให้สามารถเลื่อนขึ้น

ลงได้ตามฤดูกาลเพื่อรับแสงและระบายอากาศ หน้าต่างเป็นบานเปิดคู่

แบบไม้ทึบ เรียบง่ายแต่มั่นคง ไม่มีการฉลุลวดลายเหนือกรอบวงกบ

เรือนพระยาฯ นับเป็นตัวอย่างของสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นที่แสดงออก

ถึงภูมิปัญญาการออกแบบที่สอดคล้องกับบริบทของพื้นที่ทั้งทาง

ภูมิศาสตร์และสังคม ด้วยการผสมผสานเทคนิคก่อสร้างแบบดั้งเดิม

และวัสดุพื้นบ้านอย่างลงตัว ทั้งยังเป็นแบบอย่างของการอนุรักษ์อาคาร

เรือนไทยที่ยังมีชีวิต พร้อมสืบสานคุณค่าทางวัฒนธรรมสู่การเป็น

แหล่งเรียนรู้ด้านสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นในอนาคตอย่างยั่งยืน

60



Honorable Mention

The Chao Mae Thap Thim

Saphan Luang Shrine

Bangkok

ศาลเจ้าแม่ทับทิม สะพานเหลือง เป็นศาสนสถานจีนที่ก่อตั้งขึ้นตั้งแต่

รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยนายจู๋ แซ่ตั้ง ชาว

จีนจากมณฑลกวางตุ้ง และได้รับการร่วมแรงร่วมใจจากชาวบ้านในการ

ก่อสร้างศาลไม้ชั้นเดียวที่แข็งแรงขึ้น เพื่อรองรับจำ านวนผู้ศรัทธาที่เพิ่มขึ้น

ความสำาคัญของศาลเจ้าแห่งนี้ได้รับการยืนยันในปี พ.ศ. 2454 เมื่อพระบาท-

สมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ พระราชทานกระถางธูป

ตรา จปร. ซึ่งใช้เป็นกระถางธูปประธานตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

ที่ตั้ง : 325 ซอยจุฬาลงกรณ์ 30 หมอน 33

วังใหม่,ปทุมวัน,กรุงเทพฯ 10330

ผู้ครอบครอง : นางสาวเพ็ญประภา พลอย

สีสวย (กรรมสิทธิ์อาคาร), จุฬาลงกรณ์

มหาวิทยาลัย (กรรมสิทธิ์ที่ดิน)

ผู้ออกแบบอนุรักษ์/ปรับปรุง : ดูแลรักษา

โดยผู้ดูแลรุ่นที่ 4 นางเพ็ญประภา

พลอยสีสวย

ปีที่สร้าง : พ.ศ. 2513

ปีที่อนุรักษ์/ปรับปรุง : ยังไม่ได้รับการ

บูรณะเต็มรูปแบบ เเต่ได้รับการบำารุงรักษา

อย่างต่อเนื่อง

ผู้เสนอเข้ารับรางวัล : นายภูมิยศ

ลาภณรงค์ชัย

Established during King Rama V’s reign by a Chinese immigrant,

the Chao Mae Thap Thim Shrine at Saphan Luang

has evolved into a vital spiritual and architectural landmark.

Rebuilt collaboratively in the early 20th century, it received

royal recognition in 1911 through the bestowal of a Jor Por

Ror-inscribed incense vessel from King Rama VI. Despite

urban fires and later commercial redevelopment pressures,

including proposed demolition in 2020, strong civic opposition

led to continued negotiations for its preservation. Architecturally,

the shrine showcases the Tia-Phow-Kek style from

Chaozhou, featuring a symmetrical plan with a courtyard,

Chinese-style wooden roofing, and open-air elements enhancing

natural light and ventilation. Rich decorative craftsmanship—wood

carvings, stucco, ceramics, and gables

—expresses enduring cultural identity. Today, amid surrounding

high-rises, the shrine remains a site of community

devotion, symbolizing the protection of heritage spaces and

constitutional rights to cultural continuity within the changing

urban fabric.

ศาลเจ้าแห่งนี้รอดพ้นจากเหตุการณ์ไฟไหม้ใหญ่ในปี พ.ศ. 2503 และแม้

จะเผชิญแรงกดดันจากการพัฒนาพื้นที่ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่

ชุมชนยังคงต่อสู้เพื่อรักษาพื้นที่ทางศรัทธานี้ไว้ โดยมีการก่อสร้างศาลใหม่

ร่วมกับบริษัทสวนหลวงก่อสร้าง และเมื่อปี พ.ศ. 2563 เกิดกระแสคัดค้าน

แผนการรื้อถอนศาลเจ้าอีกครั้ง โดยภาคประชาชน ภาควิชาการ และ

ชุมชนได้ร่วมกันเรียกร้องให้อนุรักษ์ศาลเจ้าที่ทรงคุณค่านี้ไว้ ปัจจุบัน แม้

พื้นที่โดยรอบจะถูกพัฒนาเป็นศูนย์การค้าและคอนโดมิเนียม แต่ศาลเจ้า

ยังคงเป็นจุดยึดโยงจิตใจของนิสิตและชุมชน โดยมีการปรับนโยบายเพื่อ

ลดผลกระทบ เช่น ลดจำานวนธูปลงจาก 33 เหลือ 3 ดอก เพื่อลดมลภาวะ

ในแง่สถาปัตยกรรม ศาลเจ้ามีผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าแบบสมมาตร แบ่งพื้นที่

หลักออกเป็นสามส่วน ได้แก่ พื้นที่ทางเข้าซึ่งใช้จำาหน่ายเครื่องเซ่นและ

ที่พักผู้ดูแล ถัดไปเป็นลานฟ้าเปิดโล่ง และสุดท้ายคืออาคารประดิษฐาน

แท่นบูชาเทพเจ้า โดยมีเส้นทางเชื่อมต่อออกไปยังสำ านักงานและภายนอก

โครงสร้างหลักเป็นเสา-คานคอนกรีตเสริมเหล็ก ผนังก่ออิฐฉาบปูน ส่วน

หลังคาเป็นไม้ เชื่อมต่อกันอย่างต่อเนื่อง และเปิดพื้นที่ลานฟ้าให้รับแสง

ธรรมชาติและพลังฟ้าตามคติความเชื่อจีน พร้อมกับมีบ่อน้ำาใต้ลานฟ้า

ศิลปกรรมที่โดดเด่นของศาลเจ้านี้สะท้อนรากวัฒนธรรมแต้จิ๋ว โดยเฉพาะ

รูปแบบ "เตี่ยโผวกิก" จากสามอำาเภอของเมืองแต้จิ๋ว ได้แก่ เตี่ยเอี๊ย โผวเล้ง

และกิ๊กเอี๊ย รายละเอียดการตกแต่งที่สะท้อนศิลปะแบบนี้พบได้ทั่วบริเวณ

ศาล เช่น งานแกะสลักไม้ ปูนปั้น ประติมากรรม ประดับกระเบื้องเคลือบ

และหน้าบันตามแบบจีนโบราณ ซึ่งช่วยรักษาอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมและ

เชื่อมโยงผู้คนกับความทรงจำาของพื้นที่

ศาลเจ้าแม่ทับทิม สะพานเหลือง จึงไม่เพียงแต่เป็นศาสนสถาน หากยัง

เป็นตัวอย่างสำาคัญของการอนุรักษ์พื้นที่ทางวัฒนธรรมในบริบทเมือง

เปลี่ยนแปลง โดยเป็นการปฏิบัติจริงตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักร

ไทย พุทธศักราช 2560 ว่าด้วยสิทธิชุมชนในการรักษามรดกวัฒนธรรม

อย่างยั่งยืน ทั้งยังเป็นเวทีสาธารณะให้ภาคประชาชนมีบทบาทในการ

กำาหนดทิศทางอนาคตของพื้นที่ที่พวกเขาเป็นเจ้าของร่วมกัน

Lanna Sciptures Hall

Chiang Mai



Honorable Mention

61

หอธรรมแบบล้านนา เดิมตั้งอยู่ในวัดล่ามช้าง อำาเภอเมือง จังหวัด

เชียงใหม่ สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่เก็บรักษาคัมภีร์ใบลาน โดยมีโครงสร้างไม้

ตั้งอยู่บนฐานก่ออิฐรับน้ำาหนัก ต่อมา เจ้าอาวาสมีดำาริจะสร้างหอธรรม

ใหม่ ส่วนโครงสร้างไม้เดิมนั้นได้ถูกผาติกรรมโดยพ่อค้าของเก่า ก่อนจะ

ตกมาอยู่ในความครอบครองของคุณบวร และคุณอุณณ์ ชุติมา ซึ่งได้นำา

มาประกอบขึ้นใหม่และตั้งไว้บริเวณศูนย์วัฒนธรรมเชียงใหม่ หอธรรม

นี้จึงกลายเป็นสัญลักษณ์สำาคัญในการต้อนรับนักท่องเที่ยวตลอดระยะ

เวลากว่า 40 ปี อย่างไรก็ตาม การที่ตัวอาคารเป็นเรือนไม้ยกพื้นต่ำา

ประกอบกับพื้นที่รอบศูนย์วัฒนธรรมมีการถมสูงขึ้น ส่งผลให้หอ

ธรรมประสบความเสี่ยงจากน้ำาท่วม โดยเฉพาะในปี พ.ศ. 2548 ซึ่ง

เกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ เพื่อป้องกันความเสียหาย ตระกูลชุติมา นำาโดย

คุณวรพรรธน์ และคุณมนัสวัฑฒก์ จึงได้ดำาเนินโครงการบูรณะฟื้นฟู

หอธรรม ร่วมกับอาจารย์จุลพร นันทพานิช และบริษัท ป่าเหนือสตูดิโอ

จำากัด จนแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2554

ที่ตั้ง : ศูนย์วัฒนธรรมเชียงใหม่ 185/3

ถ.วัวลาย ต.หายยา อ.เมืองเชียงใหม่

จ.เชียงใหม่

ผู้ครอบครอง : นายจุมพล ชุติมา

(ประธานศูนย์วัฒนธรรมเชียงใหม่)

ผู้ออกแบบอนุรักษ์/ปรับปรุง : บริษัท

ป่าเหนือสตูดิโอ โดย อ.จุลพร นันทพานิช

ปีที่สร้าง : ช่วง พ.ศ. 2410 - พ.ศ. 2418

ปีที่อนุรักษ์/ปรับปรุง : พ.ศ .2553 -

พ.ศ. 2554

ผู้เสนอเข้ารับรางวัล : นายวรพรรธน์

ชุติมา (กรรมการผู้จัดการศูนย์วัฒนธรรม

เชียงใหม่)

The Lanna Scriptures Hall, originally from Lam Chang Temple

in Chiang Mai, was built to store palm-leaf manuscripts.

Featuring a timber superstructure on a raised masonry

base, it was later acquired and reassembled at the Chiang

Mai Cultural Center by Bowon and Oon Chutima. Serving

as a cultural icon for nearly 40 years, the hall faced flood

risks due to low elevation. In 2010, the Chutima family led

a restoration with Assoc. Prof. Julaporn Nantapanich and

North Forest Studio, completed in 2011. The two-storey

structure blends Central Thai and Lanna styles, with a

timber upper floor and traditional Thai roof details. It now

functions as a cultural learning site, demonstrating

exemplary architectural conservation and community-led

heritage preservation.

อาคารหอธรรมแบบล้านนาในปัจจุบันมีลักษณะสองชั้น ผสมผสาน

รูปแบบสถาปัตยกรรมล้านนาและภาคกลาง ฐานอาคารยกสูง 1.20 เมตร

ผังพื้นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3.85 เมตร ยาว 6.90 เมตร ชั้นล่างเป็น

คอนกรีตเสริมเหล็ก ผนังก่ออิฐฉาบเรียบ ประตูไม้คู่เปิดออกสู่บันไดก่อ

อิฐ ด้านบนประตูติดระแนงไม้ระบายอากาศ โดยรูปแบบนี้ได้ถอดแบบ

จากภาพถ่ายเก่าของหอธรรมวัดล่ามช้าง ภายในชั้นล่างจัดแสดงศิลป

วัตถุของคุณบวร ชุติมา โครงสร้างชั้นบนเป็นไม้ แบ่งพื้นที่เป็นหอธรรม

ตรงกลาง กว้าง 1.85 เมตร ยาว 4.90 เมตร ล้อมด้วยระเบียงไม้กว้าง

1 เมตร รอบทั้งสี่ด้าน ภายในประดิษฐานพระพุทธรูป หลังคาเป็นโครง

ไม้ประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ ผนังประดับด้วยกระจกจีน

และลายคำาอันวิจิตร

หอธรรมแบบล้านนาหลังนี้ถือเป็นต้นแบบของการอนุรักษ์อาคารศาสนา

ในเชิงวิชาการและร่วมสมัยอย่างรอบด้าน ทั้งด้านโครงสร้าง รูปแบบ

และคุณค่าทางวัฒนธรรม เป็นแหล่งเรียนรู้ที่สำาคัญสำาหรับนักศึกษา

ชุมชน และผู้สนใจในประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม ศิลปกรรม และชีวิต

ผู้คนในสังคมพุทธล้านนาในอดีต เป็นอีกหนึ่งกรณีศึกษาที่แสดงถึงพลัง

ความร่วมมือระหว่างเจ้าของอาคาร สถาปนิก และช่างฝีมือท้องถิ่นใน

การอนุรักษ์มรดกวัฒนธรรมของชาติ

62

The Lanna

Folklife Centre

Bangkok



Honorable Mention

หอพื้นถิ่นล้านนา เดิมเป็นอาคารที่สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นศาลมณฑลพายัพ

ในช่วงเปลี่ยนผ่านของการปกครองสยามสู่ระบอบใหม่ แต่ก่อนอาคารจะ

แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2476 รัฐบาลได้มีการยกเลิกระบบมณฑล ส่งผลให้

อาคารนี้ถูกปรับเปลี่ยนหน้าที่เป็นศาลจังหวัดเชียงใหม่แทน ต่อมาในปี

พ.ศ. 2500 ศาลแขวงเชียงใหม่ได้เข้ามาใช้พื้นที่ร่วมด้วย และเมื่อศาล

จังหวัดย้ายออกในปี พ.ศ. 2527 อาคารจึงเหลือเพียงศาลแขวงใช้งาน

จนถึงปี พ.ศ. 2547 หลังจากนั้น เทศบาลนครเชียงใหม่ได้ดำาเนินการขอ

ใช้ประโยชน์อาคารเพื่อดัดแปลงเป็นพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นล้านนา โดยได้

รับอนุญาตจากสำานักงานศาลยุติธรรมและกรมธนารักษ์

ที่ตั้ง : ถนนพระปกเกล้า ตำาบลศรีภูมิ

อ.เมือง จังหวัดเชียงใหม่ 50200

สถาปนิก/ผู้ออกแบบ : พระสาโรชรัตน

นิมมานก์ (สาโรช สุขยางค์)


พ.ศ. 2555

ผู้เสนอเข้ารับรางวัล : นางสาวอลิสา

ยังเยี่ยม


ผู้ครอบครอง : กรมธนารักษ์ ภายในศูนย์

ราชการจังหวัดเชียงใหม่

ผู้ออกแบบอนุรักษ์/ปรับปรุง : คณะ

สถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัย

เชียงใหม่

Originally built as the Monthon Phayap Court, the Lanna

Folklife Centre in Chiang Mai showcases adaptive reuse

and Neoclassical architecture. After the 1933 administrative

reform, it served various judicial functions until 2004.

Transformed into a museum in 2013 under royal patronage,

the two-storey, reinforced concrete building features a

symmetrical layout, Roman-inspired portico, and golden

teak-lined interiors. The restoration preserved its architectural

integrity while accommodating exhibition needs. Now

a cultural hub, the Centre displays Lanna heritage through

Buddhist art, crafts, and rituals, enhancing public engagement

and pride. It also connects with nearby cultural institutions,

forming a cohesive heritage network and serving

as a model for sustainable architectural conservation and

cultural revitalization in Northern Thailand.

พิพิธภัณฑ์ได้รับการพัฒนาให้เป็นพื้นที่จัดแสดงศิลปวัฒนธรรมล้านนา

ทั้งพุทธศิลป์ หัตถกรรม พิธีกรรมพื้นบ้าน จิตรกรรม ประติมากรรม

และสถาปัตยกรรม รวมถึงจัดแสดงประวัติความเป็นมาของอาคารด้วย

ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็น “หอพื้นถิ่นล้านนา” อาคารมีลักษณะสองชั้น

โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ผนังก่ออิฐฉาบปูน ตัวอาคารมีผังพื้น

สี่เหลี่ยมผืนผ้าสมมาตร ขนาดกว้าง 19 เมตร ยาว 31 เมตร ด้านหน้า

มีมุขยื่นลึก 5 เมตร กว้าง 23 เมตร ซึ่งเป็นโถงทางเข้าที่โดดเด่นด้วย

บันไดคู่ขนาบซ้าย-ขวา ภายในมีห้องจัดแสดงหลัก 2 ห้อง รายล้อม

ด้วยห้องย่อยต่าง ๆ ผังชั้นบนเหมือนชั้นล่าง สถาปัตยกรรมอาคารได้

รับอิทธิพลนีโอคลาสสิก โดยเฉพาะมุขหน้าอาคารที่จำาลองรูปแบบประตู

ชัยโรมัน ส่วนหน้าถูกแบ่งเป็น 3 ช่วง โดยช่วงกลางกว้างกว่าช่วงข้าง 4

เท่า มีเสาอิงตกแต่งสร้างความสง่างาม ผนังภายในกรุไม้สักทอง ปิดทับ

ผนังก่ออิฐ

การบูรณะหอพื้นถิ่นล้านนาเป็นตัวอย่างสำาคัญของการอนุรักษ์อาคาร

แบบดัดแปลงใหม่ (Adaptive Reuse) ที่ยังคงคุณค่าทางสถาปัตยกรรม

ดั้งเดิม ขณะเดียวกันก็รองรับการใช้งานสมัยใหม่เพื่อเป็นพื้นที่เรียนรู้

วัฒนธรรมพื้นถิ่น สร้างความภาคภูมิใจและกระตุ้นจิตสำ านึกของประชาชน

ในการรักษามรดกเมือง อีกทั้งยังเชื่อมโยงกับศูนย์วัฒนธรรมกลางเวียง

และหอประวัติศาสตร์เมืองเชียงใหม่ซึ่งตั้งอยู่ใกล้เคียงอย่างเป็นระบบ

สร้างเครือข่ายวัฒนธรรมที่ส่งเสริมการอนุรักษ์แบบยั่งยืนในระดับเมือง



63

The Treasury Museum

Khon Kaen

Khon Kaen

พิพิธภัณฑ์ธนารักษ์ จังหวัดขอนแก่น เป็นตัวอย่างสำาคัญของการ

อนุรักษ์และฟื้นฟูอาคารสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ (Modern Architecture)

ผ่านกระบวนการ Adaptive Reuse โดยอาคารหลักเคยเป็น

สำานักงานธนาคารแห่งประเทศไทย สำานักงานภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ตั้งแต่ พ.ศ. 2511 ถึง พ.ศ. 2560 ภายหลังหมดสัญญาเช่าที่ดินราช

พัสดุ กรมธนารักษ์ได้ดำาเนินการปรับปรุงพื้นที่ให้กลายเป็นแหล่งเรียนรู้

เรื่องเงินตราไทย โดยเฉพาะเงินตราท้องถิ่นภาคอีสาน และบริบททาง

เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมของภูมิภาค พื้นที่ประกอบด้วยอาคาร

3 หลัง ได้แก่

ที่ตั้ง : 393 ถนนกลางเมือง ตำาบลในเมือง

อำาเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น

40000

สถาปนิก/ผู้ออกแบบ : จิระ ศิลป์กนก


พ.ศ. 2564

ผู้เสนอเข้ารับรางวัล : นายนิรนัย จิตรจร

(ผู้ดูแลนิทรรศการ)


ผู้ครอบครอง : กรมธนารักษ์

ผู้ออกแบบอนุรักษ์/ปรับปรุง : บริษัท

แปลนอาคิเต็ค, แปลนโมทิฟ

(นิทรรศการ), GLA design studio

The Treasury Museum Khon Kaen exemplifies the adaptive

reuse of Modern architecture. Originally built as the Bank

of Thailand’s Northeastern Office (1968–2017), the site was

transformed into a museum and learning center highlighting

Thailand’s monetary history, especially local Isan currencies

and regional economic development. The original structure

was preserved, with new glass walls, natural light integration,

and reuse of historical ironwork to enhance openness

and historical continuity. The compound includes three

buildings: the main museum, a Creative Activity Building

with a butterfly roof and textile-inspired design elements,

and a Commercial Activity Building with glass façades and

vertical louvers. The project balances functionality with cultural

context, fostering public engagement and preserving

architectural identity through sensitive, modern restoration.

อาคารพิพิธภัณฑ์หลัก ยังคงโครงสร้างเดิมไว้ทั้งหมด เพิ่มการเปิดช่อง

แสงธรรมชาติจากลานกลางอาคาร ใช้กระจกแทนผนังทึบเพื่อสร้าง

ความโปร่ง และนำาเหล็กดัดดั้งเดิมกลับมาใช้งานใหม่อย่างสร้างสรรค์

เช่น ฉากหลังนิทรรศการ ฝ้าเพดาน และองค์ประกอบตกแต่งรอบลิฟต์

พื้นที่ชั้นล่างประกอบด้วยโถงนิทรรศการ ห้องสมุด และร้านของที่ระลึก

ส่วนชั้นบนจัดแสดงเงินตราโบราณ พร้อมเรื่องราวประวัติศาสตร์และ

เศรษฐกิจของท้องถิ่น อาคารรักษาความปลอดภัยเดิม ได้รับการปรับ

เป็นพื้นที่กิจกรรมสร้างสรรค์ โดยยังคงหลังคาทรงปีกผีเสื้อซึ่งถูก

ตีความใหม่ผ่านการเสริม “ครีบ” คล้ายกระสวยทอผ้า สื่อถึงภูมิปัญญา

ท้องถิ่น พื้นที่รอบอาคารถูกออกแบบเป็นสวนยกระดับแทรกตัวเข้ากับ

โครงสร้างที่จอดรถเดิม กลายเป็นพื้นที่ใช้งานแบบอัฒจันทร์ และเวทีจัด

แสดงงานศิลปะ

อาคารบ้านพักเจ้าหน้าที่เดิม ถูกปรับให้รองรับกิจกรรมเชิงพาณิชย์แบบ

เปิดโล่ง โดยยังคงโครงสร้างเดิมและเปลี่ยนผนังเป็นกระจก เพิ่มระแนง

แนวตั้งเพื่อลดความร้อนจากแสงธรรมชาติและให้เกิดความกลมกลืนกับ

อาคารหลัก พร้อมทั้งเปิดมุมมองสู่พื้นที่สวนโดยรอบ

การปรับปรุงทั้งสามอาคารไม่เพียงแต่รักษาอัตลักษณ์ทางสถาปัตยกรรม

แต่ยังตอบโจทย์การใช้งานร่วมสมัยในเชิงการเรียนรู้ สร้างปฏิสัมพันธ์

กับชุมชน และฟื้นฟูคุณค่าทางประวัติศาสตร์อย่างมีชั้นเชิง พิพิธภัณฑ์

แห่งนี้จึงเป็นตัวอย่างของความสมดุลระหว่างการอนุรักษ์เชิงกายภาพ

และการออกแบบเพื่ออนาคต ทั้งยังเสริมบทบาทให้สถาปัตยกรรมกลาย

เป็นกลไกของการเรียนรู้และความภาคภูมิใจในท้องถิ่นอย่างยั่งยืน

64


Type C: Outstanding Person and Organization in Architectural Conservation

Chiang Mai Municipality

เทศบาลนครเชียงใหม่ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2458 เดิมมีสถานะเป็นสุขาภิบาล

เมืองเชียงใหม่ ภายใต้การปกครองของมณฑลพายัพ ก่อนจะเปลี่ยนสถานะ

เป็นเทศบาลในปี พ.ศ. 2475 หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง เทศบาลมี

ภารกิจหลักในการพัฒนาเมืองเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน ทั้ง

ด้านสาธารณูปโภค สิ่งแวดล้อม และทรัพยากรธรรมชาติ โดยเน้นการมีส่วน

ร่วมจากทุกภาคส่วนในสังคม หนึ่งในบทบาทสำ าคัญคือการอนุรักษ์และฟื้นฟู

มรดกวัฒนธรรมของเมือง อาทิ กำาแพงเมือง ประตูเมือง คูเมือง วัด เจดีย์

และอาคารสำาคัญ เช่น หอกลางเวียง หอพื้นถิ่นล้านนา และหอประวัติศาสตร์

เมืองเชียงใหม่ การดำาเนินงานได้รับการสนับสนุนทางวิชาการจากกรม

ศิลปากร เพื่อให้การบูรณะดำาเนินไปอย่างถูกต้องตามหลักวิชาการและ

มาตรฐานวิชาชีพ

นอกจากนี้ เทศบาลยังจัดตั้ง “ศูนย์สร้างสรรค์เพื่อการพัฒนาเมืองเชียงใหม่”

(URC) โดยเชิญผู้ทรงคุณวุฒิ เช่น กรรมาธิการสถาปนิกล้านนา และ

กรรมาธิการสถาปนิกผังเมืองล้านนา ร่วมกำาหนดทิศทางการพัฒนาเมือง

และอนุรักษ์อัตลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมอย่างรอบด้าน เทศบาลยังให้ความ

สำาคัญกับการพัฒนาศักยภาพเยาวชนผ่านโครงการอบรมอนุรักษ์และการ

พัฒนาเมืองเชียงใหม่ ซึ่งจัดต่อเนื ่องมากว่า 10 ปี โดยร่วมมือกับสถาบันการ

ศึกษา เช่น มหาวิทยาลัยแม่โจ้ และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา

ให้นักศึกษาเข้าร่วมสำารวจแหล่งวัฒนธรรมในเมือง และเสนอแนวทางการ

พัฒนา ไม่ว่าจะเป็นการปรับปรุงพื้นที่สาธารณะ ย่านเก่า หรือชุมชนดั้งเดิม

โดยมีผู้เชี่ยวชาญและคณาจารย์ให้คำ าแนะนำาอย่างใกล้ชิด

แนวทางของเทศบาลนครเชียงใหม่จึงเป็นตัวอย่างของการบูรณาการความ

ร่วมมือระหว่างภาครัฐ นักวิชาการ ชุมชน และเยาวชน เพื่อร่วมกันอนุรักษ์

และพัฒนาเมืองอย่างยั่งยืน โดยไม่ละทิ้งรากฐานทางประวัติศาสตร์ ศิลปะ

และสถาปัตยกรรมอันทรงคุณค่าของเชียงใหม่

Chiang Mai Municipality, initially established as the Chiang

Mai Sanitation District in 1915, transitioned to a municipality

in 1932 with Thailand's shift to a democratic system. Its

core mission is to elevate residents' quality of life through

comprehensive public utilities, with a significant focus on

conserving and restoring the city’s natural resources and

environment. The municipality champions inclusive participation

from all sectors in its operations.

A key aspect of their work involves the restoration of historic

sites like city walls, gates, moats, temples, and chedis. Notable

projects include the revitalization of the “Ho Klang Wiang,”

the “Lanna Folklife Museum,” and the Chiang Mai City History

Center, all guided by the Fine Arts Department's academic and

technical expertise to ensure professional restoration standards.

To foster collaborative urban development and preserve Chiang

Mai’s unique identity, the municipality convenes experts through

the "Urban Redevelopment Chiang Mai City (URC)" Center.

Furthermore, it strongly emphasizes public and student engagement

through the long-running “Chiang Mai Urban Conservation

and Development Training Program.” This initiative, involving

local universities like Maejo and Rajamangala University of

Technology Lanna, tasks students with exploring cultural assets

and proposing design concepts or improvement plans for

various urban topics. Faculty and experts provide feedback,

and students often participate as volunteers.

Chiang Mai Municipality's commitment to urban development

and the preservation of its artistic and architectural heritage is

underpinned by inclusive collaboration across organizations,

communities, and educational institutions, fostering integrated

learning and cooperation.



65

Associate Professor

Dr. Charnnarong Srisuwan

รองศาสตราจารย์ ดร.ชาญณรงค์ ศรีสุวรรณ เป็นนักวิชาการด้านการอนุรักษ์

สถาปัตยกรรมที่มีบทบาทสำาคัญมาอย่างต่อเนื ่องยาวนานกว่า 30 ปี ทั้งใน

ด้านวิชาการ ปฏิบัติการภาคสนาม และการกำ าหนดนโยบายด้านการอนุรักษ์

โดยมีแนวคิดหลักในการฟื้นฟูภูมิปัญญาท้องถิ่น ผ่านกระบวนการมีส่วนร่วม

ของชุมชน เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งในระดับท้องถิ่น และปลุกจิตสำ านึก

ในการปกป้องมรดกทางวัฒนธรรมอันทรงคุณค่าของตนเอง ผลงานที่เป็นที่

ประจักษ์ ได้แก่ การบูรณะบันไดนาคและกำ าแพงวัดป่าแดง การอนุรักษ์คุ้มเจ้า

บุรีรัตน์ การฟื้นฟูพิพิธภัณฑ์เครื่องถ้วยสันกำ าแพง และวัดป่าตึง รวมถึงการจัด

ทำาทะเบียนอาคารที่ควรค่าแก่การอนุรักษ์ในจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งล้วนสะท้อน

ให้เห็นถึงการให้ความสำาคัญกับบริบทของพื้นที่และภูมิทัศน์โดยรอบอย่าง

ลึกซึ้ง วัสดุที่นำ ามาใช้มักมาจากท้องถิ่นหรือได้แรงบันดาลใจจากอาคารเดิม

เพื่อคงไว้ซึ่งอัตลักษณ์และความเชื่อมโยงกับสิ่งแวดล้อม

แนวทางการทำางานของท่านประกอบด้วย การศึกษาสภาพความเสียหายของ

อาคารอย่างรอบด้าน ไม่ว่าจะเป็นการสำารวจทางโบราณคดี การประเมิน

โครงสร้าง และการใช้เทคโนโลยีร่วมสมัย เช่น Photogrammetry เพื่อให้

ได้ข้อมูลที่แม่นยำ ามาประกอบการตัดสินใจด้านการออกแบบอนุรักษ์ อีกทั้ง

ยังให้ความสำาคัญกับภูมิปัญญาช่างในอดีต โดยการศึกษาระบบวัสดุ เทคนิค

การก่อสร้างแบบดั้งเดิม แล้วนำ ามาประยุกต์ใช้ร่วมกับกระบวนการสมัยใหม่

อย่างกลมกลืน

หัวใจสำาคัญของงานอนุรักษ์ของอาจารย์ชาญณรงค์คือ การเปิดพื้นที่ให้ภาค

ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมอย่างแท้จริงในทุกขั้นตอนของการทำ างาน ไม่ว่าจะ

เป็นการสำารวจข้อมูล วางแผน หรือการลงมือปฏิบัติ ทำ าให้เกิดการเรียนรู้ร่วม

กันระหว่างช่าง ชาวบ้าน และนักวิชาการ อันนำ าไปสู่การสร้างความรัก ความ

หวงแหน และความสามัคคีในชุมชน ซึ่งเป็นฐานสำาคัญของการอนุรักษ์

อย่างยั่งยืนในบริบทท้องถิ่นไทย

Associate Professor Dr. Charnnarong Srisuwan is a leading

figure in architectural conservation, with over 30 years of

experience. He's a true role model, excelling in hands-on work,

education, and policy-making. His core philosophy revolves

around integrating diverse knowledge to revive architectural

wisdom by empowering local communities to conserve their

cultural and architectural heritage. He aims to make villagers

and communities aware of the importance of preserving their

invaluable heritage. Dr. Charnnarong deeply values indigenous

wisdom and has an impressive list of achievements. These

include the restoration of the Naga staircase and walls of Wat

Pa Daeng, the conservation of Khum Chao Burirat Mansion,

and the repair of the Sankampang Ceramics Museum and

Wat Pa Tueng. He also played a key role in creating a registry

of architecturally significant buildings in Chiang Mai Province.

In all his projects, Dr. Charnnarong prioritizes the context and

surrounding landscape. His designs often incorporate local

materials, reflecting existing architecture and the environment,

which helps preserve and promote local architectural traditions.

He also consistently values native tree species as an

integral part of his architectural designs.

His conservation methodology is thorough, involving careful

study and analysis of a building’s damages before developing

a conservation strategy. He draws from a wide array of sources,

including archaeological excavations, structural assessments,

and engineering evaluations, and even uses modern techniques

like photogrammetry. Crucially, his designs focus on reviving

traditional construction knowledge, blending ancient techniques

and materials with modern methods for effective conservation.

involving local villagers at every stage, which cultivates a

sense of unity and community.

66

Mr. Suntan Viangsima



นายสันธาน เวียงสิมา เป็นช่างไม้ สถาปนิก และผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิค

งานไม้ในบริบทของงานอนุรักษ์สถาปัตยกรรมที่มีประสบการณ์ยาวนาน

กว่า 30 ปี ด้วยความเชื่อมั่นว่าภูมิปัญญาและฝีมือของช่างผู้ปฏิบัติงานมี

ความสำาคัญเทียบเท่ากับองค์ความรู้ทางทฤษฎี นายสันธานจึงมุ่งมั่นในการ

ถ่ายทอดความรู้และสร้างช่างไม้รุ่นใหม่ที่มีคุณภาพเพื่อรองรับภารกิจด้าน

การอนุรักษ์สถาปัตยกรรมไม้อย่างยั่งยืน

ผลงานเด่นของเขา อาทิ การถอดแบบบานประตูไม้โรงซ่อมรถจักร อาคาร

2465 โรงงานมักกะสัน ซึ่งถูกนำาไปใช้จริงในโครงการอนุรักษ์ การอนุรักษ์

กลุ่มเรือนไทยเก่าริมคลองอ้อม จังหวัดนนทบุรี รวมถึงบทบาทเป็นที่

ปรึกษาในโครงการงานไม้ต่าง ๆ ตลอดจนการจัดนิทรรศการ เวิร์กช็อป

และสัมมนา เช่น นิทรรศการ "รอยต่อไม้ ภูมิปัญญาพื้นถิ่น" ที่อุทยานศิลป

วัฒนธรรมแม่ฟ้าหลวง, "ปากไม้" ในงานสถาปนิก ’66, "From Imagination

to Reality" ในงานสถาปนิก ’67 และ "สุนทรียะในงานสถาปัตยกรรม

ไม้" ที่มหาวิทยาลัยศิลปากร วังท่าพระ

ในด้านการเผยแพร่ความรู้ เขาได้เขียนหนังสือหลายเล่มที่กลายเป็นต้น

แบบและแหล่งอ้างอิงในวงการ อาทิ งานไม้ไร้จารีต ช่างไม้ไร้จริต, ปากไม้

รอยต่อไม้สถาปัตยกรรม, งานไม้สถาปัตยกรรมเบื้องต้น และหนังสือชุด

คู่มืออนุรักษ์งานสถาปัตยกรรมไม้ ภายใต้โครงการยูเนสโก ซึ่งสะท้อน

ความเข้าใจลึกซึ้งในเรื่องวัสดุ เครื่องมือ เทคนิค และกระบวนการซ่อมแซม

ตามร่องรอยดั้งเดิมที่สามารถรักษาความแท้และคุณค่าทางกายภาพของ

สถาปัตยกรรมไม้ไว้ได้อย่างครบถ้วน

บทบาทของนายสันธาน เวียงสิมา จึงไม่เพียงแค่เป็นผู้ลงมืออนุรักษ์เท่านั้น

แต่ยังเป็นผู้สืบสาน รวบรวม และถ่ายทอดภูมิปัญญางานไม้ในฐานะทุน

ทางวัฒนธรรมที่มีคุณค่า สู่การอนุรักษ์มรดกสถาปัตยกรรมไม้ของชาติใน

เชิงลึกและยั่งยืนต่อไป

Mr. Suntan Viangsima, a seasoned carpenter, architect, and

woodwork technician, specializes in architectural timber

conservation. With over 30 years of experience, he emphasizes

that both craftsmanship and knowledge are crucial

for effective conservation. His mission is to cultivate skilled

professionals who can sustainably carry on this vital work.

Among his significant contributions are the reproduction of

original wooden door panels for the 1922 Railway Maintenance

Building at Makkasan Railway Workshop, and his work

on conserving old Thai houses along Khlong Om in Nonthaburi.

He also frequently consults on various other conservation

projects.

Mr. Suntan is a prolific educator, sharing his expertise through

exhibitions, workshops, and publications. Notable exhibitions

include “Wood Joinery: Local Wisdom” and “Pak Mai,” while

his books, such as “Woodwork Without Convention” and

UNESCO’s “Architectural Wood Conservation Manual Series,”

showcase his deep understanding of woodworking tools in

conservation. His ability to investigate and interpret traditional

tool marks allows for authentic restoration planning, maximizing

the preservation of a structure's physical heritage.

Through his extensive work, Mr. Suntan Viangsima demonstrates

a strong commitment to collecting, preserving, and

disseminating woodworking wisdom, covering architecture,

materials, tools, and techniques. His efforts are essential for

supporting practitioners and ensuring the sustainable protection

of Thailand's valuable timber architectural heritage.



67

Dr. Pornthum Thumvimol

ดร.พรธรรม ธรรมวิมล ภูมิสถาปนิกชำานาญการพิเศษ และผู้อำานวยการ

กลุ่มภูมิสถาปัตยกรรม กรมศิลปากร เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านภูมิสถาปัตย-

กรรมโบราณ การอนุรักษ์ภูมิสถาปัตยกรรม และการออกแบบในพื้นที่

ประวัติศาสตร์และมรดกทางวัฒนธรรม อีกทั้งยังทำ าหน้าที่อาจารย์พิเศษ

ให้กับมหาวิทยาลัยทั้งในและต่างประเทศ ผลงานของท่านครอบคลุม

โครงการหลากหลายระดับ โดยเน้นการทำางานร่วมกับนักโบราณคดี

เพื่อเข้าใจต้นแบบเดิมของพื้นที่ เช่น โครงการอนุรักษ์และพัฒนาสวน

ไทยเขามอ ซึ่งอาศัยการสำารวจภาพถ่ายเก่าและผังโบราณเพื่อฟื้นฟู

องค์ประกอบดั้งเดิม และยังต่อยอดเป็นแนวทางให้กับงานอนุรักษ์อื่น ๆ

ตัวอย่างสำาคัญคือ การออกแบบวางผังบริเวณพระที่นั่งคูหาคฤหาสน์

ถ้ำาพระยานคร จ.ประจวบคีรีขันธ์ โดยมุ่งอนุรักษ์ภูมิทัศน์เดิมควบคู่กับ

การเน้นคุณค่าทางประวัติศาสตร์ของสถานที่ โดยไม่บดบังความงาม

ตามธรรมชาติ นอกจากนี้ ดร.พรธรรม ยังได้ฟื้นฟูภูมิปัญญาโบราณของ

เมืองศรีมโหสถ ด้วยการออกแบบระบบคันดิน ฝาย และชลประทาน

โบราณของยุคทวารวดี ซึ่งหลังการฟื้นฟูยังสามารถใช้งานในบริบท

ปัจจุบัน เช่น การเกษตรชุมชน อีกโครงการที่สำาคัญคือ การออกแบบ

ภูมิสถาปัตยกรรมพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติบ้านเก่า จ.กาญจนบุรี โดย

ออกแบบให้สอดคล้องกับธรรมชาติ พร้อมเปิดมุมมองสู่แหล่งโบราณคดี

เพื่อเสริมคุณค่าให้กับบริบทโดยรอบ

ดร.พรธรรม ยังมุ่งเผยแพร่ความรู้ด้านการอนุรักษ์ ผ่านการอบรมและ

กิจกรรมทางวิชาการ แก่นักศึกษาและผู้สนใจทั่วไป จุดเด่นของแนวทาง

การทำางานของท่านคือ การอนุรักษ์ที่มุ่งคงคุณค่าแท้ดั้งเดิม พร้อมรักษา

ความสมบูรณ์ของสถานที่ โดยไม่หยุดเพียงการสงวนรักษา แต่ยังต่อยอด

ให้มรดกวัฒนธรรมเหล่านี้สามารถดำารงอยู่ได้อย่างมีชีวิต และนำาไปสู่

การพัฒนาอย่างสร้างสรรค์ในอนาคตอย่างยั่งยืน

Dr. Pornthum Thumvimon, a Senior Professional Landscape

Architect and Director of the Landscape Architecture

Division at the Fine Arts Department, specializes in ancient

landscape architecture and the conservation of cultural landscapes

within historic and heritage sites. He also shares his

expertise as a guest lecturer internationally. His conservation

work spans diverse scales and types, often focusing on significant

historical locations. A prime example is the Khao Mor

Thai Garden project, where he collaborated with archaeologists,

using excavations, old photographs, and original layouts

to understand and restore its authentic design. This yielded

insights valuable for future conservation efforts.

Another major undertaking involved the landscape planning

for the conservation area around Phra Nakhon Khuhakharuhat

Pavilion in Prachuap Khiri Khan. Here, his design prioritized

protecting the original architecture and natural surroundings

while enhancing the historical site's prominence

without compromising its natural beauty.

In the ancient city of Si Mahosot, Dr. Pornthum was instrumental

in reviving earthen embankments, irrigation systems,

and traditional weirs from the Dvaravati era. These restored

systems now also provide vital agricultural water resources

for the local community. He also contributed to the landscape

design for the Ban Kao National Museum in Kanchanaburi,

blending architectural elements with the natural landscape

and highlighting archaeological features. Dr. Pornthum is also

dedicated to educating students and others interested in

heritage preservation. Across all his projects, he is committed

to preserving the integrity, authenticity, and completeness of

each site, ensuring heritage is not just preserved but also

nurtured for sustainable future growth.

68

Passion Sketching with

Autodesk SketchUp

The Passion of Sketching:

From Hand to Contemporary Design

The Power of Visualization: Architecture

Through the Lens of Photographers

and Content Creators

Passion Sketching with Autodesk SketchBook

Prompt Engineering and the Role of AI in Design Collaboration

ASA

CLASSROOM

2025

D5 Render: Crafting Realistic

Perspectives and Immersive Design

This year’s Architect ’25, a special seminar was held in the form of hands-on

workshops focused on software and digital tools used in architectural practice.

The aim was to actively engage participants and ensure that they gained

knowledge that could be applied practically in real-world professional

settings. The activities were organized into five programs:

ในงานสถาปนิก ’68 นี้ ได้จัดกิจกรรมสัมมนาพิเศษ ที่มาในรูปแบบการทำาเวิร์กชอปหรือสอนการใช้งานโปรแกรม

ต่าง ๆ สำาหรับงานทางด้านสถาปั ตยกรรม โดยเน้นให้ผู้เข้าฟั งได้มีส่วนร่วมในกิจกรรมและสามารถนำาไปใช้ ได้จริง

อีกด้วย โดยแบ่งกิจกรรมออกเป็ น 5 ส่วนหลักด้วยกัน ได้แก่

The Passion of

Sketching: From Hand

to Contemporary

Design

By Chana Sumpalung

and Thanavate Siriwattanagul

The Passion Of Sketching เสน่ห์ของงานมือ

สู่งานปัจจุบัน โดย ชนะ สัมพลัง และ ธนเวทย์

สิริวัฒน์ธนกุล ถึงแม้โลกจะก้าวหน้าจนวิวัฒน์ไปสู่

การทำางานด้วยดิจิทัล แต่การสเกตช์ด้วยมือก็ยัง

คงสำาคัญในกระบวนการเริ่มต้นของงานออกแบบ

เพราะเป็นการประสานสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่ได้

อย่างลึกซึ้งขึ้น โดยไม่ได้มีข้อจำากัดทางเทคโนโลยี

มากั้น โดยสะท้อนความเป็นมนุษย์แฝงผ่านงาน

ออกแบบ ในห้องเรียนสอนตั้งแต่แนวทางพื้นฐาน

ในการจัดองค์ประกอบ แสงเงา เส้นสาย และให้

ความสำาคัญกับการฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง

Despite the growing dominance of digital

tools in the design industry, hand sketching

remains a vital part of the initial design process.

It enables a deeper connection with

spatial contexts, free from the constraints

of technology, and conveys a uniquely human

touch in design thinking. This session emphasizes

foundational practices, including

composition, light and shadow, and line

quality, along with the importance of ongoing

practice in developing one’s design

intuition.

Passion Sketching

with Autodesk

SketchUp

By Jirawat Puttarueangthum

Passion Sketching with Autodesk SketchUp

โดย จิรวัฒน์ พุทธเรืองธรรม วิธีการทำางานกับ

SketchUp ตั้งแต่พื้นฐาน ทั้งในแง่การใช้เครื่องมือ

สำาหรับการทำางานอย่างการสร้างโมเดล การวาง

ผัง ไปจนถึงการประยุกต์ใช้งานจริงในการขึ้นรูป

แบบสถาปัตยกรรม อย่างการจัดวางองค์ประกอบ

จัดแสงและวัสดุ จัดการกับมุมมอง และการต่อยอด

ใช้กับโปรแกรมอื่น ๆ ต่อ เพื่อสร้างสรรค์ผลงาน

ที่ตรงกับมุมมองทางสถาปัตยกรม

An introduction to using SketchUp, starting

from basic tools for modeling and spatial

planning, progressing to its application in

architectural design. The session explores

layout composition, lighting and materials,

perspective control, and integrating

Sketch Up with other programs. These

tools enable architects to bring their

design concepts to life with clarity and

precision.

ASA classroom 2025

Passion Sketching with

Autodesk SketchBook

By Noppadon Thuaksuban

Passion Sketching with Audodesk SketchBook

โดย นพปฎล เทือกสุบรรณ เปลี่ยนการสเก็ตช์ด้วย

มือบนกระดาษมาสู่พื้นที่บนกระดาษดิจิทัล ที่ยังคง

ใช้วิธีการคิดงานผ่านมือเช่นเดิม แต่เสริมด้วย

เครื่องมือที่ช่วยให้เห็นภาพได้ง่ายขึ้น อย่าง

การเลือกใช้ฝีแปรง เส้นสาย หรือการลงเงา

รวมถึงการใช้เทคนิคต่าง ๆ ของเครื่องมือให้

งานสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น เป็นตัวอย่างของความ

สัมพันธ์ระหว่างคน-งานออกแบบ-เครื่องมือ

ทางเทคโนโลยี

This workshop transitions traditional hand

sketching into the digital realm using Auto

desk SketchBook, preserving the tactile

thinking process while enhancing it with

digital tools. Participants learn how to

apply brush strokes, line work, and shading

effectively while utilizing built-in tecniques

to refine their designs. It highlights the dynamic

relationship bet-ween the designer,

the design process, and digital technology.

Prompt Engineering

and the Role of AI in

Design Collaboration

By Pattarapee Eksupaapan

and Methakawee Sritabutra

Prompt Engineer กับบทบาทการใช้ AI ในการ

ออกแบบร่วมกับดีไซเนอร์ โดย ภัทรพี เอกสุภาพันธุ์

และ เมธากวี สีตบุตร เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่แม่นยำา

ตรงตามวัตถุประสงค์ของงานออกแบบ การ

ออกแบบ Prompt จึงเป็นเรื่องที่ดีไซเนอร์

ควรทำาความเข้าใจ ตั้งแต่ขั้นเริ่มต้นอย่างการ

สำารวจบริบทของงาน เพื่อให้ AI ได้เข้าใจความ

ต้องการของงานออกแบบอย่างรอบด้าน ก่อนที่

จะสวมบทบาทให้กับ AI ร่วมกับเทคนิคเพิ่มเติม

ให้งานสมบูรณ์ โดยเน้นการใช้โครงสร้างของ

Prompt และการลำาดับความคิดแบบเป็นขั้นตอน

โดยเน้นการสมดุลในการทำางานร่วมกันระหว่าง

AI ที่เป็นเครื่องมือกับความคิดสร้างสรรค์ของ

มนุษย์

As AI becomes increasingly integrated

into the design workflow, the ability to

craft effective prompts is a crucial skill

for designers. This session focuses on

understanding project context and structuring

prompts systematically to ensure

AI-generated outputs align with design

intentions. It also emphasizes a step-bystep

logic and balanced collaboration

between human creativity and AI tools.

69

The Power of Visualization:

Architecture Through

the Lens of Photographers

and Content Creators

By Thanatorn Siriraks, Weerapon

Singnoi and Chaovarith Poonphol

The Power of Visualization มองผ่านเลนส์: สถา-

ปัตยกรรมในมุมมองของช่างภาพและคอนเทนต์

ครีเอเตอร์ โดย ธนทร ศิริรักษ์, วีระพล สิงห์น้อย

และ เชาวฤทธิ์ พูนผล เรื่องราวของสถาปัตยกรรม

ที่ถูกเล่าเรื่องผ่านภาพถ่าย สิ่งสำาคัญคือ การจับ

อารมณ์และบรรยากาศของพื้นที่ผ่านการจัดวางองค์

ประกอบของภาพ โดยภาพที่ดีจะช่วยให้ผู้ชมเข้าใจ

จุดหมายและฟังก์ชั่นของอาคารได้อย่างรวดเร็ว ซึ่ง

การทำางานระหว่างช่างภาพและนักออกแบบจำาเป็น

จะต้องสื่อสารทั้งในทางเทคนิคที่ภาพคมชัด ผ่าน

การใช้เทคนิคของอุปกรณ์และการปรับแต่งภาพ

พร้อมกันกับทางแนวคิดที่สื่อพื้นที่ทางสถาปัตยกรรม

เพื่อสร้างส่งต่อแรงบันดาลใจให้ผู้ชมผ่านภาพถ่าย

This session explores how architecture can

be powerfully communicated through photography.

Capturing the emotion and atmosphere

of a space requires thoughtful composition

and technical clarity. Effective visual

storytelling requires strong collaboration between

photographers and architects, merging

technical excellence with conceptual understanding,

to inspire audiences and enhance

public engagement with architectural works.

D5 Render: Crafting

Realistic Perspectives

and Immersive Design

By Poomipak Boonthanom

D5 Render สร้างมุมมองที่สมบูรณ์และการออกแบบ

ที่สมจริง โดย ภูมิภัค บุญถนอม แนะนำาให้รู้จักกับ

ซอฟต์แวร์ D5 Render สำาหรับการสร้างภาพเรน-

เดอร์เชิงสถาปัตยกรรมด้วยความสมจริงสูง ด้วย

เครื่องมือและเทคนิคสร้างแสง-เงา บรรยากาศ

เอฟเฟกต์ วัสดุและพื้นผิว เพื่อความสมจริงภายใน

พื้นที่ ร่วมกันกับการสาธิตการเคลื่อนไหวกล้องแบบ

cinematic เพื่อสร้างอารมณ์ให้กับภาพผลงานที่นำ า

เสนอสมจริงพร้อมกับเล่าเรื่องราวของงานออกแบบ

ได้อย่างครบถ้วนในรายละเอียด

An introduction to D5 Render, a highfidelity

rendering software tailored for architectural

visualization. Participants are guided through

techniques for simulating realistic lighting,

shadow, atmosphere, materials, and textures.

The session also includes demonstrations of

cinematic camera movement, enabling designers

to create emotionally engaging and visually

compelling narratives within their presentations.

70

ASA

PROFESSIONAL

SEMINAR 2025

The Professional Seminar held as part of Architect ’25 invited leading

Thai experts from various fields relevant to contemporary architectural

practice. The aim was to provide insightful lectures and share practical

knowledge with both professional members and interested participants.

This year’s seminar featured three distinguished speakers - Mr. Smith

Obayawat, wMr. Niwat Aunprueng, and Asst. Prof. Pirast Pacharaswate.

งานสัมมนา Professional Seminar ในงานสถาปนิก ’68 เป็ นงานที่เชิญผู้เชี่ยวชาญในไทยของแต่ละ

สาขาวิชาที่มีประโยชน์แก่การประกอบวิชาชีพของสถาปนิกในปั จจุบัน มาบรรยายเพื่อให้ความรู้แก่

สมาชิกและผู้สนใจ โดยที่ปี นี้เชิญวิทยากรสามท่านประกอบด้วย คุณ์สมิตร โอบายะวาทย์, คุณ์นิวัติ

อ่านเปรื่อง และ ผศ.พิรัส พัชรเศวต

ASA Professional Seminar 2025

Rebel. Revive. Rethink.

71

สิ่งที่ทำาให้โปรเจกต์มีความพิเศษ” พื้นที่ว่างจึงเป็นเรื่องสำาคัญ ทั้ง

กับการออกแบบตึกใหม่ และการปรับปรุงโครงสร้างตึกเก่าที่ใช้การ

ออกแบบสิ่งที่อยู่รายรอบบริบทตั้งต้น เพื่อสร้างรูปแบบการใช้งานที่ใกล้

ชิดกับธรรมชาติ ซึ่งนับเป็นอีกหนึ่งหน้าที่ของสถาปนิกที่สมควรรักษา

สภาพเดิมอย่าง ‘ไม้หมายเมือง’ และรักษาที่ว่าง (หรือพื้นที่นอกห้อง)

เอาไว้

Smith Obayawat

Office of Bangkok Architects (OBA)

สมิตร โอบายะวาทย์

สำานักงานสถาปนิกกรุงเทพ

สามคำาสำาคัญถ่ายทอดจากประสบการณ์การทำาออฟฟิศสำานักงาน

สถาปนิกกรุงเทพตั้งแต่ปี 2537 ไล่เรียงลำ าดับตามเวลา โปรเจกต์ห้าง

สรรพสินค้าและโรงภาพยนตร์ที่ออกแบบไว้ตั้งแต่แรกเริ่มตั้งบริษัท

หลายแห่งยังคงเปิดทำาการอยู่ สเปซทางสถาปัตยกรรมยังคงอยู่

หากแต่มีความเปลี่ยนแปลงการตกแต่งไปตามกาลเวลา

ก่อนที่อีกราว 10 ปีต่อมา จะเปลี่ยนจากงานที่ฉูดฉาด มาสู่การทำางาน

ประเภท Hospitality โดยหยิบเอาสถาปัตยกรรมที่อยากทำา อย่างการ

ทำาพิพิธภัณฑ์ มาสอดแทรกไว้ในงานออกแบบโรงแรม รีสอร์ต และ

สนามกอล์ฟ ทดลองทำางานที่แตกต่างจากค่านิยมการออกแบบบูทีค

โฮเทลในยุคนั้นเพื่อค้นหานิยามทางรูปลักษณ์ของพื้นที่พักผ่อนในแบบ

ไทย จนเกิดการขยับขยาย ซึ่งโจทย์จึงไม่ได้เป็นเพียงแค่เรื่องรูปลักษณ์

แต่เป็นการมองหาสิ่งที่ขาด อย่างฟังก์ชั่นการใช้งาน แล้วสร้างสรรค์

ให้ดีไซน์แบบใหม่ยังเข้ากันได้อย่างกลมกล่อมกับดีไซน์เดิมที่อยู่ร่วม

ภายในพื้นที่ รวมทั้งการออกแบบพื้นที่สาธารณะที่แตกต่างจากที่ผู้ใช้

งานคุ้นชิน อย่างการเปิดพื้นที่ภายในให้กลายเป็นกึ่งเอาต์ดอร์ที่สัมผัส

กับแสงสว่างมากขึ้น การจัดพื้นที่ให้คนจดจำาพื้นที่ว่างได้ ซึ่ง Urban

Space หรือการ Integration นับเป็นเรื่องที่ถูกพูดมาตลอดในเชิงวิธีการ

แต่ยังพบน้อยมากในงานออกแบบในยุคนั้น

จนเดินทางมาถึงทศวรรษที่ 3 อิทธิพลของตะวันตกเข้ามาสูงมากผ่าน

สื่อต่าง ๆ แต่ท้ายที่สุดแล้ว รากฐานยังเป็นการทำางานออกแบบในเมือง

ไทย ดังนั้น สิ่งที่คุณสมิตรพูดเสมอในการทำางานคือ “การจัดแปลนตึก

ง่ายมาก การจัดที่ว่างให้สวยแล้วจัดองค์ประกอบเป็นอาร์ตที่สุด เป็น

These three key words—Rebel, Revive, Rethink—encapsulate

the journey of the Office of Bangkok Architects, established

by Smith Obayawat in 1994. Tracing this journey

chronologically, the firm’s early projects focused on shopping

malls and cinemas, many of which remain in operation today.

The architectural spaces still stand, though their interior

decorations have evolved with time.

Roughly a decade later, the office shifted away from bold,

flashy commercial projects to ventures in the hospitality

sector. Here, Smith began incorporating his long-standing

architectural interests—such as museums—into hotel,

resort, and golf course designs. These projects represented

a deliberate departure from the then-popular aesthetic

of boutique hotels, in a search to redefine the visual and

spatial language of Thai leisure architecture. This shift also

expanded the design brief beyond visual identity to address

missing functional elements, integrating new design features

harmoniously within existing spatial contexts.

The approach involved rethinking public spaces in ways that

deviated from user expectations—transforming interiors into

semi-outdoor zones bathed in natural light and organizing

space in memorable configurations. While concepts like

urban space and integration were often discussed in design

circles, few realized them effectively in practice at the time.

Entering its third decade, the firm has continued to evolve

amid the rising influence of Western media and global trends.

Yet, Smith remains grounded in the local context, often remarking,

“Planning a building layout is easy. Creating beautiful

voids and composing them into a work of art—that’s what

makes a project special.” This perspective elevates spatial

voids as critical design elements, both in new buildings and

in the adaptive reuse of older structures. By designing around

existing environmental and architectural contexts, the aim

is to foster a deeper connection to nature. Ultimately, Smith

sees it as an architect’s responsibility to preserve the essence

of the city—its urban markers and open spaces—

ensuring they remain integral parts of the built environment.

72


In-Between Design

คุณนิวัติบอกว่า ตอนนี้เขาเรียกตัวเองว่า Transition Designer ซึ่งเอา

อดีตมาผสมผสาน (Implement) กับปัจจุบัน แต่จะเพอร์เฟกต์หรือไม่

ขึ้นอยู่กับความสุขของผู้ใช้งานพื้นที่ แต่การทำาการรีเสิร์ชคือพาร์ทที่

เป็นชีวิตของดีไซเนอร์อยู่เสมอ

Niwat Aunprueng

PIA Interior

นิวัติ อ่านเปรื่อง

PIA Interior Co., Ltd.

คุณนิวัติเล่าเรื่องราวการทำางานของเขาและ PIA อ่านอดีต ปัจจุบัน แล้ว

จะทำาอย่างไรให้เพอร์เฟกต์ โดยการเล่าเรื่องราวการทำ างานในสาย Practice

มากว่าสามสิบปี ที่เริ่มต้นจากประสบการณ์ทางด้านอินทีเรียร์ที่เป็นศูนย์

แต่ด้วยความมุ่งมั่นและอยากผลักดันตัวเองไปสู่การเป็นนักออกแบบที่ดี

เริ่มต้นจากโปรเจกต์ MoCA ที่ตั้งต้นจากแนวความคิดเชิงนามธรรม

เพื่อนำาไปสู่การสร้างพื้นที่ที่เป็นสิ่งแปลกใหม่ให้กับวงการศิลปะร่วมสมัย

ของประเทศไทย โดยการใช้สภาวะทางธรรมชาติเข้ามาร้างปรากฏการณ์

ในพื้นที่ผ่านงานออกแบบองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม อย่างการ

ดึงเอาแสงธรรมชาติที่เปลี่ยนแปลงตลอดทั้งวันผ่านฟาซาดช่องแสง

ดอกพิกุล และเช่นเดียวกันกับทุกงาน PIA ใช้การระดมสมองร่วมกับ

สถาปนิก แลนด์สเคปดีไซเนอร์ และวิศวกรเพื่อให้ได้ประสบการณ์

การใช้พื้นที่อย่างที่วางแผนและคาดหวังไว้ได้อย่างแม่นยำา

อีกประการที่สำาคัญคือการศึกษาบริบทของพื้นที่ตั้งโครงการเพื่อสร้าง

อัตลักษณ์เฉพาะให้กับงานออกแบบ เห็นชัดจากงานออกแบบโรงแรม

Hyatt Regency Phnom Penh กัมพูชา ที่จะต้องทำาความเข้าใจของ

อาคารเดิมที่เป็นบ้านโบราณอายุ 135 ปี ที่เข้ากันไลฟ์สไตล์ยุคใหม่

และสร้างคุณค่าให้มากขึ้นผ่านเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ เป็นเหมือน

จุดนัดพบระหว่างอดีตกับปัจจุบัน

Niwat Aunprueng shares reflections on his professional

journey and the evolution of PIA Interior—looking into the

past, examining the present, and asking what it means to

reach perfection. With more than three decades of handson

practice, his story begins not with expertise but with

zero experience in interior design. What drove him forward

was determination and a passion to become a truly capable

designer.

A pivotal project in his career was the Museum of Contemporary

Art (MoCA), which started from an abstract concept

and developed into a unique spatial experience that brought

something fresh and impactful to Thailand’s contemporary

art scene. The design engaged natural phenomena—particularly

the use of ever-changing daylight filtering through a

facade of Pikulan-inspired perforations. Like all PIA projects,

this one was developed through intense collaboration with

architects, landscape designers, and engineers to craft a

user experience that matched the intended design vision

with precision.

A key part of Niwat’s design philosophy is the careful study

of a site’s context to shape a strong design identity. This was

clearly seen in the Hyatt Regency Phnom Penh in Cambodia,

where the challenge was to integrate a 135-year-old colonial

house with modern lifestyles. The design preserved historical

narratives while creating a vibrant connection between

past and present.

Currently, Niwat calls himself a Transition Designer—someone

who implements the past into the present. Whether

or not a design is perfect, he says, ultimately depends on

the happiness of its users. But one thing remains certain:

research is, and always will be, the very essence of design.


The Soul of Architecture

73

Asst. Prof. Pirast Pacharaswate

Chulalongkorn University

ผศ.พิรัส พัชรเศวต

จุฬาลงกรณ์์มหาวิทยาลัย

ชวนตั้งคำาถามใหม่กับงานสถาปัตยกรรม ว่าในความจริงของสถาปัตย-

กรรมมีหลายแง่มุม และสิ่งที่ทำ าให้สถาปัตยกรรมไม่ง่ายนั่นคือ ความขัด-

แย้งของปัจจัยต่าง ๆ อย่างพระอาทิตย์-พระจันทร์ บริบทรายรอบที่ตั้ง ไป

จนถึงงบประมาณ หน้าที่ของสถาปนิกจึงเป็นการรวบรวมความขัดแย้ง

เหล่านี้ให้เหลือเพียง 1 คำาตอบ นี่จึงเป็นศาสตร์ที่ต้องทำาความเข้าใจกับ

หลายอย่าง รวมไปถึงการกลับมาสัมผัสถึงมิติของ ‘คุณค่า’ ของงาน

สถาปัตยกรรม ที่แม้จะจับต้องไม่ได้ แต่เป็นสิ่งที่มีอยู่จริง และทำ าให้มนุษย์

มีความลึกซึ้ง

สถาปัตยกรรมเป็นศาสตร์ที่เป็นทวิลักษณ์เสมอ - จุดตัดระหว่างศิลปะกับ

วิทยาศาสตร์ ระหว่างอารมณ์กับเหตุผล ระหว่างความจริงกับความฝัน

สถาปัตยกรรมจึงเป็นการก่อร่างที่ดินที่ว่างโล่งให้มีความหมายปรากฏขึ้นมา

และเปรียบเสมือนโลกใบเล็ก ๆ ให้ผู้ใช้งาน งานออกแบบจึงต้องคำานึงถึง

ประสบการณ์และความรู้สึกที่เปลี่ยนไปตลอดเวลา เพื่อสร้างพื้นที่ที่ธรรมชาติ

ปฏิสัมพันธ์กับวัฒนธรรมอย่างมีชีวิตชีวาและเกิดความหมายให้กับผู้คน

สองคำาสำาคัญที่เชื่อมโยงในวัฏจักรของคุณค่า ได้แก่ ความเงียบ (Silence)

และความทรงจำา (Memory) ทั้งสองทำางานร่วมกัน เมื่อเกิดความเงียบ

ขึ้น ก็จะเกิดความเข้าใจขึ้น เป็นสิ่งที่ทำ าให้จิตใจของมนุษย์และสิ่งแวดล้อม

เป็นหนึ่งเดียวกัน ส่วนความทรงจำา ซึ่งอยู่ในสมองและหัวใจของมนุษย์ที่

แตกต่างกันไปตามมนุษย์แต่ละคน เป็นรากฐานที่บ่มเพาะตัวตนขึ้นมา ซึ่ง

ความทรงจำาจะนำาไปสู่ความฝัน ความคิด และจินตนาการ อย่างการจดจำา

การใช้งานพื้นที่ทางสถาปัตยกรรม การดึงเอาความทรงจำาออกมา ทั้งหมด

จึงเป็นพื้นฐานในการสร้างสรรค์สถาปัตยกรรมที่มีคุณค่าและเข้าอกเข้าใจ

การเสียสละ (Sacrifice) จึงเป็นสิ่งที่ควรอยู่ในหัวใจของสถาปนิก ด้วย

วิชาชีพที่ต้องทำาการออกแบบให้กับผู้ใช้งานที่นอกเหนือจากตนเอง สถา-

ปัตยกรรมจึงเป็นศิลปะของสาธารณะ เป็นศิลปะที่ต้องสร้างเมืองให้ดีขึ้น

ด้วยหน้าที่ของสถาปนิก

This essay invites us to reconsider architecture through a new

lens—recognizing that the reality of architecture is multifaceted.

What makes it complex is the constant tension among various

factors: the sun and moon, the surrounding context, or even

the constraints of budget. The role of the architect is to reconcile

these conflicting elements into a single, unified solution.

Architecture, therefore, is a discipline that requires a deep understanding

of many layers—including the intangible dimension

of value that, while elusive, is very real. It is this very essence that

brings emotional depth and resonance to human life.

Architecture is inherently dualistic—a convergence of art and

science, emotion and reason, reality and dream. It is the act

of giving meaning to a blank plot of land, shaping it into a

miniature world for its users. Thus, architectural design must

account for the fluidity of human experience and emotion,

creating spaces where nature and culture can interact dynamically

and meaningfully.

Two key concepts lie at the heart of this cycle of value; Silence

and Memory. These elements work in tandem. Silence creates

space for understanding; it fosters a unity between the human

mind and the surrounding environment. Memory, stored in

both the brain and the heart, varies from person to person

and forms the foundation of individual identity. Memory gives

rise to dreams, thoughts, and imagination—it is what allows

people to recall their experiences of architectural space. In

drawing from memory, architects find the groundwork for

creating meaningful, empathetic architecture.

Ultimately, sacrifice must reside in the heart of every architect.

The profession demands a deep commitment to designing

for others, not just oneself. Architecture is thus a public art

—a civic expression dedicated to improving the city and

the collective human experience. This, above all, is the architect’s

calling.

74

ASA PLATFORM

SELECTED MATERIALS

2025

นวัตกรรมด้านวัสดุสถาปัตยกรรมและการก่อสร้าง

กำาลังมีบทบาทสำาคัญมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยได้รับแรง

ผลักดันจากการทำางานร่วมกันในเชิงสหวิทยาการ

ความรู้เฉพาะทางที่ลึกซึ้งขึ้นเกี่ยวกับวัสดุ และ

เทคโนโลยีที่ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ซึ่งทั้งหมดนี้ช่วย

ผลักดันให้เกิดทางเลือกใหม่ ๆ ที่ตอบโจทย์ข้อจำ ากัด

ของวัสดุแบบดั้งเดิม

ปฏิกร ณ สงขลา หัวหน้าฝ่าย Material Info ของ

สมาคมสถาปนิกสยามฯ (ASA) เน้นย้ำาถึงความ

สำาคัญของ “ความรู้เท่าทันวัสดุ” สำ าหรับสถาปนิก

แม้ว่าขั้นตอนการเลือกวัสดุในช่วงต้นมักพิจารณา

จากความงามภายนอก เช่น สีหรือผิวสัมผัส แต่

ในความเป็นจริง ประสิทธิภาพและความเสถียรใน

เชิงเทคนิคควรได้รับความสำาคัญไม่แพ้กัน เพราะ

ระหว่างกระบวนการก่อสร้าง วัสดุที่เลือกอาจต้อง

ได้รับการปรับทบทวนใหม่เพื่อให้สอดคล้องกับ

ข้อกำาหนดที่เปลี่ยนแปลง โดยไม่ลดทอนคุณภาพ

สถาปนิกจึงมีบทบาทสำาคัญในการเลือกใช้วัสดุให้

สอดคล้องกับกลยุทธ์ของโครงการ โดยต้องคำานึงถึง

ความคิดเห็นจากที่ปรึกษา ผู้จำ าหน่าย และเจ้าของ

โครงการอย่างสมดุล ซึ่งทั้งหมดนี้จำ าเป็นต้องอาศัย

การเรียนรู้และติดตามข้อมูลใหม่ ๆ อยู่เสมอ เพื่อ

ทันต่อพัฒนาการของวัสดุที่ช่วยยกระดับทั้งในด้าน

ฟังก์ชัน ความทนทาน ความยั่งยืน และมาตรฐาน

สิ่งแวดล้อม

กังวานสิริ เตชะวณิช สถาปนิกและผู้อำานวยการ

บริษัท pbm เสริมว่า ปัจจุบันการเลือกวัสดุไม่ได้

พิจารณาเพียงแค่ฟังก์ชันหรือความงามอีกต่อไป แต่

วัสดุยังสื่อถึงคุณค่าและความหมายเชิงสังคม โดยมี

หลักคิดสำาคัญ 3 ประการ ได้แก่ Smart Materials

วัสดุอัจฉริยะที่บูรณาการเทคโนโลยีและระบบ

อัตโนมัติ, Standard Materials ที่ผ่านเกณฑ์ด้าน

คุณภาพและความทนทาน และ Sustainability

ความยั่งยืนที่กลายเป็นหัวใจของความรับผิดชอบทั้ง

ต่อการออกแบบและสิ่งแวดล้อม ในงานออกแบบที่

เกี่ยวข้องกับชุมชน นอกจากนี้ ความต้องการวัสดุ

ที่ “มีเรื่องเล่า” กำาลังเพิ่มขึ้น วัสดุรีไซเคิลหรือวัสดุ

ธรรมชาติจึงได้รับความนิยม ไม่เพียงเพราะผลกระ

ทบต่ำาต่อสิ่งแวดล้อม แต่ยังสะท้อนถึงประเด็นด้าน

สุขภาพ จริยธรรม และอัตลักษณ์ของพื้นที่หรือผู้คน

แนวโน้มเหล่านี้ทำาให้วัสดุไม่ได้ถูกมองเป็นแค่ “ผิว

จบงาน” อีกต่อไป แต่กลายเป็นจุดตั้งต้นของ

กระบวนการออกแบบ อย่างไรก็ดี วัสดุพื้นฐานที่

จำาเป็น เช่น ระบบกันซึมหรือฉนวน กลับมักถูก

ละเลย และประสิทธิภาพระยะยาวยังไม่ได้รับการ

ให้คุณค่าในวงการก่อสร้างไทยเท่าที่ควร สถาปนิก

จึงจำาเป็นต้องยกระดับแนวคิดเรื่องวัสดุในเชิงองค์

รวม ได้แก่ การสร้างฐานข้อมูลวัสดุที่เข้าถึงได้ การ

ส่งเสริมความรู้ด้านเทคนิค และการพิจารณาวัสดุ

ตลอดวัฏจักรการใช้งาน ตั้งแต่การจัดหา การใช้งาน

ไปจนถึงการกำาจัดอย่างเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม

งาน ASA Platform Selected Material ประจำาปีนี้

ยังคงเน้นย้ำาความก้าวหน้าในเรื่องนี้ โดยแสดงให้

เห็นว่าวัสดุที่ได้รับการคัดสรรอย่างใส่ใจสามารถ

ยกระดับประสบการณ์ทั้งในด้านการออกแบบ การ

ก่อสร้าง ไปจนถึงการใช้งานในระยะยาวได้อย่างลึก

ซึ้ง ความพยายามทั้งหมดนี้มุ่งสร้างวัฒนธรรมใหม่

ในการเลือกใช้วัสดุอย่างมีวิจารณญาณ ที่ก้าวข้าม

การตัดสินใจจากต้นทุนเริ่มต้น มุ่งสู่คุณค่าในระยะ

ยาว ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม และบทบาทที่วัสดุ

สามารถเติมเต็มให้กับงานสถาปัตยกรรมได้อย่างมี

ความหมาย

Innovation is increasingly vital in advancing

architectural and construction materials.

Driven by interdisciplinary collaboration,

deepening material knowledge, and fast

-evolving technology, new solutions are

emerging that address the limitations of

traditional materials.

Patikorn Na Songkhla, head of Material Info

at the Association of Siamese Architects

(ASA), underscores the need for material

ASA Platform Selected Materials 2025

75

literacy among architects. While initial design

choices often focus on aesthetics like color

and texture, performance and technical reliability

must also be prioritized. Materials

frequently require reassessment during

construction to meet evolving demands

without compromising quality. Architects

play a central role in selecting materials

that align with project strategy, balancing

input from consultants, suppliers, and clients.

This requires constant learning to stay ahead

of innovations that enhance functionality,

durability, Sustainability, and environmental

compliance.

BIW

Smart Solution

Clay Decor

Sustainable Material

Kangwansiri Techavanich, architect and Director

of pbm, notes that materials are now

chosen not just for function or appearance,

but as carriers of value and social meaning.

Material selection today is guided by three

core principles: Smart Materials that integrate

advanced systems and technologies;

Standard materials that meet quality and

durability benchmarks; and Sustainability,

which has become essential to design integrity

and environmental responsibility.

There’s a growing demand for materials

with a narrative, especially in community

projects. Recycled or natural materials are

favored not just for their low environmental

impact but also for what they represent in

terms of health, ethics, and identity.

This shift sees materials becoming the

starting point of design, not just a finishing

layer. However, essential elements like waterproofing

or insulation are often overlooked,

with long-term performance frequently undervalued

in Thailand’s construction industry.

To address this, architects and designers

must adopt a holistic material approach:

building accessible databases, promoting

technical education, and embracing full lifecycle

thinking, from sourcing to eco-friendly

disposal.

Again, this year's ASA Platform Selected

Material showcase highlights some of this

progress, demonstrating how thoughtful

material integration can enrich the entire

design, construction, and end-use ecosystem.

Together, these efforts aim to shape a

new culture of critical material selection—

that moves beyond initial cost to embrace

long-term value, environmental impact, and

meaningful architectural contribution.

ม่านม้วนได้พัฒนาจากเพียงวัสดุกันแสงธรรมดา

สู่การเป็นองค์ประกอบสำาคัญในงานออกแบบที่

รวมความสวยงาม ความปลอดภัย และนวัตกรรม

เข้าไว้ด้วยกัน BIW Products ได้ยกระดับตลาด

ม่านม้วนในไทย ด้วยการนำาเข้าผลิตภัณฑ์คุณภาพ

สูงจาก Coulisse แบรนด์ชั้นนำาจากเนเธอร์แลนด์

BIW นำาเสนอมู่ลี่หลากหลายรูปแบบ เช่น Sunscreen,

Eco Luxury และมู่ลี่ไม้ ที่สามารถปรับ

แต่งได้ตามต้องการ โดยคำานึงถึงความยั่งยืน

ความปลอดภัยสำาหรับเด็ก และการออกแบบที่มี

สไตล์ พร้อมระบบอัจฉริยะ EVE MOTION และผ้า

ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ช่วยยกระดับคุณภาพ

ชีวิตให้ดีขึ้น ม่านม้วนของ BIW ยังสามารถใช้

ภายนอกอาคาร รองรับการปรับเปลี่ยนพื้นที่อย่าง

ยืดหยุ่น พร้อมตอบโจทย์ทั้งดีไซน์สมัยใหม่และ

ความต้องการในอนาคตอย่างยั่งยืน

Roller blinds have evolved from basic sun

blockers into essential design elements

combining aesthetics, safety, and innovation.

BIW Products has transformed Thailand’s

roller blind market by importing high-quality

Coulisse products. BIW offers diverse,

customizable collections—like Sunscreen,

Eco Luxury, and wooden blinds—crafted

with sustainability, child safety, and design

in mind. Innovations like EVE MOTION smart

systems and antimicrobial, eco-friendly

fabrics reflect the brand’s commitment to

comfort, health, and green living. With expanding

outdoor applications and energyefficient

technology, the brand redefines

roller blinds as adaptable architectural

tools that enhance interior identity and

align with sustainable, modern lifestyles.

biw.co.th

การฟื้นคืนของบ้านดินสะท้อนถึงประโยชน์

ของวัสดุธรรมชาติที่ระบายอากาศได้ดีในงาน

ก่อสร้างยุคใหม่ คอลเลกชัน CLAY DECOR

โดย SCG Decor ซึ่งพัฒนาโดย COTTO ผสาน

ดินธรรมชาติเข้ากับเทคโนโลยีล้ำาสมัยเพื่อ

สร้างวัสดุตกแต่งผิวที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

และยืดหยุ่นสูง กระเบื้องนี้ผลิตด้วยเทคโนโลยี

Non-Firing ที่ใช้ความร้อนต่ำา ช่วยลดการ

ปล่อยคาร์บอนและการใช้พลังงาน มีน้ำาหนัก

เบา ทนทาน กันไฟ และป้องกันเชื้อรา ใช้งาน

ได้หลากหลาย เช่น ผนัง ฝ้า และผิวอาคาร

เน้นความยั่งยืนและการออกแบบที่ตอบโจทย์

นักออกแบบยุคใหม่

SCG Decor’s CLAY DECOR Collection,

developed by COTTO, combines traditional

clay with innovative technologies to create

eco-friendly, flexible surface materials.

These tiles, produced using Non-Firing

Material technology at low temperatures,

reduce carbon emissions and energy use.

CLAY DECOR is light-weight, durable,

fire-resistant, and mold-resistant, suitable

for diverse applications like walls, ceilings,

and facades. Emphasizing sustainability

and custom design, the collection responds

to trends and feedback from architects. It

supports creative, low-carbon construction

while redefining material aesthetics and

functionality in modern architecture.

cotto.com

76


Feltech

Smart Solution

Fine Surface

Smart Design

Kinroof

Smart Solution

การออกแบบด้านเสียงได้พัฒนาไปจากการใช้

สิ่งทอ มาเป็นการผสานแผ่นซับเสียงขั้นสูงเข้ากับ

งานตกแต่งภายใน Feltech ก่อตั้งโดยผู้เชี่ยวชาญ

ด้านสิ่งทอ เริ่มต้นจากการพัฒนาเทคโนโลยีซับ

เสียงในอุตสาหกรรมยานยนต์ ก่อนขยายสู่การ

ตกแต่งภายในโดยให้ความสำาคัญกับความยั่งยืน

แผ่นซับเสียงของ Feltech ผลิตจากขวดพลาสติก

PET รีไซเคิล เชื่อมติดด้วยความร้อนและสามารถ

รีไซเคิลได้ทั้งหมด กว่า 60% ของผลิตภัณฑ์ถูก

ส่งออกไปยังตลาดที่ให้ความสำาคัญกับสิ่งแวดล้อม

Feltech ผสานความงาม ประสิทธิภาพด้านเสียง

และความรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อม ด้วยพื้นผิว

เนื้อสัมผัส และสีสันที่หลากหลาย พร้อมให้บริการ

โซลูชันที่ออกแบบเฉพาะและการสนับสนุนอย่าง

ครบวงจรทั้งในประเทศและต่างประเทศ

Acoustic design has evolved from using

textiles to integrating advanced acoustic

panels. Feltech, founded by textile experts,

began in automotive acoustics and

expanded into interiors, focusing on

sustainability. Their panels are made from

recycled PET bottles, bonded with heat,

and fully recyclable. Over 60% of their

products are exported to eco-conscious

markets. With diverse textures, colors,

and customizability, Feltech combines

aesthetics, acoustic performance, and

environmental responsibility, offering

tailored solutions and comprehensive

support for both local and international

clients.

feltech.co.th

Fine Surface ก่อตั้งขึ้นในปี 2021 โดยบริษัทซึ่งให้

บริการด้านการออกแบบตกแต่งภายในมาตั้งแต่ปี

2012 แบรนด์นี้นำาเสนอนวัตกรรมวัสดุปิดผิว เช่น

แผ่นลามิเนตแรงอัดสูง (High-Pressure Laminate)

และแผ่นลามิเนตอะคริลิก 3 มิติ (3D Acrylic

Laminate) ซึ่งมีพื้นผิวที่เป็นเอกลักษณ์ สีสัน

สวยงาม และคุณสมบัติขั้นสูง เช่น ทนไฟ ป้องกัน

แบคทีเรีย และปล่อยสารระเหยต่ำา Fine Surface

ยังนำาเข้าแบรนด์ลามิเนต Fine Touch จากประเทศ

อินเดีย ซึ่งมีมาตรฐานคุณภาพสูง บริษัทให้การ

สนับสนุนนักออกแบบและช่างฝีมือด้วยเทคนิค

เครื่องมือ และการฝึกอบรมใหม่ ๆ เพื่อใช้งานวัสดุ

สมัยใหม่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพิ่มขอบเขตความ

คิดสร้างสรรค์ พร้อมทั้งทำาให้การติดตั้งง่ายขึ้นและ

ลดการบำารุงรักษาในระยะยาว

Fine Surface brand was launched in 2021

by a company who has provided interior

design services since 2012. The brand has

offered innovative surface materials like

High-Pressure Laminate and 3D Acrylic

Laminate. These products feature unique

textures, solid colors, and advanced

properties, including fire resistance,

antibacterial protection, and low emissions.

Fine Surface also imports the Fine

Touch laminate brand from India, which is

known for its high standards. The company

supports designers and craftsmen with

new techniques, tools, and training to work

with modern materials, expanding creative

possibilities while improving installation

ease and reducing maintenance.

finesurfacetrading.com

Kinroof คือระบบหลังคาแผ่นโลหะเคลือบเม็ด

เซรามิกที่พัฒนาขึ้นในประเทศไทย โดดเด่นด้าน

ความทนทาน การประหยัดพลังงาน และความ

สวยงาม เกิดจากงานวิจัยโดยผู้เชี่ยวชาญด้าน

วัสดุก่อสร้างและเซรามิก เพื่อแก้ปัญหาความ

ร้อน เสียง และการกัดกร่อนของหลังคาโลหะ

แบบเดิม ผลิตด้วยเม็ดเซรามิกผ่านการเผาที่

อุณหภูมิสูง ช่วยให้สีคงทน ทนต่อสภาพอากาศ

และดูดซับเสียงได้ดี ลดอุณหภูมิภายในอาคาร

ได้ถึง 4°C ติดตั้งง่าย น้ำาหนักเบา และรองรับ

การออกแบบสมัยใหม่ เป็นตัวอย่างที่น่าสนใจ

ของวัสดุก่อสร้างที่ผสานวิทยาศาสตร์กับความ

ยั่งยืน

Kinroof is an innovative metal sheet roofing

system developed in Thailand, featuring

a ceramic granule coating designed for

durability, thermal efficiency, and aesthetic

appeal. Created from an intensive research

in ceramics, it addresses issues like heat

retention, noise, and corrosion common in

conventional roofing. Manufactured with

high-heat-fused ceramic granules, Kinroof

offers superior color durability, weather

resistance, and acoustic insulation. It

reduces indoor temperatures by up to 4°C

and noise by over 30%. Lightweight and

customizable, it supports efficient installation

and modern architectural design.

Kinroof exemplifies the successful application

of scientific research in sustainable,

high-performance building materials.

facebook.com/@kinroofthailand


77

Leather

Warehouse


Mahasan

Smart Design

Rococo SPC

Flooring

Smart Design

Leather Warehouse ได้ปรับเปลี่ยนความหมาย

ของหนังให้เป็นมากกว่าวัสดุตกแต่ง โดยนำาเสนอ

นวัตกรรมที่ยั่งยืนและมีสมรรถนะสูงสำาหรับงาน

สถาปัตยกรรมและการออกแบบภายใน ผลิต

หนังสังเคราะห์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมซึ่ง

ผ่านมาตรฐานความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อม

ระดับโลก ความก้าวหน้าของบริษัทรวมถึง

วัสดุอัจฉริยะที่ตอบสนองต่ออุณหภูมิหรือรังสี

UV หนังกันไฟฟ้าสถิต หนังกันคราบ และส่วน

ประกอบที่สามารถรีไซเคิลได้ ผลิตภัณฑ์ใหม่

อย่าง Vegan Bio-Based Leather และ Coffee

Ground Leather ก็เป็นทางเลือกที่ยั่งยืนพร้อม

ความทนทานและความสวยงาม Leather Warehouse

มุ่งเน้นด้านสมรรถนะ ความปลอดภัย

และความยืดหยุ่นในการออกแบบ เพื่อเชื่อมโยง

ผู้ผลิตหนังกับนักออกแบบโดยตรง พร้อมนำา

เสนอโซลูชันที่ปรับแต่งได้ตามการใช้งานที่

หลากหลาย

Leather Warehouse now produces

eco-friendly synthetic leather that

meets global safety and environmental

standards. Their advancements include

Smart Materials that respond to temperature

or UV light, anti-static and stain-resistant

leather, and recyclable components.

New products like Vegan Bio-Based

Leather and Coffee Ground Leather also

offer sustainable alternatives with durability

and aesthetic appeal. With a focus on

performance, safety, and design flexibility,

it bridges the gap between leather makers

and designers, offering custom solutions

for diverse applications.

คนไทยอยู่ร่วมกับความเชื่อมาอย่างยาวนาน โดย

ศาลพระภูมิเป็นหนึ่งในองค์ประกอบสำาคัญของ

วิถีชีวิต แม้จะมีความศักดิ์สิทธิ์แต่รูปแบบดั้งเดิม

กลับขัดแย้งกับสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ แบรนด์

มหาศาล ได้ออกแบบศาลพระภูมิที่ทันสมัยแต่

ยังคงเคารพในพิธีกรรมและความเชื่อ ด้วยวัสดุที่

ทนทาน เช่น เหล็ก คอนกรีต และสตนเลส พร้อม

กระบวนการออกแบบและติดตั้งอย่างประณีต

ศาลพระภูมิของมหาศาล จึงสามารถตอบโจทย์

ทั้งด้านสุนทรียภาพและความศรัทธา กลายเป็น

ตลาดใหม่ที่เชื่อมโยงความศักดิ์สิทธิ์เข้ากับวิถีชีวิต

ไทยร่วมสมัย

Thai beliefs have long embraced spirit

houses, though their traditional designs

often clash with modern architecture.

Mahasan has reimagined spirit houses that

respect cultural rituals while blending with

contemporary aesthetics. His brand focuses

on creating durable, modern designs

using materials like steel and concrete,

replacing weather-prone traditional ones.

Mahasan’s process involves consulting,

custom manufacturing, and thoughtful

installation. Their spirit houses appeal

to younger and older generations alike,

balancing sacredness with design innovation.

Mahasan’s approach addresses both

emotional and architectural value, creating

a new market for spiritually meaningful,

well-integrated structures that enhance

modern Thai living environments.

facebook.com/Mahasan.modern

วัสดุปูพื้นเป็นวัสดุที่พบได้ทั่วไปในชีวิตประจำาวัน

ซึ่งได้พัฒนาจากวัสดุธรรมชาติ เช่น ไม้จริงและ

หินอ่อน ไปสู่วัสดุสังเคราะห์ที่ตอบโจทย์ทั้งด้าน

ความสวยงามและการใช้งาน พื้นไม้เป็นที่นิยม

ในไทยเพราะให้ความรู้สึกอบอุ่นและเข้ากับการ

ตกแต่งหลากหลายสไตล์ Rococo Flooring ได้

พัฒนาวัสดุปูพื้นที่เป็นนวัตกรรม เช่น WSPC,

SPC และ LVT ซีรีส์ Versailles แก้ปัญหาพื้นปาร์เก้

แบบดั้งเดิม ด้วยดีไซน์แบบฝรั่งเศส ติดตั้งง่าย

ด้วยระบบ Click Lock 5G พร้อมชั้นโฟม IXPE

รองรับแรงกระแทก เสียง และเพิ่มความสบายใน

การใช้งานอย่างยั่งยืน

Flooring materials have evolved from

natural to synthetic to meet functional and

aesthetic needs. In Thailand, wood remains

popular for its comfort and style versatility.

Rococo Flooring develops innovative alternatives

like WSPC, SPC, and LVT. Their

Versailles Series addresses the limitations

of traditional parquet, offering luxurious,

wood-like visuals inspired by the Palace

of Versailles. Using Register Embossing

and the Click Lock 5G system, it ensures

quick installation, durability, and reduced

maintenance. With features like IXPE foam

for comfort and sound absorption, the 7.3

mm thick tiles combine classic design with

modern functionality and sustainability.

rococoflooring.com

leatherwarehouse.co.th

78


Royal Thai

Recycled Material

SCG LC3 Structural

Cement


Siamtak


พรมได้พัฒนาไปไกลกว่าการเป็นเพียงของ

ตกแต่งภายใน โดยกลายเป็นองค์ประกอบสำาคัญ

ของการออกแบบที่ยั่งยืน สะท้อนถึงแนวปฏิบัติที่

ใส่ใจสิ่งแวดล้อมผ่านวัสดุ กระบวนการผลิต และ

การจัดการตลอดอายุการใช้งาน Royal Thai เป็น

ตัวอย่างของแนวคิดนี้ โดยรีไซเคิลขวดพลาสติก

PET กว่าพันล้านขวด และสร้างผลิตภัณฑ์อย่าง

EcoSoft® และ Axminster Tile with Premise

ซึ่งมีส่วนผสมจากวัสดุรีไซเคิลกว่า 85% พรม

แบบแผ่นเหล่านี้มีความยืดหยุ่นด้านการออกแบบ

ลดของเสีย ติดตั้งง่าย และรองรับมาตรฐานสิ่ง-

แวดล้อม เช่น LEED บริษัทมุ่งมั่นสู่เป้าหมาย Net

Zero ภายในปี 2050 ใช้พลังงานแสงอาทิตย์ และ

รีไซเคิลพรมเป็นพลังงานตามแนวทางเศรษฐกิจ

หมุนเวียน เพื่อผลักดันอุตสาหกรรมพรมสู่ความ

ยั่งยืนในระยะยาว

Carpets have evolved into vital elements of

sustainable interior design, reflecting ecoconscious

practices through materials, production,

and lifecycle management. Royal

Thai exemplifies this shift, recycling over a

billion PET bottles and creating products

like EcoSoft® and Axminster Tile with Premise,

made of over 85% recycled content.

These modular carpets offer aesthetic flexibility,

acoustic performance, easy installation,

and reduced waste. Tailored for highspec

projects, they support LEED credits

and align with green standards. Committed

to Net Zero carbon emissions by 2050, the

brand uses solar power, recycles carpets

into energy, and follows circular economy

principles to reduce environmental impact

industry-wide.

royalthai.com

SCG กำาลังรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิ-

อากาศโดยลดการปล่อยคาร์บอนในกระบวนการ

ผลิตปูนซีเมนต์ ซึ่งการผลิตปูน โดยเฉพาะใน

กระบวนการผลิตปูนเม็ด เป็นแหล่งปล่อย CO₂

จำานวนมาก SCG ได้พัฒนา LC3 (ปูนซีเมนต์หินปูน

เคลไซน์ดเคลย์) ซึ่งลดการใช้ปูนเม็ดลงประมาณ

50% โดยใช้หินปูนและเคลไซน์ดเคลย์แทน ช่วย

ลดการใช้พลังงานและการปล่อยมลพิษ LC3 มี

คุณสมบัติเสมือนปูนทั่วไป ทั้งความแข็งแรงและ

ทนทาน แม้เผชิญความท้าทายด้านตลาด SCG

ผลักดันผ่านการให้ความรู้และความร่วมมือ โดย

LC3 เป็นหนึ่งในยุทธศาสตร์การเติบโตสีเขียว และ

เป้าหมาย Net Zero ปี 2050 ของ SCG

SCG is tackling climate change by reducing

carbon emissions in cement production.

Cement manufacturing, particularly clinker,

contributes heavily to CO₂ emissions. SCG

developed LC3 (Limestone Calcined Clay

Cement), a low-carbon alternative that cuts

clinker use by about 50% using limestone

and calcined clay, lowering emissions and

energy use. LC3 matches traditional cement

in strength and durability, with aesthetic and

sustainable benefits. Though facing market

challenges like cost and consumer perception,

SCG promotes adoption through education

and partnerships. LC3 supports SCG's

Inclusive Green Growth strategy and its Net

Zero goal by 2050.

scg.com

Van Gogh Onyx เป็นหินหายากจากตะวันออกกลาง

ที่มีคุณสมบัติโปร่งแสง โดดเด่นด้วยสีสันที่

สดใสราวกับภาพวาด สามารถติดตั้งไฟด้าน

หลังเพื่อสร้างมิติของแสงและเงาอย่างมีศิลปะ

บริษัทสยามตากเป็นผู้นำาเข้าเพียงรายเดียวใน

ประเทศไทย โดยคัดเลือกหินทุกก้อนจากเหมือง

ต้นทางด้วยทีมงานผู้เชี่ยวชาญ หินแต่ละชิ้น

ผ่านกระบวนการตัด ขัดผิว และเคลือบด้วยวัสดุ

คุณภาพจากอิตาลี เพื่อเพิ่มความทนทานต่อน้ำา

และคราบต่าง ๆ บริษัทมีเป้าหมายขยายสู่การให้

บริการครบวงจร โดยผสานเทคโนโลยี CNC และ

การแกะสลัก 3 มิติ เพื่อตอบโจทย์งานออกแบบ

ร่วมสมัย ทั้งนี้ สยามตากสะท้อนแนวโน้มใหม่ใน

วงการสถาปัตยกรรมที่นำาวัสดุธรรมชาติมาประยุกต์

ใช้ร่วมกับเทคโนโลยีสมัยใหม่ให้สอดคล้องกับ

ความต้องการด้านสิ่งแวดล้อมและความสวยงาม

ในยุคปัจจุบัน

Van Gogh Onyx Marble is a rare, translucent

stone from the Middle East, prized

for its vivid, painterly colors and ability to

be backlit for dramatic effect. Siamtak,

Thailand’s exclusive importer, selects each

block directly from the source quarry to

ensure quality. The company partners with

Italian firms for high-precision processing

and uses advanced sealants suited to humid

climates. Siamtak aims to evolve into a fullservice

design provider, incorporating CNC

and 3D engraving technologies. Their work

reflects a broader architectural shift toward

blending traditional materials with modern

design and technology to meet contemporary

environmental and aesthetic demands.

siamtak.com


79

Stone Surface

Smart Design

Smart TIGER

Smart System

Watsaduniyom

Recycled Material

วีเนียร์หิน คือแผ่นหินธรรมชาติที่บางเฉียบซึ่ง

ยังคงความงดงามของหินไว้ได้ ขณะเดียวกัน

ก็ขจัดข้อจำากัดดั้งเดิม เช่น น้ำาหนักและขนาด

Stone Surface เป็นผู้จัดจำาหน่ายแต่เพียงผู้เดียว

ในประเทศไทยของ Richter Stone Veneer จาก

ประเทศเยอรมนี ได้นำาวัสดุน้ำาหนักเบาและ

ยืดหยุ่นนี้มาใช้ในงานออกแบบอย่างแพร่หลาย

นับตั้งแต่ปี 2020 บริษัทได้พัฒนาผลิตภัณฑ์ต่อ

เนื่อง รวมถึงคอลเลกชันใหม่จากหินอ่อน การ

ผลิตด้วยเทคโนโลยีขั้นสูง และการเคลือบผิวที่

ปกป้องหินจากคราบน้ำา รังสี UV และการเกิด

สนิม คุณสมบัติพิเศษ เช่น Extra Grind, Layer

Plus และ Nano Anti-Oxidation ช่วยเพิ่มความ

ทนทาน ความชัดของลวดลาย และความสวยงาม

อย่างยั่งยืน ทั้งยังเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมด้วย

สารเคลือบที่ปลอดภัยจากฟอร์มาลดีไฮด์ เหมาะ

สำาหรับใช้ทั้งภายในและภายนอกอาคาร ปลอดภัย

สำาหรับเด็กและสัตว์เลี้ยง ทำาความสะอาดง่าย และ

มีคุณสมบัติป้องกันสิ่งสกปรกได้ดี

Stone Surface, Thailand’s exclusive

distributor of Germany’s Richter Stone

Veneer, has popularized this lightweight,

flexible material in local design. With

ongoing innovations since 2020, including

new marble-based collections, advanced

German production methods, and protective

coatings, Premium Stone Veneer has

become a premium option. Enhancements

such as Extra Grind, Layer Plus, and Nano

Anti-Oxidation Coating improve durability,

clarity, and UV resistance.

matdept.com

นวัตกรรมกระบวนการ (Process Innovation)

กำาลังมีบทบาทสำาคัญมากยิ่งขึ้นในกระบวนการ

พัฒนาผลิตภัณฑ์ในหลากหลายอุตสาหกรรม

รวมถึงอุตสาหกรรมก่อสร้าง ในบริบทนี้ ปูน

ตราเสือได้ปรับเปลี่ยนบทบาทจากการจำาหน่าย

ผลิตภัณฑ์แบบเดิม มาเป็นการนำาเสนอโซลูชัน

งานก่อสร้างแบบครบวงจรภายใต้แนวคิด “Smart

TIGER” โดยแนวทางนี้มุ่งเน้นการวิเคราะห์ปัญหา

ในอุตสาหกรรมจากเสียงสะท้อนของลูกค้า และนำา

กรอบการวิเคราะห์ 4M—Man, Machine, Method,

และ Material—รวมถึงแนวทางด้าน ESG มาใช้ใน

การแก้ไขปัญหา โครงการที่ดำาเนินการภายใต้

แนวคิดดังกล่าว ได้แก่ การพัฒนาทักษะแรงงาน

เช่น สถาบันเทคโนโลยีกำาแพงและพื้น (Wall and

Floor Technology Institute) และการจัดทำาเครื่องมือ

ที่ช่วยยกระดับมาตรฐานฝีมือแรงงานในงานก่อสร้าง

นอกจากนี้ บริษัทฯ ยังร่วมมือกับผู้พัฒนาโครงการ

เพื่อแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นจริงในภาคสนาม เช่น

การลดของเสีย การควบคุมคุณภาพ และการ

บริหารต้นทุน โดยมีเป้าหมายเพื่อยกระดับคุณภาพ

ของงานก่อสร้างผ่านแนวทางการจัดการแบบองค์รวม

In this context, Tiger Cement has shifted

from selling individual products to offering

integrated construction solutions through

its Smart TIGER initiative. This approach

emphasizes identifying industry challenges

through customer feedback and addressing

them using the 4M framework—Man,

Machine, Method, and Material—alongside

ESG principles. Initiatives include skill development

programs, such as the Wall and

Floor Technology Institute, as well as tools

designed to standardize workmanship.

tigerbrandth.com

ขยะจากงานก่อสร้าง โดยเฉพาะวัสดุ WPC (ไม้

ผสมพลาสติก) มักรีไซเคิลได้ยาก เนื่องจากเป็น

วัสดุลูกผสมที่ไม่สามารถแยกส่วนได้ วัสดุนิยม

ได้พัฒนา Recoplast วัสดุใหม่จากเศษ WPC และ

พลาสติกรีไซเคิล 100% โดยร่วมวิจัยกับมหาวิทยาลัย

เทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี Recoplast มีคุณสมบัติ

แข็งแรง น้ำาหนักเบา ทนสภาพอากาศ เหมาะกับ

งานภูมิสถาปัตยกรรม ได้รับรางวัลสิ่งประดิษฐ์

ระดับนานาชาติและสิทธิบัตร รวมถึงการ

รับรองคาร์บอนต่ำา ใช้คำานวณคะแนน LEED

ได้ ถือเป็นก้าวแรกของแบรนด์สู่การพัฒนาวัสดุ

รีไซเคิลแบบปิดวงจร โดยจะนำาไปใช้จริงในอาคาร

นวัตกรรมที่สถาบันพระจอมเกล้าลาดกระบังเร็ว ๆ นี้

Recoplast Construction waste, especially

from wood-plastic composites (WPC), is

difficult to recycle due to its hybrid nature.

Watsaduniyom has responded by developing

Recoplast, a new material made from

100% recycled WPC and plastic waste.

Created through collaboration with Rajamangala

University, Recoplast is durable,

lightweight, weather-resistant, and suited

for landscaping. It has earned international

awards, patents, and low-carbon certifications,

qualifying for green building standards

like LEED. This innovation reflects

Watsaduniyom’s long-term vision to lead in

sustainable WPC solutions and closed-loop

recycling.

watsaduniyom.com

80

folio

อาษา แปลว่า

“เสนอตัวเข้ารับทํา, ความหวัง, ทําโดยเต็มใจ”

ทบทวนว่าเราส่งมอบอะไรให้คนรุ่นต่อไปโดย

ไม่มีคําถามว่าเราจะได้อะไร นี่คือทิศทางที่

วันพรุ่งนี้สถาปัตยกรรมจะสวยงามกว่าเดิม

งานสถาปนิก ’68 : STONE AND SOUL

ลองค้นหาคํานี้ในช่อง YOUTUBE ภาพและเสียง

อาจเรียกความรู้สึก ให้หันกลับมามองว่า สถาปัตย-

กรรมทํางานกับผู้คนในประเทศ, ในทุกภูมิภาค

และกับโลกกว้างอย่างไร

"ASA" means

"to volunteer, to offer oneself willingly,

to act with hope and wholeheartedness."

It is a reflection on what we pass on to the

next generation, without asking what we

will receive in return. This is the direction in

which the architecture of tomorrow will be

more beautiful.

Architect'25: STONE AND SOUL

Try searching for this phrase on YouTube.

The images and sounds may stir a feeling—a

reminder to look again at how architecture

engages with people, across this country,

in every region, and with the wider world.

ธันว์ ศรีจันทร์

อดีตนักเรียนออกแบบ

สถาปั ตยกรรมที่มีมิตรภาพ

กับนักศึกษา, อาจารย์,

นักออกแบบตกแต่งภายใน,

ตากล้อง, ภูมิสถาปนิก,

ครีเอทีฟ, มือกลอง, สจ๊วต,

ศิลปิ น, นักออกแบบ

GRAPHIC, นักแต่งเพลง,

แม่ค้ากล้วยแขก และนัก

วิ่งมาราธอน ทั้งหมด คือ

ทีมที่รวมกันเฉพาะกิจ เพื่อ

ช่วยกันจัดงานอาษาในปี นี้

(2025) “แล้วหน้าร้อนนี้

จะไม่เหมือนเดิม”

Than Srichan

A former architectural

design student with

friendships spanning

across students, professors,

interior designers,

photographers,

landscape architects,

creatives, drummers,

flight attendants, artists,

graphic designers,

songwriters, banana

fritter vendors, and

marathon runners. All of

them came together

as a special team to

organize ASA 2025.

“This summer will not

be the same again.”

81

82

ASA Journal : Past Present Perfect (May-Jun 2025)

Transform your PDFs into Flipbooks and boost your revenue!

Delete template?

Save as template ?