Ψηφιακό Τεκμήριο

nefeli.lib.teicrete.gr

Ψηφιακό Τεκμήριο

και 3,5. Ο αριθµός των ειδών του δείγµατος που παίρνουµε είναι συνήθως µικρότερος

του αριθµού των ειδών της βιοκοινωνίας. Έτσι επειδή αγνοούνται τα πολύ σπάνια είδη η

εκτίµηση θεωρείται υποκειµενική, πράγµα που ελαχιστοποιείται όσο µεγαλύτερο είναι το

δείγµα που παίρνουµε.

Ο υπολογισµός του (Η’) στην πράξη γίνεται από την εξίσωση:

s ⎛ ni

⎞ ⎛ ni

H ' = −∑

⎜ ⎟ ln⎜

i=

1 ⎝ n ⎠ ⎝ n




όπου, ni = ο αριθµός των ατόµων που ανήκουν στο είδος ί .

n = ο συνολικός αριθµός ατόµων του δείγµατος

Ο δεύτερος δείκτης που χρησιµοποιήσαµε είναι ο δείκτης ισοµερούς κατανοµής (J), ο

οποίος σχετίζεται µε τον (Η’) και εκφράζει το κατά πόσο είναι οµοιοµερώς

κατανεµηµένοι οι πληθυσµοί των διαφορετικών ειδών σε ένα συγκεκριµένο βιότοπο.

Ο υπολογισµός του (J) γίνεται από την εξίσωση:

H '

J =

H

max

όπου, Η’ = ο εκτιµηθείς δείκτης ποικιλότητας Shannon-Wiener

Η’max = ο δείκτης ποικιλότητας όταν όλα τα είδη του δείγµατος

αντιπροσωπεύονται από ίσο αριθµό ατόµων στο δείγµα. Το Η’max υπολογίζεται από τον

τύπο: Η’max =ln(S), όπου S είναι ο αριθµός των ειδών στο δείγµα.

Η εφαρµογή των παραπάνω δεικτών στα αποτελέσµατά µας, δίνει τους πίνακες 3.8 και

3.9 δείχνουν τη βιοποικιλότητα και ισοκατανοµή των διαφόρων taxa στα διάφορα

οικοσυστήµατα.

85

More magazines by this user