Views
1 year ago

Wandelkrant Nr. 07

  • Text
  • Wandeldorpen
  • Path
  • Moezel
  • Saar
  • Brecht
  • Maas
  • Westkapelle
  • Polders
  • Hoppeland
  • Granada
  • Wandelkrant
De Wandelkrant is een gratis en onafhankelijk Wandel- & Outdoor magazine voor de actieve wandelaar en sportelaar met aandacht voor natuur en cultuur. In deze 7de editie: Heerlijk wandelen in de hoogvlakte van Granada en verblijven in een grotwoning, Wandelnetwerk Hoppeland, Wandelen in de Polders, Weekendje Westkapelle, Struinend langs de Maas, Nationale VWF Wandeldag Brecht, SAFF Day 2014, Waar Saar en Moezel samenvloeien, Kennedy-Mars Sittard, Walk2Gether, South West Coast Path, Alpy vzw, Ontdek de 46 Oostenrijkse wandeldorpen.

South West Coast Path te

South West Coast Path te Lyme Regis in Groot-Brittannië Ik ben eindelijk wat geïnstalleerd in mijn flat in Exmouth in Devon. Dirk is helaas nog in Aarschot tot de frituur verkocht is. De dozen zijn uitgepakt en ik heb een aantal muren geverfd, de garage is afgebroken en de tuin is wat fatsoenlijk gemaakt. Ik ben al verscheidene keren gaan fietsen, langs de dijk. Ik hunker naar een goede wandeling, maar zo alleen is maar alleen en daarom trek ik er vaak met de fiets op uit. Maar onlangs ben ik gaan wandelen langs de kust in Lyme Regis om daar fossielen te gaan zoeken. Op een zonnige zondag ergens in augustus rijd ik samen met een vriendin uit België naar Lyme Regis, het fossielenparadijs. We hopen op een wandeling op het South West Coast Path en wat zoeken naar fossielen. Na een klein uurtje rijden langs mooie baantjes en vele vergezichten over de zee komen we in Lyme Regis aan. Een paar kilometer voor het dorp staan er wegwijzers naar ‘park and ride’ parkings omdat er in het dorpje niet veel parkeergelegenheid is. Je parkeert daar en dan is er een bus die je (tegen betaling) naar het dorpje voert. Maar we besluiten eerst door het dorpje te rijden, eens te kijken wat er zoal te beleven valt en dan terug te rijden naar die parking. En wat is het er druk! Er zijn wel honderden mensen die vandaag fossielen gaan zoeken. Gezinnen met hun strandmatten, emmertjes en schepjes, handdoeken, picknick en parasol. Het is wel een heel mooi dorpje, daar niet van, prachtige leuke huisjes, mooie winkeltjes, maar oh, zo verschrikkelijk druk ... Dus we besluiten om door te rijden. Ik had de avond voordien mijn huiswerk gemaakt en even opgezocht waar de beste plek was om fossielen te zoeken. Dat bleek een dorpje naast Lyme Regis te zijn: Charmouth. Dus rijden we verder naar daar. Een paar minuten later komen we er toe en volgen de pijlen naar het strand. Er staat een P van parking naast, dus ideaal, en geen massa’s volk hier. We rijden de parking op en vinden hier nog heel gemakkelijk plaats, we zien dat er hier een mooi strand is, en ook een grote grasvlakte met picknickgelegenheid. Ideaal voor ons! De avond voordien had ik ook gelezen dat je die fossielen uit de rotsen moet hakken, en dat je dat het best doet met hamer en beitel. Ik had voor alle zekerheid dit gereedschap dan toch maar in de auto gelegd, je weet maar nooit! Trouwens, de kustlijn in Lyme Regis is beschermd, en daar mag je niet in hameren maar die in Charmouth niet en daar

kan je rustig je gang gaan. Nadat we onze lunch hadden gegeten aan de picknicktafels, en er dan ook meteen een geocache gevonden hadden, maakten we ons klaar voor een wandeling langs de kustlijn. Ik hoopte echt wel dat we een paar fossielen zouden vinden. Moesten we er geen vinden, dan zou het winkeltje dat ik onderweg al gezien had er wel verkopen! Met lege handen zouden we alvast niet naar huis gaan. Toen we het strand opgingen kwam het geluid van de zee, de zeemeeuwen en hamers en beitels ons al tegemoet … Iedereen had hier een hamer en beitel en het was een overweldigend geluid! Het was net eb en de zee trok zich dus terug en daarbij kwamen rotsen en keien, en dus fossielen, vrij. Eerst nog snel terug naar de auto om onze hamer en beitel te gaan halen. Dat moesten we ook proberen. die zich gedurende vele miljoenen jaren hebben gevormd. De Jura dateert van 200 tot 145 miljoen jaar geleden. De lagen in Charmouth klif werden neergezet op de bodem van een rustige zee, ongeveer 195 miljoen jaar geleden tijdens het Vroege Jura en bestaan vooral uit modder, klei en kalksteen. Deze klif is heel onstabiel en er zijn altijd wel modderstromen en grondverschuivingen. Je moet dus wel oppassen als je op zoek gaat naar fossielen! Je mag dus niet zomaar in de klif gaan hameren! We wisten wel niet goed waar te beginnen, ga je in de klif hameren of in de keien die op het strand liggen? Na een beetje de kat uit de boom te hebben gekeken besloten we gewoon alles te proberen en hamerden we er op los. De klif, toch wel indrukwekkend! Toen we even verder op het strand liepen zagen we ook gewoon rotsen in het zand, en in die rotsen zaten ook fossielen. Natuurlijk kun je die niet uithouwen maar die liggen hier dus dag in dag uit blootgesteld aan de natuurelementen, tot ze weggeërodeerd zijn. Een heus openluchtmuseum hier!! Ik heb dan maar vele foto’s genomen, zo heb je ook een herinnering … niet de eigenlijke steen, maar toch de foto! Stel je voor, naar het strand met hamer en beitel in plaats van met een emmertje en een schepje! Maar we hadden niet veel geluk. Je hebt dan ook maar één kans, als je er al in slaagt om een kei in twee of meerdere stukken te kloppen dan moet het ook nog net de plaats zijn waar dat fossiel zit. Je ziet hier dus enorm veel keien in stukken. Er lagen wel heel mooie keien, een aantal daarvan verdwenen in mijn zak, maar zwaar dat die keien zijn! Ik zou wel een mooi plaatsje vinden voor die keien in mijn tuintje! De klif in Charmouth maakt deel uit van de Jurassic Coast (de Jurakust). Deze begint in Exmouth (Devon) en eindigt 155 km verder in Swanage in Dorset. Deze kust is een World Heritage Site – een werelderfgoed en dus beschermd – en de hele lengte van de kust kan je afwandelen langs het South West Coast Path! De klif is opgebouwd uit lagen zachte modder, slik en klei Een fossiel in de rots, een heus openluchtmuseum. Je kunt hier blijkbaar ook een gegidste wandeling doen want plots kwam er een groep langs met zeker 50 mensen en een gids. Iedereen had ook een hamer en beitel vast. Die gingen regelrecht naar een rotsformatie die in de zee lag.