Views
1 year ago

Wandelkrant Nr. 07

  • Text
  • Wandeldorpen
  • Path
  • Moezel
  • Saar
  • Brecht
  • Maas
  • Westkapelle
  • Polders
  • Hoppeland
  • Granada
  • Wandelkrant
De Wandelkrant is een gratis en onafhankelijk Wandel- & Outdoor magazine voor de actieve wandelaar en sportelaar met aandacht voor natuur en cultuur. In deze 7de editie: Heerlijk wandelen in de hoogvlakte van Granada en verblijven in een grotwoning, Wandelnetwerk Hoppeland, Wandelen in de Polders, Weekendje Westkapelle, Struinend langs de Maas, Nationale VWF Wandeldag Brecht, SAFF Day 2014, Waar Saar en Moezel samenvloeien, Kennedy-Mars Sittard, Walk2Gether, South West Coast Path, Alpy vzw, Ontdek de 46 Oostenrijkse wandeldorpen.

Struinend langs de Maas

Struinend langs de Maas te Arcen (NL Limburg) Arcen in het noorden van de provincie Limburg in Nederland zal bij de meesten wel een belletje doen rinkelen. Het is een dorpje waar de alom bekende ‘Kasteeltuinen’ zich bevinden. De grote publiekstrekker en toeristische topper. Een echte pleisterplaats voor tuin- en natuurliefhebbers. Je kunt er uren toeven en genieten van al die prachtige tuinen en planten. Maar na dat genieten zijn de meesten weer weg, huiswaarts. En dat was het dan, de herinnering aan Arcen, zou je denken. Het veerpont van Arcen-Broekhuizen. We hadden er een weekendje geboekt in enkele hotelletjes in de gezellige dorpskern. Dat zou onze uitvalsbasis worden voor onze wandeltochten. Thuis had ik reeds enkele LAW-gidsen en stafkaarten geraadpleegd over mogelijke wandelcombinaties in deze regio. Je weet wel, de voorbereiding is natuurlijk ook een deel van de pret. In die regio passeren LAW 9 (Pieterpad), en de Streekpaden 10 (Maas-Niederrheinpad) en 14 (Maas- en Peelliniepad). In combinatie met stafkaarten 52 E en 52 G van het Nederlandse kadaster zijn er mogelijkheden zat om te wandelen langs boeiende en mooie dorpjes en natuur. De Maas gebruikten we de eerste dag als onze leidraad. Dit hield ook in dat we op voorhand even de dienstregeling van de veerponten moesten checken. Zo konden we de Maas op diverse plaatsen dwarsen. Het kasteel van Arcen met zijn slotgracht. Dat was echter ook mijn ervaring van Arcen tot een tijdje geleden. Maar Arcen is meer dan alleen maar zijn ‘Kasteeltuinen’. Het heeft een gezellig levendige dorpskern en is wat idyllisch gelegen aan de Maas, de grillige regenrivier. Tevens is het de thuisbasis voor bierbrouwerij ‘Hertog Jan’. Ook graanbranderij ‘de IJsvogel’ is er gehuisvest in een prachtige watermolen. Verder bevinden zich er vele verblijfsmogelijkheden, onder andere in de vorm van bungalowparken en hotels. Dat wijst er toch op dat daar meer, veel meer te beleven is. En niets is minder waar. Arcen en de omliggende regio zijn een waar wandelen fietsparadijs. Het ontdekken meer dan waard. Dat deden we dan ook. Het pittoreske dorpsplein van Arcen. En dus waren we klaar voor onze eerste wandeling. Vanuit ons hotelletje kwamen we op het pittoreske dorpsplein van Arcen terecht. Via een steegje zochten we meteen de boorden van de Maas op. Zwaar bewolkt en zeer hevige wind was ons deel. En ik die dacht dat je alleen aan de zee kon uitwaaien. Gelukkig ben ik voorzien van de nodige kilo’s die in dit geval een goed fundament bleek te zijn. Via een verhard pad liepen we noordwaarts, op weg naar het

veerpont Arcen-Broekhuizen. Na een tijdje veranderde het pad in een landbouwweg, echter nog goed begaanbaar en steeds met de Maas aan onze linkerzijde. In de verte voor ons doemt brouwerij ‘Hertog Jan’ op. Ter hoogte van die brouwerij is ook een veerpont gelegen waarmee we de Maas een eerste keer zullen dwarsen. Even wuiven we en de veerman merkt ons op en komt naar onze oever gevaren. Voor een luttele 20 eurocent mogen we aan boord. Kunstwerk aan het veerpont Arcen-Broekhuizen. Aan de andere kant van de Maas komen we meteen terecht in de dorpskern van Broekhuizen. Wat ons opvalt is dat ondanks de geringe grootte van het dorpje, er wel voldoende horeca is voorzien. Een strategische opstelling om de mensen even ter plekke te houden. Ons moeten ze niet overtuigen want het begint te druppelen. Reden dus om die plaatselijke horeca als schuilhut te gebruiken. We nestelen ons aan het raam en hebben zo zicht op de Maas en het veerpont. Ook zien we verderop nog de contouren van brouwerij ‘Hertog Jan’ aan de overkant, wat ons ertoe aanzet een bockbier te bestellen, afkomstig van die brouwerij. De bui trekt over en ons glas raakt leeg. Tijd dus om op te krassen en onze wandeling verder te zetten. Via een verhard pad tussen het dorp en de Maas trekken we nu zuidwaarts in de richting van het dorpje Lottum. Al snel hebben we door dat tussen onze verharde weg en de Maas een stukje struinnatuur gelegen is. Dit is zeer uitnodigend en niet veel later lopen we daar ook. Een stukje struinnatuur naast de Maas. De skyline van Arcen aan de Maaskant. Al struinend bereiken we uitendelijk een betonnen aanlegsteiger, met aan de andere kant van de Maas de skyline van Arcen. Die steiger doet blijkbaar dienst als tijdelijke overzetplaats voor fietsers en voetgangers. Maar nu is die overzet er zelf even tussenuit. Op verlof, vermoed ik. Voor ons geen nood want we waren toch nog niet van plan om nu al de Maas terug over te steken richting Arcen. We gaan eerst nog het dorpje Lottum een bezoekje brengen. Het ‘Rozendorp van Nederland’. Op onze terugweg uit dit dorp passeren we ook ‘Kasteel Kaldenbroek’, aan de rand van het dorp in de richting van de Maas. De regio rond dit kasteel is zeker een ommetje waard. Paardenweide aan Kasteel Kaldenbroek te Lottum We vervolgen onze weg terug naar de Maas. Na onze overzet met het veerpont Lottum-Lomm bevinden we ons ten zuiden van Arcen. Via een klaphekje en de boorden van de Maas banen we ons een weg verder zuidwaarts in de richting van het dorpje Lomm. In eerste instantie is de oever nog goed begaanbaar, over iets wat lijkt op een pad. Maar al snel is er van een pad geen sprake meer. De wildgroei van de natuur hier laat ons opmerken dat we blij mogen zijn met onze lange broek. Zo hebben we de nodige bescherming voor onze benen. Na iets meer dan een kilometer ontwaren we in het hoge struikgewas wederom een klappoortje. De ingang tot dit struingebied, maar voor ons de welgekomen uitgang. We staan nu aan de rand van een maïsveld en zien in de verte het dorp Lomm liggen.