Views
1 year ago

Wandelkrant Nr. 08

  • Text
  • Tauern
  • Lech
  • Grossarltal
  • Londen
  • Park
  • Bernia
  • Moselsteig
  • Rheinsteig
  • Heide
  • Flandre
  • Ardennen
  • Wandelkrant
De Wandelkrant is een gratis en onafhankelijk Wandel- & Outdoor magazine voor de actieve wandelaar en sportelaar met aandacht voor natuur en cultuur. In deze 8ste editie: Ontdek de Naamse Ardennen, Les Dunes de Flandre, Mechelse Heide, Oogsttocht, Heidetocht, Sportief wandelen, Walk2Gether, Vlaams-Brabantse wandeldag, SAFF Day 2014, Nationale wandel - en fietsdag VWO, OxfamTrailwalk, Diekirch-Valkenswaard, Rheinsteig, Moselsteig, Sierra de Bernia, Hampton Court Park, Londen, Grossarltal, Lech Zürs am Arlberg, Hohe Tauern.

Mechelse Heide

Mechelse Heide (Nationaal Park Hoge Kempen) Een tijdje al borrelde bij mij het idee op om eens een verkenningstocht te doen in de eigen achtertuin. En die achtertuin is slechts op een 20 tal minuten rijden van mijn woonplaats. De ‘Mechelse Heide’, een natuurgebied dat onderdeel uitmaakt van het ‘Nationaal Park Hoge Kempen’. Inmiddels al genoegzaam bekend bij het Limburgse fiets- en wandelpubliek, maar ook ver daar buiten. Zelf heb ik al een groot deel van de wandelingen in dat ‘Nationaal Park Hoge Kempen’ onder mijn schoenzolen plakken, en steeds valt het me op wat een diversiteit de natuur aldaar te bieden heeft. En dat is zeker het geval in de ‘Mechelse Heide’, gelegen in de gemeente Maasmechelen. Het gebied kenmerkt zich door een afwisseling van bossen, vennen, heide, grindwinning en de nodige heuvels. Het hoogste punt van de Kempen kan je hier terugvinden. Ook de nabijgelegen rivier Maas heeft ten oosten van de ‘Mechelse Heide’ zijn invloed gehad op de geografie hier. Je kan zelfs vanop de hoger gelegen gebieden bij goed weer tot Duitsland zien. Maar in het gebied zelf valt alleszins meer dan voldoende waar te nemen. Onder impuls van het ‘Regionaal Landschap Kempen en Maasland’ zijn hier tal van recreatieve mogelijkheden uitgewerkt om naar hartenlust te fietsen, paardrijden of te wandelen. En dat laatste is nu exact wat we hier gaan doen. Vanaf de toegangspoort ‘Mechelse Heide’ vertrekken er in alle windrichtingen wandelingen. Keurig met bewegwijzerde paaltjes voorzien. Er zijn 9 wandellussen met een afstand tussen 3,2 km en 10 km, elk gemarkeerd met een eigen kleur en figuur. Ook is er een lange afstandswandeling van 72 km die ook zijn weg baant doorheen de ‘Mechelse Heide’. Het is een lusvormige wandeling die alle toegangspoorten van het ‘Nationaal Park Hoge Kempen’ aan elkaar koppelt, en zo dus uitermate geschikt is om een meerdaagse wandeling doorheen het park te ondernemen. Een uitgelezen manier om het gehele gebied met alle diversiteit te ontdekken. Maar daar gaan we ons nu niet aan wagen, we concentreren ons op de ‘Mechelse Heide’. We vatten het plan op om via de ‘topografische kaart 26 5-6’ van het ‘Nationaal Geografisch Instituut’ en de wandelkaart ‘Mechelse Heide’, uitgegeven door ‘Regionaal Landschap Kempen en Maasland’, onze ontdekkingstocht vorm te geven. Zodoende vertrokken we op een dag op tocht vanaf de toegangspoort. We zouden een wandeling maken in zuidelijke richting om onderweg onder de autosnelweg door te steken naar de ‘Kikbeekvallei’ en dan via een andere weg terug te keren naar de toegangspoort. De eerste markering die we volgden was de rode route in zuidelijke richting, die we zo’n 200 m als leidraad gebruikten. Zo kwamen we aan bij een grote stenen muur, wat in een recent verleden nog een toegangsweg was voor het grindwinningsgebied. Ter hoogte van die muur schakelen we over op de groene merktekens, die voorlopig ook nog het gezelschap krijgen van de blauwe tekens. Dit pad brengt ons aan de voet van de beklimming naar het hoger gelegen plateau. Via een poortje klimmen we trapsgewijs naar boven. Links van ons is er bos en voor ons zien we de grindgroeve in de verte liggen. Boven aangekomen is er een oriëntatietafel die de richtingen aangeeft van bekende regionale plaatsen. Het is ook hier dat je onder andere bij goed weer Duitsland kan waarnemen. Alhoewel het goed weer is maar de lucht nog troebel kunnen we het niet optimaal waarnemen. Dan onze weg maar verder zetten. We nemen afscheid van de blauwe markering en vervolgen onze groene route. Die laat ons nu afdalen naar een gebied met zwerfstenen. Onder aangekomen vervolgen we onze weg. Ter hoogte van het fietspad van het fietsroutenetwerk nemen we de verbindingsroute met bruine tekens naar de ‘Kikbeekvallei’. Ook die hogergenoemde lange afstandswandeling gaat in diezelfde richting. We bevinden ons nu helemaal in het bosgebied. Na 1,5 km komen we uit aan de autosnelweg E314, die deze natuurpracht doormidden klieft. We lopen onder de E314 door en vervolgen de bruine verbindingsroute naar de ‘Kikbeekvallei’. Verderop sluiten we aan op de blauwe route die ons via bos en de ‘Kikbeek’ aan de rand brengt van een tweede grindgroeve. Het geeft ons prachtige

panorama’s. De onderhoudsdiensten zijn ijverig de nodige herstel- en opknapwerken aan het uitvoeren. Even verderop komen we een parkwachter tegen. We vertellen haar van onze ontdekkingstocht en vragen ook als we verderop het ecoduct over de E314 kunnen gebruiken om terug te keren naar de ‘Mechelse Heide’. Dit is verboden gebied, dus niet mogelijk. Geen probleem echter want nadat we de blauwe route hebben volbracht, kunnen we weer via de verbindingsroutes onder de E314 door terug aansluiten op de plaats met de zwerfstenen waar we straks al eens passeerden. We zijn nog niet moe en mijn vorige ervaringen in dit gebied leert me dat er nog mooie dingen te ontdekken zijn. Dus zetten we de tocht verder, zodat de klim via de groene route aan ons voorbij zal gaan. We hebben trouwens nog enkele klimmetjes voor de boeg. De rode route zal nu onze leidraad zijn. Hij laat ons via goed begaanbare paden genieten van de bossen en brengt ons verderop naar heidegebied en na een klim aan de rand van die eerste grindgroeve. Het zijn weer prachtige panorama die zich voor onze ogen ontluiken. Wel ook opletten waar je loopt, zodat je niet struikelt tijdens het vergapen aan dit stukje natuur. Verderop dienen we de doorsteek te maken door de vallei van de grindgroeve. Onder wacht ons een pittig klimmetje om aan de andere kant van de groeve te geraken. Aan de andere rand van de groeve brengt de rode route ons via een kleine afdaling door bosgebied naar de oostelijke grens van een immens en prachtig heidegebied. Vooral in de periode rond half augustus kan je hier genieten van onze alom gekende ‘purperen heide’. Een absolute aanrader voor een bezoekje. We blijven even langs deze oostelijke grens wandelen om verderop aan te sluiten op de gele route. Die route laat ons terug naar boven klimmen, maar de beloning boven is wederom een prachtig panorama, ditmaal over het heidegebied. Nog zo’n goede 2 km tot aan de toegangspoort hebben we voor de boeg, eerst nog even op een vlakte door het bos en dan meermaals lichtjes op en neer totdat we in de verte de grote stenen muur waarnemen. Het einde in zicht. We dalen af naar beneden en zoeken ons een doorgang naar de toegangspoort, want draad en afrastering (tijdelijk) zijn ons deel en versperren ons de uitgang. Zouden de laatste loodjes dan toch het zwaarst wegen? Nadat we eindelijk ontsnapt zijn is het tijd om de inwendige mens te verwennen en te versterken. Dat doen we in het ‘fiets- en wandelcafé ’t Salamanderke’, vlakbij de parking aan de toegangspoort van de ‘Mechelse Heide’. We worden er goed ontvangen en blikken terug op een fijne wandelen ontdekkingstocht doorheen een prachtig natuurgebied. Het was een zeer geslaagde dag met vele indrukken. Wil je graag ook dit gebied verkennen? Dat kan! Schaf je de wandelkaart aan van de ‘Mechelse Heide’, uitgegeven door ‘Regionaal Landschap Kempen en Maasland’ en te koop voor 2 € bij onder andere ‘fiets- en wandelcafé ’t Salamanderke’, waar je trouwens ook terecht kan voor deze gratis wandelkrant! Ook kan je dit gebied in groep verkennen, want op zaterdag 23 augustus is er een wandeling voorzien van zo’n 11,5 km doorheen het grootste deel van deze verkenningstocht met uiteraard dan ook de prachtige purperen heide. Die wandeling organiseren we via de wandelclub ‘De Wandelaar’ (VWO- 079). Meer info over de wandelclub en onze wandelingen vind je op de website : www.de-wandelaar.be Vele wandelgroeten, Bennet