Views
1 year ago

Wandelkrant Nr. 11

  • Text
  • Heuvellandvierdaagse
  • Day
  • Vulkanen
  • Eifel
  • Baybacjklamm
  • Parijs
  • Otterdal
  • Roovere
  • Vinderhoute
  • Dijleland
  • Ijzervallei
  • Wandelkrant
De Wandelkrant is een gratis en onafhankelijk Wandel- & Outdoor magazine voor de actieve wandelaar en sportelaar met aandacht voor natuur en cultuur. In deze 11ste editie: De IJzervallei, Omloop van het Dijleland, Fietsen en wandelen tegen kanker, Kastelentocht Vinderhoute, Fort De Roovere, Otterdal, Het Parijs van de insiders, Traumschleife Baybachklamm, Nationale Fiets & Wandeldag Itegem, Walk2Gether, Natuurpark Zuid-Eifel, Wandelen op Duitse vulkanen, SAFF Day, Heuvelland4Daagse.

lekker verorberen. Leuk

lekker verorberen. Leuk is dat. Ook gezien het feit dat het al dagen druilerig weer is, en wij hier net vandaag weliswaar koud maar droog en bij momenten zonnig weer hebben. Dus kunnen we lekker op dat bankje plaatsnemen. Enigszins aangesterkt gaan we weer op pad in oostelijke richting via de Arc de Triomphe du Carrousel naar de gebouwen van het Louvre. Aangezien we maar één dag hebben gaan we het gebouwen zoals het Hôtel du Louvre volgen we in westelijke richting. Intussen is het al helemaal donker. Verderop naar museum niet in en via de binnenplaatsen met de Pyramide du Louvre zetten we onze weg verder tot aan het kruispunt van de Rue de Rivoli met de Rue du Louvre. Langsheen een rechts bereiken we het mythische Place Vendôme. Het plein waar Napoleon in 1810 een 44 meter hoge triomfzuil liet neerzetten, de Colonne Vendôme genaamd. Het is ook het plein van de grote bekende zaken zoals Chanel, Cartier, van Cleef & Arpels, Dior, Rolex en Boucheron. Maar ook het gekende Hôtel Ritz is hier gelegen. Zij zijn hun prachtige gevel aan het restaureren, en is volledig ingepakt met prachtige doeken. We verlaten het plein langs waar we gekomen zijn en wandelen via de Rue de Castiglione tot op de Rue de Rivoli. We zijn bijna ter hoogte van de Place de la Concorde. Daar aangekomen duiken we terug de grond in naar het metrostation Concorde. Er staat 5,7 kilometer op de teller. WANDELING 4 typische art nouveau-toegang tot de metro gaan we te voet verder via de Rue de Rivoli tot aan het kruispunt met de Rue du Pont Neuf. Deze laatste volgen we in noordelijke richting naar Les Halles en het Jardin Nelson Mandela. Daar aangekomen wacht ons een grote bouwwerf. Het deels ondergrondse winkelcentrum krijgt samen met de hele omgeving een facelift. Via een gewone lift duiken we even het winkelcentrum in. We weten namelijk van twintig jaar geleden dat je hier zeer veel parfumeries hebt, met redelijk betaalbare prijzen. Het is er ook aan te zien. We zijn niet de enigen die dit weten en door de drukte heen zoeken we ons een weg naar boven én buiten. Tijd voor een terrasje, weliswaar verwarmd. Aan de achterzijde van het Syndicat Général de la Bourse de Commerce de Paris ploffen we ons neer. De duisternis begint reeds in te vallen als we het etablissement verlaten. Wat verderop via de Rue du Bouloi bereiken we de Rue Saint-Honoré. Deze prachtige straat met majestueuze Het metrostation puilt uit van het volk. Ik vraag me af of er boven de grond überhaupt nog wel mensen rondlopen. We nemen hier de metro na veel dringen en wringen naar station Trocadéro, met onderweg nog een overstap in het station Franklin D. Roosevelt. Waarom Trocadéro? Dat was een tip van ’s morgens die de buschauffeur ons gaf. Hij zei dat je ‘s avonds vanaf deze plaats een van de mooiste zichten hebt op de blikvanger van Parijs, la tour Eiffel. Inderdaad, de Eiffeltoren staat er prachtig bij en het uitzicht vanaf de Trocadéro is fenomenaal. En ja, er zijn dus daadwerkelijk nog mensen bovengronds. Veel, zeer veel zelf. Maar er is ruimte genoeg

voor iedereen. Aan de rand van de Esplanade du Trocadéro lijkt het alsof de bliksem is losgeslagen. Iedereen wil er een fotootje of selfie maken met die mooi verlichte toren op de achtergrond. Een geflits van jewelste van de aanwezige camera’s is bijna een lichtshow op zich. We trekken verder in het mooie avondlicht naar de Eiffeltoren via de Jardins du Trocadéro. Via de Pont d’Iéna steken we nu pas een eerste keer de rivier La Seine te voet over. En nog niet de laatste keer, want Parijs beschikt over prachtige bruggen over deze rivier. We wandelen dwars onder de Eiffeltoren door naar het achterliggend park, want door de drukte hebben we geen zin om ons omhoog te laten voeren voor ongetwijfeld een prachtig uitzicht over de City of Lights. In de verte aan het eind van het park zien we de École Militaire liggen. Wij wandelen niet tot daar, maar slaan links af ter hoogte van de Avenue Joseph Bouvard. We hebben intussen zin in een warme maaltijd en daar links zien we de neonreclame van de vele horecazaken. Wij wagen ons aan de Aziatische keuken en gaan nadien terug op pad. Het doel nu is flaneren langs de boorden van La Seine. Via de Rue Saint-Dominique en de Avenue Bosquet bereiken we de rivier ter hoogte van de Pont de l’Alma. Aan de overkant van de rivier zien we onze startplaats van deze morgen, en straks ook weer onze eindplaats. Maar eerst nog even flaneren. Via de Rive Gauche oftewel de linkerover gaan we in de richting van de Pont des Invalides. Die brug steken we over naar de rechteroever om daar verder langs de rivier te wandelen tot aan de prachtige brug Pont Alexandre III. Die steken we wederom over in de richting van de linkeroever. Ook van hieruit heb je een prachtig zicht op de Eiffeltoren. En op dit moment krijgen we zelf een lichtspektakel te zien die de ’s avonds al zo mooi verlichte toren elk uur als toemaatje laat zien. Over de gehele toren flikkeren nu duizenden lichtjes en boven op de top zwaaien lichtbundels over de stad heen. Ohhhh en ahhhh. Aan de overkant aangekomen zien we voor ons Les Invalides, opgericht door Lodewijk XIV, de zonnekoning in 1671. Een groot opvangcentrum voor zijn oorlogsveteranen. Aan de kade gaan we rechtsaf, terug naar de Pont des Invalides. Die brug steken we nu een tweede keer over en aan de overkant gaan we links de kade op, langsheen de aanlegsteigers van Bateaux-Mouches. Een van de rederijen die de boottochten op La Seine verzorgen. Op het einde van die kade nestelen we ons neer op een bankje, want het is bijna tijd om huiswaarts te keren. Iets later wanen we ons in de film Ratatouille. Een rat besluipt ons bankje. Als we plots te fel bewegen is hij weg. Waarschijnlijk naar zijn keuken, haha! Ik zie trouwens dat die laatste wandeling ons 6,6 kilometers hebben opgeleverd. Bijna 22u is het. Niet veel later stappen we op de bus en omstreeks 22u30 verlaten we deze prachtige stad met het idee dat een dagje Parijs ook best de moeite loont. In combinatie met de metro kan je dus niet alle, maar wel veel hoekjes van Parijs ontdekken op één dag. Ons totaal aan wandelkilometers voor deze dag bedraagt 18,5. Maar het was absoluut de moeite waard! Au revoir, Bennet Metroplan: www.ratp.fr/informer/pdf/orienter/f_plan.php