Views
1 year ago

Wandelkrant Nr. 16

  • Text
  • Wandelregio
  • Wandelreportages
  • Kreta
  • Oostenrijk
  • Engeland
  • Frankrijk
  • Duitsland
  • Nederland
  • Belgie
  • Wandelkrant
De Wandelkrant is een gratis en onafhankelijk Wandel- & Outdoor magazine voor de actieve wandelaar en sportelaar met aandacht voor natuur en cultuur. In deze 16de editie: Wandelinfo België, Nederland, Duitsland, Frankrijk, Engeland, Oostenrijk en Kreta, Wandelkalender voor Vlaanderen en Nederland tot en met einde april 2017, Woordzoeker van De Puzzelaar, Lezersaanbiedingen Salzburgerland & Moezel All In.

Wandelen in

Wandelen in Groot-Brittannië: South West Coast Path (Bolberry Down en Hope Cove) Wil je samen met mij wandelen, maar dan thuis, vanuit je luie stoel? Blijf dan zeker lezen en ontdek hoe je dit kan doen! Op donderdag 21 juli hebben we een dagje vrij en dus maken we er gebruik van om eens te gaan wandelen. Maar omdat het toch een eindje rijden is naar de wandeling die we willen maken, besluiten we om de avond ervoor al te vertrekken en in de buurt te overnachten. Het boeken van de B&B laat Dirk aan mij over! En wat een pareltje om te overnachten heb ik gevonden zeg! Een tent! Ja, een mooie grote 6m bell tent, met een normaal dubbel bed, een compost toilet en buitendouche, een buitenkeuken en een tafeltje en stoeltjes om buiten te eten, een plaatsje om een kampvuur te maken, geen wifi, geen elektriciteit en geen tv! Andrew’s Wood Onze tent staat op het stuk land van Janet en Simon, in Modbury, Zuid-Devon, en net onder Dartmoor. Het is hier zo rustig en stil, zeer ontspannend. Het enige geluid dat we horen is het hinniken van enkele paarden en het zingen van de vogels. De paarden staan in een wei naast ons, en Janet gebruikt ze voor paardentherapie. Aan de andere kant grenst hun landgoed aan Andrew’s Wood, een natuurreservaat beheerd door de Devon Wildlife Trust. Wat ooit een open drassig landschap was, is nu een mooi volgroeid woud met grote en oude eiken maar ook recentelijk aangeplante bomen. Er zijn heel wat vogels en wilde bloemen te vinden en rond de vijvertjes zie je vaak kikkers, libellen en salamandertjes. We zijn dan ook meteen over de omheining geklommen om in het reservaat te gaan wandelen. Het was er zeer rustig en kalm, het weer was ideaal … de zon was niet meer zo heet en dus koelde het al wat af, een enkele keer schoot er iets weg onder onze voeten, ik denk dat het zo’n salamandertje was. Hier en daar steken er rotsen uit het landschap, een overblijfsel van de glaciale geschiedenis van deze streek. Er lopen hier ook wilde paarden rond. Maar het paard dat we zagen was niet echt sociaal … Ik durfde er ook niet te dichtbij gaan, dus besloten we maar om verder te stappen. Overnachting Terug aan onze tent was het tijd om te eten. Dirk bouwde een kampvuur terwijl ik ons picknick-avondmaal uitschepte en de saus mengde. We zaten bij het kampvuur tot het eigenlijk te koud werd. Eens we in ons bed lagen en we naar de geluiden van de natuur luisterden, hoorden we een uil en de paarden nog een paar keer, maar al snel waren we zelf in dromenland. Toch wel een ervaring in zo’n tent slapen. En wat nog meer een ervaring zou zijn was de buitendouche! Ja, ja ik was moedig genoeg, Dirk zag het niet zitten! Na een ontbijt met spiegeleitjes waren we klaar om aan de dag te beginnen en de wandeling aan te vangen. Bollberry Down /South West Coast Path Eerst en vooral rijden we naar Salcombe, en kijken we er even rond, naar de winkels, de cafeetjes en het uitzicht op de baai, en de vele jachten en boten. Maar het is er zo druk dat

we besluiten om aan de twee stranden vlakbij een kijkje te gaan nemen. Hier gaan we bij de Winking Prawn (de knipogende garnaal) een koffie drinken en we willen de tropische tuin Overbecks gaan bezoeken, maar helaas vinden we gewoon geen parkingplaats, en terugdraaien in deze smalle en kronkelende wegentjes is ook al geen optie … Ik zie een wegwijzer naar Malborough in de richting van waar onze wandeling gelegen is en we nemen deze afslag. Bolberry Down is één van de langste kustgebieden in eigendom van de National Trust, met een handige parking, en het South West Coast Path loopt hier ook over. De ideale wandellocatie dus! Eens aangekomen picknicken we eerst op de rand van de klif en genieten we weer volop van de stilte en het oneindig zicht over de zee. Wat een verschil met daarnet, van het ene uiterste in het andere! We vangen onze wandeling aan en ik besluit om hele stukken te filmen. Ik heb ze aan mekaar gezet en op YouTube gepubliceerd, daar kan je dan gaan kijken en met ons meewandelen! Het filmpje staat op Ophelia Talks en het heet Ophelia Talks about a Walk on Bolberry Down. Als je de QR code niet kan inscannen die je onderaan het artikel vindt, dan kan je altijd gewoon naar mijn YouTube kanaal gaan en bij de video’s naar beneden scrollen. Ik zet er nog veel meer dingen op van waar we overal naartoe gaan hier in de UK! Na een fikse wandeling met prachtige zichten willen we graag verdergaan naar de plaats waar we daarnet zicht op hadden, de lager gelegen Hope Cove. We rijden er met de auto naartoe, en ook hier weer komen we terecht in een piepklein dorpje, met smalle wegen en hele mooie huisjes en kleine cottages, een baai met een prachtig strand met rotsblokken die uit de oppervlakte steken. We willen ook naar Burgh Eiland, dat we ook in de zee hebben zien liggen, maar helaas is het te laat vandaag en zal het voor de volgende keer zijn. Tot dan! Anja xxx Locaties: Cuckoo Farm: Modbury, bij Janet en Simon, Bell Tent geboekt via AirBnB, postcode PL21 0SE Modbury is ongeveer 5u15min rijden vanaf Folkestone Het filmpje van onze overnachting kan je hier vinden: https://youtu.be/fXuDS7oFA9U Andrew’s Wood: Officiële ingang op TQ7 4EA Bolberry Down Bolberry Down, is ongeveer 5u30min rijden vanaf Folkestone. Postcode TQ7 3DY Filmpje: Wil je graag echt meewandelen? Ga dan naar Ophelia Talks en zoek het filmpje over onze wandeling of scan deze QR code. Link naar het filmpje: https://youtu.be/IRmTnDhFnbs QR codes van beide filmpjes: