Views
1 year ago

Wandelkrant Nr. 16

  • Text
  • Wandelregio
  • Wandelreportages
  • Kreta
  • Oostenrijk
  • Engeland
  • Frankrijk
  • Duitsland
  • Nederland
  • Belgie
  • Wandelkrant
De Wandelkrant is een gratis en onafhankelijk Wandel- & Outdoor magazine voor de actieve wandelaar en sportelaar met aandacht voor natuur en cultuur. In deze 16de editie: Wandelinfo België, Nederland, Duitsland, Frankrijk, Engeland, Oostenrijk en Kreta, Wandelkalender voor Vlaanderen en Nederland tot en met einde april 2017, Woordzoeker van De Puzzelaar, Lezersaanbiedingen Salzburgerland & Moezel All In.

Zicht op de Witte Bergen

Zicht op de Witte Bergen (boven) en de zee (onder). De Europese wandelweg E4, loopt langs Footscapes of Crete, ook daarom een ideale omgeving om mooie wandelingen te maken. Kreta - Algemene informatie Kreta is het grootste eiland en ook de meest zuidelijke regio van Griekenland. De hoofdstad is Iraklion, administratief is het eiland opgedeeld in vier regionale eenheden (perifereiaki enotita): Chania (Χανιά), Rethymno (Ρέθυμνο), Iraklion (Ηράκλειο) en Lassithi (Λασίθι). Voor 2011 hadden deze de status van prefectuur (nomos): sinds dat jaar hebben deze geen eigen bestuur meer. Kreta heeft ongeveer 625.000 inwoners en per jaar bezoeken ongeveer 5 miljoen toeristen het eiland. De 2 belangrijkste vliegvelden zijn Iraklion en Chania. Op Iraklion wordt over het algemeen het hele jaar gevlogen. Op Chania vliegen de chartermaatschappijen alleen in de zomermaanden, Olympic Airways en Aegean Airways vormen een uitzondering, zij vliegen het hele jaar door meestal met een overstap in Athene. De voornaamste inkomstenbronnen van Kreta zijn landbouw en toerisme. Het belangrijkste in de landbouw is de olijventeelt (olijfolie) en de geiten en schapen voor de melk, kaas (feta) en het vlees. De oudste tekenen van beschaving op Kreta dateren uit ongeveer 6500 v. Chr., vanaf ongeveer 3300 v. Chr. ontwikkelde zich op het eiland de Minoïsche beschaving. Deze beschaving was er tot 1200 v. Chr., toen het eiland werd veroverd door de Myceners. Daarna volgde rond 1000 v. Chr. de Dorische periode. Na de overheersing van Alexander de Grote (Macedonië) werd Kreta achtereenvolgens overheerst door de Romeinen, Arabieren, Byzantijnen, Venetianen en Ottomanen. Van 1898 tot 1913 is Kreta zelfstandig geweest. Daarna is het onderdeel van Griekenland geworden. Overblijfselen van al deze beschavingen zijn over het hele eiland te bezoeken of te vinden. Kreta heeft een mediterraan klimaat met droge, hete zomers en milde regenrijke winters. In de zomer liggen de gemiddelde dagtemperaturen op zeeniveau rond de 30°C met uitschieters naar 40°C. In de winter bedraagt de gemiddelde middagtemperatuur op zeeniveau circa 15-20 graden hoewel koudere perioden wel voorkomen. Op de hoogste bergen kan tot eind mei sneeuw liggen. De heenreis Onze reis startte in Eindhoven, waar we het vliegtuig namen naar Chania. Op het vliegveld van Chania stond onze huurauto al te wachten voor een rit van ± 75 km naar Kastellos. Na Kastellos ligt de heuvel met daar bovenop Footscapes of Crete, het was dus nog behoorlijk klimmen voor de huurauto. Bij aankomst stonden Ria en Jeroen al op ons te wachten en werden we hartelijk verwelkomd. Na bezichtiging van het complex hebben we de kennismaking op het terras voortgezet. Het programma voor de komende dagen werd besproken. Maar als de Wandelkrant op visite komt dient er wel gewandeld te worden. Daarom spraken wij af met Jeroen, dat hij ons iedere dag meenam voor een wandeling met niet alleen zicht voor de natuur en het landschap. Ook cultuur, geschiedenis en de echte Kretenzer zal hij ons laten zien. De eerste avond zijn we op bezoek geweest in de Castello Taverne, de plaatselijke taverne. De eigenaar Vassilis is een zeer kleurrijk persoon. Hij spreekt goed Engels en is erg gastvrij. Het eten is authentiek Kretenzisch. Een menukaart is er niet, maar er zijn elke avond meerdere gerechten. Vassilis vertelt dit uitgebreid aan je tafel. Aan het eind van de maaltijd komt de raki op tafel en proost hij samen met ons op de gezondheid (yammas). Ondertussen vertelt hij over het Kretenzer dorpsleven. Drink niet alle raki op, want de gastvrijheid van de Kretenzer verplicht hem om nieuwe raki te laten aanrukken. De heuvel op met teveel raki is niet eenvoudig. 1e Wandeldag Om half tien zijn we gestart en hebben eerst een stuk over de Europese Wandelweg E4 gelopen tot aan het gehucht Monopari. Monopari is vernoemd naar de Genuaanse vesting

in de buurt Bonriparo. De ruïne van de vesting komen we later op de wandeling tegen. In Monopari bezochten we het kleine kerkje Agios Georgos (Sint Joris). Onderweg op Kreta kom je veel van deze kerkjes tegen, meestal zijn ze geopend en vele zien er keurig onderhouden uit. In Ano Valsamonero was het tijd voor een koffiepauze bij de plaatselijke kafenion. Deze kafenions zijn meestal in bezit van de ouderen, de gemiddelde leeftijd in dit soort dorpjes is zeer hoog (60+). We werden geholpen door een oude dame. Hier hebben we een kopje Griekse koffie gedronken. We kregen er ook nog wat te eten bij, zoals het op Kreta hoort. In de dorpjes in de binnenlanden zie je weinig jongeren. Tegenover de kafenion ligt een pleintje met daarop een mooi gerestaureerd kerkje, op het kerkje waren diverse Byzantijnse stenen te zien. Een bijzonder hekwerk zorgde ervoor dat je niet zomaar binnen kon lopen. klauteren kwamen we bij de ruïne van het Castel Bonriparo, Bonriparo betekent sterke vesting. Lang is men er vanuit gegaan dat deze is gebouwd door de Genuaanse piraat Henry (Enrico) Pescatore in 1206. Echter reeds in 1185 werd de burcht opgetrokken uit de overblijfselen van de oude stad Ionia. Nu staat er niet veel meer, nog wat stukken muur en wat resten van torens. Wel hebben we hier een mooi uitzicht op de omliggende valleien. Soms zien we hier de veel voorkomende vale gieren rondcirkelen, op zoek naar voedsel. Na de afdaling en een prachtig stuk bergop, gingen we op weg naar de lunch in Armeni. Onderweg kwamen we langs de kerk met bron van Kastellos, Agia Pareskevi met heel veel oude platanen. Jeroen, onze gids, vertelde over een Kretenzer Langs de weg staan veel bomen met granaatappels, we hebben er een aantal meegenomen en heerlijk opgesnoept. In de plaatselijke rakistokerij waren de voorbereidingen voor het raki stoken al begonnen. De wijnmost, die overblijft na het persen van de druiven, gist al lekker in een grote betonnen bak. Het stoken begint meestal 6 tot 8 weken na de druivenpluk, dit jaar mogelijk al begin oktober. We sloegen de rotsige paden in en verbaasden ons over de prachtige rotspartijen en de mooie vergezichten. Na het nemen van diverse hindernissen en wat klimmen en