Views
1 year ago

Wandelkrant Nr. 16

  • Text
  • Wandelregio
  • Wandelreportages
  • Kreta
  • Oostenrijk
  • Engeland
  • Frankrijk
  • Duitsland
  • Nederland
  • Belgie
  • Wandelkrant
De Wandelkrant is een gratis en onafhankelijk Wandel- & Outdoor magazine voor de actieve wandelaar en sportelaar met aandacht voor natuur en cultuur. In deze 16de editie: Wandelinfo België, Nederland, Duitsland, Frankrijk, Engeland, Oostenrijk en Kreta, Wandelkalender voor Vlaanderen en Nederland tot en met einde april 2017, Woordzoeker van De Puzzelaar, Lezersaanbiedingen Salzburgerland & Moezel All In.

Onderweg kwamen we veel

Onderweg kwamen we veel kleine kerkjes tegen met soms zeer oude fresco’s. Met de auto zijn we naar Mixorouma, op de weg naar Spili, gegaan. Nadat we de hoofdweg verlaten hadden en na een zeer steile afdaling hebben we de auto geparkeerd bij de rivier Megalos Potamos. Van hieruit zijn we gestart richting Mourne. Al direct moesten we goed stijgen over een breed pad, wat steeds smaller werd, tot we boven weer op de hoofdweg kwamen in Mourne. Net buiten Mourne bezochten we de plaatselijke begraafplaats met kerkje. bruiloft, die hij hier had meegemaakt een aantal weken geleden. Alles rond het kerkje was versierd, er waren wel 200 gasten. Veel van de gasten waren traditioneel gekleed. Ook hier pakken ze dus groots uit voor een bruiloft. In de taverne in Armeni nuttigden we de lunch met overheerlijke streekgerechten, o.a. paddestoelen en als afsluiting een glaasje raki, de nationale drank van Kreta. Na de lunch zijn we op ons gemak weer terug gelopen naar Footscapes of Crete met natuurlijk nog de stevige klim heuvel op. We zagen veel eikenbomen onderweg, vooral een hele bijzondere: de Valonia eik. Het napje van deze eik wordt gebruikt als looimiddel en als kleurstof. Andere eikenbomen die wij tegen kwamen zijn de steeneik, de hulsteik en de donzige eik. In dit kerkje zien we fraaie fresco’s. Ook keken we in het knekelhuis en zagen helaas veel afval. Op Kreta worden de overledenen begraven boven de grond. Iemand die geen geld heeft voor een eigen graf wordt op een plaats van de gemeenschap begraven, na ± 3 jaar worden de overblijfselen, van deze graven, naar het knekelhuis gebracht. Als afsluiting van de dag gaan we vanavond eten bij Vassilis in zijn taverne, (Castello taverne) dus weer afdalen naar het dorp. Als begin was dit voor ons een indrukwekkende kennismaking met het binnenland van Kreta. Geweldig!!! 2e Wandeldag De tweede dag nam Jeroen ons mee voor een frescowandeling van Mixorouma - Mourne - Frati - Agia Pelagia - Mixorouma. Hierna gingen we op weg richting Frati, dit dorpje ligt op een helling bij een grote berg (Oros Xird). We kwamen in het ruige landschap een schaapskudde tegen met een herder. Constant liep de route op en neer, met vrijwel altijd zicht op Frati en de hoge en ruige bergen over een aantal mooie onverharde paden. Op de verharde weg lag een dode das half aangevreten door de gieren. De Kreta das (meles meles arcalis) is een ondersoort van de das en het grootste roofdier op Kreta. Twee dagen later zag Dimphy er een rond scharrelen bij

Footscapes of Crete. We maakten nog een omweg om bij 2 zeer oude kerkjes te komen. Een van de kerkjes, dit was de oudste, had nog fresco’s. De jaren hadden al behoorlijk geknaagd aan de fresco’s, maar vooral een aantal gezichten waren nog zeer treffend. Helaas zullen deze kerkjes waarschijnlijk vrouwtje nog wat foto’s zien van haar familie met een leuk portret van haar kleinkind. Haar verhaal konden we niet helemaal volgen, maar met wat gebarentaal lukte het toch nog vrij aardig. De oudere mensen in de dorpjes waarderen het enorm, als je interesse toont in hun manier van leven. Het dorp Frati uit en over de berghelling richting het gehucht Agia Pelagia, waarbij we een prachtig zicht hadden op de weg naar het strand en klooster van Preveli. Heel diep onder ons slingerde de weg zich door de Kourtaliótikokloof richting kust. niet meer gerestaureerd worden en zal de tand des tijds verder knagen aan de fresco’s. We daalden af naar de rivier de Megalos Potamos, dit was het laagste punt van onze wandeling. Bij de brug over de rivier hadden we een magnifiek zicht op de Megalos Potamos. Door de zon, die door de bomen scheen, werden de kleuren zilverachtig. Om in Frati te komen was het weer stijgen. Na een pittige klim konden we in Frati gaan lunchen zoals de Kretenzers dat doen. De witte wijn was het niet helemaal, dus namen we maar een biertje. Een vriendelijk oud vrouwtje, geheel gehuld in zwarte kleding, was de kok en de dienster tegelijk. Op het terras hadden we een prachtig uitzicht over de vallei bij Frati, wat wil een mens dan nog meer. Na de lunch liet het Op een hek verderop stonden de schedels van de schaapsrammen, als dank voor hun voortplantings werk. Net voor Agia Pelagia stonden 2 kerkjes vlak bij elkaar, deze waren beide gerestaureerd. Er was ook een zeer sprekende nieuwe fresco. Na Agia Pelagia moesten we over de drukke weg richting Spili door het dorp Mixorouma. Als laatste was er nog de afdaling richting de rivier en de auto. Het was weer een schitterende dag met heel veel mooie indrukken en boeiende verhalen van onze gids. 3e Wandeldag Vandaag gaan we op pad naar Eleftherna (Eleutherna) en het Arkadi klooster. Na een rit over de snelweg tot net voorbij Rethymno gaan we van de snelweg af en gelijk bergop. Via een zeer bochtige weg komen we bij de afslag voor het Arkadi klooster. Hier gaan we langs op weg naar Eleftherna. We parkeren de auto bij het nieuwe Museum Of Ancient Eleutherna (MaE) en gaan daar de vallei in. Eleftherna staat ook bekend als Apollonia. Apollonia (Eleftherna) was een stadstaat in het oude Griekenland. De bloeitijd van de stad was van ± 1100 v. Chr. tot aan het Byzantijnse Rijk. Van alle periode’s zijn er overblijfselen te zien in de vallei.