Views
1 year ago

Wandelkrant Nr. 19

  • Text
  • Wandelvierdaagse
  • Catalonie
  • Loir
  • Krimpenerwaard
  • Koekaasroute
  • Hunsrueck
  • Ventoux
  • Vaucluse
  • Elfstedenpad
  • Leiden
  • Duinen
  • Brabant
  • Woud
  • Beersel
  • Drenten
  • Flow
  • Wandelkrant
De Wandelkrant is een gratis en onafhankelijk Wandel- & Outdoor magazine voor de actieve wandelaar en sportelaar met aandacht voor natuur en cultuur. In deze 19de editie: Nieuwe wandelsport federatie FLOW, SAFF-Day, Shortlist wandelroute van het jaar, Winterwandelen in het Land van Playsantiën, Drentse Wandel 4 Daagse, Wandelen in Beersel, Drents Friese Woud 4 Daagse, Heuvelland 4 Daagse, Wandelkalender, Wandelende Krabben, Wandelen in Noord-Brabant – Deel 5: Loonse en Drunense Duinen, Leiden, stad van ontdekkingen, Het Elfstedenpad, Brugse Ommeland Wandeltrofee, La primavera, Wandelen in de Vaucluse: de Ventoux en de Crête de Saint-Amand, Wandelen in de Saar-Hünsruck, Wandelen in Groot-Brittannië: Terug naar 1835 in Hereford, KoeKaasRoute: ontdek de Krimpenerwaard, Vallée du Loir: een goed bewaard geheim, Limburg Wandelt te Peer, Veelzijdig Catalonië, Lezersaanbiedingen, Wandelkalender

Geschiedenis van de

Geschiedenis van de Loonse en Drunense Duinen De Loonse en Drunense Duinen worden tot de grootste nog actieve stuifzandgebieden in Europa gerekend. Het landduinengebied is tijdens en na de laatste ijstijd ontstaan als opgewaaide dekzandruggen vanuit het Maasdal. Het zand lag aan het begin van de jaartelling nog bedekt onder oerbos, maar door houtkap en intensieve begrazing door schapen e.d. verdween het bos in de late middeleeuwen. Heide kwam er voor in de plaats. Het gebied is vermoedelijk continue bewoond geweest en bezocht vanaf de Midden Steentijd. De Rustende Jager is te bereiken als volgt: Volg de route zoals hierboven aangegeven tot aan knooppunt De Baars, ga hier de A-65 op, dit wordt de N-65, volg deze tot aan de afslag Biezenmortel. Ga hier linksaf richting Biezenmortel de Heusdensebaan in, dit wordt hierna de Gommelsestraat. Rijdt deze door tot aan De Rustende Jager. De wandeling volgt weer het wandelknooppuntennetwerk van Noord-Brabant. Waar er afgeweken wordt, wordt dit duidelijk aangegeven. Tot aan de late middeleeuwen kon het gebied bescheiden boerengemeenschappen voeden, maar in die tijd van betrekkelijke welvaart nam de bevolkingsdruk zo toe dat de kringloop in het gebied door overbegrazing en te vaak plaggen van de heide fataal werd verstoord en een steeds groter wordende woestenij ontstond. De erosie ten gevolge van agrarische activiteiten werd gedurende de 80-jarige oorlog versterkt door Staatse oorlogshandelingen. Onder bevel van Willem van Oranje werd door de gehele Meierij van Den Bosch, die destijds gelieerd was aan

de Spaanse troon, de tactiek van de verschroeide aarde toegepast. Grote hongersnoden in de regio waren het gevolg. De zandbodem kwam op steeds grotere plekken bloot te liggen, waardoor het losse zand door de wind kon verstuiven. Dit proces versterkte zichzelf en was bijna niet meer te stoppen. Het zand bedolf hele nederzettingen. De middeleeuwse dorpjes Efteling en Westloon liggen er nog altijd onder begraven. Het grootste stuifzandgebied ligt centraal in het gebied. Ten zuiden van Giersbergen ligt een tweede kleiner stuifzandgebied. Verspreid liggen nog andere kleine stuifzanden, zoals bij Roestelberg en Distelberg. Opvallend is de reeks van grote paraboolduinen van west naar oost, waarbij de koppen begroeid zijn met eiken. Deze eiken werden vanaf de 14e eeuw geplant in een poging het stuifzand te keren. Later in de 18e en 19e eeuw probeerde men dat met dennen en helmgras, zoals dat gebeurde met de zeeduinen. Tot op het einde van de 20e eeuw zijn de duinen gebruikt als militair oefenterrein. Door het intensieve gebruik als oefenterrein is het stuifzandgebied actief gebleven. Tegenwoordig is er veel toerisme vooral van dagjesmensen. Er wordt veel gefietst, gewandeld en paard gereden. Ook kan men op pad met de mountainbike over 26 kilometer route. Een huifkartocht inclusief wandeling behoort ook tot de mogelijkheden. Sinds 2009 is er het provinciale wandelknooppuntennetwerk uitgezet. Dit gaat langs de mooiste padjes door het stuifzandengebied. Rondom het hele gebied is veel horeca beschikbaar. De wandeling Wij beginnen onze wandeling bij KP 66 vlak voor restaurant De Roestelberg en gaan gelijk het duin op door het losse zand naar KP 46. Dit geeft direct een mooi beeld van wat ons vandaag te wachten staat. We zien al duidelijk het stuifzand met daartussen eilandjes van eiken hakhout. Na KP 46 blijven we op de flanken van de duinen wandelen naar KP 44. De aanwijzingen voor de route zijn duidelijk, maar wijken door het steeds veranderende stuifzandgebied soms af van de GPS en kaarten. We blijven aan de rand van het stuifzand lopen, aan de rechterkant hebben we zicht op de heide en de zandverstuivingen, aan de linkerkant begint het naaldbos. Op weg naar KP 43 duiken we het bos in, bij KP 43 lopen we langs de afrastering naar KP 39 en even verder komen we weer bij het stuifzandgebied op weg naar KP 38. Het pad slingert zich door de duinen met regelmatig flink klimmen en dalen, waarbij we prachtige vergezichten hebben. Misschien hebben we vandaag geluk en komen we de schaapskudde tegen, die de begroeiing een beetje moet beteugelen. Als we wat verder het bos weer in gaan zien we het gebied wat is afgezet als nachtverblijf voor de kudde. Bij KP 38 gaan we op weg naar KP 36 en wandelen een heel ander soort bos in met veel variëteit en een pad wat zich door het bos slingert en zeker niet als zodanig op de kaart staat. We blijven dicht bij het stuifzandgebied en soms moeten we door een holle weg om weer langs het stuifzand te lopen. Van KP 36 naar KP 35 lopen we gedeeltelijk tussen 2 heuvelranden door, veelal bedekt met eikenhakhout, wat verderop is er dan weer aanplant met dennen. De dennen werden begin 20e eeuw geplant als mijnhout voor de mijnen in Limburg. Vanaf KP 35 blijven we geruime tijd in het bos op weg naar KP 79 en KP 80. KP 80 bevindt zich weer aan de rand van het stuifzand. We lopen hier door een behoorlijk duinachtig gebied beplant met dennen op weg naar KP 81. Meestal wandelen we tussen de duinen door. Net voorbij KP 81 komen we op weg naar KP 82 nog een keer op de stuifduinen en duiken dan het bos in op weg naar onze welverdiende rust bij De Rustende Jager. Bij KP 82 wijken we af van de wandelknooppuntenroute en gaan linksaf naar het fietspad, dat we door de begroeiing door al zien liggen. Ga op het fietspad naar rechts en volg het pad tot aan De Rustende Jager. Bij juiste wind hoef je alleen je neus maar te volgen. Als beroepsmilitair heb ik veel oefeningen meegemaakt op de Loonse en Drunense Duinen. Vooral in de periode 1979 t/m 1984 was ik vrijwel iedere maand één week in de duinen voor een oefening. De Rustende Jager gold voor ons als een vaste pleisterplaats waar we minimaal één avond in zo’n oefenweek even verpoosden. In 2013 kwam ik op een wandeling weer voor het eerst terug in De Rustende Jager. Ik stapte het oude café binnen en stond van verbazing bijna aan de grond genageld. Er was totaal niets veranderd binnen, zelfs de oude eigenaar stond nog steeds op dezelfde plaats achter de tapkast. Hij was natuurlijk wel wat ouder geworden, maar dat geldt voor meer mensen. Buiten was het restaurant wel flink uitgebreid met een winter- en zomerterras. En het kan er nog steeds flink druk zijn in de weekeinden en vakanties. Hier is het startpunt voor degenen die beginnen bij De Rustende Jager. Als we voor De Rustende Jager staan met het gezicht naar het terras en gebouw, gaan we rechts naast het gebouw het fietspad naar de duinen in. Na ongeveer 90 meter ga je links het bos in en kom je bij KP 82. Het eerste stuk op weg naar KP 83 wandelen we door een naaldbos en komen weer aan het stuifzandgebied. KP 83 staat duidelijk zichtbaar midden op het stuifzand. Hier gaan we door het losse zand op weg naar KP 32. Door aan de randen te lopen kunnen we hier en daar nog een graspolletje meenemen, waardoor we wat stabieler lopen. Het gebied waar we nu doorheen lopen werd door de militairen veelvuldig gebruikt als bivakgebied.