Views
1 year ago

Wandelkrant Nr. 19

  • Text
  • Wandelvierdaagse
  • Catalonie
  • Loir
  • Krimpenerwaard
  • Koekaasroute
  • Hunsrueck
  • Ventoux
  • Vaucluse
  • Elfstedenpad
  • Leiden
  • Duinen
  • Brabant
  • Woud
  • Beersel
  • Drenten
  • Flow
  • Wandelkrant
De Wandelkrant is een gratis en onafhankelijk Wandel- & Outdoor magazine voor de actieve wandelaar en sportelaar met aandacht voor natuur en cultuur. In deze 19de editie: Nieuwe wandelsport federatie FLOW, SAFF-Day, Shortlist wandelroute van het jaar, Winterwandelen in het Land van Playsantiën, Drentse Wandel 4 Daagse, Wandelen in Beersel, Drents Friese Woud 4 Daagse, Heuvelland 4 Daagse, Wandelkalender, Wandelende Krabben, Wandelen in Noord-Brabant – Deel 5: Loonse en Drunense Duinen, Leiden, stad van ontdekkingen, Het Elfstedenpad, Brugse Ommeland Wandeltrofee, La primavera, Wandelen in de Vaucluse: de Ventoux en de Crête de Saint-Amand, Wandelen in de Saar-Hünsruck, Wandelen in Groot-Brittannië: Terug naar 1835 in Hereford, KoeKaasRoute: ontdek de Krimpenerwaard, Vallée du Loir: een goed bewaard geheim, Limburg Wandelt te Peer, Veelzijdig Catalonië, Lezersaanbiedingen, Wandelkalender

op. Zou dit het werk

op. Zou dit het werk zijn van Dali? Langs de weg merkten we al kopijen op van Dali, op de plaats waar ze destijds door hem werden geschilderd? We dalen terug af naar een baai en passeren het huis waar Dali ooit gewoond heeft. Onze gids kan uren vertellen over deze man... Na een (te) lange drankstop op de baai met de nodige verhalen erbij, starten we de eigenlijke wandeling. We gaan naar Far de Cap de Creus. 2u20 zou de tijd zijn die je hiervoor nodig hebt. We volgen het pad, lopen even parallel met een weg mee, en steken deze over. De wandeling is voortreffelijk aangegeven. Zo gaat het verder, op en af, via kleine paadjes met prachtige zichten op verlaten baaien. De vuurtoren lijkt van ver te komen, we Wandeling van Palau-saverdera naar Sant pere de Rodes. Indien je een week gaat wandelen in de Empordà regio moet een excursie naar het klooster van Sant Pere de Rodes zeker op je lijst staan. Het Romaanse architecturale complex, onlangs gerestaureerd, wordt beschouwd als een van de belangrijkste in West-Europa. Deze wandeling is verbluffend mooi en een klassieker in het Catalaans wandelen. De afdaling gaat via de overkant van de berg naar het klooster, dit alles via de GR-11 lange afstand route. Rood en zwart, dat zijn de kleuren voor deze dag. Bergwandelaars weten meteen waar het over gaat! Met het busje rijden we eerst tot Palau-Saverdera in het binnenland, op een goede 6 km vanaf Rosas. Het staat bekend als het balkon van de Empordà. Het plan is om van hieruit de berg over te wandelen, tot aan het klooster van Sant-Pere de Rodes, dat iets onder de kam aan de overkant ligt. We volgen eerst wandelen hem tegemoet. Het laatste stuk tegen de flank is wel een kuitenbijter. Moe maar voldaan smijten we ons allen op het terras. Na een fris drankje zijn we er snel weer bovenop. Onze wandeling zit erop voor vandaag. Met het busje rijden we terug. een gemakkelijk ezelspad richting Sant Onofre. Onderweg houden we halt aan een kurkboom die een brandhaard heeft weerstaan. Vroeger werd hier wijn verbouwd op de flanken, maar dat is al lang vervlogen tijd. Op de splitsing met Cova de Veta Negra slaan we af. Hier houden we opnieuw een drankstop. Het is vrij warm voor de tijd van het jaar en de hoogte begint al vat te hebben op onze ademhaling. Tja, we leven nu ook eenmaal in een vlak landje. Hogerop zien we ook het witte kerkje tegen de bergflank. Het ezelspad verandert nu in een alpin bergpad. Code zwart! We hadden ook gewoon rechtdoor kunnen wandelen, maar het programma

toe worden met de minuut heftiger. We bevinden ons dan ook maar een goede 5 km in vogelvlucht van zee af. Spijtig genoeg is het wel wat bewolkt, anders hadden we nog mooiere zichten gehad.Tot het pad overgaat met allemaal losse stenen op een helling was het allemaal nog vrij goed te doen. Maar voor dit aankomend stuk moet je toch wel geen hoogtevrees hebben... Na de doorsteek ervan volgt een plotse klim over een enorme rotsblok heen. Er is geen andere weg mogelijk! Met mijn te kleine beentjes geraak ik niet tot in de griffel halverwege de rotsblok om deze als trap te gebruiken en steun te zetten om over de rotsblok te gaan. Onze ervaren grote gidsen duwen en trekken me er over heen, net zoals ze het doen bij mijn Nederlandse collega. Via een iets gemakkelijker maar toch nog steil stuk bereiken we de kam van de berg. Tijd voor een pauze. Mijn beide drankflessen zijn er staat in de veelzijdigheid van Catalonië. En dat hebben we ook ondervonden! We volgen de ruitvorm aangeduid op de koppen van houten paaltjes. Ook de zichten naar de zee beide aan. Groot is onze verbazing dat er aan de overkant een grote mistbank hangt. De mist beperkt het zicht tot een