Views
1 year ago

Wandelkrant Nr. 23

  • Text
  • Canaria
  • Berlijn
  • Boppard
  • Eifelsteig
  • Burren
  • Day
  • Marultocht
  • Drevestappers
  • Man
  • Vught
  • Brabant
  • Vogezen
  • Wallonie
  • Wiedtal
  • Savoie
  • Beersel
  • Kompelrockwandeling
  • Aspergetochten
  • Fietsen
  • Wandelkrant
Uitgave Lente&Zomer 2019 - Editie 23 - Wandelen en fietsen op de Aspergetochten - Kompelrockwandeling - Nationale Wandel- en Fietsdag te Genk van Gezinssport Vlaanderen - Happen en Trappen - Juridisch advies: wettelijke garantie bij vaststelling mankementen aan e-bike - Fietsen Moet Kunnen - Wandelen in Beersel - IML Seefeld - Haute Savoie - Wiedtal - Op stap in Picardisch Wallonië - Op stap in Frankrijk: het massief van de Vogezen - Wandelroute van het Jaar - Heuvelland4daagse - Drentse Wandel 4-daagse - Wandelen in Noord-Brabant: deel 9: De Vught en De IJzeren Man - Eindejaarstochten Drevestappers Zonnebeke - Marultocht - Wandelen en fietsen op SAFF-Day - Connemara en de Burren - Eifelsteig - Boppard aan de Rijn - Wandelen in Gran Canaria: ¿Playa del Inglés? Risco Caído / De wildernis in / Erfgoed van een dictatuur / Lange afstand wandelpaden - Berlin ist meine Stadt - Uitneembare Wandelkalender - Ons reisaanbod voor verenigingen - 155 afhaalpunten van de Wandelkrant - Lezersaanbieding 2020 - en nog veel meer.

Wandelen in Ierland:

Wandelen in Ierland: Connemara en de Burren Anja Thys Connemara en de Burren, twee prachtige streken in Ierland, aan de meest westelijke rand van de Europese Unie en uitkijkend op de Atlantische Oceaan, zijn echt een bezoekje waard. Ze zijn allebei adembenemend mooi maar toch compleet het tegenovergestelde van elkaar. Ik ben er onlangs samen met een groep op wandelvakantie geweest. Wat hebben we genoten … niet alleen van de zichten, maar ook van de wandelingen en het zeewier! Een echte aanrader! De Wild Atlantic Way is een route van 2500 km langs de westkust van Ierland waar er een overvloed aan bezienswaardige locaties te vinden is. Er zijn hier talloze mogelijkheden om te wandelen en te genieten van de natuur terwijl je dingen kan ontdekken die een belangrijke invloed gehad hebben op de geschiedenis, niet alleen van Ierland maar van de hele wereld. Turf, meren en bens Connemara is het land van meren, rotsen, bergen (bens) en turf. Het is een National Park en de turfbedden zijn nu beschermd. In het verleden werd de turf economisch uitgebuit maar tegenwoordig gebeurt dat veel minder of gecontroleerd. De turf gebruikte Eenmaal aan de westkust van Ierland aangekomen zochten we plekken op die langs de Wild Atlantic Way liggen, waar we konden wandelen en toch niet te veel toeristen zouden tegenkomen. Want wie wil er nu urenlang aanschuiven in de rij om daarna terecht te komen in het gedrum aan de toeristische attractie zelf. Ik probeer altijd een manier te vinden om toeristische dingen op een andere manier te bezoeken, vanuit een ander oogpunt. En dat lukt heel vaak door te wandelen en er een wandeling naar, langsheen of langsom te maken. De afgegraven turf met de 12 bens op de achtergrond.

men als brandstof. Turf, of ook peat genoemd, is eigenlijk steenkool in zijn kinderjaren, zonder de druk die er nodig is om het tot steen te vormen. Het is makkelijk met een spade (slaith) af te graven. Daarna droogt het een paar weken al liggend op de grond waarna het rechtgezet wordt om gedurende 8 weken verder te drogen. Wat er overblijft is een kleine harde stam zo groot als een baksteen die men kan gebruiken in plaats van hout in de kachel! Vanuit het Connemara visitor centre met het huisje van Dan O’Hara die tijdens de Grote Hongersnood uitweek naar Amerika, hebben we een fantastisch zicht op de Twelve Bens (12 bergen). We verbleven in Clifden, de hoofdstad van Connemara in het mooie Abbeyglen Castle Hotel Wie zou hier nu niet willen wonen? Atlantische vlucht met de piloten Alcock en Brown aan boord. Nu ja landden is een groot woord, ze stortten neer in de turf. Niet wetende hoeveel brandstof ze nog hadden, moesten ze snel een beslissing maken om te landen en toen ze de grasoppervlakte van de bog zagen, dachten ze dat dit een harde ondergrond had … Helaas gingen ze neus eerst het veen in, maar ze overleefden! Ik heb, ondanks de hagelbuien, best wel genoten van deze wandeling. Je kan ze meelopen in mijn video op YouTube. Zie de QR-code achteraan het artikel! We verbleven in het prachtige Ballynahinch Castle Hotel. De eigenaar kwam ons persoonlijk verwelkomen en wist ons zeer interessante verhalen te vertellen over de geschiedenis van het hotel. Ik moet eerlijk zeggen, ik voelde me er als een prinses in mijn kasteel. Ik was helemaal weg van het behangpapier! Hier mogen ze me gerust achterlaten met een goed boek en een haakwerkje! Van moeras naar steen De Burren is bijna het tegenovergestelde van de zachte turf in Connemara. Hier overheerst de rotsige kalksteen ondergrond met slechts een dunne laag aarde waar gras op groeit. Het gras is wel een zeer voedzaam gras en schapen en koeien kunnen er goed van leven. We maken een wandeling langs de zeekant met een gids, Tony Kirby. Een zeer aangename man die ons op de wandeling vergezelt, niet alleen met al zijn kennis over de Burren, de ondergrond, archeologie, fauna, flora en folklore, maar die ons ook poëzie voordroeg! Een hele leuke wandeling, en niet alleen omdat het eens niet hagelde! Van Doolin naar Moher Van hieruit kan je de ‘Cliffs of Moher’ zien, een zeer populaire bestemming bij vele toeristen, maar waar het ook zeer druk kan zijn. Dus waarom niet een andere aanpak? Vanuit Doolin, aan de pier kan je een pad volgen om langs de kust naar de Cliffs of Moher te wandelen. Het is weliswaar een stevige wandeling, maar daar gaan we toch voor, niet? En de zichten zijn ‘amazing’! Wandelen in de hagel We gaan wandelen in een bog, dat is een soort van veen met peat en gras en rotsen en, ja … in de hagel! Het Derrigimlagh bog in Roundstone is een belangrijke locatie op internationaal, ecologisch en historisch vlak en daarom is het een Special Area of Conservation omdat hier twee belangrijke dingen gebeurden. In 1907 werd van hier het eerste trans- Atlantische radiosignaal verstuurd door de Italiaanse uitvinder Marconi. En in 1919 landde hier de eerste trans- Dit was mijn prinsessenslaapkamer (zie je het behangpapier? Prachtig toch?)