Views
1 year ago

Wandelkrant Nr. 23

  • Text
  • Canaria
  • Berlijn
  • Boppard
  • Eifelsteig
  • Burren
  • Day
  • Marultocht
  • Drevestappers
  • Man
  • Vught
  • Brabant
  • Vogezen
  • Wallonie
  • Wiedtal
  • Savoie
  • Beersel
  • Kompelrockwandeling
  • Aspergetochten
  • Fietsen
  • Wandelkrant
Uitgave Lente&Zomer 2019 - Editie 23 - Wandelen en fietsen op de Aspergetochten - Kompelrockwandeling - Nationale Wandel- en Fietsdag te Genk van Gezinssport Vlaanderen - Happen en Trappen - Juridisch advies: wettelijke garantie bij vaststelling mankementen aan e-bike - Fietsen Moet Kunnen - Wandelen in Beersel - IML Seefeld - Haute Savoie - Wiedtal - Op stap in Picardisch Wallonië - Op stap in Frankrijk: het massief van de Vogezen - Wandelroute van het Jaar - Heuvelland4daagse - Drentse Wandel 4-daagse - Wandelen in Noord-Brabant: deel 9: De Vught en De IJzeren Man - Eindejaarstochten Drevestappers Zonnebeke - Marultocht - Wandelen en fietsen op SAFF-Day - Connemara en de Burren - Eifelsteig - Boppard aan de Rijn - Wandelen in Gran Canaria: ¿Playa del Inglés? Risco Caído / De wildernis in / Erfgoed van een dictatuur / Lange afstand wandelpaden - Berlin ist meine Stadt - Uitneembare Wandelkalender - Ons reisaanbod voor verenigingen - 155 afhaalpunten van de Wandelkrant - Lezersaanbieding 2020 - en nog veel meer.

¿Playa del Inglés?

¿Playa del Inglés? Sofie Hendrikx Zicht op Cercados Espino Cercados Espino Op twintig minuten rijden van Playa del Inglés en nog steeds in de toeristische gemeente San Bartolomé de Tirajana, ligt het dorp Cercados de Espino: een ideale basis voor ruige wandelingen. In dit vergeten dorp met zijn verrassende jonge en frisse bevolking, hebben de “Ouden der Dagen” en de lokale jeugd de handen in elkaar geslaan en een vereniging opgestart met als doel het lokale natuurlijke erfgoed te opwaarderen. Cercados de Espino ligt in de Barranco de Arguineguín en dit ravijn vormt de grens tussen de gemeentes Mogán en San Bartolomé. Het ravijn is zo diep uitgesleten dat zijn verticale rotswanden op sommige bezoekers zelfs een akelig claustrofobisch effect hebben. “Als je de autostrade verlaat, rijd je een keel binnen en na het strottenhoofdje is het links de smalle luchtpijp in”, zoals een wandelaarster het ooit plastisch omschreef. Ze kwam aus dem Deutschen Flachland en de ongenadige geografie sloeg haar in het gezicht. Het was even slikken. Het pad Het ravijn van Arguineguín is een hoofdravijn en is net zoals alle andere ravijnen door het water uitgesleten. Vroeger was het klimaat op de Canarische eilanden anders. Er stroomden rivieren, het regende veel meer en de hoeveelheid water bekleedde de hoogste eilanden met een Jurassic Parkachtig landschap. Nu is er geen enkele rivier meer en de beekjes die zich een weg naar de oceaan banen, worden vaak met behulp van watergalerijen kunstmatig gevoed. De zeven eilanden zijn vulkanisch van oorsprong. Constructie en destructie gaan hand in hand. Terwijl het vulkanisme voor “la construcción” zorgt, neemt de erosie “la destrucción” voor zijn rekening. De barranco van Arguineguín ligt in het geografisch oudste deel van het eiland en in de laatste tien miljoen jaren zijn er nauwelijks nieuwe laagjes meer bijgekomen op de gemetselde koek die een vulkanisch eiland is. De erosie heeft dus zijn werk gedaan en groeven in de cake gesneden- groeven van meer dan 500m diep. De barranco is zo smal, hoog en diep dat er hoeken zijn waar de zon nooit schijnt.

Deze planten flankeren de gerestaureerde paden die nog steeds het zweet dragen van de herders die er vroeger hun vee langs omhoog dreven en er in de kleine stenen huisjes schaduw en shelter zochten. Voor werknemers als mezelf, gepokt en gemazeld in het toerisme, zijn zulke paden en bergdorpen een ware verademing na de hustle and bustle van het toeristische zuiden. De bevolking van Cercados de Espino blaast deze paden met hun initiatieven nieuw leven in en draagt zo bij aan de diversificatie van het toerisme en de duurzaamheid van Gran Canaria als toeristische bestemming. Zo is in 2014 “La Asociación de los Acebuches” geboren; een vereniging van jonge vrijwilligers die dankzij de kennis van de ouderen, de vergane wandelpaden restaureert en ze met een jaarlijkse trailwedstrijd op de internationale (wandel)kaart poogt te plaatsen. Vandaag de dag kunnen wedstrijdlopers van “Los Acebuches Trail” uit drie afstanden kiezen: 6km, 16km, 26km. Alle drie de routes doorkruisen het gebied dat “Los Acebuches” heet en vlak achter het dorp Cercados de Espino ligt. Begin stijging naar Los Acebuches Net zoals zoveel andere toponiemen, zeggen ook deze veel over de streek. Een “cercado” duidt op een afgesloten weide waar het vee werd verzameld. Terwijl “el espinero” oftwel Rhamnus crenulata in het Latijn, een doornstruik is die vroeg veelvuldig voorkwam. De naam “los acebuches” is nog typerender. De acebuche is samen met de palmboom en de drakenboom de trots van de Canarische archipel. Daardoor herbergt deze ravijn kleine groene en vruchtbare plekjes die met hun weelderige vegetatie naar een natte Belgische zomer ruiken. Terwijl vroeger wilde olijfbomen de verticale hellingen opsmukten, vinden we er vandaag kleurrijke planten als het gele stalkruid, lavendel, de gele leeuwenbek, het witte slangenkruid, rozemarijn, rode salie,... die in lagere hoogtezones de wolfsmelken begeleiden. Oud huisje van een herder