Views
1 year ago

Wandelkrant Nr. 24

  • Text
  • Fietsen
  • Wandelen
  • Wandelkrant
  • Geluveld
  • Canaria
  • Jakobsweg
  • Piemonte
  • Voralberg
  • Boppard
  • Zoom
  • Passendale
  • Classic
  • Bassenge
  • Maastrek
  • Ourthevallei
  • Trappen
  • Fietsdag
Uitgave Herfst 2019 - Editie 24. Nationale Wandel- en Fietsdag te Genk van Gezinssport Vlaanderen - Happen en Trappen - Juridisch advies: fietsen en wandelen: mag je zomaar iemands eigendom betreden? - Met de fiets en de trein in de Ourthevallei - MaasTrek - Jekervallei te Bassenge - Feniks Classic & 60 km van Merchtem - Rondom kaasdorp Passendale - Glühweintocht Geluveld - 75 jaar Bevrijding Bergen op Zoom - Boswachterij Dorst - Wandelen over Duitse en Luxemburgse rotsen - Boppard: wouden, wijnbergen & wandelen - De genieterspaden van het Zwarte Woud - Het adembenemende en onontdekte Voralberg - Wandelen in Piemonte- Jakobsweg te Gran Canaria - Uitneembare Wandelkalender - Ons reisaanbod voor verenigingen - 160 afhaalpunten van de Wandelkrant - Lezersaanbieding 2020 - en nog véél meer!!!

Tunte en Fataga zijn

Tunte en Fataga zijn twee liefelijke, witte dorpjes wiens geschiedenis teruggaat ver vóór de Spaanse verovering van de 15de eeuw. Het leven is er traag en goed. Er is weinig accommodatie en sommige ascetische pelgrims kiezen er zelfs voor om onder een deken van sterren te slapen. Gran Canaria is niet voor niets Starlight Destination. Tunte ligt in een zeer groot bekken genaamd La Caldera de Tirajana en wordt omgeven door vijfhonderd meter hoge rotswanden die de boze wolken uit het noorden tegen houden. Bij het ochtendgloren banen deze zich toch een weg over hun natuurlijke hindernis. De ochtendnevel vlijt zich dan als een bruidssluier over de bergkam. Tweede etappe: Tunte- Cruz de Tejeda 15,1km, 1000m stijging, 400m daling Bij het krieken van de dag is de aarde nog vochtig en ruikt het dorp naar rietgras. Het wakkere wit van de ochtendnevel vergezelt de pelgrim wanneer de oude, geplaveide camino real hem uit Tunte wegleidt. Na enkele honderden meters verruilt hij de geur van gras voor een aroma van dennennaalden. Hij is dan in het bos. In de omgeving van Tunte werd vanaf 1950 ijverig herbebost met de inheemse pijnboom: de Pinus canariensis. Ter hoogte van Cruz Grande slaat de verticaliteit van Gran Canaria de pelgrim weer keihard in het gezicht. Daar wacht hem de beklimming van “el Camino de la Plata”: de Zilverweg. Dit geplaveide pad dat wandelaars over de loodrechte flanken van La Caldera de Tirajana leidt, wordt op Gran Canaria schertsend “la Muralla China” - de Chinese Muur- genoemd. In de 19de eeuw vestigde de rijke familie Yánez zich in Tunte. Ze leenden geld tegen woekerrente en bij wanbetaling, eigenden ze zich de bezittingen van de schuldenaar toe. Zo wisten ze grote stukken landbouwgrond op te slorpen. Kapitaalkrachtig als ze waren, voorzagen ze zich van de juiste middelen om hun gronden te bewerken. Hun vorstelijke oogsten werden naar de hoofdstad uitgevoerd. Het pad dat de verticale rotswanden met een grote omweg omzeilde, ervoeren ze als een logistiek obstakel voor hun same day delivery. Ze zagen er geen graten in om flink in eigen beurs te tasten. Met hun privé-geld bekostigden ze de bouw van een express-pad dat “el Camino de La Plata” doopten. Vandaag vindt men op de Zilverweg geen overladen trekkarren meer. Er zijn slechts wandelaars die zich langs dit knap staaltje wegenbouw avant la lettre, een weg omhoog zweten. De beloning op het hoogste punt is een merkwaardige rotsformatie in de vorm van een raamkozijn: La Ventana del Nublo. Het is aan La Ventana del Nublo dat Gran Canaria de pelgrim in zijn hart laat kijken. Wanneer men door het raamkozijn blikt, ziet men de ontembare canyons van het centrum van het eiland, de monoliet Roque Nublo en in de verte haar zustereiland: Tenerife. Vanaf dan is de fameuze Chinese Muur niet meer een bospad dat de pelgrim verder voert naar de hoogvlakte van Llanos de La Pez. Daar bereikt hij de kraterrand van La Caldera de Tejeda en loopt hij over de kam die tevens Gran Canaria´s weersgrens is. Deze verdeelt het eiland in een groen noorden en een dor zuiden. De benenwagen heeft dan al een heuse klim achter de rug en de uitgeputte pelgrim wordt beloond met zacht glooiende paadjes, majestueuze Moeilijkste deel zijn de losliggende lavasteentjes aan de krater van Los Pinos de Gáldar. vergezichten, geurende bloemen en jonge vogels die voor hem een lentelied zingen. Gran Canaria´s Montañas Sagradas oftewel Heilige Bergen zijn grillige monolieten, gelegen in de instortkrater. Ze waken over de pelgrim totdat hij het einde van zijn tweede etappe en tevens het geografische centrum van het eiland bereikt: Cruz de Tejeda. Derde etappe: Cruz de Tejeda- Kerk van Santiago de Los Cabelleros 21km, 300m stijging, 1600m daling Wie denkt dat 21km bergaf wandelen een fluitje van een cent is, slaat de bal mis. Aanvankelijk voert het pad de pelgrim door een bebost hellend landschap maar vanaf de krater van los Pinos de Gáldar kent Gran Canaria´s orografie geen genade meer. Bij de daling langs de steile lavahellingen vullen de wandelschoenen zich met kleine steenkorreltjes en maakt het opwaaiende stof de bezwete huid vuil en klam. Na deze beproeving worden de heuvels weer zachter en stapt de pelgrim door een glooiend en groen Teletubbieslandschap. Bewerkte akkers worden door fruitbomen omzoomd en hier en daar duikt een eenzame boerderij op. Tijdens deze etappe springt vooral het agrarische karakter van de “medianías” in het oog. Deze zone ligt tussen 600m

en 1500m hoogte en is, dankzij de wolkenzee die er hangt, zeer vruchtbaar. Als de pelgrim terugdenkt aan het rots landschap in het zuidelijke deel van het eiland, de bossen in het centrum en deze opgeslagen beelden vergelijkt met de kolen- en aardappelvelden in deze laatste etappe, komt hij tot het besluit dat Gran Canaria inderdaad “un continente en miniatura” is. Aankomst in Gádar waar alles versierd is voor de Santiagofeesten van 25 juli. Op de achtergrond het Kruis van Santiago. Wanneer de pelgrim ter hoogte van het grottendorp Hoya del Pineda aan de horizon de torens van de Santiago de Caballeros kerk ontwaart, lost hij een vreugdekreet. Zijn einddoel is in zicht en als kind van deze aarde zet hij zijn eindspurt in. Lees bovenstaand wandelverhaal en nog veel meer van Sofie Hendrikx na - gekruid met tal van foto’s - op onze wandelkrant blog: https://wandelkrant.be/Gran-Canaria Of scan de naastliggende QR-code in met je smartphone: Mogán Verde: jullie nederlandstalige privé-gids op Gran Canaria! Mogán Verde is een firma van duurzaam toerisme die hoofdzakelijk privé-wandelingen aanbiedt in het ruige hinterland van Gran Canaria. We wandelen met jullie één of meerdere etappes van de Jacobsweg. Verder organiseren we ook privéen groepswandelingen op maat waarbij we ons volledig aan jullie wensen aanpassen. Ik kijk er alvast naar uit jullie het échte Gran Canaria te laten zien! ¡Buen camino, buena vida! Sofie Hendrikx Website: www.moganverde.es E-mail: mogan.verde@gmail.com Tel: 0034 653 73 77 73