DOKTER IN THE HOUSE Een mama komt wanhopig langs: de overstap van borstvoeding naar vaste voeding lukt niet. Haar kind, nauwelijks negen maanden oud, moet telkens braken. Een allergische reactie? Is er een dokter ‘in the house’? Dokter Tine Van Ackere: “De zoektocht kon beginnen. Aardappel stond bovenaan ons lijstje van verdachten.” Schatjes van patatjes… of toch niet? “De mama is erg onder de indruk”, zegt dokter Tine Van Ackere. “Na het braken is haar zoon telkens extreem suf en bleek. Opvallend genoeg: het braken is pas begonnen bij de overschakeling naar vaste voeding. De reactie komt niet meteen na het eten, maar meestal ruim twee uur later.” USUAL SUSPECTS “De link met de vaste voeding is snel gelegd. We proberen samen met de moeder de usual suspects te elimineren door die voedingsstoffen gecontroleerd weg te laten. Aardappel blijkt een sterke verdachte. Als we aardappel vermijden, wordt er niet gebraakt. Toch vinden we geen IgEgemedieerde allergie voor aardappel. Met andere woorden: zowel de huidtest als het specifieke IgE in bloed voor aardappel is normaal. Ook heeft het kind geen last van netelroos, gezichtszwelling of een moeilijke ademhaling, wat bij IgE-gemedieerde allergie wél vaak voorkomt.” ZELDZAAM SYNDROOM “De typische anamnese en afwezigheid van IgE zetten ons op het pad van FPIES of food protein enterocolitis syndrome, een zeldzame voedingsallergie die zich typisch presenteert op zuigelingenleeftijd. FPIES treedt op bij koemelk, soja, tarwe, rijst, vis of, zoals bij dit kind, aardappel. FPIES is niet ongevaarlijk. Het kan leiden tot een hypovolemische shock met nood aan agressieve vochtbolussen. Maar los daarvan is de remedie simpel: geen aardappelen meer... Voor de moeder is het een grote opluchting dat we de oorzaak gevonden hebben. Meer nog, ook de prognose is goed, want FPIES verdwijnt meestal met de leeftijd. Ook bij dit kind was dat het geval. Toen het vier jaar was, lokte een provocatietest met aardappel geen reactie uit en kon het rustig uitgroeien tot een echte Belg met een grote voorliefde voor frietjes.” 16
In verkeerde richting FPIES mag men niet verwarren met IgEgemedieerde allergische aandoeningen. Toch hebben veel kinderen met FPIES wel gestegen specifiek IgE voor andere voedingsmiddelen. Dat kan de zoektocht naar de oorzaak in de verkeerde richting sturen. Het is belangrijk om deze sensitisaties kritisch te bekijken en via orale provocatietesten de diagnostiek verder te zetten, zoals ook bij onze patiënt gebeurde. Dat kan moeilijke exclusiediëten, die de algemene nutritionele status van het kind compromitteren, voorkomen. Een bijkomende waarschuwing: orale provocatietesten voor FPIES zijn ook mogelijk, maar niet altijd zonder risico. Ze moeten altijd in een ziekenhuissetting gebeuren, waar een snelle resuscitatie via vochtbolus voorhanden is. Eén allergiecentrum Maar liefst acht diensten werken samen binnen het allergiecentrum van het Jan Yperman Ziekenhuis. Dokter Lien Calus: “Een beroep kunnen doen op de expertise van meer dan twintig specialisten is geen overbodige luxe. Een allergie is een uitdagende aandoening. Daarom komen al die deuren uit op hetzelfde allergiecentrum.” NKO 057 35 74 50 Longziekten 057 35 71 90 Kindergeneeskunde 057 35 75 00 Maag-, darm- en leverziekten 057 35 73 10 057 35 72 20 Huidziekten 057 35 72 50 Oogziekten 057 35 74 70 057 35 74 80 Spoedgevallen 057 35 60 00 112 Anesthesie 057 35 61 21 Dokter Lien Calus 17
Loading...
Loading...