link naar artikel - China Nu

chinanu.net

link naar artikel - China Nu

Xiaolu Guo (schrijfster en cineast)

‘Zwart is eerlijk’

Sinds drie jaar woont de

Chinese schrijfster en cineast

Xiaolu Guo (32) in Londen.

Met het boek Dorp van Steen

trok ze de aandacht van het

westerse publiek. In deze

roman beschrijft ze een bizarre

jeugd in een vissersdorpje in

China. Ook haar documentaire

The Concrete Revolution trok de

aandacht van het internationale

filmpubliek. Binnen deze

documentaire staat het

wel en wee centraal van de

constructiewerkers die Peking

momenteel in een hoog tempo

veranderen in een moderne

stad. Grote delen van het

oude Peking worden daarbij

onomkeerbaar vernietigd.

‘Zélf ben ik nu een modern en

gelukkig mens’

door Guido van Oss

Xiaolu Guo lijkt voortdurend in beweging

tijdens het interview dat we hebben voor

en na de première van haar documentaire

The Concrete Revolution tijdens het IDFA te

Amsterdam. Dergelijke filmfestivals leveren

voor haar een continue hectiek op. Haar

houding tegenover de interviewvragen is

ambivalent; aanvankelijk is ze zeer meegaand,

later is ze wars van vragen die raken aan het

autobiografische gehalte van haar werk.

Xiaolu’s uitstraling is als die van filmster:

modieus, beeldend en uiterst energiek.

‘Het maken van films is mijn beroep. Voor

fictiefilms kan ik het geld niet bij elkaar

krijgen. Voor documentaires heb ik geen

acteurs en geen filmlocatie nodig. Ik wil dat

mensen via deze documentaire beide kanten

van Peking leren kennen. Mensen moeten

ook een van de officiële versie afwijkende kijk

op China te zien krijgen. Dan kunnen ze zélf

oordelen over wat er zich op dit moment in

Peking afspeelt. Vanwege de aankomende

Olympische Spelen verandert alles daar

nu in een ongekend tempo. Het feit dat

mensen daardoor in die stad letterlijk de

weg kwijtraken, heb ik gebruikt als metafoor.

30 | 31

Ik besef dat ik met mijn documentaire een

overwegend zwart beeld van het huidige

Peking oproep. Veel jonge mensen hebben

een hekel aan oude dingen. Maar wanneer

je ouder wordt, ga je oude huizen en mooie,

oude dingen juist waarderen. Met deze

documentaire heb ik ook mijn persoonlijke

gevoel van nostalgie willen uitdrukken. Ik

hoop dat Chinezen de komende tien à twintig

jaar tot inkeer komen en oude dingen gaan

koesteren.’

Intieme band

Het maken van documentaires heeft voor

Xiaolu iets verslavends. ‘Wanneer je in de

bioscoop al die mensen samen hoort lachen

of huilen om jouw film geeft dat een enorme

kick. Wow, zoveel mensen die mijn werk

waarderen!’

Xiaolu vindt het uitermate prettig dat ze

het maken van films kan afwisselen met het

schrijven van boeken. ‘Wanneer ik na vele

dagen schrijven een boek aan het afronden

ben, snak ik ernaar om uit te gaan en mensen

te ontmoeten. Veel jonge auteurs hebben

het probleem dat ze te geïsoleerd opgroeien.

China Nu 2005 - 1 | Xiaolu Guo

Door te filmen voel ik een sterke, intieme

band met de mensen die daarbij betrokken

zijn. Mijn films zijn meer politiek-sociaal

gericht, terwijl mijn boeken lezen als een

dagboek en erg persoonlijk zijn. Misschien

dat veel mensen het niet uitmaakt of raakt,

want om welke redenen zouden ze mijn

dagboek lezen? Mensen lezen dagboeken

omdat je daarin de waarheid vertelt en

de lezers daardoor diezelfde werkelijkheid

kunnen beleven. Mijn boeken tonen meer

persoonlijke, emotionele en vrouwelijke

ervaringen. Sommige mensen houden niet

van de invloeden die het combineren van

filmen en schrijven op elkaar uitoefenen. Die

vinden mijn films te literair en mijn boeken te

filmisch.’

Dorp van Steen

In het boek Dorp van Steen (zie China Nu, zomer

2004) roept Xiaolu een beklemmend beeld

op van de mensen in het dorp Shi Tang, waar

zij werd grootgebracht. Die beklemmende

sfeer wordt nog versterkt door de passages

waarin de hoofdpersoon door ‘de stomme

van het dorp’ seksueel wordt misbruikt. ‘De

sociale controle die mensen in het Dorp van

Steen op elkaar uitoefenen is slechts bedoeld

als een metafoor. Al was het dorp inderdaad

verschrikkelijk voor mij toen ik jong was. Ik

haatte die plaats. Ik ben nu een volwassen,

verwesterde, moderne vrouw geworden.

Wanneer ik terugga naar Shi Tang zie ik

daar een prachtige, natuurlijke wereld. Dus

de plaats verandert doordat ik veranderd

ben. Die plaats is mijn creatieve bron, mijn

verbeelding komt uit dit zeegebied.’

Xiaolu vindt dat veel mensen hun leven

te veel laten beknotten door regels en

>

More magazines by this user
Similar magazines