commissies - Technische Universiteit Eindhoven

alexandria.tue.nl

commissies - Technische Universiteit Eindhoven

JAARBOEK DER

EINDHOVENSE STUDENTEN

ROEIVERENIGING

THÊTA

VERENIGINGSJAAR 1986-1987


Met dank aan de p.c. van H. de K.


VOORWOORD

Na commissie 0.988372 etc., geen commissie 0.9885057,

nee, harde cijfers komen we al vaak genoeg tegen. Die

andere kant van de student, de creatieve, de

schrijvende, komt hier om de hoek kijken.

Vandaar de Waterjuffer. IJverig rondzoevend boven het

water schrijft zij kringen op het wateroppervlak, net

als de thêtaan die bijdraagt aan dit jaarboek.

Wij hopen dat dit boek een zo volledig mogelijk beeld

schetst van de vereniging zoals die het afgelopen jaar

heeft gefunctioneerd.

Aangezien de vereniging bestaat bij de gratie van haar

leden zal een profielschets van haar niet anders dan

door de leden zelf gegeven kunnen worden. Om een hoog

niveau te kunnen waarborgen is het belangrijk dat

leden hun bijdrage blijven leveren.

Wij wensen jullie veel plezier toe met het lezen van

dit jaarboek.

06.04 uur,4 december 1987

Commissie Waterjuffer,

Els Uppelschoten,

Jack van de Vijver,

Huihert van den Heuvel,

Ed Kooijman.

s


Ten geleide.

Mag ik U bij deze enige gedachten toevertrouwen, die

bij mij opkwamen naar aanleiding van - het verzoek om

- deze bijdrage.

Is een jaarboek belangrijk?

Niet zo heel erg, denk ik. Jarenlang maakte ik een

Thêta mee, dat voortreffelijk marcheerde zonder

jaarboek.

Is een jaarboek nuttig?

Ongetwijfeld; want het geeft binnen de vereniging en

naar bui ten bekendheid aan wat er omging binnen Thêta.

Aan welke eisen moet een jaarboek voldoen?

Het moet goede informatie bevatten, volledig en

onderhoudend zijn.

Echter belangrijk of onbelangrijk,

nutteloos, het Thêta jaarboek is er,

informatie, volledig èn onderhoudend.

nut tig of

vol goede

Ik wens U met het jaarboek enige plezierige uren en

nuttige verpozing toe.

Jac van den Bosch,

Hoofd Lichamelijke Vorming & Sport TUE.

7


Mei

]Wli

Juli

Augustus

Randstad

P .E. in 't Lang

HoL Land. ia

Z.R.B.

OOCUZ-finaLe

Womico

BeachborreL

Voorjaarsweekend

Martini

KoninkLijke

MSSRT

NSRF-wedstrijden

NationaLe

uittrainingsfeest

WK

Intro

Septe.tber

Basiscursus

TWIS

9


BESTUUR

11


UITTREEREDE

Uittreerede van M.R. Plantema, voorzitter 1986-1987,

zoals uitgesproken op de negenenveertigste Algemene

Ledenvergadering der ESR Thêta, gehouden op 5 november

1987.

Geachte leden en aspirantleden,

Het verenigingsjaar '86- '87 zit erop en niet alleen

dat, ook is het moment nu gekomen om mijn funktie als

voorzitter over te dragen. Maar voordat ik dat doe ,

zal ik eerst ingaan op de ontwikkelingen die zich het

gedurende het afgelopen jaar hebben voorgedaan. Aansluitend

volgt een vooruitblik naar het komende jaar.

Toen wij op 6 november 1986 het estafettestokje, zoals

mijn voorganger Ad Oomen het uitdrukte, van het 11-de

overpakten stond Thêta er goed bij. Ongetwijfeld kon

er hier en daar iets verbeterd worden, maar grote

gebreken had Thêta niet.Onze eerste taak was dus dat

Thêta gezond bleef en waar mogelijk haar conditie te

verbeteren. Een gezond mens beseft pas wat -gezond

zijn- betekent, als diegene het niet meer is. Wat de

gezondheid van onze vereniging kon aantasten, was

ondermeer de nu nog voortdurende aantasting van de

studentensportvoorzieningen door de overheid. De dubbele

uitstroom van ouderejaars leden, als gevolg van

de Twee-Fasen-structuur heeft vaste vorm aangenomen

wat vooral in de commissies tot uiting komt. Daarnaast

de dreiging van de gemeente Eindhoven om de bruggetjes

over het Eindhovens kanaal te vervangen door dammetjes,

vanwege de slechte staat waarin deze verkeren.

Dit wat betreft de heetste hangijzers die ons van

buiten af hebben bedreigd en waarvan de dreiging nog

zeker niet verdwenen is.

12


Binnen de vereniging bleek de roeicommissie voor verbetering

vatbaar, wat geresulteerd heeft in een nieuwe

opzet in de vorm van de TRC . Deze commissie heeft er

voor gezorgd dat regio- en fuif- roeiers aan tal van

aktiviteiten konden deelnemen. ondanks de afwezigheid

van een toerroeicommissaris. Het wedstrijdroeien lag

kwalitatief op een rede! ijk hoog pei 1. kwantitatief

gezien zit Thêta nog lang niet aan haar top. Een dames

4+ in training, die nog blik trekken ook, is daarentegen

uniek voor Thêta.

De commissies hebben dit jaar gewoonte getrouw weer

veel werk verzet, ondanks verhoogde studiedruk. Toch

is een duidelijk versneld verloop in de commissies

zichtbaar. De ouderejaars van nu zijn stukken jonger

dan de ouderejaars van 6 jaar geleden, waardoor een

verarming van kennis en ervaring tegen gegaan moest

worden. Getracht is ook om jongerejaars leden te interesseren

voor commissiewerk, reden dat ondanks het

grote verloop, de commissies op sterkte zijn gebleven.

In de toekomst proberen te kijken is een moeilijke

zaak, maar is toch niet geheel onmogelijk. Kort gezegd:

wat zijn de zaken, waarop volgend jaar gelet

moet worden en wat kunnen wij als Thêta daaraan doen?

Ik denk dat de antwoorden en oplossingen van deze

vragen niet alleen vanuit het bestuur dienen te komen,

maar dat het de verantwoordelijkheid van ieder lid is

te zorgen dat Thêta kan blijven funktioneren in alle

facetten van haar bestaan. Continuïteit in de bezetting

van commissies, het coach-bestand en bestuur en

behoud van accomodatie gelden als belangrijkste aandachtspunten.

Ik wil hierbij beklemtonen dat juist in

deze tijd, waarbij de riemen worden aangesnoerd en de

kelen worden dichtgeknepen, dat onze persoonlijke

inzet de voorwaarde is voor een goede toekomst voor

Thêta. Ofwel: mensen, niet op onze lauweren rusten,

maar uit die luie stoel en aktief meehelpen de vereniging

draaiende te houden, zowel in de roei-, de

"werk-", als in de gezelligheidssfeer!

In verband met de bezuinigingen wi 1 ik tot slot nog

13


het volgende zeggen: er zullen zeker weer aantastende

maatregelen volgen; we dienen deze op de voet te volgen

en, waar moge 1 ijk, proberen de schade voor onze

vereniging tot een minimum te beperken, anderzijds ons

niet te laten afleiden en gewoon door te gaan met waar

we mee bezig zijn, opdat de E.S.R.-Thêta mogen roeien

en bloeien, zoals we dat gewend zijn!

14

Het 12e. net in functie.


ALGEMEEN JAARVERSLAG

Jan Schellekens, secretaris 1986-1987:

Algemeen jaarverslag der E.S.R. Thêta over het verenigingsjaar

1986-1987. In dit verslag worden de belangrijkste

gebeurtenissen ven het afgelopen jaar beknopt

weergegeven.

Het bestuur

Op de zesenveertigste Algemene Vergadering werd het

twaalfde Bestuur der E.S.R. Thêta gekozen dat bestond

uit de volgende personen:

Mar co Plan tema

Jan Sche llekens

Mark Langenhorst

Wessel Haasnoot

Rob Voorn

voorzitter

secretaris en vice-voorzitter

penningmeester

commissaris materiaal

commissaris roeien

Hoewel gestreefd werd naar een bestuur bestaande uit

zes personen, kon geen geschikte kandidaat gevonden

worden voor de functie van commissaris toerroeien. Het

dertiende bestuur zal wel weer uit zes personen bestaan.

Wegens het succes van het voorgaaande jaar werd ook

dit jaar TWIS, het tweede weekend in september, georganiseerd.

Met een deelname van 3/4 van de najaarsbasiscursisten,

mag ook dit weekend redelijk succesvol

genoemd worden.

De leden

Dit jaar steeg het ledenaantal wederom. Verwacht mag

worden dat nu een top bereikt is. Het aantal eerste-

15


jaars aan de TUE stijgt niet zo sterk meer als de

voorgaande jaren en door de dubbele uitstroom was het

aantal afstudeerders groter dan ooit tevoren.

Enkele opmerkingen dienen op deze plaats wel gemaakt

worden:

van de eerstejaarsleden van 1986 was, evenals vorig

jaar, slechts de helft eerstejaars student ;

- het commissiewerk blijft een zorgenkind : veel ken

nis valt weg omdat veel ouderejaars verplicht af

scheid moeten nemen. De commissies worden op deze

manier geforceerd verjongd.

De sportieve prestaties

Afgelopen jaar werden 7 blikken getrokken, een klein

aantal en voornarnel ijk het gevolg van het feit dat

slechts weinig wedstrijdroeiers in training gingen.

Wel opmerkelijk is dat er goed in de breedte gescoord

werd, de 7 blikken werden getrokken door 5 ploegen.

Andere op te merken feiten zijn dat dit jaar het eerste

2km-damesblik werd getrokken en dat op bijna iedere

2km-wedstrijd dit jaar blik werd getrokken.

Tijs v. Wershoven won dit jaar in een Asopos combinatie

de lichte divisie van de Head.

De vloot

De vloot werd uitgebreid met een Empacher vier met,

een Gehrmann oefenskiff en een door de bootsman afgebouwde

C2x-. Verder werden er 10 oars en 5 paar sculls

aangekocht. Er werden 10 oars verkocht aan de roeivereniging

Goes .

De accomodatie

Over de accomodatie valt dit jaar niet veel te vertellen.

De grootste veranderingen die dit jaar plaatsvonden

, waren het plaatsen van een extra bel in het MChok

en het metselen van een verhoginkje in de keuken .

Wel is het treurig dat enige onverlaten het nodig

16


Verder werden er twee wedstrijddagen voor de OOCUZcompetitie

georganiseerd. Aan de OOCUZ-competitie

namen 8 eerste jaarsploegen en een ouderejaars ploeg

deel. Maar liefst vijf van deze negen ploegen haalde

de landelijke OOCUZ-finale op de Bosbaan. Een ploeg

wist zelfs de finale te winnen. Ook dit jaar deed er

weer een Thêta-ploeg mee aan de Batavierenrace. Deze

ploeg eindigde op een 47sté plaats in een veld van 253

ploegen.

De begin dit jaar geïntroduceerde handleiding voor de

roei-instructie bleek een groot succes.

De materiaalcommissie voerde ook dit jaar vele kleine

reparaties uit, waardoor de toestand van de vloot op

hoog niveau werd gehouden.

De verenigingsactiviteitencommissie organiseerde de

gebruikelijke activiteiten. Zeer opvallend was de

geringe deelname van de eerstejaars aan het eerstejaarsweekend

en de afnemende balangstelling voor sommige

activiteiten. De thema-borrels die onder auspiciën

van de VAK werden georganiseerd, waren een

groot succes. De samenstelling van de VAK wisselde dit

jaar sterk.

De botenwagencompagnie reed dit jaar weer schadevrij,

al hadden ze soms wel wat last van de wind en de modder

.

De botenfondscommissie verzorgde wederom een aantal

werkacties. Het aantal deelnemers was redelijk te

noemen. Verder werden de leden van de "Club van Honderd"

bezocht en was er dit jaar een professorenroeidag.

De Tempo-redactie bracht dit jaar 7 Tempo's uit.

De jaarboekcommissie bracht dit jaar het eerste jaarboek

van de ESR uit. Inmiddels wordt er weer hard

gewerkt aan het tweede jaarboek.

18


De conuni ss ie toewijzing adviseerde ook dit jaar het

bestuur omtrent het toewijzen van boten. Het bestuur

zag zich genoodzaakt eenmaal aan de CT te vragen om

een advies opnieuw te bekijken.

De introconunissie maakte een nieuw introboekje en

werkte volgens dezelfde opzet als vorig jaar. Hierbij

konden alleen werkelijk geïnteresseerden zich voor de

basiscursus inschrijven. Omdat de basiscursus dit jaar

een week korter duurde dan vorig jaar, bleef de prijs

gelijk. Het aantal deelnemers bedroeg 90.

De ornamentenconuni ss ie ontwierp de Onderlinge-poster

1986, nieuwjaarskaartjes voor de vereniging en een

relatiegeschenk in de vorm van een lampje en zorgde

voor een breipakket.

De onderlingecommissie organiseerde de twaalfde Thêta­

Onderlinge wedstrijden. De wedstrijden trokken een

recordaantal inschrijvingen en waren ook dit jaar

perfect georganiseerd.

De kantinecommissie werd het afgelopen jaar aanzienlijk

verjongd. Vele eerstejaars werden lid van de

commissie. Halverwege dit jaar kreeg de KC een nieuwe

penningmeester.

De commissie schoonwater verrichtte ook dit jaar nuttig

werk door als het nodig was, grof vuil uit het

kanaal te verwijderen. Dit was in het begin nogal

moeilijk omdat er niet genoeg mensen te vinden waren.

Aan het eind van het jaar werd de commissie getroffen

door motorpech en moest zo haar activiteiten sterk

verminderen.

De Stichting Eindhovens Roeifonds

Het bestuur van de SER onderging dit jaar geen WIJZIgingen.

Het aantal leden van de SER nadert de 200.

19


Vooral het jaarboek blijkt een bijzondere positieve

werking te hebben: slapende leden worden wakker en

actieve leden worden actiever. Het jaarboek laat aan

de oud-leden zien wat Thêta te bieden heeft. Ook verscheen

dit jaar het SER informatienummer. dat aan

afstudeerders zal worden uitgereikt bij hun afstudeerreceptie.

De Koninklijke Nederlandsche Roeibond

Nadat met veel moeite het Huishoudelijk Reglement van

de KNRB was gewijzigd ten bate van de sponsor, de

Verenigde Spaarbank, begint deze sponsoring duidelijke

vormen aan te nemen. Ook Thêta heeft zijn eerste

graantje meegepikt in de vorm van een subsidie uit het

recreatiefonds voor de aankoop van een C2.

De Zuidelijke Roeibond

De ZRB had in het begin van het jaar nogal moeite met

het vinden van mensen voor de vrijgekomen plaatsen in

hun bestuur. Nadat zij tot tweemaal toe een deadline

hadden gesteld, werden er alsnog twee mensen gevonden.

Enid Gremee voor de functie van penningmeester en Bert

Willard voor de functie van commissaris regio-roeien.

Ondanks de slechte plaats van de ZRB op de wedstrijd

kalender, waren er toch weer veel inschrijvingen. Toch

wordt er naar gestreefd om weer terug te gaan naar een

tweewekelijkse cyclus.

De Nederlandse Studenten/Roeifederatie

Het geringe aantal buitenlandse deelnemers en het

overschatten van het ·aantal te verkopen truien en

stropdassen, hebben ervoor gezorgd dat de FISUkampioenschappen,

ondanks het positieve effect van de

FISU op de roeiwereld, een financiële strop werden. De

door Thêta, als een van de weinige, aangeboden garantiesubsidie

zal dan ook aangesproken worden.

Het bestuur van de NSRF onderging het afgelopen jaar

20


enkele wijzigingen: mej.J. van Catz werd secretaris en

de heer F. de Haan werd commissaris wedstrijdroeien.

Het niet-KNSRB-overleg

Het niet-KNSRB-over leg vond dit jaar maar eenmaal

plaats. Hier is duidelijk een stuwende kracht nodig,

omdat niet iedereen overtuigd 1 ijkt te zijn van het

nut van dit overleg. Om enkele voorbeelden te noemen:

een enquete over materiaal werd alleen door Thêta

teruggestuurd, een bijdrage in de administratie-kosten

werd · alleen door Asopos de Vliet betaald. Bij een

vergadering in mei j.l. waren alleen Thêta en Asopos

aanwezig.

De Stichting Studentenvoorzieningen Eindhoven

De contacten met de SSE verliepen altijd zeer prettig.

Jo Kantelberg bouwde een C2 af, zijn tiende boot. Ook

neemt zijn landelijke bekendheid toe: hij heeft het

afgelopen jaar veel klussen uit den lande verkregen.

Ook gaf hij twee materiaalcursussen voor de ZRB verenigingen.

Door het !HBO-experiment konden dit jaar 18 !HBOstudenten

lid zijn van de verenigingen.

Het verslag van de eerste drie jaar van dit experiment

is inmiddels naar de heer van den Bosch gebracht en

werd zeer positief ontvangen: het experiment zal voorlopig

gecontinueerd worden.

De eerste bezuinigingsgolf is voor de studentensport

in Eindhoven gelukkig zeer goed uitgevallen, maar

nieuwe maatregelen zijn op komst en het blijft dus

oppassen geblazen. Ook het pas gelanceerde nieuwe

wetsvoorstel betreffende het verkrijgen van studie

duurverlenging, is een ernstige bedreiging voor de

s tudentensport.

De vereniging trad onder meer door de volgende personen

naar buiten:

21


- Tom Keij was penningmeester van de ZRB;

- Paul Lindelauf was wedstrijdcommissaris van de ZRB;

- Antonin van de Bree, Wim Lones, Edgar Vredenbregt,

Jasper Leenders, Vincent Sijben, Nico Mutsaers, Cor

Spoor. Sten de Wit en Vincent van der Heijden waren

lid van de wedstrijdcommissie van de ZRB;

- Kees Vogelaar was voorzitter van de ESSF op persoon

lijke titel;

- Theo-Jan Simons zat in het algemeen bestuur van de

SSE op persoonlijke titel;

- Ad Oomen en Marco Plantema waren lid van de raad van

toezicht van de SER;

- Ric Schleijpen was bestuurslid van de SER;

-Sten de Wit, Dominique Elegeert, Jack van de Vijver,

Maarten Peeters en Vincent van der Heijden

verrichtten de tijdmeting op de ZRB-wedstrijden;

- Eric ten Hagen zat in de kascommissie van de NSRF

- Hans de Kok zat in de kascommissie van de ZRB.

Het bestuur vertegenwoordigde de ESR onder meer :

- op de receptie t.g.v. het huwelijk van Hein Lenders

en Karin Vonk;

- op de receptie t.g.v. het afscheid van burgemeester

Borrie;

- tijdens het informele gedeelte van de bestuurs wis

seling van de MSRV Saurus;

- op diverse vergaderingen van ROS, ZRB, NSRF, KNRB,

OOCUZ en de ESSF ;

-op de nieuwjaarsrecepties van de Universiteitsraad,

de burgemeester van Eindhoven en DEMOS;

- op de afstudeerrecepties van Jan Paul Teng, Rens ten

Hagen, Eric van Kaathoven, Wim Doedel, Mieke Salden,

Tijs van Wershoven, Jan van Beukering, Rob Janssen,

Arnoud van Walsum, Valentijn van Morgen, Carolien de

Graaf, Paul Lindelauf, Renske Rietbergen, Han Hetter

scheid, Cor van Hillo en Rob van de Berg;

- op de receptie t.g.v. het afscheid van professor de

Beer;

22


MATERIAALCOMMISSIE

Wessel Haasnoot, cormnissaris materiaal 1986-1987:

Wijzigingen in de vloot

De vloot onderging dit jaar de volgende wijzigingen:

- De in 1986 bestelde houten Empacher wedstrijd

vier-met kwam aan en zal "Diomedes" gedoopt worden.

- Er wordt een nieuwe oefenskiff van Gehrmann, de

"catch-up", toegevoegd aan het toermateriaal.

- Het Gehrmann casco C2 werd als C2x en C2- afgebouwd

en wordt "Hernia" gedoopt.

Tevens werden dit jaar tien nieuwe houten "Original

Karlisch" riemen bij Finke-und-Sormnerfield en vijf

paar sculls bij Sutton besteld.

Er werd dit jaar een ergometer aan de vloot toegevoegd.

Er verdwenen veertien riemen uit het bestand, vier

zijn er gebroken en tien schoppen werden verkocht aan

de roei vereniging Aross. Er verdwenen ook nog drie

sculls: alle drie gebroken tijdens een aanvaring.

Het vermelden waard is wellicht, dat alle in de vloot

aanwezige boten dit jaar op het water zijn geweest. De

Thêtaan werd voor het gehele seizoen voor fl 400,- aan

Proteus-Eretes verhuurd.

Belangrijkste werkzaamheden van de MC

De materiaalcormnissie deed weer het kleine werk aan

boten en riemen. Vooral de riemenreparatie is dit jaar

geheel door de MC gedaan. Tijdens drukke perioden

zoals basiscursus en OOCUZ-wedstrijden, moest soms van

het per set repareren worden afgeweken, wegens tekort

aan fuifriemen. Er zijn daarom wedstrijdriemen doorgeschoven,

temeer omdat er onevenredig veel wedstrijdriemen

waren.

24


Tijdens de schuurdag werden er 64 riemen en sculls

geschuurd en afgelakt.

Verder heeft de MC achter verschillende voetenboorden

aangezeten, die spontaan de neiging kregen zich regelmatig

van boot tot boot te verplaatsen.

De belangrijkste werkzaamheden van de bootsman

Dit jaar is de Slotboom wegens een instapfout totalloss

geweest, maar gelukkig kon deze door Jo worden

gerepareerd.

De Janus werd ernstig beschadigd door aanvaring met

een drijvend stuk vuil, de Snippe en de Goudeket kregen

nieuwe riggers. De Silvia onderging een grote

revisie waarbij de spanten werden verstevigd, de

Roodenhuis werd van een nieuwe laklaag voorzien, de

Jac kreeg een nieuw voetenboord systeem, het dekje van

de Killer Queen werd zodanig aangepast dat het weer

voor zware roeiers geschikt werd, de Aias werd tenslotte

na eèn lompe manier van uittillen weer gerepareerd.

De Orestes werd na een aanvaring ernstig beschadigd en

zal volgend verenigingsjaar worden gerepareerd.

Dat de naam van de bootsman der ESR Thêta, Jo Kantelberg,

in het land algemene bekendheid begint te krijgen,

bleek uit het feit dat deze Jo dit jaar grote

klussen voor de M.W.C., TSR Vidar, DRV l.a.ga en RRV

Aeneas heeft gedaan, en dit jaar wegens groot succes

twee materiaalcursussen heeft gegeven.

De toestand van de vloot

De toestand van de vloot is gehandhaafd op het peil

van de vorige jaren en is dus prima.

Over het toermateriaal valt te zeggen dat de gladde

boten nogal wat onderhoud vergen, vanwege een slordige

of onkundige materiaalbehandeling. De Hasle boten

Pollux en Castor worden erg zwak en ook de overneadsche

boten blijven zorgenkinderen. Het blijft opppassen

dus.

25


De materiaalbehandeling

Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken, dat de jongerejaars

hoe langer hoe nonchalanter met het materiaal

omspringen. Men beseft niet dat de vloot het

hart van de vereniging is en dat anderen zich inspannen

om de vloot in conditie te houden. Er zijn steeds

meer mensen die de gedragscode om zuinig met roeimateriaal

om te springen overtreden. De code om niet met

roeimateriaal te brassen, bestaat zelfs bij de meest

braszieke vereniging. Materiaal dat er niet meer zo

mooi uitziet, hoeft niet kapot, maar zou juist met

nodige aandacht moeten worden behandeld. De MC bestaat

niet uit dom werkvolk wiens lot het is om reparaties

te verrichten. Gelukkig gaat het slechts om een enkeling,

die zich zonodig moet manifesteren met een lompe

materiaalbehandeling en het roeiplezier van anderen

moet vergallen. Het is dan ook het recht van eenieder,

misschien zelfs een plicht, om deze mensen op te voeden

of, in erge gevallen, zelfs te weren uit de vereniging.

Tenslotte nog wat opmerkingen ten aanzien van de wedstrijdroeiers.

Sommige denken verstand van roeimateriaal

te hebben en denken dan ook het recht te hebben

om bepaald materiaal te bestempelen als slecht, lomp,

zwaar of wat dan ook. Ze beseffen dan niet, dat zij

niet alleen dit materiaal, maar ook zichzelf impopulair

maken. Dit is kapitaalvernietiging en het komt

het helaas toch al in een moei 1 ijke tijd verkerende

werdstrijdroeien niet ten goede.

Accomodatie

Met een gloednieuwe accomodatie waren er dit jaar

alleen wat aanvullende werkzaamheden. De belangrijkste

waren een extra telefoonbel in het MC-hok en op de

werkdagen werd een verhoogd vloertje in de keukern

gemaakt. Deze klussen werden door de heer Vincent

Sijben aangepakt. Verder werden de plafonds in de

26


douches opnieuw gelakt.

Het wel en wee van de MC en de bootsman

Dit jaar bouwde Jo Kantelberg zijn tiende boot af, de

C2(x)-. Op de VSB-regatta ontving hij daarvoor een

(dubbele) koperen dol.

Van de externe contacten werden die met Verschoor,

Busman, Finke und Sommerfield en Gehrmann gekontinueerd,

die met 3M, Sikkens en Busman werden hersteld na

enige communicatieproblemen. Er werden nieuwe contacten

aangeknoopt met Empacher en Sutton. De contacten

met de sporthal waren evenals vorig jaar weer goed.

Tenslotte wil ik eenieder bedanken die voor een glad

ver loop van mijn jaar hebben gezorgd, mijn medebestuursleden

en huis- en studiegenoten voor hun geduld,

Jo Kantelberg en de MC-leden voor de inzet en prettige

samenwerking.

27


COACHCOMMISSIE

De volgende ploegen hebben deelgenomen aan de

nationale tweekilometer-wedstrijden:

2 lichte skiffeuses: Carolien de Graaf

Monique Somroer

coach: Reggie van Leeuwen

1 dames vier met:

janneke Broekhuijsen

Ellis ten Dam

Marian Wijnans

Ellen Wijnant

coach: jos Verduin

2 lichte skiffeurs: Servaas van de Ploeg

coach: Theo van de Putten

Tijs van Wershoven

coach: Tom Jansen

1 lichte vier

1 twee zonder:

2 skiffeurs:

1 vier met:

28

met: Jos Hoonhout

Ed Kooijman

Marc van Slagmaat

Steven van de Velde

coach: Ron van Gendt

Ad Oomen

Marc de Wit

coach: Vincent Sijben

coach:

coach:

Frans Linssen

Boris Traa

Boris Traa

Frans Linssen

Huihert van de Heuvel

Peter Melio

Kees Roos

jeroen Silfhout


coach: Pieter Bögels

Theo-Jan Simons

De eerste wedstrijd van dit jaar waren de Asopos

Najaarswedstrijden. De eerstejaars-ploegen waren hier

niet zo succesvol maar bij het nuJTUner BC4+ werd een

blik getrokken door een tweedejaars ploeg. Aan de Paul

Veenemans Prijs werd dit jaar deelgenomen door vijf

ploegen. Ron van Gendt was ook dit jaar de beste

Thêtaan in het totaalklassement, hij werd vierde in

het lichte veld. Tijs won in dit veld het onderdeel

roeien.

De eerste wedstrijden van het nieuwe jaar werden niet

de Kurk winterwedstrijden omdat deze werden afgelast

wegens ijsgang. De Heineken roeivierkamp opende het

seizoen maar werd een tweekamp vanwege harde wind.

Thêta was vertegenwoordigd met een volledige acht en

vier combinatieploegen. Deze ploegen startten ook op

de Head met hierbij nog een dames dubbelvier. Tijs van

Wershoven werd met zijn combinatieploeg winnaar van

het lichte senioren veld. Door een aantal ploegen werd

nog deelgenomen aan de Skiffhead en de DD-race.

Tijdens het tweekilometerseizoen werd op bijna iedere

nationale wedstrijd een Thêta-overwinning behaald. Op

de Randstadregatta won de lichte vier, Jos, Ed, Marc

en Steven, het nuJTUner LN4+ en werden hierdoor

Overgangs.

De Hollandia, dit jaar op de Roeibaan Beekse Bergen

verroeid, betekende voor de zware vier met Huibert,

Peter, Kees en Jeroen hun eerste blik; zij wonnen het

nuJTUner B4+.

Servaas zegevierde op de ZRB wedstrijden in de LNlx

finale. Op de ARB kwam de dames vier als eerste over

de finish bij het nummer DB4+. Janneke, Ellis, Marian

en Ellen zorgden hiermee voor de eerste Thêta- damestweekilometerblikken.

Servaas won opnieuw het nummer

LNlx op de Martini Regatta en werd overgangs bij het

scullen.

Op de NSRF-Slotwedstrijden won Servaas zijn derde

blik. Met een Beatrix-skiffeur werd hij eerste bij

29


die op nationaal niveau mee kunnen draaien zal een

bredere basis nodig zijn.

Tot slot een woord van dank aan eerdeder die zijn

medewerking heeft verleend aan al die aktiviteiten die

tesamen het verenigingsjaar 1986-1987 vormden.

Rob Voorn,

Commissaris roeien 86/87.

Bijlage: lijst van overwinningen 1986/1987

Head of the River Amstel

LS8+ Tijs van Wershoven

Randstad Regatta

LN4+ Jos Hoonhout, Ed Kooijman, Marc van Slagmaat,

Steven van de Velde.

Hollandia

B4+ Huihert van de Heuvel, Peter Melio, Kees Roos

Jeroen Silfhout.

ZRB wedstrijden

LN1x Servaas van de Ploeg.

ARB wedstrijden

DB4+ Janneke Broekhuijsen, Ellis ten Dam, Marian

Wijnans, Ellen Wijnant.

Martini Regatta

LN1x Servaas van de Ploeg.

NSRF Slotwedstrijden

L02x Servaas van de Ploeg

LDN2x Carolien de Graaf, Monique Sommer

stuurblik Karel Haverkorn, LOS+ van Phocas.

31


houden, voor zover je fantaaie dat toelaat. Kontakten

met de menaen, die op enigerlei wijze betrokken zijn

met de vereniging waren in het algeaeen erg plezierig.

Hieruit blijkt dat onze reputatie lang niet slecht is.

{Alleen in Parijs zou ik me de komende tijd niet meer

in een Thêta-jasje vertonen als ik jou was).

Al met al wel een tropenjaar met ups en downs, maar

spijt zal ik er nooit van krijgen. Deetman kan wel

zitten te zeuren, maar naar mijn mening moeten dit

soort dingen kunnen, daar we anders rare dingen gaan

doen, zoals sinaasappelborrmen gooien naar je eigen

nationale elftal, appeltjes van oranje..... Na een

jaar intensief meedraaien met de vereniging, is Thêta

natuurlijk langzamerhand vergroeid geraakt met je

leven en alleen al vanuit dat feit lijkt me amputatie

hiervan, een rotgevoel. Ik hoop daarom en wens vooral

dat het Thêta het komende jaar en nog lang daarna net

zo goed mag gaan (of nog beter) als in het afgelopen

jaar, zodat een ieder toekomstig Thêtaan hier op waardevolle

wijze het lidmaatschap kan vervullen.

Jan Sche 11 ekens:

Wat een jaar.

De dagen tussen 6 november 1986 en 5 november 1987 zal

ik niet snel vergeten. Ik heb in deze 364 dagen veel

gekregen. Om er maar een paar te noemen: ervaring,

vergadertechniek, vrienden en bekenden, relaties,

minder goede vrienden, een veranderd levensritme en

een verhoogde bloeddruk.

Ondanks dat het niet altijd niet even leuk was, zijn

er toch al dingen die ik nu mis. Om maar een voorbeeld

te noemen: ' s maandags vanaf ongeveer 20. 00 uur voe 1

ik me behoorlijk ontaard. Na 43 maandagen vergaderd te

hebben geeft het toch snel een leeg gevoel als je

thuis zit. Ook zijn er mensen die je vorig jaar iedere

33


dag zag en die je nu al drie weken niet meer gezien

hebt.

Waar ik het meeste heimwee naar heb zijn toch wel de

zomeravonden en -nachten op het vlot na een bestuursvergadering.

Alle puntjes van de vergadering nog eens

rustig evalueren, het gedrag van sonunige leden te

bespeken en alle eventueel ontstane meningsverschillen

uit te praten onder het genot van een drankje.

Dat niet alle bestuursvergaderingen zo rustig eindigden

was niet altijd de schuld van de vergaderpuntjes,

maar lag ook wel eens aan een spontaan spuitende poederblusser.

Het vervelendste van het afgelopen jaar

vond ik toch wel de tegenwerking die je van sonunige

mensen krijgt en dan bedoel ik niet mensen die komen

met gefundamenteerde kritiek, of mensen die je op je

fouten wijzen . maar mensen die je opzettelijk tegenwerken

door bijvoorbeeld pas heel laat een sportkaart

te kopen, hun contributie heel laat te betalen of zich

gewoon niks van een bestuur of iets dergelijks aantrekken.

Dit waren gelukkig wel erg weinig mensen, maar dit

kleine aantal kan je het leven behoorlijk zuur maken.

Bij de plezierige en ontspannende zaken tijdens het

afgelopen jaar wil ik ook nog het bezoek aan sonunige

wedstrijden noemen, met als uitschieter de Martini (in

een tentje) en Parijs in 6,5 uur tijdens de 500e bestuursvergadering.

Tot slot wil ik mijn 4 collega's en alle leden bedanken

voor het afgelopen onvergetelijke jaar.

34


Uittreerede van Wessel Haasnoot:

Het is niet gebruikelijk dat de materiaalconunissaris

een uittreerede houdt op de wisselingsvergadering. Dit

moet echter worden gezien als een noodkreet van een

bestuurslid aan de vereniging.

Toen ik in het begin van het jaar de taak van Gerard

van den Broek overnam, had ik de eer Conunissaris Materiaal

van de Roeivereniging Thêta te mogen zijn. De

taak bleek zwaarder te zijn dan ik dacht. Vooral omdat

de verschillende belangengroepen binnen de vereniging

die taak anders opvatten. Als bestuurslid is dan jouw

taak om tussen deze belangen te schipperen, en het

ieder zo veel mogelijk naar de zin te maken. Tenslotte

ben je met z'n allen lid van deze vereniging, een

groep mensen met dezelfde belangen.

Helaas is het juist dit laatste wat ik mij binnen deze

vereniging afvraag. Hoe leuk is het om met je kritiek

mensen over de rooie te laten gaan, hoe leuk is het om

net zo lang te zeuren of te kankeren tegen iemand tot

hij kwaad wordt en wegloopt?_ Het is een hele sport

gebleken om mensen zo goed mogelijk af te zeiken en

borrelende beerputten open te trekken. Wat is een

vereniging die bestaat uit leden met een 1 ijfspreuk

"iets doen?? Daar zijn anderen toch voor"? Toch is dit

de huidige trend. Men beseft kennelijk niet, dat mensen

die zich inzetten om het roeimateriaal in orde te

houden, regelmatig een verenigingsblaadje uitbrengen,

zorgen dat er genoeg te eten en te drinken is tegen

een redelijke prijs, of zorgen dat de boten op tijd op

de wedstrijden zijn, op deze manier geheel gedemotiveerd

raken. je steekt ontzettend veel tijd in Thêta,

en als je logisch nadenkt, is het eigenlijk onnatuurlijk

dat je nog iets doet.

3S


Het ziJn juist de aktieve mensen, die er geen zin meer

in hebben, en de boosdoeners die zich in de anonimiteit

kunnen verschuilen. Want aktief zijn, je inzetten

voor de vereniging is immers niet leuk: er zijn altijd

wel anderen die jouw inzet tegenwerken. IK vond het in

elk geval NIET leuk. Ik heb dan ook spijt dat ik ooit

MC-baas geworden ben.

Als ex-bestuurslid heb je kennis en ervaring. Probeer

deze dan ook ten gunste van de vereniging aan te wenden:

maar al te vaak gebruiken senatoren hun kennis,

het zekere aanzien, om anderen dwars te zitten die

veel meer tijd in de vereniging steken dan zij zelf.

Natuurlijk zijn het deze mensen, die een smet werpen

op de huidige senaat, en de positieve senatoren overschaduwen

met hun demotiverende akties. Ik heb dan ook

lang moeten nadenken om plaats te nemen in deze senaat.

Maar als ik mij van de senaat zou distantiëren,

dan zou ik mij ook distantiëren van de grondgedachte

van die senaat: het behouden van kennis binnen de

vereniging. Ik ga daarom de senaat in met het voornemen

om de vicieuze cirkel "iedereen kankert op iedereen"

te doorbreken.

Ik ben van mening, dat het nu hoog tijd wordt om ervoor

te zorgen dat het woord "vereniging" weer aan

zijn oude definitie "groep mensen met dezelfde belangen"

gaat voldoen. Want zo kan het niet langer.

Daarom roep ik de echte Thêtaan op om de mensen op te

voeden die zich ten koste van anderen lopen te manifesteren,

en de mensen die zich uit lopen te sloven

voor de vereniging te steunen. Laten we ervoor zorgen

dat Thêta de periode van Twee-Fasen struktuur, bezuinigingen

op studiebeurzen en studieduur en de hiermee

gepaard gaande verhoging van de tijdsdruk overleeft.

Want het wordt verdomme alleen maar moeilijker. Realiseer

je wat het betekent om een tijdvretende functie

binnen Thêta te verrichten en ook nog eens te zorgen

36


dat je kunt afstuderen. Een afleiding, een reden om

eens niet achter de boeken te hoeven zitten, is ontzettend

belangrijk. We zijn geen computers die de dag

en nacht door kunnen werken. Laat een periode van

aktief zijn binnen de vereniging niet uitlopen op een

"verplicht praktikum". Heb waardering voor mensen die

iets doen waar je zelf geen zin of geen tijd voor

hebt. Thêta is op zich een dynamische en goed draaiende

vereniging met een goede struktuur. Op bijna alle

fronten hebben we iets voor op de andere roeiverenigingen.

Het zou te gek zijn dat we van de "roeiscene"

zouden verdwijnen vanwege tegenwerkende krachten binnen

onze vereniging. Laten we problemen oplossen door

ons in te zetten en niet door ons af te zetten. De

laatste jaren is Thêta steeds gegroeid, maar het aantal

mensen dat zich inzet voor de vereniging is niet

meegegroeid. Als we eens wat mee de handen uit de

mouwen steken, en de anderen die dat ook doen wat meer

respecteren, dan blijken problemen ineens niet zo

groot meer als we ze maken.

Misschien zijn er nu mensen, die de vaak gehoorde

stel! ing "oude ballen kankeren al tijd" naar voren

brengen, en zeggen "je zit nu zelf ook te kankeren".

Ik ben van mening dat het leveren van kritiek op zich

geen kwaad kan, zo lang het maar opbouwend blijft .

Maximale prestaties op elk gebied bestaan uit een

samenspel van wederzijdse inzet en opbouwende kritiek.

Daarom wi 1 ik beslui ten met de ongebruikelijke

woorden:

"Opvolger(s), sterkte".

37


Mark Langenhorst:

Tja, het bestuursjaar zit er alweer 2 weken op, dus

tijd voor een terugblik. Het was geen gemakkelijk jaar

en ik kijk er met gemengde gevoelens op terug . Altijd

bezig met de vereniging, helaas vaker met werk dat

anderen (beter) hadden kunnen doen dan puur met je

eigen bestuurstaak.

Ik zal u maar niet vervelen met verhalen over wanbetalers,

verzekeringskwesties, kasboeken bijwerken, rekeningen

sturen etc.

Er waren ook leuke dingen zoals de bestuursvergaderingen

en daarvan wil ik er een speciale uitlichten.

In het twaalfde bestuursjaar der E.S.R. Thêta werd de

500e bestuursvergadering gehouden en zoals de traditie

ons voorschreef zou die in Parijs gehouden moeten

worden. Dat bestuursvergaderingen niet altijd even

serieus zijn, moge uit het volgende blijken:

"Notulen van de 500e bestuursvergadering de E.S.R.

Thêta, gehouden op 17 oktober 1987 op Place Pigalle,

Place Charles de Gaulle, Avenue Kleber, Trocadero.

Pont d' Iena, onder Tour Eiffel, langs de Seinekade,

erg lang, St. Michel, Pont Notre Dame , Les Halles,

schuin onder Pont Neuf, Pare Tuilieres, Place de la

Concorde en Rue de la Madeleine, alle te Parijs,

Frankrijk.

Aanwezig was het gehele twaalfde bestuur.

Agenda: 1. Opening 7. Materiaal

2. Notulen BV-499 8. Bruggen

3. Post in/uit 9 . Bui tenboordmotor

4. Mededelingen 10. Beleid

5. Commissievergaderingen 11. Rondvraag

6. Leden 12. Sluiting

38


Ad 1 . Opening

Met een krachtige champagneplop opent de voorzitter de

vergadering en morst vervolgens 1/4 liter champagne.

Ad 3. Post in/uit

Post in: Tickets, biliets de metro en een Plan de

Par is

Post uit: Champagne, baguette, camembert en een advertentie

voor het Eindhovens Dagblad (aankondiging BV

500)

Post af: Nieuw bestuur

Ad 4. Mededelingen

Marco: Zo luxe als je in Parijs de geit kunt verzetten

kun je het nergens.

De clochards hebben deze vuilnisbak al leeggegeten.

Mark: De Eiffeltoren is bloedmooi maar slap.

Er drijft K. Roos in de Seine.

Wessel: Ile de la Cité wordt om 17.00 uur gesloten.

Rob: Er is video geweest op Place Pigalle.

Er is een nieuwe invalide vier met, ze verschenen te

laat aan de start, ze droegen geen verenigingstenue en

ze moesten direct na de start lossen.

Jan: De receptie van Napoleon is bezocht, het bier was

alleen wat dood geslagen.

Ad 5. Commissievergaderingen

CSW: Wessel, er ligt een kleurentv bij Pont Neuf.

BWC: In een bus kunnen meer mensen maar minder boten.

CT De Moulin Rouge is toegewezen aan de dames 4+.

Ad 6. Leden

Sten de Wit krijgt een schuurboete, het binnenwerk van

de Eiffeltoren. ·

Edwin krijgt fl 5,- boete voor het niet sluiten van de

klep van Schroder.

Het aspirant bestuur krijgt een boete. Ze moeten een

jaar lang het bestuurshok bevolken, omdat ze ongeoorloofd

gebruik hebben gemaakt van klasse 1 bussen,

ongecoacht zijn ingestapt en geen wit shirt op boeg

hadden.

39


The nightmare makers

De ballen van El Boe,

Joost Dubois

cor van Hi llo

Victor Konijn

Alf Moens

COMMISSIES

41


BOTENWAGENCOMPAGNIE

Marc Cijffers:

Het Materiaal

De in het vorig jaar aangeschafte trekker, de DAF 900,

toonde dit jaar nog meer dan het vorige jaar, ZIJn

capaciteiten. Meer vermogen zorgde ervoor dat de

B.W.C. nog beter de afspraken t.a.v. de op- en aflaadtijdstippen

kon nakomen.

Niet alleen in roeierskringen maar ook daarbui ten,

baarde de trekker opzien, zoals uit meerdere publicaties

bleek. Ook mocht de B.W.C. zich verheugen in de

belangstel! ing van DAF die de trekker een week lang

leende voor een testritje door de straten van Parijs.

Dat de trekker ook tijdens minder ideale weersomstandigheden

aan zijn eisen voldeed, bleek wel in het

begin van dit jaar, toen de combinatie voorafgaand aan

de Heineken de stormvastheidsproef doorstond. Iets dat

niet iedere botenvervoerder zeggen kon. Maar dat ook

onze trekker zijn grenzen kent, bleek wat later toen

een onzer chauffeurs een erkend moeras poogde te doorkruisen.

De onderhoudswerkzaamheden aan de trekker bleken,

zoals verwacht, drastisch te verminderen. Hierdoor kon

meer aandacht besteed worden aan de aanhanger. Zo

konden er enkele kleine schades hersteld worden en is

er ook een oplossing gevonden ter verbetering van de

vering van de aanhanger. Aandachtspunt blijft het dek.

Dit zal vermoedelijk het komend jaar compleet vervangen

worden.

De activiteiten

De B.W.C. verzorgde dit jaar het botentransport voor

de volgende klanten: Argo, Aenas, Dudok, Vidar, Vi-

42


king, Orca, Phocas, Leerdam, Beatrix, Saurus, Proteus,

Njord, Triton, Gyas, de Maastrichtse Watersport Club,

de SSE, de ZRB, de KNRB, de organisatie Koninklijke

Hollandbeker, Busman en ... roeivereniging Breda.

De B.W.C. was daartoe aanwezig op alle nationale-,

diverse regio-, gezelligheidswedstrijden en diverse

evenementen in de regio. De_B.W.C. stelde zijn trekker

tijdens de Koninklijke beschikbaar voor het rijden met

de tribune.

Verder heeft de B.W.C. vooruitlopend op nieuwe wettelijke

regelingen, in overleg met het Ministerie van

Sociale Zaken en Werkgelegenheid, een ontheffing van

het chauffeursdiploma verkregen voor chauffeurs met de

leeftijd tussen de 18 en 21 jaar. Voorheen gold dat

een chauffeur, die een vrachtwagen voor zijn hobby

bestuurt, deze ontheffing slechts kon verkrijgen indien

hij 21 jaar of ouder was.

Representaties

De B.W.C. representeerde zich o.a.

- tijdens de TWIS bij de doop van de nieuwe trekker in

oktober vorig jaar. Tijdens deze dag waren personen

uit het bedrijfsleven aanwezig zoals o.a. van vracht

wagenfabrikant DAF en autobedrijf de Burgh.

-De B.W.C. was verder aanwezig op beide open dagen

van autobedrijf de Burgh, ter gelegenheid van de

aflevering van de 5000ste DAF bedrijfswagen.

-De B.W.C. representeerde zich op het afstudeerfeest

van Jan van Beukering.

-Verder bij de BOWA's van Aegir ter gelegenheid van

de doop van hun nieuwe trekker. Dat ook het rijden

bij de B.W.C. zijn sportieve kanten kent, bleek na

het behalen van de beker voor de 3e prijs in de

daarvoor georganiseerde rally-rit. Dit was tevens de

1ste prijs in het vrachtwagenklassement.

43


Ook dit jaar bleek het wederom zeer moeilijk te zijn

bedrijven te interesseren om onze vereniging financiëel

te ondersteunen.

De Club van Honderd. Toegetreden zijn: prof. Bokhoven

en prof. Van Overbeeke. Er zijn verschillende contacten

gelegd met bedrijven via hoogleraren.

Verder is er een professoren-roeidag georganiseerd en

zal onderzocht worden of er interesse is een regelmatig

terugkerend roei-evenement op te starten voor

professoren en medewerkers.

Vermeldenswaard is verder dat er een koninginne-ontbijt

heeft plaatsgevonden op het vlot onder de stralende

zon, dat het CBF-boekje voltooid is en dat het

jaarboek positief ontvangen is door de leden van de

Club van Honderd en anderen notabelen.

Tegenover de inkomsten stond het afgelopen jaar een

vrij groot bedrag aan uitgaven. Zo zijn o.a. aangeschaft

een nieuwe houten empacher vier met stuurmari,

een nieuwe Gehrmann kunststof skiff. een casco C2welke

door Jo Kantelberg is gebouwd, evenals een aantal

palen en riggers.

Nadat de heer B.A. Schreurs zich ervan vergewist had

dat hij een waardig opvolger gevonden had in de persoon

van de heer J .A.M.M. de Kok, trok hij zich met

een gerust hart terug als voorzit ter van de CBF der

ESR Thêta. Ivm andersoortige bestuurlijke beslommeringen

droeg de heer T.J.L.W. Simons het secretariaat

over {het abbaciaat was niet in de Dikke van Dale te

vinden) aan de heer H.J. van den Heuvel.

Tot de CBF traden in het verenigingsjaar 86/87 toe:

mej. M. v.d. Garde, mej. C. Geurden en de heren M.A.

Langenhorst. A.G. v.d. Bree en P.I. Melio.

Uit de commissie trokken zich terug: mej. E. Vinkenborg

en de heren B.A. Schreurs, W. Doedel en M.K.E.

v.d. Vijver: hun is de CBF veel dank verschuldigd voor

het werk dat zij gedurende vele jaren verzet hebben.

4S


COMMISSIE SCHOONWATER

Arnold Niessen:

Sprak Sten vorig jaar nog van "koene ridders". dit

jaar zijn de verhalen hierover door onze vriend Deetman

definitief naar de rijke historie verwezen. Het

hedendaagse synoniem voor de goedendag, de plank met

spijkers, groeit echter nog welig op de kanaalbodem.

Het aantal schades heeft dit ook wel duidelijk gemaakt.

Voer in Zeebrugge de "Herald of free enterprise"

met open boegdeuren weg, bij Thêta vertrokken

dit jaar de "Janus" en de "Jac" met gesloten luchtkasten,

maar beiden kwamen terug met geweld geopende

rompen. Ziehier het bestaansrecht van de CSW.

Deze schades werden immers veroorzaakt door niet vaak

en ver genoeg uitvaren. Daarom besloten een aantal

MC-ers en enkele anderen de a;w nieuw leven in te

blazen. Een ware heroprichting! Om ver genoeg uit te

kunnen varen, bleek ook een nieuwe motor nodig.

46


COMMISSIE TOEWIJZING

Ad Domen:

De Commissie Toewijzing adviseert het bestuur omtrent

toewijzing van en toestemming voor boten aan de diverse

ploegen.

Aanvragen hiervoor leverden, op een enkele na, geen

noemenswaardige problemen op. Dat kon ook nauwelijks:

mede door 'n voortzetting van het soepele toewijzingsbeleid

kon meestal 'n positief advies uitgebracht

worden.

Toch is dit jaar niet volledig naar wens verlopen.

Kernpunten hierbij zijn: snelheid waarmee aanvragen

afgehandeld werden en direkte betrokkenheid bij het

roeigebeuren. Verder is het niet wenselijk dat 'n

wedstrijdroeier en -coach in deze commissie zitten.

Oorzaak hiervan is dat beschikbare capabele mensen

nauwelijks te vinden zijn en dus noodgedwongen concessies

gedaan moeten worden aan de meest wenselijke

samenstelling. Die samenstelling zal trouwens binnenkort

drastisch veranderen. Drie leden stappen op omdat

zij of afgestudeerd zijn of geen tijd meer kunnen

vrijmaken. Er zal nog steeds naar oplossingen gezocht

moeten worden om deze problemen het hoofd te bieden.

47


INTROCOMMISSIE

Peter Melio:

Dit jaar trok de introcommissie ten strijde met bol-.

hoed, introboekje, strooifolders en posters om de

nulde-jaars te attenderen op het bestaan van de E.S.R.

Thêta. Het gevolg was dat 450 nulde- en ouderejaars de

loods bezochten om zo kennis te maken met Thêta. Voor

90 mensen bleek deze kennismaking aantrekkelijk genoeg

om de basiscursus te gaan volgen. Met als resultaat

dat (waarschijnlijk) na de 49ste A.V., Thêta er 65

nieuwe leden bij heeft.

Het introboekje is grotendeels gelijk gebleven aan de

uitvoering die Huihert v/d Heuvel en Jeroen Si lfhout

vorig jaar gemaakt hebben. Het lubben van adverteerders

kostte veel tijd, maar door de inzet van Kees

Roos en bovengenoemde lukte dit wonderwel.

De strategie van de introcommissie was nog steeds

gericht op het aantrekken van T.U.-studenten. Dit

omdat voor het I .H.B.O. nog steeds een proefperiode

gold.

De gehele intro zijn we actief geweest op de T.U.

Beginnend bij het opvangen van de nulde-jaars maandagmorgen,

de sportmarkt tot s'avonds laat op de bunker.

Tevens zijn we aanwezig geweest op de dames-intro,

welke een week eerder plaatsvond. Bij deze wil ik

alle mensen die tijdens de intro ons hebben geholpen,

en zonder wie deze niet zo soepel zou zijn verlopen,

hartelijk bedanken.

48


KANTINECOMMISSIE

Vincent van der Heyden:

Tappers

Het afgelopen jaar was de kantinecommissie qua tappers

op sterkte. Bijna iedere avond twee mensen achter de

bar werd mogelijk gemaakt door een aantal nieuwe leden.

In het kantinebestuur is de penningmeester afgetreden.

Edwin Schroder heeft de taak op zich genomen

de kantinecenten op juiste wijze te beheren. Wegens

mogelijke bestuursaktiviteiten zal Johan Haarman hem

opvolgen. Het Tappers Bazen Collectief, ofwel het TBC,

met als leden Nico Bij lemeer en Paul van Haren is

opgeheven, Kees Roos is tappersbaas geworden. Ook hij

zal echter deze taak wegens mogelijke bestuursaktivitei

ten naast zich neerleggen. Annemarie Dirks zal de

nieuwe tappersbazin worden. Nog net binnen het verenigingsjaar

is er weer een commissaris tosti's nl. Ilse

Verspeek, die hiermee de tweede telg is uit het tosti­

-commissaris-geslacht. De kantinecommissie heeft ook

dit jaar diverse aktiviteiten ontplooid voor de vereniging

zoals de ijsweken en voor de leden van de KC

zoals de excursie naar brouwerij de Kluis in Hoegaarden,

diverse etentjes en een tapinstruktie o.l.v.

Vincent Sijben. Ook zijn er regelmatig vergaderingen

geweest .

Accomodatie

Er is dit jaar weer het een en ander verbeterd aan de

accomodatie. Zo is er een professioneel tosti-apparaat

aangeschaft dat helaas pas na enige reparaties goed

werkte. Verder is er een einde gemaakt aan de verwarring

rond de grote en kleine glazen voor bier en fris

enerzijds en thee en chocomel anderzijds met de aan-

49


schaf van theeglazen. Deze theeglazen zijn bovendien

voorzien van een oor zodat thee-drinkers niet langer

herkenbaar zijn aan verbrande vingertoppen.

Van de AOR is een zestal stevige stoelen gekocht.

Verder is de kantine opgefleurd met wat beter zittende

bankstellen en is de piano vervangen. Achter de schermen

is er ook gewerkt. De vloer van de keuken onder de

kratten is verhoogd. Na het schoonmaken van de vloer

loopt er nu niet steeds weer water vanonder de kratten

· hetgeen het schoonmaken sterk vereenvoudigt.

Het paalsysteem is in een andere vorm opgeslagen,

voorlopig als experiment. Op deze wijze hoopt de KC

een snellere verwerking te bewerkstelligen en daarmee

de service te vergroten. Er wordt al een half jaar

door de appelflappen-leverancier een snelle oven beloofd.

Tot op heden is die nog niet binnen. Tot slot

zijn be!de vrieskisten dit jaar vervangen.

Leden en aktiviteiten

Hoewel de kontakten dit jaar tussen de kantinecommissie

en anderen goed zijn verlopen blijkt toch vaak

achteraf dat er niet of onvoldoende opgeruimd wordt in

de keuken. Een wijziging in het regelement van orde

was het gevolg. De kantine hoopt nog steeds dat iedereen

die de keuken gebruikt bij de organisatie van

aktiviteiten, ervoor zorgt dat er goed opgeruimd

wordt!

Er is dit voorjaar geëxperimenteerd met de donderdagnacht-tap.

Het is, tot nader order, mogelijk iedere

donderdag tenminste tot middernacht langs te komen op

de loods.

Met behulp van de KC-kontakten is door diverse leden

van de vereniging dit voorjaar een strandborrel georganiseerd.

Een kantine vol zand, de centrale verwarming

op 30 graden, terrastafels en -stoelen en zomerse

cocktails bezorgde de vereniging een aangename avond.

De kantinecommissie heeft een nieuw logo. Het is te

bewonderen op de paallijsten en, zij het enigzins

verminkt, op de nieuwe KC-polo's.

so


te maken. Aangedrongen wordt op sociale controle op

het paalgedrag van leden. Niet-palende leden stelen

van de vereniging. Daar kan hen op gewezen worden.

Kashandelingen

Vonden er aan het begin van dit jaar nog uitbetalingen

per kas plaats, nu kunnen uitgaven alleen per giro

worden gedaan. Dit vereenvoudigt sterk de financiële

administratie en de controle daarop. De kas kent nu,

naast afstortingen door de penningmeester, alleen

ingaande geldstromen, namelijk de bijpalingen van

leden. Deze worden vastgelegd in een verbeterd kasschrift.

Daarnaast bestaat er bij de tappers een verbeterde

mentaliteit om dit alles nauwkeurig vast te

leggen. Volgend jaar moet er naar gestreefd worden om

bijpalingen zoveel mogelijk per giro te laten plaatsvinden.

Hierdoor zal er minder contant geld omgaan in

de kantine. Controle door de kascommissie wordt eenvoudiger.

Prijstelling en winstbedrag

Dit jaar ontstonden er weer vragen over de grootte van

het winstbedrag van de kantine. Daarom kort een uitleg.

De kantine hanteert reeds een tiental jaren een

systeem om de verkoopprijs te bepalen. Dit systeem

gaat uit van een winstpercentage over de omzet van 25%

. Dit was een uitvloeisel van een beslissing op A.V.

6.

Bij mijn aantreden in februari van dit jaar, bleek dat

de verkoopprijzen volgens dit systeem te laag waren .

Op dat moment vroeg ik mij af, of het raadzaam was een

systeem te volgen, dat door de jaren heen een steeds

forsere winst vereiste. Dit mede gezien het feit dat

slechts fl 2000,- is begroot voor kantinewinst.

Ik heb getracht het systeem ter discussie te stellen.

Met name actieve leden betalen de winst. Anderzijds,

de prijzen zijn t.o.v. vergelijkbare accomodaties

gunstig te noemen.

S2


Ik ben niet in geslaagd in een systeemwijziging. Dit

resulteerde in een noodzakelijke prijsverhoging over

de gehele linie per 14 augustus 1987. Naar mijn gevoel

is het laatste woord hierover nog niet gesproken. De

kernvraag is, moet de kantine geld opleveren ten bate

van de vereniging. En zo ja, hoeveel. Wellicht ligt

hier een nieuwe taak voor de penningmeester.

King Smurf

Dit jaar werd de grootste consumptie geleverd door

Mark Langenhorst. Vanwege stage was Gerard van den

Broek niet in staat zijn ti tel te prolongeren. Mark

ontvangt de King Smurf en zal worden opgenomen in de

eregallerij van vreetzakken.

Tenslotte

Dank zeg ik aan Vincent, voor de samenwerking, welke

dank wederzijds blijkt te zijn. Mijn opvolger Johari

Haarman wens ik alle succes.

S3


ORNAMENTENCOMMISSIE

Ell is ten Dam:

Om activiteiten van de O.C. te verwoorden ligt altijd

wat moeilijk. We willen de activiteiten over het afgelopen

jaar toelichten aan de hand van schetsen.

Een opdracht die elk jaar terugkomt is het nieuwjaarskaartje.

Het kaartje dat het puntje en het kontje van

een boot vertoonde, werd begeleid met de tekst: "de

finish bijna bereikt .... tijd voor een nieuwe start."

Een volgende opdracht kwam van het bestuur of eigenlijk

het llde bestuur. Dat was het bedenken van een

relatie-geschenk. De O.C. heeft hiervoor een wandlamp

ontworpen en op de A.V. van dit voorjaar aan het bestuur

aangeboden. De lamp heeft de vorm van een roeiblad

en is met Thêta-kleuren beschilderd. Het eerste

exemplaar is reeds aangeboden aan Dokter Martens, die

als huisarts voor Thêta al vele goede diensten heeft

bewezen.

Tijdens de lange winterperiode is er een activiteit

gestart, die voor velen een uitkomst bood tegen de

winterse kou. Dit was het breipakket voor de Thêtasjaal

. Op een breiborrel werden de breitechnieken

bijgebracht. Hiermee heeft de O.C. een mogelijkheid

gecreëerd om het Thêta-geel te verspreiden.

Misschien hebben jullie onderhand gemerkt dat er op de

loods schouwburg aankondigingen hangen {als ze blijven

hangen), dit om een beetje cultureel leven binnen

Thêta te brengen. Om hieraan ook daadwekelijk gehoor

te geven, organiseerde de O.C. enkele gezamenlijke

bezoeken aan de schouwburg. Het afgelopen jaar hebben

de volgende Thêta activiteiten plaatsgevonden: Herman

54


Finkers, een twentse cabaratier, een Japans ballet van

Shuzaker en Dormu dance theater en een voorsteil ing

van Jazz Extension. De belangsteil ing en het enthousiasme

waren vrij groot en we zullen dan ook zeker

deze activiteit voortzetten.

In mei-juni werd ons gevraagd wat wij van de kantine

vonden en of deze veranderd moest worden. Aangezien

dit een kwestie is waar de gehele vereniging bijna

dagelijks mee te maken heeft, vonden wij het een beter

idee om alle leden daar een mening over te vragen en

niet alleen onze eigen ideëen in overweging te nemen.

De enquête dus, echter zoveel initiatief kwam er niet

uit de vereniging (zie ook het verslag in de Tempo

122). En dit is nu ook het structurele probleem wat

betreft de kantine. Zouden er meer spontane initiatieven

worden genomen door leden en commissies, dan ontstond

er volgens ons ook een veel mooiere en gezelligere

kantine. Om concreet wat te ondernemen willen

we voorstellen om een aparte commissie in het leven te

roepen.

De O.C. heeft het afgelopen roeiseizoen gemerkt dat er

vraag is naar windjacks (in roeierstaal: zweetjakkies).

Daarom dachten wij, waarom geen officiële

Thêta-jacks. Na lang zoeken naar het juiste model en

kleur, hebben wij gekozen voor een agu-anorak model in

de kleuren geel en licht-grijs.

Een ander probleem wat roeikleding betreft is het feit

dat er helemaal geen Thêta-hemdjes meer zijn. We zijn

nu op zoek naar een bedrijf die voor de vereniging de

hemdjes wil maken. Maar het blijkt vrij moeilijk te'

zijn om voor een geschikte prijs een goed Thêta-hemdje

te verkrijgen. Dit loopt dus nog en we zullen proberen

zo spoedig mogelijk er een te presenteren.

Een tweede jaarlijkse taak voor de O.C. is de onder­

I inge-poster. Dit jaar hebben we gekozen voor een

echte sfeerfoto, die duidelijk weergeeft hoe men de

ss


TEMPO

Nicole Hermans:

In Tempojaargang no 11 zijn· slechts 7 Tempo's verschenen.

Dat dat beneden ons peil ligt, hoef ik jullie

eigenlijk niet te vertellen.Een verklaring hiervoor is

makkelijker te geven. Bijna de voltallige redactie

werkte nwnelijk voor een goed doel: het allereerste

Jaarboek! Maar. door die geringe verschijning werden

de Tempo's wel extra dik, gemiddeld zo'n 30 pagina's.

De laatste tijd is het wel duidelijk geworden dat het

niet meer zo gemakkei ijk is om aan adverteerders te

komen. Maar niet alleen de Tempo kent dit probleem. Ik

denk dat de meeste andere verenigingen ook met dit

probleem te kampen hebben. Maar, hoe dan ook, we mogen

nog steeds niet klagen.

Een veelgehoorde klacht van de hoofdredacteuren van de

laatste jaren was dat de bijdrage van de leden vaak te

wensen over liet. Deze klacht behoort nog niet echt

tot het verleden. Maar, het gaat in ieder geval al een

stuk beter. We zijn nu in ieder geval niet meer geheel

afhankelijk van de stukjes van het bestuur en van de

redactie zelf. Maar dat houdt natuurlijk niet in dat

het bestuur het dan een stuk rustiger aan kan gaan

doen. De Tempo is en blijft voor het bestuur het middel

om hun mening/mededeling t.a.v. de hele vereniging

kenbaar te maken.

Dan is er nog iets dat me toch even van het hart moet.

Tegenwoordig bestaat er een tendens om stukjes anoniem

in te leveren, waarbij zelfs de redactie niet weet wie

de schrijver of schrijfster is. Dat vinden we geen

goede zaak. Als je om wat voor reden dan ook geen naam

S7


onder je stukje wil zetten, dan moet je op z'n minst

je naam bij de redactie bekend maken.

Tot slot nog een paar formele zaken. Ook binnen de

redactie is er het een en ander veranderd. Jos Hoonhout

heeft de financiën overgenomen van Kees Vogelaar.

De redactie werd verder versterkt met twee eerstejaars

leden, te weten: Els Uppelschoten en Jack van de.

Vijver. Pieter Boon droeg begin dit jaar het hoofdredacteurschap

over aan bovengenoemde.

Als slotopmerking nog even dit. Het blijkt dat bij de

Tempo vanalles mogelijk is. Zo kwam de Never Ending

Story bij ons toch aan een eind. Maar de oplettende

lezer had dat natuurlijk al lang opgemerkt .

S8


TOERROEICOMMISSIE

Arnold Niessen:

Werd in A.V. 46 nog opgemerkt dat het gat dat Karel

achterliet niet zo groot was, omdat hij zelf niet zo

groot was, toch heeft de TRC, die zijn taak deels

heeft overgenomen, het gat nog niet kunnen vullen.

Met een kompleet nieuwe bezetting van zo'n tien man en

onder een nieuwe naam werd met goede moed begonnen. De

TRC stelde zich als doel het regio- en toerroeien te

stimuleren door middel van het organiseren van activiteiten.

Ook wilde de TRC de coaches uit hun isolement

laten komen. Daartoe werden de volgende activi tel ten

georganiseerd:

-oocuz-competitie bij Thêta

-Batavierenrace-deelname

-Woensdagmiddagcompetitie

-Deelname aan "Proteus in het Lang"

-Deelname aan de "Ridderregatta"

-Een coachoverleg.

Een probleem was dit jaar het vinden van coaches.

Ofschoon dit afgelopen jaar de taak van Rob was, is

dit punt binnen de TRC wel aktueel. Tenslotte zijn

coaches broodnodig. Zo hebben vier TRC-leden een forum

hierover bezocht bij het Leidse Njord. Ook binnen de

TRC is veel gepraat over de manier waarop je aan betere

en meer coaches komt. Tevens is er dit jaar en

coachover leg georganiseerd, waar over ploeg-st imu lering

gepraat werd. De opkomst was zeer bedroevend door

een slechte organisatie.

Succesvoller waren de organisatie van de OOCUZ en de

woensdagmiddagcompetitie. Ook de deelname aan "Proteus

in het lang" en de "Ridderregatta" werd geregeld. Dat

daarbij Casino Slavante na 3 rondjes al door de citroenjenever

heen was, was wat minder. De deelname aan

de "Batavierenrace" was een regelrecht succes. Werd

Thêta vorig jaar 77ste in een veld van zo'n 250 ploegen,

dit jaar werd een 47ste plaats behaald.

S9


VERENIGINGSAKTIVITEITEN

COMMISSIE

Nico Bijlemeer:

In vele opzichten heeft de VAK een turbulent jaar

achter de rug. Ten eerste wat betreft de leden van de

commissie en ten tweede natuurlijk niet tenminste wat

betreft aktiviteiten.

Laten we bij het laatste en voor de VAK het belangrijkste

beginnen. Het begon met het verzorgen van de

avondmaal tijd tijdens de Onderlingen in oktober 86.

Zoals ieder jaar werd hier veel tijd en moei te aan

besteed. Een van de bezoekende roeiverenigingen heeft

echter toch een gedeelte van de maaltijd als opsiering

van de kantine gebruikt. Wat wij later weer van de

muur af konden spuiten. Zaterdagavond was er een feest

dat zoals altijd weer zeer geslaagd was. Al met al een

heerlijk weekend waarbij alle roeiers aan hun trekken

zijn gekomen.

Het najaarsweekend ging dit jaar naar Reeuwijk. Een

van de doelen van dit weekend was om de eerstejaars

kennis te laten maken met de vereniging. Zij straalden

echter in afwezigheid uit angst voor de tentamens. Dit

kon· echter de pret niet drukken. Afgezien van enige

obstakels en stormachtig weer, heeft men goed kunnen

roeien. De accomodatie was voortreffelijk en de sfeer

zoniet nog beter. Dit zeker gezien het feit dat we

gewaarborgd waren van geestelijke ondersteuning omdat

we ons kamp voor de nacht tegenover de kerk hadden

opgeslagen.

Met het voor jaarsweekend hebben we vele leden een

plezier gedaan door naar Maastricht te gaan. Enige

leden van Saurus maakten van de gelegenheid gebruik om

hun eigen omgeving wat beter te leren kennen. Dit gaf

60


zaterdag al problemen omdat een boot met Thêtanen en

Saurus-dames er tussenuit probeerde te knijpen. Ofwel,

volgens hun eigen zeggen, de weg kwijt waren. Zaterdagavond

werd het eten opgediend in een semi-restaurant

waar we zelf moesten afwassen. Een afwasploeg was

echter snel gevonden. Enkele roeiers met hun stuur

wensten overdag namelijk niet te luisteren naar de

aanwijzingen van Edwin Schröder. Hierdoor ontstond een

gevaar 1 ijke situatie in de sluis. Het 1 iep gelukkig

goed af, maar opnieuw bleek dat sommige leden soms te

ballorig worden en hun verantwoordelijkheden niet

kennen. Niet als kinderachtige straf, maar puur om te

kijken of ze echt niet kunnen luisteren, werd deze

ploeg aan de afwas gezet. De nacht werd doorgebracht

in de sporthal of natuurlijk in de kroeg.

Zondag ontstonden er enigszins problemen omdat een

sluis door reparatiewerkzaamheden buiten werking was.

Het weekend werd afgesloten met een chinese maaltijd,

genuttigd bij Tong Ah, waarna iedereen zijn bed opzocht

om te bekomen van alle aktiviteiten.

Op de schuurdag heeft de VAK voor verkoeling van mond

en warmgeschuurde vingers gezorgd door het serveren

van ijs. Hemelvaartsdag gaf gelegenheid om op traditionele

wijze paal nul van een nieuw verfje te voorzien.

De Midnight Summer Special Rowing Tour werd op

21 juni verroeid.

Na de zomervakantie was er dan nog het voor de tweede

maal in successie georganiseerde TWIS-weekend. Het

eten op vrijdagavond was niet te pruimen, maar gelukkig

was de VAK hiervoor niet verantwoordelijk. Het

ontbijt op zaterdagmorgen werd wel een echte VAK-aktiviteit

want het was het toonbeeld van improviseren em

kreperen. Als laatste aktiviteit dan nog de BBQ, die

vanwege organisatorische oorzaken weliswaar op 1 oktober

plaatsvond, maar toch nog bij dit jaar thuishoort.

De deelname was zeer goed. De koude wind trotserend

werd er door de VAK voor een heerlijke hoeveelheid

vlees gezorgd, die bij allen gretig aftrek vond. Aansluitend

werd er lekker geborreld in de kantine onder

61


WEDSTRIJDROEIEN

63


Over hoe het niet moet,

een jaar wedstrijdroeien.

Door ]os Hoonhout.

Het tweede jaar, dat wisten we al aan het eind van het

eerste jaar, zou enerverend worden. De trainingen, dit

jaar onder het toeziend oog van Pieter en later ook

Ron, waren al duidelijk anders als wij ze konden

herinneren uit ons eerste jaar. Veel landtrainingen in

het najaar, graag hadden we wat meer geroeid

(motivatie), Maar ondanks dat kwamen we goedgemutst

de winter (alweer een êchte) door. Overtuigd van ons

kunnen en geruggesteund door de trainingen die zo

duidelijk een doel leken te dienen, werden we licht

voor een Kurk die niet doorging.

De Heineken en de Head roeiden we met maatjes,

opgeduikeld bij Laga en zonder dat dit overtuigend

goedging leek dit leuk genoeg om dit later in het

seizoen nog eens te proberen. Ons roeien kende echter

niet veel vooruitgang. Ook veel frustraties over het

wel of niet vier-zonderen kwam één en ander niet ten

goede en onze soms duidelijk mindere onderlinge

verdraagzaamheid evenmin. We maakten ons steeds meer

zorgen over aller lei dingen die eigenlijk niet van

belang hadden mogen zijn.

Een goede Randstadregatta bood ons echter goede

perspectieven voor het gestarte wedstrijdseizoen. Ons

eerste blik van dit jaar was binnen en gezien onze

prestaties in het Overgangsveld zagen we het wel

zitten dat meer blik zou volgen. Helaas, Hollandia en

ZRB leverden minimale prestaties en maximale

frustraties op. Op de ARB werden we, volgens enkelen

technisch het fraaist van het veld roeiend, ruim

verslagen. De Martini was even heel lekker toen we

1500 meter lang aan kop lagen in de L04- maar dat

heeft geloof ik niemand gezien, dus laat maar ... De

NSRF leverde ook niets op. Dat zo'n boot een heel jaar

niet gaat lopen. Dat dat gevoel van treinen, slechts

uit je eerste jaar dateert, nee, dat is het toch niet

helemaal . Werkelijk een bijzonder jaar.

64


Roeiers zt]n beesten, ook die van Thêta. Toch voeLden

onze mannen van stavast zich niet geheeL op hun gemak

toen zij na de Head mochten deLen in de feestvreugde

bij Njord ...

]os Hoonhout en Ed Kooijrnan verteLLen.:

T'is bleu,'t zuipt en ze gaan na iedere wedstrijd uit

training. Ra ra, wat is dat? Njord!

5 April, 23.30 uur. Thêta-Quattro + stuur betreden het

pand gelegen aan de Morsweg, Leiden. Niet geheel

toevalligerwijs overigens, die dag hadden we de Head

geroeid en waren we door onze Laga-maatjes uitgenodigd

voor het Njord-Head-feest met het vriendelijke verzoek

of we de vrouw van onze coach wi !den meenemen. Dit

laatste begrepen we niet zo en 'vergaten' we dus maar.

We wisten niet wat we zagen, Njord ook niet overigens,

Gele jasjes. ongehoord! Komt er zo'n bralbast naar ons

toe en vraagt Jos waarom we niet geschoren en gestropt

1 .

ZIJn {decorum hier). 'Omdat ik een Knor ben'.,

antwoordt Jos. Geschokt door dit antwoord druipt hij

af.

Al die tijd raast er een soort jungle-dreun door het

hok waar de blauw-rode massa woest op danst. her en

der vormen zich kluwen mensen die er het grootste

genoegen in scheppen elkaar tegen de muur of tegen een

ander plat te persen. Daarnaast moet je ook nog

oppassen voor vechtende Zware Roeiers: ze slaan mekaar

gigantisch op de bek, degene die er tussen verzei 1 t

raakt zien ze niet of slaan ze in het beste geval in

een hoek. 'Dames' zijn er zat, zijn zat. Naarmate Claw

Boys Claw in volume toeneemt en het bier/glas peil op

de vloer stijgt, beginnen we het harder te verduren te

krijgen. Het Thêta-geel werkt als een rode lap voor

deze corporale wildebeesten. Omdat Njord te lomp en te

zat is en Laga het wel leuk vindt (zij zijn ook zat)

1 Knor Door corporale roeiverenigingen gebezigde

benaming van niet-corporale roeiers.

6S


kunnen wij ons handhaven. Pogingen van Njord om Thêta

te verwijderen lopen op niets uit. Na geruime tijd,

waarbij er enige harde klappen vallen, slaagt het

bestuur van Dudok er tenslotte in om ons eruit te

smijten.

Om 01.30 uur zijn we bij Asopos waar het bestuur van

Euros hard bezig is zichzelf voor gek te zetten, ze

ZIJn elkaars jasjes aan het demonteren. Voor het

overige blijkt men hier meer verstand te hebben van

een leuk feest, dat we om 04.00 uur verlaten. We

moeten nog naar huis en we zijn tenslotte in training!

66


SNELLER WEGZETTEN, HEREN.

door Vincent Sijben, coach

Oomen en de Wit zijn wedstrijdroeiers . s Avonds, als

ze in bed liggen, kijken ze naar de muur en zien drie

lichte vlekjes. Drie blikken. Bijna iedereen weet het.

Geen blik. dan ben je beginneling.

Eén blik en je ben foet af, je bent nieuweling.

Twee blikken erbij maken je overgangsroei er . Je hebt

er hard voor moeten werken maar het is bereikt en

niemand pakt het je af.

Sijben is wedstrijdcoach. s Avonds, als alleen het

licht van de overburen de kamer verlicht, ziet hij

vele lichte vlekken boven op de kast.

Een twee-kilometerblik. Onderlingeblikjes.

Langeafstandsbekers.

Maar geen coachblikken

Iedereen weet het . Een coach krijgt geen blikken.

In de winter van 1986 op 1987 komen de frustraties in

het diepste geheim bij elkaar en smeden een zelfmoordplan.

In het lopende seizoen zal een onomstootbaar bewijs

van coachvermogen geleverd gaan worden. De frustraties

zijn onverbiddelijk en hun plan staat vast.

Kies halftop-roeiers, zet ze in een gruwelijk moeilijke

boot en ook nu weet iedereen het: nano-kansen op

blikken. Tenzij .... Rambo stond voor de ene onmogelijk

te volbrengen taak, de coach voor de andere.

Voor dit ene seizoen moeten de rollen omgekeerd ZIJn.

Het is niet de coach van de roeiers maar het zullen de

roeiers van de coach zijn.

De keuze werd gemaakt . Oomen en de Wit in de tweezonder.

67


Mijn eerste truuk, om als coach gekozen te worden.

Laat de roeiers kiezen tussen mij en Hoonhout.

De tweede truuk, om speciale trainingsmetboden te

kunnen gebruiken. Zeg dat je de methoden uit de literatuur

hebt. Ze weten vermoedelijk dat je het één en

ander uit je duim zuigt, kunnen of durven dat echter

niet te bewijzen en moeten dus toegeven.

De trainingen zelf.

Voornamelijk hard. Ooit een ploeg voor elke outing

zien warmlopen? Zelf ooit al boven tempo 25 geroeid?

Oomenen de Wit mochten er niet onder komen.

Het komplot der frustraties is mislukt.

Toen de tijd om was, waren de blikken nog niet bereikt.

Oomen en de Wit gingen bloedhard, bereikten

elke finale maar niet mijn doel: Het Blik.

Ad en Marc. Bedankt voor jullie gehoorzaamheid.

Bedenk, voor jullie me in een donkere Stratumse steeg

het hoofd inslaan: Wat goed is voor de motivatie van

de coach, is goed voor je eigen blikken.

68


Adje vertelt zijn verhaal; 02-uanaf boeg bekeken.

Er wordt een gele roos op m'n revert gestoken. Het

hoofdstuk bestuur is definitief afgesloten en geen

haar op m'n hoofd die er aan denkt om te gaan

wedstrijdroeien. Alleen wat circuit trainingen en

outdoors om de conditie op peil te houden.

Outdoors zijn fantastisch voor loslopers zoals ik. Je

kunt gewoon lekker meetrainen in een grote groep. Eén

van m'n oude maatjes uit de vier doet ook mee. Naast

elkaar lopend besluiten we om maar weer eens n

keertje in de boot te stappen.

'n Gave gewaarwording. 'Wanneer spreken we weer af?' U

begrijpt, de verslaving slaat weer toe. Nu nog n

coach. Sijben heeft er wel zin in maar wil wel enige

afspraken maken. 't Is wel slikken als hij eenmaal z'n

trainingsprogramma bekend maakt. Mede door de lange

winter is het voor ons al zo korte seizoen nog 'ns

danig gereduceerd. We wagen de gok en gaan akkoord met

't alternatieve schema.

'Godverdomme Oomen, hoe kun je jezelf zo'n boot

toewijzen?' 'Luister Marc, je weet dat ik me niet met

de toewijzing van eigen boten bemoei'. Een schizofrene

situatie, want door weer in training te gaan was ik

zowel roeier als lid van de commissie toewijzing (voor

boten). Gevolg: enige verhitte discussies binnen de

ploeg mede doordat we het intern daarover niet eens

konden worden.

't Seizoen naderde. Helaas gingen Kurk en Spaarne niet

door zodat de eerste confrontatie met de concurrentie

in den lande pas op de Randstad plaats kan vinden. Met

onze 2* 78 kg zijn we ruim de lichtsten van het veld.

Het 02- veld is eigenlijk simpel te schetsen: enkele

bloedsnelle ploegen die in de top van het SA- veld

niet misstonden, 'wat mindere goden' en de rest. Wij

behoorden tot de 'wat mindere goden' hetgeen

resulteerde in finaleplaatsen, diverse 2e en 3e

plaatsen, maar geen blikken. 'Het ging hard maar niet

hard genoeg", was meestal 'n afdoende opmerking.

Voor de NSRF besluiten we tot 'n alles of niets

69


STUUR

We hadden het al 3 drie keer eerder geprobeerd. Voor

het eerst in Groningen, bij het hoofdnummer op de

Martini. Tot dan toe had de Phocas- ploeg met eigen

stuurman al heel wat gewonnen. Helaas werden we in de

finale verslagen door een Nereus-acht. Vervolgens op

de Argo-sprint ... Nereus. Toen de N.S.R.F .. Zaterdag

net weer niet gehaald. Op de 500 meter lijn werden we

geklopt door een Nereus-combinatie.

Zondag was de laatste kans van het seizoen. Omdat LOB+

weer het hoofdnummer was, waren er naast de "standaard"

Argo- en Skadi- achten ook veel goede combinatie-ploegen

op het water gebracht. Zo waren er een

Skadi-Nereus acht en een snelle Argo-Njord combinatie.

Van verscheidene kanten was ons dan ook duidelijk

gemaakt dat we kansloos waren tegen zo'n overmacht.

Vanwege de vele inschrijvingen waren er zondag wel

voorwedstrijden. Onze voorwedstrijd stelde echter niet

zo veel voor. Een van de ploegen had zich al teruggetrokken

zodat we alleen niet laatste mochten worden.

Een snelle start, 500 meter door en anderhalve lengte

voorsprong vasthouden ... saai.

De finale was zoals gewoonlijk een van de laatste

wedstrijden van de dag, zodat bijna ieder Thêtaan al

naar huis was afgereisd. Alleen Ad Oomen en Marc de

Wit moesten nog vlak voor ons roeien. Het oproeien was

zo langzamerhand standaard geworden. Korte bankjes,

ongekanteld, een paar halen hard, een paar accenten op

de inpik en de wegzet en je bent bij de start. De

finale werd verroeid over zes banen. Wij lagen op boei

één.

De start. "half. driekwart. heel ... " en dertig door!

"1.. 2 .. blaf.. 4.. 10. hou vast!". "1/4 lengte voor". Een

commando moet al tijd kort en duidelijk zijn om boven

71


het geruis van het water uit te komen, zeker bij een

Phocas-ploeg die toch al andere kreten gewend is. Ook

het tellen bij de inpik moet kort zijn, opdat de roeiers

de felheid in hun roeien overnemen. Naarmate de

race vordert wordt ik zenuwachtiger, zouden ze er nog

voorbij komen? Langzaam lopen we uit op onze naaste

concurrenten. 1500 meter. De voorsprong op Argo op

baan drie is een halve lengte, constant . Volgen afspraak

houdt ik met precies de 1250 meter bordjes voor

twee halen stil. .. "contact .. nu!!!". een tussensprint

"1 .. 2 .. 3 .. 4 . . ". Voorsprong 1/2 lengte . . Shit! Ik zie

de slag zich verbijten. Het zweet parelt op zijn voorhooofd.

Het is warm, zouden ze het volhouden? 1000

meter, iets meer dan een halve lengte. Er ligt een

Njord-vier half uit de oproeibaan. Ik stuur er omheen

ervoor zorgend dat de stuurboordroeiers de ballen niet

raken, we kunnen ons geen snoek perm i teren. "G. V.D.

doorgaan .. 8 .. gelijk!". Rechts, helemaal op baan 6

roeit Argo-Njord heel langzaam het gat dicht . Ik durf

geen tussensprint aan te geven, ze zijn moe, en als

het nu uit elkaar rammelt. . Argo-Njord 1 igt op een

taftje, nog even en dan zien ze ons en dan krijgen ze

de vleugels . Ik moet wel .. " (stilte) . . (X)NTACf NU!!! "

Alle mogelijke verwensingen liggen op mijn tong, ik

heb er alleen geen tijd voor. "Doorhouwen naar eindsprint

.. 1 .. vanuit kracht!!" Argo-Njord komt gel ijk.

"GELIJK!! .. "" laat je niet pakken.. direct!". Tot nu

toe heb ik precies vier tellen gemist voor de tussensprints.

Het gaat niet helemaal gelijk meer, ze worden

moe:"() contact nu!! Eindsprint..3 .. 4 .. alles eruit.

. 4 .. . trap! . . 5 .. pak ze!" We gaan scheef, verd. let

dan ook op! Heel voorzichtig, om het roeien niet te

verstoren, stuur ik tegen. Met de palen tussen de

ballen schuiven we over de finish. Ik weet niet wie er

voor lag. Gelukkig wijst de arbiter (jasje-dasje) als

om zichzelf te overtuigen, eerst onze en dan de

achterste boot aan .. "WE HEBBEN ZE!!!".

Karel Haverkarn

72


Dan het hoogtepunt van het afgelopen seizoen, de ARB,

voor de meeste ploegen toch de wedstrijd van het jaar.

Na een rustig gevaren tweede plaats in de

voorwedstrijd,de finale. Ja, het water is moeilijk

maar de andere ploegen kunnen er slechter mee overweg

dan wij. We winnen! en gingen nog behoorlijk hard

ook.(7.51.22) Iedereen blij, mooi blik en de dames

beginneling-af.

We rnaken nu een sprongetje i.n de ti.jd; het eind van

het seizoen.

Nog één wedstrijd te gaan. Helaas moet Ma.rian dat

weekend naar een bruiloft. Maar we hebben voor deze

twee weken in Els Uppelschoten een vervangster

gevonden. (lastig met Els, E1lis en Ellen in één

ploeg.) Zonder al te veel aandacht peddelt Els al snel

lekker mee. Dan de Slotwedstrijden, voorafgegaan door

de Argosprint . Het sprinten gaat ons vrij goed af. Na

100 meter op kop, maar de fotofinish maakt uit dat we

derde waren, helaas net te weinig voor een

finaleplaats. Dan de Slotwedstrijden zelf. Tja, mede

door alle omzettingen loopt het toch niet echt lekker.

Op zondag in het D04+ veld is het zelfs zo erg dat we

het volgbootje niet voor kunnen blijven. Jammer, het

is een kleine domper op de vreugde na een vrij goed

seizoen.

Wat wel weer leuk is, is dat deze vier dames volgend

jaar als wedstrijdploeg verder willen. Hopelijk komt

hun coach er dan net zo goed van af als ik, want caken

en taarten bakken, dat kunnen ze wel. En over hun

kookkunsten is ook zeker niet te klagen.

7S


Een wedstrijd roeien is het afronden van aLLe

inspanningen van het afgeLopen jaar. Echter, ook het

vervoer naar de verre oorden waar men geacht wordt dit

te doen, Levert weL eens probiemen op. Mark van

SLagmaat weet er meer van.

QUATTRO GOES GRONINGEN

Martini: modderworstelend naar het water, douchen met

koud water in de open lucht, omkleden in een tent,

kortom, we gingen dit jaar weer met plezier naar

Groningen. De gebruike-rijke vrijdagavondfile's hadden

we na een half uur en tien kilometer achter de rug . De

lange en saaie kilometers moesten nog komen. Alhoewel,

saai? Na 200 km kwam Zwolle in zicht en daar vond de

Peugeot diesel die ons vorig jaar nog zo goedkoop had

vervoerd, het welletjes en gaf de geest.

Daar stonden we dan, 100 km van Groningen. Wat nu?

Even Alkmaar bellen, misschien heeft mijn vader tijd

om ons met de oude trouwe Mercedes op te halen. Dus

wij bellen bij een flatje met telefoon aan en geweldig

mijn pa komt eraan! Ondertussen werden wij met z'n

vijven bij de telefoonbezitters uitgenodigd, de flat

was dus vol. Voorzichtig werd ons iets te drinken

aangeboden, wat door ons, lichte roeiers, vriendelijk

doch beslist geweigerd werd. Er volgde een zucht van

verlichting en een glaasje bitter lemon voor Ron.

Een uurtje later was mijn vader gearriveerd en kon de

reis voortgezet worden, d.w.z. op sleep over de

snelweg met 100 km/h, dit om het verkeer niet te

hinderen. Na zo'n honderd km was daar Groningen, nu

moesten we op zoek naar Westernieland, we zouden

namelijk bij de ouders van Ad overnachten. Nog veertig

km verder was het half twee ('s nachts dus) geworden

en waren we bij de boerderij aangekomen, waar we

allervriendelijkst door Ad' s moeder en vader met een

heerlijke kop koffie verwelkomd werden en niet te

vergeten een drachtige koe die 4x2x1 meter in de gang

lag. Tot overmaat van ramp moesten we al om half negen

76


in de viermet roeien {dus tussen 6.30 en 7.30

wegen)-nou eerst maar eens proberen te slapen. Hé is

het nou al half zeven?- de voorwedstrijd werd nog

minnend afgelegd, maar in de halve finale was het

gebeurd. Nou ja, zondag was de vierzonder, daar waren

onze kansen vast groter, toch?

Het L04- veld was zes boten groot, 2 voorwedstrijden,

de twee eersten en de snelste tweede gingen naar de

finale. Na de start pakt Okeanos een halve lengte en

begonnen langzaam weg te lopen,· wij hadden ondertussen

de grootste moeite onze Laga-maatjes voor te blijven,

wat naar de finish toe alleen maar erger werd, we

moesten dan ook tot de bodem,(of erdoorheen) en werden

snelste tweede, toch finale!

Opgelet bent u klaar, af! Tjonge een beste start. Na

500 m brult Jos, "we liggen voor". Oeps snoekje. We

liggen nog steeds een lengte voor Okeanos en Orca. Bij

de duizend komen ze iets dichterbij maar met een

tussensprint schudden we ze weer van ons af. Bij de

vijftienhonderd begint de machine te sputteren, te

haperen, stokt even en we worden, ondanks verwoerde

pogingen het brandstofgebrek te negeren, eerst door

Okeanos en vervolgens door Orca gepasseerd. {hé, als

we vrijdag nou wel goed geslapen hadden,dan ... ) Ja.

ja, als.

Desondanks was de Mart in i een geze 11 ig en geslaagd

wedstrijdweekend, met een leuk slaapadres, onvoorziene

supporters (privé-wegenwacht en de rest van de

familie) en zondag zelfs mooi weer!

77


PAS DE DEUXX

Carolien:

Mede als gevolg van ons 'slagenpaarschap' in de .

damesclubacht van 1986 besloten Monique en ik om samen

in training te gaan. Reggie ging ons coachen. Na een

eerste, niet al te beroerd optreden als LD2x op de

Thêta onderlinge, volgden drie maanden van training in

de Goudeket, langdurig douchen en lange nabesprekingen

en coachtechnische discussies met Reggie, die

enthousiast was en dat ook het hele seizoen bleef.

Daarnaast circuittraining met yoki-drink toe (die 'L'

in LD2x was voor ons niet zo'n punt), de outdoor en af

en toe een uitstapje in de Head-dubbelvier (met Nicole

en Clarette).

Al dit gezwoeg en gezweet leek even tevergeefs, toen

het bericht kwam dat Monique op het Philipslab in

Engeland een stage kon krijgen. Eind januari vertrok

zij, we trainden apart verder. Monique hardlopend en

krachttrainend, ik in het Tachoontje op en neer

peddelend tussen het ijs, verwoerd pogend om snel wat

skiftechniek op te doen.

Monique verteLt haar verhaaL.

Het begon allemaal aan het einde van het voorjaar van

1986·. Carolien en ik besloten te twee-zonderen, want

dat vonden we allebei zo'n mooi nummer. Maar al gauw

bleek dat ons haal type wel erg ver uit elkaar lag.

geen nood, ter ondersteuning van de 2- -trainingen

konden we 2x-en, om ons haaltype sneller bij elkaar te

krijgen. Het 2x-en ging echter zo lekker, dat we

steeds vaker gingen 2x- en ipv. 2--en. We trainden de

hele zomer door , en aan het einde van de zomer ging

het zo fijn en voor ons veelbelovend hard, dat we er

zo langzamerhand aan dachten om dan maar in training

te gaan in die dubbeltwee. Het enige probleem was onze

78


Servaas vandePtoegaan het ereutot op de .Martini.


BANAAL ...

Lichte Eli te 2-

... weer wordt een wedstrijd met straatlengte

voorsprong gewonnen ...


studie. Als al heel erg ouderejaars begon het

afstuderen in zicht te komen en Carolien zou zelfs

uitgerekend midden in het wedstrijdseizoen 1987

afstuderen! Maar roeien is zo leuk, dus wat in

godsnaam te doen?

Met het oog op onze studie leek het ons verstandig om

dan maar wat minder wedstrijden te doen, twee weekends

of zo,en iets minder hard te trainen. Onder die

voorwaarden gingen we in training. Maar al gauw had

het heilig vuur van het fanatisme ons te pakken en

vergaten we onze hele afspraak van minder trainen!

Duurtrainingen, circuit, hardlopen, outdoor;

opgezweept door goede tijden en een steeds beter

lopende boot trainden we maar door. Ik begon er ook

steeds meer naar uit te zien, naar dat tijdstip van de

dag, waarop Carolien en ik samen waren, zwetend en

hard werkend voor Reggie die op de kant meefietste. en

natuur lijk zouden we alle wedstrijden roeien die er

mogelijkerwijze te roeien vielen.

Monique moet naar EngeLand.

Het is de week voor Kerstmis. Ik ontvang een brief van

de coördinator van buitenlandse stages, waarin staat

dat ik een stage heb bij Philips in Engeland, dat ik

zo snel mogelijk kontakt moet opnemen en dat ik deze

stage vooral niet mag weigeren. Verdomme, wat nu

weer!?! Telefoontje naar Engeland:

"Phi lips Research Laboraties, Redhi 11".

"Can I speak to the Staff Development Officer",

"Yes, hold on", ...

Blablabla, en of ik maar 2 januari bij hen wil

beginnen, "Wat?, o nee! Dan kan ik echt niet, kan het

niet pas over een half jaar? "Nee, nee, zo snel

mogelijk". Zucht. Nou, dan maar begin februari. Mijn

God, daar gaat dus een veelbelovend seizoen. Februari,

reken, reken, dan ben ik begin mei terug. Net aan het

begin van het seizoen. En ik heb toch al f 1 ink wat

scull-ervaring. Als ik nou gewoon mijn conditie verder

doorbouw ... ,moet kunnen. 0 nee, arme Carolien in d'r

eentje. Arme ik in m'n eentje. Arme Reggie met een

gedeelde ploeg.

79


Monique vertrekt naar EngeLand, ZLJ traint daar gewoon

door, haar trainingen worden via de teLefoon

gecoördineerd door Reggie.

De tijd vordert, CaroLien start het seizoen.

De eerste wedstrijd - de Head- vond plaats in de

dubbelvier, waarin Monique door Evelien vervangen was.

We eindigden -zoals verwacht- in de middenmoot. De

skifwedstrijden van het voorseizoen- de DD en

Skifhead- kenmerkten zich door hoge golven en bochten,

naar bleek geen van tweeën mijn favoriete

omstandigheden.

Dan de Randstad: na een onverwacht snelle start in de

voorwedstrijd lag ik zowaar aan kop. Helaas waren er

twee 'dames' die dit niet op zich lieten zitten, en

een derde plaats was niet genoeg om in de finale te

komen. Na de Randstad volgden een aantal wedstrijden

waarin ik de finale meestal wel haalde. HET BLIK ging

echter steeds aan mij voorbij {letterlijk). Soms werd

ik tweede en dan vraag je je af of je nou echt niet

jP.ts harder had kunnen roeien. Andere keren lagen er

ballen in de weg of saboteerde een kamprechtersbootje

mijn pogingen om een persoonlijk record te zetten. Al

met al kon ik zo rond Hollandia, ZRB en ARB echter

goed met het veld meekomen. Gezien mijn geringe lengte

en gewicht, de relatief korte trainingstijd in een

skif (3 à 4 maanden) en het grote DBlx veld, misschien

toch wel een aardige prestatie {hoewel je alleen

daarvoor niet in training gaat).

Half mei kwam Monique terug, vierkant van de

krachttraining. We stapten weer in de Goudeket,

terwijl ik ook bleef skiffen. Op de wedstrijden gingen

mijn skiffprestaties echter zienderogen achteruit,

maar in de dubbeltwee werden we steeds beter. Zo

smaakten we het genoegen om op de NSRF een wedstrijd

te roeien waarin onze enige serieuze tegenstandsters

met de haal verder achterraakten en we als eerste over

de finsh gingen - doel bereikt!

Monique kan eindeLijk vanuit EngeLand terugkeren ...

Zucht, ik begon het roeien steeds meer te missen, en

Carolien en Reggie. De stage liep ook nog uit en

80


tegen de tijd dat ik naar huis kon, was de Randstad al

voorbij. Terug in Neder land bleek er wel het één en

ander veranderd. Caroliens roeien in de skiff ging zo

boven verwachting goed en was zo veelbelovend dat het

accent verschoven was van de 2x naar de lx. Bovendien

bleek het zo plotseling op tempo roeien me niet echt

mee te vallen!

Maar ik trainde hard om mijn achterstand in te halen.

Bovendien bleek, omdat Caroliens techniek zo sterk was

verbeterd en mijn kracht was toegenomen, dat onze haal

nu meer bijelkaar paste als ooit tevoren! En door

Carol iens prestaties op de wedstrijdbaan, waarbij ik

haar aanmoedigde als een gek en psychisch gedeeltelijk

doormaakte wat zij op dat moment doormaakte, raakte ik

weer door het dolle heen.

Hoewel Carolien ook in het skifveld nog blikkansen

heeft, besluiten we de trainingen toch maar weer meer

naar de 2x te verschuiven. Op het laatste

wedstrijdweekend zal het moeten gebeuren. NSRF,

zondagochtend heel vroeg . Voorbereiding voor de

wedstrijd LDN2x. De zenuwen gieren me door de keel,

want nu hebben we een kans op een blik. De tegenstand

is ongeveer even sterk als wij. Meteen na de start

liggen we vooraan. 0 nee. We lopen steeds meer uit op

het veld. Help. Na 1500 m durf ik niet meer te kijken

en probeer me zuiver te concentreren op het roeien.

Finish, eindelijk! We hebben een blik!! Feest, feest.

Wat een seizoen zeg. Uiteindelijk golden voor mij

precies die voorwaarden waarmee we in training waren

gegaan: we roeien twee wedstrijdweekenden en dan nog

een blik. Nog nooit zo'n leuk seizoen gehad!

81


LH 1 X

Laat beginnen met trainen begint bij mlJ zo ongeveer

een gewoon te te worden. Dit jaar begonnen de

trainingen pas na de Paul Veenemansprijs . Theo zou mij

dit jaar gaan coachen omdat Rob V. en Mark L. beiden

het bestuur in gingen.

Het wezenlijke verschil met vorig jaar is, dat ik dit

seizoen niet altijd in mijn eentje aan het roeien zou

zijn op het kanaal. Samen met Tijs en Stan zouden we

af en toe gezamenlijk het water op gaan om te trainen.

Oefeningen doen en elkaar tegelijkertijd in de gaten

houden, dat is waar het ongeveer op neerkomt . En dan

niet 100 meter uit elkaar roeien, maar zelfs af en toe

puntje-kontje varen om de controle over de boot te

verbeteren . Geen tijd om in paniek je techniek te

verliezen, want dan ben je verkocht.

Het winterseizoen brak aan . Dit betekende trainen,

trainen en nog eens trainen. Het keihard werken naar

een seizoen van een paar schitterende weken . Ter

voerbereiding hierop worden eerst de lange

afs'::::1.ndswedstrijden geroeid . Als eerste de Kurk. Het

geluk was met mij. Geluk? Wat heet geluk? De winterjas

was l"!Og lang niet verruild voor een zomer jas want s

nachts vroor het nog gewoon door . Tot op het laatste

moment bleef men in Delft bevestigen dat de

wedstrijden gewoon doorgingen. Mooi, dan konden

diegenen die op zaterdag roeiden het ijs vast breken .

Inderdaad, het lJS moest letterlijk nog gebroken

worden. Njente wedstrijd dus. Ik dus geluk omdat ik

nog gewoon thuis zat en niet voor niets naar Delft op

en neer was gegaan. Dan maar wachten tot de 9

kilometer van het Spaarne .

De belangrijkste lange afstandswedstrijd voor mij was

natuurlijk de Skiffhead. Het veld zat goed bij elkaar .

Er werd niets toegegeven. Hoewel het bochtenwerk niet

helemaal optimaal was, verspeelde ik hiermee dit jaar

vrijwel geen tijd. Het resultaat was een vierde plek

82


ij de LNlx, zonder dat het verschil met de anderen

echt al te groot was.

Omdat ik inmiddels in een LSB4- gestapt was, werd het

tweekilometerseizoen ingeleid met een trainingsweekend

in Tilburg met Proteus. Met deze 4- roeiden we op de

Randstad met de LS4- mee omdat er geen overgangsveld

was uitgeschreven. Met die 4- ging het tamelijk goed

na het trainingsweekend. Op de wedstrijd bleek echter

het gebrek aan wedstrijdervaring. Mede door de wind

dwars op de boot was het toch vrij lastig om goed

koers te houden. Hoewel we niet helemaal afgeplast

waren, besloten we toch maar om met deze vier te

stoppen.

Servaas roeit hier voor het eerst L02x, samen met Stan

Groenland, van Beatrix. Dit gaat redelijk. en biedt

zeker perspectieven. De ZRB; Servaas heeft de finale

van de LNlx bereikt.

Aan de start hoefde niet veel verbeterd te worden, die

was snel genoeg. Ik lag in ieder geval vooraan in het

veld. Al snel was duidelijk dat de Skadi skiffeur en

ik om het blik zouden strijden. De tussensprint bij de

100 meter was al wat beter maar nog niet voldoende om

gevaar! ijk mee te zijn. Er zou nog wel een

tussemnsprint nodig ZIJn om de eerste plek te

veroveren. Maar ook dat mocht niet baten: een tweede

plaats. En een seconde van mijn persoonlijk record af.

Er zat dus wel degelijk vooruitgang in.

Op zondag was de wedstrijd van de LOlx het eerste aan

de beurt. De tegenstanders waren een Nautilus skiffeur

en m'n ploeggenoot uit de dubbeltwee, Stan. Dit zou

een zeer spannende strijd worden. We kwamen alle drie

ongeveer even goed uit de start. Langzaam maar zeker

kwam ik op een derde plek te 1 iggen en Stan op een

tweede. Het verschil bleef echter zeer klein. Ook na

een tussensprint kwam hier weinig verandering in. Dit

bleef zo tot het einde. Geen finale dus, maar wel een

hartstikke leuke race. En dit keer was mijn

persoonlijk record met vier seconden verbeterd.

De finale op zondag van de LNlx werd weer bereikt ...

De eerste 500 meter waren snel genoeg om een eerste

83


plek te veroveren. Maar toen begon het wat minder te

gaan. De tussensprint die halverwege de race gepland

was had ik nu maar vervroegd naar de 800 meter. Dit

keer kwam het er beter uit en dat geeft je weer nieuwe

energie. Het bootje kwam weer op gang en de afstand

tot de nummer twee kon hiermee dus iets vergroot

worden. Tot de laatste 500 meter bleef dit zo. Maar

dan begin je moe te worden en zou je eigenlijk willen

dat de wedstrijd al afgelopen is. Maar dan zijn die

laatste paar honderd meter extra lang. Dus blik op

oneindig en doorpalen. dan kom ik tot de ontdekking

dat de nummer twee begint in te lopen. De tanden nog

eens extra op elkaar en het laatste beetje kracht uit

me persen dat nog in me zit . Hij loopt nog steeds in

maar nu iets langzamer. Vorig jaar kwam mijn

overwinning in gevaar door een stomme snoek. Dit keer

zit ik er gewoon doorheen. Zou hij het me dan toch

flikken en me van de overwinning afhouden? Maar

gelukkig, daar was de toeter van de finish. De

wedstrijd had geen tien meter langer moeten zijn. En

mi JUn persoon! ijk record weer met 12 seconden

verbeterd: 7.38.nog wat.

De ARB was spannend , niet atteen op de baan, maar ook

daarbuiten... Servaas heeft net een voorwedstrijd

geroeid.

Toen ik al lang en breed stond te douchen, nog eens

over de wedstrijd nadacht, werd ik ineens, alsof door

een klap in mijn gezicht getroffen, op iets vreselijks

gewezen. Voor het eerst in mijn carriere had ik het

meest elementaire kenmerk van het lichte roeien over

het hoofd gezien. Kwam het door het roeien van de

zware nieuwelingenskiff? Was ik dan toch niet

uitgeslapen? Ik me dus snel aankleden en naar Theo

toe. Ik durfde het haast niet te zeggen maar het moest

er toch uit . "Theo,ik eh, eh ik geloof dat ik me niet

heb laten wegen voor de LOlx", zei ik. Te laat om te

wegen was het toch al, en daarom besloten we om maar

niets te zeggen. Achteraf hoorden we dat de

wedstrijdleiding dit wel wist, maar dat ze het te laat

bij de start hadden doorgegeven.

84


niets meer schelen. We waren apetrots dat het ons nu

eindelijk toch gelukt was.

86


92

OVERIG ROEIEN


oocuz

Naast het wedstrijdroeien dat door een betrekkeLijk.

k.l.ein aantaL mensen gedaan wordt zijn er nog enkeLe

andere vormen van competitie-roeien waaraan, zij het

op een Lager niveau, door een groot aantal. roei(st)ers

wordt deeLgenomen. De belangrijkste hiervan is de

()(X1]Z. Hieraan werd het afgeLopen jaar door Thêta

deeLgenomen door diverse herenpLoegen en mixpl.oegen.

EnkeLe wedstrijden van de OOCUZ-competitie werden door

Thêta georganiseerd op het Eindhovens kanaal.. Een

organisator, Al.bert Mietus, aan het woord:

OOCUZ , je moet er wel wat voor doen

Zoals de ouderjaars wel zullen weten en de eerstejaars

van hun coach gehoord zouden moeten hebben, wordt

ieder jaar de OOCUZ-competitie georganiseerd voor

niet-wedstrijdroeiers. Deze OOCUZ wordt georganiseerd

door en voor studenten-roeiverenigingen. Je roeit

enkele zaterdagen bij een vereniging enkele wedstrijden,

kunt een taart winnen en als je hard genoeg roeit

ook nog paar de landelijke finale op de bosbaan.

De eigenlijke OOCUZ-wedstrijden worden echter bij een

gewone studenten-roeivereniging verroeid. Zo ook bij

Thêta, waar afgelopen jaar tweemaal een wedstrijd­

(zater)dag georganiseerd was. De kersverse T.R.C.

heeft beide dagen georganiseerd, uiteraard met behulp

van verscheidene vrijwilligers.

Het OOCUZ gebeuren is voor niet-wedstrijdroeiers, dus

ook de gezel! igheid is heel belangrijk. Zo werd er

getapt door de K. C. en is er non-stop muziek. Het

wedstrijdgebeuren is wel serieus, maar niet alles

overheersend. Zo zijn vertragingen geen ramp en kan er

best in plaats van 300 meter 340 meter geroeid worden

zodat de starters tenminste droog staan onder de rond-

93


wegbrug. Ui teraard moet dit dan wel de gehele dag

gebeuren.

De wedstrijdleiding in het hok van Jo houdt alles in

de gaten en zorgt ervoor dat iedereen zoveel mogelijk

kan roeien tegen verschillende tegens tanders en op

geschikte tijden (niet alle wedstrijden na elkaar).

Ook worden van hieruit de wedstrijdschema's bekend

gemaakt en natuurlijk de verroeide tijden. Deze laatste

worden in het algemeen met veel interesse bekeken

en becommentariëerd door de roeiers. Er zijn altijd

mensen die vinden dat ze toch zeker een honderdste

seconde sneller geroeid hebben dan vermeld (wat een

geluk dat ze de onnauwkeurigheid van de cijfers niet

kennen). Doch uitleg is altijd mogelijk, en problemen

zijn snel opgelost.

Op het einde van de dag volgt de ontknoping. De beste

ploegen krijgen een taart die meestal zo op is en de

overigen praten nog even na onder het genot van een

drankje. Langzaam stroomt de kantine leeg. Hierna kan

de organisatie nog enkele zaken opruimen en de uitslag

noteren om op te sturen naar de C>CXÀJZ-organisatie

(voor de landelijke finale). Als tijdens deze

opruimperiode nog enkel gasten langskomen en bedanken

voor de geslaagde dag doet zoiets altijd goed en weet

je dat de voorbereiding en de dag zelf niet voor niets

zijn geweest.

Mensen. (Thêtanen en gasten), bedankt en tot volgend

jaar!

94


Van de deelgenomen ploegen hebben 5 ploegen {2 herenploeg

en 3 mixploegen de finale gehaald op de bosbaan.

Eén ploeg, E2 heeft de eerste plaats veroverd tijdens

deze finale. De coach van deze ploeg, Sten de Wit,

heeft helaas deze finale niet kunnen meemaken. On.da.nks

dit hiaat zag hij toch de mogelijkheid een stuk te

schrijven. Zie hier het resultaat.

Mijn ploeg {E2) heeft de OOCUZ-finale mixed onervaren

gewonnen. Hier kan ik wel een heel verhaal omheen lullen,

maar daar wordt het niet meer van. Of minder.

Bovendien staat in zo'n jaarboek toch al te veel geneuzel.

Nazaal gemurmel op schrift, zogezeid. Dat komt

niet door de schrijvers, hoor. Welnee, die doen hun

uiterste best om er iets van te maken. Maar de verhalen,

die ze opschrijven zijn allemaal nog te vers.

Véél te vers zelfs. Hooguit één jaar oud. En daar ligt

'm de fout.

Verhalen moeten riJpen. Langzaam verdwijnen dan de

oninteressante details uit de herinnering om plaats te

maken voor meer passende, sappige kleinigheden. Op die

manier kan een spanningsboog ontstaan, waarin de lezer

wordt meegesleept naar een andere wereld, die hij

"vroeger" noemt. Al naar een paar verhalen treedt, net

als bij gerijpte wijn, een soort dronkenschap op. De

lezer denkt: "Mensen, wat was het vroeger toch gezellig.

Toen maakte je nog eens iets mee! Toen gebeurde

er nog es iets!"

En dan, dan gebeurt het. In een poging om hun roes

vast te houden, gaan ze na nog een paar extra verhalen,

zélf handelen naar datgene, wat ze net gelezen

hebben. Op deze manier mensen, ontstaat een traditie.

Dan houden de verhalen echt iets levend van wat binnen

de club gebeurt.

Daarom zou ik de schrijvers van het volgende jaarboek

op het hart willen drukken: schrijf in de eerste

95


plaats een meeslepend verhaal. Wanneer, en of het gebeurd

is, is een tweede . Het gaat er namelijk niet om

wat er gebeurt, maar om de idee erachter.


WOMICO

Uaast de regionale OOCUZ competitie werd er binnen

Thêta een onderlinge competitie georganiseerd. Aan

deze wedstrijden, verspreid over uier middagen, werd

door de meeste eerstejaarsploegen deelgenomen. Eén uan

de organisatoren, Arnold Niessen schetst een beeld van

deze woensdagmiddagcompetitie

Waarom krijg ik nou geen voorrang van die auto, ook al

komt hij dan van links, hij ziet toch dat ik haast

heb? Vlug door naar de JSB, om die megafoon op te

halen, net terug uit het sportcentrum om drie stopwatches,

bij voorkeur met dubbele aanwijzing op te

halen. Na de hele papierwinkel van de JSB doorgewerkt

te hebben, bureaucratisch als ze er zijn, op weg naar

Thêta. Gelukkig heeft Johan er al een C-vier inliggen.

De loods inlopend kom je een transportband tegen, gevormd

door allemaal mensen die ieder twee palen mee

naar buiten nemen. Ja. toch om half zes liggen er vier

boten op het water, onbemand en het vlot volledig

blokkerend voor welke wedstrijdroeier dan ook.

We praten hier over de organisatie van de jaarlijkse

woensdagmiddagcompetie, · die dit seizoen pas voor de

tweede keer geroeid werd. Inzet: de Karel-WisselTaart.

Negen eerstejaarsploegen deden mee, slechts 4/5

ouderejaarsploeg die bij gebrek aan tegenstand niet

meeroeide.

Het leuke aan dit soort wedstrijden is het onverwachte

en het ongewenste op de verkeerde momenten. Zo bevestigde

een stuurman het starttouw aan het roertje van

de AYC-III om te voorkomen dat ze terug moesten roeien

bij een valse start. Helaas, de start werd niet teruggeroepen,

en het roer probeerde boot en startlijn bij

elkaar te· houden. Na een kort moment van overdenking

97


esloot de ene helft van het roer aan de boot, en de

andere helft aan de startlijn te blijven hangen. De

tweede middag was dit roer gelukkig alweer gespalkt

door dokter Albert.Het leukste van de WOMIOO is dat er

geen reglement voor gemaakt is. De enige regel luidt:

"In gevallen waarin dit reglement niet voorziet, beslist

de organisatie." Dat moest wel lekker soepel

lopen . Johan, Marco en ik zouden per geval dat zich

voordeed, bekijken wat we moesten doen. Wel hadden we

afgesproken dat we meestal de snelste zouden laten

winnen. Toen de protesten om onze oren vlogen bleek

dat een redelijke discussie tussen ons drieën wat werd

bemoeilijkt door het feit dat 1/3 van de organisatie

bij de start stond. De revanchewedstrijd tussen de

winnaars van vorig jaar en die van dit jaar, Thêta­

Rossa, viel in het water, evenals de vele eerstejaars

na de vierde middag bij het touwtrekken tijdens de

eerstejaarsborrel. De traditionele Karei-wisseltaart

werd wel overgedragen. Hierbij valt op te merken dat

deze er, in tegenstelling tot wat men zou verwachten,

niet beschimmeld uitzag. Men heeft er dan ook met

smaak van gegeten.

98


ONDERLINGE

EvenaLs voorafgaande jaren werd er dit jaar wederom de

Thêta OnderLinge georganiseerd. Dit evenement is voor

de eerstejaars de eerste geLegenheid om zich te meten

met andere basiscursisten van Thêta, Vidar en Saurus.

Naast de wedstrijden voor de eerstejaars werden ook

veLe nummers voor de ouderejaars uitgeschreven waaraan

werd deeLgenomen door wedstrijdpLoegen, huispLoegen,

commiss1.e s en verscheidene fuifpLoegen. Dat de

organisatie van zo'n weekend veeL inzet vraagt mag weL

duideLijk zijn. Wat er echter aLLemaaL moet gebeuren

voordat de wedstrijden beginnen hoort u van Marc van

de Vijver

Hoewel mijn actieve 1 id.maatschap van Thêta beëindigd

is op het moment dat ik mijn bijdrage voor het jaarboek

86/87 neerkladder, wil ik graag nog iets schrijven

over één van de belangrijkste evenementen die

Thêta jaarlijks een weekend lang in de greep houdt.

Dat dit evenement (editie '85) in het vorige jaarboek

niet ter sprake is gekomen, is waarschijnlijk te

wijten aan het feit dat het weekend waarin het zich

afspeelt, zich nog geen twee weken na het aanvangen

van het nieuwe verenigingsjaar manifesteert. Zodoende

schrijf ik over de Onderlinge van vorig jaar, 1986.

Het was de 12e Thêta-Onderlinge, gehouden op 18 en 19

oktober 1986 op het alom bekende Eindhovens kanaal.

Al vorens het echter zover was moet er worden teruggegaan

naar het voorafgaande verenigingsjaar (mijn

excuses) alwaar de Onderlinge commissie (o.c.), begon

met de voorbereiding. Voor het grote zomerreces werd

de commissie samengesteld, en na een eerste oriënterende

vergadering wordt na het reces met de echte organisatie

begonnen.

Uitgegaan wordt van het logboek van voorafgaande ja-

99


en. Er worden nummers uitgeschreven en uitnodigingen

verstuurd aan de verschi !lende verenigingen. Al vlug

blijkt dat de "dames en heren" vidraten hun eerstejaars

weekend gepland hebben op 11 en 12 oktober, het

weekend waarop ook de Onderlinge gepland staat. Door

kwantitatieve deelname van Vidar bij voorgaande edities

wordt besloten de Onderlinge een week te verschuiven.

De eerstejaars hebben een week langer de

tijd om zich de grove kneepjes van het roeien eigen te

maken.

De visclub wordt tijdig op de hoogte gebracht om te

voorkomen dat een viswedstrijd georganiseerd wordt op

hetzelfde weekend bij het kanaal . De bedrijven langs

het kanaal worden vriendelijk verzocht de kanaalzijde

vrij te maken van containers en aanverwante artikelen.

Er wordt ook een slaapplaats gezocht voor de bezoekende

roei(st}ers. Dit levert enige problemen op aangezien

het clubhuis van de zeeverkenners wat de voorafgaande

jaren al tijd gebruikt werd, bezet is. Het

sportcentrum biedt uitkomst. Ruimte voor het feest

wordt gevonden in de AOR-bovenbar (S.S.R.E weigerde

wegens een nog te betalen rekening ??), Borden om

de weg af te zetten worden geregeld, evenals stopwatches

en megafoons.

Het weekend voorafgaand aan de wedstrijden wordt het

wedstrijdschema in elkaar gezet. Een lastig karwei met

mensen die in zes of zeven ploegen roeien en maar een

wedstrijd tegelijk kunnen roeien. Het grootste probleem

vormt echter het grote aantal eerstejaarsinschrijvingen

ván Vidar. Vidar blijkt niet bereikbaar

voor een verklaring van dit grote aantal, aangezien

ieder die er wat van weet in de Ardennen vertoeft om

op de eerstejaars te passen. Besloten wordt om het

vlot bij Beatrix zowel zaterdag als zondag te gebruiken

om de eerstejaarswedstrijden af te handelen.

Na twee dagen werk zit het schema in elkaar, en wel zo

vernuftig dat iedereen de wedstrijden waarvoor hij/zij

zich heeft ingeschreven kan roeien.

De vrijdagavond wordt alles in de loods in gereedheid

gebracht en de volgende ochtend begint het festijn met

100


PROTEUS-ERElES IN HET LANG

No.ast de deeLn.ame aan de verschiLLend compitities

wordt er sporadisch deeLgenomen aan andere niet

kwaLificerende wedstrijden. Aan één van deze

wedstrijden, Proteus-Eretes in het Lang, werd

deeLgenomen door twee Thêta pLoegen. Eén van de

deeLnemers, Jack van de Vijver uit de eerstejaarspLoeg

E2, heeft zijn impressies van deze wedstrijd

neergeschreven.

"Proteus-Eretes??? Nooit van gehoord", was de eerste

reactie toen werd gepolst of wij eventueel interesse

hadden mee te doen, maar na enige verdere informatieinwinning

werd ons allen wel duidelijk waar ze ons

heen wilden hebben: een 4,5 kilometerwedstrijd in

Delft. Aangezien dit een niet geringe afstand is voor

een eerstejaars mixed-ploeg was intensief overleg

binnen de ploeg onvermijdelijk. Het resultaat, het

onbetwist gevolg van de hevige discussie, was zonder

meer positief: "We gaan". Het enige probleem was dat

we het zonder de vertrouwde ondersteuning van de coach

zouden moeten stellen, daar deze, volgens zijn secretaresse,

in zijn agenda geen plaats meer had tussen de

overige dubbele afspraken.

Naast ons team w.as er nog een ploeg, een herenploeg,

die fanatiek genoeg was om zich aan dit soort uitdagingen

te wagen. Gezamelijk begaven we ons in een

gehuurd busje naar het befaamde Delftse Kruithuis waar

Proteus-Eretes gevestigd is.

We moesten maar naar boven gaan, werd ons medegedeeld

op het moment dat we via de poort het uit de middeleeuwen

stammende gebouw betraden. De bagage in de

primitieve kleedkamers dumpen en vervolgens naar de op

zolder gevestigde kantine waar de wedstrijdnummers

verstrekt werden. Het lokaal, gezellig maar klein, was

gevuld met voornamelijk appeltaart etende stamgasten.

102


"Ook koffie en taart?". Zoals verwacht instemmend

geknik en behulpzaamheid bij het afhalen. Na de koffie-pauze

op zoek naar de wedstrijdschema's. "Over

anderhalf uur pas!". Ruim de tijd om te verkleden en

te genieten van de prestaties van collega's, tot het

moment is aangebroken om het ruime sop te kiezen.

"Welke boot? ..... De Gouwe!, daar komt ie.". Niet conform

de regels eerst de ene ploeg de boot uit het

water laten tillen en daarna de omgekeerde beweging

uit te voeren, maar: "Geen gezeik. We stappen gelijk

in en varen weg.". Soepel geregeld, ondanks wat tegensputteren

van de wedstrijdleiding, maar dus wel ruim

voor de andere ploegen weg. Zeëen van tijd om de 4,5

kilometer met een stevige meewind naar de start te

roeien . "Jeetje, die praam loopt als een trein.". Voor

het eerste in onze roeicariere watervrij in een overnaadse

praam. Vier-en-halve kilometer later probeert

iemand vanaf de kant, ons, met behulp van een megafoon,

duidelijk te maken dat we 500 meter verder maar

moeten rondmaken en een half uurtje moeten wacht op de

rest van het blok. Behoedzaam wordt de boot op een

beschutte plaats gemanouvreerd en alle inzittenden

leggen zich neder om te kunnen genieten van de eerste

prille zonnestralen. Tot zover is deze wedstrijd wel

leuk. Om ons heen begginnen zich de rest van de boten

te verzamelen. Er zijn weinig mixed-ploegen, dus tegenstanders,

te bekennen. (Achteraf blijkt er ook maar

één tegenstander, Orca, te zijn in plaats van de aangemelde

zeven). Drie kwartier na onze aankomst aan de

startplaats vertrekt de eerste ploeg voor de tijdrace .

Wij, star.tnummer 23, sluiten aan achter onze enige

rivaal. "Nog honderd meter!". Opbouwen maar naar een

zeer krachtige haal.

De stevige bries waar we nu tegenin moeten doet het

soepele oproeien snel vergeten. Op het moment dat we

vanaf de wal vernemen dat we gestart zijn, beseffen we

het al: dit wordt vier-en-halve kilometer afzien.

Lange krachtige halen, beuken tegen de wind in, golven

die je het het ene moment onmogelijk maken om uit te

pikken, het andere moment blijkt het water onder je

103


lad verdwenen te ZIJn. De achter ons gestarte ervaren

herenploegen lopen in. Voor ons een extra stimulans om

niet terug te zakken, zelfs om extra hard aan de palen

te trekken. Aan de 4,5 kilometer lijkt geen einde te

komen. De eerste herenploegen hebben ons al achter

zich gelaten. Het bordje "500" is een hele opluchting.

Een eindsprint wordt ingezet. Onder de brug door en

dan nog 100 meter. Het publiek staat te schreeuwen aan

de kant. Het enige echter, wat wij willen horen is het

finish signaal. De laatste halen hiernaar toe zijn

extra uitputtend om de tijd maar zo klein mogelijk te

houden. Dan, éindelijk, de finish! Als op commando

laat iedereen lopen. Uitgeput, afgebrand ..

Na enkele informatieve mededelingen van de wedstrijdorganisatie

roeien we, bek af, tussen de reeds gefinishde

ploegen door om achteraan te wachten tot we op

het vlot mogen aanvaren om de boot uit te tillen en op

de aanwezige stellingen te leggen.

Wederom naar de kantine om onder het genot van de nu

welverdiende appeltaart, onze ontberingen nog eens te

aanschouwen op het aanwezige vidioscherm. Het zag er

eerlijk gezegd nog niet eens zo slecht uit, maar helaas

was onze tijd toch net niet voldoende om de overwinning

op onze naam te kunnen schrijven.

Wieher en ondergetekende zagen nu als enige mogelijkheid

nog een overwinning in de wacht te slepen, zich

in te. schrijven voor een wedstrijd (canadese) kano

varen rond de kruittorens. Bij deze behendigheidsrace

werd soepel de snelste tijd behaald. Onze vreugde,

toch nog een overwinning te hebben behaald, werd echter

snel weggevaagd door de ex-recordhouders die tijdens

een nieuwe poging wederom een recordtijd behaalden.

De mogelijkheid om hier weer onder te gaan werd

ons (gelukkig voor de tegenstanders) ontnomen daar de

tijd aangebroken was om huiswaarts te gaan via een

route waar menig sight-seeing taurist jaloers op zou

zijn.

104


NAJAARSWEEKEND

EtR jaar worden er door de VAK enkele weeRenden georganiseerd

ter verbetering van de onderlinge contacten

tussen de leden en natuurtijR gewoon om nog eens een

tetiR weeRend te hebben. Eén van deze weeRenden, het

najaarsweeRend, ging dit jaar naar het waterrijRe

Zuid-Holland. Hier volgt een verstag van dit weeRend

van Vincent van der Heijden

Het wintersport-weekend

Het najaarsweekend 1986 viel dit jaar wel erg laat;

reden voor de VAK dit weekend een wintersport-weekend

te noemen. Gelukkig kwam de eigenlijke winter nog wat

later zodat we toch konden roeien. Bij aankomst in

Montfoort bleek de botenwagen nog niet gearriveerd te

zijn. Het was inmiddels wel gezellig begonnen met regenen.

De plaatselijke kroeg was gelukkig open en binnen

afzienbare tijd werd het lege café een tent vol

koffie-drinkende Thêtanen. Na een half uur was ook de

botenwagen daar zodat we konden opriggeren. Het regende

nog steeds. Eenmaal op het water werd het gelukkig

snel droog; de wind was wel vrij krachtig. Zo roeiden

wij door een landelijke omgeving op naar Gouda. We

zouden, zo was ons beloofd, door een twintigtal te

lage bruggetjes geleid worden door een sluiswachter

die met ons mee zou gaan om de bruggen te openen. We

moes ten dan ook in groepsverband b 1 i jven. De eerste

sluis bij Gouda werd zonder problemen genomen. Bij de

tweede sluis bleek de sluiswachter toch niet mee te

gaan hetgeen spannende taferelen opleverde. Dat de

bruggen te laag waren om eronder door te roeien wisten

slechts een paar mensen niet tot de eerste brug. Daarna

ging eenieder wijselijk liggend verder. Op een gegeven

moment zat de Tachos vast onder een brug: de

dollen zaten tegen de brug aan, zelfs schuin kwamen ze

niet onder de brug door.

10S


Na Gouda kwamen we al in het donker aan bij "de Goudsche"

alwaar we uitgestapt zijn. De overnachting was

in "De rokende turf" alwaar de omwonenden al geklaagt

hadden over geluidsoverlast voor we binnen waren. Na

een, zoals altijd, voortreffelijke VAK-maaltijd werden

er per ploeg opdrachten voor andere ploegen gegenereerd.

Tot middernacht hebben de verschillende ploegen

zich zo gepresenteerd, waarna de meesten naar bed gingen

. De volgende dag was het stralend weer. We waren

verplicht tot tien uur binnen te blijven omdat de mensen

daar ongestoord naar de kerk wilden . De rijstijl

van Maarten Peeters is blijkbaar zelfs tot in Gouda

doorgedrongen . Met frisse moed vertrokken we weer vanaf

"de Goudsche" om via een aantal Reeuwijkse plassen

naar een of andere doorwaadplaats te roeien waar we

moesten klunen om op de oude Rijn te komen en zo naar

Woerden te varen . De al tijd betrouwbare waterkaarten

van de VAK lieten het hier echter afweten . De doorwaadbare

plaats was weg en wat land zou moeten zijn

bleek nu water te zijn . Een ruime meerderheid van de

vloot eindigde dan ook in een of andere sloot . Besloten

werd om terug te roeien.

Bij "de Goudsche" hebben we de rest van de dag wat

spe 11 et jes gedaan waarna we terug zijn gereden naar

Eindhoven. Met het zingen van het eerstejaarslied 86

en een diner werd de avond en daarmee het weekend besloten.

106


VOORJAARSWEEKEND

In het voor jaar werd er wederom een weekend georganiseerd.

Deze keer ging de tocht naar Maastricht waar

samen met een aantaL Leden van Saurus de Maas werd

bevarr-n. Kees VogeLaar geeft in het voLgende stuk een

indruk van dit weekend.

Maas. regen, kanaal, zon, sluis, hagel, boten, Saurus,

grotere boten en halfom: ingrediënten van het voorjaarsweekend.

Ongeveer 45 Thêtanen (waarvan ongeveer 7

VAK-leden) togen zuidwaarts om Maastricht te bedwingen.

Bij aankomst blijkt de Saurus-équipe uitgedund te

zijn tot 5 meisjes met blozende wangetjes, de rest

ligt waarschijnlijk nog in bed te luisteren naar de

druppels die tegen het raam uiteen spatten. Heerlijk.

Zaterdag staat er 35 km op het programma. Bij de botenindeling

worden we nog eens met de neus op de feiten

gedrukt: terwijl alle Thêta-boten al op het water

liggen, wordt er hevig gediscussieerd of dé Saurus

C-vier (!!)wel gebruikt mag worden. Dit schijnt een

voorrecht te zijn. Dit is ook wel begrijpelijk als je

bedenkt dat Saurus 120 leden telt en maar een handvol

boten heeft.

Eindelijk gaat onze ploeg ook het water op in een unieke

combinatie: Saurus I Galjoen I Thêta. Dit brengt

onze stuurvrouw (N.B. een Saurische} zo van slag dat

ze prompt de verkeerde afslag neemt, een fout die pas

na 4 kilometer ontdekt wordt. Als we eindelijk bij de

eerst sluis aankomen liggen enkele ploegen al anderhalf

uur in de stromende regen te wachten. Erg vriendelijk

is het ontvangst dan ook niet.

De rest van de tocht verloopt soepeltjes. De VAK onder

leiding van Edwin en Freek heeft de touwtjes strak in

handen. Menig sluiswachter wordt omgekocht met bier,

iets wat de roeiers en roeisters moeten ontberen.

107


Freek is lichtelijk ontstemd als Michelle, de charmante

gastvrouw, bij ons in de boot stapt. Dat stond niet

in zijn draaiboek maar de flexibiliteit van onze VAKleden

is zeer groot.

Terug in Maastricht merk ik toch wel dat we 40 kilometer

geroeid hebben. toch is 40 kilometer slechts een

kwart van de 160 kilometer van Genève. Na het eten,

afgesloten met koffie en een sigaar, wordt Maastricht

verkend. In het reuzenrad wordt de chili in mijn maag

nog eens goed gemixed. Ik maak kennis met de begrippen

schuss en halfom: Mengsels van donker en gewoon bier.

Daarvan schijn je geen nasmaak te krijgen. Dit wordt

natuurlijk direkt flink op de proef gesteld. Bij

aankomst in de sporthal wordt eerst nog even een

vervroegd ontbijt genuttigd, nota bene aangemoedigd

door de VAK-baas.

Zondag. Inderdaad, geen nasmaak. Veel te vroeg worden

we gewekt. Belachelijk, 11 uur roeien, 8 uur op: we

zijn geen wedstrijdroeiers. Ik besluit nog een uurtje

te blijven liggen. Dit kost me wel mijn ontbijt met

kaas.

Het mooie weer vergoed veel. Eén voor één glijden de

boten de Maas af. Wij 1 iggen nog prinsheerlijk te

luieren totdat Michelle arriveert. Dan zijn de eerst

ploegen alweer anderhalf uur weg . ........... als dat

maar goed gaat. Edwin geeft ons nog een laatste waarschuwing:

"Pas op voor de stuw over 4 kilometer!". Als

wij vragen hoe ernstig het is, antwoordt hij: "Het is

zo gevaarlijk dat ik het (censuur) niet verteld heb."

Oppassen dus.

Soepel glijdend laten we Maastricht achter ons. Rustig

genietend van de mooie omgeving peddelen we voort. De

rust wordt alleen verstoord door enkele vrachtschepen.

Het is amusant om dwars op de golven te gaan liggen:

een hele goede manier om iedereen in de boot wakker te

houden en de scheldwoordenvocabulaire te updaten.

De VAK bemoeit zich niet met de bevoorrading van

achtergebleven boten dus zoeken wij naar een aanlegplaats

om onze boot te meren en wat te consumeren. In

108


POËZIE

Als aanvulLing op het versLag van het voorjaarsweekend

heeft onze poëet, Freek Erens, zijn ervaringen van dit

weekend verwerkt in een sonet.

Een voorjaarsweekend in Maastricht .

is "België zien en dan sterven",

kolkende sluizen die alles bederven,

maakt uitgaan tot een plicht.

In Satyrikon, drinken en eten,

stappen, tot diep in de nacht,

met meisjes van Saurus, lief en zacht,

en hopen dat ze je nooit vergeten.

Zondag met een flinke kater

verder de Maas op, roeien

en genieten van het water.

Stroomafwaarts mag niet vermoeien.

En goede herinneringen voor later,

laten Thêta groeien en bloeien

110


Alle voorbereidingen zijn inmiddels uitgevoerd, het

vaar tuig kan naar bui ten. Uiterst voorzichtig dragen

we de H.M .S. Pionier, een C4+, naar het vlot en leggen

hem in het water. De koude wind gaat dwars door onze

truien heen en we haasten ons in het licht van de

volle maan, die af en toe door de wolken komt, de boot

te beladen. Palen monteren en instappen.

j. stuurt en zijn stem klinkt hol als hij de heersende

stilte doorbreekt. "Wat is de tijd?". "Tien uur.". We

spreken af dat, uitgezonderd van noodgevallen, absolute

stilte in de boot zal heersen. Eerst roeien we een

eindje op richting E. om op te warmen, hetgeen hard

nodig is, want onze truien worden al aardig ingevocht

door de opkomende mist . Vlak voor de brug van T. maken

we rond en wenden we onze ruggen naar de onbekende

bestemming.

Het eerste deel van de tocht verloopt voorspoedig en

we zijn weldra alleen met onze boot op het water.

Zodra we in het onbekende gebied achter Den Groten

Zwaaikom zijn heerst er om ons heen een doodse stilte.

We passeren een brug, overwoekerd met klimplanten, een

aanwijzing voor vroegere bewoning van dit gebied . In

mijn verbeelding staan menselijke figuren op de brug

ons aan te gapen. Na een bocht naar rechts horen we

opeens een regelmatig geklop, dat ons doet opschrikken

uit onze concentratie . Het geklop komt van de onderkant

van de boot en blijft ook aanhouden als we stilliggen.

J . geeft opdracht aan N. , de boeg, om voorzichtig

onder de boot te voelen omdat daar het geklop

het sterkst te horen is. N. steekt zijn hand onder

water en zegt iets te voelen. Nauwelijks heeft hij dat

gezegd of hij trekt zijn hand pijlsnel uit het water

onder het slaken van een ijselijke kreet. Al onze ogen

richten zich op die hand die er afschrikwekkend uitziet:

er mist een vinger en de rest van de hand is

bedekt met een slijmlaag. Z. excuseert zich en buigt

over boort .... N. zegt dat het wel meevalt en laat zich

verbinden door A., de nummer drie. Hoewel N. blijft

volhouden er niets van te voelen, roeien we met tril-

112


lende benen door, om de voortgang van de onderneming

niet te veel te belemmeren. Bovendien vraagt iets

anders onze aandacht. Af en toe, als de stuurman iets

te dicht langs de kant stuurt is er iets onzichtbaars

dat zich aan de palen vastklikt, zolang ze onder water

zijn. Hierdoor wordt het uitpikken een stuk zwaarder.

De enige oplossing om deze onderwatermonsters te vermijden

1 ijkt in het midden van het kanaal varen te

zijn. Daar varen we echter regelrnatig op iets zwaars,

dat daarna langs de boot glijdt en vervolgens in het

donker verdwijnt. Bij één van deze ontmoetingèn kijk

ik naar het ding dat voorbij drijft. lang doe ik dit

echter niet, want wat ik gezien heb wijst erop dat we

toch niet de eersten zijn die zover komen. Ik kan het

me natuur 1 ijk ook verbeeld hebben maar volgens mij

dreef er een opgezwollen lijk voorbij, waarvan twee

glazig ogen mij aanstaarden. Het kan natuurlijk ook

een plank met twee knikkers zijn geweest, maar ja, hoe

dan ook, we moeten doorgaan.

Na deze ontmoeting steekt er een windje op, dat aanwakkert

tot een wind en vervolgens uitgroeit tot een

storm. Evenredig hiermee groeien de golven, die steeds

vaker over de boeg heenslaan en water in de boot doet

komen. De stuurman pakt zijn emmertje en gaat hozen,

terwijl we door blijven roeien om niet geheel stuurloos

te worden.

113


De stilte is voorbij, om ons heen maakt de storm een

oorverdovend kabaal waardoor we elkaar niet meer kunnen

verstaan. Af en toe roeien we tegen een muur van

water op om daarna bedolven te worden onder een massa

water. De H.M.S. Pionier weet er echter ongeschonden

weer uit te komen, hij stamt en rolt als we weer doorroeien.

De storm gaat liggen zo gauw als hij gekomen

is; weldra liggen we weer op een spiegelglad vaarwater

en om ons heen heerst weer de oude, vertrouwde, doodse

st i 1 te van voor de storm. Ik wissel met de stuurman

omdat hij geen stem meer over heeft. In de storm heeft

hij blijkbaar getracht ons commando's te geven, hetgeen

niet gelukt is. Terwijl ik stuur heb ik gelegenheid

om op de omgeving te let ten. Het opvallende is

dat die er doodnormaal uitziet . Ik had verwacht dat we

in een woeste wereld waren aangeland, maar alles wat

ik zie in het donker zijn bomen en struiken. Ik bereid

me erop voor dat elk moment iets vreselijks gaat gebeuren.

Echter , er gebeurt niets, totdat we een tunnel,of

iets wat daarop lijkt, naderen . Aan het andere

einde van de tunnel zie ik een helder schijnsel. Het

is een merkwaardig licht, warm en zacht, iets wat je

hier niet zou verwachten. Eenmaal mijn ogen op dit

licht gericht kan ik ze er niet meer vanafhouden. Het

lijkt of het licht een soort aantrekkingskracht op ons

uitoefend en de boot met ons erin naar zich toezuigt.

We gaan de tunnel binnen en onze snelheid neemt toe,

strijken helpt niet meer. Onherroepelijk gaan we naar

het steeds feller wordende licht toe en een botsing

met iets lijkt onvermijdelijk. Terwijl de wind om mijn

oren suist zie ik opeens een paal langs de kant staan

en ik besef dat dat mijn redding zal zijn. Ik stuur de

boot rakelings langs de paal, sta op, strek mijn armen

uit en hop, het volgend ogenblik hang ik aan de paal .

114


JOPM

Tot sLot van dit hoofdstuk voLgt hier nog een stuk van

de pLoeg bestaande uit ]eLLe Oudemans en PauL MiLLs,

ook weL bekend onder de naam ]OPM waarin het weL en

wee van hun pLoeg wordt beLicht.

Ondanks de V AM

In 'april 1987 werd Paul Mills niet in de After Eight

opgenomen omdat vadertje Staat hem het volgende jaar

nodig scheen te hebben. Bovendien werd hij sowieso al

verdacht van het samenheu 1 en met zeer onconcurerende

medewatersporters.

In wanhoop om toch zijn raison d'être te kunnen continueren

werd een dubbel-twee in het leven geroepen.

Als merletweeër was de enige logische keus Jelle Oudemans.

Hij was een jaar op non-actief gesteld door een

Knie-blessure, opgelopen bij het op verkeerde manier

aantrekken van een onderbroek.

Ondanks het slechte begin, wisten we hierin verandering

te brengen en kregen we er hoe langer hoe meer

zin in. Hoewel de VAM ons met zijn overwamende aanwezigheid

hierin probeerde te hinderen, kwamen we er

toch zo'n drie keer per week voorbij. Soms hadden we

zo weinig zin om er weer langs terug te gaan dat we

dan maar naar paal nul gingen, waarbij we zelfs éénmaal

het genoegen hadden met Vincent Sijben te sparren.

Ondanks af en toe een spontane relaps bleek uit de

geklokte tijden dat er sprake was van progressie. En

dat het inderdaad best goed ging bleek uit een overwinning

op de Ridder-regatta. Ook bleek dit uit het

feit dat Karel en Wessel geen middel schuwden om een

directe confrontatie uit de weg te gaan.

Tot slot willen wij hierbij Jos Hoonhout, Karel Haverkarn

en Servaas van de Ploeg bedanken voor hun technische

begeleiding.

116


Ondanks de V AM . .... .

VARIA

117


ROEIERSHUIZEN

In een stad met een studentenroeivereniging horen

uiteraard ook roeiershuizen te zijn. Dit zijn in

eerste instant ie huizen waar aL Leen studenten wonen

die roeien. ALhoeweL dit zeer simpeL kLinkt komt er

over het aLgemeen toch heeL wat bij kijken om een

voLwaardig roeiershuisbewoner te kunnen worden.

MeestaL is de betrokkenheid van de bewoners bij de

vereniging vrij groot. Uiteraard speeLt er nog meer

dan roeien in deze huizen, maar de gemeenschappeLijke

hobby zorgt voor een goede band.

Een van deze huizen, het CeePee, zaL hier een beeLd

geven van wat daar zoaL gebeurt. Het zaL u niet

ontgaan dat niet aLLe akt ivi te i ten van deze mannen

direekt verband hebben met het roeigebeuren.

Ïf. L..EZE.N

Z.ETCX:.H

HiE

twff-U./

118


Droppen

door Thea S, studente Bedrijfskunde Eindhoven

Droppen, tot voor kort had dat woord voor mij maar

twee betekenissen:

- zwart snoepgoed

- op een afgelegen plaats achtergelaten worden om dan

zelf de weg terug te vinden.

Op een donderdagavondborrel kwam daar echter verandering

in en met diegene voor wie de verandering nog

niet is ingetreden en met andere belangstellenden zal

ik mijn ervaringen delen.

Op een van de gezellige borrels zou de nieuwe piano

onthuld worden. Bij de bepaling van het tijdstip van

onthulling was echter geen rekening gehouden met vertrektijden

van de laatste treinen. Maar ziedaar, enkele

zeer aardige jongeheren, genaamd "droppen", boden

uitkomst: zij hadden een kamer vrij, die bij deze

gelegenheid, met toestemming van de toekomstige bewoner,

als logeerkamer kon fungeren. Nu vind ik de woorden

drop/droppen/dropjeshuis wel betrouwbaar klinken,

dus had ik de indruk dat ik het wel kon wagen. (??

red) Toen vervolgens enkele Tachonen een poging deden

mij te overtuigen van de onbetrouwbaarheid van deze

jongeheren, wist ik zeker dat ik zonder risico daar

kon slapen. Immers rivalen (hetgeen beide roeiershuizen

we 1 dege 1 ijk genoemd kunnen worden) hebben de

gewoonte over elkaar altijd het tegenovergestelde van

de waarheid te beweren. Aldus vertrok ik in gezelschap

van vier 1 ijfwachten cq gastheren richting Dropjeshuis.

De verzorging in een driesterrenhotel zou niet

beter kunnen zijn.

Binnen een kwartier hingen er al ternatieve gordijnen

voor het raam, was het bed opgemaakt en lagen er zowel

nachtkledij als zowaar een ochtendjas (de oude van F.

Dijkstra, red) voor mij klaar. Vrijdagmorgen ging de

voortreffelijke bediening weer verder. Allereerst was

één van de dropjes extra vroeg opgestaan om te vragen

of ik echt niet naar het eerste college wilde gaan.

121


Vervolgens werd ik enkele uren later weer gewekt omdat

ik moest opstaan daar ik naar college wilde.

Tenslotte kwam wel het hoogtepunt van mijn bezoek aan

dit studentenhuis: Een ronduit vorstelijk ontbijt,

bestaande uit brood, met keuze uit vele soorten vorstelijk

beleg, thee en versgeperst sinasappelsap.

En alsof dat nog niet voldoende was om mij ervan te

overtuigen dat een dropje, behalve een heerlijk, zwart

snoepje, ook en charmante jongeheer is, werd ik ook

nog eens naar het auditorium begeleid.

Nu zullen velen misschien denken: tjé, wat een slijmballen,

die droppen, maar dat wi 1 ik toch met klem

tegenspreken!

122


TACHOSHUIS

Een roeiershuis dat beLaden is met een rijke traditie

en ongetwijfeLd veet goede eigenschappen van haar

moedervereniging heeft overgehouden is het Tachoshuis .

Dit jaar mochten de bewoners het derde Lustrum vieren.

(een reden om Parijs met een bezoek te vereren) Over

de verschiLtende festiviteiten zat hier niet gesproken

worden. Martin HiLbers heeft gemeend dat een serieus

stuk hier meer op zijn pLaats was. De overdenkingen

van iemand die 't weten kan:

De illustere bewoners van het Tachoshuis.

Wederom heeft onze pupil, de E.S.R. Thêta een jaar

achter de rug, voorwaar een heuglijk feit. Het doet

ons deugt dat deze jongste loot in het Eindhovens

roeiwereldje nog steeds groeit en bloeit. Helaas

vraagt deze groei en bloei nog steeds volop begeleiding.

Gelukkig zijn de leden van één van de ouders zo

vooruitziend geweest om de begeleiding van de jonge

spruit vei 1 ig te stellen door een roeiershuis op te

richten waarin alle kwaliteiten die nodig ZIJn voor

het op succesvolle wijze organiseren van de studentenroeisport,

bewaard blijven.

Dit maakt het mogelijk om in moeilijke tijden de vereniging

te voorzien van daadkrachtige bestuursleden en

actieve commissieleden. Het blijft natuurlijk wel

nodig dat de niet-Tachoshuisbewoners binnen de club

ook actief zijn: Wij kunnen immers niet alles en Thêta

moet tenslotte ook eens leren om op eigen benen te

staan.

Omdat de leden van de E.S.R. Tachos indertijd de hand

hadden in de oprichting van het Tachoshuis zijn er nog

steeds enkele met Tachoshistorie beladen voorwerpen in

ons bezit.

123


Eén van deze voorwerpen, het Tachosschild, is al enige

malen ontvreemd geweest. De arme sukkels die hieraan

schuldig waren hebben deze euveldaad meestal zuur

moeten bekopen.

Zo ook dit jaar. De pathetische figuren die het schild

op een wel zeer onwaardige manier gestolen hadden

meenden ons eisen te kunnen stellen.

Pas als wij voor geheel Thêta een feest hadden gegeven

zouden wij het schild terugkrijgen, zo verkondigden

zij in Tempo. Na een inleidend bezoek van een kleine

afvaardiging van het huis. bedoeld om de daders te

waarschuwen voor de eventuele gevolgen van hun wandaad,

volgde een inval van het gehele huis. Het openen

van slechts één blikje tomatenpuree, op de juiste

plaats en het juiste tijdstip en met de juiste methode

(*) bleek voldoende om de daders, met trillende knieën,

zover te krijgen het schild weer terug te geven.

Wat het feest betreft. het moge bekend zijn ·dat het

Tachoshuis ieder jaar een groots huisfeest organiseert.

Natuurlijk nodigen wij daar niet de hele club

voor uit, het moet immers een leuk feest blijven en

alleen de personen die ons aanstaan zijn welkom.

Tot voor enkele jaren geleden was het zo dat ieder

zichzelf respecterend roeiershuis, of wat daar voor

door wenste te gaan, eens per jaar een huisfeest gaf.

Helaas is daar behoorlijk de klad in gekomen en wordt

er nog maar zelden _een huisfeest gegeven, wat toch als

een verarming van het Eindhovense studentenleven moet

worden gezien, en de relatie tussen de huizen onderling

niet ten goede komt.

Huizen, let op uw saeck !

(*)

plaats: smetteloos wit appartement van één van de

daders,

tijdstip: de avond voor een tentamen van diezelfde

dader,

methode: met de hamer.

124


CASA NOVA

ALhoeweL "Casa Nova" een huis is dat (nog?) niet geheet

door roeiers bewoond wordt verdient het toch een

pLaatsje in deze rubriek. Dit omdat de verdiensten van

dit huis voor de vereniging niet onder doen voor die

van een "echt" roeiershuis.

Ki 11 ing Joke

G.E.B. Rilterman

ingefluisterd door

M.G.M. de Wit

"Wat een racemonster in deze mannenmaatschappij." zei

de leptosoom op het oergezellige huisfeest.

Ondertussen kwijlde Ryan Paris lustig verder. La Dolce

Vita galmde door de lege zaal. In een hoekje waren nog

slechts twee feestgangers te bespeuren. Victor en jan

staarden elkaar zwijgend aan. Langzaam bogen zij naar

elkaar toe. De stil te werd verbroken door een druk

geroezemoes. Het toilet werd doorgetrokken en de zaal

stroomde weer vol. Boven het aanzwellende lawaai uit

hoorde je de overslaande stem van een onterechte president:

"Ik heb geen zin!"

De borstrok van de leptosoom zakte tegelijkertijd tot

op zijn enkels, zijn tanden vielen uit en zijn ogen

werden wat doffig dus hij dacht:

"Kom, laat ik maar eens op huis aan gaan." Daarbij

knoopte hij gelukkig zijn broek dicht want het was

koud buiten. Hij nuttigde nog een vegetarisch gehaktballetje,

niet omdat hij tegen het doden van dieren

was maar omdat het de laatste was. Niet alleen van

deze avond maar ook van zijn leven. De zwakgebouwde

zou de voordeur niet meer halen.

Ik kom daar straks nog even op terug.

Goedenavond, overigens.

12S


De toestand op dit feest zoals ik dat zojuist geschetst

heb, was kenmerkend voor een momenteel opgang

doende mentale, niet Eindhovenseigene instelling,

zoals die door de herensocieteit, want zo mag ik dit

instituut wel omschrijven, Casa Nova, een mooie naam

overigens, gepropageerd wordt.

De scherpe kaaklijn en tot de verbeelding sprekende

loslippige ogen van dit heerschap heeft toendertijd

veel stof doen opwaaien.

Ethische normen, moralistische gevoelens en rechtse

principes werden overboord gegooid toen hij voor het

eerst in het openbaar ging zwenmen en zijn onweerstaanbare

navel aan de anonimiteit onttrokken werd.

Deze activiteit van wijlen Giacomo heeft een dusdanige

invloed op de zielerust van de aardse stervelingen

gehad, dat nu, op dit moment, drie eeuwen later, er in

Katmundu, ieder moment een ordinaire straatruzie kan

ontstaan wanneer het onderwerp ter tafel komt.

Ook in Moskou is men niet geheel ontspannen en slaapt

men slecht.

De vraag is of de navelblootgave van Casanova de dood

van Leonid Brezjnev niet versneld heeft. Het is namelijk

algemeen bekend dat Brezjnev tot op hoge leeftijd

niet op de hoogte is geweest van deze belangrijke

kentering in de wereldgeschiedenis en het is zelfs

niet ondenkbaar dat dat hier meer achter zit dan toeval.

Ondertussen verkeert Washington in grote spanning of

zij nu wel of niet uitgenodigd zullen worden voor een

bijzondere festiviteit in het Eindhovensche. Geruchten

doen de ronde dat acceptatie van een eventuele invitatie

ter verbetering van de internatie-relatie al dan

niet afhangt van de rotatie en daarmee de exitatie van

de propagatie van een combinatie van dixie en jazz.

Terwijl men zich over deze problematiek het hoofd

breekt kan ik u alvast vertellen dat de leptosoom, en

daarmee zijn we weer terug bij het begin van mijn

betoog, de voordeur niet haalde omdat hij de verkeerde

trap, namelijk die naar boven, en niet die naar beneden,

nam.

Waaruit wij dan weer zonder enig moeite de conclusie

126


kun trek dat de kaart nog nie lang nie geschud ZIJn.

Oh pardon. Een zekerheid blijft overeind; de komende

weken zullen spannend en onzeker zijn. Duidelijk is

dat het welslagen van het Ca.sa Nova huisfeest van

wereldbelang was. is en zal zijn voor het verdere

verloop van de wereldpolitiek. (ond.anks het feit dat

wij het afgeLopen jaar een feest van Casa Nova hebben

moeten missen, is de wereLd nog steeds niet ten gronde

gegaan, red.)

Welterusten.

127


COMMISSIES

ZoaLs u reeds in de verschiLLende jaarversLagen heeft

kunnen Lezen is onze vereniging veLe commissies rijk.

Goed functionerende commissies zijn voor een studentenvereniging

enorm beLangrijk. ALLe aktiviteiten

worden door de Leden zeLf georganiseerd. Hun motivatie

komt voort uit hobbyisme of betrokkenheid bij de vereniging.

Daarom ook is het voor de studenten zeLf uitermate

Leerzaam (en Leuk) om iets naast hun studie te

ondernemen om zo het gezichtsveLd te verbreden. Eigen

initiatieven zijn hierbij niet aL Leen gewenst maar

zeLfs noodzakeLijk. Een commissie die juist ook door

eigen in i tintieven een aparte pLaats verworven heeft

binnen de commissies is de BotenWagen Compagnie. Joost

Dubais verteLt:

128


BWC

Voor de tweede maal valt mij dit jaar de eervolle

plicht te beurt U, het lezerspubliek van het Thêtajaarboek

een, zo mogelijk wervende, indruk te geven

van de Compagnie onder de commissies. Een indruk,

ditmaal met instemming van de leden der Compagnie,

eens niet gegoten in de vorm van een blitz-truckersverhaal

(daarvoor wil ik U graag verwijzen naar andere

literaire B.W .C.-uitingen, als bijvoorbeeld de Thêta­

Lustrumgids 1980, pagina 23, het lustrumboek " 10 jaar

Thêta: 25 jaar studentenroeien in Eindhoven ", pagina

124, of het jaarboek der E.S.R. Thêta 85-86, pagina

89. tesamen goed voor een avondje goed leesplezier).

Neen , dit jaar zal de B.W.C. pogen haar doen en laten

aan U te verantwoorden middels een overzicht van de "

krenten uit onze pap" .

Op 18 oktober, een memorabele dag voor de Compagnie,

werd onze nieuwe DAF 900 DT ten doop gehouden . Begeleid

door champagne en draaiorgelmuziek werd de onthulling

van het pakketje door de heer Lennartz onder

grote belangstelling voltooid.

129


Het eerste weekend van november vondt de eerste, zij

het partiële, dissemballage van onze nieuwe trekker

plaats - het zwaailicht werd in Reeuwijk op het dak

van de loods gezet om de najaarsweekend-gangers de weg

te wijzen. Een aktie die met name door de buren van

het pand niet bijzonder op prijs werd gesteld.

8 November 1986 bracht een jubileum: oude rot Michael

reed zijn tiende Asopos-Najaarswedstrijden. Een prestatie

die waarschijnlijk nooit meer geëvenaard al

worden.

Op 13 december vond het jaarlijkse B.W.C.-diner plaats

- tot ons aller tevredenheid - bij El Gringo. Ieder

jaar weer een ideale gelegenheid om de onderlinge band

binnen de Compagnie te benadrukken en te ervaren.

Na het diner begint de jaarlijkse "winterslaap" van

het Nederlandse roeien. door de B.W.C. benut voor het

plegen van het nodige onderhoud.

Drie maanden wordt er nog meer ondergronds gewerkt dan

gedurende het seizoen.

De leden van de Compagnie kwamen op 13 maart 1987 weer

bovengronds - feest bij onze dealer De Burgh. Het

opsplitsen in twee receptiebezoekers-groepen, om zo op

beide dagen nadrukkei ijk van de partij te zijn bleek

niet geheel succesvol - de eerste groep viel met hun

neus in de (echte) boter. voor de tweede rest ten

slechts kleffe hamburgers ...

Een andere teleurstelling leverde dat weekend de Kurk

Winterwedstrijden.

Deze werden afgelast (voor de gemiddelde B.W.C.-er op

zich niet zo'n ramp). echter niet nadat alle boten

(zoals te doen gebruikelijk!) inmiddels keurig op tijd

op de baan waren afgeleverd. B.W.C.-en is een prima

studenten-hobby. maar om nou voor de kat z'n kont

diesel te zitten verstoken .. .

Ook de volgende rit bracht problemen. Rijdend van

Nijmegen naar Utrecht bleek de aanhanger. plots uit

130


het linker spiegelbeeld verdwenen, in het rechter

typisch halsbrekende toeren (voor een botenwagen althans}

uit te halen. Tijdens de schrikstop in Maasbergen

wist een leukerd van het K.N.M.I. desgevraagd nog

te melden dat het alleen nog maar harder zou gaan

waaien. Gelukkig voor ons woeien er nog wat beunhazen

écht om en besloot de wedstrijdleiding, bij vermeend

tekort aan deelnemers in afwezigheid van het door de

Compagnie vervoerde materiaal, op ons te wachten.

Heineken Tweekamp dus dit jaar.

En de lol kon niet meer op. Zeker niet tijdens de Head

(alweer een rit later) waar Erik de stunt van zijn

leven uithaalde. Even niet opletten bij Willem III en

je zit tot de laadbak in de stront - bekend gegeven,

maar dat de Groningse en Twentse broeders je dan komen

uitgraven, dát was nieuw. Compromitterende foto's met

betrekking tot dit gebeuren zijn verkrijgbaar bij de

Compagnie.

Verder zou ik natuurlijk nog kunnen vertellen over het

meerijden vanGlaudemans naar de Varsity (25 april} of

van de bank die van Breda naar T.O.R. moest en plots

een wherry bleek, bij elkaar gehouden door de mycelia

van de meest weelderige schimmelcultures ooit aanschouwd

door een houder van rijbewijs B-C-D-E (9 mei}.

Of van de logeerpartij in Groningen bij BoWa-collega

Rob de Roock, die ons de mooiste verhalen wist te

vertellen over een stel kereltjes in gele jasjes en

slaapkamermuren vol braaksel (20, 21 juni} en de

B.W.C.-dienstverleningssectie, die tribune reed op de

Koninklijke en zodoende eerste rang zat bij een hooglopende

ruzie tussen joernalist Sjoerd Yenerna en KNRBbons

Fortuyn (28 juli}?

Nee, geen details over deze waargebeurde, zinnenprikkelende

gebeurtenissen. Stapt u daarvoor maar eens

naar een BWC-er, met als bijkomend voordeel dat U het

aroma van de diesel er als derde dimensie zo bijgeleverd

krijgt (waarmee ik maar probeer te zeggen, dat

belangstellenden binnen de Compagnie altijd van harte

welkom blijven!).

131


Wist u overigens dat dit jaar voor het eerst een vol

seizoen tot aller tevredenheid gebruik gemaakt werd

van het BWC/OPTIMAX + Systeem?

Een volwaardig product van onze onvolprezen dochter

BWC Unlimi ted Software en zonder meer een bijzondere

vermelding in dit BWC-jaaroverzicht verdienend. U

ziet: Ook voor de heuse "bit-neukers" heeft de Compagnie

een toepasselijke functie. Een BWC-tak die daarentegen

gedurende het verenigingsjaar 86/87 een duidel

ijk ingeslapen indruk wekte, was het team van de

R.A.S. (Ripper Attentie Signaal) Uitzetters. Dit,

omdat de doelgroep van het team in de Verenigde Staten

verkeerde. Tot tevredenheid van de Uitzetters wisten

echter de in het thuisland achtergebleven chauffeurs

en bijrijders de reeds aanwezige (want in een actiever

seizoen geplaatste) R.A.S.-en wél juist te interpreteren

en derhalve geen puntjes achter verkeersborden

danwel -lichten te parkeren (waarmee ik trouwens

geenszins zou willen suggereren dat deze laatste conclusie

een oorzakelijk verband heeft met afwezigheid

van voornoemde doelgroep!).

Voorts dien ik nog melding te maken van de gevorderde

activiteiten van de BWC-Foto-Archiefdienst, die gedurende

het afgelopen jaar een continue tentoonstelling

van haar waar in de cabine wist te realiseren.

Het seiz6enseinde, tenslotte, bracht nog de gebruikelijke

schermutselingen met dronken roeiers. Voor de

afwisseling ging er bij de jaarlijkse hieruit voortvloeiende

knokpartij bij Vidar eens géén BWC-er het

ZRB-water in en werd de bemanning bij Phocas eens wél

bekogeld - met scheerschuimtaarten, het blijft toch

wel een softe bedoening daar! (5 juli). Voor de echte

die-harts waren er dan nog de nationale kampioenschappen

op 18/19 juli, die aan een boze roeier de opmerking

ontlokten dat ZIJn bootje wél naar Nijmegen

moest, maar dat we dat niet mochten meenemen!?

Ach, zoals alle jaren bleef ook dit jaar het leven van

de BWC-er vol verrassingen. Wellicht heeft U nu een

beeld van wat er aan U is voorbijgegeaan.

132


csw

Ondanks zijn drukke werkzaamheden aLs MC-baas, is

WesseL Haasnoot regeLmatig met andere Leden van de

Commissie SchoonWater uitgevaren om onze mooie vLoot

te beschermen tegen aLLe gevaren uit het kanaaL.

Dat di t vaak spannende tocht en waren waarbij men i ge

strijd geLeverd moest worden zaL hij hier proberen

over te brengen:

Er zijn zo van die momenten het uittrainingsfeest. "

Dat wordt lachen vanavond als die wedstrijdroeiers

ook maar één pilske op hebben zin ze natuurlijk zo zat

als n'e schup ". "Wat sneuvelt er vanavond allemaal?"

Affijn, veel speculaties op het gedrag van een helejaar-geheel-onthoudende-plotseling-weer-wel-wedstrijdroeier,

en tja, die piano, ach, die had z'n beste tijd

wel gehad. En wat voor geluid maakt een vallende piano?

Ze waren niet meer te remmen. Dus, kinders, het

ding verdween (gelukkig) in het kanaal . Tenminste, het

ijzer plus wat hout ervan. Dat was vrijdag. Eindelijk

rust. Geen foeten die zonodig herrie op dat ding moesten

maken. Maar, zoals ik al zij, ze zijn niet te

remmen. Het ding werd na de bestuursvergadering weer

opgedregd en van het resterende hout ontdaan. Zijn ze

{bestuursmaatjes) toch zo'n uur mee bezig geweest. En

wat doe je met het restant? Juist. Linker trap, uiterst

rechts hiervan voor het vlot .

Ongeveer tussen de Faas en het vlot lag trouwens nog

een luie stoel.

Die was van luiigheid in elkaar gezakt. (Vorig uittrainingfeest???)

Hoek van het vlot, links: Een bralijzer, lulpijp,

aanwijzingenversterker.

134


Rechtertrap, in het midden: Een winkelwagentje.

Tenminste, voor bestuursvergadering 485 ( ongeveer ).

Ook dit wagentje werd opgedregd.

Triomf. Ná BV 485: Een half winkelwagentje.

Paaltje 93: Remsporen van een oranje Mini, volgeladen

met schemerlampjes. Deze Mini werd door een afvaardiging

van de CSW gevonden.

De auto bleek te zwaar te zijn, en dus 0011 een handje

laten helpen.

Paaltje 113: Een witte Lada. Ook hier bracht 0011 een

uitkomst.

Wat Wessel graag had willen vertellen maar wat U helaas

pas in het volgende jaarboek zult kunnen lezen is

het verhaal van de kleurentelevisie. En welke kleuren

die wel niet gekregen heeft. En van die buitenboordmater

(met drijfstangen, zuigers en een rechte krukas),

die zo hard ging. En van de brandweer en die vlaai. En

van Arnold Niessen met zijn geweldige reaktievermogen.

Helaas, helaas, volgend jaar meer hierover.

Ach ja, het kanaal neemt, het kanaal geeft.

13S


INTRO

door Eugène Franken

Een vroege maandagochtend in augustus, het is stil, in

de vijver van het hoofdgebouw draait een eenzame skiffeur

zijn rondjes. Verspreid over straat lopen kleurige

hoofddeksels verveeld met stapels papier te schouwen.

Plotseling neemt de activiteit koortsachtig toe, hordes

nuldejaars verdringen zich, struikelend over elkaar.

vechtend om als eerste het felbegeerde gele

papier van een officiële bolhoed in ontvangst te mogen

nemen.

Grote kringen vormen zich om uitbundig alle heerlijkheden

van de vereniging belijdende bolhoeden. Door de

onbeheerst aanhoedende belangstelling haastig geïmproviseerd

nieuw oud papier begeleidt intussen de menigte.

die door het auditorium wordt opgeslurpt.

Onver.,.,a.cht met palen bewapende bolhoeden zetten de

achtervolging in tot aan het sprekersgestoelte. Dit

alles omwille van naamsbekendheid, die later in de

bunker blijkt. Onopvallend naar het midden van de

samengedromde menigte gemanouvreerde bolhoeden

schreeuwen : "Roeien?!" waarna ze, achtervolgd door een

uit-zinnige menigte naar de bus rennen, die al gauw

het innerlijk heeft van een drukbevolkt aquarium.

De aldus met hoge snelheid naar de loods vervoerde

schare houdt op intensieve wijze de daar aanwezige

rondleiders bezig en ziet ook nog kans alle beschikbare

boten te bemannen . De zich aan de kade verdringende

massa belast de tap en de barbeque tot het maximum .

Gelukkig blijkt dat na zonsondergang het monster verzadigbaar

is en kunnen de bolhoeden weer aan de tapstok

gaan hangen.

136


Een van ons komt op de gedachte na lang vragen bij de

diverse zandleveranciers de gemeente Eindhoven te

vragen. Zij blijken bereid ons een kuub zand te lenen.

Hiermee zijn we gelijk af van het probleem wat we met

een kuub zand moeten. Het sportcentrum leent ons een

aanhanger om het spul mee te vervoeren.

Met Marc doe ik de gebruikelijke inkopen voor de

kantine en wij nemen gelijk wat zomerse zaken mee.

Twee flessen Tequilla en wat Pisang Ambon zullen voor

de mix-dranken zorgen. Op de terugweg gaan we langs

een aantal reisburo's die posters meegeven met daarop

de bekende tropen-stranden. Op de bewuste donderdag

wordt het zand 's middags gehaald. De aanhanger kunnen

we doorrijden tot voor de kantine-ingang. Na een

flinke tijd scheppen ligt de hele kantine vol. Jeroen

installeert zijn drive-in-show-apparatuur. De tafels

en stoelen worden klaargezet. Ilse zorgt voor een

tropische bowl. Een bak ananassen van de markt wordt

gesneden en op de bar en op de tafels gezet . De

centrale verwarming gaat naar dertig graden. De vraag

vooraf om in korte broek te komen wordt beantwoord, de

mooi-benen verkiezing kan beginnen. De kantine is goed

vol, een stoel en een tafel overleven de borrel niet.

Jan Schellekens, die in het bestuurshok op de PC zit

te rammen, klaagt over zand in de diskettes maar voor

de rest verloopt alles prima.

Na een hele dag werken en 's avonds tappen is het genoeg.

De volgende dag ruimen we in vier uur alles op.

Als het zand verdwenen is blijkt de kantinevloer blinkend

schoon te zijn. Zelfs de voegen zijn weer helemaal

wit.

Een dergelijke borrel organiseren is leuk, het kost

alleen totaal wel een volle week werk. Wellicht dat .we

volgend jaar weer zoiets doen.

138


VOER

Dat eten voor roeiers en roeisters uitermate beLangrijk

is weten wij aLten. Toch heeft iedereen zo zijn

eigen ideeën over eten. Misschien kanTwan Jutte U een

beeLd geven van de eetgewoonten van een Langeafstandsroeier:

Er mag geen twijfel over bestaan: Voer! Meer gespecificeerd:

Het belang van voedsel in de randvoorwaarden

voor het presteren tijdens het roeien van een wedstrijd

over honderd kilometer.

Zoals wel meer verhalen over roeien begint ook dit

verhaal vroeg, om kwart over vier 's ochtends. Ik sta

op en warm met een duf hoofd de de dag ervoor bereide

spaghetti met we1n1g groenten op. Tegelijkertijd

schroef ik mijn apparaat voor espressokoffie in elkaar.

Van de nog maar half warme koolhydratenhap verorber

ik slechts één niet al te groot bord. De ger van

koffie bereikt mijn neus tegelijkertijd met de laatste

hap ( ik ben duidelijk nog niet wakker ) en even later

brand ik mijn gehemelte aan een zwarte drab waar een

lepel voor nodig blijkt te zijn. Shit denk ik en sla

daarmee de spijker op zijn kop. Dat is het trefwoord

waar mijn ontbijt op slaat. Weinig vezels, omdat die

niet verteerd worden en een bak koffie waar je darmen

zo'n kramp van krijgen dat er weinig tot niets in

achter blijft. Zo, ik hoef de rest van de dag niet

meer, dus ook niet tijdens de wedstrijd.

De tweede keer die dag dat voedsel de hoofdrol speelt

in mijn ondertussen traag werkende gedachten is op de

helft van de wedstrijd. Na veertig kilometer tegen een

straffe wind tegen geworsteld te hebben en nog een

tien als een lijk verder gedreven te zijn, kom ik tot

een oorspronkelijke gedachte: Voer. Enige verdere

deductie deed mij tot een nog meer geraffineerde conclusie

komen: Druivesuiker! En ook hierbij hoort een

uitleg. Het zware trekken tegen de wind in had mijn

voorraden, zorgvuldig aangekweekt door in de week

139


ervoor ettelijke kilo's meel te verteren, uitgeput

doen raken. In zulke gevallen kan men zijn toevlucht

nemen tot het hiervoor genoemde laatste redmiddel. Het

helpt echt, al is het maar voor korte tijd. En dat

veroorzaakt weer een nieuwe behoefte aan hetzelfde,

maar dan een grotere hoeveelheid. Om even tot het

verhaal terug te keren, een veertig kilometer van de

eindstreep verwijderd nam ik een lik uit mijn voorraadpot

druivesuiker. Een half uur later en zes kilometer

verder twee en ga zo maar door. Gevolg: Turbo.

Mijn schema van minder dan tien uur leek verloren,

maar kwam steeds weer een paar halen dichterbij . En

hoe zoet de smaak van het besef dat het gehaald kon

worden op de hoogte van Asopos.

Tot slot de finish met slechts één verlangen: Een

liter vanillevla. Een inderhaast geregelde dame van

een mij van zeer nabij bek€nde vereniging wist dit te

bevredigen en zo de overwinning op mijzelf in mijn

onderbewuste aan vanille te koppelen, voer voor psychologen.

Daarover een andere keer.

140


BATAVIEREN RACE

door jeroen Eijk

Hé jeroen, ik zoek nog een chauffeur voor een bus, heb

jij zin om ... ?

Met deze vraag van mijn broertje Ruud werd een uniek

weekend ingeleid: De Batavierenrace. Voor mij tot dan

toe alleen bekend uit verhalen via via. Altijd al zin

gehad om eens mee te doen, dus lang nadenken hoefde ik

niet. Dat ik me hiermee twintig uur non-stop werken en

een nacht niet slapen op de hals haalde realiseerde ik

me toen nog niet.

Mijn taak was om één van de vijf artsenbusjes te rijden

als ook verpleger te spelen indien noodzakelijk en

de portofoon te bedienen.

Op 24 april meldden we ons bij één van de vergaderplaatsen

van het sportcentrum te Nijmegen. Op dat

moment was het centrum één grote mierenhoop; Overal

groepjes deelnemers met zenuwachtige leiders. Veel

bekende gezichten. Wat hun betreft kon het beginnen.

Voor ons nog niet, we hadden eerst een vergadering met

de organisatie en alle artsen plus chauffeurs. Dat

begon al goed. Te goed, want voorspeld werd een - voor

het eerst sinds weken - hoge temperatuur gecombineerd

met een hoge vochtigheid.

Voor de lopers is dit weer erg gevaarlijk, een " heatstroke"

(zie tempo) is niet ondenkbaar. Dit was overigens

enkele jaren geleden ook al voorgekomen; Deelnemers

waren bij bosjes flauwgavallen .

Om dit jaar die taferelen binnen de perken te houden

werden op het laatste rnament nog r i eh t 1 i jnen aan de

groepsleiders uitgereikt. Daarin stonden adviezen

aangaande het te verwachten warme weer.

Als extra maatregel kregen de artsenbusjes ook infusen

mee om bij uitdrogingsverschijnselen te kunnen gebruiken.

141


half slapend af waar al die lopers in godsnaam de

energie vandaan halen om door te lopen, terwij 1 je

zelf desintegratieverschijnselen begint te vetonen.

(shit, eerst de koppeling, dan pas schakelen)

Aan het einde dan nog iets spectaculairs.

We reden aan het einde van de dames-finale als bezemwagen

toen over de portofoon het spoedbericht kwam dat

we zo snel mogelijk naar de finish moesten komen.

Aangezien we wisten dat daar al drie (!) artsen waren

moest er wel iets ernstigs aan de hand zijn. Hoera,

toch niet voor niets naar " Knight-rider " gekeken.

Groot licht aan, alarm-lichten aan, hand op de klaxon

en plank gas. Toch haalt zo'n Fort Transit nog zo'n

130 kilometer per uur. De ventilator stijgt wel bijna

op maar dat is op zo'n afstand een detail.

Bij de finish waren de dames (overigens de heren later

in nog veel grotere mate) bezig om stuk voor stuk om

te vallen. Gelukkig viel het allemaal wel mee, op een

enkeling na kwamen ze allemaal weer bij na er een bak

water over gegoten te hebben. Toch net iets te veel

gegeven bij de eindsprint.

De volgende keer toch maar een brandslang regelen bij

de finish: Dat is een stuk gemakkelijker dan om met

emmers, koektrommels en vuilnisbakken water te halen.

Om een uur of zes loop je dan door de aktieve menigte

om je heen verdwaasd naar een stoel.

Rust. ·

Eindelijk.

Maar volgend jaar weer!

143


ZEILWEEK

door

Antonin v.d. B., Jasper L., Frank-Jan T. en René S

Het neusje van de zalm dat elk najaar de friesche

waatren opzoekt om daar te varen, was ook dit jaar

weer present. Echte mannen, mannen met baarden, die

echter speciaal voor deze gelegenheid waren verwiJderd

, en andere jonge he 1 den poogden deze f r i esche

jungle te overleven.

Waarom, zult u zich natuurlijk afvragen . Vraagt u het

ze maar niet in het belang van uw eigen veiligheid.

In hun HOORA-HEEG-gehuurde hoosblikken dwaalden zij

rond op zoek naar de vier sterren-accomodatie van boer

Gerri tse (zonder N), welke ook dit jaar weer boven

verwachting bleek te voldoen . Tussen twee haakjes:

Deze gigathlon geniet zelfs vermaardheid onder Rotterdamse

Economie-studenten die zich gaan specialiseren

in accountancy. Zo ziet u maar.

Na een enerverende (nou ja, laat dat verende maar weg)

wereldreis met de TGV (trein gaat ver) van het noorden

van Brandeburen-C.S. zeilden we outward-bound. Reeds

daar al straalde het zonnetje in al haar glorie en

waaide de klepel uit de grote, ijzeren klok van het

Nederlands-hervormde kerkje te Elahuizen. Na het binnenlopen

in de haven deden we ons tegoed aan het ontluikende

ondernemerschap van de autochtone bevolking.

De drie kratten bier aldaar waren voor ons a f 30,per

krat. Het bier werkte uitstekend om de boot in

balans te houden, helaas gold dit niet voor de bemanningsleden.

Al ras werd niet meer gesproken over warm

en koud, maar over Bier en Beerenburger. Al dobberend

over de Fluessen hielp deze laatste ons des nachts een

filosofische bezinning omtrent de melkweg te ondersteunen.

De sterren en het kompas van K de Z. lieten

ons nooit in de steek. Tot onze verbazing wist

144


K. de Z. nog terloops te melden dat zijn kompas voor

noodgevallen nog in de tent lag.

Overigens, alleen al om te bekomen van de tentamenstress

is het een reden om eens mee te gaan, speciaal

voor het eetcafé "' t Kroegje" te Elahuizen. Met name

de puzzeltjes van de in deze uithoek van de wereld

wegkwijnende geest van de eigenaar doen je al je

stress vergeten. Als je daar tenminste aan toekomt. De

puzzeltjes zijn van het formaat: Continue driedimensionale

mechanische systemen.

Ook het sportieve element werd niet verwaarloosd. Het

wedstrijdbomen en het bierpalen stonden hoog in het

vaandel, dat echter niet opkon tegen de koninklijke

wimpel van de "Bode van vrij ondernemerschap" van de

gouverneur van Friesland, de Heer H. Wiegel.

In heuse hoedanigheid liet hij zich aanschouwen door

het gewone volk in zijn ranke schuitje dat klem liep

in de eerste de beste ophaalbrug, de Kapitien Iglo's

van de Koninklijke Marine ten spijt. Spijt zouden ze

zeker niet hebben gehad als ze mee zouden zijn gegaan

naar Sneek. Het verblijf aldaar werd aangenaam verstoord

door twee friesche deernen die ruim na kinderbedtijd,

tot de strot vol met Bokma, in hun lingerie

in het koude water van Sneek sprongen voor. u raadt

het al. nog een fles Bokma. En dit alles nadat J.B.

weigerde om voor f 125,- zijn hoofd kaal te laten

scheren.

Snapt u het? Over ontluikend ondernemerschap gesproken.

Na op onze laatste zeildag nog een stormpje meegepikt

te hebben en ettelijke kilo's patat, namen we geëmotioneerd

afscheid van boer Gerritse, zijn dochters en

zijn lieftallige echtgenote. Het viel ons zwaar onze

ernstig gehavende slagschepen achter te laten. We

kregen echter onze borgsom terug, wat een aangename

treinreis mogelijk maakte.

Tenslotte past ons een woord van dank aan de VAK,

waarvan wij een gedeelte van onze uitrusting mochten

lenen. Helaas moest door de beperkte trekkracht van de

automobiel van E.t.H. één TL-balk achterblijven. Onze

welgemeende excuses hiervoor.

14S


146

BIJLAGEN


BLIKKENLIJST

Overwinningen behaald sinds de oprichting der E.S.R.

Thêta op klasserende wedstrijden. (tussen haakjes de

blikken behaald in het seizoen '87)

1. T. v/d Putten 34 33. M. V. Slagmaat 3(1)

2. K. Delhij 23 34. J. Hoonhout 3(1)

3. R. Uilenbroek 23 35 E . Kooijman 3{1)

4. B. Traa 15 36. s. . v.d. Velden 3{1)

5. I. Brouwer 15 37. c. Zbinden 2

6 . I. Goede 11 38. S. d.l. Chambre 2

7. P. Postma 11 39. B. v.d. Meulen 2

8. T. V. Wershoven 10 40. A. Moens 2

9. V. V. Morgen 9 41. K. v.d. Zandt 2

10. M. Grooten 9 42. K. Zwaan 2

11. R. Sleijpen 9 43. M. Wijnans 1{1)

12. D. Swenne 9 44. E. ten Dam 1{1)

13. L. de Bever 8 45. J. Broekhuijsen 1{1)

14. M. Peters 8 46. E. Wijnant 1{1)

15. S . v .d. Ploeg 8(3) 47. M. Sonuner 1{1)

16. R. V. Gendt 6 48. c. d. Graaf 1{1)

17. J . Donders 6 49. J . Silfhout 1{1)

18. T. Jansen 5 50. K. Roos 1{1)

19. D. Jansen 5 51. P. Mel io 1{1)

20. H. Verduin 4 52. H. v.d. Heuvel 1{1)

21. J. Verduin 4 53. J. Bekkers 1

22. w. v.d. Putten 4 54. P. Cramer 1

23. P. Boon 3 55. F. Kuperus 1

24. P. Bogels 3 56. P. Veugelers 1

25. M. de Wit 3 57. J. V. Mastbergen 1

26. H. Derks 3 58. s. V. Erning 1

27. A. Oomen 3 59. M. Hilbers 1

28. B. de Vet 3 60. M. V. Alphen 1

29. B. Rutten 3 61. R. Hegge 1

30. H. Beursgens 3 62. E. Wezenbeek l

31. E. de Witte 3 63. G. Boshouwers l

32. K. V. Beers 3 64. w. Boogaerdt l

147


65. c. v. Baren 1 70. P. v.d. Kraan 1

66. P. Fasen 1 71. J. Dubois 1

67 . P. d.l. Chambre 1 72. w. Doedel 1

68. G. Zwaan 1 73. V. Sijben 1

69. V. Koelman 1 74. R. Everbring 1

STUURBLIKKEN behaald in seizoen 1987

1. K. Haverkorn 2

2. C. Aanraad 1

COACHES van wedstrijdploegen met de behaalde blikken in

seizoen '87

(LN4+) - L04+ R. v. Gendt 1

P. Boon

(LN1x) - L01x T. v.d. Putten 3

(84+) - N4+ P. Bögels 1

T.J. Simons

- 02-

V. Sijben

(LDB2x)- LDN2x R. v. Leeuwen 1

(DB4+) - DN4+ J. Verduin 1

148


SAMENSTELLING COMMISSIES

Het afgelopen jaar bestonden de commissies uit de

volgende personen:

BOTENWAGENCOMPAGNIE

Jan v. Beukering

Pieter Bögels

Gerard v.d. Broek

Marc Cijffers

Erik Dijkstra

Joost Dubois

Dominique Elegeert

Han Hetterscheid

Martin Hilbers

Michael Hompus

Martijn Kwaaitaal

Marcel Linssen

Bas Mathijsen

Rob de Paauw

Vincent de Rooy

Jan Schellekens

Jack v .d . Vijver

OOMMISSIE BOTENFONUS

Antonin v.d. Bree

Monica v .d . Garde

Carolien Geurden

Huihert v . d . Heuvel

Hans de Kok

Mark Langenhorst

Peter Melio

Theo-Jan Simons

Steven v.d. Velde

OOMMISSIE

SCHOONWATER

Jeroen Eijk

· Wessel Haasnoot

Mark Langenhorst

John v. Miert

Arnold Niessen

Vincent Sijben

Hubert Vroomen

TOERROEICOMMISSIE

Freek Erens

Johan Haarman

Karel Haverkorn

John v. Miert

Albert Mietus

Arnold Niessen

Mar co Plan tema

Edwin Schröder

Rob Voorn

OOMMISSIE

TOEWIJZING

Joost Dubois

Cor v . Hillo

Ad Oomen

Maarten Peters

Rob Voorn

149


KANTINECOMMISSIE

Howard v. Amelsfoort

Gerard v.d. Broek

Nico Bijierneer

Paul Coremans

Annemarie Dirks

Monica v.d. Garde

Carolien Geurden

Johan Haarman

Paul v. Haren

Karel Haverkorn

Vincent v.d. Heyden

Twan Jutte

Eric v . Kaathoven

Marco Karman

Mark v.d. Kerkhof

Martijn Kwaaitaal

Wim Lones

Richard Lukkassen

Annemiek v. Moorst

Albert Mietus

Wieher Peelen

Mark Peerdeman

Maarten Peters

Frank Roedenburg

Kees Roos

Edwin Schröder

Chiel Smit

Rob v. Unen

Els Uppelschoten

Ilse Verspeek

12de bestuur

lSO

INTROCOMMISSIE

Annema.rie Dirks

Dominique Elegeert

Eugène Franken

Ed Kooyman

Mark Langenhorst

Peter Melio

Kees Roos

Hubert Vroomen

MATERIAALCOMMISSIE

Laurens de Bever

Gerard v.d. Broek

Frank Dentener

Jeroen Eijk

Wessel Haasnoot

Eric ten Hagen

Paul Hillmann

Frans v.d. Kruijs

Hans Kuppens

Frans Linssen

Wim Lones

Jacques Montijn

Arnold Niessen

Renske Rietbergen

. Kar in Schaap

Jan Schellekens

Vincent Sijben

Hubert Vroomen

Sten de Wit

Kees de Zeeuw


ORNAMENTENOOMMISSIE

Ellis ten Dam

Jos Hoonhout

Ellen Wijnant

TEMPO

Clarette Aanraad

Laurens de Bever

Nicole Hermans

Jos Hoonhout

Els Uppelschoten

Jack v.d. Vijver

Kees Vogelaar

VERENIGINGSACTIVITEITEN­

OOMMISSIE

Nico Bijierneer

Richard Braspenning

Freek Erens

Rob Frijlink

Bart v. Hest

Ton Kerckhoff

Peter v. Overbeeke

Marco Plantema

Edwin Schröder

De Verenigin.gs Ak.tiviteiten. Kommissie (bij BP(Ltrix?)

1S1


Grill· Restaurant

AUCHOS

Het adres voor een gezellig etentje in

een gastvrije Zuid-Amerikaanse sfeer

Wij zijn gespeciaLiseerd in het gritten

van een perfecte Zuid-Amerikaanse Steak

op open houtskooLvuur

tionsplein 3a, Eindhoven geopend: alLe dagen

0-450298

van 17. OOu tot 24 .OOu


Blbliottl .. k

Postbus 513

5600MB

Eindhoven

Telefoon (040) 47 22 24

More magazines by this user
Similar magazines