HIER - Congress Company

congresscompany.com

HIER - Congress Company

eduRAD syllabus 69

60

van een ‘realistische’ matrix (bv. 128); dit resulteert wel in

een lagere spatiale resolutie en dus wat minder sensitiviteit

naar heel kleine letsels toe, maar brengt wel een sterke

verkorting van de scan en een verhoging van de SNR met

zich mee. Een optimale waarde hangt af van de toepassing,

want voor opsporing van heel kleine letsels (< 5 mm) mag

de spatiale resolutie niet te slecht zijn. Daarnaast is het

gebruik van goede phased-array lokale coils en nieuwe

scanners natuurlijk een voordeel waar zeker moet van

gebruik gemaakt worden, indien beschikbaar. Phased-array

coils laten ook het gebruik van parallel imaging toe, wat

zowel een verhoging van SNR als verkorting van de scantijd

inhoudt. Een hogere veldsterkte kan hierbij ook helpen, door

de SNR verder te verhogen, zodat er een paar middelingen

kunnen weggelaten worden.

Voornamelijk in het hoofdhalsgebied moet de shim zeer

nauwkeurig gecontroleerd worden. Patiënten verstoren

namelijk het lokale magneetveld, wat tot inhomogeniteiten

en slechte beeldkwaliteit kan leiden. De shim of ‘shim box’

is een gebied dat aangeduid kan worden op de patiënt

waarin het magneetveld perfect homogeen gemaakt wordt

door gebruik te maken van additionele shim gradiënten.

De positionering en grootte van deze shim box is dan ook

belangrijk voor de beeldkwaliteit. Een zone buiten de shim

box zal normaal gezien meer distortie en signaalverlies lijden

dan een zone binnen de shim box, dus de zone waarvan

beelden genomen moeten worden moet best in de shim

box zitten. Aan de andere kant mag de shim box ook niet

te groot zijn (dan is homogenisering niet meer volledig

mogelijk) en mag ze ook niet te veel bewegende structuren

bevatten (shim berekeningen kloppen dan niet meer). Voor

een scan van het volledige hoofdhalsgebied vinden we

normaal gezien de beste resultaten door ofwel een kleinere

box te gebruiken, voornamelijk in het spierweefsel aan

de achterzijde van de nek, ofwel door een (craniocaudaal)

smalle box over de hele nek te plaatsen. Dit hangt wel sterk

af van het type magneet en de shim berekeningen, dus

ervaring in de plaatsing en grootte van de shim box moet in

elk center apart opgedaan worden.

Tenslotte is er nog de keuze van welke b-waarden gebruikt

moeten worden. Het is gekend dat zowel perfusie- als

diffusie-invloeden meespelen in de DWI beelden [4, 5], dus

om beide contributies naar waarde te kunnen schatten is

een hele range van b-waarden nodig, voornamelijk ook een

of meerdere hogere b-waarden. Recente papers gebruiken

vaak een maximale b-waarde van 1000 s/mm 2 [3]. Hogere

b-waardes kunnen nog beter helpen om benigne van maligne

letsels te onderscheiden, maar hogere b-waarden zorgen ook

voor lagere SNR, en tegelijk ook voor hogere echo tijden (TE)

wat nogmaals leidt tot verlaagde SNR. Naast de keuze van

maximale b-waarde moet ook nog gekozen worden hoeveel

I n s c h r i j v e n v i a w w w . c o n g r e s s c o m p a n y . c o m

o f w w w . r a d i o l o g e n . n l

tussenliggende b-waarden gebruikt worden. Meerdere

b-waarden laat een meer robuuste berekening van de ADC

waarde toe, en geeft meer mogelijkheden om de perfusie-

van de diffusiecomponent te scheiden, maar leidt natuurlijk

tot een langere scantijd (zie vorige punt). Weerom hangt de

keuze van aantal b-waarden sterk af van welke toepassing.

Detectie en opvolging van letsels vereisen meestal niet zo

veel b-waarden, terwijl karakterisatie en staging sterk profijt

kunnen halen uit het gebruik van een paar extra b-waarden.

Deze keuze moet ook per center en per applicatie bekeken

bepaald worden.

DWI Conclusies

DWI is een relatief nieuwe techniek die contrast genereert

op basis van verschillen in water proton mobiliteit. In

de meeste maligne letsels zorgt de hoge celdensiteit

en hypervasculariteit voor een diffusierestrictie, terwijl

in de benigne letsels meestal veel meer beweging van

water protonen kan gebeuren. Het gebruik van DWI in

het hoofdhalsgebied heeft een aantal problemen met

susceptibiliteit, beweging en algeheel lage SNR, maar

elk van deze problemen kan, mits doordacht gebruik van

apparatuur, sekwenties, en scanparameters, tot een

minimum herleid worden, zodat deze techniek in klinische

praktijk kan toegepast worden. De meeste toepassingen van

DWI in het hoofdhalsgebied zitten in de diagnose, staging en

follow-up van tumorale letsels voor en na behandeling.

MR op hogere resolutie en veldsterkte

Continue worden er verbeteringen en vernieuwingen

aangebracht aan MR scanners, coils, sekwenties, etc...

waardoor het mogelijk wordt om betere en mooiere beelden

te maken. Dit leidt natuurlijk tot hogere eisen vanuit de

kliniek, voornamelijk met betrekking tot grotere zekerheid

van diagnostiek en detectie van telkens kleinere letsels.

Tegelijkertijd met de beschikbaarheid van hogere veldsterkten

komt dan de vraag naar hogere resolutiebeeldvorming, die

zou moeten toelaten om nog kleinere letsels te detecteren.

Op dit moment is de hoogste veldsterkte die in een volledig

klinische setting te gebruiken is nog gelimiteerd tot 3T,

en de vraag is of standaard klinische hoofdhals scans

mogen/moeten uitgevoerd worden op een 3T systeem, of

preferentieel nog op een 1.5T systeem.

What is 3T?

Over het gebruik van 3T is de mening nogal fel uiteenlopend.

Een eerste opinie baseert zich op de volgende argumenten:

3T heeft superieure spatiale resolutie, superieur contrast,

laat dunnere slices toe, verlaagt de totale scan tijd, heeft

een hogere SNR, betere angiografie, enzoverder. Mensen

met deze opinie roepen op om alle klinische scans te laten

doorgaan op een 3T systeem, en zouden 1.5T systemen liefst

niet meer zien gebruiken.

More magazines by this user
Similar magazines