Nummer 6

projectenmanager.be

Nummer 6

Fris en blij magazine voor Zaffelare, Lochristi, Beervelde & Zeveneken

Maart tweeduizendennegen - Nummer 6

Nacht van de geschiedenis

Bert Vervaet onthult onze ware volksaard

Levendig Lochristi - Hoffelijk Hijfte - Zorgzaam Zeveneken - Beresterk Beervelde - Zelfstandig Zaffelare

Vasten

zoals vroeger?

Lucas Van den Eynde

doet Lochristi de groeten


BATIBOUWACTIE

Bij aankoop van

een spa

GRATIS

infraroodcabine

of opbouwzwembad

of zonnebank

Bij aankoop van een

inbouwzwembad

GRATIS warmtepomp

of 0% krediet op 60 maanden

Wellness Shop

Slagmanstraat 2A - Lochristi

tel. 09.3281810

www.wellness-shop-lochristi.be

Open van 10 tot 18u - Gesloten op zon- en maandag


Nummer9080

Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

Colofon

Nummer9080 is een maandelijks informatieblad

over, voor en door Lochristi.

Verspreiding iedere maand - gratis op 9200 ex in

alle brievenbussen van Groot-Lochristi

Administratie en contact

Fris watervoordevis - Oosteinde 25 - 9080 Lochristi

Tel: 09 3568 588 - Fax: 09 3568 590

info@nummer9080.be - www.nummer9080.be

Redactie

Concept & beelden: Mark Verbrugge

Concept & teksten: Luc Van de Vijver

Werkten nog mee aan dit nummer

Danny Sey: de wereld is rond

Willy De Geest: de kweker van bij ons

André Baert: begeleiding dialect

Hilde De Cleene: begeleiding fotografie

Michiel De Cleene: fotografie Daens en Free

Inge Suys: cursiefje

Link

www.lochristi.com

Contact reclame

Sofie Hesters, Fris watervoordevis,

Tel: 09 3568 588 - info@nummer9080.be

Druk en distributie

Drukkerij Cartim - Industriepark 2, Zone A

Jan Samijnstraat 11- 9050 Gentbrugge

Bedeeld via DISTRIPOST van DE POST

Verantwoordelijke uitgever

Mark Verbrugge - Zaffelaredorp 17 - 9080 Zaffelare

© Niets uit deze uitgave mag worden overgenomen en/of

op enige wijze worden gereproduceerd zonder schriftelijke

toestemming van de uitgever.

Volgende release

nummer 7: 25 maart ‘09

deadline adv. en info: 11 maart

nummer 8: 22 april ‘09

deadline adv. en info: 08 april

nummer 9: 20 mei ‘09

deadline adv. en info: 06 mei

nummer 10: 24 juni ‘09

deadline adv. en info: 10 juni

VAATWERK

Zoals het vaatwerk

van een kruik

de holte vat

waaruit wij drinken,

zo waakt mijn liefde

steeds om jou.

8

32

40

Editoriaal

Editoriaal

’t Regent dagen tegenwoordig. Toch? De dag van de

leerplicht, de dag van de tuinder, de dag van de emancipatie,

de dag van de leerkracht, de dag van… enfin, van

alles en nog wat. Je voelt je wat verweesd als je er weer

niet bij bent, waar of niet? Maar onder ons, hoeveel

nachten kennen jullie? Een pak minder ongetwijfeld.

Welnu, ik heb er een, en nog wel eentje waar

we allen onder vallen. Benieuwd?

Wat zegt je de 24 ste maart? Midvasten? De laatste dag

voor ons zevende nummer verschijnt? Of… de nacht

van de geschiedenis? Van onder het stof, is het thema

dit jaar, en dat is precies wat we gaan doen. We schrobben

het beslag weg, blazen de pluisjes naar de hemel, en

toveren onze trouwe heimat tevoorschijn, ons Lochristi,

zoals het vroeger was. En wie zal ons daarbij gidsen? De

enige, echte heemkundige Albert Vervaet natuurlijk, wie

anders? Geef hem een ‘a’ van een gemeente, en hij zingt

op slag de rest van het lokale alfabet.

Geen heden, zonder verleden, maar ook niet zonder

toekomst, en dus blikken we gelijk ook vooruit. Zo hoort

het, niet? Want vroeger, nu en later, zijn maar emanaties

van een gelijke Lootse aard en ziel. ’t Is niet de vorm van

de kruik die telt, maar de holte die zij vat. En zullen wij

ze allen met Lootse liefde vullen? Of tenminste toch proberen,

zoals wij hier in dit nummer pogen te doen? Lieve

lezer, veel leesplezier.

Inhoud

4 Onder de loupe 50 jaar Chiro Zaffelare

5 Maartwenken & Column Maart

7 De wereld is rond Ledebeek in Zeveneken

8 In ‘t Lootse bakermatje Interview met Bert Vervaet

10 Levendig Lochristi en hoffelijk Hijfte

11 Zorgzaam Zeveneken

13 Beresterk Beervelde

14 Zelfstandig Zaffelare

14 Portret Luc & Tina

19 De Lootse scheurkalender

21 Hoe zit dat met de jeugd Chatten met mini-onderneming

22 Kwartet

25 Onze reporter ter plaatse Heidi van Acker

27 Vruint moar oan André + Lootsche tafelgesprekken

29 Korte berichten Activiteitenkalender

31 De kweker van bij ons

32 Een waar verhaal ‘t is free goed: Daens

37 Jonge Lootse wolven Inge Suys

38 De Lootsche baton 4 verenigingen

40 Vasten zoals vroeger of mindfulnessen zoals nu?

42 Jonge Lootse wolven Michiel De Cleene

44 Sprokkeloogst

46 Opinie Nacht van de geschiedenis

maart’09 3


4

Onder de loupe

Onderde upe

50 jaar

Chiro Zaffelare

Hadden ze het erom gedaan daar in Zaffelare, die

dartele veulens van de chiro? Om hun weekend

pal op Valentijn te leggen, bedoel ik. ’t Is waar, de

jeugd van tegenwoordig is zijn tijd ver vooruit, maar

dat ze hun feestweekend om cupido zouden weven,

tja, dat getuigt op z’n minst van enige romantische

bevlogenheid, niet? Of moet ik zeggen, van een mercantiele

geest, want ’t is wel goed gezien, natuurlijk,

om precies dán alle maagdelijk frisse, maar ook

bezadigd oude koppeltjes van Lo te ronselen om de

kas te komen spekken.

Wat een gedrevenheid, en een gezoem als in een bijenkorf. Een

zwerm beige rokjes dook en vloog doorheen het zwerk, als de eerste

zwaluwen van de lente. Bij elke activiteit zat de zaal afgeladen

vol (of zogoed als) en, beste mensen, dat waren er niet weinig, hoor. Hier zie,

in één ruk, wat die chiro’s daar spreidden over drie dagen: een golden party,

een quiz met aanstekelijke optredens en met een bonte bende van ‘meisjes

van veertig’ die winnen, een receptie voor de oud-leiding, drank én frieten,

en als klap op de vuurpijl, de grande finale: een grote chiroshow, wervelend

als bij Cirque du Soleil. Ja, het vuur zat er goed in bij die meiden, en dat

alles onder het deskundige oog van mama Mia Vermeersch, de volwassenbegeleidster.

Een dikke proficiat, aan alle Zuildekenshindes!

maart’09

Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

En hoe hadden wij dat moeten weten, van jullie weekend,

beste dametjes van de Chiro? Wij hier, op de redactie? Onze

Nummer9080-agenda zomaar glad vergeten? Aha! Spreek op,

braafjes, welk excuus?! Hadden mijn dochters me niet de oren van mijn

kop gezaagd om driedubbel zakgeld, ik had het nooit geweten…Allee, ’t

is goed voor één keer. Als penitentie gewoon eens de vensters zemen op

Oosteinde 25, meer moet dat niet zijn. En nog iets: op de quiz opletten,

hoor, de volgende keer, dat er niet ‘gezeurd’ wordt! Want de zaal was

bij wijlen als een grote magnetron van gsm-stralen, en hier en daar huppelde

er zelfs een levende hulplijn rond, van ’t een tafeltje naar ’t andere,

als een kangoeroe. Aan de lijn, de volgende keer, die mannen!


Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

Maartwenk

1 maart

de mensen foppen

een kleine Nessie bouwen

Is een vermeend plesiosaurusachtig wezen

Woont in een hoog Schots meer: Loch Ness

Wordt daarom Nessie genoemd

Werd voor het eerst vermeld in de zesde eeuw

Nog wel door monnik St-Columba

Die liep op het water om het beest te kalmeren

In 1934 werd het gefotografeerd door dr. Robert

Kenneth Wilson

Die kreeg hulp van cineast Wetherell

Zijn truc: plastic slang op plankje aan speelgoedonderzeeër

Op 1 maart 1994 kwam bedrog aan het licht

En wel na een sterfbedbekentenis

Op 31 maart 1989 was het de officiële opening

Gustave Eiffel maakte drie jaar eerder al

geraamte Vrijheidsbeeld

Aanleiding voor toren was een wereldtentoonstelling

Dat was honderd jaar na de Franse Revolutie

Gewicht van geraamte is 7 300 000 kilo

De toren met antenne meet 324 meter

Maar krimpt of zet uit tot 15 centimeter naargelang

warmte

De top ‘danst’ tot 12 centimeter door de wind

Heeft nu jaarlijks bijna 7 miljoen bezoekers

Dat zijn er tien keer meer dan ons atomium

(lvdv)

31 maart

de mensen

toppen

een grote Eiffel bouwen

Maart

Spreid de mantel, lezer, rol de

loper uit, voor de lente, en haar

trotse heraut, de derde maand,

maart. In het Engels klinkt dat als

March, en in het Frans als mars, en meteen

voel je ’t gedonder al, is het niet, van

een marcherend leger? Links, rechts,

links, rechts. Hoor je ‘t? Zie je ’t al voor je?

Dat rollend trompetgeschal aan de einder,

een zwerk als een wolkenstoet met vlag

en wimpel, de eerste lentestralen als

even zoveel speren, met daarachter dan

de fiere godheid Mars die het hemelheir

aanvoert, en het jaar op gang schiet, met

vernieuwd Vestaals vuur?

Zo zagen ze dat toch in de oudheid: de maand

maart kwam eerst, opende de lente, en de

militaire campagnes, en toonde de zegepraal

die de legers

te wachten

stond in een

verheerlijking

van de lengende

dagen.

Grootsheid dus

is het woord dat de maand past, grandeur,

staatsie en vertoon, enfin, toch bij de

Antieken en onze buren, maar niet zo bij ons.

Neen, neen, niet zo in het Nederlands. ‘Maart’

heeft niet dat scanderende, dat heroïsche,

dat paraderende en marcherende, verre van.

Dat Vlaamse woord krult zich juist deemoedig

en stilletjes doorheen de tijd, met die lange

a, als een hermelijn in late wintervacht. ’t

Is een horizontaal woord bij ons, veel meer

dan verticaal, zoals bv. bij de Engelsen, die

dat nog eens beklemtonen met die kapitaal.

Bescheidenheid is het hier, want zegepraal

en tromgeroffel horen niet bij de aard van ons

volk. We zijn wel zelfbewust, maar liever nog

nederig, ja, dat vooral. Hoogmoed is immers

de hoogste zonde, is het niet?

Vlamingen zien alles anders, dat heeft de

geschiedenis ons geleerd. Capaciteiten hebben

we zat, heel zeker, maar we pakken er

maar zelden mee uit als we dreigen op te

Maart krult zich deemoedig

en stilletjes doorheen de tijd,

als een hermelijn in late

wintervacht

Column

vallen. Wij zijn één brok potentie die gevangen

zit in een lijf en ziel, dat bescheidenheid

eert, en we laten die maar uit als daar enige

reden toe is. Nooit zomaar, om te imponeren.

Daarvoor heeft God Hollanders uitgevonden,

de Fransen, de Duitsers, de Engelsen,…

tiens, al onze buurlanden, zeker? Doe maar

eens de proef op de som: rij een camping op

in de zomer, draai je venstertje open, en hupsakee,

al die buurtalen waaien je tegemoet,

maar een Vlaming, neen, ho maar!, die moet

je met een vergrootglas gaan zoeken via zijn

nummerplaat.

Met welk maarts beeld zijn we te vergelijken?

Wel, met een tapijt van bonte krokusjes, kleuren

allerhande, en narcisjes, dat ook, als kleine

gouden zonnen, lentebescheiden, en niet

opgeblazen, zoals de zomerzonnebloemen.

En eerlijk gezegd, die

Vlaamse soberheid

sluit véél naadlozer

aan bij maart, dan

dat opgefokte van al

die grootse volkeren

rondom ons, die de

wereld aan hun voeten zagen, ja, soms zelfs

dwongen, maar steevast terug moesten naar

af, en in een rol die zij liever aan anderen

schonken: het hoofd gebogen, hun wonden

likkend. Geknakte zonnebloemen. Te hoge

stengel, te zware kop. Neen, dan liever ons;

wie niet hoog zweeft, kan niet diep vallen. Is

’t niet typisch dat Bruegel de val van Icarus zo

treffend schilderen kon? Wie beide Vlaamse

nuchtere boerenvoetjes op de grond houdt,

kan de hoogmoed van anderen veel beter

omschrijven.

Neen, maart is de soberheid zelve, geen

imponerend getrommel op de borst, geen

gejuich alsof de zomer er al is, of de zon al

op haar hoogste staat, neen, een evenwichtige

equinox is allang goed, dag en nacht

precies even lang, en nu en dan al eens een

mooie dag. Tiens, zoals België zelf, zeker,

Vlaanderen en Wallonië?

Jazeker, wij zijn maart, nu ik eraan denk.

maart’09 5


$

Opendeurdagen

Bij afgifte van deze bon

ontvangt u een leuke attentie!

3 tot 8 maart

10 %

korting

op de nieuwe lente- en zomercollectie

FREE STYLE

Dorp-West 67

9080 Lochristi

T: 09/355 55 36

Openingsuren:

di-vrij: 9u-12u & 14u-18u30

zat: 9u30-18u doorlopend

zond: 10u-12u

Dirk Van Kerkvoorde

afsluitingen - heKKens - automatisatie - las- en smeeDwerk - trappen, leuningen en

schouwkappen - parlefonie en viDeofonie - verkoop Bekaertmaterialen - tuinverlichting

Persijzerstraat 21 - lochristi - Zaffelare - 0495/23 78 59 - vankerkvoordedirk@skynet.be


Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

... onze wereld

De wereld is rond

X116910 Y198084

03/12/08 13:15:00

maart’09 7


8

Interview

Een bevlogen babbelaar die snuistert in stofferige archieven. Een belletrist die fantastische

boeken schrijft waarin hij ons verleden koestert en rijkelijk laat herleven (Beervelde, hou je

klaar, op 18 september!). Twee twinkelende spleetoogjes, als caleidoscopen van herinnering,

onder een dakje van zilvergrijze haren, als even zoveel antennes naar eeuwen her.

Ziehier, lezers, Bert Vervaet uit de Kluizestraat, onze aimabele cultuurraadvoorzitter. Een wandelende

encyclopedie is hij, drie (!) licentiaten rijk, zo minzaam als de besten, en onze baken in de Zeveneekse

nacht van de geschiedenis, op 24 maart. Textiel, weet je wel.

’t Is nog niet genoeg, beste vrienden? Welnu, een wandeling op de Lootse Open Monumentendag van

13 september, kan ook, of hier zie: een lezing met een terugblikbrilletje, jawel in 3D, in ons eigenste

magazine! Bert heeft het alles in de aanbieding!

Ja, sorry hoor, dat ik je maar één voormiddag

ontvangen kan, maar je begrijpt dat mijn

wagentje vol zit dit jaar. Lukt het op een paar

uur, want deze namiddag moet ik zelf op pad

in Beervelde om te interviewen? Ze blazen daar

in het najaar tweehonderd kaarsjes uit op hun

fantastische parochie, en vieren er tegelijk het

zevenhonderdjarig bestaan van de oorspronkelijke

kapel, enfin, een hele boterham… Is

’t goed, zo? Euh ach ja… wat koffie? En een

koekje?

Zeker, Bert, dank. Vertel maar honderduit.

Maar misschien eerst voor onze jonge lezers:

waarom is dat eigenlijk zo belangrijk, onze

lokale geschiedenis? Die gasten mp3-en en

surfen en chatten de wereld rond, wat zouden

zij om het kleine Lootse verleden geven?

Aha… de eeuwige vraag… en niet alleen van

kinderen, hoor. De eeuwige misvatting ook. Wel,

luister. De hele wereld, waarover je spreekt, al

haar complotten, al haar liefde en haat, klein

en groot, elke strijd die zij levert, elk drama,

elk blijspel, vind je hier op eigen grond, kleinschaliger

misschien, maar anderzijds zoveel

aanschouwelijker en tastbaarder ook. Dezelfde

motieven, dezelfde mensen met hun bevliegingen,

kleinmenselijkheden, hun ambitieuze

plannen … maar ook hun verenigingsleven,

maart’09

hun medeleven, hun liefdesverhalen… alles,

alles, alles. En zoveel dichter, alsof het plakt

aan je eigen huid, iedere porie van ons ze

in- en uitademt. Heerlijk, toch? En weet je dat

het verleden onszelf verklaart? Waarom we zijn

wie we zijn? Waarom onze deelgemeentes zo

graag onder hun eigen toren blijven, waarom

Lochristi twee dorpen heeft, en van bloemen

houdt, Beervelde op een adellijke én volkse

poot steunt, Zaffelare zichzelf bereddert en

sociaal verweven zit, Zeveneken met zijn kleine

wevershuisjes wel tot een textieldorp uit móest

groeien en een arbeidersbewustzijn heeft meer

dan de andere, en het trotse Hijfte uiteindelijk bij

Lochristi werd ingedeeld? Collectief geheugen,

zegt je dat iets?

Dat er een gevoel van generatie op generatie

overgaat, zonder dat we het echt beseffen?

Dat we denken alles zelf te bepalen, maar

dat ook de geschiedenis ons maakt tot wie

we zijn?

Precies. We mogen niet in stereotypering vervallen,

maar wie een mens en zijn verleden

begrijpt, en bij uitbreiding een heel dorp, heeft

veel voor… onbekend maakt onbemind, niet?...

en bekend dus bemind… toch?... jawel, ons

gefuseerde Lochristi van ‘77, heeft dat écht

nodig. Alle deelgemeentes hebben hun eigen

verleden, en dat is

onderling heel verschillend,

maar de kennis

daarover kan juist het

cement zijn. Inzicht

opent harten.

Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

Altijd zo bevlogen

geweest, Bert?

Tja, eigenlijk wel… de mens als sociaal wezen

heeft me altijd al geïnspireerd… vandaar, mijn

licenties als theoloog, godsdienstwetenschapper

en socioloog, zeker? ’t Komt alles op hetzelfde

neer. En als ik mijn leven overschouw, zijn al

mijn activiteiten tentakels van steeds dezelfde

ziel: mijn onderwijscarrière, mijn politieke loopbaan

in Gemeentebelangen, mijn heemkundige

interesse in de kring Oost-Oudburg, mijn voorzitterschap

van onze cultuurraad… steeds de

mens op de voorgrond, en het blijft me boeien,

iedere dag nog meer. En in alles heb ik maar

één credo: mensen stimuleren om mee te

doen… het vuur laten branden… Weet je dat

ons documentatiecentrum van St-Amandsberg

30 fantastische medewerkers telt, die onze

tienduizenden dossiers en foto’s met de grootste

zorg en kunde behandelen? En dat we er zo

het rijke archief van burgemeester Monsaert van

Gent binnenhaalden? Fantastisch toch?


Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

In ’t Lootse bakermatje

Bert Vervaet

voorzitter cultuurraad onthult onze ware volksaard

Dat zijn er een pak meer dan in onze Lootse

cultuurraad, niet?

Je kan die dingen niet vergelijken natuurlijk,

maar je hebt gelijk, vers bloed is altijd welkom.

En dus zullen we iedere particulier die zich echt

geroepen voelt, en die Lochristi cultureel mee

wil helpen uitbouwen, graag verwelkomen. Over

grote fondsen beschikken we niet, en in wezen

blijven we een adviesraad, maar ik kan je verzekeren

dat we au sérieux worden genomen…

rond de kerkhovenproblematiek kan ik gerust

stellen, dat onze mening er wel degelijk toe

doet… soms zegt een mens, dat hij een steen

heeft verlegd in zijn leven, welnu, van mezelf

zou ik integendeel met een boutade kunnen

beweren: ik heb een grafsteen laten liggen…

(lacht)… allee, in alle bescheidenheid, ik kan

wel een dossier samenstellen over een bepaald

cultureel erfgoed… Maar we doen nog andere

concrete dingen: de Open Monumentendag, de

verkiezing van de cultuurlaureaat, de 11-julivie-

ring… en ik heb nog een droom ook… (neigt

wat voorover)… om met de cultuurraad een

beleidsplan uit te werken, geënt op de specifie-

Alle deelgemeentes hebben hun

eigen verleden, maar de kennis

daarover kan juist het cement zijn.

Inzicht opent harten.

ke aard van groot Lochristi: een snelgroeiende

gemeente met tweeverdieners die weinig tijd

hebben. Je moet daar rekening mee houden,

als je een cultureel beleid uitstippelt, niet?

Een heemkundige die ook met de toekomst

leeft?

Uiteraard. Die twee staan niet los van elkaar.

Maar nogmaals: je moet weten waar je vandaan

komt, om de juiste keuze te maken waar je heen

Interview

wil gaan. Dat is voor iedereen van belang, voor

allen die hier allang wonen, en allen die hier

nieuw zijn… (kijkt wat onwennig naar de reflectiehoepel

van de fotograaf

die net is gearriveerd)… is

’t goed, zo? … enfin, genoeg

over mezelf… laat ons aan

het echte werk beginnen nu.

Pen en papier klaar?... want

achthonderd jaar van vijf deelgemeentes

in een notendop,

is een huzarenstukje… Lochristi en Zeveneken

eerst, dan maar, de grootste en de kleinste,

of Beervelde en Zaffelare, de jongste en de

oudste?

Lochristi eerst. En alvast bedankt, voor als

mijn stenografie me onderweg zou vellen.

Hier, man, nog wat koffie, we zullen het beiden

nodig hebben. Santé, op Lochristi!

Op Lochristi!

maart’09 9


nummer

9080

10

Nummer9080

Lochristi

&

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

Levendig

hoffelijk

Lochristi

Hijfte Bert gidst er op Open

Monumentendag, 13 september.

onze ware volksaard

door Bert Vervaet

Krijg ik eerst nog een paar regels om iets

algemeens te zeggen, voor de lezer die niet zo

beslagen is in geschiedenis?

Shoot!

Wel, om wat van het begin van ‘t tweede millennium

na Christus te begrijpen, de periode dat onze

parochies zijn ontstaan, is het goed te weten dat

we na Karel de Grote, via het verdrag van Verdun

van 843, bij Frankrijk werden ingedeeld, en dat

er zo’n middeleeuws systeem was, waarbij je

voor je baas moest werken, een burggraaf, een

graaf, een hertog, … enfin, steeds hoger, tot de

Franse koning dus, in ruil voor bescherming. Met

een moeilijk woord: feodaliteit, heette dat. En dat

abdijen niet alleen voor het zielenheil zorgden in

die tijd, maar ook grondbezitters waren, en dus

wereldlijke heren, wist je al, zeker? Voilà, en nu

zijn we vertrokken, zie.

Dus Lochristi behoorde toe aan een abdij, wil

je zeggen?

Precies. Zeveneken, de Slagmanstraat en zuid

Lochristi waren van St-Baafs, en de rest van

het dorp en Hijfte, behoorden toe aan de graaf

van Vlaanderen. Allee, ik spreek nu van rond

het jaar 1000, na de Noormannen, je weet wel,

de Vikings, die hier alles kort en klein kwamen

slaan… Maar de benedictijnen wilden het bos

ontginnen en kochten van de graaf rond 1120

een bestaande uitbating, het Oudhof, en ook de

Dorpstraat… Kun je nog volgen?... Welnu, van

daaruit stichtten ze drie nieuwe woonkernen:

Lichtelare, Roselaar en Rietwinkel, euh… nu

is dat Zeveneken-Bastelare… Zie je alle puzzelstukjes

een beetje voor je?... (kijkt vorsend

of ik hem volgen kan)… wacht even, ik haal

een kaart… (toont me uitvoerig waren alle oude

wooncentra waren).

En dat alles samen werd Lochristi?

Inderdaad. De stad Gent, toen al een van de

belangrijkste steden van Europa, had veel voedsel

nodig en grondstof voor de textielindustrie,

en daar heeft de abdij handig op ingespeeld.

En ziezo: een nieuw dorp was geboren, kort na

1215, op de eigen vrije gronden van St-Baafs.

maart’09

Vandaar dat Lochristi

zo’n breed dorp is, met

een dubbele as?

Inderdaad, Dorp-Oost en

Dorp-West, was nieuw,

en kreeg rond 1240 een parochie toebedeeld.

Voordien behoorde het kerkelijk aan ’t Heilig

Kerst, een aanbouw aan de St-Baafsabdij van

Gent.

Kerst komt van Christus, uiteraard?

Voilà, en vandaar… Lochristi… Lo is een

open plaats in het bos, dat wist je wel, niet?...

en die Christi komt dus van

Sancti Christi, van’t Heilig Kerst

in Gent… ’t is dus niet dat

er hier ergens een kapelletje

stond waarnaar we werden

genoemd… en euh, ja, ze

moesten aan dat Lo wel iets

toevoegen, want ze hadden de

andere kant van Gent nog een

Lo… Lotenhulle… Lo, op de

heuvel betekent dat daar, op

de hill…

En Lochristi viel goed in de

smaak van de Gentse abten?

Nog geen klein beetje. Ze bouwden

er hun buitenverblijf, zo content

waren ze hier: het kasteel

Roselaar is dat. Enfin, ’t is te

zeggen, tot Keizer Karel het welletjes

vond, en de St-Baafsabdij

sloopte… je weet wel, ten tijde

van de stroppendragers… vergis

je dus niet, Karel V heeft

in 1540 daar wel degelijk de

Gentenaars willen breken, en

met meer dan een lusje om de

hals: een van hun twee mooie

abdijen werd grotendeels met

de grond gelijk gemaakt om er

een dwangburcht te bouwen.

Onvoorstelbaar, maar toch is het

gebeurd…

Maar van wie was Lochristi

dan, als die abdij er niet meer

was?

Even opletten nu… de vroegere

monniken van de abdij werden

nu plots kanunniken, en wel van de Gentse

Sint-Janskerk en behielden de eigendommen…

maar niet voor lang meer… In 1559 richtte men

te Gent een bisdom op en de Sint-Janskerk werd

prompt tot de Sint-Baafskathedraal gedoopt…

Enfin, dat bisdom kreeg alle inkomsten en bezittingen

van de vroegere Sint-Baafsabdij en werd

daarmee het rijkste bisdom van de Nederlanden.

En daar was Lochristi dus bij.

En Hijfte?

Dat werd ook van het bisdom… als schadevergoeding

voor de afbraak van de abdij… ’t


Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

Was toen dus al bij Lochristi, zie je… En ‘t is

overigens maar een aparte parochie geworden

rond 1930. Rijkelijk laat, niet, voor een gehucht

dat zelfs in Van den Vos Reynaerde vermeld

wordt, rond 1260 en zo in de wereldliteratuur

terechtkwam.

En wat gebeurde er met dat fameuze buitenverblijf

van de Gentse abten, ons Roselaar?

Och, daar hielden ook de bisschoppen van.

Lochristi is ook een mooie plek, niet? En meestal

waren dat hard werkende heren, die bisschoppen,

maar helaas niet altijd… (hoofd schuin,

zo van asjemenou!) … ene prins-bisschop

Ferdinand de Lobkowitz was een flierefluiter en

reed graag een scheve schaats…

Euh…?

Och, ’t was een publiek geheim dat hij aanhield

met de kasteeldame van Notax in Destelbergen,

madame van der Saeren - d’Osily, maar euh…

hij was vooral megalomaan, en zag het alles

groot: dat buitenverblijf moest en zou vorstelijke

allures krijgen zoals de residenties van zijn familie

in Wenen en Praag. Hij liet naar zijn kasteel

vijf grote rechte lanen aanleggen, in een zogenaamde

“patte d’oie” of ganzenpoot, zoals toen

mode was. Nu rest daarvan nog de Kasteeldreef,

de Sint-Baafsdreef en Roselaredreef… voeg

daarbij, acht hectaren tuin, koetshuizen, twee

oranjerieën en de paardenstallen die het huidige

kasteel uitmaken…

Hoezo? Wat gebeurde er met het echte kasteel

dan?

Driewerf helaas, onze kerkelijke Don Juan ging

Zorgzaam Bert

Zeveneken bestond voornamelijk uit werknemers

en boeren die woonden rond een cisterciënzerabdij

in Oudenbos, waar nu de Nonnenbosweg

is. Juist?

Klopt ten dele, aan het begin van de dertiende

eeuw was dat. Die abdij bezat een domein van

meer dan 400 hectaren, geschonken door de

Gentse familie Uten Hove… de naam klinkt bekend,

zeker? … maar neen, hoor, het Uyttenhove

van nu heeft er geen rechtstreeks verband

mee... Enfin, ’t zat de nonnen wat tegen en ze

trokken naar de Nieuwenbosch, in Heusden...

Maar natuurlijk, die grote landbouwuitbating

in Oudenbos bleef bestaan, en de omwonende

knechten en pachters bleven verweesd achter,

zonder kerkgelegenheid in de buurt. En daarom

nam de graaf van Vlaanderen het initiatief om

failliet, en zijn schuldeisers legden beslag op zijn

persoonlijk bezit, maar voeg daarbij vooral de

Franse Revolutie, die het niet zo op kerkelijke

goederen had begrepen, en je weet welk triest

lot Roselaar beschoren was… het kasteel werd

afgebroken tot aan de funderingen voor de

bouwmaterialen, en zie, de grandeur was even

vervlogen…

Even maar?

Jawel, want de tijd van Lochristi als bloemengemeente,

is aangebroken. Het onthoofde landgoed

Roselaar en honderden hectaren grond kwamen

in handen van de belangrijkste redersfamilie van

de Nederlanden, van ene De Cock, met cee oo

cee kaa… (lacht even)… echte orangisten, je

weet wel… ’t is nu nóg de wens van sommige

politici: Vlaanderen samen met Holland… wel,

toen was het echt zo, vlak voor België onafhankelijk

werd, waren we bij Nederland, onder

Willem I. En die De Cock was de Hollandse

politiek heel genegen… weet je, we kregen hier

onlangs op de gemeente een verzoekje van onze

noorderburen of we wat meer afwisten van ene

Nicolas De Cock, naar wie een dorp genoemd

wordt op het eiland Texel! Welnu, ’t is die familie

die hier het kasteel weer heeft uigebouwd.

Begrijp je nu dat er wandschilderingen zijn van

schepen, in kasteel Roselaar?

Zeveneken

Hijfte

Maar niet van bloemen?

Ach ja… de bloemen… met al die grond had

de latere redersdochter, die trouwde met ene

Goffinet, natuurlijk een tuinman nodig, en je kan

nooit raden hoe die heette…

Euh… een gokje: ene Vuylsteke?

Goed gedacht! En die tuinman kreeg een zoon,

die barstte van talent en die heerlijk groene

vingers had. Charles Vuylsteke, die bekend werd

tot in het buitenland, kweekte op de gronden

van de Goffinets de allerheerlijkste bloemen,

orchideeën, camelia’s en maar liefst… 18 soorten

azalea’s. En zie, de sierteelt was geboren!

Want heel de Stationsstraat werd door de familie

Goffinet in honderdjarige cijns gegeven aan

pachters, die er naar hartenlust ook bloemen

konden kweken… enfin, het ging de Vuylstekes

zo voor de wind, dat ze zich spoedig een eigen

kasteel konden permitteren… weet je waar

advocaat Van Gerven woont?… (wacht op een

knikje)… wel dáár… en euh… later kon kleinzoon

Rafaël Vuylsteke zelfs het kasteel Roselaar

kopen, … Na zijn dood werd het verkocht aan

de familie Geers, van de drukkerij, dat weet je

wel, zeker? … En euh… het gaat nu wat moeilijker

in de sierteelt, zeker, maar Lochristinaars

zijn doordouwers, dat leert ons het verleden…

Zie maar eens naar de huidige boost van de

gemeente! Ja levendig Lochristi, dat past wel.

Lucratief zelfs. En Hijfte met zijn parallel verleden

aan Lochristi, kunnen we best hoffelijk noemen,

zeker, want ze staan in het mooiste boek ooit,

dat dierenepos van Reinaert de Vos, een parodie

op het hoofse leven. En dat alleen is toch iets om

apetrots op te zijn, niet?

Vervaet loodst er ons op 24 maart door de nacht van

de geschiedenis, in de vroegere gemeenteschool, om 20 u.

Onderwerp: Het textielverleden van Zeveneken.

voor die mensen nabij “de zeven eiken” een kapel

of kerk te bouwen…

Ach zo, Zeven eiken dat bestond toen toch al?

Jazeker, al weet men niet precies naar welke

locatie dat toponiem met die ‘zeven eiken’, precies

verwees. Het kan zowel op Lokeren als op

Zeveneken hebben gelegen… hoe dan ook, een

kerk op lekengrond dat lag moeilijk, dat begrijp

je wel, zeker?... en dus kwam er een afspraak

met de Sint-Baafsabdij: juist over de grens met

Lokeren werd in 1281 de kapel gebouwd onder

het patronaat van de abt. Begrijp je nu waarom

de kerk zo aan de uitkant van het dorp ligt?

(zoekt bevestiging in mijn ogen)…

En in die kapel kon men voor van alles terecht:

begrafenissen, dopen, trouwen?

Tekening

Leon Matthijs

Neen, dat is het hem nu net. ’t Was alleen goed

voor de zondagsdienst. Dus je begrijpt dat de

omwonenden en die pachters op de Oudenbos,

vragende partij waren voor een échte kerk… ’t

was alles te voet in die tijd met slechte wegen,

en Lokeren was ver… enfin, uiteindelijk had St-

Baafs daar oren naar, en werd de kapel tot een

heuse kerk gemaakt, maar voor wat hoort wat,

dat is nu zo, en toen niet anders… (lacht even)…

de pastoor van Lochristi moest een deel van zijn

parochie afstaan en eiste tegemoetkoming in

de vorm van, wat dacht je?... geld natuurlijk. In

1287, was dat. Maar het kerkhof was aanvankelijk

niet bedoeld geweest als begraafplaats en

was dus zeer klein. Door plaatsgebrek mocht

men tot aan Wereldoorlog I zelfs geen zerken

plaatsen en hebben rijke families er dan maar

maart’09 11


12

Zeveneken

Zorgzaam

Zeveneken

maart’09

muurplaten gezet!

Je moet

maar eens

gaan kijken,

aan de kerkmuur, ze zijn er nog hoor! Allee,

daarna werd het goddank twee keer uitgebreid,

tot het mooie kerkhof wat het nu is…

En Lokeren deed ook afstand van een stuk van

zijn parochie?

Bijlange niet! Daar knelde het schoentje tot in

Eind 20 ste eeuw: panorama van Zeveneken. Verzameling A. Vispoel - Zeveneken

de negentiende eeuw: de parochie liep maar

zover als de huidige gemeentegrens. Tot aan

de kerk, en daarmee basta. Dertig meter verder

naar het oosten, en je zat in parochie Lokeren…

neen, onze oosterburen losten geen

morzel grond. Die wilden blijven waken over de

begrafenissen, de trouwen, enfin, over alles en

nog wat… grond en het aantal zieltjes stond immers

voor… geld…. Hoe dan ook, het duurde

tot 1831 voor een deel van Lokeren parochiaal

ook aan Zeveneken toegewezen werd, Dat de

parochie Zeveneken uiteindelijk toch haar natuurlijke

actieradius kreeg, dus tot een eind op

Lokers grondgebied, kwam maar doordat men

de pastoor van Lokeren kon paaien door hem tot

deken te benoemen. Het denken in termen van

bezit heeft lang gedomineerd in de kerk, hoor.

Je hebt dat wel gelezen in geschiedenisboeken,

niet? Welnu, dat was hier ook het geval! Maar

anderzijds heeft de parochie Zeveneken zelf ook

niet het deel willen afstaan dat eigenlijk met Zaffelare

meeleefde. Voilà, en zo zijn de grenzen

verklaard, van parochie en gemeente.

Maar nog niet de oorsprong van de textiel. We

hadden het toch alleen nog maar over boeren,

hé?

Ja, maar boeren en boeren zijn twee… In de

andere deelgemeenten was er altijd een maatschappijzuil

van grote boeren, en in de westkant,

tegen Lochristi aan, gold dat ook wel voor

Zeveneken, echter niet zo voor de oostkant, de

dorpskern die zowel op Lokeren als op Zeveneken

ligt. Daar moet je alles veel kleinschaliger

zien… zoals in de Oudenbos… of in Kalve in

Wachtebeke, ken je dat… wel iets gelijkaardigs…

kleine boertjes, turfstekers, met weinig

gronden, die algauw gedwongen werden tot alternatievere

zaken, zoals, in die tijd… wat denk

je?... (wacht tot ik ‘weven’ zeg)… inderdaad,

thuisweven, vlasrijten en kantklossen. En nu zijn

we vertrokken, zie... en euh, je weet toch wel dat

hun bijnaam de ‘katoenpletsers’ is?

De andere deelgemeentes waren dus grotere

boeren of werden bloemisten of aardbeikwekers,

maar in Zeveneken bleef men zweren bij

textiel, zoiets?

Zo kan je het stellen. De kleinschaligheid van de

eigendommen dwong hen daar verder te doen

met hun linnen en kant en zo, en twee grote

industriëlen, Hanus en Uyttenhove, zagen daar

mogelijkheden liggen, en richtten fabrieken op,

waar ze die bekwame thuiswevers in tewerkstelden…

je zal meteen ook begrijpen dat Zeveneken

binnen Lochristi een heel ander ruggengraat

heeft, om het met een beeldspraak te zeggen…

elders telde grond en zelfstandigheid, hier was

het het groepsgevoel dat telde, van werknemers

die samen moesten spannen… de film Daens

Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

gezien?... wel, misschien dat het hier wel niet

zó erg was, maar het schept toch een aardig

beeld… de term ‘plattelandsproletariaat’, is wat

beladen, maar verklaart toch wel veel, hoor…

Lochristi is nooit socialistisch geweest, in geen

enkele van de deelgemeentes, en je zal begrijpen

waarom, boeren en bloemisten hadden daar

geen boodschap aan, maar als het socialistisch

gedachtegoed ergens had kunnen aanslaan,

dan was het wel in Zeveneken… maar je had

natuurlijk ook de christelijke

sociale tak, en die is daar nu

nog heel sterk. Geen toeval,

dus.

Kwam er hier dan nooit een

staking van, zoals in alle

films over die tijd?

Jazeker in 1922… en eigenlijk

is Uyttenhove daardoor

aan zijn volk geraakt… luister…

de arbeiders van Hanus

in Laarne en van Lokeren-Oudenbos

gingen in staking voor

betere lonen en werkomstandigheden,

maar ze waren helaas

intern verdeeld… je had

de ‘posters’ die pro staking

waren en die de Speurwalsen

werden genoemd, ’t dialect

voor sperwers… en je had

de werkwilligen die de koekoeken

werden genoemd…

deze laatsten haalden het,

en de posters werden dus

prompt ontslagen… maar,

dacht industrieel Uyttenhove,

zo’n potentieel aan vakbekwame

wevers mag niet verloren gaan, en hij

richtte gauw een textielfabriek op in Zeveneken,

met afgedankte Hanus-arbeiders… snap je nu

dat ze daar dus sociaal bewogen zijn, in Zeveneken?

Het zijn de nazaten van de mensen die

hun nek uitstaken, voor een menswaardiger arbeidersbestaan.

En hoe reageerden onze andere gemeentes

daar op, op zo’n opstand tegen de werkgever?

Die keken daar met grote ogen naar, hoor…

je moet beseffen dat het gezag en de standenmaatschappij

er in onze streek diep ingebakken

zat… de adel en de kerk, waren onze bazen,

altijd en overal… en sinds de negentiende eeuw

kwamen de industriële werkgevers daar bij…

en dat daar nu plots een grote groep mensen in

Zeveneken en Laarne in opstand durfde te komen

tegen de maatschappelijke rangorde, tja,

dat sloeg in als een bom… in het collectief geheugen

van Zeveneken staat dat diep gegrift, of

men zich daar nu bewust van is of niet…

Zorgzaam Zeveneken, dus?

Precies, dat mag je wel zeggen.


nummer

9080

Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

Beresterk

Beervelde

onze ware volksaard

door Bert Vervaet

Ach, Beervelde, dat is een graafschap, denken

de mensen, niet?

Neen, neen, dat is veel te kort door de bocht,

hoor… de geschiedenis begint veel vroeger, met

een kapel in 1309… maar anderzijds heb je wel

gelijk, van alle lokale gemeenten is Beervelde

veruit het meest bepaald door het adeldom…

Een buitenbeentje dus?

Op een manier wel, maar er zijn ook gelijkenissen,

hoor, met Zaffelare dan vooral… denk maar

aan de schoolstrijd die in beide parochies hevig

woedde, aan de rivaliteit tussen liberalen en

katholieken die soms werkelijk buiten proportie

was… (trekt veelbetekenend de wenkbrauwen

op)… maar ik loop vooruit op de feiten. Laat ons

beginnen bij het begin.

De kapel, waar nu de kerk staat, vermoed ik.

Daar, ja. Nu moet je weten dat Beervelde

aanvankelijk tot de St-Pietersabdij behoorde,

ook al zoals Zaffelare… enfin, toch het deel

van Destelbergen, want het gehucht was ook

onder de andere omliggende gemeentes verdeeld:

Kalken, Wetteren, Laarne, Lokeren en

Heusden… en daar waren dan weer graven en

burggraven de baas, met ronkende titels zoals

de heer Vilain XIIII van Kalken… enfin, in 1309

schonk een rijke Gentse poorteres gronden om

een kapelaan te onderhouden en enkele grootgrondbezitters

lieten een kapel bouwen op de

heide. De belangrijkste was de adellijke familie

de Gruutere. Die had daar van oudsher heidevelden

gekocht om er schapen te laten grazen.

Hier in Beervelde, heide?

Och ja, heel zeker! Kijk maar naar de vele

namen: het beerveld of bar veld, of naakt veld,

Ertbuur of herdershut, Magret of magere heide,

de Heidestraat, de Brandstraat, waar men heide

afbrandde… allee, dat Beerveld was dus oorspronkelijk

één grote schapendrift, maar door

verkaveling en verdere ontginning kwamen er

geleidelijk grotere boeren wonen, met een levendig

erf, en ook veel grote gronden, die dikwijls

eeuwenlang in handen bleven van de adel.

Die Brandstraat verwijst toch niet naar de

grote brand van 1676, door de Fransen?

Neen, neen, die straatnaam slaat zeker op heide

afbranden… maar je hebt gelijk: de Fransen

Bert publiceert in september een prachtig boek over

Beervelde: de parochie van Beervelde (1309)-1809-2009

Een geschiedenis van adel, volk en kerk.

hebben hier als straf

alles platgebrand, ook

weer zoals in Zaffelare

overigens, omdat we

geen belastingen wilden

of konden betalen… nu, daaraan is nog een

triestige anekdote verbonden… Luister (buigt

voorover)… In 1677 wilde men Destelbergen

treffen, maar men vergiste zich en men stak

ook een deel van Laarne in brand… de zuidzijde

van de Kloosterstraat, waar nu Mieke Van Hecke

woont, brandde ook af. … Voor Kalken viel het

beter uit en dat had zijn redenen, want de heer

van Kalken was getrouwd met een dochter van

de hoogste legerchef van Frankrijk. Zo bleef het

Kalkens deel van Beervelde, tussen Rivierstraat

en Heidestraat, gespaard. Geluk of ongeluk,

hangt soms aan een zijden draadje.

Het duurde nog tot 1809 voor er een parochie

kwam? Toch raar, uitgerekend toen weer de

antikerkelijke Fransen hier de baas waren,

met Napoleon? Juist?

Klopt. Ieder nadeel heeft zijn voordeel, zeker? De

Fransen schaften de St-Pietersabdij af, en zo had

de bisschop van Gent eindelijk de handen vrij om

ook in Beervelde een parochie te stichten. Het

bisdom had dit al veel eerder willen doen, weet

je, bijvoorbeeld bisschop Triest in de jaren 1600

al, maar de Sint-Pietersabdij verzette zich... uit

eigenbelang, zeker?... Allee, rond 1800 was

Beervelde

er dan ook nog een petitie om een zelfstandige

gemeente te worden, maar dat duurde helaas

nog veel langer… Tot 1921 om precies te zijn,

en dat op voorspraak van de grafelijke familie de

Kerchove de Denterghem.

Zo laat?

Tja, soms draait de politieke molen traag, is ’t

niet? Er was al veel vroeger adellijke invloed

aangewend hoor, maar blijkbaar was die toen

niet groot genoeg. Het verhaal van de grafelijke

familie van Beervelde begint trouwens bij ene

weduwe de Loose uit Gent, die er vele gronden

opkocht… en wat later trouwde een kleindochter

van haar met Constantin de Kerchove

de Denterghem, en weer wat later hun zoon

Charles, de befaamde burgemeester van Gent,

met alweer een achternicht van die de Loose,

zodat alle erfgoed samenkwam, ’t was ene

Verzameling Christiane Nimmegeers - Zaffelare

Eugenia de Limon overigens… rings a bell?

Neen, Eugenia’s school, te Beervelde! Iedereen

kent dat daar, hoor. Zei ik je al niet, dat er ook

een hevige schoolstrijd heeft gewoed? Liberale

scholen tegen katholieke? Enfin, de soep koelde

uiteindelijk wel, maar na heel veel blazen…

En ’t bleek een blauwe soep?

Ja, de graaf was blauw, zeer zeker, en aanvankelijk

antiklerikaal, maar we moeten ook hier de

perceptie nuanceren, hoor… ten eerste was

het kasteel een buitenverblijf, en ten tweede, in

maart’09 13


14

Beervelde

Beresterk

1928 hielp de adellijke familie

de parochie, zelfs financieel, bij

de bouw van de kerk, en anderzijds

zo blauw was Beervelde

toch ook weer niet, want in zijn

vijftigjarige onafhankelijkheid is

het nooit door een liberale meerderheid

bestuurd geweest… ’t

is een zelfstandig volkje, moet je

weten, dat zijn plan heeft leren

trekken en heeft leren leven met

de deiningen van de tijd… En

vergeet ook de invloed niet van

de spoorweg, en van de aardbeiteelt, alles toch

zaken die een dorp bepalen, niet?

Nu, Bert, wat ik nooit goed begrepen heb,

waarom is de Oudenbos eigenlijk niet bij

Beervelde of bij Zeveneken, dat zou toch

logischer zijn.

Tja, als alles in de politiek logisch was…Lokeren

heeft doorheen de eeuwen altijd tegengewerkt

maart’09

Beervelde

Zaffelare

om iets af te staan. De Oudenbos is een geval

apart, moet ik je zeggen. ’t Gaat eigenlijk terug op

de stichting van een vrouwenabdij daar, in 1215,

en hun verbindingsweg naar Gent liep uiteraard

langs Beervelde, want de Lede was een bevaarbare

rivier. …maar toen had Beervelde zelf nog

niet eens een kapel, dus de Oudenbos was veel

belangrijker… enfin, er ontwikkelde zich een

bedrijvigheid rond dat klooster met pachters

Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

en met gigantisch veel beesten…

er is op een punt zelfs melding

van de rampspoedige dood van

150 koeien en 700 schapen,

dus dan weet je het wel. Maar in

1247 weken de nonnen uit, naar

Heusden, naar Nieuwenbos, en

zaten die pachters daar zonder

kerk, of ze moesten naar het verre

Lokeren stappen…

Tja, dan was Zeveneken dichterbij

natuurlijk.

Precies, daar begint grotendeels de

Zeveneekse parochiegeschiedenis…

en dat vind je in het rubriekje

over onze textielgemeente …

maar nu kunnen we besluiten dat Beervelde een

driepikkel is, van kerk, adel en dorpers, waarin

elkeen, na een bij wijlen hevige strijd, zijn plaats

heeft gevonden. Het zijn daar overlevers, die voor

hun zelfstandigheid hebben moeten knokken,

en ze uiteindelijk ook verkregen, vergeet het

niet. Beresterk Beervelde, kunnen we met een

woordspeling besluiten.

ZelfstandigBert Vervaet publiceerde onlangs het omstandige gedenkboek:

De kerk van Zaffelare. Acht eeuwen dorpsgeschiedenis.

Je heimat is Zaffelare, Bert?

Geboren en getogen. Plek ook waar mijn heemkundige

interesse de kop opstak, en waarover ik

begon te schrijven bij de viering van het 750-bestaan,

in 1971, want het begin van ons dorp

wordt rond 1221 gesitueerd. En we zijn goed

geïnformeerd, hoor, door een massa archieven,

waaruit blijkt dat Zaffelare een heel eigen verhaal

heeft.

Hoe bedoel je?

Wel, eerst heette dat hier Meentocht, en dat

was alweer een gebied dat door de graaf van

Vlaanderen uit handen werd gegeven aan de

Gentse St-Pietersabdij. Rond 1030 was dat…

Alleen in ’t Noorden was er nog de Wildespele,

het jachtslot van de burggraaf… neem die twee

samen en je hebt de contouren van het oude

Zaffelare: de noordgrens is de beboste Zuidlede,

de zuidgrens het Odevelt, nu Oude Veldstraat,

een zandrug die wat hoger lag dan de rest, met

daartussen hogere zandstukken en rond de Hasselsgracht

en de Dijkgracht weer lager gebied.

De ‘forestiers’, houthakkers dus, kwamen van

buiten Zaffelare, en dat was cruciaal… want

daar al begint onze strijd naar zelfstandigheid…

enfin, toch het zich roeren tegen de kerkelijke

Verzameling Christiane Nimmegeers - Zaffelare

Verzameling Christiane Nimmegeers - Zaffelare

overheid van de St-Pietersabdij, die daar warempel

stukken grond in volledig leen begonnen

weg te geven, waardoor die forestiers hun ontginningsgebied

kwijt dreigden te geraken…

Maar dan woonden er dus al mensen ook?

Ja, toch wel… het oudste curtis, cour of hof,

was Bruinewalle, rond 1150 al, op de hoek van

de Kapiteinstraat en de Oude Veldstraat, waar

er eerst een zevental lekenbroeders woonden.

Die vestigden zich uiteraard op het hoge, droge

gedeelte van het gebied, en aan de oudste

landweg Odevelt, of woest veld, op de grootste

zandrug. Daar dus vind je de oudste ader van

Zaffelare. De huidige slagader, als ik die beeldspraak

verder mag gebruiken, van de Rechtstraat,

Moleneinde en het dorp, en zo verder

tot aan het Torregoed, in de Bosdam – vandaar

overigens de naam Slotdreef in het domein

– wel, die weg kwam er pas later, samen met

nog enkele andere ‘goeden’… enfin, uiteindelijk

ontstond er zo akkerbouw, echter niet op basis

van leenrecht maar van cijnzen, belastingen als

het ware, zodat die houthakkers ook verder aan

de slag konden… euh, kan je nog volgen?

Toch wel. En dit gebied wordt dan een ‘heerlijkheid’

met een eigen parochie, in 1221?

Voilà, dat is ‘t. En om volk naar hier te lokken gaf

de abt van de Sint-Pietersabdij rond 1240 een

aantrekkelijke wetgeving … (helt voorover)…

weet je dat deze fameuze Keure van Zaffelare

in de Europese rechtsgeschiedenis bekend is?

Jawel! (trotse ogen)… en daarin wordt het feodale

denken doorbroken over de ondergeschikte

mens als bezit. Horigen, dus de onvrijen, werden

vroeger nooit vergoed als zij werden mishandeld

of gekwetst, enkel hun baas, tot wie zij ‘toebehoorden’,

maar deze keure verklaart dat ook de

onvrijen een vergoeding moeten krijgen… en

ook voor de vrouwen was het een verbetering:

bij zware misdaad van hun man, kon men nu

hun bezittingen niet meer aanslaan, wat vroeger

wél het geval was. Mooi, toch? En met de

zelfstandigheid kregen we de toelating voor een

eigen molen, aan de Molenstraat, en een vierschaar,

om recht te spreken.

Zijn er voorbeelden van, van die rechtspraak?

Jazeker, bijvoorbeeld na de dood van ene Pieter

Geeraerts, werd zijn weduwe bedreigd door een

paar heethoofden, die dreigden haar leemhutje

met de grond gelijk te maken, als ze hen geen

twee ponden schonk, een paar maandlonen

dus… Je reinste chantage… maar de vrouw


nummer

9080

Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

Zelfstandig

Zaffelare

ging recht halen,

en de vandalen

kregen tien jaar

ballingschap

aan hun broek, geweerd uit alle, let wel, álle

gebieden van St-Pieters, en dat waren er niet

weinig. Of in 1522 werd in Sint-Hubert tijdens

onze ware volksaard

door Bert Vervaet

een herbergruzie Lieven Van Kersbeke gedood.

De moordenaar Christoffel van der Meere kreeg

eerst 50 jaar verbanning, maar nadat hij zich

verzoend had met de nabestaanden van het

slachtoffer en geld had gegeven aan de kerk

heeft de vierschaar zijn straf kwijtgescholden.

Zaffelare was dus sociaal bewogen en behoorlijk

zelfstandig?

Ja, het was één leen, één parochie, één rechtspraak…

je begrijpt dus waarom ze hier wat

eigengereid kunnen zijn, en graag onder de toren

blijven… En toen de St-Pietersabdij door de

Fransen opgeheven werd, in 1796, werd Zaffelare

pas echt goed zelfstandig… en er is nog meer:

afgezien van de protestantse tijd, midden van de

zestiende eeuw, met de Beeldenstorm, bleef het

ook altijd een homogeen katholiek dorp… tot na

de onafhankelijkheid van België tenminste, en de

opkomst van het liberalisme.

Burgemeester Eugène Lippens, van de bekende

Belgische struik van Moerbeke en Knokke,

bedoel je?

Jawel. Hij kreeg als gemeenteraadslid in 1857

maar liefst 122 van de 126 stemmen en werd liberaal

burgemeester van 1861 tot 1900. Hij was

een vooruitstrevend man, met een visie… (knikt

goedkeurend)… zie

maar: hij probeerde het

Vaardeken weer bevaarbaar

te maken tot in het

dorp, hij zorgde ervoor

dat er een stoomtram

kwam, 15 jaar voor Lochristi nog wel, hij zorgde

voor extra cultureel leven, in zijn ‘blauwe zaal’,

hij bouwde voor het eerst een treffelijke gemeenteschool,

een nieuw gemeentehuis, hij stichtte

een landbouwkring en avondlessen, maar… je

raadt het al: ook hier barstte de schoolstrijd los,

in alle hevigheid…

enfin, voorlopig

kwam men tot een

vergelijk, een modus

vivendi; een

gemeenteschool

voor jongens en de

kloosterschool voor

meisjes. De strijd

zou pas écht volop

gaan woeden rond

de bouw van de

grote nieuwe kerk...

(trekt ogen wijd

open)…

Wat groot, zeker,

voor een parochie

van slechts een

paar duizend zielen?

Precies, en zeker

niet iets waar een

liberaal op zat te

wachten… En toch

heeft Zaffelare met

die hele episode zijn

voordeel gedaan: de

katholieken hadden

het bestuur van het

Foto: Roger De Meyer

land en van de provincie

in handen en om Lippens een hak te zetten

heeft men de kerk van Zaffelare rijkelijk gesubsidieerd.

En de liberalen verweerden zich met de

bouw van een gemeentelijke meisjesschool en

een nieuw kerkhof weg van de kerk.… Er gebeurde

dus ’t een en ’t ander hier… Maar ondertussen

overleed Lippens… en dus beraamde

Katholiek Zaffelare een machtsgreep. Men ging

fijntjes lobbyen bij alle katholieke grondeigenaars

voor de komende verkiezingen… ’t was anders

dan nu, moet je weten, met om de vier jaar de

helft van het gemeentebestuur dat opnieuw verkozen

werd, een kleine helft (5) en een grote helft

Zaffelare

(6)… welnu, van de absolute meerderheid van

elf op elf waren de liberalen er plots zes kwijt

aan de katholieken… en wat de bouw van de

kerk betreft: die lastige toren, die er nu eindelijk

kwam, werd niet meer rijkelijk gefinancierd door

de katholieke regering, maar moest grotendeels

met eigen middelen worden gebouwd… Ik had

bij Beervelde al de vergelijking gemaakt met Zaffelare

niet,... wel die parallelle strijd van ‘tsjeven’

tegen de blauwen, zal je nog beter kunnen begrijpen

als ik je vertel dat de vrouw van een van

de Beerveldse graven ook Lippens heette, een

nicht van Eugène Lippens… enfin, in Zaffelare

was het tijdperk van burgemeester De Bock aangebroken,

tot die flaterde, in WO I…

Toch geen collaboratie?

Neen, neen, verre van, maar bevoorrechting van

vrienden en kennissen bij een algemene opeising,

werd ook niet geapprecieerd… je moet

weten dat er hier in de Kluizestraat twee Duitsers

neergeschoten werden door een Belgische

spion, en als represaille volgde er een algemene

gijzeling van maar liefst 178 Zaffelaarse “weerbare”

mannen… dat sloeg in als een bom, kun je

je voorstellen… wel, die gasten werden in twee

stadia tot vlak achter het front gedeporteerd,

behalve een paar enkelingen die terug mochten

keren, door bemiddeling, zo zegt men, van de

burgemeester… die opeising staat in de Zaffelaarse

geesten gegrift, zoveel als die staking in

die van Zeveneken.

En toen grepen de blauwen weer de macht?

Even maar, hoor, want het gemeentebestuur werd

al vlug weer katholiek, weer rond een schoolkwestie.

Die had geleid tot de stichting van een

katholieke jongensschool. Tijdens Wereldoorlog

II was een VNV-er burgemeester en nadien werd

de politieke strijdbijl begraven. Katholiek hoofdonderwijzer

Florent Decraene stichtte de lijst

Gemeentebelangen, waar zowel katholieken als

liberalen een plaatsje vonden, met een vaste verdeelsleutel:

7 op de 11, later 8 op de 13 waren

‘tsjeven’, de rest was blauw. Besluit: eerst werd

Odon De Keyser nog even liberaal burgemeester,

maar vanaf 1959 was het tijdperk van Florent

Decraene definitief aangebroken.

Tot de fusie van ’77? Einde van het zelfstandige

Zaffelare?

Ja, je herinnert je dat ook nog wel, zeker? Een

heel gedoe. En die zelfstandigheid voel je hier nu

nog. Ze zit in de mensen hun genen en in hun

stenen. Natuurlijk hebben de Zaffelarenaren hun

plekje veroverd in Groot Lochristi, maar enige

voorkennis van hun verleden helpt toch wel,

om hun politiek en sociaal denken te kunnen

verklaren. Dat zelfstandige zit nog altijd in hun

hoofden… Maar als je met die ingesteldheid rekening

houdt, krijg je veel van hen gedaan, want

het is ook een oord met een verregaand sociaal

leven, altijd al geweest.

maart’09 15


16

Portret

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

51

52

53

54

55

56

57

58

59

60

61

62

63

64

65

67

68

69

70

71

72

73

74

75

76

77

78

79

80

81

82

83

84

85

86

87

88

89

90

91

92

93

94

95

96

97

98

99

100

maart’09

Luc vrijdagnegenentwintigjuli

negentienhonderdzesenzestig

Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

Heeft altijd aan de Moervaart gespeeld en 30 jaar later werkt hij er als ‘bruggenwachter’, zal wel eens vermageren, weegt

al 10 jaar lang 100 kg, van ‘t goed leven en met een vrouw als ex-kok, is nu 5 weken weg naar Costa-Rica, zijn eerste grote

trip sinds lang, ging ooit naar Nieuw-Zeeland 1 maand nadat hij zijn vrouw leerde kennen, dacht daar te blijven, maar zij

besliste van terug te keren, voor de familie.


Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

Tina dinsdag

eenentwintigmaart

negentienhonderd

vierenveertig

Mens, mens, mens...

Was maar twee jaar toen haar vader stierf, is vorig jaar voor de eerste keer een week op reis geweest, naar zee, met het

kleinkind, wil niets liever dan kaarten, mocht ze daar haar beroep kunnen van maken..., wordt straks 65, zal van alles foto’s

nemen, maar op de klassieke manier, nog met een ‘filmken’. (mv)

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

51

52

53

54

55

56

57

58

59

60

61

62

63

64

65

67

68

69

70

71

72

73

74

75

76

77

78

79

80

81

82

83

84

85

86

87

88

89

90

91

92

93

94

95

96

97

98

99

100

maart’09 17


De Leefboom bvba

BIV 205.909

Dekenijstraat 18 - 9080 Lochristi

Tel: 09.355 99 58 - Fax: 09.355 29 33

www.deleefboom.be - info@deleefboom.be

verkoop - verhuur - projectontwikkeling - gratis advies & waardebepaling

TOPPER

Zeveneken

Hoekstraat: karaktervolle wo. met mooie tuin - living - ruime veranda

- voll. geïnst. kkn - waspl. - 3 slk - inger. badk. - grote zolder - groot

bijgebouw met zolder - TOPPER !!! 379.489 €

TOPPER

Lochristi

Ganzenhof: nieuw te bouwen

hob - zeer rustig gel. - inger.

kkn & badk. - garage - 3

slk - zolder - tuin - kwalitat.

materialen - topper!! -

267.460 €

TOPPER

Destelbergen

Haenhoutstraat: ruime mod. villa best. uit grote living + zitput -

leefkkn. - bureel - dubb. garage - wijnkelder - 4 slk - parking voor min.

4 auto’s - aangel. tuin met hoge bomen biedt veel privacy. bj. 1986.

2.716 m 2 - tot. woonopp. 328 m 2 - Nieuwe voorwaarden

TOPPER

St-Amandsberg

Kunstenaarsstraat: achterliggende

rw (100 m²) met

atelier (305 m²) - basiscomfort

- woning met living, ingerichte

keuken & badkamer, 4

slaapkamers - atelier met stapelplaats

- dichtbij dampoort

148.175 €

De “Marktprijs” van onroerend goed.

De prijzen komen tot stand door een interactie tussen vraag en aanbod.

De koper zal uitgaan van een biedprijs, terwijl de verkoper een

laatprijs als uitgangspunt neemt. De transactie komt dus tot stand

nadat het onderhandelingsresultaat tussen de biedprijs en laatprijs

wordt bereikt. Dit punt wordt de marktprijs genoemd. Hierbij zal normaliter

de koper aan de zaak een hogere waarde toekennen dan de

verkoper. Immers als de koper een lagere waarde toekent aan de onroerende

zaak dan de verkoper zal de koper niet bereid zijn tot kopen

waardoor geen transactie tot stand kan komen.

De volgende definitie van marktprijs kan hieraan worden ontleend:

“Marktprijs is het bedrag waarop het onderhandelingsresultaat

tussen biedprijs en laatprijs wordt bereikt.”

De exacte ligging van dit punt tussen de bied- en laatprijs

zal variëren en is onder meer afhankelijk van de

marktomstandigheden, alsmede positie en onderhandelingskwaliteiten

van zowel koper als verkoper.

Voordat een marktprijs tot stand komt zullen zowel de

koper als de verkoper zich (laten) oriënteren op de op

dat moment geldende marktverhoudingen. De heterogeniteit

van vastgoedobjecten, de beperkte transparantie en individuele

omstandigheden van een koper, maar ook van een verkoper,

maakt het partijen niet gemakkelijk volledig geïnformeerd te zijn en

bemoeilijken het objectief vaststellen van een koopprijs. Daarnaast

zijn ook de financierbaarheid, de financieringswijze en overheidsoptreden

factoren die een marktprijs kunnen verstoren.

De marktprijs wordt dan ook vaak gerealiseerd onder de grilligheid,

gulzigheid, zorgeloosheid, vertwijfeling, egoïsme, gierigheid, onwetendheid,

druk, sentiment en vele andere persoonlijke factoren van

koper en verkoper. “Mijn kind mooiste kind of mijn grond mooiste

grond” is gemeengoed geworden. De eigenaars zelf willen gewoon

TOPPER

Zeveneken

St-Elooistraat: Mod. ruime villa - rustige ligging - living met

bureelhoek - inger. kkn en badk -kelder en zolder - dubb. gar. - 2

burelen - 4 slk - berging - grote tuin met vijver - topper !!

TOPPER

Zeveneken

Kantschoolweg: nog 2 hob gel. in rustige wijk, met living, verouderde

kkn en badk, garage, kelder, 3 slk, zolderkamer, grote tuin - ideale

starterswoning - bouwj. 1975 - 211.766 € per woning

Vanaf 1 februari 2009 zijn wij op woensdag gesloten.

Op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag zijn wij geopend van 8u30 tot 12u30 en van 13u30 tot 17u. Uiteraard steeds tot uw dienst.

“meer” hebben, zonder verdere motivatie. Deze omstandigheden zijn

verre van ideaal en maken daarmee de prijsvorming weinig transparant

en vooral imperfect.

De getaxeerde waarde (als marktwaarde) is dus de verwachting van

de vastgoedexpert over de mogelijke marktprijs die tot stand kan komen,

waarbij van de veronderstelling wordt uitgegaan dat de marktpartijen

volledig over alle relevante marktinformatie beschikken. Een

gedetailleerd waardebepalingrapport op basis van marktwaarde

en met vermelding van de maatstaven van berekening is daarbij de

meest concrete informatie die aan één of beide partijen kan worden

verstrekt, ervan uitgaande dat het waardebepalingrapport

een beschrijving bevat van alle relevante gegevens en

informatie.

De huidige, reeds meermaals in de pers genoemde terugval

van de vastgoedmarkt, vooral in de nieuwbouwappartementen,

is het beste bewijs dat de markt

bepaald wordt door de aanbieders. Doordat de markt

mede overspoeld wordt door niet-professionele of incidentele

vastgoedpromotoren, die eerst bouwen en dan

nadenken, wordt men geconfronteerd met niet- of slechtverkopende

projecten, die niet beantwoorden aan de marktvraag en

de marktwaarde: te duur, te klein, te sober, weinig aandacht aan duurzaamheid

en toegankelijkheid, weinig gebruiksvriendelijk.

Het wordt hoog tijd dat de begrippen waarde en prijs dichter tot mekaar

komen.

Voor een vrijblijvende gedetailleerde waardebepaling door een ter

zake deskundige kan u terecht bij vastgoedkantoor De Leefboom,

reeds jaren een betrouwbare en professionele zakenpartner op de

vastgoedmarkt: 09/355.99.58 - info@deleefboom.be


Oudenbos

Een oud bos nog wel, aan de

rand van Lochristi-Zeveneken?

Stokoude bomen, intact uit de

middeleeuwen? Onontgonnen

terrein waar geen levende ziel

te bespeuren is?

Bijlange niet! Den Oudenbos leeft, en nog geen klein

beetje. Het gonst daar van nieuw bloed en leven, met talrijke

jonge gezinnen, en het dynamisme van de onverdroten

jeugd. En wie ons niet gelooft, moet maar eens naar

Google Earth surfen. Tjonge, tjonge, of die rakkers van

de Oudenbos zichzelf kunnen promoten! Nog geen klein

beetje. Je moet daar eens naar hun basiliek gaan zien. ’t

Zijn sloebers hoor, en ze zitten er niet om een stunt verlegen.

Wat een mastodont…

’t Is waar natuurlijk, ze moeten zich weren, want ze zitten

wat genepen tussen de Antwerpse Steenweg en de E17,

maar daar trekken ze zich verder niets van aan. Neen,

neen, ze koesteren hun spoorlijn en hun Ledebeekje,

en hebben er heerlijke sompige velden, die ze toepasselijk

De Venne hebben gedoopt, en De Meersakkers.

En naast prachtige natuur, zitten ze ook niet om cultuur

verlegen. Fernand Hanus met zijn textielburcht is er niet

meer natuurlijk, maar ze hebben daar andere dingen om

vingers en duimen van af te likken. Zie maar: het oudste

huis (abdijhoeve-conciërgewoning) van Lokeren staat er,

het Hooghuis (1558), in de Nonnenbosweg, en je kan er

ook sprookjesachtige Bretoense tweewoonsten bewonderen,

die ze daar voor de verwarring Klein Zwitserland

hebben genoemd. Voilà, wil je dus naar ’t buitenland,

zonder ver te rijden, te voet of met de fiets? Eén adres:

‘den Oudenbos’. En wie vlug vermoeid geraakt en een

tweede adem zoekt: in De Singel is het alle dagen feest!

(lvdv - mv)

Bekijk het maar.

s De kerk volgens Nummer9080

!

de Lootse

scheurkalender

wie de ladder wil beklimmen

s De kerk volgens

Google Earth

Wie de

ladder

wil

moet op de onderste sport beginnen

beklimmen

moet op de

onderste

sport

beginnen

Ooit eeuwig

Ween niet om mij

Als ik heenga,

’t Is maar witte rook

Die liggen gaat

Op bestrooide braakakkers

En strodaken,

Blank als sneeuw.

Niet meer dan tijd

Die craqueluren klei

Van mijn lijf afstroopt

En haar minzaam

Aan je voeten legt,

Teder en breekbaar,

Als een wolk van steen.

Zoals het vaatwerk

Van een kruik

in duizend scherven

Slechts de holte vat

Waaruit wij drinken,

Zo waakt mijn leegte

hier nog steeds om jou,

En rust ik stil

in de spiegelbron

Van glanzende gedachten

En okeren herinnering,

Zoet als honing

Geronnen in

Een gouden zee.

Weet, mijn liefste,

Dit duurt maar even,

Ik verdrink nu wel

Diep in mijn slaap,

Zoals ooit eeuwig

In jouw liefde.

Maar weet: ooit eeuwig

Keer ik weer.

Ooit eeuwig

Ben ik weer

Bij jou.

(lvdv)

maart’09 19


Nieuw teLochristi!

Decoratie met mooie en fleurige ballonnen,

een aanrader voor uw opendeur!

www.balloonstop.be

Open:

van 10 tot 17u30 in Lochristi

van 10 tot 18u in Sint-Niklaas

Gesloten op zon-, maan- en en woensdag

juni, juli en augustus gesloten

op zondag, maandag en dinsdag

• Ruime keuze in onze winkels.

• Kleine en grote ballonnen.

• Pluches tot 1,60 cm groot.

Me to you, Nici, Studio 100,

Bert & Ernie, enz...

• Verhuur van ballongas.

Antwerpsestwg. 90, Lochristi - T 09 361 00 81 - Gsm 0475 78 53 31 • Pr.J. Charlottelaan 52 (N70), Sint-Niklaas - T 03 776 77 11 • www.balloonstop.be

Villa Johanna

Antwerpsesteenweg 43 - Lochristi - 09 342 85 02

www.villajohanna.be

Johanna’s

keuzemenu

aan 50 euro

Menu geldig van 19 februari tot en met 31 maart 2009

Op vrijdag eten de jarigen aan halve prijs

Geldig de maand dat u verjaart, één jarige per tafel,

reservatie verplicht

Gezellig en budgetvriendelijk tafelen in een gerestaureerde bloemistenvilla

maandag en woensdag gesloten RESERVEER NU op 09 342 85 02, meer info op www.villajohanna.be

|B&T| DESIGN © 2009

Soepje van peulerwten met gebakken spekjes

****

Scampi op verschillende wijze

OF

Gegratineerde oesters met breydelham

OF

Gebraden kwartel met een puree van koolrabi,

coulis van pompoen

****

Stoofpotje van everzwijn met Reinaert Grand Cru,

wintergroenten en gevuld appeltje

OF

Rosado kalfsribeye met zijn romige jus met Tierenteynmosterd

Groentenspiesje en verse frietjes

OF

Gebakken koolvishaasje met parfum van kervel

Mousse van schorsneren, parmezaans krokantje

****

Schilderspalet van zoetigheden

****

Een kopje koffie of thee met zijn gezellen

****

Witte en rode wijn van het huis, water

of andere dranken zijn inbegrepen bij de maaltijd


Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

Chattalk

Hoe zit dat met de jeugd?

chattalk

Mini-onderneming Hou’t Vast

Is opgericht op 1 september 2008 door het 7de jaar Winkelbeheer en Etalage van Edugo Lochristi

Wil zorg dragen voor het milieu, verkoopt milieuvriendelijke producten - De opbrengst gaat naar WWF

Is om de 2 weken te zien op de Lootsche dinsdagmarkt

We chatten met Whitney en Silke uit Lochristi - 7WE EDUGO

nummer9080:

hoi, hou’t vast, alles in orde

Hou’t Vast zegt: :

hey, ja hoor, we zijn druk aan het werk

voor de mini

nummer9080:

waar ben je mee bezig

Hou’t Vast zegt:

een businessplan aan het maken voor

de provinciale finale:d

nummer9080:

provinciale finale?????

Hou’t Vast zegt:

ja, dat is met verschillende mini’s die

verkozen worden als ze een businessplan

en medio-boekjaarrapport hebben

die in het oog springen ;):d

nummer9080:

dus jullie zijn opgevallen

Hou’t Vast zegt:

we zijn ons best aan het doen en het

wordt een prachtig exemplaar ;)

Hou’t Vast zegt:

we maken een doos, die vol aan het

plakken met kurken, die doos gebruiken

we voor ons businessplan en

medio-boekjaarrapport in te steken

nummer9080:

lochristi onderneemt zeggen ze, de

jeugd ook! oe zijde op da idee gekome

om een onderneming te starte

Hou’t Vast zegt:

we zitten in ons 7de jaar verkoop en

dan moeten wij een mini oprichten

met heel de klas en het lukt ons al heel

goed:d

Hou’t Vast zegt:

en we moeten ook alles zelf doen, het

logo, de uitrusting, de producten, de

naam, verkoopsmomenten enz.....

nummer9080:

hoe begin je

daaraan

Hou’t Vast zegt:

we zijn eerst

naar beurzen

geweest en

daar hebben

we de leverancier

gevonden

en onze productkeuze

Hou’t Vast zegt:

we zijn gaan

brainstormen

in oostende en

daar hebben

we veel inspiratie

opgedaan.

we gingen op

zoek naar iets origineels!

Hou’t Vast zegt:

wij wilden origineler te werk gaan dan

alleen badparels,

sjalen,

mutsen,enz.

nummer9080:

welke producten

verkoop je

Hou’t Vast zegt:

milieuvriendelijkeproducten,

houten

producten :

speelgoed,

gerecylceerde

juwelenkistjes,

honinglepeltjes,

citruspersen,...

Hou’t Vast zegt:

we verkopen ook de low impact boeken

nummer9080:

low impact boeken wat is dat

Hou’t Vast zegt:

dat zijn boeken met tips voor minder te verbruken

en de schrijver is steven vromman,

hij kwam op canvas 7

Hou’t Vast zegt:

steven vromman is onze peter en hij heeft

ons veel bijgeleerd om milieuvriendelijker

te leven

nummer9080:

en waar kunnen we jullie artikelen kopen

Hou’t Vast zegt:

op de markt in lochristi, we staan daar om

de 2 weken

Hou’t Vast zegt:

21 ste februari staan we in eeklo

nummer9080:

ik ga eens komen piepen op de lootsche

markt de dinsdag

Hou’t Vast zegt:

het is de week na de krokusvakantie dat we

op de markt staan

nummer9080:

pas je die milieuvriendelijke leefwijze

ook toe voor jezelf

Hou’t Vast zegt:

ja we zijn allemaal op de goede

weg, we verbruiken minder water (

minderlang douchen)

Hou’t Vast zegt:

we laten geen lichten meer onnodig

branden

Hou’t Vast zegt:

we geven geen plastic zakjes mee en

het inpakmateriaal is kraftpapier

nummer9080:

je werkt aan een betere wereld

Hou’t Vast zegt:

ja wij doen ons best

Hou’t Vast zegt:

en we doen ook ons best om mensen dat te

laten inzien:d

nummer9080:

echt leuk!

Hou’t Vast zegt:

op de opening in gent sprongen we eruit met

onze minionderneming:d we waren de beste :p

nummer9080:

en wat is jouw functie in de onderneming

Hou’t Vast zegt:

(silke) ik ben technisch directeur en

whitney is administratief medewerker en wij zijn

van lochristi

nummer9080:

hoeveel tijd spendeer je in de weekaan de

onderneming

Hou’t Vast zegt:

ongeveer 5 uur per week in de les en buiten de

lesuren ook

Hou’t Vast zegt:

we moeten soms zaterdag op markt of andere

verkoopplaatsen staan

nummer9080:

wat heb je al concreet geleerd uit die mini

onderneming

Hou’t Vast zegt:

dat er veel bij komt kijken als je een onderneming

wil starten

Hou’t Vast zegt:

dat je moet samenwerken om er te geraken

Hou’t Vast zegt:

dat we een goede indruk moeten maken om

klanten te lokken

nummer9080:

en droom je ervan om later ook een zelfstandige

zaak te starten

Hou’t Vast zegt:

silke zou graag een hondenboetiek openen :p

Hou’t Vast zegt:

andere willen graag totaal iets anders doen

zoals voort studeren,...

nummer9080:

waarom zou ik jullie producten moeten kopen?

Hou’t Vast zegt:

Ze zijn origineel en ze zijn vooral milieuvriendelijk

dit is heel belangrijk in deze tijd en we

willen de jeugd warm maken dat ze milieuvriendelijk

moeten zijn in de toekomst!!!

nummer9080:

we staan al te popelen om te kopen! tot ziens

Hou’t Vast zegt:

bedankt en tot op de markt!

(sh)

maart’09 21


gevloerd door schoonheid...

van dichtbij.

aanschouw de nieuwste tegeltrends op 2000 m 2 tijdens de

opendeurdagen van 13 t.e.m. 16 maart van 9 >12u en 13 >18u

Als het om bouwen gaat....

Gentsesteenweg 233 - Lokeren/Eksaarde

Tel: 09/348 16 30 - info@vanpeteghem.net

Droom weg bij onze nieuwe interieurs

Nieuwe locatie

Nieuwe toonzaal

De nieuwste interieurtrends

Wij verwelkomen u graag

Een nieuwe interieurwereld

gaat voor u open

pittig of

Kom naar onze nieuwe toonzaal

en kies de KEUKEN die aan uw

smaak voldoet.

fluweelzacht

Vrijdag 12 december opent u vindt onze ze nieuwe ongetwijfeld showroom

in Dorp West

overtuigend

119 in Lochristi.

mooi.

Enthousiaste keukens staan te wachten om bekeken

en gesmaakt te worden.

Keukenstudio Maatwerk

Keukenstudio Maatwerk

Dorp West 119 - Lochristi - Tel: 09/345 44 84

Dorp West 119- Keukenstudio Lochristi - Tel: 09/345 Maatwerk 44 84

Open van 9u30 tot 12u en van 13u

Open

tot

van

18u

9u30 tot 12u00 en van 13u00 tot 18u00


Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

Kwartet Iedere

Kwartet

maand bekijken we enkele zaken die net niet, of juist wel, op elkaar lijken.

Deze maand: wie Lochristi zegt ...

(mv)

Foto: Jules Troch

maart’09 23


Kris Van Hof-Verheyen

BVBA

VAN PETEGHEM

HOUT & INTERIEUR

lozen boer 33-35 - Zeveneken - t. 09 355 56 49 - www.vanpeteghemhout.be

Zeveneken

Opendeurt

van 10 tot 18 uur doorlopend

Zeveneken Opendeurt

Zeveneken Opendeurt

win een cheque van 25 €

Kom naar onze OPENDEURDAGEN

tijdens Zeveneken Opendeurt

op 14 & 15 maart

Springkastelen

Bel naar:

GEERT: 09.3 568 567 & 0477.21 21 31

of LUC: 09/3568 468 & 0474/69 44 03

www.springkastelen-dhont.be

Dhont!

Kom nAAr onZe OPENDEURDAGEN

op 27, 28 en 29 mAArT en op 3, 4 en 5 April

Little

Trein stopt tijdens het weekend van de Tuindagen van Beervelde op 9 en 10 mei

Vanuit Gent vanaf 9u20 (aankomst in Beervelde) tot 18u20.

Vanuit Antwerpen vanaf 9u41 (aankomst in Beervelde) tot 18u41.

Geniet van het verlaagd tarief van de “B-Dagtrip”formule dat weekend.

Een unieke gelegenheid om, tijdens dat weekend, met de trein vanuit Lochristi naar

Antwerpen of verder te reizen. Of om familie en vrienden naar Lochristi te laten komen.

Laat de NMBS weten dat ook in het weekend die treinen nodig zijn.

14&15

maart

begin verkoop

Zomerstock

van -30

tot -60%

OPENDEUR

’t groenateljeetje People houdt opendeur

Op zondag 1 maart van 10 tot 17 u & maandag 2 maart van 14 tot 20 u

Wat? mogelijkheid tot inschrijving workschop bloembinden of crea

Ook kinderen kunnen bij ons terecht voor een creatieve namiddag.

We verzorgen ook creatieve verjaardagsfeestjes.

BVBA Kris Van Hof-Verheyen

Kerkstraat 96 - 9080 Zaffelare

Tel: 09/356 72 12 - www.interieurvanhof.be

’t groenateljeetje

Persijzerstraat 28

9080 Lochristi

09/355 95 05 - 477/565 583

annick.devisscher@telenet.be

Nieuw binnenkort in Lochristi - Nu al in St-Kruis-Winkel

Baby- en kinderkledij tot 6 jr. - Zwangerschapskledij, lingerie en badmode

Babyuitzet: van fopspeen tot kamertje

Rapenburgstraat 11 - 9042 St-Kruis-Winkel - 0474/57 53 52

>>> www.little-people.be - info@little-people.be


Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

nummer

9080

onze reporter ter plaatse

Van onze reporter ter plaatse

Miami Heidi van Acker

“Jullie zijn hierheen gelopen???”

vroegen ze terwijl ze ons allebei

stomverbaasd aankeken… “Wat

cool! Dat is zo Europees.”

Niet echt een reactie die we van twee

collega’s hadden verwacht toen we

vertelden dat we het korte eindje van

ons huis naar de ‘basketball game’

van de Miami Heat hadden gelopen

in plaats van de auto te nemen. Maar

dat krijg je weleens vaker als je in Miami iets op de ‘Europese’ manier

doet, zoals een stukje fietsen, met uw eigen boodschappentas naar de

supermarkt gaan of geen acht kredietkaarten gebruikt.

Amerika is een land van contrasten. Allereerst dient men zich te herinneren

dat het een enorm groot land is. Eigenlijk een verzameling van 50

‘kleinere landen’. En net zoals er zoveel staten zijn, net zo zijn de mensen

dus ook heel verschillend.

Nergens is dat misschien meer waar dan in Florida. Deze meest zuidelijke

staat waarvan Miami de grootste stad is, is bijna 6 keer zo groot als België

en kent meer dan 100 verschillende nationaliteiten.

Hoewel Miami de zevende grootste stad van de VS is, voelt het niet aan

als een “Big City” zoals Brussel, of Antwerpen. Dit komt omdat de stad

verspreid is over een groot gebied. (Dit heb je veel in de VS, een land met

een overschot aan ruimte, en dat nog relatief jong is. Misschien vandaar

die grote auto’s?)

Wel, beste lezer, we trekken er weer eens op uit. En fasten seatbelts, hoor, want we vliegen

naar het zonnige Miami. Uncle Sam, jazeker! De Lootse Heidi Van Acker woont en werkt er sinds

anderhalf jaar, nadat ze de exotische smaak in Curaçao te pakken kreeg, vijf jaar lang nog wel. Nu

werkt ze in Florida voor de Marriott hotelketen en sinds mei vorig jaar is ze getrouwd met Norbert

Nieuw. En nu geef ik de pen aan onze Amerikaanse Lootse. Geef er een lap op, Heidi!

Miami is niet de typische Amerikaanse stad, het wordt ook wel de hoofdstad

van Latijns-Amerika genoemd door de grote hoeveelheid latino’s die

hier wonen en de enorme commercie die vanuit hier met Latijns-Amerika

plaatsvindt. Cubanen, Venezolanen, Colombianen, Brazilianen… Spaans

beheersen is geen overbodige luxe om hier goed je weg te kunnen vinden.

Maar er zijn hier ook veel mensen uit het noorden van de VS en

velen, waaronder ook enkele Belgen die hier alleen komen om te overwinteren,

de zogenaamde ‘snowbirds’ of ‘sneeuwvogeltjes’ die naar de

warmte trekken voor de winter.

South Beach is voor buitenstaanders het meest gekende deel en dus ook

het meest toeristische van Miami. Er heerst een sfeer van plezier, met zijn

glorieuze stranden, glamoureuze mensen en prachtige Art Deco gebouwen.

In de jaren 20 en 30 was dit de uitverkoren stijl van de ontwikkelaars

in Miami Beach. De Art Deco vormt vandaag dan ook het decor voor de

meest trendy hotels. Anders dan in andere steden kan je de beste bars,

clubs en lounges vinden in deze Art Deco hotels. Ben je in South Beach,

maak dan zeker een avondje tijd om met een cocktail in de hand bij een

van de met palmbomen versierde zwembaden te loungen en te genieten

van de gebronzeerde mensen en cosmopoliete ambiance. Aan uiterlijk

vertoon geen tekort in Miami… “Fake it,

‘till you make it” is hier dan ook

een veelgebruikt gezegde.

maart’09

25


Opendeurdagen

Communie- en Lentefeest

Bij u thuis

Een culinair avontuur

Salade van nieuwe aardappel, in olijfolie geconfijt, met een tartare van krab,

witte asperges en gepekelde eendelever, kerriemayonaise

~~~~

Op de huid gebakken wilde zeeforel met ‘lardo di Colonatto’,

een soepje van lentegroenten, aardappelstro en gepocheerd hoeveeitje

~~~~

Combinatie van Ibericovarken, salade van jonge prei en shii-také,

kroketje van varkenswang, mousseline van brocoli

~~~~~

Biscuit van pistache met krokante witte chocolade en aardbei,

mousse van mascarpone en gelei van frambozen

Prijs per persoon : 25.50 € (prijs bij afhaling)

maandag 9 t/m zondag 15 maart

-10% directe korting

Win een Make-over t.w.v. 200€

Deze menu’s kunnen door de chef-kok bij u thuis bereid, alsook door ons verzorgd

geserveerd worden. Wij bieden de communicanten een aandenken aan,

aan hun mooie dag. Inlichtingen en reservaties : www.restaurantbijuthuis.be

TRAITEURWINKEL MET DELICATESSEN -

PATISSERIE - WIJNEN

Gastronomische gerechten om af te halen

of

Gastronomie bij u thuis met kok en

bediening

Fashion Soirée

Saturday march 7th, Fashion Event & Party presented by Zaragoza Fashion @ BMW / Mini Verstraeten, Lochristi

Zaragoza Fashion

Dorp-West 5 - 9080 Lochristi - 09 360 73 00 - www.zaragoza.be

Designers Remix - French Connection - Drykorn - Kontatto - Super Trash - Kaffe - Frida - Noiré - BZR by Bruuns Bazaar - System - Roses of Antwerp

Koud buffet met heerlijkheden van vis en vlees

-Assortiment van gerookte vis: zalm, sprot, makreel,...

-Gepelde en gevulde tomaat met Noordzeegarnalen

-Verse Noorse zalm met witte asperges

-Huisgemaakte vispastei

-Eitje gevuld met krab

-Huisgemaakte rillette van eend , salade van kippeperroom in soesje

-Romaham met meloen, Finocchiona (Italiaanse venkelsalami)

-Gerookte kalkoenfilet of kip gevuld met serrano

-Arista al Forno (varkenshaasje met kruiden),

- pastrami (gestoomd rundsgebraad)

-Dit buffet wordt aangevuld met een zestal groentesalades,

een drietal aangepaste sausjes, pasta- en

aardappelsalade en huisgemaakte tafelbroodjes

Prijs per persoon : 20.10 € (prijs bij afhaling)

A n d y B A E R T

A n t w e r p s e s t e e n w e g 2

9 0 8 0 L o c h r i s t i

T e l . : ( 0 9 ) 3 5 6 8 6 1 2

F a x : ( 0 9 ) 3 5 6 8 6 1 0

e-mail:info@restaurantbijuthuis.be

Website:www.restaurantbijuthuis.be

Dranken De Wispelaere

gemakkelijk dichtbij, goedkoop bereikbaar,

vlug geholpen

Vraag naar meer info voor uw feesten,

fuifen, kermissen en andere activiteiten.

Wij bezorgen

aan huis

Kontakteer ons

Dranken De Wispelaere

Lindestraat 108 - Gent-Desteldonk - tel: 09/355 65 27 - www.de-wispelaere.be

Open: Woensdag 13.30 tot 18.00 - Donderdag en vrijdag 9.00 tot 12.00 en van 13.30 tot 18.00

Zaterdag 9.00 tot 12.00 en van 13.30 tot 17.00


Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen Lootsche tafelgesprekken

Voor een goed begrip

Lootsche tafelgesprekken

In deze rubriek moedigen we de Lochristinaars allen uit de begripsverwarring te bekampen. Zit je een

moment samen aan tafel, in de woonkamer, buiten in de tuin...? Zeg dan voor:

Dialect Hertaling door André

ee weet ne meeër van wa paroche dat ee es Hij weet niet meer waar hij het heeft – hij is de kluts kwijt

Een krammenoa Een kotelet

Goen alme moe ondre ‘n afdaksken angn Zegt een corpulente man vergoelijkend over zijn buikje: goed gereedschap moet onder een afdakje hangen…

Moar te diep in de schure wor ne mier gebezigt Kant en klaar antwoord van de gesprekspartner: maar materieel dat te diep in de schuur staat, wordt niet

meer gebezigd…

‘t Es een scheede in ‘n flesse ’t is iets van niets

Beste redactie: Vooreerst

proficiat met jullie magazine;

wordt in ons huisgezin

gelezen van voor naar achter

en soms nog een keer andersom.

De vermelding ”Dienen gracht schijt in” wordt door

jullie als onbestaande geacht, maar ik meen mij te

herinneren dat men vroeger zei als men een put of

een gracht aan het delven was waarvan de kant invalt

(wegschuiven, wegschieten of wegschijten):“mijnen

put schiet in of schijt in”. Hopende u hiermee van

dienst te zijn geweest.

De beste groeten

Roland De Kegel - Bijlokelaan 51 - 9080 Lochristi

Jongerentaal Vertaling

Broekspray Diarree

Uit je buikje huilen Mannelijk plassen

Uit je struikje druipen Vrouwelijk plassen

Wentelteefje Zonnebaadster

Vreetsteentjes Tanden

9080

vruint moar oan

André

Beste Roland Je zal wel gelijk hebben: ik heb nog eens navraag gedaan

en ook het oud kinderspel “schijtsen lèen” wijst in die richting. Ik dank je

in elke geval voor je terechtwijzing.

“Schijtsen lèen” is na elkaar op dezelfde plaats over een gracht

springen, waarbij de landingsplaats steeds dieper zakt tot..... Ik ben

dikwijls mijn kousen gaan drogen bij een kameraad uit de buurt...

en omgekeerd!

Groeten, André

En ja, beste mensen, er kwam niet alleen schriftelijk reactie,

maar vooral ook veel... mondeling. Vooral die foto met de zaag

en de tronk scheen tot de verbeelding te spreken... En toen ik

het aan de redactie van Nummer9080 vertelde, vroegen ze

mij prompt daar een stukje aan te wijden. En zie, hier is ‘t.

Es mei da nen boel. Ik reie nogal over de tonge. Z’ en guuel zeekre mee ’n vergruuetgloas

zitn kijkn op dien foto van mei. ’t Begost al op de bolboane achter ’t gemeentnuis. Ze

stakn mei al deure da mijn tseefzuige er toch moar beroest uit zagt. Ze kwamn allekaks vruin

oelange da ’t leen woas da ‘k die nog ne keeër gebeezigd ui. “En woar ei da al gezien, een

tronke knotn mee zuue ’n zuige!” En der was ’t er eeën bei (ne groen, peizik) die vroegt of da

‘k doar subsiede veurn getrokn ui. En achter mijn rugge, moar ‘k uit guuerd, zei ter een vroumens:

“Woar ei da nui al geweetn, wie stoat er nui mee ‘n tronke oan zijn achterdeure!” Nog

’n geluk dan ze ’t gekwek van mijn ganzen nie kostn uuern, of ze wistn d’ er uuek wa van.

Ik peize dan alle kommeern van Luue tuuebe gekomn zijn om ulder gedacht te zèen over

dien foto. Moar wacht tot da ‘k van uldre wa oan de weet komme!

maart’09 27


een verhuis,

naar het

containerpark,

volgeladen tot

aan de rand?

Banden Redant

niets aan de hand

BANDENcENTRALE • TREKHAAK

cARWASh • REMBLOKKEN EN -SchIjvEN

UITLATEN • SchOKDEMpERS • BATTERIjEN

Ambachtenlaan 1 - Lochristi - tel: 09/337 07 71 - info@redant-banden.be - www.redant-banden.be

KOM KIEZEN UIT DE vERSchILLENDE MODELLEN trekhaken


Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

maartactiviteiten

Kalender

Vrijrdag 27 februari tot 4 maartt 2009

Nero - tentoonstelling

Curieus Lochristi in Gemeentelijke jongensschool

Zeveneken Hoekstraat 2 te Zeveneken

Info: 0474322989 of 0485415204, freya.

debosschere@gmail.com

Zaterdag 28 februari 2009

Streekbierenavond

KSA Zaffelare, zaal St-Hubert vanaf 21.00u

Info: 0478/75 72 26 - www.ksazaffelare.be

Zondag 1 maart 2009

Hespen BBQ

KSA Zaffelare, zaal St-Hubert vanaf 12.00u

Volw 12 euro - kind 9 euro

Info: 0478/75 72 26 - www.ksazaffelare.be

Tweedehandsbeurs

Gezinsbond Lochristi-Beervelde in Complex

Uyttenhove van 14u tot 16u, inkom gratis

Info: Chantalfontana@hotmail.com

Maandag 2 maart 2009

Sportieve grootouders

Gezinsbond Lochristi, om 13.15u aan kerk

Lochristi, 8 km wandelen in Destelbergen

Info: Maria Van Acker tel. 09 355 29 54

Vrijdag 6 maart 2009

Toneeluitstap: “ Veel Beterschap “

Willemsfonds Lochristi in zaal Sjappoo

Beervelde. Kaarten (7.00 ) bij Jean-Pierre

09/355 83 59 of jeanpierrelemey@hotmail.

com.

Zaterdag 7 maart 2009

11 de gezinsquiz

Gezinsbond Zaffelare, zaal Sint-Hubert ,20u,

3euro per persoon, max 4 pers per ploeg.

Inschr: Luc 09/355 67 58, luc.beirnaert@pandora.be

of Bart ,09/355 37 17, devosbart@

pandora.be

Negende lootse volksquiz

KWB Beervelde in Kring, Kloosterstraat

Beervelde 20u. 10 euro op 833-5241307-73

vermelding: quiz + naam van de ploeg.

Info: Clement Praet - 09/356 69 10

clement.praet@skynet.be of

clementpraet@hotmail.com

Zondag 8 maart 2009

Op het pad van de Galloways

Natuurpunt Moervaart-Zuidlede, om 14u aan

parking 1 Heidebos

Info: Gert Du Cheyne, 09 345 83 33, gert@

heidebos.be

Dinsdag 10 maart 2009

Knutselen: Afrikaans mannetje in

powertex

KAV Zaffelare in Oude bib, Kerkstraat1B,

Zaffelare om 19.30 u.:

Inschr: voor 15-2 bij: Martine 093552987;

Carine 093568333; lse 093552992

Woensdag 11 maart 2009

“Getuigenissen over Poverello”

Markant Lochristi in Reinaertbibliotheek,

Koning Boudewijnlaan 6 om 20u. Inlichtingen:

Olga tel 09/355 98 68

www.markantvzw.be/lochristi

Woensdag 11, 18 & 25 maart 2009

Lady dansen

KAV Lochristi - Kring Lochristi van 19.30u to

21.15u - leden: 15€ - niet-leden: 22€

info: Ellen 09/355 79 83 - Katelijne 09/355

20 77

Zondag 15 maart 2009

Op kraambezoek bij de reigers

Natuurpunt Moervaart-Zuidlede

Afspraak om 10u op parking 2 aan het zwembad

provinciaal domein Puyenbroeck

Informatie: Maatje den Herder, 09 355 58 59

(na 18u), maatje.den.herder@telenet.be

Donderdag 19 maart 2009

Bezoek Lingeriebedrijf Marie-Jo

Markant Lochristi

Inlichtingen: Olga Van der Heyden-De Smedt

tel 09/355 98 68

www.markantvzw.be/lochristi

Omgaan met digitale fotografie

Fotografie Etienne De Schrijver

Feestzaal Begonia, inkom 5€ om 19.30u

info@etiennedeschryver.be of 09/355 00 16

Korte berichten

Uw nieuwsberichten of activiteiten in Nummer9080?

Bezorg ons tijdig alle informatie via de website www.nummer9080.be/berichten of op ons adres.

Via dit centrale verzamelpunt worden alle berichten doorgestuurd naar de verschillende publiciteitskanalen.

- Elk bericht wordt integraal met bijhorende foto of affiche op www.lochristi.com geplaatst.

- Een selectie van de binnenkomende berichten wordt, al dan niet ingekort, gepubliceerd in Nummer9080.

- Sommige berichten of activiteiten worden eveneens vermeld in onze maandelijkse nieuwsbrief.

Voor een volledig overzicht van alle nieuwsberichten en komende activiteiten, surf naar www.lochristi.com.

Vrijdag 20 maart 2009

Culinaire Netwerkhappening

Unizo Lochristi in het Koetshuis van het Park

van Beervelde vanaf 19.30u

Doorlopend verfijnde gerechtjes door de

Feestarchitect - 60 euro voor leden, 75 euro

voor niet-leden. Inschr bij Kaat of Sofie, tel.

09/355.09.65 - fax 09/356.92.77 of mail

ondernemersuitlochristi@skynet.be

Zaterdag 21 maart 2009

Lentereceptie jeugdhuis De Beeste

Jeugdhuis De Beeste, drankje, hapje en voorstelling

vernieuwd lokaal vanaf 19u.

Moleneinde 22 - Zaffelare

Opendeurdag “ Zelfverdediging “

Ju -Taï Jitsu Scholen Damoi Kwaï; Sporthal ‘t

Veerleveld Zaffelare van 9u tot 11u.

Info: 09/355.85.38. – 0475/34.48.56

Zaklampentocht “De Heksen van

Laarne”

KWB Lochr/Beerv cafe “De Verlorenhoek”

Kouterstraat Laarne tss 18h45’ en 19h45’

Inschr door bet. op 890-3940877-89 Leden

en kind. 4euro, niet-leden 7euro

Info: Gerrit 09/355.16.66 gerrit.raman@

telenet.be of Eddy 0476/54.52.62 eddy.

verhofsté@skynet.be of Daniël 09/356.81.95

danielvanhijfte@skynet.be

Donderdag 26 maart 2009

Spraakmakende reisverhalen

vtbKultuur-Lochristi , 20 uur polyvalente zaal,

door Van Franschmans en Walenmannen

Gemeentelijke bibliotheek Reinaert Lochristi,

leden 4€ - niet leden 5€

Info : Paul Denis, voorzitter tel 09 356 94 20

vtbKultuur.lochristi@skynet.be

Vrijdag 27 maart 2009

De smaak van de klok

Kwb Lochristi, bezoek likeurstokerij DE KLOK

Info: Marc Van Hoorde 09.355.91.52 marc.

van_hoorde@skynet.be

KWB leden 3euro niet-leden 5euro, om 13h30

aan De Kring Lochristi

Zaterdag 28 maart 2009

‘Kampioenschap van Lochristi’

kaarting-bieden

Info: www.kaarting.be of john.de.craene@

pandora.be

maart’09 29


• tOPpROjEcT •

NIEUW topproject in Centrum Lochristi

Nieuw Topproject van 6 app in Centrum Lochristi!! Het project bestaat uit 6 2slpk app en 1 handelsgelijkvloers. De app

hebben elk een uitzonderlijk uitzicht op groen in Lochristi. Plannen te bekijken op kantoor. Prijzen vanaf 210.000 euro.

Res. parkzicht op topligging in Oostakker I centrum

Topproject van 26 app (16 app verkocht) op een topligging in centrum Oostakker met zicht op het prachtig

vernieuwd park. De werken van zijn reeds begonnen, oplevering begin 2010. Al een 1 slpk app (60m²) voor

120.000 euro !! Ideaal als investering 5% rendement!

Nieuwbouwproject op een

topligging in Heusden

TOP-nieuwbouwproject in pastorijstijl van slechts

3 App in het hartje van Heusden. Hoogwaardig

afgewerkt en zeer gezellig!

Plannen op kantoor,

vanaf 204.000 euro.

Tot eind 2009: verlaagd btw-tarief (6%)

op eerste schijf van 50.000 euro bij aankoop

nieuwbouw = besparing van 7.500 euro !!!

NU: 6% BTW op eerste 50.000 euro bij aankoop

nieuwbouw = 7.500 euro goedkoper !!!

NIEUWS: 6% BTW op eerste 50.000 euro bij

aankoop nieuwbouw = 7.500 euro besparing !!

• ONS TEAM •

U kunt met uw vragen altijd bij ons terecht.

Bel ons voor een vrijblijvende waardebepaling !

Goed om weten

Geef ons de zorg van het zoeken. Wij geven u de voldoening

van het vinden. Daar is een makelaar goed voor.

www.lo-immo.be

t. 09.342 77 77

te koop I Lochristi I Antwerpsestwg. 90 b201

Recent prachtig duplexapp met 2 slpk met een zonnig terras op 120m². Omvattende:

toilet, berging met gaswandketel, 2 badkamers met ligbad/douche

en dubbele lavabo, ruime living met toegang tot terras, volledig geïnstalleerde

keuken en 2 ruime slaapkamers. INCL. GARAGEBOX ter waarde van 25.000 !!

Vraagprijs: 235.000 euro.

te koop I Oostakker I Antwerpsestwg 975

Te renoveren alleenstaande 3 slpk woning op 888 m² grond

Topligging, dichtbij oprit R4, winkels, scholen en openbaar vervoer. Keuken, living,

berging/wasplaats, 3 slpk, toilet, badkamer met ligbad, garage, grote tuin,

CV op mazout. Vraagprijs slechts 259.000 euro.

te koop I St-Amandsberg I centrum

TOP 2slpk app. (4j oud) in het centrum van sint-amandsberg, vlakbij school,

winkels en openbaar vervoer. ing. keuken, 2 slpk, badk met ligbad, terras vooraan

en achteraan. Volledig geschilderd en instapklaar. Vraagprijs: 199.000

euro, ideaal als investering.

te huur I Zeveneken I Dorp

Prachtig glvl nieuwbouw 2slpk appartement met tuin in het centrum van

Zeveneken, vlakbij school, winkels en openbaar vervoer. Ruime living, inger.

keuken, 2 slpk, badkamer met ligbad/douche, ruime berging, apart

toilet,tuin. INCL. garagebox. Vrij vanaf 1 juni. Huurprijs: 700 euro

Els verbeke

Office Manager

tel: 09-342 77 77

fax: 09-342 77 78

Dieter van Acker

Zaakvoerder - mob: 0473-111 289


Zondag 29 maart 2009

Lentewandeling aan het Etbos

Natuurpunt Moervaart-Zuidlede

Om 14u30 aan de Etboshoeve

Informatie: Andre 09 346 64 68

Quadsporen

op het beton

WIE: Kristof Neyt

WAAR: Rechtstraat, Zaffelare

WAT: Azalea indica

WANNEER: 14 februari om 10.30 u.

Een nieuwe machine gekocht Kristof? Wat

voor iets is het?

Ik heb hem al sinds augustus vorig jaar. Het is

een quad, merk Yamaha 350 cc.

Is crossen jouw hobby ?

Ik heb er wel affiniteit mee, maar de microbe

werd echt aangestoken tijdens een werkstage

op een sierplantenbedrijf in Noorwegen een

aantal jaren geleden. De zonen hadden er elk

een quad en we spendeerden daar menig vrije

uurtjes op die machines.

Ze zijn gemaakt voor het ruige terreinwerk,

maar je gebruikt hem veel op de bloemisterij.

Zit de microbe zo diep ?

Het is ook op de bloemisterij zeer praktisch,

geloof me of niet.

Hoezo ?

Ons bedrijf beslaat een oppervlakte van 5 ha.

Woensdag 1 april 2009

“Koken met Demeyere “

Markant Lochristi

Info Olga 09/355 98 68

www.markantvzw.be/lochristi

Van de ene uithoek van ons bedrijf naar de andere

is het een kleine 400 meter. In de drukke periode

moet je per dag dus al gauw heel wat afstand afleggen.

Denk bijvoorbeeld maar aan de buitenzetten,

het gieten of het binnenhalen van de planten en dat

vaak in combinatie met bezoek van klanten, verkopers

of leveranciers. Zoals je weet: “Time is money”

en met deze machine spaar ik dus heel wat tijd voor

de verplaatsingen uit.

Maar is een fiets niet handiger ?

Een fiets is inderdaad lichter en wendbaarder maar

deze machine heeft ook zijn voordelen. Hij gaat ten

eerste veel sneller, hij kan in ”achteruit” worden

gezet en je moet hem nergens “tegen” parkeren.

Wanneer je stopt, staat de machine daar. Zeer

handig! En voor mij persoonlijk heeft hij nog een

voordeel.

En dat is ?

In het drukke seizoen, wanneer de stress hoog is,

kan je je er eens goed mee uitleven. En het drukke

seizoen kan lang zijn. Momenteel zijn we nog deels

vervolg Korte berichten

Vrijdag 3 april t/m zondag 5 april 2009

Chirofeesten Beervelde 2009

Vrijdag: 21.30u Crazy Friday

Zaterdag: 9u minivoetbal - 19u30 Chiro’s Pop

Poll De Luxe - 21u World bar II Bodega Party`

Zondag: 11.30u: BBQ - 14u: kinderanimatie

“Cirque du Chiro” - 19u: Titailrock 2009

De kweker van bij ons

met de handel bezig, namelijk het in de frigo

brengen van de azalea’s die binnen twee maanden

moeten bloeien. Maar we zijn ook gestart met het

openzetten van de planten in de serre en tot aan de

Gentse feesten houdt het niet meer op: buitenzetten,

insnijden, inpotten … en daarbij de dagelijkse

zorg voor het gieten van de planten.

Heb je dan nog tijd voor hobby’s Kristof ?

Ja, en niet op vier maar op twee wielen. In mijn vrije

uurtjes in het weekend rij ik in de lente- en zomermaanden

mee met de wielerploeg van de Landelijke

Gilde en in de winter kruip ik op de moutainbike. Je

ziet, alles op wieltjes.

Nog een laatste vraag Kristof. Zijn er nog bloemisten

waarvan je weet dat ze een quad gebruiken op de

kwekerij?

Ik ken er geen maar ik ben misschien wel een

voorloper en zullen anderen snel volgen, want onze

openluchtbedrijven worden steeds groter en “Time”is

nog meer dan vroeger “Money” geworden.

Bonne route Kristof ! (wdg)

maart’09 31


32

Een waar verhaal

maart’09

Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

Slotvoorstelling Daens en première hommage Ann Christy

‘t is free goed

Ons aller Lootse Free Souffriau zingt de sterren

van het Antwerps firmament.

‘Allee, ’t is goed voor één keer, pitbulletje, je mag bij de

nationale pers,’ spreekt mijn nieuwe studio-100vriendin

eindelijk de verlossende woorden.

Ik duik vlug in een zwart pak, om af te slanken, trim

mijn baard, en trek een roze foulard en dito schoenen aan (je weet hoe dat gaat): voor één keer bij de

grote mensen. Maar helaas, driewerf helaas…

“’t Slaat als een tang op een varken… ken

jij die spreuk, pa?” vraagt mijn zoon, en in

zijn rug staren mijn dochters mij zo intriest en

wanhopig aan, dat ik begrijp dat zelfs de fee

van Assepoester op mij haar stokje breken zou.

Weg met die handel dus, en terug naar af, in

mijn ordinaire jeans. Dan moet mijn knappe

fotograaf, mooi als Wim Helsen, dat hippe

showbizzland maar bezweren.

Enfin, wij weg naar Antwerpen, van de parking

naar ’t stad dus. Het Berchemse oud postsorteercentrum

is het theater van dienst, en een

passant verzekert me dat het over en uit is

met deze mastodont, eind deze week valt het

doek hier definitief over die immense hangar.

Jammer, want binnen is het best gezellig.

Goed, bij het binnenkomen krijgen we een paars

armbandje aangebonden, de pers, weet je wel.

Kan ik eindelijk eens concurreren met mijn gasten,

die met Lokerse Feesten-, Pukkelpop- en

Werchterbandjes zwaaien, en eens de hippe

vader wezen waar ze al zolang naar verlangen.

Binnen blijkt de zaal afgeladen vol, voor de

128 ste keer nu al, en het totaal bezoekersaantal

tikt af op 250 000, onvlaams hoog, is dat. En

terecht.

Daens blijkt een wervelend spektakel, om duimen

en vingers van af te likken. Ik verzeker je

dat ik de musicals niet afschuim, echt niet, en

eerder tot het andere kamp behoor, maar hier

moet je echt je petje voor afdoen.

Het podium lijkt een half voetbalveld diep,

met vier verschillende zones. Rollende, hoge

trappen, openklappende graven en kelders,

scharnierende podia, glijdende platformen,

synchroon ver-


Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

talingen, projectiebeelden van het negenkoppige

lifeorkest, een oldtimer die over het podium

rijdt, oude weefgetouwen die langs alle kanten

worden aangereden… tjonge, je komt werkelijk

ogen en woorden tekort. Maar dé vondst is

toch die transparante podiumbrede schijnwand,

als een gigan-

tischhologram, waarop

muren worden

geprojecteerd,

fabrieken, weiden, enfin, van alles en nog wat,

en waar je als artiest zo doorheen kunt lopen.

Ongezien, althans voor mij, maar ja, ik ben ook

maar van den boerenbuiten.

De cast is vijftig man groot, allee, daar lijkt het

toch op, en zingt de sterren van de hemel. En

uiteraard focus ik op Free Souffriau die Nette

Scholiers moet spelen. Is zij het werkelijk? vraag

ik me de hele tijd af, want het wicht is gekleed in

lompen, en ik zit op de zeventiende rij, en moet

dringend gaan brillen. Vijfenveertig, weet je

wel. En haar stem lijkt me toch een ietsepietsie

anders… ’t Zal toch geen doublure zijn, zeker,

want dan zit ik hier weer mooi te blinken, als

reportertje uit Lochristi zonder beet, als een

loos vissertje.

Enfin, na een gigantische finale, duikt mijn fotograaf

plots naar voren, en hij neemt kiekjes tot

zijn haar er recht van komt.

En, is ’t Free?

vraag ik hem

terwijl we met

de pers back-

stage worden geloodst door een dametje in ’t

rood, dat als een dompteur de paparazzi in het

gelid probeert te houden. Michiel, want zo heet

mijn portrettentrekker, knikt van neen. Hij dacht

het niet. En hoe zou hij zich met zo’n megalens

kunnen vergissen?

Maar neen,

Jo De Meyere: die soutane blijft

in mijn hart en hoofd zitten

man, ’t is haar

vervangster,

fluistert een

nationale journalist

in onze rug, die repeteert nu toch voor

donderdag? Die hommage aan Ann Christy.

Dat weet toch iedereen?

En dus kleur ik tot in mijn onderbroek, als we

tot op de bühne worden geleid. Chris Van den

Durpel loopt langs, Stijn Coninx, Dirk Brossé,

een school kinderen gehuld in lorren, alles en

iedereen, maar inderdaad… Free blijkt plots

wat kleiner, en net iets frêler van stem, me

dunkt. Een doublure, heel zeker. Geen twijfel

mogelijk.

Is er iemand anders van Lo?, wil ik schreeuwen,

want daartoe werd ik toch uitgestuurd.

Maar zie, mijn fotograaf wenkt me tot bij Jo De

Meyere. ’t Is waar, die is uit onze contreien,

Eeklo of Gent, meen ik, maar of dat mijn baas

zal paaien?

Jo De Meyere verzekert mij dat hij de enige

man is die alle 128 opvoeringen mee heeft

gespeeld, en dat het succes van de musical te

danken is aan het feit dat hij, ook al als enige,

niet… zingt. Volgt een sober lachje, en de

quote dat hij de soutane nu wel aflegt, maar

dat ze in zijn hart

en hoofd blijft zitten.

Dra wordt hij zeventig,

en hij gaat zich

even bezinnen, in

een abdij, wier naam

hij natuurlijk niet prijs

wil geven.

Ondertussen lost het

podium rondom ons

zowat op, en ook De

Meyere wordt door

een of andere agente

gevorderd.

Staan we daar

eensklaps nagenoeg

alleen, fotograaf

Michiel en ik,

maar zie, daar duikt

Een waar verhaal

warempel de hoofdrolspeler weer op! Lucas Van

den Eynde, onze nationale bospoeper, Bucky

Laplasse, Xavier De Baere, de professionele

afscheidnemer, en nog duizend en een andere

rollen… waaronder nu dus ook de fantastische

musicalrol Daens! Van Lo is hij niet, maar een

man als hij kan toch ook tellen, niet?

Terwijl mijn fotograaf rond ons fladdert als een

kieviet om zijn nest, beproef ik mijn geluk, en

vuur ik enkele onvoorbereide vragen af op de

bijzonder bereidwillige man. En ik hoop dat ze

daar in Lo vrede mee kunnen nemen, en mijn

patroon vooral.

En hoe dan ook, ik heb die kerel van de gazet

goed begrepen, hoor, donderdag zingt Free hier

weer écht, en dan is er geen ontsnappen meer

aan, al moet ik mij aan haar vastklinken met drie

paar handboeien, een hansop en een sneeuwketting,

ik moet en zal haar life horen zingen.

Maar eerst nog even mijn vriendin van Studio

100 opbellen… voor nog maar eens een perskaart

of twee.

Woef, woef, keft de pitbull al in mij, en ik hoop

van harte dat ze mij niet af zal blaffen… (of zal

ik met die nieuwe bril gelijk al een hoorapparaat

bestellen?) (lvdv- foto’s: mdc)

STUDIO 100 SCHENKT

VIER DVD’S VAN DAENS

WEG! STUUR VANDAAG

EEN MAILTJE NAAR

…. EEN ONSCHULDIGE

KINDERHAND (ENFIN, EEN

STUDIO 100 SCHENKT

VIJF DVD’S VAN

PC-PROGRAMMA) DOET DE

REST!

DAENS WEG! STUUR

VANDAAG EEN MAILTJE NAAR

WEDSTRIJD@NUMMER9080.BE

EEN ONSCHULDIGE KINDERHAND

(ENFIN, EEN PC-PROGRAMMA)

DOET DE REST!

maart’09 33


34

Een waar verhaal

maart’09

Lucas

Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

Interview met

Van den Eynde

Een hoogst minzame man, zonder kapsones, verre van

zelfs, zo gewoon als jij en ik, echt waar. Iemand die

gretig ingaat op de vragen van iedere reporter, en jawel,

lezer, zelfs op die van mij. ’t Was mijn held al, maar nu

is hij buiten categorie, dat zal je wel begrijpen. Een opperstebeste

kerel is ‘t, zonder meer. Een die na die laatste musicalopvoering

hier zo aandoenlijk enthousiast op alle vragen antwoordt, dat je

warempel zou denken dat hij voor de eerste keer op de planken

heeft gestaan.

Dag Lucas, wij zijn van een lokaal tijdschriftje, Nummer9080, van

Lochristi. Ken je die gemeente?

Nu ja, kennen, ik weet het liggen. En ‘t is van de bloemen, niet?

Precies. En euh… mag ik je als regionaal journalistje, ook enkele vragen

stellen?

Natuurlijk man, van harte zelfs.

Is het met pijn in het hart dat je afscheid moet nemen van de cast en

crew hier?

Zeker, maar om eerlijk te zijn, ik ben al een week lang afscheid aan het

nemen hoor, beetje bij beetje, om de shock wat in te dijken. Je moet weten

dat dat hier een ongelooflijke bende vrienden is geworden… ‘k weet,

’t klinkt wat pathetisch, maar ’t is echt zo. Al die repetities en dan 128

optreden, dat schept een band… voor het leven?... dat weet ik niet, maar

ik heb hier echt vrienden aan overgehouden. ‘t Is dus wat triest om hier te

moeten scheiden, en dat hoofdstuk af te moeten sluiten, maar anderzijds

ben ik toch ook blij, hoor.

Hoezo?

Welja, je moet daarvoor even in de tijd

terugkeren… Voor de musical begon,

was er natuurlijk geen enkele zekerheid dat dat een succes zou worden. Er

werden moeite noch kosten gespaard, zeer zeker, technisch gezien en qua

cast en promo, maar dan nog… de showbizz biedt geen enkele zekerheid.

Nooit ofte nimmer. En dan blijkt plots dat je honderdduizenden mensen

lokt, en dat de musical ten zeerste gesmaakt wordt… tja, dat geeft een

heerlijk gevoel. Echt waar. Ongelooflijk blij zijn wij, dat we het er zo goed

vanaf hebben gebracht.

Ik heb hier echt vrienden

aan overgehouden

Tiens, een oude rot in ’t vak, die nog onzeker is?

Maar je weet echt nooit hoor, of iets een succes wordt! Neem nu die heisa

rond Van Vlees en Bloed… je neemt die reeks op, en je voelt wel dat alles

klopt en op en top verzorgd is, dat iedereen zijn rol ter harte neemt, en

fantastisch speelt, dat het weer die gezond absurde humor is… maar dan

nog, dat het zo’n hype wordt, kan niemand voorspellen. Niemand.

Komt er een tweede reeks van?

Geen idee, echt niet. Tom Van Dyck en Michiel Devlieger gaan daarover,

en ik denk dat die alles eens rustig zullen laten bezinken, en dan beslissen.

Zelf heb ik nu nog veel andere zaken om handen, hoor. Tot einde van de

maand zijn er opnames van een film, en daarna ga ik iets heel kleinschaligs

doen, met drie mensen of zo, in theater Antigone.

Wat is je favoriete scène in deze musical?

Euh… even nadenken. Vooral de sociaal bewogen scènes, nu ik eraan

denk. De preek, met name, waar je je hart en ziel in moet leggen, ja, die

vooral… en natuurlijk het slot, als alles en iedereen op de set komt. Die

musical is niet alleen een liedje zingen, hé, ’t is veel meer dan dat: er

zit een boodschap in. Dat gaat over echte

wantoestanden van vroeger, en iemand die

alles opgeeft om die recht te zetten. Chapeau

voor Daens, echt waar. En een eer om het

te mogen spelen. En die soutane maakt het

compleet, raar hé, maar dat is echt leuk om

te dragen.

Tot slot: wat treft jou nu het meest: 128

opvoeringen voor een lifepubliek, of een

serie op tv, waar twee miljoen mensen

naar kijken?

Och… neen, je kan dat niet vergelijken…

Wat zeker is, voor mij was het een fantastisch

jaar, ongelooflijk. Van Vlees en Bloed

werd een gigantisch succes, en was hét

gespreksonderwerp waar je ook maar je

hoofd liet zien… maar anderzijds, hier,

iedere maal voor een volle theaterzaal van

1800 mensen, met soms 7 tot 8 opvoeringen per week, dat is ongezien in

België… als je in toneel al eens voor half zoveel mensen speelt, kan je ’t

een dijk van een voorstelling noemen… maar hier dan nog meer dan honderd

keer… Neen, die musical was voor mij een echte openbaring. Neem

nu dat van buiten leren: wij mochten niet missen, hé, want die synchroon

vertaalde tekstband liep mee in de zaal. Maar het moeilijkste

vond ik toch de liedjesteksten, want als je die

fout hebt, ga je compleet de mist in. Weet je, ik heb al

veel watertjes doorzwommen, maar dit was een echte

uitdaging en ik ben ongelooflijk blij dat ik dit mocht meemaken. Echt waar.

Bedankt Lucas, en veel succes met film, tv en theater.

Graag gedaan, en doe ze de groeten in euh…?

Lochristi.

Voilà.


Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen Een waar verhaal

Onze Free Souffriau zingt AnnChristy

Een kristallen stem, sexy pakjes, steun van

vake en moeke, een kinderkoor en een subliem

lifeorkest onder leiding van haar man: ‘t was

Beervelde boven in Antwerpen.

Jazeker, we zijn er nogmaals

geraakt in Antwerpen, goed

en wel. Hebben onze ogen

uit onze hoofden gekeken, en

onze oortjes in een muzikaal

bad gedoopt, zoals de zeenimf

Thetis destijds met haar zoon Achilles

deed, in de Styx. Zijn zwak plekje? De

hiel. En ’t onze, wil je weten? We hebben

een zwak, van kop tot teen nog

wel, voor onze Free… (geen paniek,

vrouwlief, ’t is platonisch, voor de kunst,

weet je wel…).

Omhels onze Free, groot Lo, want ze

was charmant als een volleerde gastvrouw,

gezond nerveus met nu en dan aandoenlijke

plankenkoorts, toonvaster dan welke vedette ook in

ons Belgenland, sexy (jazeker!) in een maagdelijk

wit pakje met dito laarsjes, en later in een groen

charlestonkleedje (heb ik het juist, Free?) en om

te eindigen een gedrapeerde lintjesjurk met alle

regenboogkleuren. En het decor? De versiering?

Wat dacht je? De machinerie van Daens was nog

integraal aanwezig, en dus was het weer genieten

van hologrammen, aangereden kinderkoren,

orkesten en backing vocals. Wij kwamen ogen en

oren te kort.

Meer dan twee uur alles geven, alle spotlights naar

je toezuigen, en dat grandioos doen, is slechts

weinigen gegeven. Natuurlijk, het hielp als je het

repertoire van Ann Christy kende, maar dan nog,

puur muzikaal en qua zangperformance was het om

duimen en vingers van af te likken. De hits sloegen in als een bom, de perfectie

zelf. De tussenliggende nummers stonden als een huis al… (helaas,

ik moet het bekennen…) kende ik ze lang niet allemaal.

Mooiste momenten? Het Franse chanson, Le garçon que j’aimais, sober

uitgevoerd door Free en man Miguel Wiels, die hier echt alles uit de kast,

enfin, de piano haalde. Heerlijk, echt waar.

Menselijk? Kijk, met de ogen dicht kon je denken dat je naar een perfecte

opname luisterde afgespeeld door gigantisch warme boxen, zo goed klonk

het alles. Maar het bleef toch menselijk, hoor, want Free twijfelde even, een

seconde maar, over haar tekst in De Roos, en twee keer, op twee uur tijd,

gleed ze even van een nootje af, om het zo te zeggen, maar dat maakte het

juist charmant. Wij zijn geen machines, nietwaar?

Hulp? Jawel, van Nicole en Hugo (afgekondigd als vake en moeke), die

vijf meter hoger stonden op een brug, prachtig driestemmig werk afleverden,

maar een beetje met hoogtevrees kampten, allee, toch zeker Nicole.

Goddank, had ze een paal of vier om zich aan vast te klemmen… En verder

een meerstemmig kinderkoor, en backings uit de musical Daens, die vier

fantastische zangers bleken… en drie begenadigde dansers… (tja, eentje

deed me aan mezelf

denken…).

Nog van dat!

Jazeker! En als onze

twee Beerveldse

artiesten ooit eens

door groot Lochristi

fietsen, mogen ze

altijd even aanrijden,

en mij op een sonate

trakteren, want ik

heb hier nog een

pianootje staan...

van lang vervlogen

tijden. Maar dat zou

iedereen hier wel

willen, zeker?

Goed, ‘k begin alvast met die mooie single hier: dag Vreemde man. En ik

voel me al direct aangesproken, zie, want dat zeggen ze hier thuis allemaal

tegen mij…

maart’09 35


Kom nAAr onZe OPENDEURDAGEN

op 27, 28 en 29 mAArT en op 3, 4 en 5 April

Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

KeuKens | BAdKAmers | ToTAle inTerieurinrichTing

speciAliTeiT

maken van naadloze werkbladen, douches,

badbekleding,... in solid surface

BVBA Kris Van Hof-Verheyen -Kerkstraat 96 - 9080 Zaffelare

Tel: 09/356 72 12 - www.interieurvanhof.be

Kris Van Hof-Verheyen

BVBA


Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

nummer

9080

Ja, beste lezer, Lochristi wordt een magneet van loepzuiver talent.

Kregen wij al niet in de maand september een knap geschreven

mailtje van ene Inge Suys binnen, sinds kort inwoonster van onze gemeente,

zo zwierig en to the point dat het literaire stukje 24-karaatsbelletrie

mag heten. Maar ja, soms zijn wij ziende blind, zelfs al ligt er een

klompje goud op ons bureau te schitteren… Gelukkig zijn onze ogen nu

Gent

“Ben jij van Gent?” Baf! Daar kreeg

ik het wéér in mijn gezicht gegooid.

Als een natte dweil komt het telkens

op mij neer. Ik kan het niet

meer afschudden, het kleeft aan

mij, als een stigma. Ik mag nog

honderd dictielessen volgen en mij

in aller ernst verdiepen in de beginselen

van logopedie, het helpt geen zier. Mijn accent verraadt me telkens

weer. Zo erg is het zelfs, dat de uitspraak “Ben jij van Gent?” niet langer

als een vraag maar eerder als een rake mededeling klinkt. Met een ranzige

bijsmaak en belerend vingertje in de aanslag.

Zo van: “Ha! Jij bent Gentenaar he! Ik had het wel gedacht! Dat hóór je zo!”

Vroeger, toen ik nog jong en onbezonnen was, had zo’n boude uitspraak

toch geen negatieve, zeg maar neerwaartse invloed op mijn gemoed. Ik

voelde me gepakt in het diepst van mijn ziel, ik voelde me “ontdekt”. Want

wat wil een jonge frisse meid van 20 behalve eindeloze benen en een

knappe jonge ridder? Alles behalve een Gentse tongval. Want, sexy is het

niet. Maar tijden veranderen, en ik niet in het minst. Dus besloot ik het

vorig jaar over een andere boeg te gooien. Ik moest en ik zou roeien met

de (versleten) riemen die ik had. Dus trok ik ten strijde en liet ik iedereen

zien (of liever horen) dat er niets mis is met een Gentse uitspraakwijze. En

met weergaloos succes! Zoals bij dat sollicitatiegesprek waarin men mij

van man tot vrouw verweet er een toch wel heel zwaar Gents accent op

na te houden.

Verbouwereerd stond ik op, schudde ik de onwetende nietsnut aan de

overkant de hand, en zei: “Ik wist niet dat het een job was waarbij ik het

nieuws in perfect AN diende te lezen”.

Nou! Daar had ie niet van terug! Toen hij me dan nog, bij wijze van machtsspelletje,

nariep dat ik “Niet! Weerhouden! Was! Voor! De! Vacature!”, antwoordde

ik met mijn grootste cool:

“Weerhouden? Is dat geen kànjer van een gallicisme?” Die zat! 1-0 voor

Gent. 1-0 voor de eigenheid van ondergetekende bewoner. Een katte valt

altijd op eur puute, een Genteneir op z’n kl… Ja juist! Met gebalde vuisten

liep ik naar buiten, mijn zegetocht was ingezet! Ik zou opkomen voor mijn

taal, dat zachte, diepe accent heeft toch meters voorsprong op het hoge

jonge Lootse wolvin

Inge Suys

Cursiefje

toch opengegaan, meer zelfs, wij zijn werkelijk apetrots u deze heerlijke

taalparel te mogen presenteren. Een cursiefje is puur taalplezier, en van

de hand van onze bronzen en zilveren – dit jaar misschien gouden? –

winnares van de Michel Casteelsprijs is het nog zoveel meer. Ziehier, een

jonge wolvin met gouden klauwen! Lees en geniet, literair Lochristi, want

Inge schrijft voortaan iedere maand een cursiefje voor Nummer9080.

kirrende geluid van zeg maar een Antwerpenaar? “Amaai

menne frak”! Of van een Aalsterse Ajuin? Zeg nu eerlijk, dat

klinkt toch niet: “Droi raa oierern in een penneke geklusjt” ik

zie ze niet, die lekkere eitjes, zich tegen elkaar schurkend, om

straks tot een pracht van een omelet uit te bloeien. Het wordt

mijns inziens eerder een platte, mislukte eierflap.

Of nog zoiets: het West-Vlaams: “Tettittetuuté!” Gewoon om te

zeggen dat iets moet gedaan zijn? Kom nou!

Al zeg ik het zelf, ik ben heel goed verstaanbaar, zelfs buiten

de landsgrenzen heen. Ook word ik alom geprezen voor mijn

flexibiliteit op linguïstisch vlak. Zo was ik onlangs in Nederlands

Limburg, alwaar men er de fijne gewoonte op nahoudt,

iedereen vriendelijk te groeten met een welgemeende “Hoi” of “Haaidieho”.

Vooral dan op verlaten paden, en langs kronkelende beekjes waar

je anders geen enkele andere gelijkgestemde ziel pleegt te ontmoeten.

De eerste vrolijke Frans die “Hoi! Hoe gaat-ie?” tegen me zei, kreeg nog

een schuchter “Goedendag” met de lage A terug. De tweede werd al beloond

met een welgemeend “Hoi Pipeloi” terug. Toen kwam ik pas goed

op dreef; ik haalde een heel arsenaal boven”Ahoi”- “Heyjo”-“Woei!” Het

kon niet op. Tot ik dezelfde tactiek gebruikte bij een Duitse toerist. Ik kreeg

een bonkig “Gutentag” terug. Ik had het kunnen weten, zijn Lederhose

beloofde niet veel goeds. …

Maar goed, ik pas me dus aan. En trouwens, het is toch enkel maar de

klànk. Het is niet dat ik de hele dag “Kaak! Kaak! Nen twiedekker!” loop

te schreeuwen. De Genste rijke terminologie staat om het zo te zeggen

niet in mijn woordenboek. Elke dag nog sta ik verwonderd over de rijkdom

van onze prachtige taal. Zo had mijn grootmoeder, een rasechte Gentse,

die zelfs de woorden “Ja” en “Neen” kan vervoegen, het op een dag over

“nen deftigen iere” uit de buurt. Ik zag het al direct zitten: een Ier! Waw!

Hoe exotisch! Met hém moet ik kennismaken. Tot ik begreep dat het om

een “heer” ging. De ontgóócheling!. Toen ik met haar boodschappen deed

en ze naar de tandpasta greep, las ze de Engelse vertaling “Toothpaste”,

zonder rekening te houden met de Engelse tongue-in-cheek en hot-potato-voorschriften,

en riep terstond “Ah! Dat zal voor op mijn toot zijn! Rimpelcrème!”.

Verbluffend vond ik het. Is dat niet mooi, een taal, als een blad

verweven door talrijke nerven waar steeds nieuw leven doorstroomt? Moeten

we er niet fier op zijn, op onze taal, die ons al zover heeft gebracht? De

volgende keer dat iemand me dus vraagt “Ben jij van Gent?”, recht ik de

rug, de hand op de borst, met de neus richting Klokke Roeland, en zeg ik

kordaat: “Ja, en dank u, merci, voor’t compliment!”

maart’09 37


38

????????

maart’09

De

4

Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

Lootsche baton

3

2

We geven onze Lootsche estafettestok door aan een ‘groepsmens’.

De gekozen loper bepaalt wie overneemt. Enige beperking: er wordt het liefst tot buiten de

deelgemeente gelopen. En ’t moet met liefde zijn, dat de baton doorgegeven wordt. (sh)

Deze maand stoppen we onze vier batonners om beurten in een (milieuvriendelijke!) wagen, voor de 24 uren

van Lochristi. Allee, Tina Garré uit Beervelde, GEEF GAS!

Tina draagt een azuurblauwe helm, met een prachtige

schildering van de Pyreneeën op. Haar

1 nummer is 34 (°1975), en het gejuich van haar

fanclub overstemt alles en iedereen: man Didier

en kinderen Cedric en Gaëtan. Bovendien is Tina

een doorzetter, want ze blijft ieder jaar start to run…

proberen. Andere hobby’s? Reizen, à volonté, van

the middle of nowhere tot het Spaanse hooggebergte.

Dat lesje Spaans is dus aardig meegenomen.

Lijfspreuk? Geniet en doe alles met overgave! Wil je

haar helpen met haar werk als voorzitter voor het oudercomité GBS

Beervelde, slechts één adres: Tina.garre@ugent.be. Straks krijgt ze

alvast hulp van Wim Hesters uit de Parelhoenstraat Lochristi, een

ingoede, noeste werker uit, in en voor de vogelwijk van Lochristi.

Tina praat haar vrije tribune als volgt vol:

Wanneer je kindjes pas naar school gaan, ben je toch wel benieuwd

wat er daar allemaal gaande is en wil je je al snel engageren om

de school te ondersteunen. Je wil het schoolteam en de gang van

zaken dolgraag leren kennen. Daarom stapte ik in het oudercomité.

Met onze toenmalige voorzitter, de superenthousiaste Kathleen

Van Wassenhove, bestond er niet zoiets als drempelvrees en haar

enthousiasme werkte aanstekelijk. Zij had de gave om iedereen

mee te krijgen en te motiveren. Nu enkele jaren later ben ik zelf

voorzitter en soms sta ik er nog van versteld hoeveel stress het

organiseren van de activiteiten meebrengt. Gelukkig staat er achter

mij een al even enthousiast oudercomitébestuur en –team. Zonder

de steun van eenieder van hen zou ik er ook niet geraken. Het geeft

natuurlijk ook enorm veel voldoening als een activiteit succesvol verlopen

is. Met z’n allen kijken we dan vol tevredenheid terug hoeveel

plezier we hadden tijdens de activiteit, hoe tevreden de kinderen

en ouders waren, en natuurlijk ook hoe goed onze spaarrekening

terug gespijsd werd. Want uiteindelijk is het ons daarom te doen,

onze bijdrage aan alle ouders van de school is het verlichten van de

schoolrekening. En ik denk dat we daar goed in slagen.

2

Wim steekt in een blauw racepak, en

zweert bij helm 37 (°1971). ’t Is een

duiveltje-doet-al, want hij mountainbiket in

heel België, speelt djembé in Lokeren bij

Make-Music (klinkt logisch, hé?), houdt van

voetbal in Brugge en Beervelde, en speelt

nu en dan nog voor dj ook. Vrouwtje Cindy

en zoon Robin, kijken met grote ogen toe

hoe papa dat allemaal doet. Vooral omdat

hij in het wijkcomité Vogelwijk (contact: wim.hesters@telenet.be) nog

schatbewaarder is ook. En met een leuze als Recht voor de raap en

eerlijk duurt het langst! kan je echt geen betere dromen. Wim geeft

volle gas, om zo vlug mogelijk bij Davy Stevens te geraken, de trainer

van zijn zoon, bij de U8b. ’t Is een geduldig man, zegt Wim, maar een

die ook van wanten weet, en het vuur in een groep kan brengen. En

dat laatste hebben we nodig, hier in onze race. En avant!

Luider dan de racende motoren, laat Wim ons weten:

Toen we hier in de wijk kwamen wonen, wisten we dat het een wijk

was met voornamelijk jonge mensen met kinderen. Al snel leerden

we enkele buren kennen. Omdat het dadelijk goed klikte met hen,

besloten we een wijkcomité op te starten. De naam – Wijkcomité

Vogelwijk – was snel gekozen omdat alle straten van de wijk, de

naam dragen van een vogelsoort. Door ons comité geven wij ze

de gelegenheid om deel te nemen aan allerlei wijkactiviteiten. Zo

trachten we de mensen dichter bij elkaar te brengen. Met trots mag

ik zeggen dat het telkens zeer geslaagde evenementen zijn. De

kinderen worden ook bij ons niet vergeten. Door de inkomsten van

onze zomerse fietssneukeltocht, speelgoedbeurs en BBQ kunnen

we de wijkkinderen met een mooi geschenkje blij maken, afgegeven

door de enige en echte Sinterklaas. In de derde week van december

nodigt de (alweer echte) kerstman alle bewoners (en anderen) uit,

om samen met hem en een glühwein of jeneverke, het jaar af te

sluiten. Het doet me veel deugd dat de werken door het comité bij

de bewoners geappriceerd worden. Dit is duidelijk te zien aan de

groeiende opkomst voor eender welke wijkactiviteit. Dit geeft mij een

enorme voldoening. Wie wil weten, wat en wanneer, voor info surf

naar: www.vogelwijk.be

1


Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

Davy is een ferme jonge gast, 26 pas

(1982). Tja, die laat zijn blauw-rode

bolide snoeren over het circuit, dat hoeft

3 4

geen betoog. Die Beerveldse kleuren

stuwen hem werkelijk vooruit, en onder

luid applaus doet hij ook nog aan andere

sporten: voetbal bij VK Nieuw Beervelde

(contact: jeugdcoordinator@vknbeervelde.

be), en tennis, met de kameraden, en

snowboarden, in de Alpen, toch zeker één

keer per jaar. Geniet van het leven, is zijn levensmotto. Davy

vlamt door alle bochten om zo vlug mogelijk bij Nico Wulteputte

te geraken. Nico vliegt zelf door het zwerk, samen met zijn

duiven, dus dat belooft!

Bij aankomst houdt Davy een vurig pleidooi voor zijn

vereniging:

Dit is mijn eerste jaartje als jeugdtrainer bij VK Nieuw Beervelde.

Samen met Steven Bracke heb ik de U8 onder mijn hoede, dat

zijn jongens die geboren zijn in 2001 of later. De club besteedt

veel aandacht aan een goede jeugdwerking, en daar helpen we

graag bij. Voor de meeste spelertjes is het het eerste of tweede

jaartje. Dus er wordt vooral gewerkt op basistechniek, en we

proberen hen ook de tactische basisprincipes van het voetbal

bij te brengen. Dit alles zonder het spelplezier uit het oog te

verliezen natuurlijk, wat op die leeftijd het allerbelangrijkste is.

Naast de jeugdwerking is er ook de eerste ploeg, die er al 2

jaar op rij in geslaagd is kampioen te spelen en te promoveren.

Momenteel spelen we net als de buren uit Lochristi in 2e

provinciale A. Ikzelf speel vooral bij de reserven, en ook daar

kunnen we ons mannetje staan. Mochten er mensen geïnteresseerd

zijn om hun zoontje of dochtertje in te schrijven voor

volgend seizoen, mogen ze altijd een kijkje komen nemen in het

Zevestraatje. Iedereen is welkom !

De Lootsche baton

Nico van Persijzer Zaffelare, zet de sprint

in, met zijn blauwe bolide 35 (°1973), onder

luid applaus van vrouwtje Suzy, en kinderen

Celine en Jonas. Hij rijdt soms met een

witzwart of roodwit pakje, om de kleuren

van Zaffelare of Beervelde te verdedigen,

want voetbal is zijn lang leven. Naast duivenmelken

natuurlijk, dé Vlaamse volkssport

bij uitstek, bij Elk zijn Recht in Zeveneken,

en Recht voor allen van St-Gillis-Waas. Wie het kleine niet eert, is

het grote niet weert vindt hij, en mensen die ook een bescheiden

stapje in de duivensport willen wagen, kunnen hem bellen op nr.

09 355 05 58. Bij aankomst laat Nico ons weten dat hij volgende

keer graag Peter Heeze in stelling brengt, een gouden goalie, met

wie hij bij SV Zaffelare drie keer kampioen speelde én promoveerde

naar 2de provinciale!

Vanop het ereschavotje houdt Nico een warm pleidooi voor

zijn hobby:

De laatste estafettestok van deze reeks werd mij doorgegeven door

een speler van VKN Beervelde, waar ik 3 jaar speelde, en hij is een

zoon van de uitbaters van het duivenlokaal te Zeveneken.

Na mijn dagtaak als bediende bij de firma Bruggeman-De Cock

te Oostakker ging ik vroeger 2 tot 3 maal per week trainen om de

zondag een voetbalmatch te kunnen spelen. Nu “probeer” ik duiven

te kweken en af te richten zodat ze kunnen deelnemen aan vluchten

tot ongeveer 700km. De passie van het duivenmelken heb ik

ontdekt als jongen van 6 à 7 jaar bij mijn overgrootvader wijlen

Stevelinck Richard. Nu deel ik deze met mijn vader Robert en mijn

zoon Jonas (5 jaar). Deze hobby geeft mij : een onbeschrijfelijke

rust na een drukke dag, de vriendschap die je van deze dieren krijgt

door met ze om te gaan, de kick die je krijgt bij het thuiskomen van

een vlucht, is even groot als bijvoorbeeld het scoren van een doelpunt

en je kan deze sport thuis in familieverband uitoefenen.

Tot slot nog dit: het aantal personen dat deze hobby beoefent,

verkleint met de dag en is hopelijk niet op sterven na dood.

maart’09

39


Vasten

40 maart’09

1. Euh… veertig?

Vasten

zoals vroeger

Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

of mindfulnessen zoals nu?

Toch niet over de vasten? was ‘t eerste wat mijn uitgever zei toen ik hem dat artikel hier presenteerde. Een

slag van de molen? Wie zou er dat nu lezen? En ’t was niet omdat ík vijf kilo te veel woog, stelde hij nog, dat

ik daar de rest van de mensheid mee moest embêteren.

Primo, opperde ik – want ik ben niet voor één gat te vangen – de Humo zegt dat zes op tien Belgen vermageren wil, en dat heel

België gestrest is, secundo, dat wintervet moet er toch eindelijk weer af en niet alleen bij mij, en tertio, de vasten is weer in want

dat heet nu mindfulnessen. En overigens, waren wij geen magazine met onthaasting in het vaandel? Voilà, en gij nu!

Ziehier dus, beste lezer, de ongecensureerde waarheid achter de veertigdagentijd, die precies vandaag begint.

Tiens, … maar ’t zijn er toch veel meer, tot Pasen? Zes en een

halve week, maakt toch zesenveertig? Is ’t hele paapdom dan twee

millennia verkeerd geweest?

Neen, neen, ’t is poepsimpel: de zondagen tel je niet mee, want je

hoeft alleen maar in de week de broeksriem aan te spannen. En als

je weet dat Pasen (opletten nu!) de eerste zondag is na de eerste

volle maan van de lente, en je telt veertig dagen terug, zonder zondagen

dus, welnu, dan kom je op een woensdag uit. Waar of niet?

Overigens: dat het zo al tweeduizend jaar is, is stellig overdreven,

hoor. Neen, de vasten zoals wij die kennen, ontwikkelde zich maar

gradueel, tot de vierde eeuw: eerst was er de Goede Week, dan drie

en later zes weken, en toen breide men daar nog wat dagen aan, tot

Aswoensdag, om te compenseren voor die vrije zondagen, want veertig

moest en zou men hebben: ’t is immers een zeer symbolisch getal.

Waarvan? Wel, van een mensenleven. Nu schurken wij gemiddeld

tegen de tachtig jaar aan, maar destijds moest men zich met de helft

tevreden stellen. Veertig staat dus voor een levenseenheid: een periode van verwachting,

loutering, doortocht… tot er iets nieuws opdaagt. Want het leven herrijst, gelovig of niet: de lente lacht ons weer tegemoet. Uitpuren, dus,

zodat onze zielen en velletjes er weer mooi op staan, om het voorjaarslicht te ontvangen. Mens sana in corpore sano.


Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

2.

vasten is lossen?

Jawel, ’t woord zegt wat het bedoelt: zich vastmaken, en wel aan voorschriften.

En trouwens, wie de regels volgt, kan zijn broek later weer veel makkelijker

lossen. Dus vasten is lossen, zeker weten. Maar ’t is ook figuurlijk loslaten:

de stress van ons jachtige leven, even aan de kant. Hupsakee, weg ermee.

Neen, nu even geen gsm meer, even geen schermen, maar dapper en wel,

met het hele gezin de Lootse velden in, of de kroegen, of ja… waarom niet

eens onze mooie kerken, want ze zijn toch cultureel erfgoed en echte oasen

van rust, midden onze dorpskommen? Of (zitten jullie neer?)… even op zoek

naar onszelf. Wadadde? Onszelf? Jazekerlijk. En ’t is hip want dat heet nu…

mindfulnessen. Hoor je de cimbalen al gonzen, aan je oor, de klankschalen en

tinkelbelletjes? Booo-oo-oong, doe-oe-oem, ting-ing-ing? Alsof je weer in de

baarmoeder zit, en de wereld vanuit een beschermend vlies waarneemt. Scepticus als ik ben, vind

ik het toch best rustgevend. Probeer het anders maar zelf eens uit, met een pollepel en een deksel, maar niet te dicht

tegen je oor, of je ogen slaan naar binnen!

3. Mindfulness

4.

vrijdag is visdag?

Vasten

Als ’t Engels is, klinkt het altijd wat echter,

en heeft het meer kans op succes, denkt de

merchandising. ’t Is waar… maar toch verraadt

deze zoveelste rage alweer onze westerse hunker naar onthaasting. Want je moet weten, moderne

lezer, zo nieuw is dat alles niet: eigenlijk was dat met de vasten ook zo al, en met de mystici, en met

yoga, en met het Zen-boeddhisme,… maar nu dus, heet dat mindfulness, ofte aandacht schenken

aan niets dan het moment zelf. Het nu. Wat je voelt, wat je ziet… Rust vinden in de ademhaling.

Concreter? Wel, ‘k zal ook eens wat Engels spreken: watch and learn – doe zoals een baby: ga op

je rug liggen, en adem je buikje omhoog, en niet je borstkas of je schouders. Voel je het? De rustige

deining van de navelstreek? Heerlijke rust, geen gespannen aders meer in de keel? Voilà, wat heb ik

je gezegd! Euh… maar nog niet indommelen, hoor, eerst even verder lezen.

Vrijdag is de onthoudingsdag bij uitstek, al sinds de middeleeuwen. Niets wat op het land liep,

mocht gegeten worden, en dus stapte men, inventief als men was, over op vis. Anderen beweren

dat het ook een prozaïscher reden had: de schippers voeren op maandag uit, en brachten pas

op vrijdag de verse vis binnen. Tijdens de wereldoorlog was ’t natuurlijk niet simpel om verse vis

te krijgen, en dus zocht men zijn heil in gezouten kabeljauw of labberdaan, of diepgevroren visfilets.

En kennen jullie nog pekelharing? En kabonus of gedroogde

wijting? Moet je anders eens proberen, overheerlijk,

maar grondig doorspoelen uiteraard,

anders heb je de hele nacht een

kleffe mond... Hoe dan ook,

de eetvoorschriften zwakken

nu sterk af, maar vis blijft

natuurlijk superlekker, en

één keer in de week is

toch zo onnozel nog niet?

En jazeker, ook in Lo vinden

we er superverse!

Dit is een reclameadvertentie van

de “N.V. Frigorifières du Littoral” in

Oostende, die in de jaren ‘50 diepgevroren

visfilets onder het merk

“Crop’s” op de markt bracht.

maart’09 41


vasten

6. Intenties

42

5.

deleeuwen, maar het vastentrommeltje van de vorige eeuw, gaat daar zeker ook

Vasten

hamsteren?

Hoe kwamen de kinderen vroeger de snoeploze tijd door? Wel, met de aanblik

van een gevulde rommelpot, een bus met een varkensblaas over, waarmee ze

op Vastenavond de buurt afschuimden, en lawaai maakten. Zo was ’t in de mid-

op terug. En op Pasen, mocht alles er weer uit, en was het smullen en smouten,

lang voor we met eieren smeten. Misschien moeten we de draad maar weer eens

opnemen? Zijn er niet die beweren dat in het verlangen de grootste vreugde ligt,

eerder dan in de vervulling? Kent onze jeugd dat nog, dat rustig zijn tijd beiden en

het uitzweten tot de dag van de inlossing? Toch maar eens proberen? (Maar man

toch, pa!, schrap die laatste zin nu toch, roept mijn kroost hier in mijn rug!…)

maart’09

Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

‘k Hebzo lang met de rommelpot gelopen

‘k Heb geen cent om een broodje te kopen

Laat het spel maar binnenkomen

Schippertje trek je zeiltje ‘s op

Gooi wat in m’n rommelpot

Rommelpotterij, rommetpotterij

Geef me ‘n centje en dan ga ‘k voorbij

Tot slot: het leven wordt gebouwd op voornemens, is het niet? Mag ik zo ijdel zijn om iets te suggereren? Wel, dat we allen

bij de Lootse dageraad in de middagzon mogen geloven, en de valavond niet vrezen, zolang we samen zijn. Dat we bij eerlijke

handel zweren, en bij onze handelaars, en onze sociale werkers eren, en onze politici niet verwensen om een enkele fout. Ben

ik wereldvreemd, een onnozel kieken, een simpele ziel? Ongetwijfeld. Maar ik moest het eens kwijt. Op al die schrijfsels mag

er wel eens wat hoop verschijnen, zelfs in tijden van bange afwachting.

Als dit jou nie aangaan nie - moenie inmeng nie

Als jy nie iets goed van iemand kan sê nie - sê niks

Ik weet het, beste lezer, dié is maar die oortjies van die seekoei, zoals de

Afrikaners zeggen, het topje van de ijsberg, maar bij leven en welzijn, volgend

jaar meer (enfin, als ze mij hier niet buiten bonjouren). En alvast om mijn baas

te paaien, die het alles graag wat luchtiger heeft, hier als uitsmijter nog wat

Zuid-Afrikaanse goede voornemens voor de vasten:


Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen Jonge Lootse wolven

nummer

9080

jonge Lootse wolf

Michiel De Cleene

Eens een laatstejaars bij de

lurven gevat, een bachelor

fotografie, uit de Dam van

Zaffelare. Een lookalike van Wim

Helsen, met een vaste hand en een

vlijmscherpe lens, een die opkijkt als je Michiel

De Cleene roept. Zie maar eens, naar die heerlijke

foto hier, niets getrukeerd, niets geënsceneerd.

Real life, beste mensen. Grasduinen door Gent,

op 7 november, 2007. Kunnen beelden spreken?

’t Zal nog niet zijn, zeker! Een heel verhaal, als

een roman! Luister.

Een greyhound springt de vensterbank op, krult

de glasgordijnen per toeval om, brengt een jongen

in het vizier, spiegelt zijn evenbeeld op de affiche,

en verstilt net als de foto genomen wordt. Eén

tel verder, en de chaos wenkt, maar nu is ’t een

beeld voor de eeuwigheid. De kijker gluurt naar

binnen, de jongen naar buiten, de hond naar zijn

afdruk, de wereld naar zichzelf, in half reflecterende

vitrages, gezoomd met vensterbrede bloemen.

Het kader van de foto is als het raam van het

venster: een kijk op de wereld. Intomen en vieren.

Geven en nemen. Verhullen en onthullen. Binnen

en buiten. Toeval of talent? Toeval is talent. Nog

van dat, artiesten van groot Lo!

maart’09 43


44

maart’09

Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

Sp

e st

S k o

rok g

Voortaan kunnen de lezers hun ei kwijt in onze nieuwe rubriek sprokkeLOogst! Een karrenvracht vol, krijgen we er hier,

en heerlijk vinden we die interactie. Zie maar, een selectie.

‘En, wat kies je,’ vroeg mijn vrouw met een sprankel

in d’r ogen op Valentijn, ‘uit je dossier, in ’t magazine? Eten, bloemen, muziek

of een wandeling?’

Noblesse oblige en ik dus vlug twee plaatsen gereserveerd in Le Jardin Bleu, in

St-Kruis-Winkel. Een warmbloedig koetshuis, met een geheimzinnig bovendeurtje,

als naar een strozolder, dansende kaarsen, een feeëriek verlichte sprookjestuin,

een galante en mooie gastvrouw, maar vooral: heerlijk lekker eten. ’t Is nu

niet voor ’t een of ’t ander, maar wij Belgen kunnen er toch wat van. Njam, njam.

Hemels daar, van maaltijd én decor. En neen, ik heb er niet het geslacht van de

engelen geleerd, maar wel dat van de kreeften. Tipje van de sluier? Een deftige

damekreeftje kruist de beentjes zedig en wel, zelfs op Valentijn. En of het een

afrodisiacum is? vraagt iedereen zich af. Wel, kom eens kijken naar de sprankel

in míjn ogen, en je weet genoeg. Eén blik zegt meer dan duizend woorden!

lo

Ja, mensen, het pleit is beslecht,

over die boom in Beervelde.

We werden hier bedolven onder een karrenvracht… plataanbladen. Heel Beervelde kroop in de pen,

en ook anderen snelden ons ter hulp. Van koning, keizer, admiraal, tot Jan met de pet. Een kleine

greep uit de reacties…

Graaf Renaud de Kerchove: over die Vrijheidsboom in Beervelde - maar natuurlijk, die boom is

een plataan.

Albert Vervaet: alle bronnen spreken van een plataan en dit soort boom had ik er ook in herkend.

Typisch is bijvoorbeeld die bleke, afschilferende stam en de zaadbollen. (Een esdoorn heeft trossen

peulen met zaad.) Ik lees onder meer in het eerste boek dat mij hier in handen komt: “Bouwen door

de eeuwen heen”: “Op de middenberm staande plataan in 1831 als vrijheidsboom geplant...”

Danny Coppens: volgens de gegevens die ik heb, is de boom in ons dorp wel degelijk een plataan.

Hierbij een bestandje uit het boekje “Beervelde, historische nota’s” van L. De Wilde uit 1944, waarin

ook al van een plataan gesproken werd. Verder heb ik op de lagere school van Beervelde niks anders

geleerd van onze “meesters” dan dat het een plataan was.

Stap eens uit je rol – onze cultuurlaureaat

Van Autreve speelt Moeder Courage van Bertolt Brecht Een bonte bende

van acteurs op het podium, een fanfare als aan een snoer geregen, tegen de achterwand

aan, een sober decor, met niets dan een rollende keukenkast op wielen,

en een regisseur die speelt, regisseert, souffleert, dirigeert, en ’t publiek charmeert

en karamelliseert, neen, niet met onnozele verzen, maar met levenswijsheid en dito

lessen. Dat was theater Krakeel in Merelbeke onder leiding van Luc Van Autreve,

veertien dagen lang, midden februari.

Een spiegel van onszelf, een weg uit de oorlog, daarover gaat Moeder Courage,

een marktkraamster die in de zeventiende eeuw van slagveld naar slagveld trekt

om goederen te marchanderen. Helaas niet zonder zelf een tol te betalen, want ze

verliest haar drie kinderen – de waarheid van iedere oorlog is dat we allen verliezende

partij zijn, ook de winnaars. Deze ultieme boodschap werd in een wervelende

show gegoten, gespeeld door een stoet van wriemelende acteurs, die voor,

boven, onder, links en rechts een andere dimensie gaven. Die een rol speelden en

er tegelijk uitstapten. Alles letterlijk geruggensteund door een swingende band.

Totaalspektakel, beklijvend, scherp en snel. Als ’t stuk ooit naar Lochristi waait,

allen daarheen!

Welnu, lezer dit heerlijk fragment willen we jullie alvast niet onthouden:


Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

Wat is er van de sport:

kleine rechtzetting, laat Erwin Van Hoecke ons weten.

Wat de voorbije kampioenschappen betreft,

een korte nabeschouwing. Gijs werd vorige

week jammer genoeg verkouden, waardoor hij

enkele percenten van zijn mogelijkheden verloor.

Dat plus het feit dat Gijs al gans het

pisteseizoen heeft gedomineerd maken dat er

enkel titels werden gemist. Natuurlijk stemmen

de tegenstanders hun wedstrijd af op de topfavoriet,

en als je dan zelf ietsje minder goed in je

sas bent, dan bijt je wel eens in het zand. Maar,

ons ga je niet horen klagen. Gijs deed deze

winter mee aan 10 kampioenschappen (9 nationale

en 1 Vlaams). 6 keer werd goud behaald

(omnium Vlaams en nationaal, sprint, ploegkoers, ploegenachtervolging,

teamsprint), 3 keer zilver (individuele achtervolging over 1 en 3 km en de

Mannen, bezint eer ge begint! In dat stukje over St-

Kruis-winkel hebben jullie het over het bezinningscentrum

‘Ik dien’, laat Maria van de Oude Veldstraat

ons weten, maar dat heeft nu een andere invulling

hoor. Vroeger ging zowat de hele streek er op retraite, maar nu

wordt het uitbesteed aan alternatievere dingen, zoals Whole Mind

management, en neuro-linguistisch programmeren. Ooit had Copers

het daar voor het zeggen, zoon van de uitbater van de (nu nog steeds

levendige) schoenwinkel van Zaffelare. En een andere zoon was een

tandmechanicus, en die is nu 96, en wel voor vier jaar, want hij verjaart

op de… 29 ste februari. Je weet dus waar je moet zijn, als je nog

eens een honderdjarige zoekt, met een boeiend leven.

Foto: Lut

Kom ik daar langs bij

mijn patroon, en die

zit daar al smikkelend

en smakkelend naar

zijn Apple te staren.

Een berichtje van Unizo Groot-Lochristi, met als onderwerp

‘een culinaire netwerkhappening,’ kauwt

hij me voor. Pardon?... stotter ik, want ik ben van ’t onderwijs en niet thuis

in die dingen. Ach, of ik dat dan niet ken? Een walking dinner, man, op

vrijdag 20 maart, om 19.30 u.! Alle zelfstandige ondernemers

van Groot-Lochristi, lid of geen lid, worden daarop uitgenodigd. En

lekker! De Feestarchitect serveert na aperitief en hapjes doorlopend fijne

Sprokkeloogst

puntenkoers) en

éénmaal buiten

de prijzen.

Gijs trekt volgende

week op stage

voor 10 dagen

naar Spanje (de

gelukzak). Daarna

rijdt hij nog in het

voorprogramma van de zesdaagse van Hasselt. De datum hiervan is niet

deze die ik je eerder heb doorgegeven, maar wel op 19, 20 en 21 februari.

‘t Is maar voor het geval als je een bus supporters moest optrommelen...

Daarna begint onmiddellijk het wegseizoen, begin april wordt een rustpauze

ingelast. Na de rustpauze wordt toegewerkt naar de wereldkampioenschappen

in Moskou in augustus. Vriendelijke groeten!

Stel je man op een stoel, en ga maar eens op zijn schouders staan, dames,

en strek een arm omhoog, als een acrobate. Bel Steffi Dhont op, en doe een

blinddoek om als je niet stressbestendig bent… want jazeker, Steffi heeft aan

een polsstok en een grote aanloop genoeg, om over jullie heen te springen.

Nieuw Belgisch record is van Lochristi: 3m73! En te zeggen

dat ik al in mijn broek doe, als ik op een tafel sta!

Zeker, Maria, maar first things first. Eerst onze beminnelijke

Aime Wille proficiat wensen. Nog vier

dagen, dus nu mag het niet fout meer gaan. Op

1 maart is het zover, met een bescheiden

viering, zoals de man zelf.

Beste Aime, van harte proficiat, en we wensen je nog

vele jaren, met je kwieke en montere geest! Moge je

ooit de oudste van België worden, dan zetten we je

voor één dag op Albert zijn troon, en kan je ons land

eens onderdompelen in die heerlijke vertellingen van

jou. En die nacht van de geschiedenis wordt dan geheel

en al aan jou besteed. Beter dan alle lezingen

en boeken samen!

gerechtjes en aangepaste wijnen, en er is een vleugje muziek in het unieke

decor van het Koetshuis in het Park van Beervelde. Unizo-leden betalen

60 euro all-in, niet-leden 75 euro. Inschrijven kan in Lang Leven, Dorp

West 1, per telefoon 0478 90 84 38, per fax 09 356 92 77 of per mail

ondernemersuitlochristi@skynet.be.

En dus krijg ik ook al het speeksel in de mond, zoals Pavlov’s hond, want

met eten ben ik makkelijk te verleiden.

Ja maar…, stottert nu mijn uitgever die het merkt en die mij een slabbetje

aanreikt tegen het kwijlen,‘t is voorbehouden aan ondernemers, hoor... Wil

jij dan op mijn gasten letten?

Ja, beste lezer, dat wordt voor mij dus weer een pakje frieten... of geef ik

hem een tupperwaretje mee?

maart’09 45


46

Opinie

Toch niet weer? rollen kinderogen weg,

als pépé een zoveelste oorlogsverhaal

vertelt, of nog maar eens over de

goede, oude tijd begint. Als-ie oprakelt dat

chocolade ooit een festijn was, en een sinaasappel

als een koningsmaal. Dat de Antwerpse

Steenweg ooit vol bomen stond, dat Zeveneken

een textieldorp was, dat Zaffelare met ratten

smeet, en Beervelde met aardbeien, dat mosselen

eten voor armoezaaiers was, dat er

met turf werd gestookt, dat er ooit

een wijkmeester was, als enige

mét telefoon, die dan de vlag

uithing als de dokter ergens

in de buurt aan moest rijden…

enfin, je weet wel.

En grootpa geraakt weer

aardig op dreef… maar

’t enige wat kleinzoonlief

nog vraagt, is: mag ik nu

weer op mijn spelconsole,

opa?

Waarom moeten we dat

kennen, meneer, dat van

Napoleon, en van Stalin, en van

Watergate en Guantanamo? roept de hele klas.

Allee jong, dat is toch van ver voor onze tijd!

En die wereldoorlogen, tja, dat was toch al de

vorige eeuw? Kom, kom, niet zeuren, nu, alles

schon da gewesen. Vooruit met de geit!

Rijzen je haren ook soms te berge, als men zijn

neus ophaalt bij al die leerrijke vertellingen van

vroeger? Als al die eruditie zomaar tussen de

jeugdige vingers van overmoed door glijdt? Van

het kleine lokale tot het grote internationale,

alles in één keer overboord gegooid? The future

is ours, klinkt het zelfverzekerd. Alsof we alleen

maar een buik hebben, en geen rug, alleen een

pad voor ons, en geen hinterland. Alleen een

voor, en geen achter.

Jazeker, het gaat vlug, en wie het jonge bloed

voelt stromen door zijn aderen, behoort onbesuisd

de toekomst in te duiken. Indien dán

niet, dan nooit. Het leven is aan de jeugd. We

moeten vooruit, en ons niet laten verlammen,

niet vervallen tot het Avondland, waarvoor men

Europa soms verslijt. Stap maar, kinderen, blik

vooruit, doe maar handelaars, durf! Maar weet

wie je bent, vergeet nooit waar je vandaan komt,

leer uit wat ooit was. Anders zijn wij reuzen op

lemen voeten, en bij de eerste storm zakken wij

in elkaar.

maart’09

Voor een (val)kuiltje onderweg, hoeven we niet

te waarschuwen, immers, een verstuikte voet

geneest ook zo wel, en wat men aan den lijve

ondervindt, beklijft veel langer… maar als een

moeras wenkt, of een afgrond, moet je je stem

schor roepen. Indien dán niet, dan nooit.

Doemdenken is verfoeilijk, maar naïef mogen

we ook niet zijn: we hebben ooit al onder een

beter economisch gesternte gestaan, nietwaar?

Zijn Volvo en Sidmar (ArcelorMittal) al niet

sinds jaar en dag onze lokale parameters? De

vakbond spreekt van dreigende werkloosheidscijfers,

toeleveringsbedrijven klagen steen en

been, en de zelfstandigen vrezen hun competitiviteit,

alles zoals in de jaren zeventig. De banken

Oog om oog, maakt de

hele wereld blind

schudden en beven voor een herhaling van het

scenario van de jaren dertig. En iedereen beseft

dat er tijdens zulke crises soms rare kwieten

opduiken, die het land leiden waarheen het niet

wil. Dus, beste politieke leiders en economen,

herkauw je geschiedenis, en vlug, want je

vindt er de weg naar de toekomst in. The way

Nummer9080

Nummerzesmaarttweeduizendennegen

Nacht van de geschiedenis

out. Beurshonden, tussentijdse nationalisatie,

matiging, participatie, dat alles leerde ons het

verleden… ’t zijn grote woorden, die soms al te

veel werden uitgehold, maar wie in het verleden

grasduint, kan ze weer zinnig opvullen. Wij hebben

in België een prachtig overlegmodel gecreeerd,

laat ons dus niet in onze egelstellingen

kruipen, maar een hand reiken. Werkgevers

aan werknemers, en omgekeerd. Vlamingen

aan Walen, en omgekeerd. Een pleidooi

voor zelfverloochening? Bijlange niet,

maar voor de weg van het woord, want

een andere menswaardige uitweg is

er niet. Hoe anders? Ook dat leert

de geschiedenis.

En op wereldschaal? Is

Obama een lichtpunt, een

nieuwe wind? Zeker, maar

iedereen beseft tegelijk

dat nieuwe bezems

altijd schoon vegen, en

dat de man een erfenis

krijgt om je lever van op

te hoesten. Het Midden-

Oosten bv., om maar één heet

hangijzer te noemen.

Daar is geen oplossing mogelijk, zeg je.

Toch wel, ook hier helpt de geschiedenis. Zulke

geschillen lost men op van binnenuit, niet van

buitenaf. De onafhankelijkheidsstrijd van India,

door Gandhi, zou zowel Joden als Palestijnen

moeten inspireren. Het huidige oog om oog,

tand om tand, leidt alleen maar tot het eigen

grote gelijk, gebouwd op een berg van haat.

Steeds hoger. Neen, beide volkeren moeten

een Gandhi baren, zweren bij volgehouden

geweldloosheid, en beseffen dat oog om oog

alleen maar de hele wereld blind maakt. Dat

Lieberman, Netanyahu en Hamas maar eens

dringend Ganhi’s biografie lezen, en een mea

culpa slaan.

En lokaal? Hier op ’t kleinschalige microniveau?

Onze eigen Lootse politieke meningsverschillen?

Debatteer erop los, dames en heren van

de gemeenteraad, want de vrucht van een

goed debat is altijd rijper dan de pit die men

plant. Maar vooral: doe het met stijl. Le style

est l’homme même, zei ooit de Franse bioloog

Buffon, and I, for one, zeg ik met de Engelsen,

wil dat graag geloven. In inhoud verschillend,

maar in gratie één. Voilà, en zo samen de

toekomst in.


MOTIEF

N O 7

om langer in bed te blijven:

“Ik zit nog vast op kantoor”

Elk motief is goed

om in een Sleepy bed

te blijven, want Sleepy

biedt u slaapoplossingen

op uw maat. Met bedbodems

die perfect op u zijn

afgestemd bijvoorbeeld.

www.sleepy.be

Sleepy GENT-OOSTAKKER

Antwerpsesteenweg 1124 - 9041 Gent-Oostakker - Aan afrit 3 van de R4, richting Zelzate - Tel. 09/355.98.01

Di-Vr : 9u30 - 12u • 13u30 - 18u30 / Za : 9u30 - 18u / Zo en Ma : gesloten / Open op afspraak.

BOXSPRINGS BEDTEXTIEL DONSDEKENS HOOFDKUSSENS BEDDEN MATRASSEN

More magazines by this user
Similar magazines