ERESCHULD AAN DE OMGEBRACHTE JOODSE ... - Rotterdam

rjb.x.cago.com

ERESCHULD AAN DE OMGEBRACHTE JOODSE ... - Rotterdam

gene, die er nog niet geweest is, die nog niet heeft aanschouwd het

boze werk dat onder de zon geschiedt'.

In het boek Ezechiël lezen wij het aangrijpende visioen van de

dorre beenderen. De profeet wordt door de hand des Heren in

den geest in een vallei gebracht, die vol dorre beenderen is. Daar

beleeft hij de regeneratie der gestorvenen, die ten slotte een nieuwe

geest krijgen. Wie wel eens de foto's van de uitgemergelde lichamen

der gestorvenen in de concentratiekampen heeft gezien, kan

zich voorstellen wat Ezechiël in dit dodendal heeft beleefd. Hij zal

met de profeet hebben gedacht (Ez. 37:4): 'Alleen God weet of

hieruit ooit nog nieuw leven zal ontstaan'. En zie, nauwelijks drie

jaar na het einde van Auschwitz ontstaat de Staat Israël, een vitaal

volk met een nieuwe geest. Dit wonder, waarvan wij getuigen waren,

heeft velen van ons weer geleerd wat waarlijk lachen en huilen,

kortom wat leven is. Juist omdat Rotterdam en Israël elkaar

zo veel te zeggen hebben hoop ik vurig dat de plannen van de afdeling

Rotterdam van het Genootschap Nederland-Israël om in

1968 bij het twintig-jarig bestaan van de jonge staat een Israëlweek

te organiseren, verwezenlijkt zullen worden.

Mijnheer de voorzitter, u heeft gelijk als u zou zeggen dat deze

toespraak geen logisch opgebouwd betoog is. Maar misschien

moeten wij het juist van inconsequenties hebben. Het mooie van

Jules Verne's roman 'Michael Strogoff, koerier van de Tsaar' vind

ik, dat hij een consequent verhaal met één inconsequentie zin en

leven geeft. De keiharde tsarenkoerier komt op een gegeven ogenblik

in handen van vijanden, die hem met een gloeiend ijzer het

licht uit de ogen willen branden. Als goede Rus blijft Strogoff

onbewogen... tot hij zijn oude moeder ziet, wat hem de tranen

in de ogen brengt. Het is de enige inconsequentie in dit boek: dat

zó'n man huilt. En het gloeiende ijzer wordt hem tegen de ogen

gedrukt... doch later blijkt dat het Michael niet blind heeft gemaakt,

want de oogballen bleven beschermd door een wal van

tranen. Zoals die ene inconsequentie die man en die roman heeft

gered, zo moeten wij taai blijven vertrouwen op die inconsequenties

die zijn als de tranen van iemand die geen tranen heeft, als

een nee, dat onherroepelijk ja wordt, als het glorieuze happyending

van een repeterende breuk van een volk dat uit zijn as herrijst

en als een teken en een zegen in ons midden zal zijn tot aan

het einde der tijden.

208

More magazines by this user
Similar magazines