1 01 Het gevecht om het publieke domein - Bureau Beke

beke.nl

1 01 Het gevecht om het publieke domein - Bureau Beke

Agressie en onveiligheid in openbaar vervoer 115

gewoon een debriefing na afloop van de dienst zoals dat bij controleurs

in Den Haag gebruikelijk is. Zo’n debriefing is goed voor het werk èn voor

het personeelslid: door het bespreken van de voorvallen die iemand hebben

geraakt worden de emoties eerder verwerkt.

Inmiddels is door de zojuist geschetste ontwikkelingen de kans op

controle in de trein danig gedaald. Voor een rit van een half uur buiten

de Randstad wordt deze kans geschat op gemiddeld 50%, voor een rit van

eenzelfde duur binnen de Randstad wordt de kans geschat op gemiddeld

25% en ’s avonds nog aanzienlijk lager. De weinig frequente perroncontroles

hebben op die kans nauwelijks een verhogend effect. De lage

pakkans heeft een duidelijke weerslag op het gedrag van sommige reizigers.

Een categorie reizigers maakt bewust misbruik van de geringe

controlekans en reist zwart. Ten aanzien van deze categorie bestaat de

kans op agressief gedrag als zij onverwacht wel wordt gecontroleerd. Een

andere categorie reizigers voelt zich door het niet of nauwelijks verschijnen

van de conducteur onveilig. Dit gegeven gecombineerd met de verlaten

stations waar het ’s avonds niet goed toeven is, heeft er toe geleid

dat een aantal reizigers voor wat betreft de avonduren de NS de rug heeft

toegekeerd. Dat dit aantal niet onaanzienlijk is, kan worden afgeleid uit

de door NS zelf geconstateerde afnemende belangstelling voor het

avondretour. De beslissing om op grond hiervan deze kaartsoort maar af

te schaffen, kan de vicieuze cirkel, die leidt tot minder vervoer ’s avonds,

alleen nog maar versterken.

Een laatste reden waarom sommige reizigers zich ten opzichte van NS

personeel agressief gedragen is gelegen in het feit van de gebrekkige

dienstverlening en geringere betrouwbaarheid. Tussen de tien en twintig

procent van de treinen is te laat. Niet alleen raakt hierdoor de uitdrukking

het loopt als een trein’ in onbruik, maar, erger nog, missen reizigers

als gevolg van die vertragingen hun aansluitende trein. Het zal niet verbazen

dat als dit veelvuldig gebeurt, deze reizigers hun vertrouwen in de

NS kwijtraken. Vooral als de informatie bij dit soort onregelmatigheden

onder de maat blijft, kan de spanning die dat bij overigens beheerste en

beschaafde reizigers oproept, leiden tot agressie jegens het NS personeel.

Soortgelijke agressie is te verwachten in die gevallen waarin mensen in

overvolle treinen – als gevolg van tekort aan personeel (hoog ziekteverzuim)

of aan materieel – op elkaar gepropt staan of in het geheel niet

mee kunnen.

Het moge duidelijk zijn dat deze situatie om oplossingen vraagt. Indien

deze te lang uitblijven, zullen steeds meer mensen het openbaar

vervoer mijden. Dat is een maatschappelijk ongewenste ontwikkeling.

Immers, het openbaar vervoer vervult niet alleen in verkeerstechnische

zin een maatschappelijke functie (waar zouden wij zijn zonder de trein?)

maar ook een maatschappelijke. In het openbaar vervoer bestaat namelijk

nog de mogelijkheid dat mensen van verschillende sociale gelaagdheden

met elkaar in contact komen. En dit is zeker niet de meest onbe-

More magazines by this user
Similar magazines