1 01 Het gevecht om het publieke domein - Bureau Beke

beke.nl

1 01 Het gevecht om het publieke domein - Bureau Beke

Hooligans en het publieke domein 89

Wanne-be’s

De groep wanna-be’s is groot (soms meer dan honderd personen) en eigenlijk

‘verdienen’ zij het label hooligan (nog) niet. Ze zijn heel jong

(veelal strafrechtelijk minderjarigen) en in deze groep vinden we ook –

kleine aantallen – meisjes. Voor deze groep die vooral uit is op sensatie

en kicks is het voetbal de arena waar alles gebeurt (De Vries, 1998). Ze

willen er letterlijk en figuurlijk bij zijn als ‘het’ gebeurt! Deze groep zorgt

ervoor dat het erop lijkt (optisch) dat er veel hooligans zijn rond een

wedstrijd waar rellen zijn uitgebroken.

Na de wedstrijd zoeken ze bij voorkeur de locatie op vanwaar de supporters

van bezoekende clubs – per bus of trein – vertrekken. De massaliteit

van de groep is een lastig gegeven voor de politie wanneer het gaat

om optreden en handhaving van de openbare orde en veiligheid. De

groep pleegt echter nauwelijks strafbare feiten en bestaat vooral uit ‘kijkers’

en slechts zelden uit ‘gooiers’. In deze groep is er nauwelijks sprake

van alcohol en druggebruik en ook hebben dergelijke jongeren nauwelijks

antecedenten.

Hooligans op zoek naar een tegenstander: de verplaatsing naar

het publieke domein

Hamvraag is waar de confrontaties bij uitstek plaatsvinden en in hoeverre

er een verplaatsing is naar het publieke domein. Met uitzondering

van de wanne-be’s zou gezegd kunnen worden dat het voetbalstadion en

de directe omgeving van het stadion de laatste jaren steeds minder als

arena fungeert voor voetbalcriminaliteit (Bormans, 1996; Adang, 1997;

Groenevelt e.a.; Bol e.a., 2000; Bieleman e.a., 2000; Roversi, 2000). Hoe

komt het nu dat er sprake is van een verplaatsing naar het publieke domein?

In de eerste plaats is het belangrijk om te constateren dat voetbalcriminaliteit

over het algemeen niet veroorzaakt wordt door gebeurtenissen

op het veld zoals scheidsrechterlijke beslissingen of gewelddadig gedrag

van spelers onderling. De aanwezigheid van rivaliserende

supporters is de belangrijkste drijfveer voor hooligans om zich schuldig

te maken aan geweld en rellen (Hoogerwerf, 1996; Adang, 1998, 1997).

In de tweede plaats beschikken met name de hardcore hooligans over

contacten met zowel rivaliserende als bevriende sides. Rellen worden

dan ook steeds vaker door een toenemende onderlinge afstemming en

organisatie gepland en geregisseerd. Op dit punt is er samenwerking tussen

supportersgroepen en wordt er gebruik gemaakt van alle moderne

communicatietechnieken (Adang, 1997; Ferwerda e.a., 1998; Van der

Torre e.a., 1999; Bol e.a., 2000; Van der Torre en Ruitenberg, 2000). De

samenwerking tussen sides beperkt zich overigens niet alleen tot het nationale

niveau, maar is ook grensoverschrijdend. Bekend voorbeeld is de

vriendschapsband tussen vak PP van FC Twente en de side van Schalke

More magazines by this user
Similar magazines