BR-219 (NL) - ESA

esa.int

BR-219 (NL) - ESA

BR-219 (NL)

Uitgever: ESA Publications Division, ESTEC, 299, 2200 AG Noordwijk, Nederland

Vertaling: Lies Hoogakker, René Demets, Sander Koenen, Sander Verkerk, Sandra Schreiber

ISBN: 92-9092-947-2

ISSN: 0250-1589

Gedrukt in Nederland

©2005 European Space Agency


Keulen, Duitsland.

Europees Astronautencentrum.

Eindelijk begint mijn nieuwe leven!

ESA astronaute, super!

Spannende nieuwe avonturen

in het vooruitzicht...

Frank De Winne geeft vandaag een nabeschouwing op

zijn vlucht naar het internationale ruimtestation. Daarom

hebben we je juist vandaag naar het EAC* laten komen.

*EAC = European Astronaut Centre

Hallo Tania! Hartelijk welkom in het Europese

Astronautencentrum.

Dank u wel! Ik ben heel blij er nu bij te horen.

Nu kunnen we meteen jou als onze nieuwe Europese astronaute voorstellen.

Vandaag bezoeken ook schoolkinderen ons centrum.

Die willen je vast veel vragen stellen.


Ha die Tania!

Ik hoop dat je samen met ons heel snel de ruimte in mag.

Dank je wel Frank! Nog van harte gefeliciteerd met

je Odissea-vlucht!

Wat moet je studeren om astronaut te worden?

Hallo, hoe gaat het ermee? Welkom bij het

Europese Astronautenkorps.

Ik stel voor dat je nu de leerlingen ontmoet die ons vandaag

bezoeken. Goed?

Met alle plezier,

Jean.

Jammer genoeg bestaat er geen school voor astronauten. Als er nieuwe

astronauten nodig zijn, doet de Europese ruimtevaartorganisatie een oproep

voor kandidaten en maakt een selectie.


* 2004

De kandidaat moet gestudeerd

hebben, enkele jaren beroepservaring

hebben en de Engelse taal zeer goed

beheersen.

Wat heb jij gestudeerd Tania? Ik ben gevechts- en testpiloot

en ook nog ingenieur.

Bovendien moet je kerngezond zijn want de

medische eisen zijn erg streng.

Momenteel bestaat het korps uit dertien

astronauten*. Het zijn piloten, dokters,

wetenschappers, ingenieurs...

Ik heb meerdere psychologische testen moeten ondergaan waarbij de nadruk lag

op sociale vaardigheden, teamwork, crisismanagement, enzovoorts.

Zoals Hervé van de afdeling opleidingen al zei: er bestaat geen school voor

astronauten. Om astronaut te worden moet je studeren, hard werken en

veel geduld hebben.


De eisen zijn erg streng. Duizenden kandidaten bieden zich aan,

slechts een paar blijven over.

Nu begint voor mij de basisopleiding die mijn Europese

collega ‘s al achter de rug hebben. Die training vindt

hier plaats, in het astronautencentrum.


Zin in een korte rondleiding door het gebouw?

Graag, ik ben

benieuwd wat je me

gaat laten zien.

De ATV*-Module is een onbemand Europees transportvoertuig

waarmee alle zaken worden vervoerd die nodig zijn om te

kunnen wonen en werken in het ruimtestation. De ATV wordt

op een Ariane-5 raket vanaf Kourou gelanceerd.

Zodra de ATV aan het ruimtestation is gekoppeld,

kun je naar binnen...

* ATV: Automated Transfer Vehicle

In de hal staan alle trainingsmodellen van de Europese bijdragen aan het

ISS. Elk bemanningslid van het ruimtestation moet die kennen.

Vanuit het ruimtestation houden de astronauten het naderen van

de ATV in de gaten. Bij onregelmatigheden kunnen ze dit proces

onderbreken. Deze spannende situatie oefenen we hier.

...en de apparatuur uitladen die zich in deze transportkisten bevindt.

Zo wordt het ruimtestation herbevoorraad met water en lucht vanuit

het vrachtschip.


In het ISS* bevindt zich ook een

Europees laboratorium, de zogenaamde

Columbus-module, waar wetenschappelijke

experimenten worden uitgevoerd.

Dit is het trainingsmodel.

*ISS: International Space Station

– internationaal ruimtestation

Bovendien zijn er simulators voor elk “Payload Rack“ (installatierek

met verschillende wetenschappelijke apparaten) dat zich aan boord

bevindt. Dit hier is het “Biolab Rack”, waarmee ingewikkelde biologische

experimenten in de Columbus-module kunnen worden uitgevoerd.

Wauw!

Zullen we nu het bassin voor de

duiktraining bekijken?

Jazeker!

Hier kunnen de astronauten aan het gevoel van

gewichtloosheid wennen.

In het EAC trainen alle internationale teams die naar het

ruimtestation vliegen voor de Europese modules en met de

apparatuur van het ruimtestation.


Al de volgende dag begint Tania met haar basisopleiding.

Theorieles. Zelfstudie aan de computer.

...en met een tweede impuls vlakbij het punt dat het verst van de

aarde verwijderd ligt -het apogeum- kun je het aanvliegtraject meer

cirkelvormig maken.

Eens kijken hoe de temperatuurregeling

van het ruimtestation functioneert.

Fitnesstraining. Praktijktraining. Taalles.

Duiktraining.

Tijdens het duiken mag je nooit je adem

inhouden, duidelijk? Dit keer gaan we tot

een diepte* van tien meter.

* Diepte van de Neutral Buoyancy Facility (NBF), het duikbassin van het EAC

Dat is geweldig, ik adem onder water en heb het gevoel

gewichtloos te zijn...


Tania moet ook een survivaltraining volgen.

Bij deze training leert de astronaut overleven in moeilijke omstandigheden voor het geval dat

een Sojoez-capsule buiten de voorspelde landingszone terechtkomt.

Een schuilplaats bouwen.

Het gebruik van de overlevingsuitrusting die zich aan boord

van de Sojoez-capsule bevindt en de evacuatieoefening bij een

landing op het water.


Aan boord van de Zero-G Airbus wordt zij vertrouwd gemaakt

met de uitdaging van het werken tijdens gewichtloosheid.

Gewichteloosheid

We stijgen onder een hoek van 47 graden, zetten

de motoren stil en volgen dan een parabolische baan.

Gedurende ongeveer twintig seconden zijn het vliegtuig

en de volledige bemanning gewichtloos.


Aan het einde van de basisopleiding

ontvangt Tania haar diploma uit handen van

het hoofd van het opleidingscentrum.

Nu wordt zij overgeplaatst naar het technische centrum van

ESA in Noordwijk, waar zij zal meewerken aan de ontwikkeling

van het Europese Columbus-laboratorium.

Kan de camera tijdens het naderen op

afstand worden bediend?

In de stofvrije ruimte neemt Tania

deel aan de eindcontrole van het

vluchtmodel van “Biolab”.*

* Hier gaat het om een toestel dat zij

aan boord van het ruimtestation gaat

gebruiken.

Dank je wel,

Hans!

Training voor de ATV.

Het is belangrijk zo nauwkeurig mogelijk te

bepalen vanaf welke afstand de bemanning

de ATV nog kan manipuleren.


Zes maanden later traint Tania met een internationale groep van astronauten om vertrouwd te raken met de technische systemen van het ruimtestation.

Dit is een onderdeel van de “Voortgezette Training”, die wordt gedaan voordat een astronaut voor een bepaalde vlucht wordt uitgekozen.

In het Johnson Space Center in Houston (Texas) wordt allereerst kennis gemaakt met de Amerikaanse module.

Sel payload on, sel execute, check locker 1 power on.*

* Kies: stroom inschakelen, kies: uitvoeren, en controleer of de stroomtoevoer van kast 1 in orde is.

Dat is elke keer weer

indrukwekkend.


In het NBL* leert zij omgaan met het Amerikaanse ruimtepak voor de ruimtewandelingen.

“All tethers secured to the

handrail.”*

*Alle veiligheidslijnen geborgd aan de handgreep.

*Neutral Buoyancy Laboratory = duikbassin.

Tja, het ziet er naar

uit dat ik enkele

uurtjes niet aan

mijn neus zal kunnen

krabben.

Tania wordt in het twaalf meter diepe bassin neergelaten,

waarin zich een model van het ruimtestation op ware grootte

bevindt.

Roger, Tania you are “GO” for the

translation.**

**Alles in orde, Tania, je kunt verder met

de volgende stap.


Na een paar weken keert Tania terug

naar Europa.

We zien haar terug in het Europese Astronautencentrum in Keulen.

Oefencursus voor het Columbus-laboratorium en trainingen met de simulator.

Werkprotocol aan de FSL-simulator.*

*Fluid Science Laboratory

(laboratorium voor vloeistoffysica)

In de ATV-trainer bootst Tania het overbrengen van het drinkwater naar het ISS na.


In de daarop volgende lente vliegt Tania naar Sterrenstad, in de buurt van Moskou.

Daar maakt ze kennis met de Russische modules van het

ruimtestation...

... en de Sojoez-simulator.

Hier heeft zij de kans om haar kennis van de Russische taal, die ze tijdens de basisopleiding leerde, in praktijk te brengen.

*Goed. Hebben jullie dat begrepen? We

zien elkaar over één uur bij het duikbassin.


Van Moskou gaat de reis naar Japan. Na een lange vlucht van bijna

tien uur komt ze aan bij het ruimtevaartcentrum Tsukuba, dat

ongeveer vijftig kilometer ten noordoosten van Tokio ligt, aan de

voet van de berg Tsukuba.

Hè, hè, eindelijk bij de Astronaut

Training Facility (ATF) van JAXA.*

Ik verheug me erop kennis te maken

met mijn Japanse collega’s.

*Japanese Aerospace Exploration Agency = Japanse ruimtevaartorganisatie

Dat is het “WETS”*. In het duikbassin zie je het model van de

Japanse module aan het ISS, de JEM (Japanse Experimentele

Module) die men in Japan “Kibo” noemt, wat “Hoop” betekent.

*Weightless Environmental Test

System = Testsysteem voor

Gewichtsloze Omstandigheden

Twee weken lang krijgt Tania, samen met haar collega astronaut Léopold Eyharts, een intensieve opleiding over de JEM systemen

en de Japanse experimenten. Léopold is in Japan om opgeleid te worden tot “Kibo module-specialist”.

Al onze experimenten zijn ondergebracht in de rekken “Saibo”,

“Taikiro”, “Ryutai” en “Kobairo”.

Hier staat Tania bij het apparaat voor

celbiologische experimenten van het “Saibo” rek.


Aan het einde van haar

opleiding voor gevorderden

wordt Tania opgeroepen om

een Europese ruimtevlucht te

gaan ondersteunen.

Kosmodroom in Bajkonoer,

Kazachstan.

Een Europese collega van Tania in het gezelschap van twee kosmonauten.


Precies op schema stijgt de

Semjorka-raket met een denderend

lawaai op.

Ik hoop dat ik snel aan de

beurt ben.

Terwijl de Sojoez-capsule op weg naar het ruimtestation is en daar aankoppelt, is Tania aanwezig in het controlecentrum “TsUP” in Koroljov,

een voorstad van Moskou*.

*TsUP: Tsentr Oepravléniya Poljotam = vluchtleidingscentrum.

Zij is daar “Crew Interface Co-ordinator” (of CIC) en draagt er zorg voor dat de communicatie met haar Europese collega in de ruimte goed verloopt.

OK, Pedro, here are the recommendations for today’s activities.**

Roger, Tania, go

ahead.***

**Goed, Pedro, hier is het werkschema dat we voor vandaag willen voorstellen. ***Begrepen, Tania, laat maar horen.


Aan het einde van de missie reist Tania naar de steppe in Kazachstan. Dit keer om ondersteuning te verlenen bij de terugkeer van de bemanning.

Alles in orde, Tania, we vertrekken. Ze zijn zojuist met het

afremmen begonnen.

Op tienduizend meter hoogte en vijftien

minuten voor de landing opent de

hoofdparachute van de Sojoez zich.

Alles in orde, ik ontvang

hun radiosignaal.

Pas op! De schok

van de landing.

Na het loskoppelen van de modules dringt de capsule de

steeds dichter wordende atmosfeer binnen.


Nog even volhouden, we halen

jullie eruit!

OK, voorzichtig...

Wauw

, die moeten wel

stevig door elkaar geschud zijn

daarbinnen.

Eindelijk, het luik is open...

Tania! Goed weer eens een bekend gezicht te zien!

Welkom terug op de blauwe planeet en

gefeliciteerd met je prachtige missie!

Hallo Pedro!

Een uurtje later vliegt Tania, samen met de bemanning, in een helikopter

naar Astana, de hoofdstad van Kazachstan.

Hoe voel je je, Pedro?

Mijn benen voelen nog een beetje

zwaar, maar verder voel ik me goed.


Daar zijn ze. Nu zal ik

haar het goede nieuws

kunnen overbrengen...

Hallo Michel!

Tania?

Beste Tania, het is nu offi cieel!

Je bent uitgekozen voor een

wetenschappelijke missie naar het

internationale ruimtestation! Je

zult over achttien maanden met de

Amerikaanse shuttle vliegen.

Pak je koffers. Over twee

weken ga je naar Houston.

Jaaa!

Zoals we net hebben vernomen is er een Europese astronaute voor een Amerikaanse shuttlevlucht uitgekozen. Het gaat hierbij om een

tiendaagse missie naar het internationale ruimtestation. Tijdens de missie zal Tania Bradley verantwoordelijk zijn voor een belangrijk

wetenschappelijk programma.


Vervolgens moet Tania een omvangrijk programma in de verschillende trainingscentra van de internationale partners doorlopen.

Houston.

Keulen.

Vreselijk, ik zal nooit aan deze

tijdsverschillen wennen!...

Sterrenstad.


Zes maanden later in het Johnson Space Center van de NASA in Houston, enkele weken voor de grote reis...

Tania ondergaat een test als boordcommandante in de

Motion Base Shuttle Simulator, een beweegbare simulator

van de space shuttle.

Plotseling...

Roger, two-engine RTLS abort.

Two-engine RTLS checklist:

abort mode is RTLS. Abort

button pushed*

* Begrepen, RTLS met twee

motoren. Missie afgebroken.

RTLS checklist-commandoknop

RTLS ingedrukt.

Wat is dat...?

Motor drie is uitgevallen!

Goed. Dit keer dus geen vlucht de

ruimte in. Ik ben op de terugweg

naar Kennedy Space Center om de

shuttle te landen. Nu komt het op

jou aan, Tania...

Op 45 kilometer hoogte worden de SRB’s of Solid Rocket

Boosters (vastebrandstofraketten) volgens plan afgeworpen.

*We bevestigen dat de SRB’s afgeworpen zijn.

Houston, Atlantis, we

confi rm SRB separation.*

Houston, Atlantis, number three main engine

has failed.*

OK, Atlantis, you are “GO” for a two-engine

RTLS abort.**

*Motor nummer drie is uitgevallen.

**OK, Atlantis, breek de missie af en ga verder met de

RTLS op twee motoren. (RTLS: Return To Launch Site =

terugkeer naar de lanceerbasis)

Enkele minuten later tijdens een handmatige,

perfecte landing...

Atlantis, control, gear

down, over.*

Roger, gear down and

locked.**

Main gears at ten feet...fi ve

feet...four feet... two feet...

one, contact.***

*Landingsgestel uitgeklapt

**Landingsgestel is uitgeklapt en vergrendeld.

***Landingsgestel op tien voet ... vijf voet... vier

voet ... twee voet... één, contact.


En, Bill?

Bravo Tania, dat heb je goed

gedaan! Je bent er klaar voor!

Staat je vlucht nog steeds

gepland voor 18 juli?

Kent wil je direct spreken.

Kent?

Door de problemen die zich op

‘t ogenblik in het ruimtestation

voordoen is het doel van je

vlucht veranderd.

Binnen

Voor de reparaties zijn de

ruimtewandelingen belangrijker.

Je wetenschappelijke missie is

geschrapt. Je vliegt niet.

Wat?

Ja. Na deze intensieve

training kan ik bijna niet

meer wachten om ècht de

ruimte in te gaan.

Dat kan toch niet waar

zijn... Alles valt vlak voor

de lancering in duigen!

Ja?

Ah, Tania. Ik heb slecht

nieuws voor je...

Tania!

?

Het spijt me Tania, het is

uitstel, geen afstel.

Je wordt zo snel mogelijk

weer opgeroepen.


Met een gebroken hart vliegt Tania een paar weken later met

de T-38* naar het Kennedy Space Center in Florida, om bij de

start van haar vrienden en oud collega’s/bemanningsleden te

zijn.

*Northrop T-38: tweepersoons straaltrainer van de

Amerikaanse astronauten.

Onbegrijpelijk dat de shuttle

zonder mij vertrekt...

Alle moeite voor niks! Ik heb het

eigenaardige gevoel voor niets te

deugen... Astronaut zijn levert

soms helemaal niets op.


De volgende dag...

T minus seven... we have the go for the main engines start... three...two....one...*

Alweer een lancering die ik alleen maar

vanaf de grond kan volgen... Zal ik er ooit

bij horen?

Zes maanden later. Tania is op kantoor in het EAC.

OK, ik hou de derde week van

januari vrij om aan de duiktraining

deel te nemen.

Dat zorgt voor een beetje

afwisseling in mijn kantoorwerk...

Sorry, Tania, maar...

?

Veel geluk, jongens!

.... Je duiktraining is geschrapt!

Waarom nu

weer??

* T min zeven ... de hoofdmotor kan worden gestart ... drie ... twee ... één ...


Het MCOP* heeft je voor de volgende

lange missie naar het ISS opgeroepen.

*MCOP Multilateral Crew Operations Panel = Afdeling die zich met de oproepen bezighoudt.

Gefeliciteerd Tania. Je geduld wordt

beloond. Je hebt het verdiend. Bravo!

Dank je

wel, Michel.

En bovendien mag je drie

ruimtewandelingen maken!

Wauw! Geweldig...!

Het lijkt wel of ik droom.

Dat is meer dan ik voor

mogelijk hield!

Goed, ik hoop dat dit keer alles wèl doorgaat...


Nu worden de trainingen intensiever. Er komen ook trainingen voor de ruimtewandelingen en simulaties in de Sojoez-capsule bij.

Dit keer zal Tania vanaf Bajkonoer naar het ruimtestation worden gelanceerd.


De dag van de lancering in de steppe van Kazachstan.

Vooruit Tania! Zet hem op!!

Dit keer lukt het!

Binnen twee uur ben

ik in de ruimte!

Ze heeft zeer veel gepresteerd sinds ze bij

ons in het EAC arriveerde. We kunnen trots

op haar zijn!


Acht minuten na de start bevindt de

ruimtecapsule zich in een baan om de aarde.

Wat een uitzicht!

Dat is... dat is onbeschrijfelijk!

Dit is mooier dan ik ooit had kunnen dromen.

Tania, just have a look outside! This

is our very fi rst sunset!**

**Tania kijk eens naar buiten! Dat is onze allereerste

zonsondergang!

Na een tweedaagse reis en vierendertig aardomwentelingen koppelt de

Sojoez-capsule aan bij het internationale ruimtestation.

*Mission Control Center - Houston

Tegelijkertijd in het medisch controlecentrum van het EAC.

Ik heb juist een bericht van Ulrich gekregen. Na zijn eerste

gesprek met Tania kan hij bevestigen dat ze zich goed voelt

en dat ze gewend raakt

aan de gewichtloosheid.

Hoe zijn de omstandigheden aan boord?

Alles is in orde Filippo, Tania

bevestigt dat de temperatuur

en de luchtvochtigheid

normaal zijn.

Dank je wel Volker, ik geef de informatie door aan de arts van

de ISS Crew in het MCC-H*.

Met een snelheid van 28.000 kilometer per uur

vliegen de astronauten in anderhalf uur rond de

aarde en beleven dus zestien zonsopkomsten en

zonsondergangen per dag.

En eindelijk maken de astronauten kennis met de huidige

bewoners.

Hallo Tania! Welkom aan boord!


Zo leert Tania haar nieuwe thuis voor de

volgende zes maanden kennen.

En onmiddellijk begint ze met

het omvangrijke dagprogramma.

Het is gewoon geweldig om rond te zweven door dit

reusachtige ruimtestation. De bewegingsvrijheid is

verrassend, maar tegelijkertijd vanzelfsprekend.

Enkele weken later is de spanning groot, want de eerste ruimtewandeling

staat te gebeuren.

Wauw!

Dat is gewoon geweldig!

180 Graden pure schoonheid!

En ik ben niet meer dan een

kleine satelliet van de aarde...


Tijdens dit lange verblijf in de

ruimte heeft Tania geen tijd om zich

te vervelen. Ze zal een omvangrijk

wetenschappelijk programma uitvoeren

in de Columbus-module en drie

spectaculaire ruimtewandelingen maken.

EINDE

Tekeningen: Pierre-Emmanuel Paulis

Boek & Tekst: Hervé Stévenin, Jean Coisne, P-E. Paulis

Kleuren: Françoise Pirart en Alain Maury


Astronaut worden?

De komende jaren zal het leeuwendeel van de Europese bemande ruimtemissies bestaan

uit vluchten naar het internationaal ruimtestation (ISS). Tegen eind 2004 hadden reeds

zeven astronauten van ESA (European Space Agency) een vlucht naar het ISS volbracht.

Meer missies zullen volgen.

Geduld en volharding

Er bestaan geen speciale scholen voor ruimtevaarders. De organisaties die het ruimtestation

bouwen - NASA, CSA, FSA, JAXA en ESA* – kiezen elk hun eigen astronauten. Ze maken

onderling afspraken over de uit te voeren missies en zorgen samen voor de noodzakelijke

opleiding.

De behoefte aan astronauten wordt bepaald door het type ruimtevoertuig, het doel van de

missie en de mate waarin een bijdrage geleverd wordt aan het programma van het ISS. Zo

levert ESA, omdat zij niet over een eigen lanceercapaciteit beschikt, voor bemande vluchten

een kleinere bijdrage aan de missies dan NASA, die op elke shuttlevlucht zeven astronauten

kan vervoeren. Zo kan Rusland aan boord elke Sojoez drie kosmonauten laten vervoeren.

NASA heeft voor haar meest recente astronautenklas in mei 2004 elf kandidaten

geselecteerd. Ze zijn ingedeeld in drie groepen op basis van hun expertise:

Piloten: Twee testpiloten van de US Air Force en van het US Marine Corps;

Missiespecialisten: drie ingenieurs van het Johnson Space Center van NASA, twee artsen

(één van NASA) en een commandant van een speciale eenheid van de US Navy;

Specialisten uit het onderwijs: drie leraren wiskunde en natuurwetenschappen.

Ze zijn allen tussen 28 en 43 jaar oud en voegen zich bij de groep van 101 astronauten in actieve

dienst van NASA, van wie, tegen eind 2004, al 51 aan een missie hadden deelgenomen.

Rusland heeft 44 kosmonauten van wie er voor september 2004 al 18 gevlogen hadden.

Het European Astronaut Centre (EAC), dat in 1999 werd opgericht door het samenvoegen

van verschillende nationale astronautenteams van de Europese deelnemende landen, telt

dertien astronauten.

Hoe verloopt de selectie?

Voordat deze astronauten uitgekozen werden, waren de meesten werkzaam als

wetenschapper, ingenieur, arts, of piloot en soms in al die beroepen tegelijkertijd. Het

selecteren van astronauten begint met het uitschrijven van een vacature door een

ruimtevaartorganisatie. Die bepaalt de medische criteria, de leeftijdscategorie, het vereiste

opleidingsniveau, de benodigde werkervaring en hoeveel mensen er nodig zijn. Een

omvangrijke vragenlijst over medische voorgeschiedenis, beroepservaring, werkzaamheden,

motivatie en nog veel meer dient als een eerste fi lter. Veel kandidaten die merken hoe

hoog de lat ligt haken vrijwillig af. Maar stel dat je je niet laat afschrikken en het geduld

kunt opbrengen de lange vragenlijst volledig in te vullen: de eigenlijke race begint daarna

pas echt. Er kunnen maar een paar winnaars zijn!

__________________

*American National Aeronautics & Space Administration (NASA), Canadian Space Agency

(CSA), Russia’s Federal Space Agency (FSA), Japanese Aerospace & Exploration Agency

(JAXA) en European Space Agency (ESA).


Bijna tachtig procent van alle kandidaten wordt na de eerste selectieronde afgekeurd.

Ben je bij de gelukkigen die door deze voorselectie heen komen, dan word je voor een

uitgebreid medisch onderzoek uitgenodigd. Passeer je ook deze ronde met succes dan ga

je verder met een aantal specifi eke lichamelijke testen - de centrifuge, de luchtdrukkamer,

de draaistoel - en de psychologische testen. Deze testen zorgen ervoor dat de groep van

kandidaten steeds kleiner wordt. De fi nalisten worden onderworpen aan vraaggesprekken

waarin de algemene, technische en wetenschappelijke kennis getoetst wordt.

Aanleg voor vreemde talen kan in je voordeel werken. Want Engels en Russisch zijn

vereisten voor de werkzaamheden in het ruimtestation. De uiteindelijke benoeming is in

handen van een speciale commissie.

Eindelijk! Je bent uitgekozen! Hartelijk gefeliciteerd!

Maar je echte opleiding tot astronaut is nog maar nauwelijks begonnen.

De opbouw van de opleiding

Eenmaal geselecteerd volg je een opleidingsschema dat nauwkeurig gedefi nieerd is en dat

voor alle astronauten die naar het internationaal ruimtestation zullen vliegen, hetzelfde

is. Voor de komende jaren zullen deze vluchten de belangrijkste zijn binnen de bemande

ruimtevaart.

Drie stappen

Dit leerplan is opgesteld door de vijf leidende organisaties binnen het ruimtestationprogramma

en opgesplitst in drie stappen:

Stap 1: basisopleiding,

Stap 2: opleiding voor gevorderden,

Stap 3: training voor een bepaalde vlucht.

Laten we de verschillende stappen nader bekijken.


De basisopleiding

Een Europese astronaut in spe volgt gedurende ongeveer een jaar een basisopleiding

bij het EAC (European Astronaut Centre) in Keulen, Duitsland. De opleiding bestaat

uit een theoretisch deel èn een praktisch deel. Behandeld worden, naast algemene

ruimtevaartwetenschap, en hoe het ruimtestation, de Amerikaanse shuttle en de Russische

Sojoez- en Progress- bouw en navigatie capsules. Het leren van de Russische taal is ook

een onderdeel van de basisopleiding. Tijdens de op maat gesneden lichamelijke training

volg je duiklessen in een “neutral buoyancy facility” – een duikbassin – in het EAC, om

gewichtloosheid en eventuele ruimtewandelingen na te bootsen (“extra-vehicular activity”

oftewel EVA). De training omvat een reeks paraboolvluchten in een vliegtuig. Elke keer

dat het vliegtuig stijgt en dan weer daalt tijdens het beschrijven van een parabool, ben je

ongeveer twintig seconden lang gewichtloos.

Tenslotte zijn er de survivaltrainingen voor het geval dat je een noodlanding zult gaan

maken en -zonder hulp van buitenaf- moet zien te overleven in een woestijn, een jungle,

een sneeuwstorm of in het water.

In Europa is de opleiding gebaseerd op zowel de reeds aanwezige wetenschappelijk kennis,

als de technische kennis en de ervaring van de astronauten.

De werkwijze bij NASA is iets anders. Daar duurt de basisopleiding voor nieuwe astronauten,

die ASCAN (aspirant astronaut) genoemd worden, vier jaar. Zij leren bijna dezelfde stof

als de Europeanen, maar zijn daarnaast nog verbonden aan andere ruimtevaartprojecten,

zoals de ontwikkeling of verbetering van uitrustingen. Aan het einde van deze opleiding

zijn ze gediplomeerde “astronauten in actieve dienst”.

In Rusland strekt de basisopleiding van kosmonauten zich over meerdere jaren uit. In

de Russische basistraining komen aan bod: ruimtevaartwetenschappen, kennis van het

ruimtestation, van het bemande ruimteschip Sojoez, van het automatische transportvoertuig

Progress, van ruimtewandelingen en het aanvliegen en aankoppelen in de ruimte. Net

als bij de andere partners horen ook paraboolvluchten, survival- en duiktraining tot de

basis.


De opleiding voor gevorderden

Na de basisopleiding krijgen de astronauten taken toebedeeld waarbij ze de nieuwe

vaardigheden aan de praktijk kunnen toetsen. Ze leveren een bijdrage aan de ondersteuning

van actuele missies, de ontwikkeling van nieuwe astronautenpakken, verbetering van de

bestaande uitrusting en het voorbereiden van ruimtevluchten. Of ze vervullen de functie

van “CAPCOM” (Crew Interface Coördinator), die het contact met de astronauten in de

ruimte onderhoudt.

Tegelijkertijd verbeter je je individuele kennis en vaardigheden. Bijscholing helpt je om

een specialist te worden op het gebied van robotica, EVA, informatica, aanvlieg- en

doktechnieken, het ruimteveer en het ruimtestation zelf. Je kunt tevens aan de opleiding

voor gevorderden deelnemen. Je voegt je bij een groep van internationale astronauten en

oefent het wonen en werken aan boord van het ISS. Samen met je Amerikaanse, Russische,

Europese, Canadese en Japanse collega’s volg je een programma dat wordt afgewerkt

in de trainingscentra van de diverse partners. Je doel is: uitgekozen worden voor een

volgende missie! Meestal word je eerst reserve-astronaut, klaar om in te springen als een

astronaut uitvalt! Als reserve doe je veel ervaring op. Dat helpt weer bij de voorbereiding

op je eigen ruimtevlucht.

Iedere partner is verantwoordelijk voor de training van alle astronauten, voor de onderdelen

die horen bij hun specifi eke bijdrage aan het ruimtestation. Voor Europa zijn dat:

- de bemande Columbus-module;

- de onbemande ATV (vrachtmodule);

- de vier experimentrekken: Biolab (Biologisch laboratorium), FSL (Fluid Science

Laboratory), EDR (European Drawer Rack) en EPM (European Physiology Module).

De training voor gevorderden is samengesteld uit afgeronde onderdelen die een aantal

weken duren en die ingeroosterd worden over een periode van één tot twee jaar. Je

leert alles over de verschillende componenten en onderdelen van het ruimtestation, de

experimenten en de ruimtevoertuigen. Het ruimtestation ontwikkelt snel en er komen

voortdurend nieuwe elementen bij, die je allemaal heel nauwkeurig moet kennen. Maar je

kennis blijft overwegend algemeen en niet gericht op een bepaalde missie.

Je opleidingstijd breng je door op de volgende locaties:

- Houston: (NASA Johnson Space Center),

- Moskou: Sterrenstad (Gagarin Kosmonauten Training Centrum),

- Montreal: Canadees ruimtevaart agentschap (CSA),

- Tsukuba Space Centre, Japan,

- Keulen, EAC (European Astronaut Centre).

Aan het einde van deze fase ben je klaar voor een vlucht naar het ISS. Dit kan een korte

Sojoez-vlucht zijn van acht tot tien dagen, of een langer durende missie (van circa vier

tot zes maanden voor een “increment” vlucht) als lid van de vaste bemanning van het

van het ruimtestation.

De vluchttraining

Goed gedaan! Nu ben je klaar om opgeroepen te worden. In het algemeen word je eerst als

reserve opgeroepen, om indien nodig, iemand uit het vaste team te kunnen vervangen.


Dat gebeurt nogal eens, dus wees paraat! Deze opleiding duurt ongeveer achttien maanden.

Je moet alles weten over het ruimtevoertuig, de werkmethoden en de experimenten die je

zal gaan uitvoeren. Je hebt maar een beperkt tijdschema en veel werk voor de boeg. Tot

drie maanden voor de lancering reis je van het ene trainingscentrum naar het andere.

In Keulen leer je in gespecialiseerde cursussen en trainingssessies hoe de Columbusmodule

en de daar ingebouwde laboratoriumrekken in gebruik moeten worden genomen.

Je werkt daarbij met simulators en modellen. De verschillende experimenten in de rekken

aan boord van de Columbus verbergen voor jou geen geheimen meer. Je hebt er zo lang

op geoefend dat je ze allemaal blindelings kunt uitvoeren!

Je leert ook hoe je toezicht houdt op het aanvliegen en aankoppelen van de onbemande

ATV (Automated Transfer Vehicle). Dit transportvoertuig voorziet de bemanning van het

ruimtestation van water, zuurstof, brandstof en ongeveer vijf ton aan voorraden.


Na deze achttien maanden vliegt het vaste team naar het ruimtestation. Jij keert terug naar

je werkzaamheden bij jouw ruimtevaartorganisatie. Omdat je nu over waardevolle ervaring

beschikt, als lid van een reserveteam, voldoe je aan de voorwaarden om opgeroepen te

worden als lid van een nieuw vast team en sta je als eerste in de rij. Je recente ervaringen

en grondige kennis van het ruimtestation zijn van groot nut voor een toekomstige missie.

Nog even geduld (maar daar ben je ondertussen aan gewend) en de grote dag breekt aan!

Men deelt je mee dat je opgeroepen bent voor een lange vlucht van zes maanden aan

boord van het internationale ruimtestation. Je hebt nu achttien maanden van intensieve

en gespecialiseerde training voor de boeg om je voor te bereiden op het werk dat je te

wachten staat in de ruimte. Een krap tijdschema en veel werk vergen veel van je energie

en je zult heen en weer vliegen tussen de verschillende trainingscentra over de hele

wereld. Tijdsverschil zal je vaste reisgezel zijn gedurende deze achttien maanden.


Eindelijk – de lancering

De lang verwachte dag van vertrek is bijna aangebroken. Het is nu een race tegen de

klok om alle voorbereidingen en cursussen af te ronden, de laatste verbeteringen aan

apparatuur en uitrusting aan te brengen en de procedures af te sluiten. De laatste

technische controles en medische inspecties, nodig om de defi nitieve toestemming van de

speciale commissie te verkrijgen, zijn achter de rug. Je hebt je familie de laatste tijd zelden

gezien. De tijd schijnt sneller te verlopen en iedereen wil wat van je. Je hebt amper tijd

om te denken aan de weinige persoonlijke zaken die je mag meenemen.

Daar zit je dan, terwijl je in je ruimtepak wordt gehesen en omgeven bent door

technici die de laatste controles op je uitrusting uitvoeren. Je wordt je bewust van de

verantwoordelijkheid die op je schouders rust. Deze mannen en vrouwen zijn de laatste

schakels van een lange menselijke keten. Een keten die staat voor jaren van toegewijd

groepswerk om een goede afl oop van de missie die jou is toevertrouwd mogelijk te maken.

Het is vanwege en dankzij jou dat al deze toegewijde mannen en vrouwen deelnemen aan

dit grote avontuur. Diep van binnen weet je dat je er klaar voor bent!


Je werpt een laatste

blik op je familie en staat

voor de laatste keer de pers

te woord. Dan stap je in de bus

die naar het lanceerplatform rijdt.

Je benut de laatste ogenblikken van rust om nogmaals de startprocedures

in gedachten door te nemen. Je probeert je voor te stellen hoe de lancering zal

verlopen. Je collega’s hebben over hun vluchten verteld, over de onvoorstelbare

werkdruk aan boord en over de momenten waarop je zelfs bijna vergeet dat je in de

ruimte bent. Vervolgens de terugkeer op aarde. De enorme aandacht van de media

gedurende de eerste dagen na de landing. De nabeschouwingen met technici en

wetenschappers. Tenslotte de terugkeer naar je eigen ruimteorganisatie om je voor

te bereiden op andere projecten. Andere missies voor andere astronauten.

De deur van het ruimtevoertuig sluit zich nu snel. Nog een laatste keer wuiven,

een laatste bemoedigende glimlach en op weg ben je naar de sterren! Deze

ruimtevlucht brengt je slechts een paar honderd kilometer naar boven, maar dit is

pas het begin. Misschien heb je over enkele jaren de kans naar de maan te vliegen,

of zelfs nog veel verder: naar Mars!

Maar dat is een ander verhaal...

More magazines by this user
Similar magazines