Havana

havana Weekblad
Kijk,
een extremist!
Suriname
Wie herdenkt de
Decembermoorden?
HES-toernooi
Futsal voor het
goede doel
#14 voor de Hogeschool van Amsterdam
1 december 2010
Scooters
Terreur op
wielen

-advertentie-

Te lui om te fietsen 10
Scooterrijders zijn aso’s, luiwammesen met een dikke reet of een combinatie
van beiden. Dat is hoe de meeste fietsers erover denken. En het erge
voor hen is: er komen er steeds meer bij.
‘Ze geloven dat Bouterse is veranderd’ 12
De huidige Surinaamse HvA-student houdt zich eerder bezig met zijn
eigen toekomst dan met de geschiedenis van het land waar zijn roots liggen.
De kans dat veel studenten de herdenking van de Decembermoorden
zullen bijwonen, lijkt dan ook klein.
Fel en fanatiek 14
De opbrengst van het futsaltoernooi georganiseerd door HES-studenten
gaat naar een goed doel. Erg fijn, maar voor de voetballers draaide alles
gewoon nog steeds om de winst.
Dag Leeuwenburg 15
Niet iedereen bij het domein Economie & Management is blij met de
aangekondigde verhuizing naar gebouw Kroonstate, iets voorbij de
Hells Angels en de Bijlmerbajes.
Wennen aan een zwart gewaad 16
Hoe voelt het om een boerka te dragen? En hoe reageren andere
studenten?
Slag om de soeplepel 18
Vijf cateraars bevechten elkaar om straks broodjes te mogen smeren en
de soep te serveren voor de HvA en UvA. Wie maakt de meeste kans?
En verder...
04 nieuws
09 ingezonden
09 vraag van de week
09 column fen
20 havana international
23 passie
24 recensies
25 eten
25 zwartwit
26 gekeurd
26 very short intro’s
27 weekgast
28 afstuderen
Hogeschool Groot Diemen
Het gerucht gaat dat Inholland binnen afzienbare tijd niet meer bestaat.
Iedereen denkt namelijk dat je bij Inholland een diploma krijgt als je erom
vraagt, dat het management niet functioneert, dat studenten er nooit zijn,
dat medewerkers opteren voor een leven lang freewheelen en dat het organisatorisch
een zooitje is. Dat is natuurlijk overdreven maar wortel, tak en
knop zijn wel aangetast. De naam is besmet. Er gaan stemmen op om de
hele boel op te splitsen om vervolgens onder andere namen verder te gaan.
Voor het Amsterdamse smaldeel van Inholland vind ik Hogeschool Groot
Diemen een passende naam. Zonder lidwoord natuurlijk. Wellicht associeert
u het met een eigentijds crematorium. Ik denk dat het cool en klein klinkt.
Ik heb nog wel meer adviezen voor Terpstra, de nieuwe collegevoorzitter
van Inholland. Geef de vertrekkende collegeleden geen gouden handdruk
of afvloeiingsregeling. Laat wel onderzoeken of ze aansprakelijk gesteld
kunnen worden voor alle schade en zoek uit of er iets verhaald kan worden.
Nog een advies? Luister vooral naar die docenten die tot voor kort hun
mond moesten houden. Opereer niet in stilte maar laat dagelijks zien dat
je er bent. Laat horen dat je bezig bent met de verbetering van alles en
iedereen. Zorg dus voor een hele goede afdeling communicatie. Ik vraag
mij wel af waarom Terpstra de baas van Inholland wil zijn? Het lijkt toch
een beetje op het melken van een dode koe. Hoe zou je je trouwens voelen
als je docent bent bij Inholland? Laat je al het gedoe van je afglijden en ga
je gewoon door met je werk? Je hebt net je beoordelingsgesprek met je opleidingsmanager
gehad. Je wilde graag een periodiek erbij maar je kreeg te
horen dat de financiële problemen van dien aard zijn dat iedereen pas op de
plaats moet maken. Broekriem aanhalen. Een paar dagen later lees je in de
krant over de afvloeiingsregeling van Jos Elbers, de voormalige bovenbaas.
Riante regeling, dikke premie, vette auto met tv natuurlijk. Lijm aan zijn
handen als het om geld gaat. In datzelfde artikel staat ook dat een andere
bestuurder graag vertoefde in het grijze gebied van het betere declareren.
Zen en de kunst van het declareren. Dales? Werkt niet meer maar krijgt wel
betaald. Als ik bij InHolland zou werken zou ik razend zijn en waarschijnlijk
niet weten hoe ik daar uiting aan moet geven zonder de wet te overtreden.
Ik denk dat heel veel mensen bij Inholland zich machteloos voelen.
Daar zou Terpstra eerst iets aan moeten doen. Laatste
advies voor Terpstra. Stel wat geld beschikbaar voor
een goed en onafhankelijk hogeschoolblad. Dat
hebben ze bij Inholland namelijk niet. Er is wel een
blaadje maar dat is eigenlijk de scheepstoeter van
het college van bestuur. Een kritisch en onafhankelijk
blad zou een vlag zijn op wat nu nog een
modderschuit is.
Paul van de Water
Hoofdredacteur
inhoud
Havana is het weekblad voor studenten en medewerkers
van de Hogeschool van Amsterdam 1 december 2010 jaargang 16 / #14
Redactieadres Vendelstraat 2, 1012 XX Amsterdam, 020 595 39 91 havana@hva.nl.
Hoofd redactie/management Paul van de Water p.l.van.de.water@hva.nl Eindredactie Wim
de Jong w.de.jong@hva.nl Redactie Carlijn van Donselaar c.van.donselaar@hva.nl, Lisa Hartog
(redactie-assistent), Nina Manuhutu (stagiair), Jeff Pinkster j.pinkster@hva.nl, Ron Santing
r.d.santing@hva.nl, Robert Simon r.simon@hva.nl (Havana International), Annemarie Vissers
a.m.w.t.vissers@hva.nl Medewerkers Miriam Bons, Kim Bos, Kirsten Dorrestijn, Claire van der
Hall, Eveline van Heumen, Anouk Kemper, Kirsten van der Kolk, Rian Lanenga, Thomas van
Manen, Harmen van der Meulen (correctie), Fanny van de Reijt, Linda Slagter, Liza Titawano,
Fen Verstappen Fotografen Bram Belloni, Fred van Diem, Marc Deurloo, Marc Driessen,
Jan-Maarten Hupkes, Friso Spoelstra, Henk Thomas, Bas Uterwijk Coverbeeld Fred van Diem
Illu stratoren Pepijn Barnard, Martien Bos, Enkeling, Aimée Groen, Marc Kolle, JeRoen Murré,
Pascal Tieman Vormgeving Ron Zijlmans Lay-out Death Valley Advertenties Bureau Van
Vliet, Postbus 20, 2040AA, Zandvoort, telefoon 023 571 47 45 fax 023 571 76 80 of zandvoort@bureauvanvliet.com
Abonnementen € 18,15 per jaar, opgave via de redactie-assistent of
per e-mail Drukkerij Dijkman Offset Diemen.
Auteursrecht voorbehouden. Het is verboden zonder toestemming van de hoofdredacteur
artikelen of illustraties geheel of gedeeltelijk over te nemen. ISSN - 1385-5670
De volgende Havana verschijnt woensdag 8 december
havana 3

nieuws
Carlijn van Donselaar / Jim Jansen / Rian Lanenga / Nina Manuhutu / Jeff Pinkster / Ron Santing / Catrien Spijkerman / Annemarie Vissers
Als ambassadeur van de NONA Foundation neemt
oud-Ajacied Bryan Roy een cheque in ontvangst
tijdens de finale van het HES Decathlon Futsaltoernooi
in Sporthallen Zuid. De door student Nimal van Oort
(27, fiscale economie) in 2005 opgerichte foundation
probeert het leven van tienermoeders in Sri Lanka te
verbeteren. Het geld wordt gebruikt om in de nabije
toekomst een tweede opvanghuis te openen. Bryan Roy
prees het werk van Van Oort. ‘Toen ik die leeftijd had, was
ik alleen maar met mezelf en mijn voetbalcarrière bezig.
Heel egocentrisch. Aan deze jongens kunnen we allemaal
een voorbeeld nemen.’ De oud-voetballer van Ajax liet de
zaalvoetballers van de HES ook nog weten dat ‘economie
studeren beter is dan voetballen’. (RL/JP).
Lees meer op pagina 14
‘Wij zijn absoluut geen slechte hogeschool’
De Hogeschool van Amsterdam is door de Keuzegids
HBO Voltijd beoordeeld met een krappe
voldoende. Maar dat betekent niet dat de HvA een
slechte hogeschool is, meent Marcelle Peeters,
directeur Onderwijs & Onderzoek.
Leuk is anders, maar het negatieve beeld dat nu ontstaat
is absoluut onjuist. Ja, de HvA scoort slechter, maar dat
maakt de school nog geen slechte hogeschool. Marcelle
Peeters, directeur Onderwijs & Onderzoek, wil een
belangrijke kanttekening plaatsen bij het onderzoek, dat
jaarlijks wordt uitgevoerd door het Hoger Onderwijs Persbureau
(HOP). Ze noemt dat ‘het Randstedelijke verhaal’.
‘In de Randstad hebben we te maken met ingewikkelde
problemen. We hebben heel veel eerstegeneratiestudenten
en studenten met meervoudige problematiek.’
Drie jaar geleden scoorde de HvA nog bovengemiddeld
in vergelijking met de grote hogescholen, maar net als de
andere grote hogescholen komt de HvA dit jaar uit op een
krappe voldoende: een 5,6. Een enkele opleiding springt
BEST SCORENDE OPLEIDINGEN
Opleiding Score
1 Maritiem officier 80
2 Sport, management & ondernemen 78
3 Toegepaste psychologie 70
4 havana
er als beste van het land uit. Van de grote hogescholen in
de Randstad doet de Haagse Hogeschool het relatief het
beste. De Hogeschool Utrecht en Inholland scoren het
slechtst. Bij de middelgrote scholen voert de Christelijke
Hogeschool Ede de lijst aan. Voor het beste onderwijs
moeten studenten bij de Katholieke Pabo Zwolle zijn.
De afdeling van Peeters houdt zich bezig met de kwaliteit
van onderwijs en onderzoek. Waar nodig ondersteunen
ze domeinen en trekken conclusies uit onderzoeken, zoals
die van het HOP. ‘De HvA kun je niet vergelijken met een
kleine hogeschool, dat is appels met peren vergelijken.
Wij hebben een veel lastigere opdracht, we hebben te
maken met studenten die geen ouders hebben met ervaring
in het hoger onderwijs, met interessante netwerken,
met kasten vol boeken. Deze studenten staan er in veel
gevallen alleen voor. Dat vergt meer inspanning.’
En dan zijn de studenten aan de HvA ook nog eens
zelfbewuster, brutaler en mondiger, voegt Peeters eraan
toe. Een vergelijking met de hogescholen in de Randstad
is wat Peeters betreft eerlijker. ‘In de keuzegids zijn we als
SLECHTST SCORENDE OPLEIDINGEN
Opleiding Score
Bouwtechnische bedrijfskunde 42
Trade management Asia 44
Bedrijfskundige informatica 46
Beeld Bas Uterwijk
Studieboetes in 2011
Studenten die vertraging oplopen worden daar vanaf volgend
studiejaar al voor beboet. Dat blijkt uit een interne
beleidsnotitie van het ministerie van Onderwijs, Cultuur
en Wetenschappen die de NOS heeft ingezien.
Volgens de nieuwe regels mogen studenten één jaar langer over
een studie doen dan ervoor staat. Dat jaar mag maar één keer gebruikt
worden en geldt dus niet voor een nieuwe studie of master.
Voor elk extra studiejaar moet een student 3000 euro extra betalen.
Met de maatregelen wil de overheid het aantal langstudeerders
in vier jaar tijd met een kwart verlagen. Momenteel studeren er in
Nederland zo’n tachtigduizend langstudeerders aan verschillende
onderwijsinstellingen. Volgens de NOS zou de maatregel al in
2012 zo’n 180 miljoen euro moeten opleveren, daarna neemt dat
bedrag af tot 140 miljoen euro per jaar.
Ook de onderwijsinstellingen zelf krijgen een strafkorting. Voor
elke student die te lang over de opleiding doet, wordt de instelling
voor 3000 euro gekort op haar budget. De zogenaamde efficiencykorting
zou in 2012 190 miljoen euro moeten opleveren.
Eerder maakte staatssecretaris Halbe Zijlstra (Onderwijs) al
bekend dat studenten die onterecht of te veel studiefinanciering
ontvangen door te verklaren dat zij uitwonend zijn terwijl ze
nog thuis wonen, hard worden aangepakt. De fraudeurs zouden
kunnen rekenen op een boete van vijftig procent van het te veel
onterecht geïnde geld. Bovendien moeten ze de te veel ontvangen
studiefinanciering terugbetalen. Als studenten voor de tweede
keer de fout ingaan, wordt de studiefinanciering met terugwerkende
kracht stopgezet. Zijlstra kwam opnieuw in het nieuws toen
studenten hem vorige week een petitie met meer dan 100.000
handtekeningen overhandigden. De studenten vinden het onterecht
dat het kabinet bezuinigt op de studiefinanciering, de hogere
studiekosten en het kwijtraken van de ov-kaart voor studenten die
een studievertraging oplopen. De handtekeningen komen voort
uit de ‘minimaal nominaal-actie’ van onder meer het Interstedelijk
Studenten Overleg (ISO) en studentenvakbond LSVb. (JP)
tweede van de vijf grote hogescholen in de Randstedelijke omgeving
uit de bus gekomen. Daar hoeven we ons helemaal niet voor
te schamen.’ De Haagse Hogeschool staat in dat lijstje al jaren op
de eerste plek, en daar wil Peeters de HvA wel mee vergelijken:
‘Wij moeten beter worden. De Amstelcampus kan daarbij helpen,
ook in Den Haag speelt het gebouw een belangrijke rol.’
Toch is het Randstedelijke verhaal maar één kant van het verhaal.
Want inhoudelijke kritiek op verschillende opleidingen in de Keuzegids
poets je niet zomaar weg. Bovendien sluit het onderzoek van
het HOP aan bij de bevindingen van het onderzoek dat opinieblad
Elsevier eerder dit jaar uitvoerde. In dat jaarlijkse onderzoek naar
de kwaliteit van hogescholen in Nederland kwam de Hogeschool
van Amsterdam als slechtste uit de bus. Slechts dertien procent
van de studies aan de Amsterdamse hogeschool werd als bovengemiddeld
beoordeeld.
‘Een ander deel van het verhaal is gewoon dat je de zaken niet
goed op orde hebt,’ geeft Peeters toe. ‘Daar lopen we ook niet van
weg. Snappen we de kritiek, is de eerste vraag. We vergelijken het
met rapporten van de Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie
(NVAO). Opleidingscommissies gaan praten met studenten.’ Heel
vaak gaat de kritiek over de onderwijsorganisatie, licht Peeters toe.
‘Hoe worden roosters opgebouwd, is het studiemateriaal goed
genoeg of zijn de boeken die verstrekt worden onnodig en te duur.’
Zorgen hoeven studenten zich wat Peeters betreft niet maken.
Hun diploma is echt wat waard, dat kan je volgens de directeur
Onderwijs & Onderzoek eenvoudig constateren. ‘Onze afgestudeerde
studenten vinden op korte termijn werk op hbo-niveau in de
regio Amsterdam.’ De nuance, het Amsterdamse verhaal, moeten
studenten wel meekrijgen. De keuzegids is voor Peeters een nuttige
spiegel, maar meer ook niet. (JP)

Beeld Bob Bronshoff
‘Muzikaal talent op
weg helpen’
De Hogeschool van Amsterdam stopt met de organisatie
van muziekwedstrijden voor studentenbands. De stichting
Make More Music gaat zich uitsluitend richten op het begeleiden
van muzikaal HvA-talent.
Toen ze in 2002 begonnen waren er nog nauwelijks wedstrijden
voor bandjes, inmiddels danken hele groepen bands er hun
bestaan aan. ‘Startende bandjes delven het onderspit,’ constateert
Alex van Heeswijk, begeleider van het Centrum voor Ondernemerschap
en oprichter van de stichting Make More Music. ‘Nieuw
talent komt er helemaal niet meer tussen. De winnaar van onze
wedstrijd van vorig jaar staat nu in de finale van de Grote Prijs van
Nederland.’
Van Heeswijk stopt daarom met de organisatie van muziekwedstrijden
voor studentenbands, om zich weer volledig te richten op het
oorspronkelijke doel van Make More Music: muzikaal HvA-talent
op weg helpen. Acht jaar lang organiseerde de stichting namens
de HvA competities in voormalige dochterstad Almere. Vorig jaar
nog in samenwerking met zes andere hogescholen. Maar met het
oog op de resultaten en de overname van de HvA-vestigingen in
Almere door hogeschool Windesheim wordt nu dus een andere
weg ingeslagen.
‘Dat we stoppen met die wedstrijden is helemaal niet zielig, het
is een strategische keuze. Alleen al in Almere worden jaarlijks
vier wedstrijden georganiseerd. Het aanbod is veel te groot, voor
startende bandjes wordt het juist moeilijker. We draaien alles om.’
Dat wil zeggen: studenten kunnen oefenruimtes betrekken en
masterclasses volgen. ‘Ik heb contacten met bekende artiesten,
maar namen ga ik nog niet noemen,’ zegt Van Heeswijk. ‘Dat moeten
avonden worden waarop studenten van alles leren, maar ook
gewoon horen hoe andere artiesten er zijn gekomen.’
Wat Van Heeswijk betreft moet het studenten gemakkelijk gemaakt
worden muziek te maken naast hun studie. ‘Momenteel staat sport
bovenaan, voor muziek moet hetzelfde gaan gelden.’ (JP)
Koningin Beatrix heeft vorige week woensdag de nieuwe bètafaculteit
van de UvA op het Science Park in Oost officieel geopend.
In het bijzijn van burgemeester Eberhard van der Laan en commissaris
van de koningin Johan Remkes zette de koningin de nieuwe
faculteit in werking door op een rode knop te drukken, waardoor
zevenhonderd ballonnen op de binnenplaats met elkaar verbonden
werden en even later het logo van de UvA vormden. Arjan Trommel,
secretaris van de HvA, noemde het een heugelijke dag. Ook voor
studenten van de HvA. ‘Het sportcentrum is er voor HvA’ers, net
als Bureau Kennistransfer. En studenten kunnen hier natuurlijk altijd
doorstuderen.’ (JJ/JP)
Lessen in geluk
Hoe maak je de aarde en jezelf gelukkig? Statisticus
Nic Marks legde donderdagmiddag zijn
wereldberoemde Happy Planet Index uit.
‘Waarom zouden we het succes van een land meten aan
de hand van geld en productiviteit? Daar draait het toch
niet om in het leven? Het leven draait om geluk!’ Het lijken
vreemde woorden uit de mond van een statisticus. Maar
de Brit Nic Marks meent het. Marks werkt bij New Economics
Foundation, een denktank die zich met economie
bezighoudt ‘alsof people en plane’ ertoe doen’. Donderdagmiddag
gaf Marks in het Auditorium van de Leeuwenburg
een enthousiaste lezing waarin hij de studenten zijn
inmiddels wereldberoemde Happy Planet Index uitlegde.
Landen zijn volgens Marks pas echt succesvol als ze
hoog scoren op wellbeing – tevreden inwoners met een
hoge levensverwachting – en laag op het verbruik van
natuurlijke bronnen. ‘Tanzania en Zimbabwe maken de
aarde misschien niet zo unhappy als wij dat doen, maar
de mensen zijn wel een stuk ongelukkiger dan wij. De
gemiddelde levensverwachting is daar bijvoorbeeld 41
jaar.’ Foute boel dus. ‘Aan de andere kant zijn mensen in
Luxemburg behoorlijk gelukkig, maar daar hebben ze wel
heel veel planeet voor nodig,’ zegt Marks, verwijzend naar
de CO 2 -uitstoot en het bronnenverbruik.
Wie doen het wel goed? ‘De diamanten zijn de Latijns-
Amerikaanse landen. Happy lifes that don’t cost the earth
too much. Met als grote winnaar: Costa Rica.’ Marks
lacht triomfantelijk: ‘Hadden jullie niet verwacht hè? Daar
kunnen wij als westerse wereld nog veel van leren.’ Hij
kijkt serieus de zaal in. ‘We zullen onze leefstijl moeten
veranderen.’ Met grafieken laat hij zien wat dat betekent:
een steil dalende lijn. ‘Ons brongebruik moet drastisch
naar beneden. Sta er eens bij stil als je iets koopt: heb ik
Oud-minister van Binnenlandse Zaken Guusje ter
Horst wordt per 1 januari de nieuwe voorzitter van
de HBO-raad. De vacature ontstond na het vertrek
van Doekle Terpstra naar Inholland.
Ter Horst zal de functie tot 1 januari 2012 bekleden. In de
tussentijd zal worden gezocht naar een kandidaat-voorzitter
voor de reguliere periode van vier jaar. De komende
weken wordt het voorzitterschap waargenomen door Geri
nieuws
dit echt nódig om gelukkiger te worden?’
Voor de Britse regering onderzocht Marks aan de hand
van ingewikkelde berekeningen met databases waar je
dan wél gelukkiger van wordt. ‘Hier komen ze, mijn vijf
geheimen voor het bereiken van geluk’. De studenten
gaan rechtop zitten. ‘Investeer in sociale banden: familie,
vrienden, minnaars, mensen met wie je echt intieme
dingen kan delen. Wees actief, ga naar buiten, beweeg.
Wees bewust. Heb je bijvoorbeeld wel door hoe mooi de
huizen zijn in Amsterdam? Laat de dingen tot je doordringen.
Zorg dat je blijft leren. Daarvoor hoef je heus niet
constant cursussen te volgen, een nieuw gerecht koken
is ook leren. En ten slotte: geef. Hoe meer je geeft, hoe
gelukkiger je wordt.’
Met dat soort concrete tips kun je tenminste vooruit,
vinden Selma Ullah en Arno Tromp, beiden student
management, economie & recht die de minor duurzaam
ondernemen & leiderschap volgen. Ze zijn twee van de
ongeveer 150 studenten die op de lezing zijn afgekomen.
Het auditorium is verre van vol. ‘Ik denk dat het onderwerp
duurzaamheid en bronnenverbruik niet zo leeft onder
studenten,’ zegt Arno.
‘Eerlijk gezegd hadden wij ook nog nooit van Marks
gehoord,’ geeft Michael Bosscha toe. Michael is voorzitter
van De Lax, de sociëteit van de ASVL, die de bijeenkomst
organiseerde samen met andere studentenverenigingen
zoals SOL uit Leiden. ‘Wij worden altijd als een zuipvereniging
gezien, we wilden nu wel eens iets serieus organiseren.
Marks was uitgenodigd door een Amsterdamse
denktank om een lezing te geven, en zei: als ik dan toch in
Amsterdam ben, wil ik ook wel iets met studenten doen.
Toen we hoorden dat Marks ook op de wereldberoemde
conferentie TED gesproken had wisten we dat we deze
gelegenheid moesten aangrijpen.’ (CS)
Guusje ter Horst voorzitter HBO-raad
Honderden studenten protesteerden maandag rond
het middaguur rondom het gebouw van de Tweede
Kamer in Den Haag tegen de onderwijsplannen van
het kabinet-Rutte.
De studenten gaven gehoor aan een Facebook-oproep
van Kamerlid Jasper van Dijk (SP). Hij sprak de studenten
toe, voorafgaand aan het Kamerdebat. Ook Sander Breur,
voorzitter van de Landelijke Studenten Vakbond, hield een
toespraak.
De studenten vrezen dat minder mensen zullen gaan
studeren door de bezuinigingen die het kabinet-Rutte wil
gaan doorvoeren. Zo krijgen de studenten volgend jaar al
Bonhof, die ook voorzitter van het college van bestuur van
de Hogeschool Utrecht is.
De 58-jarige Ter Horst was namens de PvdA minister van
Binnenlandse Zaken in het vierde kabinet-Balkenende.
Daarvoor was zij burgemeester van Nijmegen. Binnen het
hoger onderwijs verdiende zij haar sporen als universitair
hoofddocent aan de UvA, waar ze ook voorzitter van de
universiteitsraad was. (CvD)
Studenten demonstreren bij Tweede
Kamer
te maken met de bezuinigingen. Studenten die meer dan
een jaar vertraging oplopen moeten vanaf 1 september
drieduizend euro extra gaan betalen. Ook de universiteiten
en hogescholen moeten eraan geloven. Zij worden financieel
gestraft als studenten hun studie niet op tijd afronden.
Ook in Groningen werd geprotesteerd. Zo’n duizend
studenten van de hogeschool en universiteit verzamelden
zich daar rond het middaguur. Tijdens de demonstratie
werd een verklaring gepresenteerd die is ondertekend
door de Groningse commissaris van de koningin Max van
den Berg en oud-burgemeester van Groningen Jacques
Wallage. Beiden verklaarden tegen de bezuinigingen te
zijn. (JP)
havana 5

Beeld AT5
nieuws
Invoering HvA-pas
uitgesteld
De invoering van de nieuwe HvA-pas is uitgesteld tot de zomer
van 2011. De pas kan pas ingevoerd worden als duidelijk is welk
bedrijf de catering en verkoopautomaten van de HvA en UvA gaat
verzorgen.
Het computersysteem dat bijhoudt wie een pas heeft met welke toegangsrechten
loopt tegen het einde van zijn levensduur. Een nieuw computersysteem
met nieuwe passen zou daarom al op 1 januari ingevoerd worden. Om
te voorkomen dat de HvA investeert in een systeem dat niet overweg kan
met de nieuwe verkoopautomaten is de introductie uitgesteld tot de zomer
van 2011. Dan is duidelijk welk bedrijf de catering en verkoopautomaten van
de HvA en UvA gaat verzorgen.
‘De aanbesteding van de catering en vending loopt nog,’ zegt Aäron Meyer,
hoofd van het bedrijfsbureau IT&V. ‘Het bedrijf dat de nieuwe HvA-passen
gaat leveren moet ervoor kunnen zorgen dat die apparaten ook de passen
kunnen lezen. Het is daarom verstandiger nog even te wachten tot duidelijk
is wie de nieuwe cateraar is. Het huidige systeem houdt het nog wel even
vol, en we hebben ook nog voldoende reservepassen.’
De nieuwe passen zijn een stuk goedkoper, doordat ze niet meer zijn uitgerust
met een chipkaart. Eerder dit jaar schafte de hogeschool het gebruik van
de HvA-pas als betaalmiddel af om over te stappen op het gebruik van de
chipknip. De passen kunnen al niet meer opgeladen worden. Wel kan er tot
1 januari nog mee worden betaald. (JP)
Terreurverdachte was
HvA-student
Een van de van terrorisme verdachte Amsterdammers die afgelopen
dinsdag zijn aangehouden, studeerde aan de HvA en kwam eerder
deze maand in AT5 Nieuws omdat hij ingreep bij een vechtpartij in
Amsterdam West.
Samir S. heeft op 12 november een neppistool afgepakt bij een belwinkel.
Aan de Amsterdamse stadszender vertelde hij wat er was voorgevallen. Enkele
weken later werden S. en twee andere Amsterdammers opgepakt in het
kader van een Belgisch onderzoek naar internationaal terrorisme. De groep
zou een aanslag in België hebben willen plegen.
EenVandaag meldde vrijdagavond dat S. een bekende jongerenwerker is
in Amsterdam. Hij was in 2008 werkzaam voor Stichting Straatwijs. Zijn
oud-werkgever heeft in een reactie aan het televisieprogramma laten weten
verbaasd te zijn over de aanhouding. De werkgever zegt S. als een aardige,
betrokken en gelovige jongen te kennen, die voor iedereen klaarstaat.
Op de website staat dat hij in 2007 de studie sociaal juridische dienstverlening
heeft afgerond aan de HvA, wat bevestigd wordt door docent en
toenmalig coördinator van het stageteam, Peter Witte. Hij kende S. als een
‘rustige, aardige jongen’. Verder was S. erg serieus met zijn geloof bezig.
Witte: ‘Hij heeft tijdens zijn studie – dat moet in het derde jaar geweest zijn
– de hadj, de pelgrimstocht naar Mekka gelopen. Sinds die tijd ging hij zich
meer religieus gedragen. Een tijdje daarna wilde hij bijvoorbeeld geen vrouwen
meer een hand geven. Hij was echt heel intensief met zijn geloof bezig.’
De drie Amsterdamse terrorismeverdachten zitten op dit moment nog vast.
(JP/RS)
6 havana
Geheel volgens de traditie organiseerden derdejaars
studenten communicatie afgelopen week
weer de Beroepsoriëntatiedag. In gebouw de
Fraijlemaborg kregen studenten de kans zich te
verdiepen in de arbeidsmarkt. ‘Crossing boundaries,
connecting countries’ luidde het motto van de
Gezondste school van Nederland in
ongezondste stad van Nederland
Scholengemeenschap Echnaton in Almere wil
de gezondste school van Nederland worden
en is daarom in samenwerking met de HvA
een gezondheidsproject gestart.
Huib van der Kop, docent aan de Academie voor
Lichamelijke Opvoeding (domein Bewegen, Sport &
Voeding), promoveert op het project. Hij onderzoekt
of de maatregelen, zoals het aanbieden van gezond
eten in de kantine, effect hebben op de gezondheid
en de schoolprestaties van de leerlingen. ‘We
doen dit onderzoek in Almere omdat daar de minst
gezonde kinderen van heel Nederland wonen.
Bovendien komen de leerlingen uit wijken waar
overgewicht een groot probleem is,’ zegt Van der
Kop.
dag. Door middel van workshops en presentaties
werd de communicatiestudenten het belang van
globalisering duidelijk gemaakt. De dag werd
afgesloten met een international fair. Studenten
konden daar netwerken met verschillende werkgevers.
(JP)
Het project ‘De gezondste school in de gezondste
wijk van Nederland 2015’ startte in september
Spierkracht, lenigheid, prestatievermogen, gewicht
en bewegingsgedrag van de leerlingen werden in
kaart gebracht. Vanaf nu worden elk jaar ook de
nieuwe brugklassers meegenomen in het onderzoek.
Om de leerlingen ook daadwerkelijk gezonder
te laten eten zijn er verschillende maatregelen
genomen. Zo is de kantine op de schop genomen;
leerlingen kunnen hier nu een ontbijt krijgen. Verder
is er gekoeld water te krijgen in plaats van frisdrank.
Van der Kop stelt dat gedragsverandering pas
plaatsvindt als de omgeving van de leerlingen dat
toelaat. Daarvoor is ook de steun van de ouders
nodig en van de school zelf. Het onderzoek duurt
vier jaar. (NM)
Beeld Geert Broertjes

nieuws
Ook sociëteit de LAX werd dit jaar weer vereerd met een bezoek van Sinterklaas. Al tien jaar lang
komt de Sint langs in het hoofdkwartier van studentenvereniging ASVL. Afgelopen zaterdag was
het drukker dan ooit. Toen de goedheiligman vertrok werd hij door meer dan tachtig kinderen en
hun ouders uitgezwaaid. (JP)
Beeld Bas Uterwijk Goedheiligman duikt de LAX in
havana 7

het cultureel studentencentrum van UvA & HvA
lezing
WO 01/12 20.00 uur
Turkey and the Balkans
Turkey’s role on the international stage
is growing and its ties with the Balkan
countries – which were part of the Ottoman
empire until the beginning of the twentieth
century – are strengthening.
students free, e 5,- all others
debat
dO 02/12 17.00 uur
Tolerantiedebat
Advocaat Gerard Spong stelde onlangs dat
Wilders de vrijheid van meningsuiting bedreigt,
maar is dit wel zo? Is het beschuldigen van
de ‘linkse kerk’ terecht? En hoe belangrijk is
de rol van cultuurrelativisme in het debat?
studenten gratis, e 5,- alle anderen
muziek
dO 02/12 20.30 uur
Plug & Play
Het CREA poppodium, waar je iedere eerste
donderdag van de maand nieuwe bands kunt
ontdekken. Deze maand met o.a. Julie Blue.
toegang gratis
lezing
VR 03/11 15.00 uur
Antropologisch congres van
de tijdsbeleving
Wat is tijd? Een predikant, een natuurkundige
en een socioloog leggen uit hoe zij vanuit hun
achtergrond omgaan met het concept tijd.
Bezoekers kunnen bezoekers hun eigen antropologische
ideeën over tijdsbeleving vormen.
studenten gratis, e 5,- alle anderen
lezing
ma 06/12 20.00 uur
Authenticiteit in de sociologie
De ‘meesters van het wantrouwen’ - Marx,
Nietzsche en Freud - hebben ons achterdochtig
gemaakt. Treft iemand ons als buitengewoon
authentiek, dan vrezen we direct het slachtoffer
te zijn geworden van een bedrieger...
studenten gratis, e 5,- alle anderen
cOmedy
ma 06/12 20.00 uur
CREA Stand-up
Stand-up comedy is de meest naakte theatervorm
die er is: slechts gewapend met een
microfoon en grappen moeten CREA cursisten
het publiek voor zich zien te winnen.
toegang e 3,-
debat
di 07/12 20.00 uur
Europa en de Roma
Met 10 tot 12 miljoen mensen vormen de Roma
de grootste en één van de meest gediscrimineerde
minderheidsgroeperingen binnen de
Europese Unie.
studenten gratis, e 5,- alle anderen
lezing
di 07/12 20.00 uur
Populisme in Europa
Van de Folkeparti in Denemarken tot het Front
National in Frankrijk, van de United Kingdom
Indepence Party in Engeland tot Jobbik in Hongarije:
populistisch rechts is aan de winnende
hand. Wat delen deze partijen?
studenten gratis, e 5,- alle anderen
Meer informatie over de CREA agenda:
WWW.cRea.uVa.nl
Cultureel studentencentrum CREA, Binnengasthuisterrein (achter de Oude Turfmarkt)
Havana:Mercator kwart pagina 22-04-10 12:00 Pagina 1
-advertentie-
Hotel Résidence Le Coin
G a s t v r i j h e i d i n e e n k a r a k t e r i s t i e k e s f e e r
Tijd
om je...
...punt
te maken
Op zoek naar een leuke voetbalvereniging?
Kom eens kijken bij ons of train een keer mee!
T.O.S.-Actief
Sportpark Middenmeer, Radioweg 63
020 6928314 / info@tos-actief.nl / www.tos-actief.nl
HOTEL RESIDENCE LE COIN, gevestigd in hartje
centrum van Amsterdam en al jaren een pleisterplaats
voor gasten van de UNIVERSITEIT VAN
AMSTERDAM en van de HOGESCHOOL VAN
AMSTERDAM draagt deze gasten een warm hart toe
en daarom kunnen zij rekenen op een gereduceerd tarief.
Zij die op vertoon van deze advertentie bij ons
komen overnachten ontvangen tevens een extra korting
op het ontbijt.
Het hotel ligt in het oude centrum en is een uitstekend
vertrekpunt voor het ontdekken van alles wat de stad te
bieden heeft, van het bijwonen van een theatervoorstelling
tot een rondvaart in een van de vele monumentale
grachten.
Bel voor een brochure of voor nadere informatie 020 - 5246800.

hashtag #HvA
De timeline van @Havanaweb stond
begin deze week vol met berichten
over – hoe kan het ook anders –
sneeuw.
@KimReyhan
Aangezien ik al zo tering wit ben, doe
ik maar rode lipgloss op. In de sfeer van
sneeuwwitje.
@Estherleppink
Kom je beneden en het eerste dat je ziet is
die vieze sneeuw troep, dat had ook wel
weg mogen blijven wat mij betreft!
@W35537
Had ‘t niet eens verwacht, maar Klaxons’
tweede album past goed bij ‘t witte landschap
waar de bus doorheen rijdt.
@IncrankableDave
The white stuff cleans my shoes, the grey
stuff makes ‘em dirty. Guess which I like
more.
@SintNicolaas retweeted by @Pinkeltje1990
Ha! Het wordt echt een witte Sinterklaas,
Kerstman eat your heart uit! Ho! Ho! Ho!
@Captain_Marvin
Ern normaal mens pakt een sneeuwschuiver
... Die Aap pakt de bladblazer ...
#Daarisovernagedacht ...
@KimReyhan
Uggs, legging onder broek, hempje, shirtje,
vest, jas, sjaal, bont muts, capuchon en
handschoenen. Wat nou kou?
@GewoonWessa
T is echt spekglad, tsjuus
@GewoonWessa
Zometeen wél met gevaar voor eigen
leven m’n scooter wegbrengen, die niet
meer kan sturen. Door de sneeuw #leuk
@Jeroennn90
Maar weer een dagje thuis aan school.
Lekker warm binnen blijven
@JasperLenstra
Zo maar eens aan de bar koude, maar
toch sneeuwvrije wintertocht naar school
beginnen!
@AxelleDaugreilh
Het liefst zou ik in mijn warme bedje willen
blijven liggen, HEEL DE DAG, want
die kou is niks voor mij.
Buitenwerkplaats amsterdam
www.Buitenwerkplaats.nl
Mail nu voor een gratis proefdag info@
Buitenwerkplaats.nl en kom genieten
van de open en productieve werk sfeer!
Vraag van de week
Lowlands was binnen twee en een half uur uitverkocht. Heb jij nog een kaartje weten te
bemachtigen?
Iris Driessen (17)
Eerstejaars media, informatie & communicatie
‘Het is me niet gelukt. Dat vind ik jammer, want ik
wilde er wel een keer heen. Maar dan pak ik de volgende
editie wel. Een klasgenootje van mij is het wel
gelukt, die zat gelijk klaar. Als er goede bands komen,
ga ik zeker. Ik kijk alleen naar acts die ik interessant
vind, dus er moet wel wat bij zitten. Dan laat ik me niet
weerhouden door de prijs. Ik ga dan met een vriendin
die ook van festivals houdt.’
Nina Dirks (17)
Eerstejaars sociaal pedagogische hulpverlening
‘Lowlands stond niet bij mij in de planning, maar ik
had er wel graag heen gewild. Het is wel iets wat ik
mee zou willen maken. De rockbands schijnen speciaal
te zijn. Ik ben niet zo goed in namen, maar het gaat
me meer om de sfeer die op zo’n festival hangt. Het
wordt straks alleen wel heel prijzig. Ik moet twee keer
nadenken of ik het geld er voor over heb. Ik ga amper
naar concerten, omdat ze al zo duur zijn.’
Melanie Gijzen (19)
Tweedejaars sociaal pedagogische hulpverlening
‘Ik had er graag heen gewild. Ik was al naar de site
gegaan, maar die was overbelast. Mijn ouders waren
zelfs bereid om mijn kaartje te betalen, omdat ik zo
van festivals houd. Ik werk mezelf al een slag in de
rondte bij McDonald’s. Het is een speciaal feest voor
mij, omdat het ook met literatuur en toneel te maken
heeft. Ik denk dat er aparte mensen zijn en dat ik daar
nieuwe mensen zal ontmoeten. Een festival is voor mij
een soort vakantie.’
Marten van der Mark (19)
Tweedejaars sportmarketing
‘Een festival als Lowlands spreekt me niet aan. Doe
mij maar Mysteryland en Sensation, dat zijn feesten
die voor mij in de buurt zijn. Mysteryland is zelfs op
fietsafstand. Als de kaarten duurder worden, is dat
wel vervelend. Maar het geld voor zulke evenementen
moet ergens vandaan komen. Mijn vrienden en ik
kopen allemaal extra kaartjes. Wat we over hebben,
verkopen we voor een meerprijs. Dan halen we het
geld er makkelijk uit. Maar ik maak me niet druk om
een kaartje dat tien euro duurder wordt.’
Bruce Jadi (21)
Vierdejaars civiele techniek
‘Mijn vrienden wilden me overhalen om mee te
gaan. Ze zijn heel leuk hoor, maar ik hou niet zo van
Lowlands. Ik heb ze een keer meegenomen naar
een Zuid-Amerikaans feest. Dat was ook niet hun
ding, maar we hadden wel lol. Toen de kaartjes voor
Lowlands in de verkoop gingen, klikten ze als een gek
op de site voor kaartjes. Ze wilden me zelfs gratis
meenemen, maar ik hou er echt niet van. Ze hebben
mijn kaartje nu maar verkocht.’ (NM)
Fen
actueel
Procrastineert
Gisteren was een goeie dag.
Ik had namelijk een prangende deadline en
was in dat verband nogal druk met het posten
van jarennegentighits op Facebook, met
het googelen van Kate Middleton en vooral:
met het opzoeken van allerhande schandelijke
celebrityroddels.
Nu richt ik mij wat dat laatste betreft doorgaans
het liefst op de relationele achterklap
(wie-doet-het-met-wie-in-welke-parkeergarage-en-wie-neemt-uit-wraak-dan-weerwie-op-de-achterbank-van-zijn-gezinsauto?)
maar gisteravond liep ik tegen een nieuwtje
aan dat niets met stomende seks in een Opel
Vectra Station te maken had, maar waar ik
evengoed alle details van wilde weten.
Acteur Michael Brea, nogal bekend van de
serie Ugly Betty, bleek eerder die dag namelijk
zijn moeder met een samoeraizwaard
onthoofd te hebben.
Nu kan ik me altijd nogal levendig identificeren
met mensen met moordneigingen
en in dit specifieke geval was ik bovendien
ook nog eens mateloos gefascineerd door
de wijze waarop deze Michael Brea aan
zijn moordneiging had toegegeven. Want ik
kende wijlen mevrouw Brea natuurlijk niet,
noch had ik enig idee van haar hobby’s en/
of haar interieur, maar het afhakken van een
hoofd met een samoeraizwaard leek mij hoe
dan ook een nogal bewerkelijke onderneming.
Nou goed, en omdat ik dan toch die deadline
had en in dat verband toch toevallig al
achter mijn laptop zat, besloot ik me meteen
eens wat meer te verdiepen in de krijgsklasse
die samoerai heet. En zo ontdekte ik dat
een echte samoerai niet alleen moet kunnen
vechten met een samoeraizwaard, maar ook
gewoon met zijn blote handen en dat dit dan
jiujitsu heet. Ik leerde dat een samoerai, na
het plegen van een strafbaar feit, zijn eer kan
redden door zelf zijn buik open te snijden,
van links onder horizontaal naar rechts en
dan omhoog. Ik las dat samoeraizwaarden
geclassificeerd worden aan de hand van het
percentage mannennek dat met één klap
doorklieft kan worden (zeventig procent,
tachtig procent of negentig procent, uitgetest
op veroordeelde mannen tussen de veertig
en vijftig jaar oud). Ook stuitte ik op het
vertederende bericht dat een samoerai pas
echt een samoerai is wanneer hij ook netjes
kan kalligraferen en bloemschikken.
Soms zit het geluk in kleine dingen.
n Fen Verstappen is freelance filosoof
& tekstschrijver
havana 9

Beeld Jan-Maarten Hupkes
10 havana
scooterterreur
Schofte
Ze stinken. Ze maken een T@/&^* herrie en de mensen
die erop zitten zijn aso’s, luiwammesen met een
dikke reet of een combinatie van beiden. Dat is hoe de
meeste fietsers over scooterrijders denken. En het erge
voor hen is: er komen er steeds meer bij. De opmars
van de schoften op wielen. Fanny van de Reijt
Ken je het? Je fietst rustig over het fietspad
en de ‘scootertsunami’ van vijftig kilometer
per uur raast je voorbij. Of je wordt
afgesneden door een scooter die nota bene
tegen de richting in voor je de stoep op komt
gescheurd. Of je staat voor een stoplicht te
wachten achter een lopende scootermotor
en je wordt getrakteerd op een mond vol
fijnstof. Er zijn lekkerdere en gezondere
ontbijten te verzinnen.
De ergernis onder fietsers is groot. Zo groot
dat de Fietsersbond Amsterdam een petitie
is gestart om de overlast van scooters te
stoppen. Een succes, in oktober dit jaar
begonnen ze en al bijna vierduizend mensen
betuigden hun steun. Wat de Fietsersbond
wil? Het gevaar, de vervuiling, de overlast en
het lawaai van scooters drastisch verminderen.
Bijvoorbeeld door snorscooters op
het fietspad aan te pakken. Zo hopen zij dat
scooters in de toekomst net als andere bromfietsen
van het fietspad geweerd worden.
Ook zijn er plannen om bromfietsen die veel
luchtvervuiling veroorzaken te ontmoedigen
en schone alternatieven zoals fietsen en elektrische
tweewielers te stimuleren. In Zaanstad
is er al succesvol geëxperimenteerd met
een subsidie op de aanschaf van een elektrische
scooter en een premie bij inlevering van
een oude brommer of scooter voor de sloop.
Helaas is de pot nu leeg en is de regeling met
ingang van mei 2010 beëindigd. Dergelijke
regelingen zouden landelijk moeten worden
ingevoerd, vindt de Fietsersbond.
Irritaties
Je kunt de Fietsersbond moeilijk ongelijk
geven in hun initiatief tegen scooteroverlast
want de cijfers liegen er niet om. De
afgelopen jaren zijn er steeds meer brom- en
snorfietsen in het verkeer gekomen. Momenteel
rijden er ruim een miljoen brom- en
snorfietsen in Nederland. Bijna de helft meer
dan in 2007. Veertig procent van de uitstoot
van koolwaterstoffen in de Amsterdamse
binnenstad is afkomstig van scooters met een
verbrandingsmotor. Veel van de scooters die
hier rijden zijn in landen als China en Italië
al lang verboden omdat ze zo vervuilend zijn.
Met name de zeer vervuilende tweetaktbrommers
zouden onmiddellijk moeten worden
verbannen. Maar de ergernissen gaan niet
alleen over de vervuiling. Veel ergernis wordt
ook veroorzaakt door het rijgedrag. Gebruikers
rijden vaak roekeloos en veel te hard.
Veel fietsers voelen zich onveilig. En die angst
is gegrond. Het aantal verkeersslachtoffers
‘In de zomer is het een ramp,
dan staat het hele plein
vol scooters’
onder brom- en snorfietsers in Amsterdam
is sinds 2005 jaarlijks met twintig procent
gestegen en is inmiddels groter dan onder
automobilisten.
De tekenaars van de petitie van de Fietsersbond
zijn dan ook niet mild over de ‘schoften
op wielen’. De meerderheid zien ze het liefst
allemaal verdwijnen. ‘Scooters maken nog
veel meer herrie en stinken erger dan auto’s.
Ga toch fietsen!’ schrijft iemand. Een ander
ergert zich aan de scooters op de pont. ‘Op
zich een rustgevend moment, ware het niet
dat de rust en frisse lucht verstoord worden
door onstuimige scooters.’ Weer een ander
zet zijn irritaties direct om in oplossingen.
‘Ik fiets zo’n 100 kilometer per week door de
stad, vaak met kleine kinderen. Waarom niet
per 2015 elektrische scooters met snelheidsbegrenzers
verplicht gesteld?’ Maar ook
scooterrijders zelf tekenen de petitie. Zo is
er een scootergebruiker van 71 die zich keert
tegen de overlast die veel jonge rijders met
opgevoerde exemplaren veroorzaken.

n op wielen
Boetes
Ook op de HvA is het aantal scooters de
afgelopen jaren flink toegenomen. Al lijkt
niet iedereen dat een probleem te vinden.
‘Als ze op de fiets willen kommen kommen
ze op de fiets, als ze op de scooter willen
kommen kommen ze op de scooter,’ aldus
de gebouwbeheerder van de Fraijlemaborg.
Alleen het parkeren is een probleem. ‘In de
zomer is het een ramp, dan staat het hele
plein vol scooters.’ Bij andere vestigingen zoals
het Jan Bommerhuis aan de Wibautstraat
is het rampzalig gesteld met het parkeren.
‘Dag in dag uit is het weer raak en worden
er scooters op de stoep geparkeerd. En dat
terwijl we een garage hebben waar ze veilig
en droog kunnen staan. Ons trottoir is erg
smal. Oude omaatjes met rollators die bij
de naastgelegen Albert Heijn boodschappen
willen doen, kunnen er niet meer langs,’
aldus de gebouwbeheerder van het Jan
Bommerhuis. Hij hangt briefjes op, maar
keer op keer worden de scooters weer fout
geparkeerd. ‘Een hopeloze situatie.’
Het parkeerprobleem zal de HvA zelf moeten
oplossen maar de Tweede Kamer heeft
inmiddels wel gesproken over de scooteroverlast.
Tweede Kamerlid Sharon Dijksma
(PvdA) vindt dat overlast door scooters door
een strikter lik-op-stukbeleid moet worden
beteugeld. Ze pleit voor hogere boetes en
wil dat opgevoerde scooters sneller in beslag
worden genomen. Beginnende scooterrijders
die in korte tijd twee keer zwaar in de fout
gaan, zouden net als jonge automobilisten
hun rijbewijs moeten kwijtraken. Een plan
dat breed gesteund wordt. Ook minister
Schultz van Haegen van Infrastructuur
noemt de toenemende overlast door scooters
een groot probleem. Lijkt er dan echt wat te
gaan veranderen? De HvA in 2015: voor de
ingang een rijtje elektrische scooters? n
Scooterfeiten
n Het scootergebruik is in de afgelopen
jaren fors toegenomen. Momenteel rijden
er ruim een miljoen brom- en snorfietsen
door Nederland. Dat is bijna de helft
meer dan in 2007.
n 40% van de uitstoot van koolwaterstoffen
in de Amsterdamse binnenstad is
afkomstig van scooters met een verbrandingsmotor.
n Fietsers krijgen meer ultrafijnstof binnen
van een scooter met een verbrandingsmotor
dan van een vrachtwagen.
n Het aantal verkeersslachtoffers onder
brom- en snorfietsers in Amsterdam stijgt
sinds 2005 jaarlijks met 20% en is inmiddels
groter dan onder automobilisten.
scooterterreur
‘Ik vind mezelf niet lui’
Hans Yousefian (21) tweedejaars
engineering, design & innovation
Aantal kilometers? ‘Ik kom er elke dag mee
uit Amstelveen.’
Scooterrijders lui? ‘Ik vind mezelf niet lui.
Ik zit elke dag twee uurtjes in de sportschool,
daar ga ik op de scooter naartoe.’
Spaarvarken kapotgeslagen of cadeau?
‘Helemaal zelf voor gespaard. Op vrijdag en
zaterdag werk ik als straatcoach in Utrecht.’
Merk? ‘Vespa. Maar mijn eerste scooter op
mijn zestiende was een Yamaha.’
Scooteroverlast? ‘Je veroorzaakt wel makkelijk
ongelukken. Vorige week kwam ik nog
hard aanrijden en reed ik bijna iemand van
zijn sokken. Omdat ik vol op de rem moest
trappen slipte ik en viel.’
Op/in welk vervoersmiddel wil je niet
dood gevonden worden? ‘Op een paarsgroene
Rapido!’
‘Een auto is ook slecht
voor het milieu’
Karima Akazim (25) eerstejaars
maatschappelijk werk & dienstverlening
Aantal kilometers? ‘Ik woon in Zuid. Maar
soms ga ik er ook helemaal mee naar West’
Scooterrijders lui? ‘Ja, ik ben lui. Een
scooter is handig. Je bent overal veel sneller
dan met de fiets en het is een stuk flexibeler
dan een auto.’
Spaarvarken kapotgeslagen of cadeautje?
‘Ik heb er zelf voor gespaard. Ik heb een
bijbaan in de thuiszorg.’
Merk? ‘Vespa.’
Scooteroverlast? ‘Aan de ene kant begrijp
ik het wel. Maar ik rijd altijd voorzichtig.
Wat de vervuiling betreft: een auto is ook
slecht voor het milieu.’
Op/in welk vervoersmiddel wil je niet
dood gevonden worden? ‘Geen een!’
‘Ik rijd niet gevaarlijk’
Micha Fiszbajn (21) eerstejaars
commerciële economie voor toekomstige
ondernemers duaal
Aantal kilometers? ‘Nog geen vijf. Ik woon
in de Beethovenstraat.’
Scooterrijders lui? ‘Ja, een beetje wel. Je
gaat niet snel meer lopen maar pakt altijd de
scooter.’
Spaarvarken kapotgeslagen of cadeau?
‘Ik heb hem zelf verdiend met mijn werk in
een kledingwinkel.’
Merk? ‘Een Vespa natuurlijk. Die zijn gewoon
het mooist. Ik ben een liefhebber.’
Scooteroverlast? ‘Ze maken wel veel
lawaai. Maar ik rijd niet gevaarlijk.’
Op/in welk vervoersmiddel wil je niet
dood gevonden worden? ‘Geen een!’
havana 11

12 havana
decembermoorden
Wie gaat er
Dit jaar worden de Decembermoorden voor het eerst
herdacht terwijl de man die ervoor verantwoordelijk
wordt gehouden president is. Hoe denken Surinamers
aan de HvA daarover? Kirsten Dorrestijn
Een paar maanden geleden werd Desi
Bouterse op democratische wijze gekozen
tot president van Suriname. Deze man
wordt verantwoordelijk gehouden voor de
moorden die in 1982 zijn gepleegd op vijftien
tegenstanders van het militaire regime,
de ‘Decembermoorden’. Op 8 december
worden de slachtoffers herdacht. Wat vinden
Surinaamse HvA-docenten en -studenten
ervan dat deze voormalige dictator nu
president is? Houdt dit de jongere generatie
Surinamers eigenlijk bezig? Of hebben zij
wel wat anders aan hun hoofd?
Bedreigd
Docenten van de HvA kunnen zich de grimmige
jaren tachtig in Suriname nog helder
voor de geest halen. Sommigen hebben de
angst aan den lijve ondervonden, zoals Julienne
Olthof (gefingeerde naam) die lesgeeft
bij de minor srananistiek. ‘Ik woonde op dat
moment al met mijn moeder in Nederland,
maar mijn broer was nog in Suriname. Hij is
meerdere keren bedreigd en moest voor zijn
eigen veiligheid steeds op andere adressen
slapen. Ik heb zijn kinderen hier in Nederland
opgevangen. Het was te gevaarlijk voor
hen om in Suriname te blijven.’
Olthof praat niet graag over wat er is
gebeurd in die tijd. ‘Dat doe ik ook eigenlijk
nooit. In Nederland durf ik het wel, maar
een ongeluk is snel gebeurd. En dat soort
ongelukken hebben ook plaatsgevonden in
het verleden. Het is angstaanjagend, het gaat
om lijfsbehoud. Suriname is een klein land.
Als je niet in het gareel van Bouterse blijft,
kan je bepaalde dingen wel vergeten, en je
familie ook. Daarom wil ik graag anoniem
blijven in Havana.’
Geen kip
De generatie Surinamers die de coup in de
jaren tachtig bewust heeft meegemaakt,
heeft gruwelijke herinneringen: de avondklok,
de lege supermarkten, de intimidaties.
In het Surinaamse onderwijs schijnt dit
stukje donkere geschiedenis nauwelijks te
zijn overgedragen. Dat verklaart misschien
de pro-Bouterse houding van de nieuwe ge-
neratie. Het waren vooral jonge mensen die
bij de afgelopen verkiezingen op hem stemden.
Zij zien een krachtige nieuwe leider in
deze charismatische man. Iemand die meer
daadkracht heeft dan de vorige president, en
de werkeloosheid kan bestrijden.
Olthof was erg verbaasd toen ze hoorde dat
Bouterse als winnaar uit de bus kwam. ‘Het
heeft me ook geïrriteerd. Suriname heeft
zijn geschiedenis altijd verzwegen. Ook het
slavernijverleden wordt niet aangehaald op
school. In Nederland is men meer met de Surinaamse
geschiedenis bezig dan in Suriname
zelf. Ik verwacht dat daar weinig animo is
om 8 december te herdenken. Dit jaar al
helemaal niet. Zoals ik al zei: een ongeluk is
snel gebeurd.’
Vis of hengel
Student Naini (20, voeding & diëtetiek, wil
niet met haar achternaam in Havana) was
ook geschokt toen ze hoorde dat Bouterse
president was geworden. ‘Ik ken veel
mensen die het er niet mee eens zijn, onder
anderen een goede vriend die in Suriname
woont, en mijn familie. Zelf vind ik het ook
onbegrijpelijk dat iemand met zo’n verleden
aan de macht kan komen. Surinaamse jongeren
zeggen dat ze niet precies weten wat
Bouterse heeft gedaan in de jaren tachtig. Ze
‘Ze kunnen hem vergeven omdat ze die
tijd zelf niet hebben meegemaakt’
kunnen hem vergeven omdat ze die tijd zelf
niet hebben meegemaakt. En ze geloven dat
hij is veranderd.’
Niet iedereen keek vreemd op toen bekend
werd dat Bouterse de nieuwe president
werd. Patty Gomes, docent geschiedenis
bij de minor srananistiek, had het wel zien
aankomen. ‘Toen hij in de jaren tachtig de
staatsgreep had gepleegd, was het eerste wat
hij deed geld verdelen onder de bevolking.
Hij verhoogde de oudedagsvoorzieningen en
de kinderbijslag, en beloofde die regelmatig
uit te betalen. Daarmee deelde hij de vis uit
in plaats van de hengel, als je begrijpt wat
ik bedoel. Maar hij heeft zichzelf ermee
erg geliefd gemaakt bij het volk. Ook in de
huidige regeerplannen staan veel dingen die
een groot deel van de bevolking aanspreken.’
Gomes gaat elk jaar met een groepje kennis
naar de herdenking van de Decembermoorden.
Een goede vriend van haar stond op
de dodenlijst en is de dans op het nippertje
ontsprongen.
‘Ik kan begrijpen dat jongeren zich met de
NDP, de partij van Bouterse, kunnen identificeren,’
zegt Romeo Grot, docent taalverwerving
Sranantongo bij de minor srananistiek.
‘Bij de andere partijen is totaal geen verjonging.
Die bestaan uit mannen van boven de
zestig die hun positie willen behouden. Bouterse
is ook niet jong meer – hij is 65 – maar
door zijn manier van aanpak spreekt hij
jongeren aan. De moorden zijn absoluut niet
goed te praten, maar ik geef hem zelf het
voordeel van de twijfel. Ik denk: laat maar
zien wat je in je mars hebt, dat je het goed
voor hebt met het land en de bevolking. Dat
je het ook op een andere manier kunt doen
dan met corruptie. Volgend jaar maken we
de balans wel op.’
Pro- en anti-Bouterse
In Nederland heeft de NDP veel aanhangers.
Net als in Suriname zijn het vooral
jongeren die achter hem staan. Als Quincy
Vroom (23, commerciële economie) nog in
Suriname had gewoond, zou hij zeker op de
partij van Bouterse hebben gestemd. ‘Ik vind
dat hij nog veel aan leiderschap in zich heeft.
Dat hij betrokken was bij de Decembermoorden
en dat hij nu president is, vind ik
twee los van elkaar staande zaken. Een land
als Suriname heeft iemand met visie nodig,
iemand naar wie mensen luisteren. De NDP
is bovendien de partij waarin de meeste etniciteiten
zijn vertegenwoordigd. In Suriname
wonen Hindoestanen, creolen, indianen,
Chinezen. De meeste partijen richten zich
vooral op een van deze groepen, terwijl de
NDP breed georiënteerd is. Ook vind ik het
goed dat binnen de NDP veel vrouwen een
hoge functie hebben.’
In Nederland zijn duidelijke voor- en tegenstanders.
Wie pro-Bouterse is wordt met een
scheef oog aangekeken door het anti-Bouterse
kamp, en andersom. Geschiedenisdocent
Gomes heeft dat gemerkt. ‘Eigenlijk moet je
hier voordat je met een andere Surinamer gaat
praten eerst weten of hij pro of anti is. Als je
op een bijeenkomst met iemand van het andere
kamp praat, kun je daarna tekst en uitleg
geven waarom je met diegene stond te lachen.’
Emancipatie
De Surinaamse studenten die aan de HvA
studeren lijken niet bijzonder veel interesse
te hebben in de politieke toestanden van het
land waar hun roots liggen. Jonge Surinamers
richten zich sterk op Nederland, stelt
Suriname-kenner John Jansen van Galen.
‘De huidige generatie is geëmancipeerd, heeft
hier een leven opgebouwd en heeft afscheid
genomen van Suriname.’
Reggie (21, student media, informatie &
communicatie, wil niet met zijn achternaam
in Havana) is in Nederland geboren. Zijn
moeder is Surinaams. In totaal bezocht hij
het geboorteland van zijn moeder vijf keer,
vijf jaar geleden voor het laatst. In de Decembermoorden
heeft hij zich naar eigen zeggen
niet verdiept. ‘Sinds Bouterse president is,
lijkt het me interessant om weer eens terug
te gaan. Ook houd ik de Surinaamse politiek
scherper in de gaten. Maar op dit moment
wordt daar in de Nederlandse kranten helaas
minder aandacht aan besteed dan tijdens de

verkiezingen. Zelf op zoek gaan naar nieuws
uit Suriname doe ik ook niet zo snel.’
Boodschap
Patty Gomes ziet dat de Surinaamse studenten
op een andere manier geïnteresseerd zijn
in Suriname dan hun ouders. ‘De studenten
uit mijn klas volgen deze minor omdat ze zich
willen voorbereiden op een stage in Suriname,
of omdat ze daar een bedrijf willen opzetten.
Ze zijn geïnteresseerd in de economische mo-
gelijkheden van het land, en ze gaan erheen
voor vakantie of familiebezoek. In de politiek
zijn ze niet per se geïnteresseerd. Ouderen
kunnen lang praten over wat er in de jaren
tachtig gebeurd is, maar het is logisch dat de
jongeren niet altijd een boodschap hebben
aan de dingen die ze daarover horen.’
De huidige Surinaamse HvA-student houdt
zich eerder bezig met zijn eigen toekomst
dan met de geschiedenis van het land waar
zijn roots liggen. De kans dat op 8 december
veel studenten de herdenking van de Decembermoorden
in de Mozes en Aäron-kerk
zullen bijwonen, lijkt dan ook klein. n
n■Onder
de Surinaamse jongeren in Nederland
volgde 50 procent het nieuws over de
verkiezingen. Onder ouderen was dat 65
procent.
n■70
procent van de Surinamers in Neder-
decembermoorden
herdenken?
Herdenking van de Decembermoorden bij de Mozes en Aäron-kerk in 2006
land vindt het een slechte zaak dat Bouterse
president is geworden. Bij mensen
onder de dertig is dat 60 procent.
n■In
Nederland werd Bouterse in 2000
wegens smokkel van cocaïne veroordeeld
tot 11 jaar cel.
n■Ruim
70 procent van de Surinaamse
jongeren in Nederland vindt dat Bouterse
eerst zijn straf wegens drugshandel had
moeten uitzitten, voordat hij president
kon worden.
havana 13
Beeld Maarten Hartman/Hollandse Hoogte

eportage
‘Beter dan
een orgasme’
De opbrengst van het futsaltoernooi georganiseerd
door HES-studenten gaan naar een goed doel. Erg
fijn, maar voor de voetballers draaide alles gewoon nog
steeds om de winst. Rian Lanenga
Fanatieke kreten van voetballers vullen
zaal 3. Een keeper krijgt rood wegens een
te heftige verbale reactie. ‘Deze jongen gaat
vandaag niet meer keepen,’ schreeuwt de
scheids, ‘anders ga ik nu naar huis’.
Welkom bij de finale van het Decathlon
Futsal Toernooi, afgelopen woensdag in
Sporthallen Zuid. De organisatie ligt in
handen van klas 2spm4 van de HES, voor
het vak sportevenementenorganisatie. Van
inschrijving, organisatie tot promotie hebben
de studenten maandenlang gewerkt aan dit
evenement. De opbrengst gaat naar een goed
doel: de Nona Foundation. Maar of het daar
voor de deelnemers – voornamelijk HESstudenten
– ook om draait?
Sisser
De officiële KNVB-scheidsrechters hebben
de touwtjes strak in handen: er wordt fatsoenlijk
gevoetbald en verder geen praatjes.
Mike Kramer, hier de ‘hoogste’ scheids in de
KNVB-ranking, geniet van deze dag. ‘Het
niveau stijgt elk jaar. Ze voetballen beter, de
tenues zijn netter en ja, ze zijn fanatiek. Af
en toe knijpen we een oogje toe, maar verder
moeten ze zich aan onze regels houden.’
14 havana
Voor de keeper loopt het trouwens met een
sisser af. Na excuses mag hij toch de overige
wedstrijden meespelen en dat is maar goed
ook, want zijn team schopt het ver.
Een van de weinige deelnemende meisjes
scoort. Even later neemt ze behendig een bal
aan, wat op de tribune een kreet van bewondering
oplevert. ‘Zooo, zag je die aanname
van dat blonde meisje?!’ Vera van Proosdij
(18, eerstejaars sportmarketing) is zelf
minder onder de indruk van haar prestaties.
‘Leuk dat ik die bal intikte, anders was-ie
net naast gegaan.’
De studenten van 2spm4 zijn er maar druk
mee. Maar liefst vijfentwintig zwarte Decathlon-truien
hebben een taakje deze dag. Er
moet nog van alles worden geregeld, van begeleiding
van de filmploeg tot de ontvangst
van oud-voetbalinternational Bryan Roy.
Hij komt tussen de middag de cheque voor
de Nona Foundation in ontvangst nemen
en doet daarbij de legendarische uitspraak:
‘Economie studeren is beter dan voetballen!’
Ron van den Akker (20), verantwoordelijk
voor de promotie van het toernooi, ziet het
hele evenement als ‘één groot leerproces’.
‘Vooral toen we naar sportwinkelketen De-
cathlon gingen en we slechts een kwartier de
tijd hadden om hen ervan te overtuigen dat
wij het waard zijn om te sponsoren. Te gek
dat ze uiteindelijk een toezegging deden!’
Favoriet en winnaar van vorig jaar FCB
(eerbetoon aan FC Barcelona) weet zich
met slechts drie goals naar de halve finale
te voetballen. ‘We zijn slow starters, maar
kennelijk is het voldoende,’ lachen de
jongens. Ze verliezen uiteindelijk de halve
finale, waarin ze flink aan de bak moeten.
Het eindigt in penalty’s: zeven tegen acht.
De finale wordt gespeeld tussen PES United
(naar het computerspel Pro Evolution
Soccer) en FSM United (van de opleiding
financial services management). PES komt na
twaalf spannende minuten met 3-1 als winnaar
uit de strijd en dat is knap gezien hun
voortraject. Tijdens de voorrondes kwam één
van hun spelers niet opdagen, waardoor ze
met slechts vier man hebben geknokt voor
een plaats op de finaledag. De overwinning
wordt bescheiden gevierd. Een glimlach voor
de foto is hen nauwelijks te ontlokken, laat
staan een overwinningskreet. Ja, toch nog
een reactie: ‘Dit is beter dan een orgasme.’
Bij de prijsuitreiking is de tribune al
behoorlijk leeg. De uitgeschakelde teams
zijn al lang naar huis maar de vijfentwintig
zwarte Decathlon-truien klappen enthousiast
voor de winnaars. Wat vonden de
deelnemers trouwens van het goede doel,
waarvoor ze hebben meegedaan? ‘Ja eh,
beter dan dat ze hier van ons geld spullen
zouden kopen.’ Vandaag ging het om het
voetballen en om de winst. Al het andere is
mooi meegenomen. n
Nona Foundation
‘Nona’ betekent vrouw in het Singalees.
Nimal van Oort koos die naam voor zijn
organisatie die tienermoeders in Sri Lanka
opvangt en begeleidt. De nu 27-jarige student
fiscale economie aan de HES startte zijn missie
in 2005, nadat hij in Sri Lanka zijn zusje
ontmoette en het levensverhaal van hun moeder
had gehoord. Meerdere malen werd zij
als tienermeisje verkracht. Een jongenstweeling
(waarvan Nimal er één is) en een meisje
kwamen ter wereld. De jongens werden
weggegeven ter adoptie en zelf bezweek ze bij
de laatste bevalling door gebrek aan zorg.
Nimal is vastbesloten de situatie voor de
vele tienermoeders in Sri Lanka te verbeteren.
Hij zocht samenwerking met een lokale
organisatie en richtte een tehuis op. De meiden
kunnen er veilig wonen, voor hun kind
zorgen en zelf onderwijs krijgen. In de nabije
toekomst opent Nona een tweede opvang,
waarvoor de bouwtekeningen al klaarliggen.
De stichting wordt in Nederland gerund
door bevlogen vrijwilligers.
Sinds vijf jaar gaat de opbrengst van het
futsaltoernooi naar de Nona Foundation.
Bryan Roy, ambassadeur van Nona, nam
dit jaar de cheque in ontvangst. Hij prijst
het werk van Nimal en de betrokkenheid
van deze jonge mensen. ‘Toen ik die leeftijd
had, was ik alleen maar met mezelf en mijn
voetbalcarrière bezig. Heel egocentrisch.
Aan deze jongens kunnen we allemaal een
voorbeeld nemen.’
Beeld Bas Uterwijk

Beeld Fred van Diem
verhuizing economie & management
Voorbij de Bijlmerbajes
Niet iedereen bij het domein Economie & Management
is blij met de verhuizing naar gebouw Kroonstate. Maar
is de reis daarnaartoe echt zo naar? Claire van der Hall
Voor sommigen stopt de bewoonde wereld
bij het Amstelstation, maar achter het
spoor tussen Amsterdam en Utrecht ligt
een van Amsterdams laatste onaangeharkte
rafelrandjes. De studenten van het domein
Economie & Management kunnen zich opmaken
voor een reis naar het onbekende, zij
gaan vanaf volgend schooljaar naar locatie
Kroonstate aan de Wenckebachweg, tussen
het rafelrandje en een industrieterrein.
De Wenckebachweg is niet de enerverendste
plek voor een hogeschool, maar Leeuwenburg
is te vol om de groei van het domein
binnenboord te houden. Omdat Onderwijs
& Opvoeding volgend jaar naar het Kohnstammhuis
in de Amstelcampus verhuist,
komt Kroonstate vrij. Een bezwaar tegen
de verhuizing is de ongure en verre locatie.
Kroonstate kan de Hells Angels en de
Bijlmer Bajes als zijn buren rekenen. Er stopt
geen metro, tram of bus voor de deur.
Het besluit tot verhuizing is maanden geleden
genomen en nu is de tijd gekomen om woorden
om te zetten naar een plan, blijkt uit de
woorden van manager bedrijfsvoering van
het domein Economie & Management Harko
van der Hende. ‘Het verhuisplan wordt momenteel
opgesteld. We zijn nog met een paar
mensen in gesprek die individueel bepaalde
zaken hebben aangekaart. Per geval kijken we
hoe we dat kunnen oplossen. Denk aan de afstand
van de parkeerplaats naar de school en
wat we voor leerlingen in een rolstoel kunnen
betekenen. De afstand naar de metro, daar
kunnen we helaas niks aan doen.’
Donker tunneltje
Is de reis naar Kroonstate zo naar? Havana
neemt de proef op de som. Een wandeling
van metrohalte Spaklerweg naar het gebouw
duurt een kleine tien minuten. Op de fiets
hoef je de Leeuwenburg maar een paar
honderd meter achter je te laten tot je aan de
linkerkant een donker tunneltje induikt. Aan
de andere kant van de tunnel heet een ongelofelijke
rommel van de Hells Angels je welkom.
Er hangen bordjes ‘Angels’ Place’ en
‘The Hang Out’ op bouwvallige gebouwen.
Op het terrein is niemand te zien. Achter
grote blinde muren staat de Penitiaire Instelling
Overamstel, in gewoon Nederlands de
Bijlmerbajes geheten. Ook hier is niemand te
zien, zoals het bij een gevangenis hoort.
Het fietspaadje hobbelt verder en het
industriegebied komt in zicht. Er zitten veel
bedrijven, maar achter een groot deel van de
ramen hangen posters ‘te huur’. Voorbij de
blokkendozen van studentenwoningen zijn
de locaties Kroonstate en Kroonjuweel van
de HvA gevestigd. De fietstocht vanaf Leeuwenburg
heeft dan vijf minuten geduurd.
Uitgestorven
Een docent die lesgeeft in Kroonjuweel, de
overbuurman van Kroonstate, vindt het
industrieterrein niet een prettige plek om te
werken. ‘Als je geld in de parkeerautomaat
gooit, staat er soms iemand om kleingeld te
bedelen. Die komt dan van de opvang verderop.
En onlangs heeft een deeltijdstudente
een vrouw uit het water gered. Die was in
de slotgracht voor Kroonjuweel “gevallen”.
Ook uit de opvang denken wij.’ De docent,
die niet met zijn naam in Havana wil, zegt
dat het terrein ’s avonds uitgestorven is. ‘Niet
dat ik snel bang ben. Maar ik kan mij voorstellen
dat het voor vrouwen niet prettig is.’
Vinden de vrouwen het dan zo onprettig
in de buurt? Een groepje meiden dat in de
kantine zit, vindt het reuze meevallen. ‘Ik
heb nog nooit iemand bij de Hells Angels
gezien.’ ‘Ik werd een keer aangesproken door
iemand in een auto die mij vervolgens uitschold
toen ik doorfietste. Maar dat gebeurt
in de stad ook.’ Ze kunnen geen redenen bedenken
voor de Economie & Managementvrouwen
om bang te zijn. ‘Mensen zitten
elkaar vooral op te hitsen.’
Janneke Stuttiens (18, pedagogiek) beaamt
dat het niet eng is, als je maar doorfietst. ‘Ik
fietste hier gisteren om 18.30 uur in het donker
weg en het is hier dan uitgestorven, maar
het is niet eng of zo. Ik woon zelf in Noord,
daar zijn er stukken die ik veel enger vind.’
Ook de afstand vindt ze meevallen. ‘Binnen
tien minuten zit je op de Wibautstraat’.
Bij het vooruitzicht dat ze volgend jaar aan
de Amstelcampus studeert, doet Stuttiens
stralen. ‘Ik heb wel veel zin om daar heen te
gaan. Het is hier heel saai. Je kan niet even
winkelen of een broodje halen. Ja, je hebt
De Keet (een portacabin met supermarkt en
eetcafé bij de studentenwoningen, red.) maar
dat is ook niet alles. Daarnaast scheelt het in
reistijd. Ik denk dat ik volgend jaar twintig
minuten korter onderweg ben.’ n
Wat vinden studenten ervan?
Marten van der Mark (19), tweedejaars
sportmarketing
‘Ik vind de verhuizing wel vervelend, maar ik
zal er weinig last van hebben. Ik moet straks
maar een half jaar naar het gebouw aan de
Wenckebachweg, daarna loop ik stage. ’
Bart Groot (19), eerstejaars JCU
‘Daar heb ik nog niets over gehoord. Maar
als ik het zo hoor, blijf ik liever hier. De kantine
zou ik wel missen. Ik maak er veel gebruik
van. En ik ga vaak naar de copyshop. ’
Burcu Ayan (24), vierdejaars bedrijfseconomie
‘Het is er zo afgelegen, je kan er niet eens
een lekker broodje halen. Hier op de Leeuwenburg
is het makkelijk, je hebt alles binnen
handbereik. Bij metrostation Spaklerweg
is helemaal niets. ’
havana 15

16 havana
boerka
Kijken door het
Na Frankrijk en België denkt ook Nederland na over
een boerkaverbod. Het dragen van deze allesverhullende
kleding zou niet passen in een moderne maatschappij.
Maar hoe voelt het eigenlijk om zoiets te dragen?
En hoe reageren studenten als er plotseling een
student in boerka opduikt? Anouk Kemper
Zowel de VVD als de PVV dienden drie jaar
geleden een wetsvoorstel in voor een boerkaverbod.
Waarom? Naar schatting dragen
namelijk slechts 150 tot 400 vrouwen in
Nederland een gezichtssluier. Met name ‘veiligheid’
is een belangrijk argument. Iemand
die in het openbaar niet herkenbaar is, zou
bij anderen de vrees oproepen iets kwaads
in de zin te hebben, meent de VVD. Het is
niet mogelijk om iemand met ‘open vizier’
tegemoet te treden en men kan geen inschatting
maken van diens stemming of intenties.
De PVV gaat iets verder en zegt dat de
boerka staat voor vrouwenonderdrukking
en de afwijzing van westerse kernwaarden,
en dat het dragen ervan vrouwenemancipatie
bemoeilijkt. Bovendien zouden vrouwen
in boerka ook nog eens minder in contact
komen met hun sociale omgeving. Hun kans
op scholing, werk en onafhankelijkheid zou
kleiner zijn.
Het leek me een goed idee om dit eens te
testen, vanonder een boerka. Vandaag is het
zover. Ik heb het zwarte gewaad opgehaald
bij een verhuurbedrijf in Noord. Nu moet
ik het nog aantrekken. Vreselijk. Ten eerste
omdat ik niet goed kan zien door het zwarte
gaasje, ten tweede omdat ik bang ben dat
mensen onaardig zullen zijn. Om te wennen
aan de zware, zwarte doeken loop ik eerst
wat rond op de redactie. Na een kwartier
moet ik er toch echt aan geloven. Samen
met mijn collega Ron ga ik naar buiten,
hoewel ik eigenlijk nog niet durf. Hij zal
steeds zo’n vijf meter achter me aanlopen,
om de non-verbale reacties te peilen. En
vooruit, ook voor mijn gemoedsrust. De
route langs de UvA- en HvA-locaties hebben
we al doorgenomen. Binnengasthuisterrein,
Waterlooplein, via de Weesperstraat naar het
Roeterseiland, door naar het Singelgrachtgebouw,
het Amfi en dan terug naar de Oudemanhuispoort.
Zodra ik de deur van het
Crea 2-gebouw uit ben, voel ik me anders.
Mensen kijken even naar me, maar doen dan
net of ze me niet gezien hebben. Alsof ik er
niet ben. Ik hoor er niet meer bij.
Spot
Het Waterlooplein is druk op deze donderdagmiddag.
Het is droog, er schijnt een
zonnetje en toeristen schuifelen langs de
kraampjes. Twee marktkoopmannen zijn
in onvervalst Amsterdams met elkaar in
gesprek. Zodra een van hen mij in het oog
krijgt, valt het stil. Ongemakkelijk wandel
ik voorbij, ik voel hun ogen in mijn rug
prikken. Op het moment dat ik bijna buiten
gehoorafstand ben, besluit een van hen:
‘Nee, da’s geen echte.’
We lopen verder door de Weesperstraat. Een
man die zijn (enorme) hond uitlaat, komt
met wilde gebaren op me af. Even weet ik
niet wat ik moet doen. Hij roept een aantal
keer iets onverstaanbaars, maar loopt gelukkig
gewoon voorbij.
Dat mensen daadwerkelijk iets tegen me
zeggen, is uitzonderlijk. De reacties zijn op
te delen in drie categorieën. Je hebt mensen
die schaamteloos staren, mensen die elkaar
aantikken en iets fluisteren en dan zijn er
nog de mensen die politiek correct wegkijken,
omdat ze zijn opgevoed met het idee
dat staren onbeleefd is. Na ongeveer twintig
minuten lopen komen we aan bij het Roeters-
eiland. Nu word ik echt zenuwachtig, want
dit is ‘mijn wereld’, de studentenwereld.
Opgaan in de menigte kan ineens niet meer.
We gaan zitten in café De Krater. Iets te
drinken bestellen durf ik niet, dus ik ga zitten
aan een tafeltje tegenover de bar, bij de
ingang. Het valt me al snel op dat niemand
op me let. Ook lijkt niemand zich tot nu toe
door mijn aanwezigheid bedreigd te voelen.
Dat van die ‘veiligheid’ valt dus wel mee. De
computerzaal maar eens proberen. O, mensen
schrikken een beetje wanneer ze me zien
in de lift. Toch kijkt er wederom niemand
op of om als ik de computerzaal op de derde
verdieping inloop. Snel neem ik plaats achter
een 15-minuten-pc. Ron gaat schuin tegenover
me zitten. Al gauw komt er een vrij
luidruchtig groepje binnen. Giechelend en
smoezend nemen ze plaats achter mij. Ik kan
ze niet goed verstaan, maar het moet haast
wel over mij gaan. Ron bevestigt dat even
later. ‘Ze zaten elkaar de hele tijd in de zij te
porren. En ze fluisterden dingen naar elkaar,
terwijl ze met hun hoofd in jouw richting
knikten. Vooral toen je wegliep.’ In plaats
van dat ze zich door mij bedreigd voelen,
drijven ze de spot met me.
Extremist
Op naar de volgende locatie, het Singelgrachtgebouw
van de HvA aan de Wibautstraat.
Veel zeggen de rokende studenten
bij de ingang niet, al vang ik een deel op
van een kleine discussie. Een meisje tegen
haar studiegenoot: ‘Mag dat eigenlijk wel?’
De jongen moet er even over nadenken en
besluit nuchter: ‘Ja, ik denk het wel.’
In de kleurrijke kantine zijn meteen alle ogen
op mij gericht. Maar dan ook echt allemaal.
Even lijkt de tijd stil te staan en het geluid te
zijn weggevallen. Dat duurt hoogstens een
paar seconden, al voelt het veel langer. Ron
en ik staan in de rij voor een kop thee. Mensen
zijn verbaasd dat ik überhaupt iets zeg.
‘Doe maar earl grey.’ We gaan zitten aan een
tafeltje naast de bar, omringd door groepjes
en laptoppende studenten. Ron doet net of
hij een artikel over mij schrijft en gaat bij de
aanwezige studenten om een reactie vragen.
Hoe vinden ze dat nou, een medestudent in
een boerka? Amber (17, interactieve media)
is heel eerlijk. ‘Je denkt toch snel aan een
extremist. Zoiets staat bovendien voor vrouwenonderdrukking.’
Hmm, zegt de PVV nou dingen waar ‘gewone’
studenten het mee eens zijn?
Amber vervolgt: ‘En natuurlijk, dat zijn
vooroordelen. Het valt nogal op, maar ik
heb er persoonlijk helemaal niets op tegen.’
Rianne (21, media, informatie & communicatie),
vindt haast het tegenovergestelde.

zwarte gaasje
‘Ik vind dat het afgeschaft moet worden, ik
schrik ervan. Dat je iemand helemaal niet
ziet, vind ik angstaanjagend. Net als iemand
met een bivakmuts. Kijk, doe wat je wil qua
geloof, maar je moet je wel een beetje aanpassen
aan wat hier normaal is.’ Laat Rianne
nou bijna het VVD-standpunt verwoorden,
dat stelt dat maatschappelijke veiligheid
zwaarder weegt dan ‘deze als religieus ervaren
manifestaties’.
Foto
De tocht wordt vervolgd naar het Amfi, om
de hoek. Bij uitstek een interessante locatie,
aangezien het mode-instituut een studie
huisvest waarbij het uiterlijk centraal staat.
En ook hier kijken de studenten inderdaad
vreemd op. Er is zelfs een meisje dat ongegeneerd
een foto van me neemt. ‘Ik vind het
wel vet,’ zegt ze tegen haar vriendin. Misschien
begrijpt ze dat ik geen echte moslima
ben. Anders is ze wel heel erg onbeleefd. Na
al ruim twee uur overal te worden aangestaard,
vind ik het welletjes. Ik kleed me om
in de wc van het Amfi. Student Anne (23)
schrikt van me als ik binnenkom. Aan Ron
vertelt ze: ‘Je kan haar niet in de ogen kijken
en dat heeft wat onvoorspelbaars. Dat
heb ik ook al met mensen met zo’n grote
donkere zonnebril. Je kan die persoon niet
plaatsen.’ Goh, weer zo’n VVD-standpunt.
Dolblij dat mijn haar weer in de wind kan
waaien en niemand raar opkijkt, pakken
Ron en ik de metro naar het Waterlooplein.
Even een korte lunchpauze, voordat we
naar de Oudemanhuispoort gaan. Ondanks
dat ik een beetje gewend was aan mijn
zwarte gewaad, vind ik het toch erg om het
voor de tweede keer aan te trekken. Voor
het eerst ben ik het met de PVV eens. Die
boerka beperkt me op bijna alle mogelijke
manieren. Ik kan amper communiceren,
straal niets uit en lopen is ook een gedoe.
Studenten worden al bang van me, laat
staan eventuele werkgevers.
Het is iets voor drieën als we de binnentuin
van de Poort inlopen, en loeidruk. Mensen
reageren heel anders dan bij Roeterseiland.
Een jongen deinst achteruit van de schrik.
En terwijl ik op een bankje zit, maakt een
‘Ze doen net of ze me niet gezien
hebben. Alsof ik er niet ben’
groepje jongens de hele tijd grapjes in de
trant van ‘ken ik jou niet ergens van?’
Normaal gesproken zou ik moeten lachen,
nu voel ik me heel kut. Iedereen kijkt naar
me, praat over me, rolt met zijn ogen, gniffelt.
Maar niemand praat mét me. Ik ben
echt alleen. Inderdaad, ‘het dragen van een
boerka bemoeilijkt ernstig de deelname aan
het maatschappelijk leven in Nederland’. Ik
wil weg, naar binnen. Waarom praat Ron
zo lang met die twee studentes? Nina (23,
media & cultuur) blijkt echter niet afkeurend.
‘Het maakt me helemaal niets uit dat
iemand zo rondloopt. Ik was wel verbaasd
toen ik het zag, dat zeker. Dat komt ook
door deze locatie. Op de een of andere
manier klopt het niet. Omdat ik denk dat de
meeste studenten er een andere opvatting op
na houden.’ Medestudent Julia (23) is het
hier mee eens. ‘Ik zag het in eerste instantie
niet eens. Het is dat Nina me erop wees. En
daarna was het eigenlijk alleen een constatering,
zo van: goh, inderdaad. Een boerka.
Persoonlijk maakt het mij helemaal niets
uit dat iemand er zo bij loopt, ik voel me er
totaal niet bedreigd door of zo.’ Hoe open
minded Nina en Julia ook zijn, ik voel me
ongewenst in het binnentuintje. En eigenlijk
op elke andere plek. Als een speer loop ik
terug naar de redactie. Knap dat sommige
vrouwen zo’n gewaad elke dag aantrekken.
Na drie uur voel ik me vrij ellendig. n
Met medewerking van Ron Santing
Geen boerka’s in Nederland
‘Ik heb groot bezwaar tegen het gebruik van
de term “boerka”, vertelt Annelies Moors,
hoogleraar bij de afdeling antropologie &
sociologie. Januari vorig jaar verscheen haar
rapport Gezichtssluiers in opdracht van het
ministerie voor Werk, Wonen en Integratie.
‘In Nederland is er eigenlijk niemand die
een boerka draagt. Alleen journalisten doen
het om te kijken hoe de reacties zijn.’ Als
islamitische vrouwen al hun gezicht bedekken,
doen zij dat met een niqaab, een aparte
sluier (meestal zwart) die aan de achterkant
van het hoofd wordt vastgemaakt. ‘Die
wordt voornamelijk gedragen door vrouwen
in de Golf en niet in Afghanistan. Maar door
het woord boerka te gebruiken, leg je wel
gemakkelijk de link met het regime van de
taliban in Afghanistan. Het is dus een heel
politieke term geworden.’
boerka
Niqaab? Chador?
Er heerst veel verwarring in Nederland over
de verschillende vormen van sluieren. Een
boerka is vaak een blauw gewaad en de
vrouw kijkt door een soort raster. Het hele
gezicht is dus bedekt. Deze kleding wordt
voornamelijk gedragen in Afghanistan, waar
de Taliban het verplicht stelde. In de Golf,
Saoedi-Arabië en Jemen komt de niqaab
juist veel vaker voor. Dit is een korte sluier,
die vrouwen achter hun hoofd kunnen
vastmaken. In dit geval zijn alleen de ogen
zichtbaar. Een vrouw kan zelf bepalen of zij
ook haar wenkbrauwen laat zien.
Een chador is, net als de boerka, een gewaad
uit een stuk met mouwen, het reikt tot de
tenen. Het verschil is echter dat het hele
gezicht wordt vrijgelaten.
Waarom dragen?
Uit het rapport van Moors: ‘Allen geven aan
dat het dragen van een gezichtssluier “een
daad van aanbidding” van God is, en dat ze
het allereerst doen als een uiting van liefde
voor God. Het is “een manier om dichterbij
Allah te komen en ter bevestiging van de
liefde voor mijn geloof”. Het kan een manier
zijn om het eerste gevoel van verliefdheid
op de islam te herbeleven. Terwijl voor sommigen
het om een sterk spirituele ervaring
gaat – sommige vrouwen vertellen dat ze het
gevoel hadden te zweven, toen ze de eerste
keer de gezichtssluier droegen – koppelen
anderen het dragen van een gezichtssluier
aan andere gevoelens. “Het is een daad van
aanbidding, zo ervaar ik het ook. En het
versterkt je gevoel van identiteit, van moslim
zijn, je gevoel van eigenwaarde.”’
havana 17
Beeld Fred van Diem

catering
En de nieuwe k
Vier cateraars strijden met elkaar om de gunst van de
HvA en UvA. Ook huidige cateraar Sorbon doet mee in
de aanbesteding. Wie gooit straks de kroketten in het
vet? Havana proefde vast voor. Liza Titawano
Al vanaf de zomer verbaast hij zich erover:
de mini-kantine van het Jan Bommerhuis
aan de Wibautstraat. Rudie Jonkmans (26),
tweedejaars sociaal pedagogische hulpverlening
deeltijd, snapt niet waarom de catering
op zijn studielocatie zo weinig te bieden
heeft. ‘Alleen in dit hoekje van het gebouw
is eten te krijgen,’ knikt hij naar ongeveer
een vierde deel van de kantine op de begane
grond dat is ingericht door cateraar Sorbon.
Naast twee soorten soep zijn er onder meer
bolletjes, saucijzenbroodjes, verschillende
soorten beleg en yoghurt te koop en er liggen
drie belegde broodjes in de vitrine. ‘Ik
heb best vaak behoefte aan warm eten als
ik hier de hele dag zit,’ zegt Rudie. ‘Gewoon
wat gezonds, pasta of aardappelen
met groente of zo. Dat kun je hier gewoon
niet krijgen. Aan de VU hadden ze dat wel.’
Jonkmans en zijn studiegenoot Matthijs
Bodar (26) gaan daarom net als veel andere
studenten vaker naar de Albert Heijn direct
naast de HvA-locatie. ‘Dan ben je goedkoper
uit en er is veel meer keus.’
18 havana
Vorig jaar al kwamen de slechte prestaties
van HvA- en UvA-cateraar Sorbon aan het
licht. Uit een uitgebreide test van Havana
bleek de prijs van het eten veel te hoog, de
kwaliteit te laag en de klantvriendelijkheid
‘droefmakend’. Uit een rapport van de Monitorcommissie
Cateringcontract van UvA
en HvA bleek eind 2009 dan ook dat de ‘uitkomst
van de verrichte kwaliteitsmetingen
niet voldoen aan de contractueel afgesproken
normen’. Het contract van Sorbon werd
zodoende na 2010 niet verlengd.
Bordje bami
Sprake van een wanprestatie was er niet,
stelt Bart Voogd, hoofd facility management
van de UvA en verantwoordelijk voor de
aanbesteding van de UvA- en HvA-catering.
Sterker nog, uit de klanttevredenheidsmetingen
blijkt dat de tevredenheid onder
medewerkers en studenten van HvA en
UvA van een 5,9 in 2008 steeg naar een 6,4
in 2010. ‘Daarmee is de tevredenheid over
onderwijscatering bij ons hoger dan het
landelijk gemiddelde,’ zegt Voogd, ‘dat ligt
zo rond de 6.’
Toch zijn de geluiden op de vloer anders.
Sarah Mead (21, eerstejaars culturele &
maatschappelijke vorming) vindt het vervelend
dat er bij de Wibautstraat-locatie vaak
niemand achter de balie staat. ‘Ik weet niet
wat ze dan aan het doen zijn, maar ik moet
regelmatig wachten voordat ik kan afrekenen.’
Ook het gebrek aan gezond eten stoort
haar aan het aanbod van Sorbon. Een salade
of een hartige snack zou volgens haar niet
misstaan. Ook Mead loopt daarom sneller
even naar de AH.
Cateraar Cormet, een van de partijen
die meedoen met de aanbesteding van de
catering voor HvA en UvA, weet wel raad
met dit soort klachten. Al twintig jaar doet
Cormet onderwijscatering in Amsterdam.
‘We weten daarom precies wat studenten
willen eten,’ zegt Frank Metzelaar van
Cormet. Met zijn bedrijf verzorgt hij onder
meer de catering op verschillende roc’s, maar
ook op hogescholen als Saxion, Inholland
en Hogeschool Arnhem-Nijmegen. Zo’n
twee, drie keer per maand draaien hij en
zijn compagnon Rijkent Cornelius mee in
een van de kantines om te kijken of het eten
goed in trek is. Dat is nodig, zo zegt Metzelaar,
omdat het gaat om veel verschillende
studenten met uiteenlopende behoeften. ‘Op
Saxion zitten veel Duitsers en die maak je
niet blij met een broodje filet americain. Die
hebben liever een stevige warme hap met een
groot stuk vlees. Chinezen daarentegen eten
’s middags graag een bordje bami.’ Afhankelijk
van de populatie en het soort opleidingen
dat de locatie bergt, wordt het menu in
de kantine aangepast. Metzelaar: ‘Je kunt
op het hoofdkantoor beslissen dat er deze
week erwtensoep wordt gekookt, maar als je
klanten geen varkensvlees eten dan heeft dat
natuurlijk helemaal geen zin.’
Shoarma
Nadia Kok (17), eerstejaars administrateur
aan het roc, vindt het wel fijn dat er zo veel
keus is in de kantine. Haar school, het roc
aan de Delftlandlaan, is een van de mbo’s
waar Cormet de catering verzorgt. ‘Van roti
en shoarma tot een broodje gezond, je kunt
het er allemaal krijgen. En het is niet eens
heel erg duur.’ Studiegenoot Fouad Moussa
(21) gaat in de pauze liever even naar buiten,
naar de AH of de Turk om de hoek. ‘De
shoarma is daar beter en je bent er even uit.
Anders zit je de hele dag binnen.’ Voor Sena
El Bazi (17, eveneens eerstejaars administrateur)
hoeft al die keuze niet per se, slechts
af en toe eet ze een broodje gezond in de
kantine. ‘Alles is wel halal, dat is erg fijn.’
Hoewel het bij het roc waarschijnlijk
meevalt, is voor veel studenten de kantine te
duur. Vooral de verhouding prijs-kwaliteit
laat vaak te wensen over. Zo vindt Coen Bavinck
(19, student liberal arts & sciences in
the 21st century, de maaltijden van cateraar
Albron aan het Amsterdam University Col-

ok is…?
lege) te duur voor wat je krijgt. ‘Alleen wat
rijst met een sausje, dat stelt echt niks voor,’
zegt Coen. Hij moet toegeven dat het eten
van Albron, ook kandidaat-cateraar voor de
HvA en UvA, wel lekker is.
Als Ahmed Kissami (25, bachelorstudent
politicologie) elke dag in de kantine van de
Vrije Universiteit zou eten, is hij een ‘vermogen
kwijt’. Het eten van Eurest, eveneens
partij voor de aanbesteding van HvA en
UvA, is smaakloos en één portie is volgens
hem erg weinig. ‘Een volle maaltijd is 4,50
euro maar die bordjes zijn piepklein. Ik doe
er altijd een hoop peper, zout en sambal
bij om er nog iets van te maken. En voor
die sambal moet je ook nog extra betalen.’
Ahmed legt de zakjes daarom vaak onder
z’n bord, want ervoor betalen vertikt hij.
Vandaag eet de student politicologie een kom
groentesoep met twee witte bolletjes. ‘Want
er is geen warm eten tussen twee en half vier.’
Ahmed eet daarom weinig aan de VU want
tegen vieren, als de keuken weer open gaat,
wacht hij liever even met een warme hap
totdat hij thuis is en voor die 4,50 euro iets
meer en iets lekkerders op tafel kan zetten.
Verdacht droog
Havana neemt de proef op de som en eet
ook een bordje mee. Het aanbod van Eurest
is indrukwekkend. Van kipquorn tot Ben &
Jerry’s-ijs, van verse salades tot voorgeperste
sappen en oud-Hollands brood met kaas.
Het warm eten wordt helaas net opgeruimd
want ‘ja, het is twee uur geweest’. Dan
maar een kommetje groentesoep en een
zelf samengestelde salade. De saladebar is
uitgebreid en de tomaten en blaadjes rucola
zien er gezond uit. Dit in tegenstelling tot
de warme maaltijden die eerder op de dag
doorgekookt en futloos in de au bain-marie
‘Een hoop peper, zout en sambal
bij om er nog iets van te maken’
lagen. De groentesoep is eetbaar, maar niet
bijzonder. Hij smaakt als soep uit een zakje,
poeder dat je aanlengt met water. De salade
is fris en zelfs de broccoli is niet doorgekookt.
Door van elke salade een schep te
hebben genomen komt er een rijke variatie
aan ingrediënten langs. Stukjes kaas, ham en
zelfs zeevruchten door de aardappelsalade.
Die laatste zijn echter wel verdacht droog,
alsof ze zo uit de vriezer komen.
Cateraar Sodexo, kandidaat-cateraar voor
HvA en UvA en actief op onder meer de
Hogeschool Utrecht en de TU Delft weet hoe
belangrijk het is met snelheid verse producten
te leveren. Aan de Universiteit van Tilburg,
waar de cateraar vanaf januari begint,
openen ze daarom een mediterraan- en een
Aziatisch restaurant. ‘Dus geen doperwtjes
meer uit de au bain-marie, maar à la minute
gemaakte pasta’s en een stukje vis of vlees
van de grill,’ zegt Jeanette Knoop, sales- en
marketingmanager van de onderwijsdivisie
van Sodexo. ‘En dat alles moet wel betaalbaar
blijven, anders loopt de student alsnog
wel even naar de stationsrestauratie.’ n
Kandidaten
n ■Sorbon
Omvang 115 medewerkers
Waar O.a. Universiteit van Amsterdam en
Hogeschool van Amsterdam
Leuk Sorbon werkt samen met Mijn Boer,
een groep boeren in Noord-Holland die
samen duurzaam geproduceerde groenten,
fruit, vlees en zuivel leveren.
n■Eurest
Omvang 4100 werknemers
Waar Vrije Universiteit, TU Eindhoven en
Fontys Hogescholen
Leuk Eurest is onderdeel van de Britse Compass
Group, de grootste beursgenoteerde
catering
foodserviceorganisatie ter wereld. Eurest
caterde onder meer Wimbledon en bij de
uitreiking van de Oscars.
n■Albron
Omvang Met bijna 6000 werknemers voorziet
Albron per dag zo’n 250.000 mensen
van eten en drinken.
Waar Amsterdam University College, Eramus
Universiteit
Leuk Albron verzorgt de catering bij de
musical Soldaat van Oranje en is door CNV
uitgeroepen tot Beste werkgever onder de
cateraars in 2010.
n■Sodexo
Omvang Sodexo heeft wereldwijd 380.000
mensen in dienst die werken op 34.000
locaties in tachtig landen.
Waar Hogeschool Utrecht, TU Delft en
straks Universiteit Tilburg
Leuk Na de instorting van de mijn in Chili
waarbij 33 mijnwerkers vast kwamen te
zitten, heeft Sodexo de dagelijkse cateringzorg
aan ruim driehonderd hulpverleners
belangeloos op zich genomen.
n■Cormet
Omvang 350 werknemers
Waar Roc’s verspreid over Nederland, Inholland,
Saxion en HAN
Leuk Cormet is de enige cateraar in Nederland
die de Voedingprijs van het Voedingscentrum
heeft gewonnen.
havana 19
Beeld Pascal Tieman

havana international
More and more people are abandoning their digital
equipment for any one of the interesting film/analogue
cameras currently available, sometimes at very reasonable
prices. As always, making good pictures remains
challenging. Here, Lars Böhm describes his experiences.
The Return to
Film Photography
My interest in photography started when I found my parents’
old reflex camera. I had been messing around with their digital
camera but that didn’t really interest me. The reflex camera I
found was analogue and I had a lot of fun carrying it around
with me all the time and continuously making pictures. After
doing this for a while I came across a Lomography shop in
Amsterdam. I immediately bought a camera, the Actionsampler.
Lomography cameras are known for their wacky appearances
and interesting effects. The Actionsampler shoots four pictures
on one shot, which is fun. But it tends to get boring real fast.
After that, collecting cameras started to become some kind of
hobby for me. I love trying to find out what kind of effect the
individual camera has on the way the pictures come out, the
effects of different kinds of film, and learning how to shoot
optimally with each individual kind. I tend to always have a
camera with me, depending on what kind of weather it is and
where I’m going. I try to shoot with a different camera every
week, but my favourites are the Lomo LC-A and the Lubitel.
I rarely plan photo shoots, I just tend to run into things I find
beautiful or otherwise interesting. And I end up shooting some
photos of that. Lately I’ve been messing around with Polaroids
a lot, which is fun to do, but very expensive.
My favourite camera for shooting 120mm film is the Lubitel 2,
which is a twin-eye reflex camera. My favourite for shooting
35mm is the LC-A and my favourite for shooting Polaroids
is the Polaroid 636 Closeup. I would love to have a Polaroid
Land Camera for shooting SX-70 film, but they’re fairly hard
to get. n■
Lars Böhm is a third-year student at IAM
20 havana
Photos Lars Böhm

Photos Robert Simon
The World in Your
Hands (Part 2)
In Havana International #12 Kim
Nguyen wrote about his journey by bicycle
from Australia to Denmark to raise
awareness about climate change, and
the campaign he set up, Ride Planet
Earth. Here the story continues.
I decided to keep Ride Planet Earth going.
This year my friend Jeff Katrencik has been
cycling from New York City down to Cancun
Mexico, via Canada. It’s about an 8000
kilometre trip. He represents Ride Planet
Earth now. On November 28 this year, the
day before the COP16 Summit begins in
Cancun, in cities, towns and villages around
the world people will be taking to the streets
again. They’ll be part of the second Ride Planet
Earth international action, to show their
capacity and willingness to do something
about Climate Change. There’s a ride taking
place in Amsterdam too, that I’ll definitely
be part of.
But this year, rather than focus on cycling,
I’ve been thinking about how the arts, music
and performance can contribute to making
our future sustainable. A few days before I
arrived in Copenhagen I met a strange old
man named Chris Keene, who was cycling
a recumbent tricycle to the Summit all on
his own. He was cold, tired and dirty, but
awash with ideas and enthusiasm about how
to make the world better. He told me about
his idea to create a Zero Carbon Concert, a
world concert, that would run on solar, wind
or other alternative energies. I was inspired.
This year the Amsterdam Zero Carbon Collective
has been born. We are joining with
Chris on November 27 to participate in his
world concert. We are putting on a night of
music, dance and good vibes powered by
bicycle generators at the Dokhuis Gallery on
Plantagedoklaan. We will be holding regular
workshops to develop the skills and knowhow
to create sustainable art, music and
performance events. Our motto is “Inspiring
Sustainability with Creativity” and next
summer we will be holding our first Zero
Carbon Festival.
For more information on Ride Planet Earth,
the Zero Carbon World Concert and the
Amsterdam Zero Carbon Collective you
can visit; www.rideplanetearth.org, www.
zerocarbonconcert.org, and www.zerocarboncollective.com.
n■Kim Nguyen
Kim Nguyen is founder of Ride Planet Earth
and the Amsterdam Zero Carbon Collective.
He is currently a student in the minor International
Journalism (MIC).
Postscript: As planned, the Zero Carbon
Concert took place on November 27 in Amsterdam,
and seemed an excellent success.
Some photos are on view above. [RS]
havana international
Will Dogs Save the
World from Nuclear
Destruction?
I’m a dog lover, and last weekend I went
to the 121 st Annual International Amsterdam
Winner Dog Show. Humans, leashes,
collars, hand-crafted booties, bones, treats
and bowls, all on display. And 5000 canines
from 283 breeds representing 35 countries
being groomed, encouraged, admired and
judged: who’ll be awarded Best in Show?
Certainly, a ridiculous spectacle. How many
of us are fed-up with the dogs that share our
urban spaces, barking, biting, fouling the
streets? Enough!
We begin to ask ourselves and each other
serious practical and ethical questions: do
dogs belong in small apartments?; do they
belong in cities?; should dogs be kept as
pets at all, four-legged slaves tethered to our
decadent vanities?
Well, I realize these questions are no more
than the crippling self-doubts of a declining
civilization.
There are now almost a million registered
dogs in Beijing, Capital of the Global Future.
And the number is rising. As I read a few
weeks ago in the New York Times online,
dogs are “a marker of how quickly [China]
is hurtling through its transformation from
impoverished peasant to first-world citizen.
Twenty years ago, there were hardly any
dogs in Beijing, and the few that were here
stood a chance of landing on a dinner plate.
[Today we] find dog-treat stores, dog Web
sites, dog social networks, dog swimming
pools...” (October 24, 2010, www.nytimes.
com)
Pet dogs in today’s China offer companionship
and stress-relief, hobbies and
status-markers, and powerful symbols of
the country’s growing middle-classness, its
emergence as an economic superpower and
nascent consumer paradise.
If you follow the news, you know there’s
currently a scary crisis on the Korean Peninsula.
North Korea bombed South Korean
territory. US warships are en route to support
their South Korean allies. The nightmare:
wild escalation; Seoul vaporized by
North Korean nuclear missiles; US military
intervention; Chinese counter-intervention;
Global Apocalypse just a few mouse-clicks
away.
But China looks like it may be ready to put
some unusually strong pressure on North
Korea. And the reason for this is clear:
China wants to focus on its growing prosperity.
Or to put it another way: you can have
dog shows, and you can have doomsday, but
you can’t have both.
Robert Simon
Editor, Havana International
r.simon@hva.nl
havana 21

-advertentie-
Studentenaanbiedingen
regionale advertentiepagina
advertentie drukklaar 50 x 90.indd 1 07-06-10 11:59
Snel een tijdelijke
studentenwoning?
www.ymere.nl
te koop!
starterswoningen in
Amsterdam
direct beschikbaar
www.eigenhaard.nl
Winter Snow Show
nergens is het zo gezellig in de sneeuw als hier
Omdat de ogen van Sanne
niet te vervangen zijn.
Geef daarom aan de
Nationale Oogcollecte.
www.oogcollecte.nl
De Nationale Oogcollecte is een
initiatief van Het Oogfonds en
Vereniging Bartiméus Sonneheerdt
29 NOVEMBER
T/M
4 DECEMBER
Omdat ook uw ogen niet te vervangen zijn, is onderzoek naar de oorzaak en behandelmethodes
van oogaandoeningen hard nodig. Geef daarom van 29 november t/m
4 december aan de Nationale Oogcollecte. En help ons mee projecten voor blinden,
slechtzienden en mensen met een oogaandoening te ondersteunen.
Helpt u mee!? Geef aan onze collectant. U kunt uw gift ook overmaken op
bankrekeningnummer 37.83.43.386 t.n.v. de Nationale Oogcollecte te Doorn.
Of via onze site www.oogcollecte.nl

Als fotofanaat Michiel Dros (18, tweedejaars trade management Asia) ’s ochtends in de trein zit en ziet hoe idyllisch de mist en de dauw over de
weilanden hangt, denkt hij vaak: ‘Shit, had ik mijn camera maar bij me.’
‘‘‘Doe eens normaal man!” zeggen vrienden wel eens
tegen me omdat ik zo veel foto’s maak. Ja sorry
hoor, ik wil gewoon de beste plaatjes schieten. In
Marokko zag ik een keer een prachtige zonsondergang,
er werden heel veel foto’s gemaakt. Op een gegeven
moment stopte iedereen maar ik ging gewoon
door. Dan weet ik zeker dat ik de mooiste van iedereen
heb. Ik wil graag een “andere” foto dan de rest.
We waren op vakantie in Syros een vaartocht aan
het maken. Iedereen schoot van die gelikte, mooie
plaatjes van de haven. Ik keek achterom en zag daar
een industrieterrein. Dat vind ik op zo’n moment
veel interessanter, juist omdat het niet mooi is.
Met de komst van de digitale camera was mijn inte-
resse in fotografie gewekt. Het leek me zo bijzonder
dat je dan een foto maakt en je die gelijk kunt zien
op je scherm. Zodra het financieel kon, kocht ik er
een. Ik had dat ding eerst vooral mee op vakantie
en op een gegeven moment bijna altijd. Een jaar of
twee geleden kocht ik mijn eerste spiegelreflex. Maar
ik heb er nog geen dure lenzen bij hoor, die heb je
echt niet per se nodig om mooie foto’s te maken.
De grootste uitdaging vind ik om zaken die niet zo
bijzonder lijken op beeld toch iets extra’s te geven.
Wel jammer dat ik mijn spiegelreflex niet altijd bij
me kan hebben, omdat het zo’n groot apparaat is.
Laatst was er een wedstrijd op de HvA; de opdracht
was om een foto met het thema “Holland” te
maken. Ik heb gefotografeerd vanuit een zijraampje
van de nieuwe Openbare Bibliotheek. Je ziet op
de foto het oude stadscentrum van Amsterdam en
een groot nieuw stadsdeel in aanbouw met heel
veel hijskranen. Dat vond ik een mooi contrast en
de jury blijkbaar ook; ik heb gewonnen. De foto’s
worden nu geëxposeerd in de HES. Soms zeggen
mensen: “vette foto’s man,” zoiets. Dat is leuk toch?
Ik zou geen beroepsfotograaf willen zijn. Dan
moet je soms ook opdrachten aannemen die je niet
ziet zitten en komt er veel meer druk te staan op je
prestaties, dat lijkt me voor het plezier en de creativiteit
niet goed. Laat mij maar lekker hobbyen.’
n■Kim Bos
passie
Beeld Fred van Diem
23 havana

ecensies
Expositie
Stadsarchief
Amsterdam
Pers en politie
t/m 27 februari
HHHHH
‘De Japanse koffermoord’, dat is een
fijne titel voor een volgende aflevering
van Baantjer.
Emmer popcorn erbij, gordijnen dicht
en languit genieten van de semi-scherpe
rechercheur met trouwehondenogen en
zijn knullige hulpje Vledder. Jammer dat ze
geen waargebeurde verhalen doen want de
Japanse koffermoord is écht gebeurd in 1965
en de bevindingen van de pers en politie worden
geëxposeerd in het Stadsarchief. Waar de
zaak over gaat – want nu ben je vast nieuwsgierig
geworden: in Amsterdamse wateren
werd een koffer gevonden met daarin alleen
een romp. Na gedegen speurwerk bleek het
een verdwaalde Japanner. Lang verhaal kort:
de dader werd nooit gevonden maar de zaak
zorgde wereldwijd voor veel ophef. Behalve
de koffermoord worden er bewijsstukken en
krantenberichten vertoond over acht andere
geruchtmakende zaken uit de negentiende
en twintigste eeuw. Over de moord in de
hoerenbuurt op ‘Magere Josje’ (een zaak die
de echte Baantjer overigens leidde) en over
de ontvoering van braaf borstje Jopie de Nigtere.
Tot zover moord en doodslag. Hierna
gaat de expo over demonstraties, oproer in
de samenleving en maatschappelijke vraagstukken
over bijvoorbeeld ‘Het negercabinet’
(een jazzclub waar allerhande vieze dingen
zouden gebeuren). Dat is jammer. Gezien
de titel ‘Pers en politie’ is het natuurlijk niet
vreemd dat bijvoorbeeld de krakersrellen
ten tijde van de kroning van Beatrix worden
aangehaald; nergens is het verschil tussen politie
(ME’ers beukten vol op de krakers in) en
de media (de VARA nam het volmondig op
voor de krakende en vechtende Amsterdammer)
zo groot, maar het doet afbreuk aan de
expo dat ze alleen in het begin in Baantjersferen
blijft. Bij de ‘kleinere’ misdaden werkt
de bescheiden manier van exposeren heel
goed: op schotten staan tekst en uitleg over
de moorden, wat smeuïge foto’s en saillante
details, en in een vitrine liggen krantenknipsels,
of er worden beelden vertoond. Maar
door iets omslachtigs als de krakersrellen zo
te exposeren voelt het alsof je iets mist, het is
niet compleet. n Kim Bos
24 havana
CD
Maserati
Pyramid Of The Sun
Golden Antenna
HHHHH
Maserati is een volledig instrumentale
band. Maar voordat je begint te protesteren
dat er al zo veel instrumentale
bands en cd’s zijn: Pyramid Of The Sun
is niet zoals de meeste postrock- en
metalplaten.
Pyramid Of The Sun is geschikt voor diverse
gelegenheden. Voor feesten en partijen of
om even je humeur weer op peil te brengen.
Maar het beste is het om ’m te draaien
tijdens een lange autorit. Maserati (naar een
bekend Italiaans merk sportwagens) is dus
een perfect gekozen bandnaam.
In het nummer ‘They’ll No More Suffer
From Thirst’ is duidelijk de invloed van
Kraftwerk te horen, waar ook de Autobahn
een belangrijke rol speelt. Het geluid is
uniek. Zoals de band zelf zegt: ‘Een kruising
van pure krautrock met disco- en rockinvloeden.’
Pardon, krautrock? Dat is een
naam voor de experimentele muziekgroepen
die in Duitsland op de voorgrond traden aan
het eind van de jaren zestig en het begin van
de jaren zeventig.
De nummers klinken machtig. De gitaristen
werken hier hard aan mee; het gaat er
wild aan toe. Door de strakke ritmepartijen
bouwen de muzikanten een stevige muur van
gitaargeweld. Er lijkt wel een spel gespeeld
te worden: bij elk nieuw nummer moet de
muur nog steviger en gaat het er dus harder
aan toe. Gelukkig wordt dat hier en daar afgewisseld
met rustige, sfeervolle intermezzo’s.
Van dit geweld moet je wel houden. Zo niet,
dan houd je het ongeveer twintig minuten
vol en ga je als de weerlicht op zoek naar
een cd vol ballads. Je bent dan wel toe aan
een zingend persoon en even wat rustigere
gitaarriffs en drums.
Dat de plaat er toch is gekomen, is bijzonder.
De opnames van Pyramid Of The Sun
hebben lange tijd stilgelegen. De dood van
de drummer Jerry Fuchs stelde de overige
bandleden voor een dilemma: doorgaan of
stoppen? Maandenlang dachten zij na, maar
uiteindelijk maakten ze de plaat af met behulp
van diverse vrienden. Ter nagedachtenis
van Fuchs. Een zeer goede keuze.
n Miriam Bons
Film
Die Fremde
1 december, Rialto
Wel gaan Die Fremde vertelt het aangrijpende verhaal van de in Duitsland geboren
Umay. Samen met haar man Kemal en zoontje Cem woont ze in Istanboel. Het huwelijk
van Umay en Kemal is allerminst een een sprookje. Kemal kan zijn handen niet thuishouden
en is een notoire schuinsmarcheerder. Umay vlucht met haar zoontje naar haar familie
in Duitsland, waar ze niet welkom blijkt te zijn.
Niet gaan Rampspoed van een ander is het laatste waar jij je druk om maakt.
Comedy
Martijn Hillenius duidt
de dingen
2 december, Thomaskerk
Wel gaan Jij bent wel te porren voor een lekker potje filosofisch cabaret. Jij worstelt
net als Martijn dagelijks met de existentiële vragen: ‘Wat is de zin van het leven?’, ‘Bestaat
God?’, ‘Is er leven na de dood?’ Martijn heeft inmiddels antwoorden op dit hachelijke
rijtje vragen en wil die graag met je delen.
Niet gaan ‘Wat een waanzin,’ denk jij. Humor om te lachen is vandaag de dag wel erg
ver te zoeken. No-nonsense cabaret is volgens jou hét cabaret.
Nightlife
Rocking Da Farm
3 december, Buurtboerderij Ons Genoegen
Wel gaan De geur van geiten en kippen vermengd met hooi en vers bier doen jouw
voeten begerig tintelen. In samenwerking met Rasta Love Sound organiseert de buurtboerderij
elke eerste vrijdag van de maand de lekkerste en meest agrarische dansavond van
Amsterdam.
Niet gaan Jij bent met geen stok het platteland op te krijgen en blijft liever met je stadse
voeten uit de modder.
Pop
Holy Fuck
4 december, Melkweg
Wel gaan Het is net geen poprock maar ook geen experimentele dance: het Canadese
kwartet Holy Fuck is een van de nieuwste bands binnen de postrock. De band grijpt alle
middelen aan om iets nieuws te laten horen en iets unieks te laten gebeuren op het podium.
Van kinderspeelgoed tot oude synths.
Niet gaan Experimentele pop is niets voor jou. Jij bent meer van rechttoe rechtaan
zonder poespas.
Theater
Tenzij je geluk hebt
5 december, Theater Bellevue
Wel gaan Sinterklaas is jou vergeten, je bent moederziel alleen en voorspoed in jouw
leven is ver te zoeken. Je bent gelukkig niet de enige. Tenzij je geluk hebt is een schrijnend
verhaal over een welvarend Canadees gezin. Op een dag in het voorjaar verdwijnt de
oudste dochter van het gezin spoorloos. Na een week wordt ze teruggevonden, bedelend
op een straathoek. Een kartonnen bord hangt om haar hals met het woord ‘goedheid’.
Niemand begrijpt waarom.
Niet gaan Sinterklaas is jou zeker niet vergeten. Vanavond ben jij alleen maar bezig met het
verorberen van marsepeinen kikkers en taaitaai, en natuurlijk kliederen met papier maché.
Tentoonstelling
Internationale fotografie
20ste eeuw
7 december, Rijksmuseum
Wel gaan Het Rijksmuseum toont de meest recente aanwinsten van twintigste-eeuwse
internationale foto’s, met het werk van wereldberoemde fotografen, onder wie László
Moholy-Nagy, Bill Brandt, Robert Capa en Helen Levitt.
Niet gaan Een cultuurliefhebber ben jij niet, musea vind je afstompend en fotografie
doet jou werkelijk niets.

Beeld Henk Thomas
eten
Goede pizza mag wat kosten
De afhaalpizza’s van Pazzi zijn goed, vers en bereid met
eerlijke ingrediënten. Dat maakt deze prijzige Italiaan
een aanwinst voor de buurt.
In de twee jaar die ik nu woon in Oud-
West, dat tegenwoordig de kleurloze naam
‘West’ draagt, maakte ik een lijst van culinaire
adressen. Inmiddels weet ik waar de
beste traiteurs, exotische restaurants, sushi
en Franse kazen te vinden zijn. Een goede
afhaalpizzeria is eigenlijk het enige dat nog
ontbreekt. Natuurlijk stikt het van de Amerikaanse
ketens en schimmige snackbars die
zichzelf bij gelegenheid pizzeria noemen.
Maar ik wil pizza’s die net zo vers en lekker
zijn als die van restaurant De Italiaan, dat
ik gelukkig al wel ontdekte.
Opeens is daar aan de rand van de Jordaan
afhaalrestaurant Pazzi, dat mij zulke pizza’s
belooft. En bovendien: ingrediënten van
kleine Italiaanse leveranciers die ‘dier en
milieu respecteren’ én een Italiaanse pizzaiolo
die de pizza’s voor je neus in een
authentieke houtoven schuift. Daar zeg ik
geen nee tegen.
Op de strakke website kies ik, begeleid
door een gezellig Italiaans muziekje, voor
de pachino (11,50 euro) en de tartufo
(14,50 euro). Ze zullen binnen een kwartier
voor me klaarliggen, belooft een jongen
me via de telefoon. Als ik het pand aan de
1e Looiersdwarsstraat binnenkom, hoeven
mijn pizza’s inderdaad alleen nog maar
met olie bedruppeld te worden. Dat duurt
precies lang genoeg om te besluiten dat het
diner niet compleet is zonder tiramisu en
cannoli. Druk is het niet, terwijl de dinsdagavond
mij toch een populaire lijkt onder
afhaaleters. Misschien is het de prijs, mijn
rekening vind ik met 33 euro in elk geval
aan de forse kant.
Eenmaal thuis zijn de pizza’s, de drie minuten
fietsen ten spijt, nog maar lauwwarm.
Maar ook ontzettend lekker. En vers. De
trostomaatjes en buffelmozzarella op de
pachino zijn goed, maar niet zo goed als de
truffel op de tartufo. Zo veel beter dan de
laffe truffelolie waarmee sommige pizzabakkers
je om de tuin proberen te leiden.
Ook de parmaham is dik in orde. Komt
vast door het idee dat-ie van een ‘gerespecteerd
dier’ komt. Een ingrediënt dat ik nog
niet kende is robiola, een kaas van koeien-,
geiten- en schapenmelk. Erg goed. Hoewel
de bodems dun en knapperig zijn, liggen de
pizza’s wat zwaar op de maag. We laten ons
niet kennen en storten ons op de tiramisu
en cannoli. De tweede is goddelijk, over de
eerste valt gelukkig toch nog iets te zeuren:
veel te bitter. Ergens niet zo erg, ik heb
inmiddels meer dan genoeg vers en lekkers
gegeten. Pazzi mag op mijn lijst, ondanks
de stevige prijzen.
n■Carlijn van Donselaar
Pazzi
1e Looiersdwarsstraat 4
020-3202800
Maandag tot en met zaterdag geopend van
9.00 tot 22.00 uur, zondag van 17.00 tot
22.00 uur (lunch tot 17.00, pizza vanaf
17.00 uur)
www.pazzislowfood.nl
Hebbeding ‘Mensen die mijn cactus voor
het eerst zien, willen hem negen van de tien
keer aaien. Kijken of-ie echt is of niet. Het
ding is nep en heel zacht, overigens. Ik heb
hem al twaalf jaar, een overblijfsel uit mijn
eerste baan. Gekregen van een collega en
tot nu toe staat hij nog op elke werkkamer
die ik heb gehad. En ik heb het voornemen
de cactus tot het einde van mijn werkzame
leven mee te slepen. Nee, thuis komt het
ding er niet in.’
Film ‘Mullholland Drive van David Lynch.
Een verhaal dat bijna niet uit te leggen
is, laat staan te begrijpen. Maar dat is
tegelijkertijd ook heel fijn: dat het blijkbaar
verder gaat dan wij als kijkers ons kunnen
voorstellen. Ik heb ’m drie keer gezien, en
de eerste keer dacht ik dat ik niet goed had
opgelet. Het is een film waar je onrustig
van wordt. Hoe meer je ervan probeert
te begrijpen hoe meer je het spoor bijster
raakt. Prachtige sfeer ook. Ik ben overigens
makkelijk te “raken”, zelfs een film als
The Wedding Singer doet me wel iets. Ook
slechte films kijken is soms best leuk. Maar
er is natuurlijk wel een ondergrens. Deuce
Bigalow ligt ver onder dat niveau. Wat een
bagger en helemaal niet grappig. Zonde
van die anderhalf uur van je leven.
Moment ‘Er zijn veel momenten die me
bij zijn gebleven, maar dat ik de paus een
hand heb gegeven als middelbaar scholiertje
is wel erg grappig. Op schoolreis
brachten we een bezoek aan Vaticaanstad.
Blijkbaar lopen schoolreisjes en heilige
missen daar door elkaar heen. Iedereen
stak zijn hand uit en hij schudde die van
mij. Het is een verhaal dat het altijd goed
doet op verjaardagen.’
zwart-wit
‘Kluun blijft een lul’
Jurre Valk (37, docent human resource management)
Hoogtepunt ‘De val van de Berlijnse
Muur was een fantastisch moment. Dat
heeft grote indruk op me gemaakt. Een jaar
ervoor was ik zelf in die stad. Het moment
dat de Muur letterlijk werd opengebroken
was magisch om te zien. Dieptepunten zijn
de moorden op Theo van Gogh en Pim
Fortuyn. De vrijheid van meningsuiting is
groter dan ooit, daar schort het niet aan in
Nederland. Het schort wél aan fatsoen en
vertrouwen, daar gaat het om. We leven in
een door angst geregeerde samenleving.’
Boek ‘In het fotoboek Learning to Love
You More van Harrell Fletcher staan allemaal
kleine, persoonlijke “kunstwerkjes”
van mensen. Op de gelijknamige site geeft
zij opdrachten als “fotografeer je zoenende
ouders” of “maak een foto van de ruimte
onder je bed, zonder te stofzuigen”. Die
heeft ze verzameld en gebundeld. Het boek
laat zien dat iedereen wel iets van creativiteit
in zich heeft. Dat je een boek als Komt
een vrouw bij de dokter schrijft, oké. Dat
het zo’n enorm succes wordt en dat lezers
met hem weglopen begrijp ik niet. Kluun
blijft een lul, met zo’n thema zo veel aandacht
krijgen.’
Tv ‘Een programma waarin ze paranormale
kinderen volgen en continu testen of het
ook echt wel zo is. Ranzigheid ten top vind
ik dat. Het is gewoon dwang wat je die
kinderen aandoet: bewijs willen we. Dat
ouders daar ook aan meewerken begrijp ik
niet. Wat prachtige tv is is Verborgen verleden,
waarin de makers bekende Nederlanders
meenemen op zoek naar hun roots.
Klinkt als het zoveelste bn’er-programma,
maar dit is erg mooi gemaakt. Aanrader.’
n■Annemarie Vissers
25 havana
Beeld Annemarie Vissers

gekeurd
Douchejelly
Probeer je maar eens in te
zepen met een glibberig stuk
pudding.
Zet een paar stappen in de Lush-winkel
in de Leidsestraat of Kalverstraat en je
neus slaat op tilt. Uitgesproken zoete en
frisse geuren komen tegelijk op je afgevlogen
dankzij het verse fruit dat in alle
producten verwerkt is.
Het Britse Lush maakt sinds 1994 bad-
en doucheproducten en is onder meer
bekend dankzij creatieve namen voor
de zepen, zoals Honey I Washed The
Kids, Demon In The Dark en Sexy Peel.
En voor elk seizoen – Pasen, Valentijn,
Halloween en kerst – maakt Lush een
speciale lijn bruisballen, douche-gels,
shampoos en zepen. De leukste naam
in de nieuwe kerstlijn is zonder twijfel
Chillin’ With My Gnomeys, maar het
leukste product is de douchejelly. Dit
jaar heet de jelly Iced Wine, naar een
Canadese wijn waarvan de druiven eerst
bevroren zijn geweest voor een zoetere
smaak. En zoet, dat is Iced Wine (5,95
euro voor 100 gram) zeker. Zodra je het
potje opendraait zie je niet alleen een trillende
jellypudding maar ruik je ook een
behoorlijk zoete geur. Maar gelukkig is
de bevroren wijn door grapefruit en bergamotolie
ook nog eens heerlijk fris. De
jelly is gemaakt op basis van zeewiergel,
dus het is nogal glad. Het ziet eruit als
een drilpudding, het voelt als een drilpudding
en als je het aanraakt blijft het nog
een tijdje natrillen in het potje. Het lijkt
daardoor misschien wel meer op een Halloweenproduct
dan iets voor kerst.
Je kan Iced Wine invriezen, je kan de
pudding in z’n geheel gebruiken of je kan
een klein stukje in een spons doen. De
eerste douchebeurt zonder spons werd
één groot glijdfestijn. Probeer je maar
eens in te zepen met zo’n glibberig stuk
pudding. Het schiet alle kanten op (vasthouden
is geen optie) en maakt je douche
van boven tot onder spekglad. Maar dan
ruikt je douche wel meteen dagenlang
naar grapefruit. Een nieuwe poging met
een klein stukje in een grote spons zorgde
voor heel veel schuim waarmee je jezelf
heerlijk kan inzepen. Onder de douche
ruikt de jelly gelukkig wat minder heftig.
Ook al is zeewier niet het eerste dat je
op jezelf zou smeren, je krijgt er wel een
heerlijk zacht huidje van dat uren later
nog steeds subtiel naar frisse fruitigheid
ruikt. Nu nog even wennen aan die
drilpudding.
n■Eveline van Heumen
26 havana
Wie? Didi Griffioen, beleidsmedewerker Onderzoek bij de stafdienst Onderwijs & Onderzoek
Wat? Promotieonderzoek naar wat docenten in het hbo van onderzoek vinden
‘Onderzoek heeft de laatste tien jaar een
grote rol gekregen binnen het hbo. Er komen
steeds meer mogelijkheden en middelen, een
bekend voorbeeld is de lector. Veel docenten
en medewerkers worden geconfronteerd met
onderzoek, bijvoorbeeld door collega’s die
gaan promoveren. Ongeveer de helft van de
docenten heeft geen academische achtergrond.
En van degenen die dat wel hebben,
is het soms al twintig jaar geleden dat ze afstudeerden.
Ik wil weten hoe al die docenten
tegen onderzoek aankijken, hoe belangrijk
het voor hen is. En wat ze eronder verstaan.
We denken vaak ten onrechte dat iedereen
het eens is over een begrip en dus hetzelfde
bedoelt. Inmiddels zijn er meer richtlijnen
binnen het hbo, zoals bijvoorbeeld evidence
based research. Maar inzicht krijgen in het
taalgebruik van docenten die het over onderzoek
hebben, is nog steeds een belangrijk
doel van mijn onderzoek.
Vier jaar geleden begon ik, het onderwerp
bedacht ik zelf. Ik was docent aan de Johan
Cruyff University en hoorde van een regeling
voor docenten die willen promoveren. Dat
wilde ik wel, ik begon met een dag in de
week. In 2012 promoveer ik.
Aan mijn onderzoek doen docenten en
medewerkers van zes Nederlandse hogescholen
mee. Iedereen heeft een vragenlijst
ingevuld, een deel van de docenten is ook
geïnterviewd. Ik ben nu bezig alle gegevens
te verwerken. Wat opvalt, is dat beleidsmakers
gemiddeld positiever zijn dan docenten
over de doelen en het effect van onderzoek
binnen het onderwijs. Dit kan komen doordat
beleidsmakers het onderzoek in het hbo
introduceerden en docenten er pas later mee
te maken kregen. Een belangrijk resultaat
van dit onderzoek is dat we straks weten
hoe de mening van docenten over onderzoek
en hun eigen vaardigheden op dit gebied te
beïnvloeden is. Als je docenten positiever
wilt laten denken over onderzoek, moet je
ze er meer bij betrekken. Hun mening is
bovendien van belang voor het onderwijs.
very short introductions
‘Betrek docenten bij onderzoek’
Zij zijn toch degenen die laten zien waar
de onderwijsinstelling voor staat en die de
studenten leren onderzoek te doen.’
n■Carlijn van Donselaar
Beeld Fred van Diem
Studenten,
docenten of lectoren
vertellen in maximaal
vijf minuten over hun
onderzoek bij Very Short
Introductions. Meer weten?
www.havanaweb.nl/vsi

Beeld Henk Thomas
weekgast
Jorinde Hehanussa (23) is derdejaars sportmarketing. In het kader van
haar minor promoot ze een actie voor dance4life, een internationale organisatie
die zich samen met jongeren inzet om de verspreiding van hiv en
aids terug te dringen.
Maandag 22 november
Mijn projectgroep en ik doen een opdracht voor onze minor business of sports and events.
De bedoeling is dat we zo veel mogelijk mobieltjes verzamelen voor de actie ‘Geef je mobiel
een tweede leven’ voor dance4life. De telefoons worden hergebruikt door iemand in een
ontwikkelingsland of gerecycled. Hoofdsponsor Vodafone geeft voor elk ingeleverd mobieltje
geld aan dance4life.
Ik ben de contactpersoon, dus ik moet vandaag partners en sponsoren bellen. Daarnaast
moet er contact gelegd worden met de huismeester. Ik moet ervoor zorgen dat alles klopt en
dat iedereen komt opdagen op onze actiedag komende woensdag. Even een reminder. We
beginnen elke ochtend om half negen. Mijn groepje bestaat uit negen mensen. Samen zijn we
druk bezig met het maken van filmpjes, posters en het bouwen van een website.
Dinsdag 23 november
We staan vandaag bij de stand om te flyeren en om onze actie te promoten. En we delen
gratis condooms uit.
Dance4life heeft dansen hoog in het vaandel staan, het hoort bij een van hun waarden: celebrate.
Volgende week donderdag sluiten we onze actie af met het 3 Hoog feest in Club Air.
Ze organiseren daar elke donderdag een feest, waarbij ze allemaal maffe dingen doen om de
sfeer erin te krijgen. We mailen iedere student dat ze moeten komen, maar dat moet met een
prijs van zes euro wel lukken.
Daarnaast geeft Anouk van der Jagt, general manager bij dance4life, een gastcollege. Ze legt
uit hoe onze actie werkt, ook hoe het financieel in elkaar zit. Het college was vrij toegankelijk.
Eerste- en tweedejaars kunnen stempels verdienen voor hun aanwezigheid, dus dan
komen ze wel. Nu hebben we 118 mobieltjes. We willen er natuurlijk nog veel meer, maar
dat is moeilijker te bereiken dan je denkt. Ik vind het leuk om te leren hoe zo’n actie zakelijk
in elkaar steekt.
Woensdag 24 november
Onze stand staat in het atrium van de HES. Dance4life wil iedereen aan het bewegen krijgen,
dus zijn er activiteiten. Er doen mensen trucs met steps, de zogeheten Tri-X Step. Studenten
mogen die steps ook zelf even proberen. Hij lijkt een beetje op een surf- of waveboard en je
moet sturen met je lichaam. Daarnaast is er hurricane-voetbal, waarbij je ballen wegblaast
met bladblazers. Dit hebben we geregeld via het creatieve team van 3 Hoog. Dat konden we
niet lang blijven doen, want het veroorzaakte nogal wat herrie. We zorgen ook voor wat te
drinken. Sponsor Orangina heeft ervoor gezorgd dat we bekertjes sinas kunnen uitdelen aan
iedereen.
Het loopt al lekker vol en we hebben nu 134 mobieltjes ingezameld. Vandaag zijn we bezig
tot een uur of drie en daarna gaan we een biertje drinken in de kroeg.
Donderdag 25 november
Er waren nog twee steps over. We bekijken of we die volgende week kunnen weggeven.
Het is Beroepsoriëntatiedag. Ook vandaag staan we weer bij de stand. Soms vragen voorbijgangers
waarom we dit doen. Ik vind het leuk dat de actie aandacht krijgt. Het is wel vermoeiend
om er aan mee te doen, maar je krijgt er waardering voor terug. De dag heeft ons
veel mobieltjes opgeleverd, zeker een stuk of dertig. De teller staat nu rond de tweehonderd.
We hadden les in hoe je international dance events organiseert.
Vrijdag 26 november
Gisteren was het 3 Hoog feest in Club Air, maar daar ben ik toch maar niet heen gegaan. Om
vier uur kreeg ik een berichtje van de rest van mijn groep, dus waarschijnlijk was het wel
gezellig. Ik ga vandaag mailtjes sturen naar partners om ze te bedanken en om ze verder te
informeren. En er worden weer mobieltjes ingezameld. Nu ben ik best verkouden. Gelukkig
duurt de dag maar tot drie uur. Vanavond ga ik naar een verjaardag in Den Haag. Morgen
moet ik weer op tijd uit de veren, want de HES heeft dan een Alumnidag. Ook een goede
gelegenheid om aandacht te vragen voor de actie. n
havana 27

Beeld Jan-Maarten Hupkes
afstuderen
Caroline Nusmeijer (26)
Lerarenopleiding gezondheidszorg & welzijn
‘Ik danste vroeger best veel. Dat vond ik echt heel
leuk. Maar door mijn studie en de drukte die die
met zich meebracht, kwam ik er steeds minder aan
toe. Uiteindelijk ben ik er helemaal mee gestopt.
En ik bedacht me dat er vast veel studenten zijn die
met hetzelfde probleem zaten.
Het zou handig zijn als sport weer meer geïntegreerd
zou worden binnen de verschillende opleidingen.
Ik heb onderzocht hoe dit het beste gedaan
kon worden in het mbo.
Hoewel ik dat heb toegespitst op de school waar ik
zelf werkzaam ben, was het een omvangrijk project.
Die school is groot genoeg, met vestigingen in
28 havana
onder andere Zwolle, Raalte en Harderwijk. Eerst
heb ik wat artikelen bij elkaar gezocht die er al over
geschreven waren. Ook heb ik de sportdocenten
geïnterviewd. En enquêtes aan de leerlingen zelf
voorgelegd. Die heb ik in de klassen uitgedeeld.
De docenten waren het erover eens dat de integratie
van sport in het lespakket erg belangrijk was.
De leerlingen lang niet altijd. Ik heb op basis van
mijn bevindingen een aantal aanbevelingen gedaan.
Zo is het goed om de leerlingen zelf bewegingsactiviteiten
te laten organiseren. En om de bewegingsuurtjes
te koppelen aan andere vakken. De sport
moet vooral niet helemaal losstaan van de rest van
het lesprogramma. Het moet één geheel zijn.’
HvA + ‘Ik werd erg serieus genomen. Ook waren
de docenten erg behulpzaam. Toen ik de vrijstellingen
die ik aangevraagd had niet leek te krijgen,
heb ik met hun hulp de examencommissie toch
over weten te halen. Zij wisten zeker dat ik het wel
aankon.’
HvA – ‘De blokken over vaktherapie waren wel erg
gericht op het voedingsdeel. Het merendeel van de
inhoud van de opleiding betrof koken, serveren en
diëten. Het vakdidactische bleef zo liggen, de leerlingbegeleiding
en coaching kwamen bijvoorbeeld
nauwelijks aan de orde.’ n Ron Santing