Da Vinci BoDe - Leonardo da Vinci - Radboud Universiteit

Da Vinci
BoDe

Redactioneel
Eindelijk hoef ik me een keer niet af
te vragen waar ik deze ruimte mee op
zal vullen. Er bestaat namelijk zoiets
als de FSR en een van hun grote nutten
blijkt het opstellen van nieuwsbrieven
en/of halfjaarverslagen die ik hier
dan weer samengevat kan neerzetten
en wat mij een hoop gedoe bespaart.
Wat is er zoal gebeurd? De FSR heeft
ervoor gezorgd dat C&CZ blijft zorgen
voor de ICT op de FNWI en TK
bezetting is tegenwoordig mooi af te
lezen van de schermen in de gang. De
bieb is voortaan langer open in tentamenperiodes
en met de harde knip is
iets aan de hand, maar ze weten zelf
ook nog niet precies wat. Het schijnt
erop te lijken dat deze wat later komt.
Ook heeft de FSR gedacht aan de
vraatzuchtige medemens: eten tijdens
tentamens is weer prima. Vragen stellen
aan de docent ook. Alsof het allemaal
niet op kan zal er ook nog een
nieuwe studieruimte ingericht worden
op de eerste etage in de URD (op
het schiereiland zogezegd). Péage,
het printsysteem waarmee je op de
hele campus kunt printen, al is het wat
duurder, zal deze zomer de standaard
worden binnen FNWI. Gelukkig heeft
de FSR ook hier wat kunnen regelen:
een kleine prijsverlaging. Wil je op de
hoogte blijven: check dan hun website,
like hun facebookpagina en houdt de
kantineposters in de gaten. Toegegeven,
geen van die acties is weergegeven
in foutloos Nederlands. Aan de
andere kant: bezoek hun webpagina,
vind hun smoelenboekpagina leuk en
houd kantineposters in de gaten is niet
echt hip en motiverend. Voor zover de
FSR en dan nu de bode.
Koen
2 Da Vinci Bode
Voorwoord
Hallo, beste leden!
Een paar maanden in het nieuwe jaar, 2012, het jaar waarin volgens
de Maya’s onze wereld zal vergaan. Daarom zullen we dit jaar
natuurlijk nog erg veel leuke dingen moeten doen! En Leonardo is
daar natuurlijk weer volop mee bezig. Zo zullen we dit jaar nog twee
bedrijfsbezoeken afleggen, zal er een sporttoernooi georganiseerd
worden en zal een gedeelte van de leden op studiereis gaan naar
Rusland! Мы с нетерпением ждем, чтобы! Oftewel, we hebben er
zin in!
Spannend: een land met Poetin aan de macht, met de grootste stad
van Europa en natuurlijk de wodka die we zullen moeten uitproberen.
Verder is de lente weer begonnen en daarmee ook het heerlijke buitenzitweer.
Dit zal voor een aantal mensen, met in het achterhoofd ook
nog de dreigende ondergang van de wereld eind dit jaar, betekenen
dat de motivatie niet meer zo groot is. Toch denk ik, dit keer met andere
ideeën in mijn achterhoofd, dat het verstandig is om niet volledig
te vertrouwen op de voorspelling van de Maya’s. Dat wil ik in mijn
voorwoord nog even meegeven en ik wens jullie een ongelooflijk goed
laatste kwartaal toe, en tot ziens bij de activiteiten die nog komen
gaan! Heel veel leesplezier bij deze tweede bode van het jaar!
Веселиться!
Sjors

jr.#6
ed.#2
Inhoud...
In Deze BoDe #
Agenda
Activiteiten
Centerfold
Colofon
het leven vAn een wetensChApper
Max planck
Bestuursnotulen
nAtuurlIjk
planten die hun adem inhouden
Mystery Guest
keuzevAkreCensIe
security
stuDIereIs ruslAnD
sCIenCe: hoe zAt het nou?
Interview met stan Gielen
sCIenCe: hoe worDt het nou?
Interview met Arno kentgens
ColuMn sIx
De pyridine paradox
IMpressIe vAn De prIntsessIe
het drukken van de Bode
sjAAk kAp’teIn hAAk
Crypto
4
4
16
27
6
7
8
10
13
14
18
20
23
24
26
27
Da Vinci Bode
3

Agenda Activiteiten
Week 16
Bedrijfsbezoek Holst
Buitenspelen
Studiereis Rusland
Week 17
1 e jaars FNWI feest
Sound of Science
Week 19
Lunchlezing 10-05
Week 22
FYSICA-CHEMIE 2011 30-05
Week 24
Bedrijfsbezoek Stahl 11-06
4
Da Vinci Bode
17-04
18-04
21-04
25-04
25-04
Schaatsen (14 december)
Leo ging op deze winterdag traditiegetrouw schaatsen! Alle leden
waren netjes op tijd bij het Triavium, alleen de Accie zelf
miste: problemen met de trein! Gelukkig waren de commissieleden
maar ietsjes te laat en na het aantrekken van mutsen,
dassen en handschoenen kon het schaatsen beginnen! De groep
verdeelde zich in twee groepjes: zij die zo hard mogelijk wilden
schaatsen op de grote ringbaan en zij die eerst nog even moesten
inkomen zonder al te veel te vallen. Na ongeveer een uurtje
verzamelden de groepen zich bij het café om de meest gênante
valpartijen, pijnlijke blauwe plekken en stoere praatjes met elkaar
te delen. Een mooie avond!
Kerstdiner (20 december)
Maar liefst 38 Leo’s, van eerstejaars tot oude rotten, verzamelden
zich op deze dag bij Donatello’s om gezamenlijk te dineren
onder het mom van kerst! Niet alleen de Accie maar ook
het restaurant was een beetje overrompeld door dit verrassend
hoge aantal, maar gelukkig geldt: hoe meer zielen, hoe meer
vreugd! Er werd toch veel gelachen, gebabbeld en misschien
zelfs geroddeld over de mooie kerstoutfits en de nieuwe kleur
voor de Leotruien. Bij het smikkelen van een pizza of pasta
werden de plannen voor de aankomende kerstdagen en oud
en nieuw gedeeld. Natuurlijk werd er ook teruggekeken op een
mooi 2011 en werden er alvast goede voornemens gemaakt
voor het nieuwe jaar.
Kerstborrel (23 december)
De laatste vrijdag voor de kerstvakantie werd afgesloten met
een borrel in een geheel versierde zuidkantine: kerstballen, slingers,
kaarsjes, zingende kerstbomen en, natuurlijk onmisbare,
kerstliedjes! Samen met onze medestudenten van Sigma en Marie
werd naast het normale bier en fris ook zelfgemaakte glühwein
uitgedeeld en om de winterse kerstsfeer er in te houden
ook kerstkransjes, tomatensoep en erwtensoep. Na het verkrijgen
van een warm gevoel van binnen en rode wangetjes aan de
buitenkant werd er ook contact gelegd met de natuurkundigen
en Sigmanen. Aan het eind van de avond hadden sommigen wat
moeite om de kantine te verlaten, het werd immers kerstvakantie
en dan zou je je studiegenoten twee weken moeten missen!

Oliebollenborrel (10 januari)
Deze nieuwjaarsborrel vond plaats in de Zuidkantine samen met een broertje dat ongeveer
even groot en bijna net zo leuk is als Leonardo, maar dat we jammer genoeg niet
zo vaak tegenkomen. Inderdaad: Desda! Helaas hadden de wiskundigen een berekeningsfout
gemaakt: blijkbaar is er in januari geen bakmix voor oliebollen over... Gelukkig
werd dit probleem opgelost met gratis pannenkoeken! De stapel met lekkernijen werd al
snel lager en lager, blijkbaar kunnen studenten niet genoeg krijgen van pannenkoeken!
Gelukkig waren er nog genoeg worstenbroodjes en warme chocolademelk. De borrel
was een succes, ondanks dat de borrel niet voldeed aan zijn naam. Maar niet getreurd
lieve Leo’s, volgend jaar weer een kans en misschien dan wel een oliebollenborrel met
échte oliebollen!
Spellenavond (15 februari)
Op 15 februari stond de Accie helemaal klaar met een Wii,
Cluedo, Regenwormen, Twister, Weerwolven en een vrouwenspel
met vragen die je eigenlijk niet durfde te stellen
maar waarop je het antwoord stiekem wel wilde weten. De
Leo’s die binnen kwamen vielen gelijk aan op de zoutjesmix
en spelletjes. Moorden werden opgelost, wedstrijdjes guitarhero
gedaan en natuurlijk werd de lenigheid van menigeen
getest met Twister. Na het bestellen van eten werd er met de
gehele groep nog een potje Weerwolven gespeeld, waarna,
wonder boven wonder, alle weerwolven snel werden gedood
en veel burgers de bloeddorstige beslissingen van het dorp
hadden overleefd. Hierna was het helaas tijd om de kantine
op te ruimen, maar gelukkig was dit een zeer geslaagde
avond vol speelplezier!
Black & White Feest (1 maart)
Op deze avond traden een paar Leo’s stijlvol in het zwart, wit of zwart-wit gekleed het pand van Ovum Novum
binnen om een mooi feestje te vieren. Chique in het zwart-wit en dan toch bij Ovum? Jazeker, dit is het feest van de
tegenstellingen: zwart-wit, ouderejaars tegenover eerstejaars, jonge vereniging versus oude vereniging. Dit feest
is namelijk ter ere van de 35e dies van Sigma, maar niet getreurd: volgend jaar bestaat Leo maar liefst 10 jaar
en er zal dan natuurlijk een geweldig lustrum georganiseerd worden! De aanwezige Leo’s zijn door dit feestje al
goed in de stemming gekomen door het zwarte of witte welkomstshotje, gratis fust en lekkere beats. Nu nog maar
een jaartje wachten tot het spectaculaire lustrum van onze eigen vereniging!
Da Vinci Bode 5

Het leven van een wetenschapper
Max planck
Door: Koen van Benthem
- Gebaseerd op een waargebeurd
verhaal -
MAx PLANCK, ZONDER
STREEPJE. HET STREEPJE
ZOU IMMERS AL SNEL
EEN FACTOR 2π SCHELEN. HET
BLIJFT JAMMER DAT VAN DE
MEESTE WETENSCHAPPERS MAAR
ZO WEINIG MENS GEDOCUMEN-
TEERD IS, DAAROM ZAL IK HIER
EEN DEEL FANTASIE MOETEN GE-
BRUIKEN. VOORDEEL DAARVAN
IS OOK DAT IK ONTKOM AAN
EEN OPSOMMING FEITJES. EEN
OPSOMMING BLIJFT HET, MAAR
DE VRAAG IS NU OF HET FEITJES
ZIJN. MAx KARL ERNST LUDWIG
PLANCK. TOT DAAR KLOPT HET
NOG REDELIJK.
Met een nobelprijs op zak, sprak
Max op het aansluitende etentje
(juni 1920) onder meer de volgende
woorden:
"Ich denke dabei nicht an uns allein,
sondern auch an unsere Frauen, die
hier überall mit der nämlichen Gastfreundlichkeit
empfangen worden
sind, und nicht nur an diese, sondern
auch an andere deutsche Mütter, an
tausende von deutschen Kindern, die
hier in Schweden ihre Gesundheit
wiedergefunden haben..."
Duits inderdaad, op zich niet
vreemd voor een man van Duitse
komaf. De ironie zit hem meer in de
woorden zelf. Max Planck verloor
in 1909 zijn eerste vrouw en van
zijn kinderen gingen er drie heen
in de jaren 1916, 1917 en 1919.
Alles uit dit eerste huwelijk zou hij
6 Da Vinci Bode
overleven, zijn jongste zoon zou
een stuk lood van de Gestapo incasseren
in ruil voor zijn betrokkenheid
bij het complot om Hitler om
te leggen. De dan reeds overleden
kinderen zorgden voor enige symmetrie.
De oudste overleed, gelijk
de jongste in een wereldoorlog.
Daartussenin zat een, vier x-chromosomen
rijke, tweeling waarvan
beide delen in het kraambed zouden
overlijden. Beiden zwanger
van dezelfde man, twee jaar na
elkaar.
Zijn tweede vrouw trouwde hij
reeds in 1910 en in 1911 bracht
zij zijn laatste zoon ter wereld. De
enige die hem zou overleven.
MP wilde MP nooit worden, maar
enig gevoel voor politiek had hij
wel. Zo ondertekende hij, als een
van de velen, een ietwat nationalistisch
manifest in de Eerste We-
reldoorlog. In de tweede hield hij
zich tot ongenoegen van sommige
collega's wat afzijdiger. Hij trad terug
als president van de Pruissische
academie toen deze onder controle
van de nazi's kwam. De rest van
de oorlog beschouwde hij vooral
als iets dat hij moest overleven om
de wederopbouw weer mee te maken.
Het bombardement waarbij
in 1944 zijn huis volledig verwoest
werd zorgde dat hij al zijn aantekeningen
en correspondentie verloor.
Het was echter de dood van
zijn zoon Erwin in 1945 waar hij
nooit meer overheen zou komen. Bij
zijn overlijden in 1947 was hij 89
jaar oud. Gelukkig wordt hij nog
steeds herinnerd. Niet als de vader
van vijf kinderen, maar als de vader
van de kwantummechanica. Al
was hij zich daar zelf wellicht niet
volledig bewust van. Hij kan zich
gelukkig prijzen, want hij is uitbetaald.
Zoals hij immers ook sprak
tijdens het reeds genoemde diner:
"Der Gelehrte ist es gewohnt, den
Lohn für seine Leistungen in der Arbeit
selber zu finden. Nichts kann
ihn für unausgesetzt gebrachte Opfer
an äusseren Gütern, an Zeit, an
Kraft, sogar an Gesundheit, besser
entschädigen als das Bewusstsein,
dass er Werte schafft, die ihn überdauern
werden und die ihm dafür
bürgen, dass er nicht umsonst gelebt
hat."

Bestuursnotulen
Door: Sjors Bakels
VIA EEN ANONIEME BRON
WIST DE BODE DE HAND
TE LEGGEN OP EEN AAN-
TAL ZEER VERTROUWELIJKE DO-
CUMENTEN VAN HET LEONARDO-
BESTUUR. EERDER WERD DE ZO
BEMACHTIGDE ADRESSENLIJST AL
GEBRUIKT OM ALLE LEDEN EEN
BODE TOE TE STUREN. DA VINCI
LEAKS GAAT ECHTER DOOR EN
PUBLICEERT NU DE ONTLUISTE-
RENDE NOTULEN VAN DE BE-
STUURSVERGADERING VAN 8
MAART.
De vergadering wordt geopend
om 15:42 uur
Aanwezig zijn Sjors, Julia en Elianne.
Omdat Sanne er nog niet is, wordt
alvast begonnen met de vergadering.
Sjors schrijft de agenda op
het bord zodat iedereen goed
weet waar over vergaderd gaat
worden.
Mededelingen
Sjors doet eerst een paar mededelingen.
Allereerst zijn de 1000
bestelde gratis koffiebekers voor
het bestuur nog niet binnen en dat
is een beetje jammer, gezien de
milieuvriendelijke kartonnen bekers
beter zijn dan de plastic bekertjes
die normaliter gebruikt worden.
Julia onderbreekt Sjors met de mededeling
dat ze Duitse broodjes
met Zwitserse kaas heeft meegenomen
en die graag wil delen met
de rest. De vergadering wordt dus
een paar minuten geschorst terwijl
er wordt geschranst
(…)
Na 20 minuten te hebben genoten
van de overheerlijke broodjes
wordt de vergadering voortgezet.
Sanne komt binnen, ze is te laat en
zal dus volgende keer moeten trakteren!
Actiepuntje Sanne.
Actiepuntjes
Het is belangrijk dat Sjors Sj16,
Sj47 en Sj78 op korte termijn doet,
dit in samenhang met Julia’s J22,
die ook nog J37 moet doen. Sanne
zorgt voor Sa12 en Sa18, fijn dat
Sa28 zo snel is gedaan! Elianne
doet E24 en natuurlijk E13 in combinatie
met Sj47 en J22.
Post/Mail
De Makro-folder! Deze week onder
andere 6 halen 4 betalen op
alle wijnen! Daar moet zeker naar
gekeken worden, ook is de magnetron
in de aanbieding! Handig voor
Sjors, zijn magnetron is kapot. Voor
Sannes traktatie volgende keer: de
rijstevlaai is ook in de aanbieding!
Helixfeest: er komt weer een spetterend
feest volgende week van
onze zusjes in Utrecht, daar moeten
we natuurlijk weer bij zijn! De week
erop is het feest van een ander
zusje, Astatine! Verder niks interessants.
Leonardo-App
Als de sponsorcommissie twintig
keer meer binnenhaalt dan begroot
is het misschien een optie om
een Leonardo-App te laten maken.
Elianne wil graag een facebookoptie,
zodat Leonardo direct te bereiken
is via de app. Sanne en Julia
willen liever een agendafunctie.
Julia pleit ook voor een Leonardonieuwsfunctie.
Sjors wil sowieso ook
dat er spelletjes kunnen worden
gespeeld. Elianne gaat alle moge-
lijkheden onderzoeken (actiepuntje
Elianne).
Leonardo-merchandise
De truien zijn tot nu toe een succes,
gelukkig kunnen we dit jaar
ook nabestellingen doen, die lopen
ook al goed. Er moet natuurlijk
nog wat reclame worden gemaakt,
maar dat komt ook wel goed. Sjors
vraagt of er ideeën zijn voor nog
meer merchandise. Julia wil graag
broodplankjes met het logo erop,
Sjors wil die ook heel graag. Sanne
en Elianne zijn sceptisch. Zij willen
liever een Leonardostempel voor
op de PitcherParty’s. Sjors gaat
beide mogelijkheden onderzoeken.
Actiepuntje Sjors. Sjors verlaat
de vergadering en Julia neemt de
voorzitterstaken over.
Rondvraag
Julia wil weten wat iedereen in het
weekend gaat doen. Sanne heeft
een verjaardag en Elianne gaat
haar vakantie plannen. Julia zelf
gaat waarschijnlijk naar een band
in Nijmegen kijken met een vriendin
uit Duitsland.
Sluiting om 17:20 uur
Da Vinci Bode 7

Natuurlijk
planten die hun adem inhouden
Door: Esra te Brinke
OM DE KANS OP OVER-
LEVEN TE VERGROTEN,
ZIJN DE MEESTE ORGA-
NISMEN IN STAAT ZICH AAN TE
PASSEN AAN OMGEVINGSFAC-
TOREN. VOORAL VOOR PLAN-
TEN IS DIT BELANGRIJK, OMDAT
ZIJ IN TEGENSTELLING TOT MENS
EN DIER NIET KUNNEN VLUCHTEN
VOOR ONGUNSTIGE SITUATIES.
ER ZIJN VEEL PROCESSEN BEKEND
DIE EEN PLANT IN WERKING KAN
STELLEN OM ZICH AAN DE OMGE-
VING AAN TE PASSEN. VEEL MIN-
DER DUIDELIJK IS HOE EEN PLANT
EIGENLIJK REGISTREERT DAT ER
IETS IN ZIJN OMGEVING VERAN-
DERT. AFGELOPEN NOVEMBER
VERSCHEEN IN NATURE ECHTER
EEN DOORBRAAK OP DIT GEBIED,
EN WERD DUIDELIJK DAT ER IETS
IS WAT PLANTEN VEEL BETER KUN-
NEN DAN MENSEN: DAGENLANG
HUN ADEM INHOUDEN.
Net als dieren gebruiken planten
zuurstof voor hun energieproductie.
Normaal halen ze zuurstof uit de
lucht of uit hun eigen fotosyntheseprocessen
waarbij immers zuurstof
vrijkomt. In sommige situaties is dit
echter niet mogelijk. Als een plant
onder water komt te staan, kan hij
geen zuurstof uit de lucht halen,
maar koolstofdioxide, om fotosynthese
plaats te laten vinden, evenmin.
Bovendien is het onder water
vaak te donker voor fotosynthese.
Om te overleven in zo’n situatie
activeert de plant de anaerobe
ademhaling, een vorm van energieproductie
waarbij geen zuurstof
nodig is. Dit gebeurt in de modelplant
Arabidopsis thaliana (zandraket)
via een transcriptiefactor,
RAP2.12, die het DNA kan binden
en de expressie van allerlei genen
in de plant daarmee zodanig beïnvloedt
dat de anaerobe ademhaling
in gang wordt gezet.
RAP2.12 wordt altijd geproduceerd
in de cel. Toch is het eiwit
8 Da Vinci Bode
onder normale omstandigheden
inactief. Blijkbaar wordt het op
één of andere manier van het DNA
weggehouden: bijvoorbeeld door
transport naar andere delen van
de cel of door afbraak.
Om te kijken of een gedeelte van
het eiwit een targetsequentie bevat
voor afbraak of transport, werden
Arabidopsis-mutanten gemaakt
waarbij RAP2.12 op verschillende
manieren werd veranderd. Hierbij
bleek dat het verwijderen van de
eerste dertien aminozuren aan de
N-terminus van het eiwit ervoor
zorgt dat RAP2.12 altijd actief is in
de cel en dat de gemuteerde plant
dus ook onder normale omstandigheden
gebruik maakt van de anaerobe
ademhalingsmechanismen.
Om dit proces beter te bekijken,
werden mutanten gemaakt waarbij
RAP2.12 of de ingekorte versie
ervan werden verbonden aan een
fluorescerend eiwit (GFP). Door onder
een fluorescentiemicroscoop te
bekijken waar het eiwit zich in de
cel bevindt in verschillende situa-
ties, bleek dat wildtype RAP2.12
in geval van zuurstofgebrek in de
celkernen zit, zoals verwacht mag
worden van een transcriptiefactor
– het DNA dat hij bindt bevindt zich
immers ook in de kern (figuur 1).
Onder normale omstandigheden
blijkt het eiwit gebonden te zijn aan
het celmembraan, het bevindt zich
dus niet in de kern en is inactief. Als
de plant weer zuurstof krijgt na
zuurstoftekort verdwijnt het eiwit
geheel, wat alleen maar mogelijk
Figuur 1. RAP2.12 en Δ13RAP2.12 (ingekort aan de N-terminus) in de
cel onder normale omstandigheden, tijdens zuurstoftekort en erna. In het
‘bright field’ is te zien dat steeds vergelijkbare delen van het plantenweefsel
zijn bekeken.
is door middel van afbraak. Hier
is het belangrijkste verschil zichtbaar
met het ingekorte RAP2.12:
deze blijft aanwezig in de kern
als de plant weer zuurstof krijgt
en wordt dus niet afgebroken. Ook
onder normale omstandigheden is
RAP2.12 gedeeltelijk in de kern
zichtbaar. Kleine hoeveelheden
eiwit die loslaten van het celmembraan
kunnen kennelijk ook niet
afgebroken worden.
Het lijkt erop dat de N-terminus
van RAP2.12 een rol speelt bij afbraak
van het eiwit als er zuurstof

aanwezig is. Nauwkeuriger onderzoek
naar deze N-terminus laat
zien dat direct na het gebruikelijke
methionine aan het begin van
een eiwitsequentie, zich cysteine
bevindt. Hiermee komt het eiwit
in aanmerking voor degradatie
via het zogenaamde N-end-mechanisme.
Daarbij wordt het methionine
afgesplitst en het cysteine
geoxideerd. Tenslotte wordt argi-
Om te onderzoeken of dit het geval
is werden weer enkele mutanten
gemaakt. In deze mutanten werden
enzymen die verantwoordelijk zijn
voor het N-end-mechanisme uitgeschakeld.
Ook werd RAP2.12 weer
gekoppeld aan het fluorescente eiwit
GFP, zodat zichtbaar gemaakt
kon worden of RAP2.12 nog steeds
afgebroken kan worden als de Nend-enzymen
in de cel ontbreken.
Dit bleek niet het geval te zijn: zowel
in de mutant zonder ATE1 en
ATE2-activiteit, als in de mutant
zonder PRT6-activiteit is RAP2.12
zichtbaar in de celkern in aanwezigheid
van zuurstof (figuur 3).
Ook werd aangetoond dat deze
mutanten in aanwezigheid van
zuurstof de genen voor anaerobe
ademhaling tot expressie brengen.
Ze vertonen dus hetzelfde patroon
als de mutant met ingekorte transcriptiefactor.
Voldoende bewijs om
te kunnen concluderen dat RAP2.12
inderdaad
via het Nend-mechanisme
wordt
afgebroken
in aanwezigheid
van zuurstof.
Het resultaat
van
dit mechanisme
is dat
Arabidopsisplanten
goed
N-terminale sequentie goed geconserveerd
is. Waarschijnlijk maken
de meeste plantensoorten dus
gebruik van het N-end-mechanisme
om hun adem in te kunnen houden.
Om te overleven onder water
maken planten dus gebruik van
een slim mechanisme waarbij zuurstofgebrek
er direct, je zou kunnen
zeggen ‘in eigen persoon’, voor
zorgt dat de anaerobe energieproductie
op gang wordt gebracht.
Op deze manier zet de plant een
ongunstige verandering meteen om
in een passende reactie. Wellicht
schuilen er ook zulke interessante
processen achter andere stressfactoren
in plant, dier of de mens.
Figuur 2. Het N-end mechanisme dat
de N-terminus omzet tot een herkenningssignaal
voor eiwitdegradatie.
nine aangekoppeld, waarmee de
ontstane N-terminus een specifiek
bestand zijn
tegen overstroming
en
dagenlang
Figuur 3. RAP2.12 in een wildtype plant en in mutanten
waarin de N-end-enzymen ATE1 en ATE2 of PRT6 zijn uitgeschakeld
herkenningssignaal wordt voor af- onder water
braak van het gehele eiwit (figuur kunnen overleven. Ze kunnen onder
2). Voor de oxidatiereactie is ui- alle omstandigheden op de meest Referenties:
teraard zuurstof nodig. Toeval of efficiënte manier energie produce- F. Licausi, M. Kosmacz, D.A. Weits,
niet? Als RAP2.12 inderdaad via ren, waardoor ze sterker zijn dan B. Giuntoli, F.M. Giorgi, L.A.C.J. Voe-
dit mechanisme zou worden afge- planten die de anaerobe ademsenek, P. Perata en J.T. van Dongen,
broken, zou dat verklaren waarom haling niet kunnen activeren, maar Oxygen sensing in plants is media-
de transcriptiefactor wél actief is ook sterker dan planten die altijd ted by an N-end rule pathway for
tijdens zuurstofgebrek: de tweede ademhalen via anaerobe proces- protein destabilization, Nature 479,
stap van het N-end-mechanisme sen. Bovendien zijn homologen van 17 november 2011, p. 419-422
kan dan niet plaatsvinden. RAP2.12 aanwezig in veel plantensoorten,
waarbij onder andere de
Da Vinci Bode 9

Mystery Guest
Door: Koen van Asseldonk en
Sanne Lenselink
VOOR DIT INTERVIEW
ZOUDEN WE NAAR HET
KANTOORTJE VAN DE
MYSTERY GUEST KOMEN. DIT
GEHEIMZINNIGE KANTOORTJE
ZOU ZICH OP DE VERDIEPING -1
BEVINDEN. WACHT, IS ER MEER
OP DIE VERDIEPING DAN FIETSEN,
AUTO’S EN WC’S? WE WAREN
ONTZETTEND BENIEUWD WAT
ONS TE WACHTEN STOND: EEN
ONDERGRONDSE BUNKER MET
DIKKE MUREN DIE BEPAALDE GE-
VAARLIJKE STRALING AFKOMSTIG
VAN MYSTERIEUZE APPARATEN
ZOU TEGENHOUDEN? EN DAT
WE DE GEHEIME GANG WAAR
DEZE BUNKER AAN LAG ALLEEN
MOCHTEN BETREDEN ALS WE EEN
ALLES BEDEKKEND PAK AANHAD-
DEN? HELAAS HEBBEN WE HIER
NIKS VAN GEZIEN: ER WAS EEN
MISINTERPRETATIE GEMAAKT. HET
INTERVIEW VOND GEWOON
PLAATS OP DE EERSTE VERDIE-
PING VAN HET HUYGENS, WAAR
WE GEHEIMZINNIGE LASERPUL-
SEN, MAGNETISATIE, VOETBAL EN
DE OMGANG TUSSEN COLLEGA-
ONDERZOEKERS ONTDEKTEN...
Hoe zou u uzelf omschrijven?
Ik denk dat ik een moeilijk karakter
heb omdat ik vaak een sterke
opinie heb, maar ik ben wel een
persoon mét karakter. Over veel
dingen heb ik een sterke mening,
waardoor het soms lijkt of ik altijd
naar conflicten op zoek ben. Eigenlijk
is dat ook wel zo, want dat is
nodig om een probleem te kunnen
identificeren, begrijpen en vervolgens
op te lossen. Door het conflict
op te zoeken komt je begrip een
stukje hoger. Nederlanders ontwijken
meestal conflicten, dat is wel
een groot verschil met Russen.
Waar en wat heeft u gestudeerd?
In Sint-Petersburg heb ik Electronicachemie
gestudeerd aan de Elektrotechnische
Universiteit, waarna
ik ben gepromoveerd op het Jloffe
10 Da Vinci Bode
Instituut. Hier kon ik goed onderzoek
doen en ben ik gespecialiseerd
in vastestoffysica. Tijdens het
onderzoek hadden we contact met
de Radboud Universiteit en daarna
kreeg ik een aanbod om als postdoc
naar Nijmegen te komen. Sinds
die tijd ben ik hier gebleven.
Zou u nu weer hetzelfde gaan
studeren?
Ik ben blij met de keuze die ik
heb gemaakt. Daarnaast ben ik
dankbaar voor de mensen die mij
geholpen hebben om te studeren,
maar ook voor degenen die niet
aardig voor mij waren. Zij hebben
mij namelijk geleerd om ook
met hen om te gaan. Het was een
bewuste keuze om naar Nijmegen
te komen en ik zou blij zijn als mijn
dochter van acht ook hier zou studeren.
Ik wil haar motiveren om
later te gaan studeren, het maakt
mij niet uit wat ze gaat doen, als
ze maar gelukkig is.
Wat wilde u vroeger worden toen
u klein was?
Vroeger wilde ik piloot worden,
maar dat was toch niet zo verstandig,
want dan moest ik Sint-Petersburg
verlaten en dat was niet zo’n
slimme optie. Toen ik dat bedacht
had, wilde ik maar vliegtuigbouwer
worden en ten slotte is dat
fysicus geworden. Inmiddels heb ik
toch nog wel genoeg gevlogen!
Wat zijn uw hobby’s? Zitten daar
bijzondere of vreemde bij?
Voetbal! Op zich is dat geen bijzondere
hobby, maar er zijn maar
weinig fysici die dat doen. Ik zit
in het universitair voetbalteam en
daar zitten maar weinig bèta’s
bij. Dat wordt wel beter trouwens,
maar eerst speelde ik in een team
met alleen maar alfa’s. Twee keer
per week sta ik op het voetbalveld
en op zaterdag spelen we vaak
een wedstrijd. Na afloop drinken
we meestal maar één biertje, dat
zou je niet zo snel verwachten van
een fysicus in het universitair voetbalteam
toch?
Hoe ziet u onderwijs ten opzichte
van onderzoek?
Ik heb maar weinig tijd voor onderwijs,
maar ik vind onderwijs geven
wel erg leuk! Maar al het werk dat
erbij komt kijken om onderzoek te
doen en onderzoekers te begeleiden
kost veel tijd. Onderwijs geven
is eigenlijk ook een soort hobby. Ik
geef twee vakken: Experimental
Techniques en Interaction of Light
with Molecules and Materials.
In Rusland is dit heel anders.
Daar zijn onderzoek en onderwijs
gesplitst. De hoogleraren hebben
veel tijd voor onderwijs, maar bijna
geen tijd voor onderzoek. De ene
manier is niet beter dan de andere,
van mij hoeft het systeem ook niet
te veranderen. Het grootste voordeel
van de Nederlandse manier
is dat studenten gelijk gekoppeld
zijn aan onderzoek. In Rusland zijn
ze daarentegen dieper en meer
fundamenteel voorbereid. Bij hun
stage krijgen ze een klein beetje
toepassing op een zeer fundamenteel
onderzoeksgebied. Ze zijn dan
eigenlijk ver weg van de realiteit,
terwijl Nederlandse studenten al
onderzoek doen en spannende
nieuwe ontdekkingen doen.
Een paar van mijn studiegenoten
in Rusland hadden programmeren
als hobby. Als masterstage deden
ze iets met programmeren en
daardoor gingen ze bij ICT-projecten
werken bij bedrijven. Het is niet
erg logisch om van vastestoffysica
en electronica naar ICT te gaan,
maar het gebeurt erg veel in Rusland:
je masterstage bepaalt waar
je later gaat werken. Naar mijn
mening is er te veel fundamenteel
en te weinig praktisch onderzoek
in Rusland. Nederland is daarentegen
niet fundamenteel genoeg,
maar doet wel goed onderzoek. Ik
zou eerder een Nederlandse AIO
kiezen, omdat deze gemiddeld
genomen sterker zijn qua niveau
doordat ze makkelijker initiatief
durven te nemen. Russen durven dit
over het algemeen minder snel.

Vindt u het belangrijk dat er veel
fundamenteel onderzoek wordt
gedaan of alleen toegepast onderzoek?
We zijn als universiteit niet gekoppeld
aan de industrie, dus:
fundamenteel. Maar ik denk wel
dat je je bij ieder onderzoek moet
afvragen: waarom nu? Waarom
onderzoeken we dit niet pas over
honderd jaar? Het fundamentele
onderzoek moet wel gekoppeld
zijn aan de maatschappij. Ideaal
is het als een doorbraak in fundamenteel
onderzoek ook tot een
doorbraak in de maatschappij
leidt. Een voorbeeld: in de jaren
dertig werden de halfgeleiders
ontdekt. In eerste instantie leek
die ontdekking nutteloos, want het
waren én geen geleiders én geen
isolatoren. Maar toen werden de
transistor en de diode ontdekt en
heeft de toepassing van halfgeleiders
de wereld veranderd! Een
doorbraak die tot onvoorstelbare
veranderingen heeft geleid, een
revolutie.
Met wat voor onderzoek bent u
op dit moment bezig?
De afgelopen tien jaar ben ik
bezig geweest met de interactie
van een korte laserpuls met
magneten. Zo kunnen we bijvoorbeeld
met behulp van een laserpuls
de noord- en zuidpool van
een magneet omschakelen. Op
de vraag ‘waarom nu?’ zal ik
antwoorden dat het relevant
is voor de verwerking en
opslag van digitale informatie
op een harde schijf.
De huidige techniek werkt
met snelheden van 100
picoseconden en wordt
thermodynamisch beschreven.
Wij werken
op een schaal van
0,1 picoseconden
oftewel 100
femtoseconden
(10 –13 seconden,
red.). De
thermodynamische
wetten gelden op
deze kleine tijdschaal niet meer,
dus het is nog onbekend wat er
met het materiaal gebeurt in de
100 picoseconden na de laserpuls.
Door de puls wordt het materiaal
geëxciteerd en komt in een sterke
evenwichtstoestand terecht. Alhoewel
deze warmtepuls geen richting
heeft, wordt het materiaal toch
omgepoold in één bepaalde richting.
Normaal zou de warmte het
magnetisme breken, maar door de
zeer korte puls ontstaat er juist polarisatie.
Dat betekent dat er een
soort “verborgen krachten” (wisselwerkingen)
werken op het materiaal
die zorgen voor de snelle
ompoling. Dit is sneller dan de ompoling
door een magnetisch veld
van 40 Tesla! Daarbij verbruikt de
laserpuls nauwelijks energie. Dit
snelle ompolen van een materiaal
heeft waarschijnlijk toepassingen
voor een duurzame ultrasnelle
harde schijf. Eigenlijk is dit dus een
helemaal nieuwe blik vooruit op
het fysische magnetisme.
U heeft kort geleden gepubliceerd
in Nature over uw recentste ontdekking.
Heeft dit iets veranderd
voor u als wetenschapper?
Dit is al mijn vijfde artikel in Nature,
haha! Ik heb nu één artikel
in Nature Communications,
een in Nature Physics en drie in de
‘echte fysische’ Nature gepubliceerd.
Als jouw naam boven zo’n
artikel staat, is het makkelijker om
met arrogante en moeilijke collega’s
te praten. Door hen word je
pas serieus genomen als je een artikel
in Nature gepubliceerd hebt.
Ik vind het erg interessant om te
zien hoe mensen reageren op jouw
te bewijzen claim. Via referenties
kijken ze of je claim de waarheid
is. Ik zie het bewijzen van een door
mij gestelde claim als een uitdaging.
Als dit daadwerkelijk op een
Nature-artikel uitloopt, voelt dat
als een echte overwinning.
Wat is het hoogtepunt uit uw carrière
en leven?
Dat is niet zo moeilijk: het winnen
van mijn Vidi-beurs. Ik heb namelijk
een soort faalangst: ik ben vaak
tweede of derde, maar bijna nooit
eerste bij iets geworden. Toen ik
uiteindelijk nummer één was om
hier in Nijmegen onderzoek te
doen, geloofde ik het eerst niet.
Maar gelukkig was ik de enige
echte voor de beurs! Nederland is
echt een open land met veel mogelijkheden.
Wat vindt u het leukste aan Nederland?
En wat het minst leuke?
Het leukst is denk ik dat ik me hier
thuis voel. Nederland is een open
land - ik weet niet of het tolerantie
genoemd kan worden,
maar verschillen worden
in ieder geval
geaccepteerd. Daarom
kunnen Nederlanders
breder naar problemen
kijken en zijn ze in het
verleden zo rijk geworden.
Ook het klimaat hier vind ik
trouwens prima! Vergeleken
met Sint-Petersburg is het hier
echt niet zo koud en ik vind regen
leuk, dus dat komt mooi uit.
Het minst leuke aan Nederland?
Lastig. Ik weet wel wat ik minder
leuk vind aan Nijmegen. In een
grote stad komen cultuur en diversiteit
vanzelf: zonder iets te doen
Da Vinci Bode 11

neem je cultuur in je op. Als je buren
bijvoorbeeld naar het theater
gaan, ga je uiteindelijk zelf ook
iets cultureels doen, en dat vind ik
belangrijk, want “we leven maar
één keer”. Maar Nijmegen is maar
een centrum te midden van een
heleboel dorpjes. Hier kijkt men
cultureel minder breed: er is wel
klassiek ballet en toneel enzovoort,
maar als Nijmegenaar moet je wat
“agressiever” met cultuur bezig
zijn. Maar ik vind ook Amsterdam
niet zo cultureel hoor! Dat is eigenlijk
ook maar een dorp. Maar
de mensen in Nederland zijn wel
aardig.
Wat mist u het meest aan Rusland?
Toch wel mijn stad. Ik ben nu geen
Rus meer - tenminste, qua paspoort
- maar ik ben en blijf Sint-Petersburger.
Daar is cultuur, het is er lekker
weer, er zijn van die prachtige
straatjes, de Neva (een rivier) en
Zenit Sint-Petersburg (de voetbalclub)
natuurlijk! [Laat vaantje zien.]
Wat heeft u altijd nog willen doen
maar heeft u nooit gedaan of gedurfd?
Hmm, ik denk dat ik wel dingen
doe die ik wil doen. Ooit wilde ik
parachute springen, maar nu vind
ik dat een dom idee, haha. Ik heb
wel altijd een uitdaging nodig, mijn
huidige uitdaging is om Nijmegen
dé hoofdstad te laten worden voor
onderzoek in de Nederlandse wetenschap.
Dit wil ik bereiken door
de organisatie van zaken binnen
mijn onderzoeksgroep goed te
regelen. Klein beginnen en dan
steeds een stapje verder.
12 Da Vinci Bode
Dilemma’s:
Nederland of Rusland
Zeker Nederland! Een team van
onze afdeling heeft een keertje
een voetbalwedstrijd tegen
studenten van de Universiteit
van Moskou gespeeld. We
hebben met 10-1 van Rusland
gewonnen! Mijn dochter
heeft daarvan zelfs
een tekening voor me gemaakt.
[Wijst naar de tekening
aan de muur van
zijn kantoor.]
Auto of OV
Het liefst de fiets,
daarna de auto en
als laatste het OV.
Het OV is hier niet
betrouwbaar, maar
je gaat ervan uit
dat dat wel zo is.
In Rusland is het OV
per definitie niet betrouwbaar,
dus daar verwacht je niet al te
veel! Dan word je in ieder geval
niet teleurgesteld.
Zomer of winter
Geen van beide: de lente.
Experiment of theorie
Experiment. Ik ben een beetje dyslectisch,
dus ik vind het lastig om te
lezen. Bij mij gaat het meestal zo:
eerst doen en dan pas de handleiding
lezen. Ik zit altijd gelijk aan
de knopjes.
Bier of wodka
Toch bier denk ik,
maar eigenlijk wijn.
Ik drink niet zoveel
wodka meer, maar
in mijn studententijd
wel natuurlijk! Wodka
is een drankje met een
“gebruiksaanwijzing”,
je drinkt het anders dan
andere drankjes. Je drinkt
wodka alleen met hele goede
vrienden.

Keuzevakrecensie
security (IBI002)
Door: Vincent Jansen
WEDEROM EEN KEU-
ZEVAK DAT BUITEN
DE GEBAANDE WE-
GEN LIGT, NAMELIJK HET VAK
SECURITY, GEGEVEN DOOR BART
JACOBS. HOEWEL DE NAAM AN-
DERS DOET VERMOEDEN, LEER JE
HIER NIET HOE JE INTERESSANT
MET EEN ZONNEBRIL EN EEN
OORTJE MOGELIJKE TERRORISTEN
TEGEN DE GROND KUNT WER-
KEN, MAAR HET GAAT HIER OM
DIGITAL SECURITY.
Tegenwoordig speelt de digitale
wereld een grote rol in de maatschappij
en de beveiliging daarvan
is niet altijd even optimaal
(zie OV-chip, Diginotar, etc.) In de
digitale wereld is beveiliging van
gegevens nog belangrijker dan in
de echte wereld, omdat gebruikers
moeten bewijzen wie ze zijn
(authenticatie). In de echte wereld
valt het op als een wildvreemde
zich uitgeeft voor je moeder, maar
in de digitale wereld is een gebruikersnaam
en een wachtwoord vaak
voldoende om je voor iemand anders
uit te geven. Zoals Bart Jacobs
het stelde omvat security het regu-
leren van de toegang tot gegevens.
Het ingewikkelde hieraan is dat je
in de digitale wereld niet op je zintuigen
af kunt gaan. Bewijzen wie
je zegt te zijn en het afschermen
van gegevens zijn de voornaamste
doelen van security.
De hoorcolleges worden gegeven
in het Engels, maar zijn een enorme
aanrader. De onderzoeksgroep
van Bart Jacobs geniet bekendheid
als de groep die de OV-chipkaart
kraakte en Bart wordt zelf regelmatig
geraadpleegd als autoriteit
op gebied van digitale beveiliging.
Gelukkig is hij meer dan bereid de
interessante verhalen uit die kringen
in zijn colleges te delen, wat
dan ook de reden is dat de colleges
niet worden opgenomen. Af
en toe dwaalt hij een beetje af en
behandelt hij minder stof dan hij
zou willen, maar de verhalen zijn
het waard. Hoewel voor de meeste
vakken geldt dat het werkcollege
belangrijker is dan de hoorcolleges,
zou ik willen stellen dat hier
het omgekeerde geldt. De hoorcolleges
zijn in ieder geval leuk genoeg
om er twee kwartalen lang
elke maandagochtend vroeg voor
uit je bed te komen.
De werkcolleges zijn minder interessant
dan de hoorcolleges. De
assistenten behandelen klassikaal
de stof van vorige week en geven
uitleg over de nieuwe opgaven.
De werkcolleges zelf zijn niet zo
moeilijk, er komt een klein beetje
wiskunde in voor, die geen probleem
moet zijn voor nw’ers met de
nodige wiskundige achtergrond.
Ook voor de nieuwe scientisten
die het vak programmeren volgen
moet het geen probleem zijn. Het
maken van de werkcolleges is wel
aan te raden, want het bepaalt
de helft van je cijfer. Over het niveau
van het tentamen kan ik geen
uitspraken doen, want ik heb het
door omstandigheden niet kunnen
maken, maar als het tentamen van
vorig jaar een goede indicatie is,
heeft het hetzelfde niveau als de
werkcolleges.
Al met al is het een interessant
vak en kost het voor een 6 ec-vak
niet geweldig veel tijd. De hoorcolleges
zijn wel het meest vermakelijke
deel van de cursus, met dank
aan Bart Jacobs.
Da Vinci Bode 13

Studiereis Rusland
Door: De Reiscommissie
IN MEI 2011 WERD DE REIS-
COMMISSIE SAMENGESTELD
OM JULLIE DIT JAAR EEN ON-
VERGETELIJKE STUDIEREIS TE BE-
ZORGEN. EIND APRIL VERTREKKEN
WIJ NAAR RUSLAND, OM DAAR
UNIVERSITEITEN, INSTITUTEN EN
BEDRIJVEN TE BEZOEKEN, MAAR
OOK OM DE MOOIE CULTUUR OP
TE SNUIVEN DIE RUSLAND RIJK IS.
OP 1 MEI BEGINNEN IN RUSLAND
DE FEESTDAGEN, WAARIN DE
MEESTE RUSSEN NAAR HUN BUI-
TENHUISJES GAAN OF FEESTEN
IN DE STAD. DE REIS WORDT DAN
OOK FEESTELIJK AFGESLOTEN!
Rusland, het land van de tsaren,
communisme, het Rode Plein, Stalin,
Poetin en wodka. Maar ook het
land dat een wereldmacht is en
de laatste tijd vaker in het nieuws
komt, de politieke situatie is instabiel
en er worden wapens verkocht
aan Syrië. Het land is maar
drie uur vliegen vanaf Nederland,
maar toch heeft het een totaal andere
cultuur. Om iedereen alvast
een beetje warm te laten worden
voor de reis en om wat nuttige tips
mee te geven, deze tekst.
Het begin
16 Da Vinci Bode
Terug naar het begin van dit
avontuur. Na een tijd van overleg
en de toevoeging van een tweede
Ilse, was de commissie compleet.
Ilse van Herck (voorzitter), Renske
Rinzema (secretaris), Remco Zegers
(penningmeester), Ilse Memelink
(sponsoring), Pauldy Otermans
(programma), Frank de Graaf
(programma) en Julia Krug (toehoorder
namens het bestuur). Het
verdelen van de functies binnen de
commissie was lastig, maar uiteindelijk
hadden we per onderwerp
iemand aangewezen die hier verantwoordelijk
voor was.
Nu werd het tijd om een bestemming
te kiezen! Na vele opties te
hebben vergeleken, kwam Rusland
hier als winnaar uit. Het is een land
waar je niet snel zelf op vakantie
gaat, maar ook weer niet te ver
weg ligt voor een studiereis. Bovendien
is de cultuur er heel anders
dan in Nederland. Ook in de wetenschap
is dit merkbaar en daarom
leek het ons interessant om te
zien hoe men in Rusland onderzoek
doet. Bezienswaardigheden als het
Kremlin, Rode Plein en de Hermitage
zijn ook niet niks. De keus viel
natuurlijk op de twee bekendste
steden van Rusland: Moskou en St.
Petersburg.
We waren gewaarschuwd voor
de manieren van de Russen: ze
reageren heel laat (of niet) op email,
het idee van netjes in de rij
staan is hen onbekend en ze houden
niet van ver vooruit plannen.
In het begin was het contact met
universiteiten en instituten dan ook
niet erg soepel, maar zodra je dan
de juiste persoon had gevonden
antwoordden ze ook zo weer op je
mailtje van twee uur geleden. Het
was ook erg handig dat er hier op
de universiteit een aantal Russische
wetenschappers zitten die ons aan
contactpersonen daar hielpen.
De lijst aan instituten, bedrijven
en universiteitsafdelingen was uiteindelijk
erg lang. Er moesten dan
ook keuzes gemaakt worden. Bovendien
is een instituut bezoeken
in het weekend vaak niet mogelijk
en tijdens de feestdagen (vanaf 1
mei) helemaal onmogelijk.
Naast alle studiegerelateerde
bezoeken wilden we ook de belangrijkste
culturele zaken in het
programma opnemen. In Moskou
zijn alleen al op het Rode Plein
vele gebouwen te bewonderen,
waaronder het Kremlin en de Basiliuskathedraal.
Daarnaast is er het
Bolsjoj theater en zelfs de metro
van Moskou is de moeite waard
(dit is de mooiste van de wereld!).
In St. Petersburg staat één van de
bekendste musea ter wereld, de
Hermitage, waar wij ook zeker een
bezoek aan zullen brengen. Dan is
er nog een stukje buiten de stad,
de Peterhof: een paleizencomplex
met mooie tuinen en wel 176 fonteinen.
Echt Russisch
Alsof de taal nog niet moeilijk
genoeg is, kent Rusland ook nog
een ander alfabet dan wij. Het
Russische alfabet is een variant van
het Cyrillische alfabet. Om het nog
even makkelijk te houden, hierbij
een aantal handige woorden en
zinnen met alleen de uitspraak erbij.
De klemtoon ligt op de onderstreepte
letters.

Nederlands Russisch (fonetisch)
Ja/Nee Da/Njet
Dank u wel. Spasieba.
Alstublieft. Pazjalsta
Sorry! Prastiet-je
Proost! Vasje zdarovje
Ik heet ... Menja zavoet ...
Goedemorgen/goedemiddag/goedenavond Dobroje oetra/dobrij djen/obrij vjetsjer
Tot ziens. Da sviedanie-ja.
Ik spreek geen Russisch. Ja ni gavarjoe pa-roeskie.
Spreekt u Engels? Vi gavariet-je-pa-angliejskie
Bier Pieva
Koffie Kof-je
Wijn Vieno
Kauwgom Zjevatjel’na-ja rjezienka
Nachtclub Natsjnoj kloep
Café/bar Kafe/bar
Als laatste kan de Russische keuken niet ontbreken, daarom dit recept van de beroemde Borsjt soep. Maak dit van
te voren om alvast te wennen aan de cuisine van Rusland en je eventjes in Russische sferen te wanen (met natuurlijk
een glaasje wodka erbij ;) )!
Ingrediënten
- 1 schaal gekookte bieten (500 g), geraspt
- 1 tl suiker
- 1 tl gemberpoeder
- 1 el balsamicoazijn
- 1/2 el dijonmosterd
- 750 ml kippenbouillon (van tablet)
- 1 bekertje zure room (125 ml)
- 2 el wodka
Bereiding
Doe de geraspte bietjes met de suiker, gemberpoeder, azijn en de mosterd in een kom en laat de smaken minimaal
30 min. op elkaar inwerken. Doe het mengsel in een pan, voeg de kippenbouillon toe, meng goed en breng
aan de kook. Zet het vuur laag en laat de bietjes nog 5 min. zachtjes koken. Pureer vervolgens met een staafmixer
en breng op smaak met peper en zout. Roer de zure room los met de wodka en wees royaal met de (versgemalen)
zwarte peper. Verdeel de soep in diepe kommen en schep in iedere kom een lepel wodkaroom. Lekker met roggebrood
of geroosterd bruinbrood en een glaasje ijskoude wodka. Als garnering kun je een aardappelchipje in
de borsjt steken.
Приятного аппетита!
Basiliuskathedraal Hermitage Peterhof
Da Vinci Bode 17

Column Six
De pyridine paradox
Door: Esra te Brinke
DE MEESTE STUDENTEN UIT
HET MOLECULAIRE CLUS-
TER KOMEN PYRIDINE IN
HUN EERSTE JAAR AL TEGEN. EEN
SIMPEL STOFJE – EEN ZESRING
MET EEN STIKSTOFATOOM ERIN –
DAT VEEL ALS OPLOSMIDDEL GE-
BRUIKT WORDT. TOCH KWAM IK
ER AL SNEL ACHTER DAT HET SPUL
VERWARRING ZAAIT IN DE CHEMI-
SCHE WERELD.
Toen ik zelf vier jaar geleden
voor het eerst met pyridine moest
gaan werken was de boodschap
duidelijk: pyridine is giftig en kan
met name mannen onvruchtbaar
maken. Werk altijd in de zuurkast
en zorg dat je het niet over je vingers
krijgt. Wat gezegd werd door
de practicumassistenten nam ik uiteraard
voor waar aan en ik was
voorzichtig.
Later kreeg ik echter in de gaten
dat er iets raars aan de hand was.
Neem een fles pyridine en bekijk
de veiligheidspictogrammen: licht
ontvlambaar en schadelijk. Niks
bijzonders dus - probeer maar
eens een oplosmiddel te vinden
waar dat niet op staat. Niets over
toxiciteit of andere gevolgen voor
de gezondheid. Het duurde niet
lang voor ik ontdekte dat er geen
bewijs bestaat voor de toxische
eigenschappen van pyridine. Geruchtmakend
is de onaangename
en zeer penetrante geur. Iemand
18 Da Vinci Bode
moet ooit bedacht hebben dat dat
niet gezond kan zijn. Iemand die
chemici tot op de dag van vandaag
in twee kampen verdeelt. En
dat levert vreemde situaties op.
Zo stond ik op het lab bij organische
chemie, klaar om daar mijn
eerste reactie in pyridine uit te
gaan voeren. Een toevallig andere
aanwezige op datzelfde lab waarschuwde
me: “Als je het af gaat
dampen, pak dan de filmverdamper
op het andere lab, die in de
zuurkast staat. Voor de zekerheid.”
Dat was ik dan ook zeker van plan,
maar toen dat moment was aangebroken
stond er iemand anders op
het lab die zag hoe ik aanstalten
maakte naar het andere lab te
vertrekken met mijn kolfje. Hij keek
me vragend aan: “Waar ga je nou
heen met dat spul? Dat damp je
toch gewoon hier af? Deze pomp
is veel beter, anders krijg je het er
nooit af!” Ik twijfelde een moment,
maar gezien de ervaring van deze
persoon nam ik het advies ter harte.
Ik probeerde zo netjes mogelijk
met de filmverdamper om te gaan,
maar kon niet voorkomen dat er af
en toe een vleugje pyridine voorbij
kwam.
Op één van die momenten kwam
eerstgenoemde persoon weer
voorbij. Deze liep een beetje rood
aan. “Ben je de pyridine nu hier
aan het afdampen? Dat is echt niet
gezond hoor, voor je het weet ben
je onvruchtbaar! Als je het ruikt, is
het al te laat. En maak die filmver-
damper alsjeblieft goed schoon
zeg.”
Vanaf dat moment liep ik braaf
met mijn kolfje naar het andere
lab, als ik weer pyridine moest afdampen.
Tot de dag dat ik een van
de professoren een vraag voorlegde
over de volgende reactie die
ik wilde uit gaan voeren. “Lijkt me
een goed plan. Maar de pyridine
moet er wel goed af zijn, anders
lukt het niet. Voor je begint moet je
maar even ruiken of alles er echt
af is.” Ik knikte instemmend, maar
was in de war. Ruiken of er nog
pyridine op zit? Had hij dan werkelijk
geen idee van de geruchten
of was de scheikunde belangrijker
dan de scheikundige? Nou vooruit,
deze man was één van de oudste
en meest ervaren personen op het
lab en had bovendien kinderen.
Dan zou het vast allemaal meevallen
met dat spul.
Zo geschiedde. Ik kneep mijn
ogen dicht, wapperde een beetje
met mijn hand boven het kolfje en
ademde voorzichtig in door mijn
neus. Niets. Ik zuchtte opgelucht
en nam me voor de volgende keer
toch maar een TLC’tje te maken.

Science: Hoe zat het nou?
Interview met stan Gielen over de invoering van science
Door: Koen van Asseldonk, Koen
van Benthem en Vincent Jansen
SCIENCE EN NATUURWETEN-
SCHAPPEN: HOE DE TWEEDE
DE EERSTE WERD EN WAT ER
NU OOK ALWEER PRECIES AAN DE
HAND IS MET DE DIPLOMA’S. WIJ
ZOCHTEN HET HOGEROP BIJ DE
DECAAN VAN ONZE FACULTEIT:
STAN GIELEN.
Stan Gielen, decaan FNWI
Waarom is vorig jaar rond deze
tijd, zo plotseling besloten om
de overgang nw naar science te
maken?
Om een aantal redenen. Zo was
de opleiding, door de geringe instroom
en niet geringe uitval, in de
ogen van het faculteitsbestuur en
college van bestuur te klein. Tegelijkertijd
hadden wij, maar dat is
een facultair probleem, de indruk
dat wij studenten beter moesten
voorbereiden op de beroepspraktijk.
Zo bleek uit het onderzoek dat
wij elke 4 à 5 jaar uitvoeren onder
alumni dat zij vrijwel allemaal het
gevoel hebben niet goed voorbereid
te zijn op de beroepspraktijk.
Daar wil ik wel een kanttekening
bij plaatsen, want waar ze op doelen
is dat zij als ze in een bedrijf
komen te werken ontdekken dat het
best handig is om iets te weten over
bijvoorbeeld bedrijfseconomie. Als
ik nu echter deze vakken aanbied
aan de studenten denk ik niet dat
het massaal storm zal lopen. Het
heeft dus te maken met enerzijds
dat studenten die hier zitten voor
de inhoud gaan en later als ze een
baan gaan zoeken het gevoel krijgen
hier en daar wat tekort gekomen
te zijn. Anderzijds hebben we
hier nu wel een MT-variant, maar
deze dekt maar een deel van wat
je straks nodig hebt als je in de
maatschappij gaat werken.
De insteek is dat wij voor de science-opleiding
mikken op studenten
die eigenlijk in alle bètavakken
goed zijn en nog niet willen kiezen.
Daarom is het belangrijk dat ze het
eerste jaar kunnen switchen naar
een van de andere opleidingen.
Daarnaast willen we de scienceopleiding
toegankelijk maken voor
mensen die straks met een brede
bètaopleiding de maatschappij in
gaan en die studenten hebben wij
in het verleden onvoldoende bediend.
Onze meeste opleidingen
richten zich primair op onderzoek
en inhoudelijke diepgang. Als ik
even chargeer, dan denk ik dat
bijna alle docenten hier gaan voor
de potentiële nobelprijswinnaar.
Daar is op zich niks mis mee, maar
er zijn een heleboel studenten die
hier misschien met een andere
ambitie komen en die worden nu
onvoldoende bediend. Hopelijk
worden zij beter bediend door de
nieuwe science-opleiding. Ik heb
dus niet het gevoel dat ik iets weggooi,
maar juist dat ik iets extra's
aanbied.
De vraag blijft eigenlijk waarom
zo plotseling. Zijn dat dan toch
voornamelijk de tegenvallende
resultaten van de opleiding?
Ja, de opleiding informatiekunde
stopt en ik wil voorkomen dat wij
in een dergelijk scenario komen dat
we ook natuurwetenschappen moeten
stoppen.
De studieresultaten van natuurwetenschappen
waren al jaren
zo laag, waarom nu dan ineens
actie ondernemen?
We hebben nu de sectorplannen
natuur- en scheikunde. Daarvoor
krijgen we nu de visitaties. Op 9
februari moest ik plotseling opdraven
bij een audit en 2 april
komt de voltallige commissie hier
naar toe. De afspraken zijn dat
het bachelorrendement (het aantal
studenten dat zich voor het tweede
jaar herinschrijft en in vier jaar zijn
bachelor haalt) 70% is. We zitten
nu rond de 30%. Het verleden
kun je niet terugdraaien, dat is nu
eenmaal zo, maar we gaan het nu
op een andere manier aanpakken.
Dat is toch een beter verhaal naar
de commissie dan wanneer je niks
doet.
De targets moeten wij in 2016
al gehaald hebben. We hebben
het dan dus over de instroom van
2012. Kijk, ik heb niet de illusie dat
ik die 70% in 2016 haal, maar ik
kan hopelijk wel laten zien dat in
de cohorten van 2012 en daarna
de studenten die hun bachelor nog
niet hebben wel al zodanig veel
ec's hebben dat je mag verwachten
dat ze snel afstuderen. Dus dat is
de reden. Ik had niet zo gek veel
tijd meer.
Deze audits staan overigens los
van de accreditaties. De universiteiten
hebben nu met de minister
prestatieafspraken gemaakt,
waaronder een bachelorrendement
van 70%. Die commissie Breimer
zit daar weer bovenop. In principe
zijn de middelen die via het
sectorplan natuur- en scheikunde
komen de eerste geldstroom. Als
wij aan alle afspraken voldoen die
we hebben toegezegd, blijven die
middelen juridisch eigendom van
de universiteit. Als we die afspraken
niet nakomen worden ze echter
afgenomen en dan hebben we een
probleem van 1,6 miljoen per jaar.
Da Vinci Bode 19

Studierendement moet omhoog,
maar op de propagandasite van
de RU was begin dit jaar te lezen
dat bètastudies niet lichter worden.
In welk opzicht, anders dan
lichter maken, wordt het studierendement
van science verbeterd
ten opzichte van dat van nw?
Nou ik wil eigenlijk liever geen water
bij de wijn doen wat niveau betreft.
De studenten die nu instromen,
moeten gewoon kunnen doen waar
ze voor kwamen. Maar ik wil iets
additioneels bieden: een aantal
andere vakken die te maken hebben
met de beroepspraktijk later,
zoals bijvoorbeeld bedrijfskunde,
bedrijfseconomie en arbeidsrecht.
Vakken die door de faculteit management
of andere faculteiten
worden verzorgd. Dan krijg je
meteen de discussie of je dat niveau
kunt handhaven? Maar wat
is dan niveau? Je kunt in de diepte
gaan of in de breedte gaan, dat
is appels met peren vergelijken. Ik
wil iets extra's toevoegen aan de
science-opleiding en hopen dat dat
dadelijk ook door andere opleidingen
wordt opgepikt. Want bij natuurkunde
is de instroom gestegen,
maar het aantal promotieplaatsen
zal in de toekomst waarschijnlijk
juist dalen door de overheidsmaatregelen.
We krijgen straks dus
meer studenten die de arbeidsmarkt
op willen en dan wellicht ook
meer studenten die geïnteresseerd
zijn in de volledige MT-variant of in
een aantal vakken uit die variant.
Daarnaast krijgen een aantal studenten
eind dit jaar te horen dat
ze niet meer door mogen vanwege
het bindend studieadvies. Zij telden
voorgaande jaren wel nog mee
voor de rendementscijfers als ze
zich opnieuw inschreven. Ik heb dus
toch wel goede hoop dat we een
behoorlijke stap kunnen maken.
Die studierendementsverhoging
is toch niet toe te schrijven aan de
invoering van science? BSA geldt
immers voor alle opleidingen.
Ja, maar het voornaamste argument
is, dat ik studenten die straks
20 Da Vinci Bode
met een brede bètaopleiding de
maatschappij in willen beter kan
bedienen met deze additionele
vakken en die nou misschien vastlopen
op kwantum 1, 2, 3, en 4.
Maar er is dus de mogelijkheid
om de opleiding op een lichter
niveau te volgen dan voorheen?
Wat is lichter? Meer toepassingsgericht,
dat wel. Dat nieuwsbericht
is een reactie op wat er in Delft
is gebeurd. Daar zijn een aantal
zware vakken gewoon geschrapt.
Dat doen wij dus niet.
Maar als struikelvakken facultatief
worden zou men kunnen zeggen
dat de zware vakken wellicht
niet geschrapt zijn, maar toch niet
meer verplicht en de opleiding
wellicht lichter is.
Ja, ik heb niet helemaal helder
in hoeverre de struikelvakken de
vakken zijn die wel of niet in het
verplichte curriculum zitten. De vakken,
die nu vooral meer diepgang
bieden, kun je wat mij betreft ook
ten dele vervangen door vakken
die meer verbreding geven. Of dat
een verlichting is, dat is appels en
peren voor mij.
Vergeet niet dat vakken als mechanica
voorheen ook al niet op
natuurkunde-niveau gevolgd hoefden
te worden. Het hoge “natuurkunde-niveau”
was een hele zware
bottleneck en ik denk dat het voor
veel studenten, die dadelijk de
maatschappij in gaan, helemaal
niet nodig is. In die zin zou je kunnen
zeggen dat het lichter is geworden,
ja. Lichter is echter niet gelijk
aan slechter. Ik denk juist door
die eis dat de natuurkunde variant
gevolgd moest worden, wij de natuurwetenschappen
opleiding hebben
gemaakt tot iets wat niet meer
past bij het doel van de opleiding,
namelijk dat studenten binnenkomen
en een brede bètaopleiding
krijgen. Als je de kernvakken van
de biologie, scheikunde en natuurkunde
doet en je eist ook nog dat
je eigenlijk hetzelfde niveau hebt
als een scheikunde-, biologie-, na-
tuurkundestudent, dan maak je er
wel een heel pittige opleiding van
en misschien wel iets te pittig.
Na en tijdens het eerste jaar
kunnen studenten overstappen
op een andere studie zoals bijvoorbeeld
natuurkunde, ook als
men de scheikunde-variant van
de natuurkundevakken volgt. De
reden dat dit mogelijk is zou zijn
omdat natuurkunde een kerncurriculum
heeft van maar 120 ec.
Waarom kan men dan niet vanaf
elke willekeurige opleiding na
het eerste jaar overstappen op
natuurkunde?
Volgens mij is het zo dat als je de
vakken op “scheikunde-niveau”
doet en je gaat natuurkunde doen,
dan kan dat, maar dan kun je niet
naar theoretische hoge-energiefysica.
De reden is dat je daarvoor
een aantal vakken per se op het
hoogste niveau moet hebben, maar
je kunt wel naar bijvoorbeeld nanoscience.
Maar kan dat ook als je vanaf
scheikunde komt?
Dan kun je ook naar nanoscience,
maar dan kun je niet natuurkunde
doen, maar dat durf ik niet met
100% zekerheid te zeggen. Ik
aarzel omdat je volgens mij niet
van scheikunde naar natuurkunde
kunt switchen na je bachelor, tenzij
je een aantal aanvullende vakken
doet. Na het eerste jaar zou het
misschien best wel kunnen. Ongeveer
15% van de studenten hier
switcht het eerste jaar naar een
andere opleiding.
Wat ons enigszins verwarde is of
nw nu science is of niet. Zo worden
de twee in het jaaroverzicht
van de faculteit als equivalenten
behandeld, op andere momenten
juist weer niet, hoe zit dat?
Ik zou zeggen dat natuurwetenschappen
en science hetzelfde zijn.
De reden om de naam veranderen
is omdat we onze opleidingen
meer Engelstalig willen maken, beginnend
met de science-opleiding.

Natuurwetenschappen is in het Engels
natural science, maar dat vind
ik wat raar, want dat suggereeert
dat er ook een unnatural science is,
dus dan kom je op science terecht.
Er is een handtekeningenactie
gehouden m.b.t. de diploma's, ik
weet niet of u daar al iets over
gehoord hebt?
Ja, er komt een brief bij waarin
uitgelegd wordt dat de opleiding
voorheen natuurwetenschappen
heeft geheten en dat dat veranderd
is naar science en we moeten
nog een keer overleggen wat we
precies in die brief zetten.
De tweedejaars willen echter liever
een diploma met daarop 'natuurwetenschappen',
zo bleek althans
uit een korte enquête. Zijn
hun bezwaren gegrond?
Ik denk het niet. Ik wil best een
keer een gesprek aan gaan, maar
je hebt te maken met accreditaties.
De accreditatie van natuurwetenschappen
verloopt, dus wij
mogen niet eens meer een diploma
natuurwetenschappen uitreiken
zonder nieuwe accreditatie. We
hadden ook de natuurwetenschappen
accreditatie opnieuw kunnen
aanvragen, maar dat hebben we
doelbewust niet gedaan, om dezelfde
reden waarom we hebben
besloten de accreditatie van informatiekunde
niet opnieuw aan te
vragen. Bij Informatiekunde lag het
echter wel simpeler: de instroom
en rendementen waren er al jaren
te laag. De huidige accreditatie
eindigt over vier jaar, dus zonder
een heraccreditatie zouden de
studenten, die nu in september instroomden,
vier jaar gehad hebben
om hun bachelor te halen. Een deel
van de studenten zou dan nog niet
klaar zijn en wij zouden dan geen
diploma meer mogen uitreiken. Dat
wilden we niet.
Bij natuurwetenschappen bestond
en bestaat dat risico ook dat we
door de lage rendementen problemen
krijgen met de (her)accreditatie.
In de zelfevaluatie staat dat we
natuurwetenschappen vervangen
door science. We hebben gezegd
dat we een aantal veranderingen
doorvoeren, en hopen dat de commissie
daarmee zegt: akkoord.
Daar heb ik ook goede hoop op,
anders was ik er niet aan begonnen.
De accreditatie natuurwetenschappen
loopt af en over ruim een
jaar mogen we daarom niet eens
meer een diploma natuurwetenschappen
uitreiken.
En de accreditatie van natuurwetenschappen
verlengen is geen
optie?
Dan moet je beargumenteren
waarom je twee soortgelijke opleidingen
parallel hebt lopen en
gezien de lage rendementen wordt
dat moeilijk.
[noot van de redactie: na een gesprek
met de tweedejaars heeft
Stan Gielen toegezegd in gesprek
te gaan met het college van bestuur
om te proberen de naamswijziging
van de opleiding uit te stellen, zodat
ook de huidige tweedejaars nog een
‘natuurwetenschappen’ diploma kunnen
halen.]
Krijgt de nieuwe lichting wel de
kansen om zich ze ontwikkelen
zoals ze zich zouden kunnen ontwikkelen?
Maar dat kan. Ze mogen de natuurkunde-variant
van de vakken
volgen, maar we hebben gezegd:
begin daar nou niet meteen aan,
zorg eerst dat je al je vakken haalt.
Dat is veel verstandiger dan meteen
voor het hoogste niveau gaan,
hoger dan misschien wel nodig is,
en dan vastlopen.
Wat moet een student leren tijdens
zijn opleiding? Waarom zijn
studenten hier?
Universiteiten dienen de beste studenten
van het VWO een hele degelijke
opleiding te bieden en dat
doe je om een heleboel redenen.
Wil Nederland concurrerend zijn in
het buitenland, dan moet je je richten
op de kenniseconomie en dan
heb je creatieve mensen nodig die
hoogwaardige producten kunnen
maken. Het opleiden van die mensen
doen wij dus niet zozeer voor
onszelf, maar dat doen we omdat
de maatschappij behoefte heeft
aan hoog-opgeleide bètastudenten
zoals jullie. Voor onderzoek
geldt hetzelfde. De reden dat wij
onderzoek doen is dat wij unieke
kennis hier in Nederland opbouwen
om met die kennis nieuwe producten,
in de meest algemene zin, te
produceren. Onderwijs en onderzoek
gaan samen, wij eisen van
alle onderzoekers hier dat ze in de
top meedraaien internationaal én
dat ze de expertise die ze hebben
kunnen overdragen aan studenten.
De belangrijkste taak van de universiteit
is om kennis te verwerven
en studenten op te leiden en daarmee
een kennisinfrastructuur te
bieden die Nederland in staat stelt
om economisch te kunnen concurreren
met het buitenland. Ik heb zelf
Natuurkunde gedaan. Je studie is
je hobby, maar in deze tijd kunnen
we het ons niet permitteren om een
faculteit met duizend mensen aan
het werk te houden omdat het allemaal
de hobby van die mensen
is, dat krijg je niet verkocht. Maar
het is heel mooi als je een hobby
kunt combineren met maatschappelijke
relevantie. Dat geldt voor
elke baan overigens, je moet een
baan kiezen, waar je lol in hebt en
dan zorgt de maatschappij er wel
voor dat er een balans is tussen wat
mensen leuk vinden en waar er behoefte
aan is.
Da Vinci Bode 21

Science: Hoe wordt het nou?
Interview met Arno kentgens over het curriculum voor het 2 e en 3 e jaar
Door: Koen van Asseldonk, Koen
van Benthem en Vincent Jansen
HET PROGRAMMA VAN HET
EERSTE JAAR VOOR DE
SCIENCE OPLEIDING WAS
VORIG JAAR AL ROND, MAAR
OOK DE INDELING VAN HET
TWEEDE EN DERDE JAAR ZIJN IN-
MIDDELS BEKEND, WIJ VROEGEN
ARNO KENTGENS, VOORZITTER
VAN DE CURRICULUMCOMMISSIE
OM UITLEG. WAT JE HIER AAN-
TREFT IS EEN WEERGAVE VAN DAT
GESPREK.
Arno Kentgens, voorzitter curriculum
commisie Science
De vraag is natuurlijk heel simpel,
hoe ziet het nieuwe programma
voor het tweede en derde jaar
science eruit?
Het tweede en derde jaar gaan
veel vrijheid bieden aan de studenten.
Laat ik voorop stellen dat
alles wat nu mogelijk is, mogelijk
blijft, maar Science biedt meer mogelijkheden.
Maar wat kan er dan nog meer?
De multidisciplinaire pakketten
die er waren hadden heel weinig
keuzemogelijkheden. De faculteit
22 Da Vinci Bode
had ons gevraagd om een pakket
te maken voor studenten met een
brede bèta-interesse. Studenten
die overal een beetje aan willen
ruiken, maar vooral in de breedte
willen gaan. Daarnaast lopen veel
natuurwetenschappers behoorlijke
vertragingen op en dat heeft ook
met die starre pakketten te maken.
In science wordt daarom veel vrijheid
gegeven.
Welke eisen worden er nu gesteld?
Er moet natuurlijk wel een goed
pakket liggen. Het eerste jaar is
zo ingericht dat er aan alles even
geroken wordt. Vervolgens kun je
in jaar twee je eigen pakket gaan
samenstellen.
Alle cursussen hebben een niveauindicatie
gekregen, waarbij het niveau
niet staat voor moeilijkheidsgraad,
maar voor het niveau in de
studie. Niveau 1 staat voor de propedeusevakken.
Niveau 3 zijn vakken
waarbij je de kennis vergaart
die echt bij het eindniveau van de
bachelor hoort. Niveau 2 zit daar
dus tussenin. De niveau 3-vakken
worden verplicht gesteld door
afdelingen om daar een stage te
mogen doen. Zo heeft iedere vakgroep
twaalf ec aan niveau 3-vakken
als eis vastgelegd om iemand
toe te laten tot een onderzoeksstage.
De niveau 3-vakken vereisen
wel voorkennis en die zijn we nu in
kaart aan het brengen.
Heeft elke afdeling een eigen
voorkennistraject?
Wat betreft niveau 2 zit er veel
overlap tussen afdelingen, het is
dus niet zo dat er één uniek traject
naar een afdeling loopt. Dus als je
besloten hebt om op die afdeling
stage te lopen en je kiest vakken
in die richting maar je besluit toch
wat anders te doen dan is dat geen
ramp. Met één of twee vakken extra
kom je er toch weer. En eigenlijk
willen we ook het voorwaartse tra-
ject zichtbaar kunnen maken, zodat
je kan zien welke invloed jouw
keuze heeft op de mogelijkheid om
andere vakken te volgen of stage
op een afdeling te lopen.
En welke vakgroepen zijn er vertegenwoordigd
in die lijst?
Bijna alle, want het idee is dat je
op nagenoeg alle afdelingen op
de faculteit terecht kunt. Een aantal
zullen niet kunnen, zoals bijvoorbeeld
theoretische hoge-energiefysica.
Wordt er bij een stage gekeken
naar of je de verplichte niveau
3-vakken hebt gehaald of wordt
er ook gekeken naar de voorkennis?
In principe het laatste, maar er
zijn wel meerdere wegen die naar
Rome leiden. We willen geen dwingende
programma’s vastleggen
zoals dat nu is. De ‘verplichte’ niveau
3-vakken garanderen je dat
je op een afdeling stage mag lopen.
Daarnaast moeten we ook het
niveau van de opleiding garanderen,
dus er moeten voldoende
vakken op het hoogste niveau zijn,
daarom stellen we een minimum
van 30 ec aan niveau 3-vakken.
Het kan ook voorkomen dat je
een niveau 1-vak ergens voor tekort
komt. Daarom mag je 15 ec
extra aan niveau 1-vakken in je
bachelor doen. Verder kun je een
minor van 30 ec doen binnen de
faculteit, of als je een heel interessant
pakket buiten deze faculteit
vindt, mag dat ook, maar het
moet wel een coherent geheel zijn
en ergens toe leiden. Verder blijven
de gebruikelijke verplichtingen
zoals filosofie en de schrijfcursus
gelden. Science is natuurlijk een
studie die de natuurwetenschappen
in de breedte aan elkaar
bindt. We willen overbrengen hoe
de natuurwetenschappen in elkaar
haken in relatie tot de grote maatschappelijke
problemen. Daarom

komen er twee nieuwe vakken bij.
Net als in het eerste jaar, zijn dat
panoramavakken die het hele jaar
doorlopen. In het eerste jaar is dat
populair gekozen met forensics als
thema. Daar zaten allerlei sprekers
in, maar ook praktische componenten.
Datzelfde gaan we ook in jaar
twee doen, met energie en duurzaamheid,
en health and food in
jaar drie. In deze gebieden kunnen
sciencestudenten goed tot hun recht
komen omdat ze een breed overzicht
hebben over verschillende
wetenschapsgebieden. De panoramavakken
en de brede invulling
van de minor zijn de meerwaarde
die je hebt in een sciencestudie,
vergeleken met een monodiscipline
waar je een hoop vakken uit een
andere discipline bijkiest.
En er is geen eis meer dat de stage
een multidisciplinair karakter
moet hebben?
Niet per se, want de verwachting is
dat die toch multidisciplinair ingevuld
zal worden. Sowieso zit het interessantste
onderzoek toch op die
scheidslijnen en dat maakt je als
sciencestudent juist heel aantrekkelijk
voor die afdelingen.
En hoe zit het met de master?
Je wordt in principe gewoon toegelaten
tot de master, maar of je
wordt toegelaten tot de onder-
zoeksvariant is afhankelijk van de
keuze van je vakken. Daar wordt
gekeken naar welke vakken je hebt
gevolgd, en dan kan het zijn dat
er geen stagemogelijkheid voor je
is in het kader van de onderzoeksvariant,
maar dan zijn er altijd nog
stage mogelijkheden in de communicatie,
educatieve of management
en toepassingsvariant.
En als studenten zelf een stage
zouden kunnen vinden is het
geen probleem? Of bijvoorbeeld
in de master nog wat vakken bijhalen?
Die mogelijkheden zijn er zeker.
We willen geen studenten wegduwen,
maar ze kunnen er nu bewust
voor kiezen om heel breed te gaan
en dat kon eerst niet. Als je daarvoor
kiest betekent dat wel dat je
geen onderzoeksvariant kan doen.
Wil je die wel doen, dan doe je
dat vanuit het perspectief van een
master science, niet een master biologie
of scheikunde. Ook al mis
je dan misschien wat vakken, je
masterstage zal anders ingevuld
worden dan de bulk van de studenten
die op die afdeling komen,
en daarom zal er ook naar je voorprogramma
worden gekeken.
Ga je dan niet meer naar een
HBO-lerarenopleiding toe als het
ware?
Nee, want je doet wel degelijk vakken
op niveau 3. Juist die vakken
zijn op een niveau dat boven een
HBO-niveau ligt. Het academische
aspect blijft gewaarborgd. We
hebben nu ook de C, E- en MTvarianten,
dat zijn academische
masters. Je kan een vreemde combinatie
van vakken kiezen, maar
je hebt ze dan wel op het hoogste
bachelorniveau gedaan. Daarmee
stijg je toch wel uit boven het niveau
van een HBO-opleiding. Er
is meer dan alleen de abstracte
diepte in de bèta, maar dat wil
niet zeggen dat andere dingen
niet academisch zijn. Ik denk dat
er in principe een heel mooi programma
komt, juist omdat het je
heel veel keuzemogelijkheden
geeft. Er schuilt wel een klein gevaar
in, namelijk dat je ook kunt
verdrinken in de keuzes die je hebt.
Daarom zullen we de huidige combinaties
in de bachelor (BF, FC, BC)
aanbieden als voorbeeldtraject.
Gaandeweg zal het aantal voorbeeldtrajecten
worden uitgebreid
bijvoorbeeld met combinaties met
meer wiskunde of informatica. Met
die richtingen weet je zeker dat je
niet in de problemen komt en dat
je eindigt met een bachelor op niveau,
die je toegang geeft tot een
hoop stagemogelijkheden. Alleen
heb je in science meer keuzevrijheid.
Je kan je bachelor dus alleen
maar interessanter maken, door
daar leuke en uitdagende dingen
bij te doen.
Da Vinci Bode 23

Impressie van de printsessie
Door: Imma Six
HET DRUKKEN VAN DE DA
VINCI BODE DOEN WE
ZELF, OP DE KLEUREN-
PRINTER BIJ DE GROEPSWERK-
PLEKKEN. DAARMEE ZIJN WE MET
TWEE MAN TWEE DAGEN BEZIG,
ALS WE NIET DOOR COLLEGES
ONDERBROKEN WORDEN. HOE
GAAT DAT IN ZIJN WERK? EEN
SFEERIMPRESSIE VAN DE LAATSTE
LOODJES VOOR DE EERSTE BODE
VAN DIT COLLEGEJAAR, IN DE
LAATSTE WEEK VOOR DE KERST-
12.02 uur
Gelukkig is ons kostbare
papier droog
gebleven in de vele
plastic zakken. Helaas
kunnen we nog
niet proefdrukken,
want het centerfold
is nog niet aangeleverd.
24 Da Vinci Bode
VAKANTIE. VINCENT EN IK NAMEN
HET DRUKWERK OP ONS.
WAAROM LATEN WE HEM NIET
GEWOON BIJ EEN DRUKKERIJ
PRINTEN? DAT ZOU VEEL GEMAK-
KELIJKER ZIJN, MAAR IS SIMPEL-
WEG TE DUUR. VOLGENS DE
BEGROTING IS PER EDITIE 200
EURO BESCHIKBAAR. TWEE JAAR
GELEDEN, TOEN EEN VRIJWEL
VOLLEDIG VERNIEUWDE EN DUS
ONERVAREN COMMISSIE HAAR
WERK BIJ DE COPYSHOP LIET
DRUKKEN, HEEFT DE VERENIGING
EEN REKENING VAN €285,45
MOETEN BETALEN. OM HET BE-
GROTINGSTEKORT TE BEPERKEN
MOESTEN WE EEN ALTERNATIEF
VINDEN VOOR DE VOLGENDE
KEREN. WE BESLOTEN, NET ALS
ONS BROERTJE MARIE CURIE, ONS
VERENIGINGSBLAADJE ZELF TE
PRINTEN OP ONZE EIGEN FACUL-
TEIT. WE REKENDEN UIT DAT EEN
ZELFGEPRINTE BODE €1,05 PER
STUK KOST, TEGEN €1,73 BIJ DE
COPYSHOP. SINDSDIEN HEEFT DE
MEDIACIE GEEN FINANCIëLE PRO-
BLEMEN MEER GEHAD.
Dinsdag 20 december, 11.23 uur
Op dit moment had je het boekje al in handen moeten hebben. Helaas gaat iedere
keer de tijdsplanning mis. Vervelend, maar zeer begrijpelijk. Wij mediacieleden besteden
naast het maken van een Bode ook veel tijd aan een studie natuurwetenschappen
of science. Dan schiet commissiewerk er wel eens bij in.
Omdat het gerecyclede papier in de faculteitsprinters te donker is om het vele en
zorgvuldige werk aan het centerfold en de cover eer aan te doen, koop ik extra wit
papier bij Office Center. Dat is twee keer een half uur door de regen fietsen.
Een goed begin: 1000 papiertjes voor het binnenwerk en envelopjes voor
het geboortekaartje.
17.12 uur
Drie proefdrukken hebben we gemaakt. Zes
ogen om ernaar te kijken. Fouten die we op het
beeldscherm allang gezien hadden moeten hebben,
ontdekken we nu pas. Ook zijn sommige
plaatjes zijn te donker of te licht .
Woensdag 21 december
College. Het werk ligt stil .

Vincent werkt de laatse foutjes in de
proefdruk weg, Koen zet een noodcenterfold
in elkaar.
Donderdag 22 december, 9.40 uur
Vandaag gaat het gebeuren! Wij hebben ons op de
eerste groepswerkplek in de bieb gevestigd, naast de
weber, waar we de printopdrachten heen zullen sturen.
Efficiënt werken we niet in het begin. Het centerfold is
nog steeds niet klaar. Het enige wat Koen daar nu nog
aan kan doen, is snel een alternatief centerfold in elkaar
zetten. Het binnenwerk en de omslag zijn wel af,
maar nog niet alle pagina's komen goed uit de inkt. Het
duurt even voordat Vincent de laatste foutjes heeft weggewerkt.
Iedere oplage van de Bode is een chaos . De
tafel is bedolven onder kladblaadjes, enveloppen en
proef- en misdrukken. Ook aanwezig in de ravage: een
paar handschoenen en een artikel over photon recycling
and Shockley’s diode equation.
65 covers op een rijtje.
19.02 uur
De Bodes liggen in een krat. Wij zijn
moe en hongerig, dus we stoppen
ermee voor vandaag. De distributie
komt morgen wel.
10.17 uur
De foutjes zijn uit het pdf-bestand
verwijderd. Eindelijk krijg ik groen
licht. Van tien uur ‘s ochtends tot zeven
uur 's avonds doe ik maar één
ding: printopdrachten geven in batches
van 15. Talloze keren loop ik
van computer naar printer. De cover
is als eerste klaar. Die is vrij lastig
om te printen, want de buitenkant is
in kleur en de binnenkant is zwartwit.
Dat betekent dat nadat de ene
zijde geprint is, deze in de juiste
oriëntatie opnieuw aan de printer
aangeboden moet worden voor het
bedrukken van de andere zijde.
Vrijdag 23 december, 16.17 uur
We hebben geprobeerd zo veel
mogelijk uit te delen, maar helaas
zijn vlak voor de kerstvakantie veel
studiegenoten al naar huis. Aan de
postkamer geven we stapels Bodes
af voor mensen die onvindbaar zijn
gebleken.
15.43 uur
Het noodcenterfold is
af en kan ook geprint
worden. Eindelijk kunnen
volledige boekjes samengesteld
worden. Vincent
raapt de bladzijden bij
elkaar, vouwt, niet en telt.
Ieder exemplaar wordt
toegewezen aan een persoon
op de ledenlijst. Dat
houden we zorgvuldig bij,
want we mogen niet te
veel printen.
Da Vinci Bode 25

Sjaak Kap’tein Haak
Ahoy landrotten! jeroen Brus aan het roer! eh roei!
Door: Sjors Bakels
Je roeit bij Phocas, hoe ben je
daar terechtgekomen?
Voor de introductie had ik al bedacht
dat ik sowieso een sport wilde
gaan doen, dus in de introweek
heb ik goed rondgekeken en ben
ik Phocas tegengekomen. Het leek
me erg leuk om een studentensport
te doen.
Heb je daar een introductieperiode
of een ontgroening?
Je wordt in het begin ingedeeld in
een introgroepje van zeven personen,
en daar ga je dan twee keer
per week mee roeien, vier weken
lang. Daarna is er een tussenperiode,
die dit jaar slecht geregeld
was, en na die periode kwamen
alle eerstejaars bij elkaar en mochten
ze zelf groepjes samenstellen
van zeven mensen, hiermee roei ik
elke week twee keer. Een ontgroening
is er niet, er is wel een “Hameldag”,
maar die is niet verplicht, ik
ben ook niet geweest.
Heb je vroeger ook geroeid?
Nee nog nooit, ik heb wel altijd
gevoetbald als linksback. Ik speel
nog elke zaterdag thuis een wedstrijd,
maar doordeweeks train ik
niet meer, ook al hadden ze thuis
liever dat ik dat wel deed. Ik had
meer zin om een andere sport hier
te gaan doen, roeien dus.
26 Da Vinci Bode
Wanneer wist je dat dit de sport
voor jou was?
Ik denk sinds het laatste ploegje
waar ik dus in zit. Een hele leuke
groep van zeven jongens, en we
hebben vijf meisjes als coach! Ik
vind het ook erg leuk dat je met
andere mensen in aanraking komt
buiten de studie. Het zijn alleen wel
allemaal mensen van andere faculteiten,
en die hebben veel meer tijd
om naar alle feesten te gaan, ik ga
zeker niet overal naartoe. Van de
bètafaculteit ken ik verder eigenlijk
alleen nog Sander, eerstejaars
science, en een bioloog.
Heeft het roeien een negatieve invloed
op je studieresultaten?
Nee, ik heb tot nu toe alles gehaald
op B-niveau, alleen programmeren
heb ik een keer over moeten doen,
daar was ik echt niet goed in.
Heb je iets met water?
Als het warm genoeg is wel, maar
ik ben zeker niet als eerste het water
in.
Hoeveel zwemdiploma’s heb je?
Tot hoeveel gaat het? C? Dan heb
ik A, B en C. Oh, trouwens ik weet
niet of dat telt, maar ik heb ook
een duikersdiploma.
Ja die vind ik wel tellen, maar dat
is toch ook een watersport?
Ja klopt, we gaan vaak op sportieve
zomervakanties, we zijn bijvoorbeeld
een keer wezen duiken in het
Great Barrier Reef in Australië, dat
was echt heel leuk! Maar daarvoor
moesten we dus wel in Nederland
een duikerscursus hebben gedaan.
Wat wil je later worden? Roeier?
Oef… Onderzoeker denk ik. De
Master Neuroscience lijkt me erg
interessant!

Crypto
Horizontaal:
1. Een gebroken idioot mist niet
2. Eten vanaf een afstand
3. Afgekapte liefde die wordt geconditioneerd door
een vader met koeien
4. De kop van een buienwerend middel en de staart
van een strenggelovige
5. Spetterend servies
6. Sprookjesfiguur die 200 kilometer lang in de wind
staat
7. Goedje met een lage pH
Verticaal:
1. Gruisvogel die zijn eigen naam roept
5. Brokkenpiloot die zich kapitein mag noemen
8. Adembenemend textiel
9. Trouweloze commissie
10. Argument voor denkvermogen
11. Vrouwelijke migrant
12. Bloem in het midden
13. Financiëring op Duits niveau
Colofon
Uitgave Leonardo da Vinci
April 2012
Jaargang 6, Editie 2, Uitgave 17
Hoofdredactie
Koen van Benthem
Eindredactie
Koen van Benthem, Esra te Brinke en
Vincent Jansen
Redactie
Koen van Asseldonk, Sjors Bakels, Koen van
Benthem, Esra te Brinke, Vincent Jansen,
Sanne Lenselink, Sander Meis en Imma Six
Centerfold
Sanne Lenselink en Sander Meis
Omslag
Koen van Benthem en Mark Verleg
Vormgeving
Vincent Jansen
Medewerkers aan dit nummer
Jeroen Brus, Stan Gielen, Alexey Kimel,
Arno Kentgens, de Reiscommissie en Mark
Verleg
Contact- en redactie-adres
t.n.v. Leonardo da Vinci
Postbus 9010
6500 GL Nijmegen
E-mail:
mediacieleo@science.ru.nl
Website:
www.leoserver.science.ru.nl
Mystery Guest:
Alexey Kimel
Oplossingen Crypto
Verticaal:
1. grutto
5. schettino
8. stikstof
9. verraad
10. rede
11. verhuisdoos
12. roos
13. stufi
Horizontaal:
1. gekraakt
2. vervoer
3. pavlov
4. paradox
5. spatbord
6. elfstedentocht
7. zuurstof
Da Vinci Bode 27

RU bv
Gewoon Geweldig!