01.09.2013 Views

HELLFIRE PAS GEDENKTEKEN

HELLFIRE PAS GEDENKTEKEN

HELLFIRE PAS GEDENKTEKEN

SHOW MORE
SHOW LESS

Create successful ePaper yourself

Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.

<strong>HELLFIRE</strong> <strong>PAS</strong> <strong>GEDENKTEKEN</strong><br />

BIRMA – THAILAND SPOORLIJN


HET <strong>HELLFIRE</strong> <strong>PAS</strong><br />

<strong>GEDENKTEKEN</strong><br />

is opgedragen<br />

aan de geallieerde<br />

krijgsgevangenen<br />

(prisoners of war, POWs)<br />

en Aziatische arbeiders<br />

die tijdens de tweede<br />

wereldoorlog geleden<br />

hebben en gestorven zijn<br />

bij Hellfire Pas en elders<br />

in het Aziatische gebied<br />

rondom de Stille Oceaan.<br />

EEN SPOORLIJN<br />

NAAR BIRMA<br />

De Oorlog in het Pacifisch<br />

gebied begon in december<br />

1941 met de Japanse aanval<br />

op Pearl Harbour in Hawaii<br />

en de invasie van Maleisië.<br />

Tegen het midden van<br />

1942 vochten de Japanse<br />

troepen tegen de Britten in<br />

Birma, met als uiteindelijke<br />

doel een aanval op India.<br />

Om hun troepen in Birma<br />

te handhaven hadden de<br />

Japanners een veiligere<br />

bevoorradingsroute<br />

nodig dan de kwetsbare<br />

vaarroutes tussen<br />

Singapore en Rangoon.<br />

Ze besloten om een<br />

spoorlijn te bouwen, 415<br />

kilometer lang, door het<br />

oerwoud en de bergen van<br />

Bampong in Thailand naar<br />

Thanbyuzayat in Birma.<br />

hEllFirE PaS<br />

hellfire Pas naar Kanchanaburi 80 km<br />

WamPO<br />

ViadUCT<br />

namTOK<br />

(eindpunt van de spoorlijn)<br />

Kwai noi rivier<br />

snelweg 323<br />

Chungkai<br />

oorlogskerkhof<br />

Snelweg<br />

Functionerende<br />

spoorlijn<br />

Stad<br />

rivier<br />

Kwai yai rivier<br />

KanChanaBUri<br />

SnElWEG 323<br />

naar BanGKOK<br />

Birma<br />

ThanbyuzayaT<br />

Thailand<br />

Three Pagodas Pas<br />

Spoorlijn verbonden<br />

16 oktober 1943<br />

(Konkoita)<br />

Pack of Cards brug (hintok)<br />

hellfire Pas (Konyu)<br />

Chung Kai<br />

2 3<br />

birma – Thailand spoorlijn 1943<br />

oorlogskerkhof<br />

Stad<br />

Internationale grens<br />

Kanchanaburi<br />

ThaIland<br />

SumaTra<br />

maleISIë<br />

SIngaPore<br />

bamPong<br />

Bangkok<br />

borneo


Inrit<br />

Weg<br />

5<br />

M U S E U M<br />

20<br />

BRUG<br />

19<br />

1<br />

2<br />

3<br />

Toegang tot<br />

Spoorweg<br />

via looppad<br />

4<br />

PARKEER PLAATS<br />

AFSTANDEN EN<br />

TIJDSBEREKENING<br />

De geschatte aangegeven<br />

looptijd zijn ruim genomen<br />

LET OP: Het Hellfire Pass<br />

Herdenkingsmuseum<br />

verzorgt geen ophaaldienst<br />

bij Hintock Road. Ophalen<br />

gebeurt slechts als dat van<br />

tevoren is afgesproken<br />

en hangt af van<br />

beschikbaarheid.<br />

GESCHATTE<br />

LOOPTIJDEN<br />

Museum naar Kwae Noi<br />

Uitkijkpost (stopplaats 11)<br />

Reken 1 uur voor de heen-<br />

en terugreis<br />

Museum naar Compressor<br />

Uithouwing<br />

Reken 3 uur voor de heen-<br />

en terugreis<br />

Geen zin om te lopen? Zoek<br />

een plekje in de schaduw<br />

en luister op uw gemak<br />

naar de stopplaatsen.<br />

Luister naar zoveel of zo<br />

weinig als het u blieft.<br />

H E L L F I R E <strong>PAS</strong>S<br />

Uitrit<br />

Weg<br />

Uitkijkposten<br />

over Hellfire<br />

Pass<br />

Kwae Noi rivier<br />

GEDENKPLAATS<br />

6 7 8<br />

GESCHATTE<br />

WANDELTIJDEN<br />

(ZONDER AUDIO)<br />

Museum naar Hintok Road<br />

(ophalen van de weg).<br />

Reken 1.5 uur (enkele reis).<br />

Museum naar Compressor<br />

Uitgraving en terug naar<br />

het afhaalpunt op Hintok<br />

Road. Reken 2.5 uur.<br />

16<br />

17<br />

4 5<br />

15<br />

4km<br />

9<br />

7 km naar SNELWEG 323<br />

Hintok Station<br />

Pickup<br />

Point<br />

14<br />

Einde looppad<br />

13<br />

SCHRAAGBRUGGEN<br />

10<br />

Loop van het water<br />

in het natte seizoen<br />

Hintok Drie-lagen<br />

uithouwing Brug<br />

2,5km<br />

Tweebaans<br />

Pad<br />

Locatie van<br />

‘Kaartspel’ Brug<br />

Compressor<br />

Uithouwing<br />

Hintock Road<br />

3 km onverharde weg<br />

UITHOUWINGEN/<br />

AARDWALLEN<br />

11<br />

7 m Aardwal<br />

1.75km (ongeveer<br />

halverwege)<br />

LET OP:<br />

voor stopplaatsen<br />

12, 13, 14 zie de<br />

kaart hieronder<br />

Hamer en Beitel<br />

uithouwing<br />

12<br />

De Kwae Noi<br />

Vallei Uitkijkpost<br />

Konyu Uithouwing<br />

(Hellfire Pass)<br />

2km<br />

WANDELPAD ROUTE VAN DE SPOORLIJN<br />

11<br />

Trap is steil en glad bij<br />

nat weer<br />

HIGHWAY 323<br />

300m<br />

Begin van het<br />

wandelpad<br />

MUSEUM<br />

INGANG<br />

Naar Kanchanaburi<br />

(80 km)<br />

RUSTPLEKKEN TOILETTEN


HET BOUWEN<br />

VAN DE<br />

SPOORLIJN<br />

Om de spoorlijn te bouwen<br />

stelden de Japanners een<br />

multinationale arbeidskracht<br />

samen bestaande uit<br />

ongeveer 250.000 Aziatische<br />

werklieden en meer dan<br />

60.000 Australische, Britse,<br />

Nederlandse en Amerikaanse<br />

krijgsgevangenen (POWs).<br />

Werk aan de spoorlijn<br />

begon in Zuid-Birma in<br />

oktober 1942 terwijl op<br />

hetzelfde moment de bouw<br />

ook begon in Thailand. Op<br />

16 oktober 1943 werden<br />

de twee uiteindes van de<br />

Birma – Thailand spoorlijn<br />

verbonden bij Konkoita in<br />

Thailand.<br />

Er was weinig moderne<br />

apparatuur beschikbaar<br />

voor het werk aan de<br />

spoorlijn. Bodem en rotsen<br />

werden gebroken met<br />

scheppen, pikhouwelen<br />

en chunkels (schoffels), en<br />

weggedragen in manden<br />

of zakken. Spoordijken van<br />

steen en aarde werden<br />

opgehoopt met behulp<br />

van menselijke inspanning.<br />

Uitgravingen werden met<br />

de hand uit rots gehouwen;<br />

metalen schroefdraad en<br />

mokers werden gebruikt<br />

om gaten te boren voor<br />

de explosieven. De meeste<br />

bruggen langs de spoorlijn<br />

waren schraagbruggen<br />

gemaakt van hout dat in het<br />

omliggende oerwoud was<br />

gekapt.<br />

Vanaf april 1943 nam<br />

het werktempo sterk toe<br />

aangezien de Japanners de<br />

voorgenomen opleverdatum<br />

in augustus probeerden te<br />

halen. Dit was de beruchte<br />

“Speedo” periode. POWs<br />

en Aziatische arbeiders<br />

werkten slopende uren<br />

tot diep in de nacht. Het<br />

flikkerende licht van<br />

het openlucht vuur bij<br />

Konyo Uitgraving dat de<br />

uitgemergelde arbeiders<br />

verlichtte, gaf de plek<br />

zijn naam – Hellfire Pas.<br />

De “Speedo” viel samen<br />

met het natte seizoen en<br />

uitbraken van cholera eisten<br />

duizenden levens.<br />

Tussen december 1943<br />

en augustus 1945 werden<br />

zo’n 220.000 ton militaire<br />

voorraden over de spoorlijn<br />

vervoerd. Alhoewel<br />

geallieerde luchtaanvallen<br />

de werking van de spoorlijn<br />

tegenwerkten, bleven<br />

de Japanners voorraden<br />

langs de route vervoeren.<br />

Tegenwoordig is nog 130<br />

kilometers van de spoorlijn<br />

in gebruik, van Non Pladuk<br />

naar Namtok.<br />

DE KOSTEN<br />

Van de 60.000 geallieerde<br />

POWs die aan de spoorlijn<br />

POWs werken aan de Birma – Thailand Spoorlijn<br />

werkten, stierven er 12.399<br />

(20 procent). Er wordt<br />

geschat dat ook tussen<br />

de 70.000 en 90.000<br />

burgerarbeiders zijn<br />

gestorven. De redenen<br />

voor dit verschrikkelijke<br />

dodental waren een gebrek<br />

aan fatsoenlijk voedsel,<br />

totaal ontoereikende<br />

medische faciliteiten, en<br />

soms de meedogenloze<br />

behandeling door bewakers<br />

en spoorlijn opzichters.<br />

Het basisvoedsel voor de<br />

POWs was rijst met een<br />

beetje gedroogde groenten<br />

en gedroogde vis. Deze<br />

schrale kost verzorgd<br />

door de Japanners werd<br />

tot op zekere hoogte<br />

aangevuld door ruilhandel<br />

met de lokale bevolking.<br />

Verhongering leidde tot een<br />

reeks van ziektes, waaronder<br />

rijstziekte en pellagra. De<br />

verzwakte POWs, levend in<br />

slechte omstandigheden,<br />

kregen vaak malaria,<br />

dysenterie, cholera en<br />

tropische zweren.<br />

POWs woonden in bamboe<br />

hutten met dakbedekking<br />

van attap (gewoven<br />

palm). De hutten waren<br />

overbevolkt en de kook- en<br />

sanitaire voorzieningen in<br />

het kamp waren primitief.<br />

Gebrek aan kleding en<br />

schoeisel verhoogde de kans<br />

op ziektes.<br />

De Japanse militaire<br />

discipline werd gekenmerkt<br />

door lijfstraf en de POWs<br />

werden vaak ernstig<br />

geslagen en ondergingen<br />

ook andere vormen van<br />

straf. Dit was op z’n ergst<br />

tijdens de “speedo” periode.<br />

De Aziatische arbeiders, of<br />

“Romusha” zoals ze bekend<br />

stonden, verging het zo<br />

mogelijk nog slechter.<br />

Anders dan de POWs<br />

hadden zij geen legerartsen<br />

die hun fundamentele<br />

medische hulp konden<br />

bieden.<br />

“V” ORGANISATIE<br />

Thailand was een<br />

onwillige bondgenoot<br />

van Japan en geallieerde<br />

geïnterneerde burgers<br />

werden goed behandeld<br />

door de Thailanders. De<br />

geïnterneerden werden<br />

zich bewust van de benarde<br />

toestand van de POWs.<br />

Een groep geïnterneerden<br />

die bekend staat als de “V”<br />

Organisatie, geholpen door<br />

neutrale zakenlieden en<br />

meelevende Thailanders,<br />

smokkelde voedsel en<br />

medicijnen naar de POWs.<br />

VREDE EN ERNA<br />

Na het voltooien van de<br />

spoorlijn werden de POWs<br />

of in Thailand gehouden<br />

of teruggestuurd naar<br />

Singapore. Na afloop<br />

Hellfire Pas (Konyu Uitgraving)<br />

van de oorlog werden<br />

de overlevende POWs<br />

gerepatrieerd en met<br />

behulp van fatsoenlijk<br />

voedsel en goede medische<br />

behandeling herstelden<br />

velen snel. De meesten<br />

droegen echter de mentale<br />

littekens van hun ervaring<br />

met zich mee voor de rest<br />

van hun leven.<br />

De POWs die stierven<br />

langs de spoorlijn<br />

werden herbegraven<br />

6 7<br />

op de begraafplaatsen<br />

van de Commonwealth<br />

War Graves Commission<br />

(Commissie voor<br />

Oorlogsgraven van het<br />

Britse Gemenebest)<br />

in Thanbyuzayat,<br />

Kanchanaburi en Chung<br />

Kai. De Amerikaanse<br />

gevallenen werden<br />

teruggebracht naar de<br />

Verenigde Staten<br />

van Amerika.


<strong>HELLFIRE</strong> <strong>PAS</strong><br />

HERDENKINGS-<br />

MUSEUM<br />

Dhr. J G (Tom) Morris<br />

Foto ter beschikking gesteld door<br />

AUSPIC.<br />

Het behoud en de<br />

ontwikkeling van deze<br />

historische locatie is het<br />

resultaat van de inspiratie<br />

van de Australische exkrijgsgevangene<br />

Dhr. J G<br />

“Tom” Morris.<br />

J G (Tom) Morris was<br />

één van de duizenden<br />

krijgsgevangenen (POWs)<br />

en Aziatische arbeiders<br />

die tijdens de Tweede<br />

Wereldoorlog aan de<br />

DONATIES<br />

Donaties voor het<br />

Hellfire Pas Gedenkteken<br />

ondersteunen het in<br />

gebruik blijven van het<br />

gedenkteken.<br />

Het Gedenkteken<br />

herdenkt het lijden en de<br />

offers van de geallieerde<br />

krijgsgevangenen en<br />

Aziatische dwangarbeiders<br />

die geleden hebben en<br />

gestorven zijn op de Birma<br />

– Thailand spoorlijn tussen<br />

1942-1945. Het Gedenkteken<br />

Birma – Thailand Spoorweg<br />

werkten. Tom nam dienst<br />

in februari 1941, toen<br />

hij net 17 was, en deed<br />

dienst als Korporaal<br />

bij het hoofdkwartier<br />

van de 22e Brigade.<br />

Gevangengenomen<br />

toen Singapore viel in<br />

februari 1942, zat Tom een<br />

driejarige straf uit als POW<br />

bij A-Force, grotendeels<br />

werkend aan de constructie<br />

van de Birma – Thailand<br />

spoorlijn. Gedurende deze<br />

tijd zat Tom vast in tien<br />

verschillende kampen, waar<br />

hij malaria en dysenterie<br />

opliep. Later, in het 55 kilo<br />

“ziekenhuis” kamp, werkte<br />

hij als hospitaalsoldaat en<br />

verzorgde hij andere POWs.<br />

Veertig jaar nadat hij aan<br />

de spoorlijn had gewerkt,<br />

nam Tom de beslissing<br />

om terug te keren naar<br />

Thailand om Konyu<br />

Uitgraving (Hellfire Pas)<br />

op te sporen. In 1984 was<br />

hij niet alleen succesvol in<br />

het vinden van Hellfire Pas,<br />

die toen bijna opgeslokt<br />

erkent ook het lijden en<br />

de offers van geallieerde<br />

krijgsgevangenen elders in<br />

het Pacifisch gebied tijdens<br />

de Tweede Wereldoorlog.<br />

Het Gedenkteken vervult<br />

een belangrijke educatieve<br />

functie voor de bevolking<br />

van Thailand en bezoekers<br />

uit Australië en andere<br />

landen. Het Gedenkteken<br />

functioneert als een<br />

blijvend symbool voor de<br />

hechte banden tussen<br />

Thailand, Australië en<br />

die landen waarvan<br />

staatsburgers gewerkt<br />

8<br />

was door het omringende<br />

oerwoud, maar vond<br />

hij ook de inspiratie<br />

om deze belangrijke<br />

locatie te behouden ter<br />

nagedachtenis aan allen<br />

die geleden hebben en<br />

gestorven zijn tijdens<br />

de bouw van de Birma –<br />

Thailand spoorlijn.<br />

Tom benaderde de<br />

Australische overheid<br />

om Hellfire Pas op te<br />

dragen als een historische<br />

locatie. In eerste<br />

instantie werd geld ter<br />

beschikking gesteld om een<br />

gedenkteken te bouwen<br />

dat officieel in gebruik<br />

genomen werd in 1987,<br />

en om de toegang tot de<br />

locatie te verbeteren. In<br />

1994 werden meer fondsen<br />

toegewezen om het Hellfire<br />

Pas herdenkingsmuseum,<br />

wandelpaden en<br />

informatieborden te<br />

bouwen. Het museum<br />

werd officieel geopend op<br />

25 april 1998 en ontvangt<br />

momenteel meer dan<br />

80.000 bezoekers per jaar.<br />

hebben aan de Birma –<br />

Thailand spoorlijn.<br />

Het “Office of Australian<br />

War Graves” (Bureau<br />

voor Australische<br />

Oorlogsgraven) beheert<br />

een rekening voor het<br />

ontvangen van donaties,<br />

en een inzamelpunt<br />

bevindt zich bij de ingang<br />

tot het gebouw van het<br />

Gedenkteken. Donoren<br />

kunnen met het personeel<br />

de mogelijkheid bespreken<br />

om donaties voor een<br />

specifiek doel te gebruiken.

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!