fjé^f^lQX - Zoek direct in de EYE-bibliotheek

bibliotheek.eyefilm.nl

fjé^f^lQX - Zoek direct in de EYE-bibliotheek

fjé^f^lQX T^ieUW Orocedéölaten ^lcö v - d ' ^dens 'Kinderkoor

Costa ^Ailona,

'Ital. aanger

6lectrische opnamen «Hno patierra. • « • « Tenor


■ ~ .

Circus Schouwburg

Rotterdam

Directeur: M. Spree

Het nieuwste successtuk

van M. SPREE

ONZE WIES

Spel uit de Tooneel-

en Filmwereld

Louise Hartman. ) FIET3E

„ONZE WIES" ) SPREE

Willem Hartman, ^MADIIIC

Tooneeldlrecteur ( HAKIua

Carl Friedberg, \ SPREE

Filmregisseur /

Ï^S' Publiek: Enthousiast.

I^ST* Pers: Schitterend I! 1

Allergunstigst beoordeeld door

Nieuwe Rbtt. Crt , Maasbode,

Rott Nieuwsblad, Vaderland,

Dagblad van Rotterdam, de

Voorwaarts, enz.

MILLE COLONNES

AMSTERDAM

CABARET

VARIÉTÉ

DANCING

FLORA • AMSTERDAM

iEDEREN AVOND:

WERELD-FEVUE

IHIMJL©P^ßD.

I OUIS DAVIDS

lOUISETTE

WALHALLA

voorheen „EDEN"

Amstelstraat 9 - Amsterdam

HET GEZELLIGSTE

CABARET

VAN AMSTERDAM

■ ■■■.■ ..- ■■■ ■ ■ , ■ ■

RERSTVERSIERING

Crêpe Papier (Dennison).

Kerstrood en andere kleuren

p. boek v. 50 X 300 cM. ƒ 0.50

Slingers

Kerstrood 4 X 18 cM. ƒ 0.30

Versterkt met franje

10X300cM. . 0.25

4 X 450 . ,0.30

Tafelkleeden (crêpe papier).

1.50 X 2.10 M. . . ƒ 0.85

iV

Gedecoreerd Crêpe,

o.a. Kerstmotieven

50X300 cM. . ƒ 1.— ƒ 1.20

Papieren Ijspegels,

crêpepapier 20 X 300 cM. ƒ 0.30

40X300 , ,0.50

Lampekappen

Kerstrood, brandvrij

Papieren Servetjes

ƒ0.95

Kerstdécors, per 25 stuks ƒ 0.40

, 100 . , 1.50

Kerstverpakkingsband, gegomd, per rolletje / 0.35

Kerstsluitzegels — Kersthangétiketjes.

PERRY

ACADEMIE DE DANSES - ROCCO DUBOiS

34 3. P. COENSTRAAT LA HAYE TELEP. 71909

Prlvélessen en Clublessen voor eiken leeftijd ,n d s fgéilj v kr g

DANS-IN ST. v. d. ZANDEN

Schledamscheslnsel 49-50

Rotterdam Telef. 13565

Het adres voor goed dans-

onderwijs, zoowel voor

binnen als buiten de stad

VRAAGT PROSPECTUS

DANCINO

Ingang Nieuwbouw Scala

Gedempte Gracht 24

Telefoon 17917

DEN HAAG

DE MEEST-LUXIEUSE

DANCING

Restaurant ä la carte

Dagelijks geopend van 8—12 1 2 unr

Zaterdags van 8—1' ; uur

VRIJ ENTREE

.DIRECTIE: A. DE ZWAAN

GEBR. SCHAKELS

UNIVERSAL ARTISTEN

Te engageeren voor feesten,

partijen en tentoonstellingen

Ook met Revuegezelschappen.

Permanent adres:

Amstel 130, Amsterdam

THE WORLD'S

THEATRICAL EXCHANGE

EDWARD BAMBERG

I I

ARRANGEEREN VAN

PARTICULIERE FEESTEN

Amsterdam-C Vijzelstraat 58 Tel. 31761

16 Dec. Mewse Singer Moonlight Frolics

City Theater - Den Haag

I ABONNEERT U OP DIT BLAD I

AMSTERDAM - ARNHEM

DEN HAAG - GRONINGEN

UTRECHT

CASINO

Coolsinsel 83, Rotterdam

Telef. S400

GEZELSCHAP

NAP DE LA MAR

STIEGLITZ

Comedie in 3 bedrijven

Aanvang 8 uur.

DANS-INSTITUUT

TH. W. BUS

Poeleslraat 29

Groningen Telef. 2740

MODERNE =

DANSEN

Rhytmische

Gymnastiek

Concert-en Theater-Bureau B.H.IBELINQS

Luthersche Burgwal 10, Den Haag. Telef. 14713

b van Rinse heeft groote

reinigende kracht

- . ^^^_ . '- ■■ -■" '■■■*■■- ■-■■■■■ ■ ■^-.■...c^.:^^.^ ■ ■^- -- .■■■■-, -■ . \*&r..

I

In haar gezellig ingericht

studeervertrek in het westen

van Amsterdam, troffen wij

de jeugdige zangeres aan, die

ook spoedig de harten van het

nederlandsche ipubliek zal ver-

overen.

Wanneer wij ons behagelijk

in een der fauteuils genesteld

hebben, begint Maryke te ver-

tellen.

Veel is er in mijn leventje

nog niet gebeurd, maar het wei-

nige dat er is wil ik u vertellen.

Het grootste gedeelte van mijn

leven heb ik in het buitenland

rondgezworven.

Na geruimen tijd zang en mu-

ziek gestudeerd te hebben, ont-

ving ik een aanbieding een

tournee te maken door Duitsch-

land, waaraan ik natuurlijk ge-

volg gaf. Ik behoef u zeker niet

te vertellen, dat zang en muziek

mij het liefste zijn.

Ik ben ook nog eenige jaren

lid geweest van het Amsterdam-

sche toonkunstkoor.

PaS was ik uit Dujtschland

terug, toen ik den jongen too-

neelspeler Charles G. Tobi leer-

de kennen, die met plannen

rondliep om met een klein en-

semble hollandsche artisten een

wereldtournee te maken en wel

in het buitenland te brengen

een origineele, karakteristieke

hollandsche zang en dans acte.

met SYD CHAPLIN komt.

De klucht met een

wereldreputatie

FILMA - SUPERFILM

\ÄM "lOOR-EM

waarbij wij dan tevens de schil-

derachtige hollandsche kleeder-

drachten zouden demonstreeren.

Hoewel ik het idee zeer aar-

dig vond en er ook wel kans

van slagen inzag, dacht ik toch

dat het risico te groot was,

te meer daar de heer Tobi

verschillende decors wilde la-

ten maken en d ecostumes niet

wilde imiteeren, doch deze in de

betreffende plaatsen wilde doen

vervaardigen. ,'',

Niet weinig was ik dan ook

verbaasd, toen ik een engage-

ments aanbieding ontving en

tevens vernam, dat alles reeds

op pootjes stond, doch dat er

op mij gewacht werd, omdat ik

de muzikale leiding op mij

moest nemen.

Dit was een kolf je naar mijn

hand. We overlegden en be-

raadslaagden en na eenige

maanden werken en repeteeren

werden onze plannen met suc-

ces bekroond en vertrok het

kleine troepje, zich noemende

de hollanders" naar Londen,

waar wij zouden aanvangen."

„Wat werd er al zoo gedaan?

Zong u engelsch of hollandsch ?"

„Ons repertoire bestond uit

de bekende hollandsche school-

liedjes, zooals: „Waar de blan-

ke top der duinen", '„Kent gij

het land," etc Dit alles

brachten wij in drie zeer na-

RADIO

Toesteiien en

Onderdeden

ANDERSEN EN POLAK

p. C. HOOFTSTRAAT 40

AMSTERDAM - TELEF. 26587

tuurgetrouwe decors, afgewis wijlen Jcan Louis Pisuissc gc-

scld door verschillende klom engageerd, waar zij met veel

pendansen. In onze acte-nam succes optrad,

de bekende hollandsche

klompendans ook een groote

plaats in.

't Was wel vermoeiend \yer-

ken, omdat we 4 keer van cos-

tuum moesten verwisselen en

het tooneel geen enkel oogen-

blik leeg mocht staan.

In Londen begonnen wij met

eenige voorsteUingen voor de

hollandsche clubs, waarover we

prachtige critieken kregen en

veel succes hadden.

Na Engeland kwam Frank-

rijk aan de beurt. Hier hadden

wij eveneens succes en traden

zelfs op in de Grand Opéra in

Parijs.

Berlijn bracht ons een teleur-

stelling".

„In hoeverre?"

Onze actie bleek te naif voor

den smaak van het duitsche

volk, zoodat we ons genood-

zaakt zagen ons ensemble voor-

loopig te ontbinden.

In Holland teruggekeerd,

werd Mevr. van Toorcn door

Love in Holland

Marijki: van Tooren en Charles Tobi.

EERSTE SEDAN

TAXI ONDERNEMING

te Amsterdam, voor 3 personen

4/% CENT per kilometer

lil Wachten 1 Gulden per uur

■ II Visiteriiden f 1.50 ,. ,,

m^W Toeren . .12.- ,. ,,

= Telefoon 31324 =

/oio Oodfr. de Groot

PARAMOUNT-FILMS

Aan de spits van het

vermaak der wereld I


'■■ :

'rrBEELo

VAN HI5TORI5CHE

BETEEKEril5

-■—_ 1

Wij nederlanders zijn

dikwijls met een zeer

groote fout behept,

namelijk, dat wij met te groote

voorliefde in het verleden

verwijlen, daarbij den tijd,

waarin wij leven en de plaats

die wij daar innemen, over het

hoofd ziende.

We willen hiermee geenszins

zeggen, dat wij onze historie,

alles wat in het verleden ligt,

eenvoudig moeten negeeren.

Dikwijls geeft de overdenking

van het ve rieden, de kracht

om te streven iets te wor-

den. Het is vaak goed ons

te spiegelen aan wat onze voor-

ouders deden, die voorouders,

die eens dit kleine landje een

plaats hebben doen innemen in

de rij der staten, een plaats

welke zeer onevenredig was aan

de slechts een gering aantal

geografische mijlen groote vlak-

te, welke Nederland heet met zijn

weinig talrijke bevolking. Wij

hebben thans nog de mannen,

die in staat zijn om Nederland

een rol te doen spelen grooter

dan men zou verwachten.

Wij .beoogen met onze criti-

sche uitlating in de eerste woor-

den van deze beschouwing niet,

ons langer daarbij op té hou-

den, wij wijzen liever op iets

anders, n.1. op het feit, dat wij

naar buiten veel te weinig

kunnen demonstreeren, daar

waar dit het nuttigst is, dat

wij t€ veel coquetteeren met die

zaken, die sommige menschen

zoo buitengewoon interessant en

aardig vinden. En wanneer men

dan b.v. een reclameplaat van

het hoogst moderne luchtver-

keer ziet van de zoo vooraan-

staande K. L. M., waarop naast

een bruinen broeder uit onze

koloniën weer iemand in vo-

lendammer maskerade-costuum

wordt gezet, dan kan dit niet

anders dan prikkelend wer-

ken op ieder, die er langzamer-

hand genoeg van krijgt, dat wij

voor buitenlanders niet anders

zijn dan boeren op klompen met

pofbroeken aan en vrouwen met

lange krullen, gekleed in kakel-

bonte pakjes. Wij hebben onze

na'ie met dergelijke reclame een

groot nadeel dikwijls bezorgd,

in allen gevalle we hebben ons

zelf in de oogen van buitenlan-

ders niet kunnen verheffen tot

moderne menschen, bezield met

-^m ^ ,

De oude zaansche industrie

Voor het raadhuis

'HBEELO

VAMECONOMBCHE

MACHT

moderne opvattingen, die be-

grijpven wat de tegenwoordige

tijden éischen.

Inderdaad wordt hierover

dikwijls te licht geoordeeld. Een

enkel voorbeeld schiet ons hier

te binnen, een feit, waarvan

we de waarheid, hoe vreemd

die klinkt, kunnen bevestigen,

omdat het een onzer kennissen

persoonlijk overkomen is.

Een jongedame van ongeveer

twintigjarigen leeftijd begaf zich

voor haar engelsche studie naar

Londen en nam daar haar in-

trek bij een jonge doktersfa-

milie. Den eersten avond van

haar aanwezigheid was er een

buitengewone belangstelling van

de zijde van de familieleden.

Het hollandsche meisje werd

argwanend door allen bespied

en ze voelde zich' onder die

belangstelling nu juist niet bij-

zonder op haar gemak, werd

een beetje verlegen, omdat ze

vermoedde, dat ze „iets vreemds

aan zich had." Het geheim van

de belangstelling zou haar spoe-

dig worden geopenbaard, door-

dat een der aanwezigen haar

ten slotte vroeg, of ze ter ge-

legenheid van haar bezoek aan

Londen haar nationaal costuum

had thuis gelaten!

Nog eens, hoe vreemd dit

moge klinken, het hiergemelde

ge\»l is historisch en verraadt

hoe nederlanders buiten hunne

grenzen door het niet-bereisde

publiek allen worden aangezien

voor zeeuwen, markers of volen-

dammers.

Nu behoeft het geen be-

vreemding te wekken, dat men

in den vreemde bij een derge-

lijke bevolking geen moderne

cultuur verwacht. De belang-

rijkheid van Nederland is voor

den buitenlander hoofdzakelijk

gelegen in zijn rijkdom aan

koeien en kaas. - Maar dat

Nederland 'n beteekenend land

is door zijn sterk ontwikkelde

industrie en z'n uitgebreidfen

handel tengevolge van het kolo-

niaal bezit, dat is iets dat velen

geheel onbekend is.

Wanneer er iets is gedaan

om in dezen betere meeningen

te doen post vatten, dan is dit

wel te danken aan de neder-

landsche filmfabrikanten en in

latere tijden ook aan de ver-

eeniging Nederlandsch Fabri-

kaat en Nederland in den

20 lessen f 15.—, inclusief

2 Charleston Tea's en 2 Soiree's

Kinderclubs • Volwassenen

Beginnenden - Gevorderden

Gehuwden. Prospectus franco

Dans-Instituut EDDY RAY

Westeinde 13, Tel. 32478 A'dam

Er is vrijwel geen terrein,

waarop de film geen vat heeft

gekregen. Een belangrijke rol

heeft zij onder anderen vervuld

bij de ontdekkingsreizen, die de

laatste jaren ondernomen zijn

en nu beseffen we pas goed

hoe het te betreuren valt, dat

het filmapparaat niet ten dienste

heeft gestaan van hen, die het

eerst onbekende gebieden be-

traden. Hoeveel is er niet ver-

dwenen, waarvan de herinnering

alleen voortleeft in de reisbe-

schrijvingen van de ontdek-

kingsreizigers. De beschaving

heeft heel wat vernietigd, waar-

van men thans pas goed de

beteekenis begrijpt.

Maar de film heeft het mo-

gelijk gemaakt van volgende ont-

dekkingsreizen de herinneringen

te bewaren. We behoeven ons

nu niet meer alleen met een

I beschrijving tevreden te stellen

van wat de ontdekkingsreizigers

aanschouwen; we krijgen thans

het levende beeld voor ons.

We zullen in ons land bin-

nenkort een film kunnen be-

wonderen, die ons weer ver-

haalt van moed en onver-

schrokkenheid van twee man-

nen, die de wildernis introkken

om die in al haar grootheid,

in al haar geweldigen pracht van

natuurleven hun medemenschen

te kunnen toonen en voor de

nakomelingschap te bewaren.

Er is over dit werk reeds

een en ander geschreven in de

groote dagbladpers. De aanlei-

ding hiertoe was een daad van

de Paramount, die de eige-

naresse van dit filmwerk is.

Het britsche museum te Lon-

den heeft namelijk een exem-

plaar van dit werk ten ge-

schenke ontvangen onder voor-

waarde echter, dat in de eerste

vijftig jaar dat positief niet mag

worden afgedraaid ter voor-

koming van beschadiging.

„Chang" — zoo luidt de titel

van deze film — geeft name-

lijk dieren te zien, waarvan met

eenige reden vermoed kan worden,

dat deze in dien tijd van

het aardrijk zullen verdwijnen.

„Chang" is opgenomen inde

wildernissen van noordelijk

Siam, waar men nog gelooft

dat de tijgers de bewakers zijn

van de zielen der overledenen.

De ziel verhuist volgens het

geloof dikwijls in tijgers. En

honderden inboorlingen worden

er alle jaren gedood, omdat

zij bevreesd zijn de dieren af

te maken. Dikwijls vallen de

verscheurende beesten de huisdieren

aan aan den rand van

de dorpen of loeren zij op |

ongewapende menschen. Merlan

C. Cooper en Ernest B.

Schoedsack ontdekten dit al

heel spoedig na hun aankomst

in Siam, toen zij van plan

waren het drama van de wildernis

te verfilmen. Bij hun

arbeid waren de ontmoetingen

met verscheurende dieren zeer

talrijk en dikwijls kwam het

voor, dat het noodzakelijk was

deze uit zelfbehoud neer te

schieten. Maar wanneer dan een

beest was gedood, kwamen de

inboorlingen naderbij om de

beenderen te bemachtigen ten

einde daaruit medicijnen te

koken. Geen inboorlingenfamilie

beschouwt zich veilig zonder

in het bezit te zijn van

deze essence van tijgerbeenderen.

Hiervoor noemden we reeds

de namen van de twee mannen,

die dit stoute stuk hebben durven

bedrijven. Cooper was een

leerling van de zeevaartschool

te Annapolis en bestemd om bij

de koopvaardij te gaan. Hij

was echter een soldaat in hart

en nieren, vocht aan de grenzen

van Mexico en vormde een

amerikaansch eskadron gedurende

den poolsch-russischen

oorlog. Het avontuurlijke zat

hem in het bloed en hij sloot

11

K)t |

zich aan bij het amcrikaansc'


n

lucnt\aartcnrps, maar durfde

ook in een klein bootje van

nauwelijks 98 voet lengte de

wereld rond te zeilen.

Schoedsack is iemand, die

niet minder het avontuurlijke

zoekt. Weinige jaren terug

filmde hij de Mack Sennett

bathing beauties. In het begin

van den oorlog nam hij dienst

bij de fotografie-afdeeling van

het leger en 11a het teekenen

van den wapenstilstand trok hij

door Europa en filmde den

grieksch-turkschen oorlog, de

duitsche revolutie en zooveel

andere gevaarlijke momenten.

In ^Chang" ontbreken de

acteurs en actrices, die soms

moeten helpen om het geheel

aantrekkelijk te maken. Hier

slechts den inboorling Kru met

zijn vrouw Chantui en hunne

kinderen Nah en Ladah. Verder

de aap Bimbo, een vijfhonderd-

tal inboorlingen, een vierhon-

derd olifanten en talrijke tijgers,

luipaarden, pythons en andere

bewoners van de wildernis, die

het toeval voor de lens bracht.

De loop van de film is de

volgende:

In de wildernis, ver van alle

beschaving staat de ruwe hut

van Kru, die daar woont met

zijn gezin, zijn aap, een geboren

comediant, die loopt als een

mensch, zijn honden, zijn geiten,

zijn varkens én zijn waterbuffel,

die hij gebruikt voor zwaar

werk. Kru werkt dapper om

rijst te planten en te oogsten,

waarvan zijn gezin moet be-

staan, hoewel hij van alle kan-

ten bedreigd wordt door tijgers,

luipaarden en andere dieren,

die hem in de duistere wilder-

nis omringen. Het gaat Kru

goed, want sinds eenige weken

bespeurt hij succes bij zijn rijst,

de plantjes staan reeds boven

den grond. Plotseling doemt

echter het eeuwig-loerend ge-

vaar van de wildernis weer op.

Een luipaard sluipt naar Kru's

geiten en verslindt een van de

dieren. Kru wordt nijdig en

belooft zichzelf den boosdoener

dat betaald te zetten. Hij zet

een val op en inderdaad, hij

heeft succes I Den volgenden

nacht wil het luipaard opnieuw

zijn slag slaan en ziet zichzelf

gevangen. Kru vindt het dier

en maakt het af.

Een paar dagen is alles

rustig, maar opnieuw is het

lot Kru ongunstig. Zijn water-

buffel antwoordt het lokken van

de wildernis met er van door

te- gaan. Een geweldige tij-ger,

die zijn dorst komt lesschen,

bemerkt het dier en springt

-< ' p ._

boven op het beest, zijn scherpe

klauwen in zijn nek borend .. .

Kru's trouwe werkmakker is

niet meer.

Nu wordt het Kru toch al

te erg en hij begeeft zich naar

zijn naburig geboortedorp, waar

hij twintig mannen verzoekt met

hem den strijd tegen de wilde

dieren aan te binden. Een on-

noemelijk aantal vallen wordt

opgesteld en een groote jacht

voorbereid. Een massa dieren

moeten het leven laten en

andermaal is de wildernis tijde-

lijk rustig.

Op weg naar huis wenschen

Kru en een der jagers elkander

geluk met het behaalde succes

als plotseling een reusachtige

tijger voor hun oog verschijnt.

Beide mannen nemen de vlucht.

Kru struikelt, zoodat hij geen

schot kan geven, maar nog juist

zichzelf kan redden door in een

boom te klimmen. Zijn makker

geeft dan het doodelijke schot

en de rust is weergekeerd.

■i ^^

Op zekeren morgen als Kru

zijn rijst wil gaan oogsten, ont-

dekt hij dat alles verwoest is

door een nieuwen aanrander.

Het spoor doet Kru bemerken,

dat het beest de zoo gevreesde

Chang, de olifant, is. Hij zet

een val en vangt het dier. Kru

wil het dier temmen om het de

plaats te doen innemen van zijn

waterbuffel, zoodat hij weer een

werkkracht meer heeft. Maar

hij rekent buiten den waard,

in dit geval de moeder van

den olifant, die gedurende den

nacht haar opwachting komt

maken bij Kru's hut om wraak

te nemen. Zij verwoest de hut

zoo, dal Kru, zijn gezin en Bim-

bo, de aap, ternauwernood kun-

nen ontsnappen naar de na-

burige rivier: Na ontkomen te

zijn aan tijgers en luipaarden,

zien zij een troep olifanten op

zich afkomen, maar Kru laadt

het geheele gezelschap in een

boot en weet veilig te belan-

den in het dorp.

Hij gaat daar naar 't opper-

hoofd en vertelt, dat hij een

troep van vierhonderd olifan-

ten gezien heeft, die sinds de

dagen van zijn grootvader niet

verder getrokken zijn. Het

opperhoofd lacht om zijn ver-

haal, maar als den volgenden

nacht de olifanten het geheele

dorp van de aarde doen ver-

dwijnen en al de dieren dooden,

krijgt hij er een' anderen blik

op. Kru neemt nu het heft in

handen en organiseert een

groote jacht, waarbij getracht

wordt de dieren te dringen naar

een afgescheiden terrein, dat

daarvoor in allerijl wordt klaar-

gemaakt. Weken lang, dag en

nacht worden de olifanten in

bedwang gehouden. Met toort-

sen worden de dieren achteruit

gedreven, maar menige reus

ontsnapte, terwijl menige jager

het leven er nauwelijks af-

bracht. De opzet gelukt even-

wel, de dieren worden niet-

tegenstaande zij met bovenna-

tuurlijke kracht trachtten te ont-

komen, ingesloten. Als zij ein-

delijk rustig worden, worden zij

getemd en gebruikt voor aller-

lei werk. Kru neemt een olifant

mee naar de plaats waar zijn

hut heeft gestaan en bouwt 'n

nieuw huis voor zich zelf, waar

hij wederom zijn dagen hoopt

te slijten. Opnieuw echter dreigt

de onrust der wildernis. Van-

daag, morgen, het volgend jaar,

wie zal zeggen wanneer ? Maar

eens zal de hel weer losbreken,

want de wildernis is sterker dan

de mensch en zal in alle eeuwen

de overwinning wegdragen....

;:** -

^^

Er heeft steeds «en geheim-

zinnig waas gehangen over het

treurig uiteinde van den be-

roemden kolonel Flatters, die,

zooals men zegt, bij een zijner

onderzoekingstochten door een

bende roovers vermoord is ge-

worden.

Een heel andere lezing is mij

laatst door een ouden hoofdman

gedaan, die vroeger de schrik

der woestijn was, doch die la-

tor vriendschap met Frankrijk

heeft gesloten.

Zie hier, wat hij mij vertelde:

In het hartje van de Sahara

in het midden van die onme-

telijke zandvlakte, waar kalmte

en storm elkaar voortdurend af-

wisselen, loopt een diep rots-

achtig ravijn, de wanhoop der

vele geografen.

Beginnend aan de oevers van

het Tchadmeer, strekt het zich

over een oppervlakte van 1 300

K.M. naar het noorden tot het

Melghirmeer uit. Men heeft het

den na4m Igharghar gegeven.

Vroeger was op die plaats

een breede rivier, die door oen

onverklaarbare oorzaak plotse-

ling is opgedroogd. Sinds dient

een deel van den weg als ge-

regelde route voor de karava-

nen, die de woestijn doortrek-

ken. Maar overigens is het er

zoo door rotsen versperd, dat

het heel moeilqk is, daar te

passeeren en wij deze rotsen

vaak als hinderlaag tegen onze

vijanden gebruikten. Op zekeren

dag hadden wij daar ons kamp

opgeslagen. Om ons heen strek-

te zich de onmetelijke zand-

vlakte uit. Wee den ongehikki-

gen verdwaalden reiziger, die

daar om hulp roept. Niemand

zal hem hooren. Het is een der

heetste streken van Noord-Afri-

ka, waar bijna dagelijks de

sirocco waait.

Wij hadden reeds een hevig

gevecht met onze vijanden ach-

ter den rug; doch toen ons

bleek, dat zij met geweren ge-

wapend waren, hadden wij ons

in deze sombere schuilplaats

teruggetrokken, waar vooral

onze meerdere bekendheid met

het terrein ons een beduidend

voordeel verschafte.

De laatste dagen hadden wij

groote verliezen geleden en on-

ze cheik had naar de naastbij-

zijnde oase om hulp gezonden.

Dezen nacht trok ik met Ha-

mand, een mijner makkers, naar

het noorden op verkenning uit.

Het was te gevaarlijk, den ge-

wonen weg te nemen en langs

de rotsen trokken wij langzaam

verder, nu eens over groote

brokstukken klauterend, dan

LOUIS XVI

Hoek REMBRANDTSPLEIN

Lunch f 2.—

Plats du Jour . . . . „ 1.25

Souper de Theatre . , „ 2.—

Koffie, Thee, Bitters . 30 et.

HET CEREIM

V2VH"

weer tot de knieën in het weeke

rand zinkend. Deze tocht duur-

de twee lange dagen. Eindelijk

bereikten wij een stuk naakten

rotswand, waarover vroeger een

geduchte waterval moet ge-

stroomd hebben. Daar — op

een soort plateau — zagen wij

een onmetelijke vlakte, die zich

vele kilometers ver uitstrekte.

Daar de avond begon te val-

len, zochten wij een schuil-

plaats onder een stuk rots en

installeerden ons voor den

nacht.

Reeds vóór de morgen aan-

brak, ontwaakte ik en ging mijn

omgeving eens nader opnemen.

Ik kwam op een plek, waar de

rotswand naar omlaag helde.

Hefkostte mij weinig moeite

den vlakken grond te bereiken,

die met zacht zand bedekt was.

Plotseling hoorde ik een oor-

verdoovend lawaai en zonder

dat ik me kon tegenhouden,

viel ik neer en gleed steeds ver-

der naar omlaag; het was vol-

slagen donker om mij heen.

de film. die

Een gerol als van den don-

der klonk mij in de 00ren en,

terwijl ik mijn hand uitstrekte,

leek het mij toe, dat ik mid-

den in een soort vloeibare was

lag, die mij bijna deed verstik-

ken. Ik trachtte me zelf geheel

meester te worden, om goed te

kunnen begrijpen, wat er eigen-

lijk geschied was. Heel voor-

zichtig kroop ik op handen en

voeten voorwaarts en ik hoorde

het -eluid van een stroomend

water. Ik moest dus aan den

oever van een onbekend on-

deraardsche rivier zijn. Ik

schreeuwde uit alle macht om

hulp, maar het geraas van den

waterval overstemde mijn ge-

roep volkomen.

Ik volgde nu den oever van

de rivier, maar de moerassige

bodem maakte dit niet gemak-

kelijk. Ik liep zoo eenige uren,

de handen als een blinde naar

voren gestrekt, toen ik stiet op

een stuk rots, dat mij den weg

versperde. Hoe ik ook zocht,

ik kon geen anderen uitweg vin-

den en ik begreep de vrcese-

„Twee vrouwen"

aezer dagen in tfe! Roxy Theater te Amsterdam zal

worden vertoond.

lijke waarheid: „ik was even

goed levend begraven, alsof

men mij in een graf had ge-

sloten".

Dus stond ik vreeselijke ang-

sten uit, nu ik wist, veroordeeld

te zijn om in dit hol te moeten

sterven. Uitgeput zakte ik neer

en viel van vermoeidheid in

slaap.

Toen ik ontwaakte zag ik een

grocnachtig schijnsel, dat de

spelonk flauw verlichtte en ik

bemerkte, dat het onderaard-

sche water tot wel in de open-

lucht uitliep.

Plotseling hoorde ik eenmen-

schelijke stem en toen ik om-

keek zag ik een lange boot, een

soort prauw, waarin twee

roeiers zaten. Weldra hadden

deze den oever bereikt, waarop

ik mij bevond en in een mij

onbekende taal begonnen zij mij

te ondervragen.

Het zwak grocnachtige licht

gaf hun een fantastisch aanzien.

Zij waren klein van stuk. met

een licht gele huid; hals en

armen waren versierd met ket-

tingen en armbanden en om de

lendenen droegen zij een soort

schort, dat vervaardigd scheen

van sbngenhuid. Beiden droe-

gen groote lansen met weerha-

ken in hun handen.

Ik maakte hun duidelijk, dat

ik hen niet verstond, waarop zij

mij beet pakten en in hun boot

mee voerden. Waarheen ? Wat

wachtte mij daar?

Handig -roeiden zij door de

gevaarlijke plekken en kwamen

daarna in een kalm vaarwater

Wij landden op een open

vlakte, waar de zon vrij spel

had en waar een weelderige

plantengroei was.

Aan den oever sloeg een

groote menigte van hetzelfde

aanzien als mijn beide geleiders,

onze landing gade en kwam

naar den waterkant gesneld, om

ons te begroeten. Met een onge-

looflijke rapheid van tong wer-

den hun de bijzonderlu -n van

mijn gevangenneming medege-

deeld en men bracht mij naar

een hol, waar ik met een zwa-

ren ketting vastgebonden werd.

Nadat een van hen mij van eten

had voorzien, begonnen al deze

vreemde inwoners allerlei wilde

dansen uit te voeren, hetgeen

met een helsch geschreeuw ge-

paard ging.

Ik had reeds cenigen tijd die

vreemde manoeuvres gadege-

slagen, toen ik in het midden

van den kring een langen man

bemerkte, die bleeker was dan ik

en in lompen gekleed ging. Na

hem met alle aandacht te heb-

PENSION

D. SALOMONS-MARCUS

Qelkingestraat 39, Groningen

Tel. 1758 - In centrum gelegen

Prima keuken

Ruime kamers

ARTISTEN REDUCTIE


v .-.-■..

AAFA-

FILMS

de wereld!

hen bekeken, meende ik in hem

een europeaan te herkennen,

wiens lompen vroeger een

fransch uniform moesten ge-

weest zijn. Zijn baard en snor

waren totaal grijs en er lag een

uitdrukking van wanhoop op

zijn gezicht.

Ik begreep, dait hij ook een

gevangene was.

Tot mijn stomme verbazing

knielden de dansers plotseling

voor hem neer, als voor een

afgod. Zij prevelden gebeden

en allerlei too verformules en

nadat hij gedwongen was dit

geruimen tijd aan te hooren,

liet men hem tenslotte vrij om

naar zijn hol te gaan, dat vlak

naast het mijne gelegen was.

Daar hij te veel aan zijn som-

bere gedachten ten prooi was,

had hij mijn aanwezigheid

schijnbaar niet opgemerkt en

hoe ongaarne ik ook zijn aan-

dacht wilde trekken, waagde ik

het tóch niet, hem te roepen,

uit angst, dat de inboorlingen

het hooren zouden.

Langzamerhand begon de

schemering te vallen; enkele in-

woners bleven bijeen om te roc-

ken; anderen begaven zich weer

op de jacht en vertrokken in

de richting, waaruit ik geko-

men was.

Niettegenstaande mijn groote

vermoeidheid, kon ik onmoge-

lijk den slaap vatten en bleef

ik uren lang in diep gepeins ver-

zonken.

Op een gegeven oogenblik

hoorde ik iets naast mij bewe-

gen en kort daarop'zag ik den

mysterieuzen europeaan voor

mij staan.

Dadelijk sprak ik hem zacht

in het fransch toe; hij begon

te beven en trachtte mij te on-

derscheiden. Ik fluisterde hem

toe, dat ik zijn medegevangene

was en zei eenige geruststellen-

de woorden, waarop hij mij —

nog eenigszins wantrouwend —

mijn naam vroeg.

Fotopersbureau „HOLLAND"

Slaalstraat 8, Amsterdam. Telcf. 46361

Foto's voor geïll. bladen, handel

en Industrie, kunstlichtopnamen,

cliché's. Enz. "enz. enz.

Ik vertelde hem, wie ik was

en stelde hem dadelijk dezelfde

vraag.

„Mijn naam is Flatters", ant-

woordde hij in het arabisch.

,,Ge hebt ongetwijfeld wel over

mijn onderzoekingstochten door

de woestijn gehoord".

„Flatters", riep ik uit. „Zijt

gij kolonel Flatters, dien de

franschen reeds drie jaar lang

zoeken ?"

„ja, dat ben ik; ik ben al

drie jaar lang gevangene in dit

vervloekte land van Sa".

„Hebt ge nooit moeite ge-

daan, te ontsnappen ?"

„Zeker," klonk het op treu-

rigen toon; alleen heb ik daar-

bij al mijn aanteekeningen en

mijn gcheele geologische verza-

meling verloren. Er „ bestaat

geen enkele uitgang hier, noch

over de steile lotsen, noch over

de rivier".

In enkele woorden, vertelde

ik hem mijn wedervaren en op

zijn beurt begon hij het verhaal

van zijn vreemde verdwijning

te doen:

Met vijf europeesche vrien-

den uit Algiers vertrokken en

na negen maanden door de on-

herbergzame streek van Akhag-

gar te hebben gereisd, was ik

geheel alleen overgebleven.

Mijn vrienden waren onderweg

gestorven. Ik trok verder naar

het zuiden en bereikte einde-

lijk een groote, wonderlijke

oase, te midden van hooge

steile rotsen. In een daarvan

was een groot gat bij den in-

gang, waarin allerlei .vreemde

teekens waren gegraveerd. Ik

veronderstelde, dat deze teekens

hieroglyphen van een oud ras

waren en dit wekte mijn nieuws-

gierigheid op; zij waren buiten-

gewoon groot en stelden man-

nen, monsters en onbekende

dieren voor. Ik ging verder de

grot in en ontdekte daar overal

dezelfde teekens en zoo zeer

was ik daarin verdiept, dat ik

— zonder er bij te denken —

op een hoop takken trapte, die

dadelijk braken, waardoor ik in

een afgrond viel.

Toen ik uit mijn bewusteloos-

heid ontwaakte, bemerkte ik,

dait ik de gevangene was der

wilden, die dit onbekend gebied

bewonen. Ik heb getracht ge-

durende mijn verblijf bij hen,

iets van hun barbaarsche taal

te kunnen verstaan en ik weet

thans, dat zij hun vreemd ge-

bied den naam van Sä hebben

gegeven. En wat nog wonder-

lijker is: deze inboorlingen, die

nog nooit een blanken man heb-

ben gezien, verbeelden zich, dat

ik een bovennatuurlijk wezen

ben en aanbidden mij als hun

voornaamste God.Sä."

Wij overlegden samen, hoe

het best te ontvluchten en be-

sloten een prauw te bemachti-

gen en daarmede stroomop-

waarts te roeien.

Met behulp van een grooten

steenen hamer, bevrijdde mijn

vriend mij van de kettingen en

heel voorzichtig, om niet ge-

hoord te worden, verwijderden

wij ons.

Na langen tijd geroeid te

hebben, bemerkten wij twee

groote lichtbundels, die lood-

recht op het water vielen en

toen wij nader kwamen, ver-

toonde zich een verwonderlijk

schouwspel aan onze oogen.

Het was een kolossale grim-

mige figuur, in den rots uitge-

houwen; zijn reusachtige afme-

tingen en de woeste uitdruk-

king, nog verhoogd door de

lichtstralen, welke uit de oogen

schenen, gaven hem een dui-

velsch aanzien.

„Dat moet de beroemde God

Sä zijn, waarover ik zoo vaak

door de wilden heb hooren

spreken," riep kolonel Flatters

uit; „zij beschouwen hem als

den onverbiddelijken bewaker

van hun koninkrijk".

Het licht, dat door de oogen

straalde, was het licht van de

zon; die beide groote ooghol-

ten lieten het licht en de lucht

der woestijn vrij passeeren.

Verder ontdekten wij in klei-

ne nissen van de rots allerlei

kostbare gouden ornamenten en

edelsteenen, blijkbaar offeran-

den aan de Godheid; ik maakte

mij van eenige juweelen en

paarlen meester en bekeek ze

in het zonlicht. Zij wezen op

een heel oud tijdperk.

Behalve deze sieraden, kwam

er nog meer onze aandacht

vragen.

De stralen der zon, welke

door de oogen van het beeld

schenen, drongen diep in het

water door en zoo aanschouw-

den wij daarin tallooze vreemd-

soortige visschen en water-

slangen.

Twee groote, zwarte vleer-

muizen, die zeker door de

kolossale oogbollen naar bin-

nen waren gekomen, vlogen om

onze hoofden en sloegen schrik-

wekkend met de vleugels.

Behalve de kleine nissen was

er geen enkel punt, dat ons

tot steun kon dienen om al

klimmende de oogen te be-

reiken en er scheen ons geen

andere uitweg naar de buiten-

wereld dan juist door de oogen,

die zoo groot leken, dat pen

man gemakkelijk passeeren kon.

Hoe deze te bereiken ? De

kolonel, een lenig en gespierd

man, verliet de iprauw, sprong

op het beeld en klemde zich

met beide handen aan een der

nissen vast. Na eenige oogen-

blikken vond hij ook een steun

voor zijn beenen en zoo heesch

hij zich langzaam tot het mon-

ster op. Trillend van emotie,

volgde ik hem met de oogen;

eindelijk, bij den grimmigen

mond gekomen, keerde hij zich

. hevig ontdaan om en riep mij

toe, hem te volgen.

Zonder aan de prauw te den-

ken, klom ik naar boven en

toen ik daar gekomen, omkeek,

bemerkte ik, dat ze reeds ver-

dwenen was. Ik schrok hevig.

Maar nog grooter was mijn

schrik, toen ik naast mijn vriend

in den geopenden mond van

den afgod keek. Ik zag een

donker, breed gat, waar stellig

een normale man door zou

kunnen; maar op beide kaken

waren lange stalen punten aan-

gebracht — 20 op de boven-

en 20 op de onderkaak. Zij

waren scherp als een scheermes

en vielen zoo dicht over elkaar,

dat zij een onoverkomelijke af-

sluiting vormden. En tusschen

die beide afzichtelijke kaken lag

het skelet van een man, alsof

het door die reuzescharen ge-

heel verbrijzeld was.

Deze trieste vondst wekte de

gedachte in ons op, dat het

misschien mogelijk zou zijn, die

kaken in beweging te doen

brengen; wij moesten dat tot

eiken prijs uitvinden, want daar

de prauw verdwenen was en bij

nader inzien de ooggaten geen

geschikten uitweg boden — was

de eenige kans om te ontkomen

door den mond van het

monster.

Na langen tijd vergeefs ge-

zocht te hebben, bemerkte -ik

eindelijk — drijvend op het

water —- een soort hefboom.

Mij met een hand vast aan de

rots klemmend, trachtte ik met

de andere dit voorwerp te be-

reiken.

Mijn vele pogingen werden

beloond, want ik gevoelde, dat

het zich langzaam boog en

tegelijkertijd hoorde ik een

hevig geraas van water, ge-

volgd door een geknars van

metaal boven' mij.

„Eindelijk", riep de kolonel,

buiten zich zelf van vreugd.

Heel voorzichtig trok ik mij

weer op tot den mond van

den afgod om mij bij hem te

voegen; doch toen ik aankwam,

was hij — zonder op mij te

wachten, in 't donkere hol door-

Wanneer U dit

merk eischt, is

U er zeker van

de oorspron-

kelijke

Rademaker's

HOPJES

koopen.

De oorspron-

kelijke

^Gfc Rademakers

^K% H O P3ES

S munten uit

JS doorbijrorder

"^jy É^^ fijnen smaak

^S& * n u it^ ver "

1 pakking-

Vreemde. De krachtige filmpro-

paganda — echter nog niet om-

vangrijk genoeg — heeft ge-

maal, dat velen zijn gaan in-

zien, dat Nederland toch mjg

iels anders is dan een natie

van landbouwers, dal daar

slechts een héél, héél klein per-

centage nog in traditioneele his-

torische cosluums rondloopt, 'n

percentage, dal misschien veel

geringer is dan in menig ander

land. Maar in die andere lan-

den heeft men de goede ge-

woonte om niet ie coquetteeren

met dergelijke historische be-

zienswaardigheden, maar om de

positie van hel land in den

huldigen tijd naar voren te

brengen.

Dezer dagen hebben we met

zeer veel genoegen een film ge-

zien, welke in belangrijke mate

kan meewerken om de werkelijke

beleekenis van ons land te too-

nen. Een haagsche filmonder-

neming „Germania" heeft een

film vervaardigd van de Zaan-

streek. De aan deze firma ver-

bonden heer Theo Güsten heeft

een scenario in elkaar gezet,

waarin op zeer onderhoudende

wijae hel land van den histo-

rischen molen en van de mo-

derne groot-industrie naar

waarde wordt gekenschetst. En

in den heer C..H. Tuijn heeft

zij een qpname-operateur ge-

vonden, die op een verbluffen-

de wijze, met moderne opvattin-

gen zooals wij die in de grootste

buitenlandsche filmopnamen

aantreffen, de Zaanstreek in

beeld heeft geUïSTcht. Het zal

weinig voorkomen, dal men bij

'n groote induslriefilm van den

eersten tot den laatslen meter

geboeid Tïlijft door wal het doek

biedt. Hier was zulks inderdaad

het geval. In deze film ligt een

enorme propaganda voor ons

land, zij hel dan ook voor een

Mimi doesnach

In Bouwmeester's revue in Rotterdam.

KALVERSTRAAT 224

AMSTERDAM

TELEFOON 42009

deel van ons land opgesloten.

De heer Güsten had zich ver-

zekerd van de medewerking van

een kenner der zaansche histo-

rie, den heer Honig, en daar-

door is het mogelijk geweest

om op die plekjes, waar nog

niet de moderne groot-industrie

vasten voet heeft gekregen,

waar nog de oude historische

molen de wieken door het lucht-

ruim zwaait, een beeld samen

te stellen van wat eens de Zaan

was. Daar heeft men met ge-

bruikmaking van eenige histori-

sche costuums in de primitieve

werkomgeving vaj voor meer

dan een eeuw het oude zaansche

-—

VANAF VRIJDAG 16 DEC. 1927:

TWEE ¥l^©yWE®fl

bedrijf doen herleven. Me.

hcett ook met gebruikmaking

van een der oude raadhuisjes

die in de Zaanstreek en omge-

ving nog worden aangetroffen,

een kleine historische gebeur-

tenis gefilmd, die in vroegere

jaren voor de Zaan van zoo

groote beleekenis is geweest.

En dan na die inleiding, na dit

beeld uit vorige eeuwen, ziet

men de Zaanstreek in al haar

kracht, in al haar ontplooiing

van de moderne groot-industrie

na de komst van stoom en elec-

tricileit. Wij zijn ervan over-

tuigd, dal zelfs in ons eigen

land er duizenden en duizenden

De Zaan heden ten dage: de oude molen, de moderne

grootindustrie

Cees Laseur

verbonden aan het Vereenigd Tooneel.

zullen worden gevonden, die

geen oogenbük zullen beseffen

van welk een geweldige belee-

kenis de zaansche industrieën

voor ons economisch samenstel

zijn. Voor de vereeniging Neder-

land in den Vreemde is hier

een machtig wapen geschapen

in den strijd tegen de onkunde

omtrent ons land. Geen moment

gaat de spanning verloren bij

het aanschouwen van deze film.

De industrieele opnamen, welke

altijd zeer sober zijn gehouden

en nooit tol verveling aanlei-

ding geven, worden telkens

weer afgewisseld door dat ver-

rukkelijk beeld van het zaansche

landschap met de molens, die

nog overal opdoemen, met de

schilderachtige boorden van dat

heerlijk breede water, waar de

jachten en kielbooten van de

nijvere zaankanters als meeuwen

over den spiegel scheeren.

We willen deze beschouwing

niet eindigen dan nadat we nog

even hebben gewezen op de tech-

nisch zoo buitengewoon interes-

sante en voor ieder zoo boeien-

de opnamen waar op één en

hetzelfde beeld de oude en de

moderne productiewijzen wor-

den weergegeven. Een woord

van dank past aan den maker

van deze film en hen, die hem

daarbij van dienst waren, maar

tevens ook aan de zaankanters,

die door hun steun dit toch

altijd zeer kostbare werk heb-

ben helpen tot stand brengen,

zonder voor zichzelf een storen-

de reclame te eischen, die de

film zou ontsieren en de be-

langstelling er voor zou dooden.

Allen die hier, op welke wijze

dan ook, hebben meegewerkt,

hebben begrepen, hoe oo de

meest juiste manier de belan-

gen van de Zaanstreek konden

worden gediend.

Lotte Bartschat

ck£ de hoofdrol vertolKte in .De koningin van Montmartre"

' foto's GodfrUi dt Groot


=1 —r

llAii^y. fN

■■■ PSK 3 '■■■■■■ , '

haar gezellig ingericht studio te Amsterdam vertelde onze

•'jonge hollandsche danseres van haar afwisselend leven. Als heel

klein meisje, ik was toen negen jaar, kreeg ik mijn eerste danslessen.

Mijn leerares was Lily Green. Na eenige jaren ging ik naar Duitschland

en nam daar les bij eerste onderwijskrachten in Keulen en Düsseldorf.

Maar mijn ideaal was Amerika. Dus trok ik de stoute schoenen aan

en op zestienjarigen leeftijd toog ik in m'n eentje over den grooten

haringvijver. Het lukte mij werkelijk in Chicago een betrekking te

vinden, maar bij de telefoon-administratie. Doch des avonds was

ik vrij, en dien tijd benutte ik om mijn dansstudie voort te zetten

en wel bij de beroemde paedagoog Adolf Bolm. Later gaf ik mijf>

betrekking op en wijdde mij geheel aan de danskunst. Ik trad toen

met een groep leerlingen van Adolph Bolm's Institute in het Chicago

Opern Ballet op. Maar nadat ik twee-en-een-half jaar in het land

van Uncle Sam had doorgebracht, brak ik op een „kwaden dag" mijn

voet. De dokters konden niet zeggen of ik ooit weer zou kunnen

dansen. Dus scheepte ik mij weer in naar patria. Na eenige maanden

gedwongen rust, was mijn voet genezen en tot mijn groote vreugde

kon ik mijn studie wederom voortzetten. N'i sedert eenige maanden

kan ik zelfs weer „Spitzentanzen", zonder eenige last van mijn voet

te ondervinden. Toen ik mijn dansstudie weer mocht opnemen, heb

ik in Amsterdam een dansschool geopend, waar ik mijn methode,

ontleend aan mijn studie bij Adolf Bolm,, onderricht. Over leerlingen

heb ik gelukkig niet te klagen en er zijn zelfs eenige zeer begaafde

onder hen. Dan treed ik op bij de voorstellingen van „Peer Gynt"

en „De Blauwe vogel van het geluk". Ook studeer ik op het

oogenblik met een aantal leerlingen dansen in om bij de tournee,

die door Anna Pawlowa dit jaar ondernomen wordt, haar ballet

aan te vullen. U ziet, werk genoeg. — Ik wilde niet langer

beslag leggen op Marie's kostbaren tijd en nam

afscheid, met de zekerheid met een ernstige en be-

gaafde beoefenaarster van Terpsichore's kunst

te hebben kennis gemaakt. ERIC WINTER

AITE

de meest gezellige

dancins in Amsterdam


i

M'n neef Janssen

had een nieuwe smoking be

steld. Hij was op een avond-

partij gevraagd en z'n oude was

hem te nauw geworden. De

kleermaker kwam, natuurlijk

pingelde Janssen en toen het

pak kwam, stond het hem heele-

maal niet aan. Ik moet zeggen,

dat Janssen daarin gelijk had.

Doch de kleermaker was het 'r

niet mee eens. Goed, zei Jans-

sen, ik weet raad. Ik zal het

pak accepteeren, maar onder

een conditie, dat ]e ]e etiketje

buiten op de jas naait... Jans-

sen kreeg een nieuw pakt

In stijl.

Ik laat m'n haar niet shinglen

maar bobben, zei mevrouw

Nieuwrijk. We gaan naar St.

Moritz en we willen ons op

de bobslee oefenen ....

Verzuchting.

Mogelijk zou 't verstandigste

zijn, dat de moeders haar kin-

deren onder elkaar omwisselden.

Hoe kom je daar toe ?

Och, elke moeder weet pre-

nes hoe zij het kind van een

ander zou opgevoed hebben.

'n Gek ding toch de neus-

Zeker. Bij de neus is alles

omgekeerd. De wortel zit van

bexven, de vleugels van onder,

de rug naar voren ... .I

Vriendelijk oordeel.

Hoor ereis moeder, zei de

achttienjarige Leny, ik wil nog

niet trouwen. Ik wil studeeren.

Och kind, mannen houden

niet van die knappe vrouwen ...

Ja, maar moeder, u kunt

niet oordeelen. De mannen zijn

niet allemaal als vader.

Uit een opstel.

Van achter heeft de mensch

de ruggegraat. Op het eene

eind van de ruggegraait zit het

hoofd, op het andere eind zit-

ten we zelf.

DIT

is het Merk der goede Films

WAT ER m ROTTERDAM ABEURT

Henriette Davids en Siem Nieuwenhuls

in Bouwmeester'«; revue .Dat is 't tODDum''

Rotterdam is schijnbaar in

de laatste jaren het proefkonijn

voor de revuegezelschappen. Is

dit nu louter toeval, of is dit

een bijgeloovigheid van de di-

verse directies, of is het rotter-

damsch publiek zoo lastig in

zijn critiek, zoodat de difecties

de meening hebben; Als we in

Rotterdam succes hebben, dan

is voor geheel Nederland het

pleit gewonnen. Ik geloof

wel, dat in het laatste een

groote waarheid schuilt, daar

het meerdere malen voorkomt,

dat een revue in Amsterdam

maanden een geweldig succes

is, maar komt deze revue in

Rotterdam of Den Haag, dan

komt hoogstens 14 dagen een

matig bezoek en verder hoort

men er niets meer van.

Thans hebben wij dan weer

de première van Louis Bouw-

meester's seizoen-revue, n.1.

„Dat is 't toppunt 1" Waarom

Rido deze revue dezen naam

gegeven heeft, is mij zoo helder

als koffiedik, maar de revue

moet nu eenmaal een naam heb-

ben. Aangezien een revue een

aaneenschakeling is van kleine

scènetjes en kijkspelletjes, is

het voor den auteur waarschijn-

lijk moeilijk een naam te vinden,

maar afgezien van dezen naam

is het stuk zéér goed ineenge-

zet en heeft Rido er heel aar-

dige liedjes ingelascht.

De dames Mimi Boesnach,

Willy Susan-Luers en Magda

van Donk brengen met haar

zang en declamatie dikwijls de

handen op elkaar en hebben

zeker niet te klagen over onze

stadgenooten.

Henriette Davids, de vrouwe-

lijke komiek, is in haar speciaal

genre weer op haar best en

haar man, de heer Rido, heeft

weer speciaal voor haar de noo-

dige aardige scènetjes ineen-

gezet.

Haar partner, de heer Siem

Nieuwenhuizen, stond haar heel

goed terzijde, ook hij is een spe-

cialiteit op het gebied van

humor.

Wanneer ik deze beiden be-

wonder, dan kom ik tot de con-

clusie, dat in Rotterdam niet

alleen goede handelsmenschen

en bootwerkers gekweekt wor-

den, maar dat er ook goede

komieken vandaan komen.

De aankleeding van de revue

is, wat wij van Bouwmeester

gewoon zijn, in de puntjes ver-

zorgd, het is een kleurenpracht

van het begin tot het einde.

Het orkest wordt geleid door

den heer A. Blokland en deze^,

als derde rotterdammer, is ge-

routineerd in zijn vak. De mees-

te rotterdammers denken waar-

schijnlijk, dat deze eminente va-

riété- en revue-dirigent een ha-

genaar is, maar uw correspon-

dent kent dezen ouden rotter-

dammer.

Tot slot wénsch ik het re-

vuegezelschap van Bouwmeester

in alle plaatsen waar het hoopt

te komen, een succes toe, zooals

het in Rotterdam heeft genoten.

LOUBEN.

SCHUURPOEDER „SCHURA

Onmisbaar in elke keuken

PAK INH.?4KIL0 SCt, VZ KILO 14ct.

FRAAIE STROOIBUS INH. ^KILO ƒ0.25

De zachte toon.

Wat doe je in den inkt kindje ?

vroeg vader, die de kleine meid

aan z'n schrijftafel zag scliar-

relen.

Ik doe d'r wat water in ....

Waarom dan ?

Och ik wou moesje een ge-

heimpje schrijven.

Te kostbaar.

Gaat je vrouw met Kerstmis

nog naar d'r ouders ?

Neen, dat is me te' duur.

Zijn je schoonouders zóó

veeleischend ?

Dat niet, maar vorig jaar,

toen ik alleen thuis was, gaf

ik wel een f 100.— extra uit.

Verzuchting.

Nee, maar m'nheer Haar wat

lijkt die jongen precies op je.

Dezelfde mond, neus, oogen,

ooren, alles van z'n vader.

De jongen: Ja, ook de onder-

broek die ik aan heb.

De gevaren der wildernis.

De beroemde reiziger Wil-

bert Wallebrook, die naam heeft

gemaakt door zijn boeken over

het onbekende Indië, is tijdens

een kort verblijf in Europa de

gast van Mevrouw Vanixen.

Vol bewondering ondervraagt

zij den beroemden man.

U hebt zeker op uwe reizen

heel wat meegemaakt, heel wat

pijn uitgestaan.

Dat kunt u denken, mevrouw,

zegt Wilbert. Het ergste dat

mij overkwam, dat was eens

in Bombay. Ze verkoopen daar

een soort nougat, waar ik erg

dol op ben. En daar heb ik

me een stuk van dat goed in

m'n holle kies gekregen ... de

pijn was niet om uit te staan!

Gelukkig eindelijk.

En nou voor den laatsten keer

vraag ik je, wil je me het

geld, dat je van me leende

teruggeven ja of neen.

Man, je hebt m'n hart ge-

stolen. Dat vervelende gevraag

begon mij, eerlijk gezegd, ook

de keel uit te hangen.

Een vrouw met ondervinding.

Heb je da' -rhaal gehoord

van dien schuier die voor de

aardigheid op het plafond een

spinneweb teekende, zoo natuur-

lijk, dat het meisje een half

uur tevergeefs heeft staan te

wrijven om de spin weg te

krijgen ?

Onmogelijk, zei z'n vrouw.

Geloof jij dat je niet zoo

natuurlijk schilderen kan ?

Dat kan zijn. Maar ik geloof

niet, dat je zoo'n meisje ergens

nog zult vinden.

NETHERLANDS

OXj-ILM

CORPORATION

AMSTERDAM


^mmmmm m

HI5T0RL6CHE PORTRETTEN

„Mislukking komt slechts tot

hen, die aan mislukking geloo-

ven; er bestaat geen enkel on-

oplosbaar probleem."

Naar deze formules richtte

de groote optimist en volhar-

dende onderzoeker, M. Charles

Pathé, zijn levensweg" en hij

heeft er zijn groot succes aan

te danken.

Hij werd geboren in Chevry,

een dorpje in het Seine- en

Mamegebied, waar zijn ouders

een slagerswinkel hadden. Ver-

hard door de vele zorgen, waren

rij dit ook ten opzichte van de

opvoeding hunner vijf kinderen,

waarvan zij flinke menschen

maakten.

Daar de zaken op het platte

land niet veel op brachten, wa-

ren de slager en zijn vrouw

van plan naar de stad te trek-

ken.

Eens, toen mevrouw Pathé,

tijdens de afwezigheid van haar

man, verdrietig in haar winkel

stond, trad een zigeunerin bin-

nen; zij voorspelde haar een

goeden ommekeer in zaken en

voegde er bij:

„U zult als weduwe met vier

kinderen achterblijven, waarbij

er één is, die eens groote din-

gen zal uitvinden, waardoor zijn

naam over de geheele wereld

zal bekend worden; en door

zijn positie zullen ook uwe an-

dere kinderen gemakkelijk in

het leven slagen..."

Het eerste deel der voorspel-

ling kwam uit; want zij kwamen

in de gelegenheid hun zaak te

ruilen tegen een druk beklante

spekslagerij te Vincennes. Hun

werkzaamheden veroorloofden

hun niet langer, hun kinderen

goed te verzorgen en zij brach-

ten hen in een pension.

Zoo kwam Charles Pathé in

een weeshuis. Tijdens het beleg

van Parijs vlogen dag en nacht

de vijandelijke kogels door de

«traten en zelfs kwam één ervan

in het weeshuis terecht, terwijl

de kinderen bezig waren met

het maken van pluksel.

Na het beleg volgde de com-

mune en werd het weeshuis op-

geheven; de moeder kwam haar

zoon halen en onder eèn hevigen

kogelregen legden zij te zamen

te voet den weg naar Vincen-

nes af.

Tusschen de schooltijden

moesten de kinderen nu hun

ouders in de zaak helpen en

de kleine Charles maakte van

de weinige vrije uren gebruik,

om zichzelf te ontwikkelen.

Toen kwamen de vijf dienst-

jaren, waarvan hij in 1888 zeer

verzwakt huiswaarts keerde. Hij

bleef nog korten tijd zijn broer

in de slagerij assisteeren en ver-

liet Frankrijk om zijn geluk te

zoeken in Aigentinië.

Buenos Ayresl

Het eerste, wat hem te doen

stond, was een betrekking zoe-

ken. Maar dat ging zoo gemak-

kelijk niet, hij bemerkte, dat

het wel degelijk noodig was,

een speciaal vak goed te ken-

nen. Tenslotte, hoewel hij niet

uitblonk in rekenen, kreeg hij

een plaats als boekhouder, wat

hem een zeldzaam geluk toe-

scheen en verdiende hij 60 pe-

sos per maand.

Na Buenos-Ayres bezocht hij

Rio de Janeiro; ' inplaats van

fortuin, vond hij door de gele

koorts. Rondom hem stierven

de menschen als vliegen; ook

hij werd ziek, doch herstelde

gelukkig spoedig. Hij reisde

naar Frankrijk terug en daar

kwam een ander gedeelte der

voorspelling uit, n.1. de dood

van zijn zusje ...

Zijn vader had een café in de

voorstad en gedurende korten

tijd was hij daar behulpzaam.

Hij heeft er — door een toeval

de vrouw gevonden, die hem

later in alles zoo flink terzijde

heeft gestaan en hem steeds

aangemoedigd heeft bij zijn

groote onderzoekingen.

Het vertrouwen in het leven

moest van die beide jonge men-

schen wel heel groot zijn; want

den avond van de bruiloft b^zat

Charles Pathé slechts 60 francs.

Het dagelijdcsch brood ver-

diende hij op een procureurs-

kantoor; het was daar, dat hij

over een nieuw en wonderlijk

toestel hoorde spreken, hetwelk

op de kermis te Vincennes zou

vertoond worden.

Het was een phonograaf;de

toeschouwers mochten tegen be-

taling van tien cents de per-

soon een uitvoering van drie

minuten bijwonen. Charles toog

er heen, was verrukt, bezag den*

phonograaf vol aandacht en be-

rekende het voordeel, dat deze

zijn bezitter opbracht.

Eenige weken later, nadat

het noodige ervoor was aange-

schaft, gingen de beide echtge-

nooten met hun eigen phono-

graaf naar alle groote kennis-

sen in de omgeving van Parijs.

Het succes "was reusachtig. De

opbrengst stelde hen in staat,

de collectie platen uit te breiden.

Nu moest men van elke plaat

meerdere exemplaren hebben;

bet zou dus noodig zijn, dat

de zanger telkens weer zijn lie-

deren voor den phonograaf

zong. Charles Pathé begreep het

groote voordeel, indien hij zelf

voor het toestel de woorden

zou spreken.

Dus deed hij dat en de luis-

terende menigte was overtuigd,

dat de toespraak van president

Camot te Lyon, ook werkelijk

door dezen persoon was uitge-

sproken.

Helaas kreeg de geniale imi-

tateur door het vele spreken een

keelziekte, die hem bijna het

verhes van zijn stem kostte.

Het was toen, dat men er

zich op toelegde, de beweegbare

platen op het doek te krijgen.

M. Charles Pathé Het zijn vrouw

den phonograaf, wijdde zich ge-

heel aan de studie van dit nieuw

procédé, zocht naar betere toe-

stellen en werd weldra door

eigen energie een volmaakt

technicus.

Nu werd het derde gedeelte

van de voorspelling waarheid:

daar zijn vader gestorven was,

riep hij zijn drie broeders bij

zich en stichtte met hen een

maatschappij, waarin later al-

leen M. Enule Pathé overbleef.

M. Charles Pathé gaf al zijn

krachten, al zijn liefde aan de

nieuwe uitvinding; zelfs offerde

hij vaak zijn nachtrust er aan

op. Hij engageerde een goed

mécanicien, die zijn rechterhand

werd.

Een andere medewerker, met

een groot organisatie-talent,

stelde voor, drama's en blijspe-

len door de cinema weer te ge-

ven; hij wilde daartoe de ac-

teurs bijeenroepen en hen voor

het apparaat een scenario laten

spelen.

Toen de eerste films al veel

succes hadden, werd door

iemand, die vol belangstelling

de pogingen der broeders had

gevolgd, een maatschappij met

een kapitaal van 500.000 frcs.

opgericht en de beide beeren

Pathé werden tot directeuren

benoemd. Dit was in November

1896 en reeds de eerste tien

maanden leverden een winst

van 160.000 frcs. op.

Steeds meer en meer onder-

zoekingen werden door Pathé

gedaan, waardoor de jonge uit-

vinding al meer en meer geper-

fectionneerd werd. Ook bet op-

nemen in de buitenlucht was

een groote vooruitgang.

In alle landen werden filia-

len gesticht; het aantal biosco-

pen nam met den dag toe en

daardoor ook de vraag naar

films. Men richtte te Joinville-

le-Pont een fabriek op, waar

weldra dagelijks tachtig kilome-

ter filmstrook werden afgele-

verd.

Meerdere fabrieken volgden

te Vincennes als elders.

Daar Pathé in staat was on-

ontbrandbare films te leveren,

had de fransche fibnfabricatie

een grooten voorsprong op haar

concurrenten in het buitenland.

En dit alles is gekomen uit

de hersens van een enkel man,

die zijn succes toeschrijft aan

het vele werken, dat hij gedaan

heeft, waardoor hem geen tijd

gelaten werd aan zijn kwalen

te denken.

Wanneer gij hem over zijn

succes spreekt, antwoordt hij in

een algebraïsche vergelijking:

„Succes is het resultaat van

een kans vermenigvuldigd met

energie en de noodige kennis".

En — half gekscherend, half

ernstig, voegt hij er aan toe:

„Indien ik na mijn huwelijk

nimmer den phonograaf had ge-

zien, had ik met dezelfde ener-

gie getracht het noodige geld

te krijgen voor den handel in

vleesch.

En wellicht zou ik dan thans

een der eerste slagers van het

dorp zijn. Ik zou dan stel-

lig minder bekend, maar waar-

schijnlijk veel rijker zijn. En

dät spijt mij nu juist het minst

van al".

PUROL

ve/oxacMenp&rieestj

gedrongen. Gedurende eenige

oogenblikken hoorde ik zijn

stappen zich in de sombere

diepte van de keel van Sä ver-

wijderen; plotseling vernam ik

een hevigen gil en bijna tege-

lijkertijd een plons als van een

lichaam, dat in het water valt.

Vergeefs heb ik hem ver-

scheidene malen geroepen. Er

kwam geen antwoord. Door de

duisternis misleid, had hij zeker

misgestapt en was in een af-

grond gestort.

Toen — angstig dat ook mij

hetzelfde lot zou treffen —

kroop ik heel voorzichtig op

handen en voeten vooruit, tel-

kens nog den naam van mijn

JËen koninklijke liefdes-ro-

mance in drie bedrijven (6

tafreelen) van Nóel Ooward.

Vertaald door Pine Belder.

Ensceneering en spelle.iding

Jacques van Hoven.

In het Rika Hopper-theater

te Amsterdam wordt met suc-

ces dit stuk ten tooneele ge-

bracht. Het is een eigenaardig

stuk, dat als een blijspel begint

en als een tragedie eindigt.

De inhoud is als volgt. Het

eerste tafereel speelt in het

„cabaret d'Alicante" te Parijs.

Ónder het publiek treffen we

Nadya (Rika Hopper) en Sa-

bien (Adolphe Hamburger).

Nadya heeft na den dood van

haar echtgenoot Alex, waar-

mede zij een zeer ongelukkig

huwelijksleven leidde, haar

vaderland Kraya verlaten en

geniet thans van het onge-

bonden parijsche leven. Het

tweede tafereel toont ons het

boudoir van Nadya. De zon

komt reeds op als Sabien met

haar het boudoir binnentreedt.

Zij besluiten hun huwehjk, dat

op drie dagen later vastgesteld

is, nog dienzelfden dag te doen

plaats vinden. Maar- nauwelijks

is Sabien heengegaan om alles

voor het huwehjk in gereedheid

te brengen, of generaal Krish

(Nico de Jongh) treedt binnen.

Generaal Krish is een oud

vriend van Nadya. Hij weet

haar te overtuigen dat het volk

van Kraya op haar terugkeer

wacht. De koning van Kraya

is vermoord en zij moet hem

opvolgen. Nadya smeekt om in

Parijs te mogen blijven, zij

vertelt hem van haar tegen-

woordig leven en haar liefde

voor Sabien. Maar eindelijk

zwicht zij en volgt Generaal

Krish. Voor Sabien laat zij een

kort afscheidsbriefje achter.

Het tweede bedrijf speelt een

jaar later in het paleis te

Kraya. Nadya zal in 't huwe-

makker roepend. Er was geen

twijfel mogelijk: hij was ver-

dronjcen.

Eindelijk ontdekte ik de

plek, waar de afgrond eindigde

en ik bemerkte, dat de lucht,

welke ik inademde, beter en

zuiverder werd; ik meende, dat

dit op een uitgang in de nabij-

heid wees.

Hoelang mijn gevaarlijke tocht

duurde, zou ik niet kunnen zeg-

gen; hij leek mij een eeuwig-

heid en ik was op het punt

mijn krachten ^e verhezen, toen

ik eensklaps in een hoop struik-

gewas terecht kwam, waardoor

De begreep, dat ik gered was!

Daar het midden in den

^ -

nacht was, kon ik nog weinig

onderscheiden, maar bij het

aanbreken van den dag, be-

merkte ik, dat ik in een heer-

lijk vruchtbaar oord was, het-

welk ik voor de eerste maal

aanschouwde. Ik bevond mij in

een oase aan den weg, die veel

door karavanen bezocht werd.

Weldra was ik dan ook uit

de eenzaamheid verlost en weer

te midden van mijn volk.

Toen de tijding van mijn

buitengewoon avontuur bekend

werd, moest ik voor een kleine

vergadering van geografen en.

militaire vertegenwoordigers 'n

gedetailleerd verslag ervan uit-

brengen.

il

DE Km urn BEZOEK

01GEVOERD BIJ HET RIKA HOPPER JticAVcR

Rika Hopper

ais koningin Nadya

Nico de Dong

ais generaal Krish

De cabaretscène uit het eerste bedrijf

In het midden Rika Hopper en Adolf Hamburger,

Als gevolg daarvan werden

verscheidene fransche expedi-

ties uitgezonden, om dat won-

derlijke koninkrijk der duister-

nis te ontdekken, doch alle

pogingen faalden.

De ingang onder den ver-

droogden waterval van Igharg-

kar, is heden niets meer dan

een overloopende put,, waar

omheen een weinig gras groeit;

en den uitgang heb ik ook nim-

mer teruggevonden.

Toch heb ik de franschen

met het bestaan van een nooit

vermoed gewest bekend ge-

maakt en ik heb het geheim

van Sä kunnen ontsluieren, van

den God der w^ake.

lijk treden met Prins Ken van

Zalgar. (Cruys Voorbergh). Als

de koningin naar 't station rijdt

om haar verloofde af te halen,

wordt er een aanslag op haar

gepleegd. Een vreemdeling redt

haar het leven. Op ^aanraden

van den generaal besluit Na-

dya den vreemdeling persoon-

lijk haar dank te betuigen. Als

zij hem in audiëntie ontvangt,

herkent zij ?n hem Sabien, den

man, dien zij nog steeds hef

heeft. Na langen strijd belooft

zij voor één nacht zijn geliefde

te zijn; daarna zal hij. een einde

aan zijn leven maken. Dien-

zelfden nacht echter maakt het

volk zich op om het paleis te

bestormen. Prins Keri en de

generaal hebben het paleis niet

verlaten. Wanneer het elec-

trische licht vernield wordt,

willen zij de koningin wekken

en haar helpen vluchten. Zij

weigert echter het paleis te ver-

laten, verschijnt op het balkon

en roept het volk toe haar te

dooden. Als daarna de prins

eveneens op het balkon ver-

schijnt, is de revolutie bezworen

en onder het zingen van het

volkslied trekken zij af. In het

slaapvertrek van de koningin

klinkt een schot, en de prins,

begrijpend wat er gebeurd is,

knielt voor de wanhopige

vrouw en vergeeft haar.

De cabaretscène was iets te

veel uitgesponnen. Het spel van

Sabien (Hamburger) kon ons

niet bekoren. Prachtig spel van

Rika Hopper vooral in 't zesde

tafreel en van Nico de Jong.

Het derde tafreel als hij Nadya

weet .over te halen met hem

naar Kraya terug te keeren,

deed hem als een-groot acteur

kennen. Prins Keri was een

zeer verdienstelijke creatie van

Cruys Voorbergh. Alle andere

rollen werden goed vervuild.

Over de aankleeding niets dan

lof. ERIC WINTER.

FILMLIEFHEBBERS!

BEZOEKT THEATERS, DIE

FILINS

VERTOONEN


^

KRIEBEL mil

m. 'dit seizoen weer een ge-

-•t operettegezelschap

/an Fritz Hirsch heeft

weldig succes. Overal trekken

de voorstellingen volle zalen.

Dit is in hoofdzaak te danken

aan twee artisten, die aan dit

ensemble verbonden zijn. En

wel aan Friede Dotza en Fritz

Hirsch. En zoo toog ik een

dezer dagen naar den Hol-

landsche SchouwbuiTg te Am-

sterdam, waar een serie voor-

stellingen gegeven werd, om

de jeugdige operettester te in-

terviewen.

Zij ontving mij met de be-

moedigende woorden, dat ze

heusch nog niets te vertellen

had, zij was pas twee jaren

„beim Fach". Vraagt u maar

wat u weten wilt. Geboren ben

ik in Oostenrijk en natuurlijk

zooals alle Oostenrijkers in

Weenen. Mijn vader was ook

bij de operette, ais komiek.

Mijn ouders wilden mij echter

niet voor het tooneel laten op-

leiden, wel mocht ik zangles

nemen. Wij woonden toen der

tijd in Berlijn en ik nam les bij

de beroemde Lola Beeth. Toen

ik een jaar les had kreeg ik

een engagement voor heel

kleine rollen in München. Ik

speelde daar in revue's en Ope-

retten. Gelukkig voelde ik mij

echter niet, ik kwam niet voor-

uit. Van een vriendin hoorde

ik, dat de bekende operettester

Hilde Wömer, die in het Me-

tropole Theater te Berlijn op

tTad; haar contract verbroken

had en naar Hamburg vertrek-

ken zou. Ik . trok de stoute

schoenen aan, reisde naar Ber-

lijn en meldde mij bij den

directeur van het Metropole

Theater. Ik stelde hem voor,

de rol van Hilde Wömer in de

operette „Tausend siisse Bein-

chen" over te nemen. Toender-

tijd was ik achttien jaar... en

de directeur had er dan ook

niet veel ooren naar. Maar ik

hield aan en de aanhouder

wint. Contract wilde hij mij

echter niet geven, eerst moest

ik op proef eenmaal optreden..

Mijn eerste optreden was een

enorm sneces en toen ik des

avonds naar huis ging, had ik

het contract. Met achttien jaren

als „soubrette" aan het ber-

lijner Metropole Theater, ik

voelde mij den koning te rijk.

Over de honderd maal ging de

operette „Tausend siisse Bein

chen". Anderhalf jaar was ik

in Berlijn. Fritz Hirsch zag mij

daar en engageerde mij voor

een tournee naar Mannheim.

Vandaar ging ik weer terug

naar Berliji. en trad in de Hal-

Ier Revue op. Toen echter Fritz

Hirsch voor een tournee door

Holland geëngageerd werd,

haalde hij mij bij Halier weg.

In Mei 1926 trad ik voor het

eerst in Holland op. Het be-

viel mij hier direct zoo goed,

dat ik ben begonnen holland-

sche les te nemen. Verstaan

doe ik reeds alles. Het hol-

landsche publiek is allerliefst.

Dagelijks ontvang ik brieven

en het doet mij goed, daaruit

te lezen, dat men mij gaarne

ziet. Het liefst zou ik hier

blijven. Ook zou ik zoo dol-

graag eens een tournee door

Indië maken. Meer heb ik

heusch niet te vertellen. Zegt u

vooral dat ik Holland prachtig

vind alleen het klimaat

is geen ideaal. Met een hand-

druk nam ik afscheid van de

allerliefste blonde F riedl

en begrijp heel goed dat ze,

waar ze optreedt, de lieveling

van het publiek is.

ERIC WINTER.

. Lezeres Zaandam. Het haar

is een deel van uw lichaam, de

haarwortels zijn in de huid ge-

plant, uit den aard is het dus

van belang de natuurlijke ope-

ningen van de huid niet te ver-

stoppen en ze open te houden

door behoorlijk wasschen.

Het is verbazend moeilijk om

vast te stellen, zonder een on-

derzoek of uw huid gevoelig is

voor bepaalde zeepsoorten ot

haarwaschmiddelen. In het al-

gemeen kan men wel aannemen,

dat de vermijding van bijtende

stoffen overal aan te bevelen is.

Het uitvallen van het haar

kan ook aan verschillende oor-

zaken liggen, die plaatselijk of

algemeen lichamelijk zijn.

Bij sommige ziekten valt het

haar bij enkele patiënten heel

erg uit.

■ ■ ■

)■ *•,,-- -

ORREöRor^DErrxiE

Wanneer u werkelijk met uw'

haar sukkelt, ga dan naar een

goeden huidarts. Uit eigen er-

varing weet ik hoe veel goeds

u er mee bereiken kunt.

Natuurlijk wil ik hiermee

geen kwaad zeggen tegen som-

mige haarmiddelen, welke in

den handel iijn.

Doch uw dokter zal u raden

welke gij het beste kunt ge-

bruiken.

Mej. H. //., Bussunt. U heeft

het mis. Dè agent was in

uniform!

Een abonnee aan ons

éezonden

Daaraan is voor u een mooi

boek verbonden

Hij wou nu niets liever doen

dan maar doorpraten. En %ij

vertelde van de stad en zijn

leven daar, van den talent-toet-

ser van acht uur en den cursus

in film-tooneelspel. Van Tessie

Kearns en haar drama's, die

nog niet op de rechte waarde

werden geschat, van Lowell

Hardy, den artistieken foto-

graaf, en de foto's, die hij pok

van her- genomen had, als

Clifford Armytage. Vond zij

dat ook niet een beteren

tooneelhaam dan Merton Gill,

wat niet zoo goed scheen te

klinken? Hij wou, dat hij de

foto's bij zich had. Sommige

waren maar in society-rollen,

zooals Harold Parmalee aikijd

speelde — had zij wel opge-

merkt, dat hij erg op Harold

Parmalee leek? Heel veel men-

schen hadden het al gezien.

Tessie Kearns vond, dat hij

sprekend Harold Parmalee was.

Maar hij hield meer van Wild

West-tooneelen — veel meer

dan van dat cabaret-spel, waar

je de eene sigaret na de andere

moest rooken — en hij wou,

dat zij de foto's kon zien in

zijn Buck Benson costuum, met

beenbekleedingen en sombrero

en sporen en holster. Hij had

nooit twee pistolen gehad, zoo-

als Buck Benson, maar het

pistool, dat hij had, kon hij vrij

goed afschieten. Hij bracht dan

de hand in de zijde en in een

oogenblik had hij het pistool

erin, gereed om van de heup

te schieten. En lasso werpen,

daar moest hij zich nog wat in

oefenen. Eens had hij het touw

net om Dexter's kop gegooid,

maar gewoonlijk ging het niet

zoo goed.

Maar een waschlijn is mis-

schien ook niet de beste lasso

— te stijf. Hij zou het zeker

veel beter kunnen met zoo één

van paardehaar, als de echte

cowboys gebruiken. En Metta

Judson kon beter koken dan

iemand anders in Simsburyjhij

moest niet vergeten eens aan

Metta te schrijven en aan Tes-

sie Kearns, dat ze vooraf het

Bederf van Broadway moesten

gaan zien, als het in het Byou

theater kwam. Ze zouden wel

verbaasd staan te kijken over

die opnamen van dichtbij, die

Henshaw van hem had laten

maken. En hij was ook in dat

andere tooneel; daar kwamen

geen opnamen van dichtbij in

voor, maar zij zouden hem toch

wel herkennen — hij .moest

daar eenige sigaretten rooken,

omdat Arabieren altijd door

rooken, en hij kwam niet in

dat latere tooneel voor, waar

het meisje en de jonge man

den heelen nacht in de verlaten

graftombe doorbrengen en hij

haar met geen vinger aanraakt,

omdat hij een volmaakte gent-

leman is.

Hij wist niet wat hij nu ver-

der zou doen. Misschien kon

Mijnheer Henshaw hem in Ro-

binson Crusoë Junior ge-

Het heidhahiQ optreden van Buck Benson tegenover de e.geminnige o.aar l>ettall.ae Estella

Cla r die haar te P gen Snake Ie Va.quex »aarsehuWe werd plouehng verstoordDe pa»oon

verscheen in de deur. weinig gesticht over de idiote handelmgen V'^de die een Ben "£

GiU. iemand die slechts belang stelde in alles wat tot de fihn behoorde, die een Benlah

Baxter als iets bovennatuurlijks beschouwde, en die slechts één verlangen kende, n.1. ie«

d^ hoogst«, trap in de filmkunst te bereiken. Daartoe diende as voorbere.d.ng^n geregeld

bioscoopbezoek op de Zaterdagavonden en de practische °'*°V*°P ^f***waarbij

eenmaal de oude Dexter, het paard van den boodschappenwagen op hol sloeg, tot

Toot ón9«>o


No. 78183. Alleriiefst

kinderjurKje voor flu-

weel of mooie wollen

stof. Een kraagje van

wit. afgezet met een

kantje, kan erop ge-

dragen worden. Ver-

krijgbaar voor den

ee'ftijd van 4 lot 10

jaar. Benoodigd van

70 cM. oreed fluweel

2 M. of van 135 cM

breede stof 1.50 M..

van 90 cM. breede

garneerstof 25 cM..

nt 75 cM,, kanti-

1 M

A Is de winter gekomen is,

*r\\ zoodat men slechts bibbe-

~S~ji- rend en met tegenzin de

vooirdeur opent, om zich over

den drempel te wagen, dan kan

't er binnen in een hollandsche

huiskamer zoo knus gezellig uit-

zien, zoodat 't dubbel en dwars

't onaangename weer buitens-

huis vergoedt. Wat een vreug-

dige dagen vol spanning en

intimiteit biedt ons de maand

December niet ? Wat een be-

slommeringen vooraf, om ver-

rassingen te bedenken voor

onze dierbaren, met St. Nico-

laas of onder den Kerstboom I

Wat een werk, als men de

geschenken zelf wil maken!

Dubbel is men echter beloond,

als men de gezichten van zijn

huisgenooten ziet stralen van

blijdschap, want nooit gevoelt

men de banden die 't gezin

vereenigen sterker, dan op

huiselijke feesten, 't Behoeven

juist geen groote dingen te zijn,

kleine geschenken onderhouden

de vriendschap, 't Is aardig te

zien, hoe men bijv. een gewone

rieten papiermand kan om-

tooveren tot een aardig cadeau.

Kokerpapiermanden zijn niet

duur. Op een jongemcisjes-

OAME§°

KAPSALOg

Polka knippen /

onduleeren en ,F1,50

kappen '

©INI eOLTEINI

Singel 492, Amsterdam »" Koningsplein

'Zoekt U Personeel?

Geeft uw aanvragen aan hei

Haagsch Bemiddelings Bureau

fWaUmoor: GROOTE MARKTSTRAAT 23

DEN HAAG - Td.foon 16565

Agentessen in verschillende plaatsen

in Holland en Duitschland.

, Wij nemen de informaties

co staan een jaar voor het personeel in

a^B_B_

VüüU OnzEfezEREöSEn

kamer staat witgeiakt of ver-

guld heel aardig, moet ze

dienst doen op kantoor, dan

is geel, bruin of groen ge-

schikter. Staat ze verscholen

tusschen de overgordijnen, is

't beste haar te verven in die-

zelfde kleur, een ander maal

zal ze weer bij 't behang

moeten passen. Een witgelakte

mand, versierd met een toef

rozen van raffia, staat aller-

aardigst. Met een lange pak-

naald worden de rozen losjes

tegen de mand gehecht. De

raffiadraden mogen vooral niet

te vast aangetrokken worden,

't moet den indruk maken als-

of de tak er op is gelegd.

Rose rozen met bruine steeltjes

en bladeren van groen tot

bruin staan snoezig op een

wit mandje. Tegen een vergul-

den ondergrond kan men

blauwe bloemen schikken. Is

de mand voor een heerenkamer

bestemd, werk dan herfsttin-

tige chrysanten op een fond

in naturel. Is 't borduren klaar,

dan de mand voeren en met

een smal galonnetje langs den

bovenrand afmaken.

Men vervaardigt tegenwoor-

dig van raffia, allerlei aardige

voorwerpen, de strengen raffia

zijn in allerlei kleuren te ver-

krijgen.

Voor een taschje neemt men

..Het wonderkind'

3. Groenier Jr. als de piccolo en Annie

van Ees als hei wonderkind.

bijv. een lapje fijn kruissteek-

gaas. Va gedeelte van de lengte

wordt in naturel kleur bewerkt,

't Laatste gedeelte wordt met

bloemen versierd en in 't rond

afgewerkt met een festonsteek

van donkerbruine raffia. De

bewerkte stof wordt met wat-

ten belegd, daarna gevoerd en

't gedeelte zonder patroon dub-

belgeslagen en aan elkaar ge-

naaid, 't Bebloemde gedeelte

vormt den overslag.

't Emailleeren op glas geeft

ook gelegenheid tot 't bewer-

ken van aardige geschenken.

Een beetje teekenaanleg is

daarbij van veel nut, maar

men behoeft niet zelf te ont-

werpen, al geeft 't wel. meer

voldoening. Wanneer men nu

een dessin op papier klaar

heeft, plakt men 't tegen 't

glas dat versierd moet worden.

Email bestaat in allerlei kleuren

en wordt in fleschjes verkocht.

Indien men bloemen wil schil-

deren, moet begonnen worden

aan 't hartje en dan 't email

uitgestreken naar den buiten-

rand der blaadjes. Daar 't

email uitloopt is 't raadzaam

binnen de lijnen der teekening

te blijven en betrekkelijk veel

ruimte over te laten tusschen

de blaadjes van een bloem;

dat vult zich vanzelf op. Dunne

lijntjes, kleine stippen, bloemen-

HET WONDERKIND

Tooneelspel In drie bedrijven

door Jhr. JAN FEITH

by hetRotterd.-HofstadT'joneel

Indertijd heeft Jan C. de

Vos met dit stuk afscheid

genomen. Zijn kranige uit-

beelding van den grootvader

werd versterkt door de zéér

goede wijze, waarop Annie

van Ees de titelrol vervulde.

Inplaats van Jan C. is

Herman Schwab gekomen,

gezwegen nog van de ver-

anderingen in de bezetting

van de bijrollen.

Het stuk zelf verdient de

wederopvoering. Het is geen

tooneelspel, dat een diep-

gaand vraagstuk op saillante

wijze behandeld, doch het is

een met talent geteekend

„geval". Het kleine schaak-

wonder, dat door den groot-

vader wordt rondgevoerd,

die alleen het „wonderkind"

ziet en het kind vergeet.

Zulke gevallen zijn er. De

teekening is hier waarlijk

sober gehouden. Aan aardige

inslaande tooneeltjes ont-

breekt het niet.

Een hiervan, het wonder-

kind, dat in het hotel met den

piccolo speelt, is hiernaast

in beeld gebracht. L. E. K.

No. 72196. Snoezig

jongenspakje voor

donker fluweel of stof

met licht blousje er

onder. Verkrijgbaar

voor den leeftijd van

1 tot 6 jaar. Benoo-

digd van 55cM.Dreede

stof 2.25 M., van 90

cM. breede stof voor

de blouse 1,50 M.

Var, deze afbeeldingen, die met toestem-

ming der fa. Weldon Ltd. te Londen zijn

gereproduceerd, zijn franco p.p. geknipte

oatronen verkrijgb. tegen toezending van

fO.75 en vermeloing van het no. aan mevr.

MillySimons,2eSchuvtstr.26X, Den Haag.

hartjes enz. moeten met 't

fijnste penseeltje gedaan wor-

den, voor de rest kan men een

groveren kwast gebruiken. Een

doodgewone glazen tandpoeder-

doos, waterglazen, bloemvazen

worden zóó behandeld, omge-

werkt tot aardige presentjes.

Een glazen poudre-de-riz-doos

kan, zoodanig beschilderd, al is

't alleen maar 't deksel, een

sieraad op de theetafel worden,

om bonbons uit te presenteeren.

Keuze of beter gezegd variatie

is er genoeg. In dezen tijd, mi

er wel wat meer zoetigheid in

ieder huis te vinden is, dan

in gewone tijden, komt 't veel

voor, dat ook de muizen hun

deel daarvan komen opeischen

en een ongewenscht bezoek

brengen. Daarom zal 't niet

ondienstig zijn een eenvoudig

middeltje hier tegen aan te

geven. Sprenkel wat peper-

muntolie of essence in de

muizengaatjes en stop deze dan

dicht met een kurk.

Muizen hebben een . grooten

afkeer van pepermunt en kurk

is een van de weinige zaken,

waar ze met haar scherpe

tandjes niet doorheen kunnen

knabbelen.

DE POUDRE COMPRIMÉE

(in 8 tinten)

van

fl.25

Een sieriyk doosje, een byou

In Uw taschje.

Losse reservesteentjes eveneens

in acht tinten verkrijgbaar, met

frisch donsje verpakt, .... fO.75.

Luciano Albertinl, ..3ohn Marlay"

ae populaire filmster, brengt een bezoek aan Amster- Het Vereeniqd Tooneel gaf in den Stadsschouwburg Ie Amsteraam de eerste voorstelling van dit tooneelspel van

"fa^'Äno G\ n da a r^l^e Va o n nbTende , ! WSte Roiano Per.wee en Harola Cearden. Op onze foto: Polly Opoam, Else Mauhs. Ed. Verkace en F. van Dijk.

.

■ .■

■Ka

DE ZWARTE HAND

(30SEPH CATANI)

romantisch tooneelspel in zes afdeelingen van Jhr. A. W.

G. van Riemsdijk wordt in den Hollandschen Schouwburg

te Amsterdam, met succes door „Het Amsterdamsch

Tooneel" opgevoerd. De regie is in handen van Louis

Chrispijn Jr. Musique de scène van Max Tak. Foto links

boven: het vijfde bedrijf Koning Joseph II (Louis de

Vries) weigert het mobilisatiebevel te onderteekenen.

Rechts boven: Het vierde bedrijf. Joseph Catani (Joris

Diels) en Else (Jo Stam). Foto links: Het eerste bedrijf.

De kroonprins (Philip de Vries) en Johanna Duval (Ida

Wasserman). Fotorechts: Hettweede bedrijf. Koning Joseph I

(Louis Chrispijn Jr.) en de kroonprins (Philip de Vries).

1 *

m&**

* *

sM^m

V«H r '—■

ilHI

„Het krekeltje achter den haard"

opgevoerd in het Rlka Hopper Theater door het amsterdamsche

Studenten Tooneel.

lÄäääfet. • .' ; _^____

Schermwedstrljden In den Haag

om het kampioenschap op floret voor dames. De jeugdige schermster Coffy

Gerritsen die haar partij won.


foto Godfr. de Onot Loujs Davids

aie zooveel succes oogst in .Hallo Parijs".

Charlie Chaplin's Circus.

The United Artists berichten ons, dat

Charlie z'n nieuwe film thans klaar heeft.

Om een beeld te geven van wat een

dergelijke productie beteekent, wijst men

er ons op, dat gedurende meer dan een

jaar in de Chaplin studio's te Hollywood

een heele menagerie werd onderhouden.

De onkosten hiervoor bedroegen meer dan

700.000 gulden!

Van mijnwerker iot filmregisseur.

Frank Borsage, de regisseur, die door

zijn werk in Seventh Heaven, z'n capa-

citeiten heeft getoond, stamt uit Italiaan-

sehe ouders.

Als jongen moest hij als mijnwerker

z'n kost verdienen.

Op z'n twintigste jaar werd hij ziek en

na zijn herstel was hij niet meer in staat

om het zware werk ondergronds te ver-

richten.

Hij werd toen reiziger voor een groot

magazijn. Vijf jaar lang legde hij eiken

cent op zij om z'n ideaal te kunnen ver-

vullen. Hij werd leerling van een tooneel-

school. Daarna trok hij naar Hollywood,

maakte daar alle rangen en zorgen mee

tot het hem gelukt met geleend geld een

kleine studio te openen. Hij heeft succes.

De aandacht der groote firma's werd

daardoor op hem gevestigd. Hij draaide

„The lady" met Norma Talmadge en Sc-

cretos. De ..Seventh heaven" bij Fox is

echter z'n groot wereldsucces geworden.

^■i ^^^^■^■M^HH

flLM-ErfTH0U5IA5TEïT JFN

Gr. R. te A'dam. Camilla Horn

is den 9en November naar Amerika

vertrokken. Haar adres kunnen wij

nog niet opgeven. Lydia Potschina

is in St. Petersburg geboren.

'• * Camilla Hora

B. B. te Rotterdam. Deze kans is zeer gering.

Imre Rad woont Berlijn Kaiserallee 207. Deze

film is bewerkt naar een roman van Felix

Hollander.

EEN KONINKLIJKE LIEFDESROMANCE:

Pi KOTIIMGOM Um BEZOEK

Verwacht: SCROOGE EN MARLEY van Charles Dickens

* *

*

T. H. te Rotterdam. Het adres van Eleanor

Boardman is: Metro Goldwyn Mayer, Culver

City, Hollywood.

* *

»

W. S. B. te Den Haag. U meent .,De

kat en de kanarie". De regisseur

is Paul Leni. Het adres van Laura

la Plante is Universal Studio, Universal

City, Californië. |

* *

Laura la Plante

*

J. D. te Zwolle. Het adres van f

Corinne Griffith is First National

Studio's, Burbank, Californië.

M. v. d. B. te Deventer. Zij zal

het zeker op prijs stellen. Marcella

Albani woont: Berlijn, Wilmersdorf,

Kaiserallee 172.

* «

*

A. H. te Maastricht. Neen, zij is

geen hongaarsche. Lee Parry is in

München geboren. Zij woont: Berlijn,

Charlottenburg, Waitzstrasse 13.

%* Lee Parry

D. B.te A'dam. Het adres van Georg O'Brien

is Fox Studio's, 143), Western Avenue, Los

Angelos, Californië.

* *

*

Gre R. ie A 'dam. Het spel van Greta Garbo

in ,,Zwakheid, uw naam is vrouw" is zeker

bewonderenswaardig. U kunt haar schrijven.

Haar adres is: Metro Goldwyn Mayer Culver

City, Hollywood. Leeftijd van filmartisten ver-

raden wij niet.... zij blijven eeuwig jong.

Indien U meent HET BESTE

gezien te hebben, dat er op

filmgebied bestaat, dan heeft de

WILTON METRO GOLDWYN

altijd NOG BETERE FILMS

^^^^^

Stapper f oto 6°^ dt GW

de directeur van de Yardaz Revue.

Een nieuw modesnufje.

In Parijs draagt' men als het nieuwste

ringen uit schildpad. Zij hebben den vorm

van zegelringen, welke met een gouden

monogram zijn voorzien.

UU de engelsche danswereld.

Onze londensche correspondent schrijft

ons:

D'r zijn nog geen aanwijzingen, dat de

foxtrot, charleston en wals hun overheer-

sehende positie in de danszaal zullen ver-

liezen. De z.g. Yales blue wordt door vele

dansleeraren onderwezen, aan de Rhytm-

step wordt door sommigen de voorkeur ge-

geven.

De doorvoering van een nieuwe dans

hangt hier voor een groot deel af van de

,,bands", die in de groote en bekende

dancings spelen.

fiet succes-nummer is op het oogenblik

„Hit the desk", waarop foxtrot en char-

leston kunnen worden gedanst.

Er wordt verteld, dat een nieuwe dans,

de Baltmore, binnenkort zal worden gelan-

ceerd, de invoering wordt gesteund door

een bekende muziek-uitgever.

De dans-manie neemt niet het minst

af. En heel wat dansparen zijn niet vol-

daan, wanneel - ze niet tot in het holletje

van den nacht in de dancings kunnen blijven.

De meest „smart" dancingclub is sinds

eenigen tijd de Lido-club. De menschen

komen er eerst na middernacht. De muziek

speelt er tot vier uur. Dan is er gelegen-

heid om te soupeeren of te ontbijten

als ge wilt en de kellners hebben moeite

om de plakkers ervan te overtuigen dat

zij om vijf uur weg moeten.

Holiandsche Schouwburg - Amsterdam

HET AMSTERDAMSCH TOONEEL

Directie: LOUIS DE VRIES en WILLEM VAN KORLAAR 3r.

lederenavo

— 8 uur

DOOR JHR. A. W. G. VAN RIEMSDIJK

■■» > ■

BELANGRIJKE

nEDEDEELING

VOOR ONZE ABONNÉ'S

Zooals U bekend, ontvangt elke abonné, welk een

nieuwe abonné aanbrengt, als premie een boek. Het enorme succes,

dat wij daarmede hebben, heeft ons aanleiding gegeven nog iets verder te

gaan. Wij hebben thans de hand gelegd op eene serie boeiende romans, mooie

gebonden boekert, waarbij er zelfs zijn met een inhoud van ruim 350 bladzijden.

Bovendien ontvangt elke abonné, welke 10 nieuwe abonnee heeft aangebracht, een

aardig boekenkastje ter opberging van deze serie.

Voorloopig stellen w^f 10 verschillende romans beschikbaar, waaruit de abonné, die een nieuw

abonnement aanbracht, eene keuze kan doen, zoodat successievelijk de geheele serie in haar of

zUn bezit komt. Onderstaand geven wU U een overzicht van hetgeen uw eigendom kan worden.

' WUNXS IBUOTHDK

"GDOOTMyLAM

mt^T^ 4m |

flr^B ^ft^aH f ■

Hs| WL Vi I

OUYE vaaS.srry*

'

1

J

i *

i

I

Doe nu uw best en het zal ü blijken, dat het gemakkelijk

is, voor ons interessant weekblad abonné's te winnen.


mm

^^^

HET OROOTB NIEUW;

WOORDEN EN MUZIEK VAN KEES BURG

iJjj^j'j-jü-i E

Moe.der.lief.tce höoreeM^e_v«i'k\Vil u/ wat ver.

iCl'l M '11.1,1 'M j Mn J irJ'J-KT^dH

tellen gjaah Lwlfertt heel iïïïéxHe.ven OjpJüniétèw zriont.fliULn!kZeahétw,mArwKalet'me.*mkl

Ule. mina die er iets vxn weet. Zult u'took duó riet verMübben Wxritdatcbethvj Heel vee) ïeed.

'k Zal 't u zeggen, maar heel zachtkens

Fluister ik het in uw oor.

Anders gaat het vliegensvlug toch.

Heel de wereld misschien door.

't Is u weet wel zal 'k het zeggen.

Ziet u over buurman's Jan,

Hij is nu zoo groot geworden,

Als een heusche, flinke man.

50 pCt, meer

geluidsvolume

21/2 x meer octa-

ven dan elk ander

fabrikaat

Nimmer storingen

Steeds het nieuwste, het beste

en den srootsten voorraad bij:

En nu heeft hij hoe te zeggen.

Jan... hij heeft... toe, zeg 'k het goed ?

Hij heeft mij zijn hart geschonken,

Heel zijn leven, goed en bloed.

Moeder, 'k ben nu zoo gelukkig,

Moederlief, wat zegt u er van,

Hadt u dit ooit kunnen denken.

Dacht u dat van onzen Jan?

Meisjelief, hoor eens naar mij nu,

'k Wil jou eens wat vragen gaan.

Luister dan heel stil dus even.

Opdat 't niet je zal ontgaan.

Heb jij hem als pand der liefde

Wel geschonken eeuw'ge trouw?

Ja, mijn meisje ? O, gelukkig!

Wordt gerust dan Jan z'n vrouw.

JMiW IHIDS M^STi^S WDDCi"

More magazines by this user
Similar magazines