philip hennemann - Vno Ncw

vno.ncw.nl

philip hennemann - Vno Ncw

ubrieksnaam

portret

philip hennemann

‘opgeven kan

ik niet’

Langs de rand van de afgrond gegaan,

bijna failliet. Maar zestien jaar later is hij

nog alive and kicking. Philip Hennemann

is oprichter en ceo van Infostrada Sports

Group. ‘Mij krijg je niet snel klein.’

Tekst: Jiska Vijselaar | Foto’s: Jeroen Poortvliet

42 FORUM #15/09.08.12

‘Je had wel een relaxter moment kunnen uitkiezen voor dit gesprek.’

Het is de donderdag vóór de Olympische Spelen in Londen. Philip

Hennemann (51) is er al helemaal voor in de stemming. Het zijn hoogtijdagen

voor zijn bedrijf. Net de Europese kampioenschappen voetbal

achter de rug en de Tour de France. Nu levert hij met ‘zijn’ Infostrada

Sports Group weer sportdata aan de organisatie van de Spelen in Londen.

Het interview is ingepland tussen twee afspraken en om klokslag

4 uur moet hij echt weg, waarschuwt hij meteen. Maar als Hennemann

gaat zitten, oogt hij op slag ontspannen. Ondanks het tandartsschema

van die dag en de reisjes naar Londen die de komende week op zijn

programma staan. Nederland zou nog wel eens kunnen verrassen deze

spelen, denkt hij. ‘Ik verwacht dat we meer medailles zullen halen dan

in Beijing vier jaar geleden. Zeventien of achttien hebben we er voorspeld.

Maar zo goed als in Sydney, toen we 25 medailles binnensleepten,

zijn we nu niet.’

Ooit waren sportweetjes alleen leuk voor een gesprek in de kroeg of de

kantine, tegenwoordig is het big business. Met Infostrada Sports is

Hennemann dé hofleverancier van alle data over sportevenementen

voor persbureaus als Reuters, nieuwszenders als Eurosport, maar dus

ook voor de Olympische Spelen en voetbalorganisatie fifa.

Ruim zeventien jaar geleden begon het voor Hennemann allemaal met

een kleine disk over de Tour de France van dat jaar. Samen met onder

andere een collega van ibm, waar hij toen werkte, ontwikkelde hij die

in zijn vrije tijd. Lezers van het Algemeen Dagblad konden hem bestellen.

En van het een kwam het ander. Januari 1996 was het bedrijf een

feit. ‘Ondernemen was geen jongensdroom’, zegt hij. ‘Maar ik was niet

gelukkig geworden als ik bij ibm was blijven hangen. Dan had ik mezelf

altijd verweten dat ik het ondernemerschap niet had geprobeerd.’


43

FORUM #15/09.08.12


44

portret

Toen Infostrada bijna onderuit ging tijdens de dotcomcrisis

zult u wel eens naar ibm hebben terugverlangd.

‘Mijn grootste angst was toen dat iedereen zou zeggen: ‘Zie je wel, je

had nooit moeten weggaan bij ibm. Je had zo’n mooie baan, maar je

kon het toch niet als ondernemer.’ Uiteindelijk is die angst heel belangrijk

geweest om het besluit te kunnen nemen: linksom of rechtsom,

dat gaat me dus gewoon niet gebeuren.’

Want dan was u een loser geweest?

‘Ik hou niet van opgeven. Ergens wil ik laten zien dat ik geen slappeling

ben. Of dat we het hier niet met een opgever van doen hebben.

Misschien is dat een bewijsdrang aan mijn moeder, mijn vader, mijn

vrouw, mijn kinderen. Ik weet het niet. Maar ik ga echt tot het uiterste

voor ik zeg: ‘En nu is het genoeg.’ Ik vergelijk het maar met sporten. Ik

vind duursporten leuk. Triatlon, Elfstedentocht, fietstochten. Afgelopen

winter heb ik nog met een paar vrienden zelf de Elfstedentocht

gereden. Het was zwaar, er zijn momenten geweest waarop ik dacht:

hier heb ik echt geen lol in, waarom doe ik dit nou? Maar opgeven, dat

komt niet in me op. Stel je voor, wat een afgang als je de jongens dan ’s

avonds weer ziet en jij hebt het niet afgemaakt.’

En afgaan mag niet?

‘Dat speelt wel mee ja. Er zijn mensen die het niets kan schelen wat

anderen van ze vinden, maar mij maakt het wel wat uit. Ik zal echt niet

de enige zijn. En eerlijk gezegd, ik denk ook niet dat het erg is. Ik doe

de dingen die ik doe niet altijd voor mezelf, maar ook omdat ik denk

FORUM #15/09.08.12

aan een verwachting te moeten voldoen. Nou en? Ik ben er ver mee

gekomen.’

‘Ook omdat ik niet zomaar opgeef. Misschien ben ik weleens te lang

doorgegaan. Heb ik te lang alleen de kar getrokken. Als ik naar

Infostrada kijk: ik ben ermee begonnen, heb een bepaalde verantwoordelijkheid,

mensen hier aan het werk. Dan wil ik de klus afmaken. Hoe

het er ook voorstaat.’

Niet gewoon een stukje hardlopen, meteen een triatlon. Het

lijkt alsof u van afzien houdt.

‘Het is meer dat ik mezelf graag doelen stel. Dan gebeurt er tenminste

wat. Ik leg de lat graag hoog voor mezelf. Aan de andere kant, als

je fysiek gezond bent, kan echt iedereen een marathon lopen. Uiteindelijk

is het gewoon vier uur in een bepaald tempo doorlopen.

Dat stelt niks voor. En voor afzien in de sport krijg je heel snel een

beloning. Daarom zijn duursporten denk ik ook zo populair. Maar

lijden in het leven, dat kent soms geen einde. En er staan ook vaak

geen beloningen tegenover. Die periode moet je gewoon zien te

overleven.’

U bent een overlever?

‘Misschien. Je krijgt me in elk geval niet snel klein.’ Na een moment

stilte: ‘Misschien zit dat in me geworteld om mijn vader te bewijzen

dat ik ook kan afzien, kan overleven. Mijn vader kwam in de oorlog als

jongetje van 10 in een interneringskamp in Indonesië terecht. Jappenkamp

zou hij zeggen. Helemaal alleen. Moet je je voorstellen, drie jaar


lang als kind zien te overleven in de tropen met slecht eten, dysenterie.

Geen idee of zijn vader nog in leven was of zijn moeder en zijn

zusje. Na de oorlog wachtte hem in Nederland ook geen warm welkom.

Indiëgangers waren toch die mensen die een beetje de koloniaal

hadden zitten uithangen. Hier in Nederland hadden ze het zwaar

gehad: ze hadden tulpenbollen moeten eten.’

Dat klinkt cynisch.

‘Nederlands Indië is ondergeschikt geweest hier in Nederland. In de

geschiedenisboeken zag je dat terug, de manier waarop er met oorlogsslachtoffers

werd omgegaan, de knil. Allemaal een ondergeschikt

dossier. Nergens over praten, geen gedoe en aan het werk maar. Zo

werd daar mee omgegaan.’

Ook thuis. Vader Hennemann was arts met een eigen praktijk en

hoogleraar in Rotterdam. Een knoertharde werker, noemt zoon Philip

hem. Inmiddels is hij 80, maar werken doet hij nog altijd. Moeder

Hennemann zorgde voor de huishouding. Naast Philip telt het gezin

twee dochters. Een levendig gezin, noemt hij het. Politiek geëngageerd,

veel discussie. Geen slap gebabbel, het ging ergens over. Maar

ook een vrij individualistisch gezin, niet altijd harmonieus. ‘Wel eerlijk.

Als er geen overeenstemming was, wist je ook precies waarom en

waarover. Ik denk dat daar mijn behoefte aan harmonie vandaan komt.

Als iemand voortdurend op ramkoers ligt, het hem geen bal interesseert

wat zijn omgeving van hem denkt, daar kan ik echt heel slecht

tegen. Ik zie niets in het conflict om het conflict. Privé niet en zakelijk

ook niet.’

U gaat het liever uit de weg?

‘Nee, dat niet. Dan was ik niet gekomen waar ik ben gekomen. Ik laat

een conflict wel eens te lang liggen. Ik ga geen namen noemen. Maar ik

heb mensen in mijn omgeving gehad die alleen maar op de negatieve

knop konden drukken. Ik kan daar niets mee. Een sfeer van aanpakken,

waar fouten maken toegestaan is als je die maar niet telkens opnieuw

maakt, waar we liever een keer de bocht missen en lol hebben, dan blijven

steken en huilen. Daar hou ik van. En zo ga ik ook met mensen om.

Wel duidelijk zijn, maar altijd met een positieve draai.’

Bijna failliet geweest, maar nu succesvol. Kunt u daarvan

genieten?

Hennemann valt een tijdje stil. ‘Ik weet niet of er helemaal uit gekomen

is wat ik ervan had verwacht. Een jaar geleden is mijn bedrijf

samengegaan met andere bedrijven. Rationeel is dat een hele goede

keuze geweest. We hebben zo veel meer slagkracht, meer mogelijkheden.

Het is nu minder mijn bedrijf, maar het is goed zo.’

Waar droomt u nog van?

Met een brede grijns: ‘Ik ga nog wel een ander avontuur beleven, denk

ik. Welk avontuur en wanneer weet ik nog niet. Het is niet dat ik het

gevoel heb dat het nog niet af is. Met Infostrada heb ik mijn aandeel wel

geleverd, denk ik, aan het creëren van banen enzo. Maar ik vind het

gewoon wel spannend in gedachten te houden dat er nog heel veel

avonturen te beleven zijn.’

45

FORUM #15/09.08.12

Drie stellingen

Geef de Olympische Spelen terug aan

Griekenland

‘Niet doen! Organiseer de Olympische

Spelen efficiënter. Schrap sporten omdat

je anders met twintig bobsleebanen

à een half miljard dollar blijft zitten.

Maar je hebt geen idee wat de organisatie

voor landen als China of Brazilië

betekent. Dus laat de Spelen wel over

de hele wereld toeren.’

Nederlanders werken niet hard genoeg

‘Volgens mij zijn Nederlanders hardwerkend,

innovatief en creatief. We houden

er alleen van onszelf in de put te praten.

Daar word ik wel eens moe van.’

Griekse exit uit de euro? Goed idee?

‘Dat zou echt heel dom zijn. De Griekse

economie is verhoudingsgewijs klein.

Die kunnen we blijven steunen als het

moet. Desnoods door op vakantie gaan

naar Griekenland te subsidiëren. Even

serieus: we kunnen ons verzetten, maar

een federaal Europa is onvermijdelijk. Ik

ben ervoor. Aan de slag ermee.’

philip hennemann

1961 Geboren in Utrecht

1971 Montessori Lyceum

Rotterdam

1980 Geneeskunde, Universiteit

Antwerpen

1981 Geneeskunde, Universiteit

Leiden

1991 mba, Erasmus Universiteit

Rotterdam en University of

Rochester

1988 Business consultant ibm

1996 Ceo Infostrada Sports

2011 Ceo Infostrada Sports Group

Philip Hennemann is

getrouwd en heeft twee

dochters van 9 en 14 jaar

More magazines by this user
Similar magazines