UAV 2011 - KienhuisHoving advocaten en notarissen

kienhuishoving.nl

UAV 2011 - KienhuisHoving advocaten en notarissen

KienhuisHoving informeert

UAV 2011

Een herziening van de UAV ‘89

De Uniforme Administratieve Voorwaarden 1989 (UAV ’89) zijn in de praktijk de meest gebruikte

algemene voorwaarden bij overeenkomsten van aanneming van werk. Zeker wanneer het gaat

om bouwwerken van enige omvang waarbij het ontwerp en de uitvoering daarvan is opgedragen

aan verschillende partijen. Gaat het om een werk met een technische installatie dan wordt veelal

de UAV-TI 1992 toegepast.

De UAV bepaalt vrijwel geheel van A tot Z op

welke wijze de bij een bouw betrokken partijen

tot elkaar in verhouding staan. Dit wordt

aangevuld door de rechtspraak die in de loop

der jaren is gewezen op basis van de UAV.

Het Burgerlijk Wetboek regelt daarentegen

voor aanneming van werk slechts op hoofdlijnen

de verhoudingen van partijen, hoewel

deze bepalingen van een veel recentere

datum zijn. In de praktijk blijft dan ook de UAV

van belang.

Na 22 jaar wordt het echter wel eens tijd dat

de UAV aan de huidige tijd wordt aangepast.

Niet alleen is in de loop der jaren het taalgebruik

veranderd maar ook de gebruikelijke

wijze van werken. Daarnaast zie je in de rechtspraak

dat bepaalde bepalingen uit de UAV

telkens op dezelfde wijze worden uitgelegd.

Deze vaste lijn zou daarom ook in goed de

UAV verwerkt kunnen worden.

Het is echter minder eenvoudig dan het lijkt

om een dergelijke herziening door te voeren.

Om deze taak te volbrengen is de Werkgroep

Herziening UAV 1989 in het leven geroepen.

Na een heel proces heeft deze werkgroep op

14 februari jl. het concept van de UAV 2011

aangeboden aan het Ministerie van

Binnenlandse zaken. De invoering van een

herziene versie van de UAV is daarmee nog

geen feit, maar wel dichterbij dan ooit. Om

voorbereid te zijn op wat er komen gaat is het

goed om reeds nu te kijken naar de

belangrijkste wijzigingen.

Integratie UAV-TI

De naam van het huidige concept is

“Tekst van de Uniforme Administratieve

Voorwaarden” voor de uitvoering van werken en

van technische installatiewerken 2011 (UAV

2011). Deze naam zegt het al; de UAV en de

UAV-TI worden geïntegreerd. Dit komt tot

uitdrukking in diverse bepalingen die

toegevoegd zijn aan de tekst van de UAV ‘89.

Wezenlijk wijken deze toevoegingen niet af van

de oorspronkelijke tekst uit de UAV-TI.

Dezelfde aansprakelijkheid voor een

voorgeschreven leverancier als voor een

voorgeschreven onderaannemer.

Onder de huidige UAV is de aansprakelijkheid

van de opdrachtgever voor een

voorgeschreven leverancier anders dan voor

een voorgeschreven onderaannemer, terwijl in

de praktijk de verschillen tussen een leverancier

en een onderaannemer steeds kleiner worden.

In de UAV 2011 wordt het verschil in deze

aansprakelijkheid gelijk getrokken.

Het belangrijkste verschil doet zich voor wanneer

men in de praktijk te maken heeft met een

leverancier die niet bereid is om onder dezelfde

voorwaarden te contracteren als de

voorwaarden tussen de aannemer en diens

opdrachtgever. Dit komt bijvoorbeeld vaak voor

als het gaat om de duur van een te verstrekken

garantie. Een opdrachtgever wil vaak een

langere garantieperiode, bijvoorbeeld

18 maanden, dan de leverancier wil geven,

bijvoorbeeld 6 maanden.

Het verschil tussen deze beide termijnen, in dit

voorbeeld 12 maanden, komt nu voor rekening

van de hoofdaannemer. Die zit er immers

tussenin. Deze onwenselijke situatie wordt in de

UAV 2011 gewijzigd. >>

Bouwen in het Oosten 43

COLUMN

COLUMN


Krijgt dan ook, na invoering van de UAV 2011,

bijvoorbeeld een aannemer te maken met

een voorgeschreven leverancier of

voorgeschreven onderaannemer die slechts

een kortere garantie wil verstrekken,

bijvoorbeeld 6 maanden, dan de opdrachtgever

wenst, bijvoorbeeld 18 maanden, dan

kan de aannemer deze voorwaarde ter

acceptatie voorleggen aan de opdrachtgever.

Accepteert deze de voorwaarde, dan

hoeft de aannemer slechts een garantie te

verstrekken van 6 maanden. Accepteert de

opdrachtgever deze voorwaarde niet, dan

wordt de aannemer geacht niet meer

gebonden te zijn aan de voorgeschreven

leverancier/onderaannemeren kan hij op zoek

naar een leverancier/onderaannemer die wel

18 maanden garantie wil geven. Heeft de

aannemer niet de keuze van een andere

leverancier, dan wordt aangenomen dat de

opdrachtgever toch de voorwaarden van de

leverancier/onderaannemer accepteert.

Kortom: de aannemer blijft niet met een extra

risico zitten, hetgeen nu wel het geval is bij een

voorgeschreven leverancier maar niet bij een

voorgeschreven onderaannemer.

Verval van aansprakelijkheid voor ernstige

gebreken na 10 jaar in plaats van verjaring na

20 jaar.

De UAV bepaalt nu dat de aannemer na

oplevering niet meer aansprakelijk is voor

gebreken aan het werk, tenzij het gaat om

een verborgen gebrek of een ernstig gebrek.

Van een ernstig gebrek is sprake wanneer door

een gebrek het werk of een deel daarvan

vergaat waardoor het werk niet meer voor zijn

bestemming geschikt is en er kostbare

maatregelen nodig zijn om dit te verhelpen.

De aansprakelijkheid van de aannemer voor

verborgen gebreken vervalt na vijf jaar na

oplevering of einde onderhoudstermijn. Gaat

het om een ernstig gebrek dan moet het

gebrek zich (beginnen te) openbaren binnen

10 jaar na oplevering of einde onderhoudstermijn.

Heeft de opdrachtgever dit ook nog

eens gemeld binnen deze 10 jaar, dan verjaart

deze rechtsvordering na 20 jaar. Juist dit laatste

gaat veranderen in de UAV 2011 aangezien

daarin is bepaald dat de aansprakelijkheid voor

ernstige gebreken vervalt na 10 jaar.

Het verlopen van een vervaltermijn kan niet

gestopt worden, zoals wel het geval is bij een

verjaringstermijn. Is de vervaltermijn dan ook

voorbij dan kan geen vordering meer ingesteld

worden. Met de UAV 2011 wordt dan ook de

aansprakelijkheid van de aannemer voor

ernstige gebreken aanzienlijk beperkt van 20 tot

10 jaar.

Goed is het ook om hier op te merken dat naast

de vervaltermijnen uit de UAV altijd ook de

wettelijke verjaringtermijn van twee jaren geldt,

die ingaat na het melden van een gebrek. Door

telkens aan het einde van de verjaringstermijn

een uitdrukkelijk voorbehoud op nakoming

schriftelijk kenbaar te maken, wordt de

verjaringstermijn telkens weer met twee jaar

verlengd. Dit kan totdat de vervaltermijn uit de

UAV een voldongen feit is. Vergeet men de

verjaringstermijn te verlengen, dan verjaart een

vordering reeds voordat de vervaltermijn uit de

UAV een feit is. In de praktijk wordt door

aannemers vaak over het hoofd gezien dat zij

op laatstbedoelde korte verjaringstermijn –van in

beginsel slechts twee jaar- een beroep kunnen

doen.

Overige wijzigingen

Naast de hiervoor genoemde wijzigingen kent

de UAV 2011 er meer. Veel daarvan zijn puur

taalkundig maar er is ook sprake van andere

meer inhoudelijke wijzigignen. Een uitputtende

behandeling van deze wijzigingen past echter

niet binnen het kader van dit artikel. Wat betreft

een enkele bepaling zal de toekomst nog

moeten uitwijzen wat precies het gevolg daarvan

zal zijn.

Vooralsnog zullen wij echter eerst moeten

afwachten wanneer de herziene UAV ingevoerd

gaat worden.

bij vragen kunt u vrijblijvend contact opnemen met Esther van Manen

T +31 (0)53 480 4277

E e.van.manen@kienhuishoving.nl

Advocaat in de Praktijkgroep Bouw- en Aanbestedingsrecht van KienhuisHoving

Bouwen in het Oosten 45

COLUMN

COLUMN

More magazines by this user
Similar magazines