Kenavenster juni 2010.pdf

kena.be

Kenavenster juni 2010.pdf

Tijdschrift van Kena vzw - verschijnt driemaandelijks - 15e jaargang NR. 2 - april - mei - juni 2010

Kenavenster

Kampverslagen p. 5

België-Belgique

P.B. – PP

2530 Boechout

BC 30280

” In juli en augustus gaan we

er weer een lap op geven...

zoals gewoonlijk. “

Geen idee? p. 16

Verantwoordelijke uitgever H. Stinders - Schransstraat 37 - 2530 Boechout - 03 455 14 23 Erkenningsnummer P708155


Redactioneel

Beste lezers,

De zomerkampen staan weer voor de deur.

We mogen weer doen waar we goed in

zijn: goede, toffe, kleine, grote, schattige,

ruige, creatieve ... kampen organiseren

waarbij we ons helemaal inzetten om een

plaats te creëren waar alle deelnemers zich

goed voelen. We wensen bij deze ook onze

monitoren die naar Marokko gaan veel

succes en plezier. Radio 1 leerde de redactie

dat er wachtlijsten zijn om kinderen op

kamp te sturen. Laat nog maar eens aan

je buren weten dat er bij ons nog enkele

plaatsjes vrij zijn in Heuvelsven. Als ze niet

meteen te overtuigen zijn sla je maar een

pagina van dit venster open. De verslagen

van het paaskamp laten zien dat er deze

zomer weer een grote groep enthousiaste

monitoren klaar zullen staan. Veel succes

allemaal. En beleef het schoon. We wensen

jullie een fantastische, warme zomer!

De redactie

Inhoud

REDACTIONEEL ............................... 2

INHOUD .......................................... 2

WOORDJE VAN DE VOORZITTER ...... 3

CARTOON ........................................ 4

DE KAMPEN ..................................... 5

WIST-JE-DATJES ............................. 9

BESTUURLIJK ................................ 11

ANNONCEKES ................................ 11

VORMING ...................................... 13

ER ROND ....................................... 14

GEEN IDEE? ................................... 16

UIT DE OUDE DOOS ....................... 17

DE SPEELHOEK .............................. 18

VRIJ PODIUM ................................ 19

ONDER DE APPELBOOM ................. 21

HET DOMEIN SPREEKT ................... 23

2 Erkend door de Vlaamse Gemeenschap


Woordje van de voorzitter

Het wordt steeds gemakkelijker om de actualiteit

aan ons project voor de jeugd te linken. Op allerhande

fora wordt steeds meer over jeugd, vorming

en opvoeding gesproken. Half mei was ik rond de

middag in de keuken het aanrecht aan het opruimen.

De pedofilieschandalen in de kerk stonden

toen nog brandend in de actualiteit. Meestal is

Radio 1 mijn ‘achtergrondradiozender’. Ook toen.

Zonder echt te luisteren, laad ik de vaatwasser in

en veeg de tafel schoon. Plots wordt mijn aandacht

getrokken door het onderwerp van een interview.

Snel wordt duidelijk dat het gaat over de opvang

van gekwetste jongeren. Onder andere ook de opvang

van slachtoffers van pedofielen. De naam van

wie aan het woord was kon ik niet meer horen. Het

was een dame (psychiater of psychologe) die actief

is in een centrum voor geestelijke zorg voor kinderen

en jongeren. Op de vraag van de presentatrice

wat vandaag de oorzaak

is van toenemende psychische

problemen bij de

jeugd antwoordde ze: het

ontbreken van zingeving

en spiritualiteit. Verder

merkte ze op dat de school

en jeugdverenigingen daar

onvoldoende en meestal

geen antwoord op geven.

Mijn gedachten gingen

meteen uit naar al onze

vrijwilligers die de zomer

aan het voorbereiden zijn.

Onze werking draait precies

rond spiritualiteit en

de manier waarop we dat

invullen maakt ons uniek.

Het heeft moeite gekost om deze weg te blijven

volgen. We werden van op afstand vaak als ‘oubollig’

bekeken. Maar wij weten wat er in Heuvelsven

gebeurt. Het enthousiasme van vele aan de

kant geschoven jongeren die er tijdens onze

kampen mogen en willen bijhoren, spreekt

boekdelen.

Mijn schoonbroer werkt voor het OCMW( dienst

beschut wonen ) van de stad Antwerpen. Hij nam

deel aan een studiereis in Italië. Met vertegenwoordigers

uit heel België gingen ze eens kijken

hoe ze daar mensen aan de rand van de samenleving

opvangen.

Wat hem het meest is bijgebleven zijn de zangtherapie

en de knutselateliers.

Zangtherapie is gewoon samen zingen. Het kanaliseert

emoties en versterkt het gemeenschapsgevoel.

Knutselen laat toe om via tekenen of schilderen

onverwerkte gebeurtenissen uit het verleden

een plaats te geven. In Vlaanderen is er veel meer

geld beschikbaar voor beschut wonen dan in Italië.

Maar de omgang tussen dienstverlener en steuntrekkende

is veel afstandelijker. Te zakelijk zelfs.

Bij de Italianen is het contact menselijker en warmer.

De kaderleden van de OCMW’s van onze grote

steden moesten naar Italië gaan om te ontdekken

dat samen zingen helend en gemeenschapvormend

werkt. Dat knutselen het evenwicht van

een persoon kan helpen herstellen. Ik heb het mijn

schoonbroer niet gezegd maar ik dacht: ‘Dat weten

we in Heuvelsven al lang. We zijn daar ook heel

sterk in en we vinden dat heel gewoon.’ Dat het

gewone als vernieuwend en baanbrekend ervaren

kan worden, blijft me verbazen. Volgens mij ligt de

verklaring hiervan in het feit dat men het verleden

vergeten is. Het gebrek aan traditie maakt dat men

dezelfde dingen steeds terug moet ontdekken. Traditie

zorgt voor continuïteit en onderhoudt het col-

“ We zijn daar ook heel

sterk in en we vinden dat

heel gewoon.’ Dat het gewone

als vernieuwend en

baanbrekend ervaren kan

worden, blijft me verbazen.


lectieve geheugen. Er is dan minder verspilling van

energie om terug uit te vinden wat al lang bestaat,

en wat neerkomt op ter plaatse blijven trappelen.

Die energie kan beter gebruikt worden om de kennis

uit het verleden te hertalen en te actualiseren.

Wie dat doet is niet ‘oubollig’ maar staat met beide

voeten in het heden, het verleden en geeft toekomst.

Daarom doen wij in Heuvelsven ‘gewoon’ verder.

In juli en augustus gaan we er weer een lap op geven...

zoals gewoonlijk.

Leo

“ Wat hem het meest is bijgebleven

zijn de zangtherapie en de

knutselateliers.“

3


Cartoon

Hans

DE

COLUMN

Hallo allemaal!

Ken je dat gevoel, zo op het

einde van het schooljaar, dat

er altijd nog van alles gedaan

en in orde gebracht moet

worden? Dat je voortdurend

vooruit aan het denken bent,

aan wat er nog moet gebeuren.

Dan zeg ik wel eens tegen

mezelf: Stop, probeer

wat meer in het “nu” te leven!

Maar daar heb je het... Heb

je ooit al wel eens proberen

te bedenken wat dat eigenlijk

is, het “nu”? Want is het nu

niet nu net voorbij? Ja, probeer

het maar eens vast te

houden, moeilijk hé, het glipt

zo door je vingers heen...

Vind je het niet eng dat alles

wat je nu denkt, voelt en

bent (en dus levensecht is!),

later alleen maar vroeger (en

dus niet meer zo levensecht,

maar enkel een herinnering)

is? ...

Houd jullie goed & tot de volgende!

Ellen Van Haegenborgh

4 Erkend door de Vlaamse Gemeenschap


De kampen

Achter de schermen van het paaskamp

________________________________

“ Het is waar wat ze in de cursus zeggen. Eerst had ik veel

stress om een liedje te zingen voor een groep. Maar eens je in

het midden staat, word je door dezelfde groep gedragen. “

______________________________________________

In de coulissen staat een groepje van ongeveer 20

kinderen te popelen om het podium te betreden.

Een achttal regisseurs treffen de laatste voorbereidingen.

Sommigen met knikkende knieën en de

vraag of het allemaal wel goed komt, andere oude

rotten in het vak, eerder benieuwd naar wat er

deze keer allemaal staat te gebeuren. Het decor:

gewoon helemaal groen geschilderd, met een grote

nagemaakte vijver in het midden die het hele

plaatje direct een speciale tint geeft!

Wanneer het stuk begint zien we de druk bij de

regisseurs lichtjes stijgen, de spanning die er al

een beetje hing neemt nog een graadje toe, maar

5 minuten later is ze volledig verdwenen wanneer

iedereen merkt dat alles op rolletjes loopt. Na een

geslaagde eerste voorstelling heeft iedereen elkaar

wat beter leren kennen en ging het publiek

helemaal uit zijn dak bij het proeven van de hapjes

die geserveerd werden tijdens de pauze door

de kersverse keukenploeg.

Enkele voorstellingen werden gevolgd door de

KENA-tv, radio ‘Mossy’ en de redacteurs van de

KENA-tijd en de resultaten daarvan belandden

enige tijd later in de bussen van iedereen die

deelnam aan deze spetterende voorstelling. Ze

bevatten ook een verslag van de voetbalwedstrijd

tussen regisseurs en enkele acteurs, die na een

gelijkstand toch werd gewonnen door de regisseurs,

het verhaal achter de moord op de kok van

restaurant ‘De Gouden Lepel’ dat de acteurs helemaal

zelf ontrafelden, reclame voor KENA, modeshows,

interviews met enkele mensen die niet altijd

zichtbaar, maar wel broodnodig waren tijdens

de voorstellingen en nog zoveel meer!

DAVID

Plots ontstaat er lichte paniek in de coulissen. Enkele

lampen begeven het en het decor lijkt direct

een pak somberder, wanneer er dan ook nog eens

een lek komt in het dak, beslissen de regisseurs

een spoedvergadering in te lassen. De acteurs die

hun verplichte pauze nemen in de loge, merken

er niets van, maar voor enkele regisseurs begint

een race tegen de klok om een ander script te

schrijven voor die namiddag, eentje dat wat meer

aangepast is aan het decor. Ondertussen worden

last-minute ook nog enkele extra decorstukken

gemaakt voor het concert die avond. Deze zijn

onmisbaar, want het avondconcert zal die dag helemaal

in het teken staan van een reis rond de

wereld.

Zoals niemand dan ook anders had verwacht, was

het een meer dan geslaagde avond. Enkel jammer

van een valse noot hier en daar, maar het publiek

was gelukkig niet te kritisch.

Op een avond wanneer er een laatste ronde gedaan

wordt om het decor te checken voor de volgende

dag, horen we een vreemd geluid. Zouden

de rekwisietendieven terug zijn? Zouden ze nu

ook nog het kleine eendje komen stelen? Of kregen

ze berouw en brengen ze een van de andere

eendjes terug? De 3 dappersten onder ons gingen

kijken… Een van onze kleine heldjes had al slapend

zijn bed verlaten en er werd snel getost wie

hem deze keer naar zijn bed moest begeleiden.

Voorzichtig. De volgende ochtend weer een stoer

verhaal meer!

Eline

5


ANIMATORENCURSUS 5-11 APRIL 2010

CURSUS ANIMATOR

Een vriendin van mij vroeg me

een tijd geleden of dat ik zin had

om mee te doen aan een monitor

cursus.

Ik moest al niet meer denken, natuurlijk

wou ik dat!

Een groep jongeren leiden leek ons

best wel tof en al gauw waren we

ingeschreven.

Eens aangekomen in Heuvelsven,

leek het alsof we in een nieuwe

wereld terecht waren gekomen,

zoveel ruimte en rust!

Iedereen kende elkaar al, maar als

nieuweling went het snel!

Na een dag kijk je al niet meer

vreemd naar de rare gewoontes,

maar doe je even lustig mee!

Zingen bij het begin van de dag,

naar de kapel gaan voor het ochtendgebed,

de vendelkreten, een

gebedje voor-en-na het eten, weer

die vendelkreten, een bonte-ring ‘s

avonds en het avondgebed waren

UITKIJKEN NAAR DE ZOMER ...

Lisa tijdens het

vierkampenspel.

zo de typische gewoontes die Heuvelsven

net Heuvelsven maken!

Zonder die gewoontes zou Kena

even goed ‘Sporta’ kunnen zijn...

Met één ding had ik het echter

lastig, de orde!

Dit is ook een zeer belangrijk ordepunt.

Thuis heb ik het daar moeilijk mee

en in Heuvelsven was dat het minst

leuke voor me.

Dit kleine aspect weegt echter niet

door op de fantastische dag die er

steeds weer opnieuw beleefd!

De cursus leek soms wat op een

doorsnee lesuur, maar meestal was

er wel tijd voor een spelletje.

Aan beweging had je ook nooit

te kort, daar zorgde volksdans,

bos-en pleinspel en de bonte-ring

wel voor!

Ik heb er heel wat bijgeleerd en me

ontzettend goed geamuseerd!

De leerstof die mij werd aangereikt,

is zeker voldoende om als

Je kiest om de stap te maken

van lid naar monitor. Je staat er

niet bij stil, je doet het gewoon...

Op monitorcursus – wel degelijk

cursus, en niet kamp – wordt het je

dan duidelijk gemaakt dat je een

hele verantwoordelijkheid hebt

aangenomen. De avondwoordjes,

de lessen... Maar tegelijkertijd

voelt het voor degenen die al een

paar jaar naar Heuvelsven komen,

als een thuis aan. ‘s Morgens en ‘s

avonds naar de kapel, de talloze

zangliederen voor en na het eten,

Saan en enkele medemonitoren

met zelfgemaakt meubilair.

animator aan de slag te kunnen

gaan, denk ik.

Ik raad iedereen die ervan

droomt om een groep kinderen

of jongeren te leiden, deze

fantastische cursus zeker aan!

SAAN

tijdens de bonteringen... Uit een

cursus van 260 pagina’s en uren

les, hebben we alles gekregen om

elf dagen in Heuvelsven door te

brengen met kinderen. Intussen

mogen we die theorie al in praktijk

brengen door de voorbereidingen.

En, hopen dat het in de zomer

ook lukt... Dat we op dagtocht de

weg vinden, dat de kinderen ons

een leuke vendelleid(st)er vinden,

dat niemand gewond raakt, ... We

kijken alvast uit naar de zomer!!

LISA

6 Erkend door de Vlaamse Gemeenschap


DE CURSUS LATEN DRAAIEN ZOALS EEN KAMP, VOND IK EEN

GOEDE VOORBEREIDING NAAR DE ZOMERKAMPEN TOE.

Ik wou graag met Pasen terugkomen

naar Heuvelsven, vermits ik niet

meer als deelnemer kon meegaan.

Bij mijn eerste kamp sprak de

sfeer mij meteen aan, maar de

cursus is iets helemaal anders dan

andere kampen die ik tot nu toe

heb ik meegemaakt. Ik heb er ook

voor gekozen, omdat het mij wel

aanspreekt om verantwoordelijk

te zijn voor een groep jongeren.

Op communicatief vlak vind ik

het ook heel goed, omdat je door

spel, sport en andere gezamenlijke

activiteiten een echte teamspirit

kan opbouwen binnen je vendel.

We kregen voldoende informatie

als basis voor een goede tijdvulling

door jongeren te amuseren op een

leuke manier. Bij de meeste dingen

kende ik al wat basisrichtlijnen en

zo, maar ik vond het interessant

om bepaalde zaken toch eens van

dichterbij te kunnen meemaken en

te kunnen bijleren. En vooral ook

hoe men met zaken moet omgaan.

Je kunt bijvoorbeeld door heel snel

kleine probleempjes op te lossen,

grote problemen vermijden. Iedereen

van ons is anders en door er

goed mee om te gaan, kan het heel

leuk worden. Je moet ook evenveel

aandacht hebben voor de jongeren

die het iets moeilijker hebben. Wanneer

je ziet dat bepaalde jongeren

iets niet leuk vinden, moet je ook

tijd maken voor wat deze personen

wel goed of beter kunnen. En hen

proberen aan te sporen toch mee te

doen.

De cursus laten draaien zoals een

kamp, vond ik een goede voorbereiding

naar de zomerkampen toe.

Zo weet men bijvoorbeeld voor

nieuwkomers onmiddellijk hoe het

er aan toe gaat bij ons in Heuvels-

ven, maar ook voor degene die al

eerder kwamen. Soms was het toch

wel spijtig dat we niet actiever bezig

waren, maar ik had niet het gevoel

dat het er aan toeging zoals op

school, omdat we veel praten en zo

toch nog alle lessen te zien kregen

en er was ook genoeg afwisseling.

De leukste momenten vond ik de

lessen dans, (bos)spel, het kikkerspel

in de avond, atelier en de

wandeling tijdens oriëntatie in de

buurt van het domein. Omdat je

dan actief bezig was, waar ik heel

veel van kan genieten en wat ik

toch ook wel heel belangrijk vind.

Alleen spijtig dat er niet wat meer

vrije tijd was, maar dat begrijp ik

wel. Anders kon men niet alles aan

bod hebben laten komen wat we

moesten gezien hebben. Ik vond

de lessen over het algemeen heel

goed. De bonte ringen vond ik ook

heel gezellig, omdat we dan nog

eens met de hele groep gezamenlijk

iets deden. Het avondwoordje vond

ik ook altijd meegenomen. Men gaf

je iets mee om over na te denken,

zodat we ook wel weten waar we

mee bezig zijn en hoe de mensen

van tegenwoordig met de dingen

omgaan. Je kunt dan eens stilstaan

jezelf of bij nadenken waarom mensen

iets doen of zo zijn.

Iets dat ik spannend ga vinden deze

zomer is, hoe jongeren over je gaan

denken als je hun vendelleider bent.

Dat jongeren met problemen dit

tegen jou komen zeggen en hoe

je daarop gaat reageren. Ik kijk

er naar uit om de jongeren op een

goede manier een leuke vakantie te

bezorgen.

DAVID

CURSUS UITDIEPING

Hey ik ben Jolien en ik heb

dit jaar mijn uitdiepingcursus

gevolgd. Ondanks dat we maar

met 5 waren heb ik me enorm

goed geamuseerd. Met 5 een

cursus volgen heeft wel zijn

voor en nadelen. Een nadeel

was bijvoorbeeld dat we met

te weinig waren om alleen met

onze groep sport te volgen

maar daar hadden ze een

oplossing voor: we mochten

samen met de hoofdanimatoren

sport doen. De bedoeling van

uitdieping is dat je meer bagage

krijgt en je verder te vormen

en dat is de instructoren bijzonder

goed gelukt, zo hebben we

kennis mogen maken met ‘new

games’ (bijvoorbeeld originele

spelen een beetje vervormen

zodat er geen winnaar en geen

doel meer is). Maar ook nog

vele andere leerrijke lessen

die allemaal zeer interessant

waren op hun eigen manier.

In onze week mocht de hele

uitdiepingsgroep (ja, wij met 5)

gaan mountainbiken samen met

de instructor van oriëntatie ,

namelijk Jochem. Dit vond ik het

leukste moment omdat je dan

als groep sterker komt te staan

en je je echt heel vuil mocht

maken. Maar eigenlijk waren

alle cursussen even plezant. Ik

wens jullie allemaal veel plezier

deze zomer op alle kampen.

Groetjes en dikke kus.

JOLIEN

7


CURSUS HOOFDANIMATOR

Wanneer er iemand gezocht

wordt om voor het Kenavenster

te schrijven, geef ik mij vaak

vrijwillig op. En toch, om zo plots

de juiste woorden te vinden om

een, alweer schitterend kamp

te beschrijven… Het blijft echt

moeilijk! Eerlijk gezegd, toen ik

naar Heuvelsven vertrok om de

cursus hoofdanimator te volgen,

dacht ik dat de cursus hoofdanimator

dezelfde functie had als die

van uitdieping. Ik dacht dat het

een week les was die onze vorige

cursus(sen) zo wat zou aanvullen.

Het is echter veel meer dan

dat! En daar verschoot ik nogal

van. Als hoofdanimator krijg je

veel meer verantwoordelijkheden.

En er werd regelmatig gesproken

over ‘als adjunct of kampleiding

kan je zo of zo reageren…’. Oh

damn, dat was ik vergeten… met

je attest hoofdanimator kan je

elk ogenblik gevraagd worden

om adjunct en op latere basis

ook kampchef te worden. Natuurlijk

sta ik daar voor open, ik

heb zeker en vast de bedoeling

om me verder in de werking van

Heuvelsven te nestelen en er zo

lang als ik kan en mag te blijven

komen. Maar het klinkt best eng,

tenslotte is het nog maar 2 jaar

geleden dat ik animator werd.

Vraag mij echter of ik die afgelopen

2 jaar (3 cursussen) veel

heb bijgeleerd, en ik bevestig

volmondig JA! Ik kan me geen

factor bedenken die de afgelopen

jaren zo’n grote invloed op mij

heeft gehad. Als animator werd

ik zo ongeveer verplicht om een

stevige basis zelfvertrouwen op

te bouwen, want simpel is het

niet om je tegenover leeftijdsgenoten

te zetten en hen te doen

luisteren. Ik heb als animator

veel fouten gemaakt, net als elke

beginneling. Tijdens de cursus

uitdieping kon ik mijn beetje ervaring

vergelijken met de leerstof

en de nieuwe tips die we kregen.

Tijdens de lessen kon ik steeds

een voorbeeld vinden uit mijn

stage en dan bedenken; ‘Aah,

zo zal ik het volgende keer beter

aanpakken!’ En geloof me, dat

doet veel!

Twee jaar animator waarin ik vijf

kampen leiding heb gestaan, zowel

bij -12, +12 als winter zijn al

voorbij. En toch stond ik verbaasd

van de hoeveelheid ervaring die

ik nog moet opdoen. Nog steeds

was er nog zo veel om te ontdekken.

Ik heb tijdens de cursus

hoofdanimator dan ook ontzettend

veel bijgeleerd, nog meer

dan bij de vorige twee cursussen.

Ik zou ook absoluut niet kunnen

kiezen als ze mij vragen achter

de mooiste herinnering uit de 3

afgelopen paascursussen. Dat

zelfvertrouwen dat ik heb opgebouwd

als animator, de ervaring

die ik bij elkaar heb gesprokkeld

en heb vergeleken tijdens

de uitdieping of die geweldige

hoop belangrijke informatie die ik

afgelopen week gekregen heb als

hoofdanimator – in spé… Ik vond

alle drie de jaren SCHITTEREND!

Ik kan er dan ook geen andere

woorden voor verzinnen. Vooral

zal ik alle mensen steeds bij me

dragen die ik de afgelopen jaren

heb leren kennen, en hopelijk ook

al diegenen die ik nog zal mogen

leren kennen.

Een hele week heb ik gelachen en

gegierd met de hoofdanimatoren

(Elke, Kathleen, Maud, Julien &

Joris) en ondanks de variëteit in

onze groep vulden we elkaar elke

dag opnieuw perfect aan.

De nieuwe lichting animatoren,

dat zag ik direct, wordt gegarandeerd

een geweldige ploeg nieu-

we monitoren. Ik heb ze de hele

week van dichtbij mogen bezig

zien. Ze zijn sociaal, gemotiveerd,

klaar om op kamp te vertrekken!

Eén van de animatoren die voor

de allereerste keer meeging zei

de tweede dag: “ ‘s Avonds wou

ik nog even wat napraten, maar

iedereen zweeg en ik voelde dat

ik ook moest zwijgen. En dat zat

juist! Dat voelde goed!’. Ik was

onder de indruk dat iemand al

van de tweede dag zich zo kon

inzetten! Ik ben er van overtuigd

dat ze het allemaal schitterend

zullen doen deze zomer en wens

hen dan ook ontzettend veel succes!

Eens thuis gekomen is het altijd

moeilijk om opnieuw over te

schakelen naar de gewone gang

van zaken. Aan tafel op kamp

hadden we het er wel eens over.

We spraken over ‘het zwarte gat

na een kamp’. En effectief, thuis

heb ik me in de zetel laten zakken

en was ik niet om aan te spreken.

Ik was al gauw benieuwd naar de

foto’s op facebook en de gesprekken

op msn met al diegenen die

mee op kamp waren. En de rest

kon me niet veel schelen. Na elk

kamp echter voel ik weer een

verandering, zowel bij mezelf

als bij de mensen rondom mij.

Mij werd gezegd; “Elke keer laat

je een stukje van jezelf achter

in Heuvelsven.” en daar ben ik

het absoluut mee eens, maar ik

neem ook elke keer een stukje

van Heuvelsven mee naar huis.

En eens thuis begin ik af te tellen

naar de volgende keer dat ik weer

terug vertrek.

Dank jullie allemaal voor een

alweer prachtig kamp!

8 Erkend door de Vlaamse Gemeenschap

JULIE


Wist-Je-Datjes

... de cursus uitdieping een actieve bedoeling is.

... zij niet veel in hun lokaal zaten.

... geen nieuws hopelijk goed nieuws is.

... er een toffe nieuwe lichting animatoren is.

... we met deze ani’s de wereld aankunnen.

... deze ani’s liedjes durven te zingen voor een

grote groep.

... Evert deze liedjes een extra ‘touch’ wil geven.

... Evert een levende klarinet is.

... hij daarom niet meer te houden is bij Latijns-

Amerikaanse muziek.

... de keukenploeg bangelijk is.

... het vorige wist-je-datje (denkt de redactie) geschreven

is door iemand van de keukenploeg zelf.

... de keuken in jaren niet meer zo proper geweest

is.

... kasten, tegels, buizen, goten en de bodem van

de lift als ware het met een tandenborstel uitgekuisd

zijn.

... riddervlag een topspel is.

... de animatoren drie soorten spelen kenden.

... dit vlaggestok, zakdoek leggen en kat en muis

waren.

... ze er nu tienduizendkeer zoveel kennen.

... Dieter hard moest roepen tijdens de speluitleg.

... David het spel toch begrepen had.

... deze twee niets met elkaar te maken hebben,

hoewel David vond van wel.

... de cursus animator soms op school leek.

... dit gelukkig niet voor alle vakken zo was.

… David zich gedragen voelde door de groep eens

hij in het midden van de kring stond.

... zingen in groep of een spel uitleggen niet zo

makkelijk is.

... zij die dachten dat ze het konden dit vaak nog

het moeilijkst vonden.

... Maxime zich goed kan inleven als Belgische

koning.

... Sissi de tomaat zag hangen.

... de hoofdanimatoren veel te vertellen hadden.

... zij vinden dat ze allemaal tof zijn.

... perfectie niet bestaat, maar Joris’ chiro Fonske

wel.

... de hani’s graag de cross lopen.

... ze 1 toertje veel te weinig vonden.

... enkele instructoren dan gewoon meer toertjes

liepen.

... ze dan niet meer uit hun stoel geraakten.

... Elke haar bomma-avond van twee jaar geleden

echt geweldig vond en dit dan ook op elk moment

van de dag liet merken.

... Julie heel trots was op haar poppenkastdecorstraat

in perspectief.

... Julie erg veel van ‘High School Musical’-muziek

houdt en deze heel de dag door zingt.

... Julie niet met twee –l’en geschreven wordt.

... dit in het vorige Kenavenster wel gebeurd is.

... dit volgens Hans het koninklijk meervoud is.

... de redactie soms gekke dingen doet.

... Julien erg gemist wordt.

... hij onder druk werd gezet om te gaan snowboarden.

... hij natuurlijk op kamp wilde blijven.

... Maud geobsedeerd is door Afrikaanse liedjes.

... je volgens haar met Afrikaantjes ‘alles’ kunt

doen.

... de gsm van Sissi vluchtgedrag vertoonde.

... ze er ons toch van verzekerd heeft dat hij haar

graag ziet.

... de opruim van het kamp zo goed verlopen is

dat er bijna een werkweekend is uitgespaard.

... er op het einde van het paaskamp zelfs tijd was

om het mos van de trappen te steken en bladeren

tegen de gevels van de gebouwen weg te rijven.

... we hopen dat de wind goed zal staan de volgende

weken.

... we hiermee bedoelen dat de wind de bladeren

niet terug tegen de gevels mag waaien.

... een kampvuurkring zonder bladeren er meteen

veel deftiger uitziet.

9


... Jorre een echte steracteur,

sterartiest is.

... hij gevolgd werd door de

andere vrouwelijke hoofdanimatoren.

... Evert de toekomst kan

voorspellen.

... Lisa haar schoen een verre

reis gemaakt heeft.

... Hani Koeni toch geen canon

is.

... Wouter meteen aanvoelt

wat vals en goed klinkt.

... ‘On a la mer’ niet de woorden

‘sommes’ bevat.

... er wel het woordje ‘nous’

in voorkomt, maar dat niet de

opgave was.

... je in dat geval ‘nous na ni

nee, na ni nous na na ni nee’

zou kunnen zingen.

... Tiramisu tekenen iets voor

universitairen is.

... dat tiramisu raden niet

makkelijk is.

... Tiramisu blijkbaar uit Italië

komt.

... Margot voor een hele tijd

geen melkbussen meer kan

zien.

... je er nog enkele terugvindt

in de kelder.

... die een poppenkast vormen.

... volgens de hani’s er een

schitterende nieuwe lading

ani’s zijn die het volledig in de

vingers hebben.

... bewust verloren lopen

moeilijk is.

... Jochem als kersverse instructor

oriëntatie toch hard

zijn best had gedaan.

... het met Jochem altijd wel

een beetje verloren lopen is.

... Maud veel moet kakkewieten.

... Kathleen kwaad was omdat

haar Nutella (nvdr: die strikt

genomen helemaal niet van

haar is) gestolen (nvdr: geruild)

werd.

... pippen en kakewieten de favoriete

woordjes van de hani’s

waren.

... deze door Maud geïntroduceerd

zijn.

... Hilde er werk mee zal hebben.

... Kathleen en Maud elkaar

uitscholden op het Wist-jedatjes

blad.

... er in Spanje kaas met wormen

bestaat.

... Eline daar grote fan van is.

... Leo graag zijn spaghetti

zonder groentjes wilt.

... dit een recept van zijn moeder

is.

... sommigen het daar eens

mee zijn.

... anderen ook niet.

... Jasmien Leo’s thuisbasis

daar nog eens van op de

hoogte stelde.

... de zwarte lijst weer een

beetje langer geworden is.

... Joke goede contacten heeft

met ‘Rodekruismensen’.

... Dit volgend jaar mogelijkheden

biedt.

... Geert en zijn financiën eens

iets zot gaan kunnen doen.

... Marie-Jeanne ‘Ja’ zei op de

parking.

SCHRIJF ALVAST IN JE

AGENDA ...

25 september 2010

Kenafeest!

Een feest voor jong en oud(er)

dat ook dit jaar weer de moeite

wordt.

Een officiële uitnodiging volgt.

Cryptonet werkt

momenteel aan

een nieuwe Kenasite.

Deze zal

in de loop van

september online

staan.

“Wist-je-dat ... Evert

een levende klarinet

is. ”

10 Erkend door de Vlaamse Gemeenschap


Bestuurlijk

CONTACT

Op de Algemene Vergadering van 28 februari 2010

werd een nieuwe Raad van Bestuur verkozen. Op

de bestuursvergadering van 29 maart werd de

volgende taakverdeling overeengekomen. Je vindt

meteen ook de contactadressen van de verschillende

werkgroepen. Heb je specifieke vragen of

voorstellen voor een bestuurslid, voor het bestuur

in het algemeen of voor een werkgroep, kan je die

steeds doorsturen.

Gelieve zoveel als mogelijk deze adressen te gebruiken

wanneer je met een werkgroep van het

bestuur wilt communiceren! Zo worden de mails

immers meteen op de Kena-server bewaard wat

administratief bijzonder handig is.

Voor algemene administratieve zaken (bv. inschrijvingen)

blijft het e-mailadres van Marie-Jeanne

(info@kena.be) gelden. Om het hele bestuur te

contacteren kan je bestuur@kena.be gebruiken.

Annoncekes

‘Lief en Leed’

We melden u graag de geboorte van Klara,

de eerste telg van Ellen Devriendt en Wouter

Bossuyt. Een dikke proficiat!

Klara, Ellen en Wouter in Heuvelsven tijdens

een werkdag in juni.

Peter Vermeiren, vader van Merel en Evert,

en trouwe Kena-kok, heeft afscheid moeten

nemen van het leven op 24 mei 2010.

Kena steunt de familie en vrienden met een

wens van sterkte.

MAROKKOPROJECT 2010

Voorzitter Leo JACOBS

voorzitter@kena.be

Secretariaat Maxime PENEN

secretariaat@kena.be

Financiën Geert VAN DE LAAR

financien@kena.be

Materiaal Geert VAN DE LAAR

materiaal@kena.be

Initiatieven Veerle VAN BRABANT

initiatieven@kena.be

Publicaties Hans JACOBS

publicaties@kena.be

Promotie Eline MORTELMANS

promo@kena.be

Kampleiders Hilde VANDEWAL

kampleiders@kena.be

Kadervorming Elke JACOBS

kadervorming@kena.be

Internationaal-nationaal Joke VAN DOOREN

internationaal@kena.be

nationaal@kena.be

“Van 4 tot 14 juli

2010 trekken 8 animatoren

van KENA

naar Marokko voor

een uitwisselingskamp.

Elke dag zullen

ze een korte impressie

inspreken op

een babbelbox die

je 24/24 kan bellen.

Benieuwd naar hun

avonturen? Bel dan

naar 0900-10020

(0,45 euro per minuut).

De code die

je moet doorgeven is

6231.

Deze animatoren zijn

nog op zoek naar

kinderkleding in alle

maten en schoolmateriaal.

Zijn jouw

kinderen uit hun kleren

gegroeid? Heb

jij nog een rugzakje

van vroeger dat je

niet meer gebruikt?

Bezorg het hen! Je

kan het materiaal afgeven

aan Andreas,

Lars, Veerle Van

Brabant, Eline Mortelmans,

Lore, Julie,

Karolien of Joke. Je

kan ook een mailtje

sturen naar internationaal@kena.be.

Shokran!”

11


DE GENEESHEREN VAN DE KENA UNIT DILSEN-STOKKEM

GESPECIALISEERD IN PROEVEN, ZOEKEN

GEZONDE MANNELIJKE EN

VROUWELIJKE VRIJWILLIGERS

TUSSEN 16 EN 95 JAAR VOOR DEELNAME AAN EEN MEDISCH EXPERIMENT

VOORWAARDEN:

• leeftijd tussen 16 en 95 jaar

• in het bezit zijn van een animatordiploma

• normale lichaamsbouw (BMI < 30 kg/m²)

• medicatiegebruik is toegestaan

• geen drug-, cafeïne- of alcoholmisbruik

• u slaagt in het vooronderzoek voorafgaand aan de studie

http://www.quizmaken.be/kena-experiment

VOOR DE STUDIE BE-80-1090971:

De studie loopt over een periode van 3 dagen en 2 nachten verblijf in de unit. De

periode loopt van 22 (19u) tot 24 (11u) oktober 2010.

WIJ BIEDEN:

• een aangename sfeer tijdens uw verblijf

• een studie die is goedgekeurd door een Medisch-Ethische Commissie

• gratis opvolging onder de strengste voorwaarden inzake kwaliteit en veiligheid

INTERESSE?

Voor meer informatie kan u ons ook contacteren via e-mail:

kenaexperiment@gmail.com. Uw reactie op deze advertentie geeft enkel uw interesse

aan om informatie in te winnen en verplicht u noch ons tot inschrijving of (aanvaarding

van uw verzoek tot) deelname.

Nadat u bent ingeschreven voor bovenvermelde studie, zullen uw persoonlijke gegevens

worden opgenomen in de databank van KENA. In overeenstemming met de Belgische

Wet op de Privacy van 8 december 1992 en latere zullen uw gegevens vertrouwelijk

worden behandeld en hebt u recht op toegang en correctie van deze gegevens.

ADRES:

JVC Heuvelsven

Heuvelsven 1

3650 Dilsen-Stokkem

Bezoek ook onze website:

Zin om mee te werken aan de volgende uitgave van het zangboekje? Heb je toffe pleinspelen,

bosspelen of vendelvergaderingen meegemaakt deze zomer? Schrijf je graag en

wil je met jouw talent, Kena vooruit helpen? Mail naar publicaties@kena.be.

12 Erkend door de Vlaamse Gemeenschap


Vorming

EEN GOED IDEE HOEFT NIET

VERLOREN TE GAAN

Deze zomer, op kamp met (ervaren)

animatoren en hoofdanimatoren, is het

perfecte moment om je vaardigheden

in het jeugdwerk verder te ontwikkelen.

Theoretische info is belangrijk en

kan heel hulpvol zijn bij het maken van

een spel of het omgaan met een ‘moeilijk

kind’, maar nu is het tijd voor de

praktijk. Vraag raad aan je medeleiding

of kampchef als je ergens niet zeker

over bent, vertel het tegen iemand als

je vindt dat hij iets goed heeft aangepakt

en durf nogmaals proberen, ook

al was je vorige poging niet zo goed,

want al doende leert men.

Geef het beste van jezelf en steel met

je ogen, want een goed idee gaat nooit

verloren!

OP KOMST ...

Enkele instructoren op een rijtje ...

Hoofdanimatoren met hun geliefde handballen ...

Ravottende uitdiepers ...

13


Er rond

HUP MET

DE BEEN-

TJES: DE

FIETSTOCHT

Met het zonnetje in het gezicht

vertrokken we, elf sportieve

Kenamonitoren ‘s morgens in

de vroegte, richting Heuvelsven.

Sommige onder ons waren

-jammer genoeg- vergeten

hoe koud het zo vroeg op

de fiets wel niet aan je tenen

kan zijn (en wensten dat ze

een extra paar sokken hadden

aangedaan). Al een geluk

waren er twee broers zo slim

geweest om zichzelf van handschoenen

te voorzien, bravo

(en dat nog wel eind april)!

Maar voor de rest was er geen

gezeur hoor, want onze wangetjes

stonden in een mum van

tijd roodgloeiend. Ja hoor, we

hebben goed doorgefietst! Ze

zeggen dat we net geen records

hebben gebroken, maar

‘t scheelde toch niet veel. En

dat ondanks de wegomleggingen.

Hoeveel wegomleggingen

er van Boechout naar Heuvelsven

zijn? Wie zal het zeggen

(we zijn de tel kwijtgeraakt),

maar we hebben ze allemaal

gehad!

Enkele tips om een wegomlegging

te slim af te zijn:

1. Fiets rond de berg zand in

plaats van eroverheen.

2. Staat er een hek, probeer

eens: misschien gaat het wel

open!

3. Wil het niet open gaan, ga er

dan omheen.

4. Lukt dat ook niet, fiets dan

terug.

5. Tenzij... KENA-power je fiets

over ‘t kanaal doorgeeft!

6. Van bruggen zijn we ook

niet bang (bij autosnelwegen

wordt er natuurlijk wel voorzichtigheid

vereist).

Verder waren er nog een heleboel

gepimpte fietsen, fluit- en

belspelletjes, een winner & loser

T-shirt, het originele takjes

doorgeefspel en een heleboel

bellenblazen. Als ultieme afsluiter

na een dag vol vermoeide

spieren en verbrande billetjes,

speelden we een ‘übergraaf’

sollicitatiespel. Een tot in de

puntjes voorbereide zotte chaos

(waterdrinkers versus glazenvullers,

rommelmakers en

stakers versus ordehandhavers

en een subtiele complimentjes

maker), behalve in de wachtkamer,

daar was alles (of toch

bijna alles) stil!

Tot slot nog even vermelden

dat de ruiten van het centrumgebouw

blinken...

Bedankt, geweldig fietscomité

voor de inzet en overgave die

jullie in deze fijne fietstocht

staken!

DE AVONDACTIVITEIT TIJDENS DE FIETSTOCHT HAD

IETS MET BEROEPEN TE MAKEN. EEN INTERIMKAN-

TOOR STELDE DE JUISTE VRAGEN.

14 Erkend door de Vlaamse Gemeenschap


@Marokko

Vandaag 27 mei 2010 is het…

Nog 38 dagen,

Oftewel nog 900 uur,

Oftewel nog 54000 minuten,

Of een ruwe schatting van

zo’n 3 miljoen seconden,

En dan is het zover!

Dan vertrekken wij voor een

nieuwe, leerrijke ervaring in het

cultuurrijke Marokko!

De afgelopen maanden hebben

we er hard voor gewerkt. We

hebben vergaderd – we hebben

een vruchtbaar voorbereidings-

weekend gehouden op het gezellige

Kot van Lore – en we hebben

tal van succesvolle benefietactiviteiten

gehouden.

Ze kwamen uit het noorden - die

enthousiaste vrijwilligers - en

door de vrieskou gingen zij van

deur tot deur om het prachtige

lied te verkondigen aan de bewoners

van Boechout. Na een

frisse maar sfeervolle avond door

de verlichte straten, hadden zij

dankzij de steun van de dorpbewoners,

een mooie startsom samen

gekregen die het begin werd

van de reeks succesvolle bene-

PAASKAMP -12

fietactiviteiten!

Niet zo heel veel later verzamelden

onze enthousiaste Marokko-gangers

zich ten huize Van

brabant. We werden ondergedompeld

in het geheime recept

van de heerlijke en beruchte tiramisu!

En dat kan je wel vrij letterlijk

nemen want het hele huis

stond op zijn kop, iedereen wou

wel zo’n smakelijke portie kopen!

Ook Rode Kruisstickers en snoepzakjes

werden naar jullie hoofden

geslingerd. Met onze 1400

stickers op drie dagen, hebben

we net geen Boechouts record

Fietstochtimpressie

© Trijn

gebroken! En dat alles deden we

met zeer veel plezier!

Ons hoogtepunt, echter, was

toch wel de Marokkaanse Eetavond

waar jullie allemaal massaal

op vertegenwoordigd waren!

Het werd een groot feest met een

gigantische afwas-afterparty als

gevolg.

En natuurlijk, dit alles had niet

mogelijk kunnen zijn zonder de

hulp van de geweldige vrijwilligers

en van jullie natuurlijk, die

ons bij elke actie zo gesteund

hebben! Merci!

Julie Van Dooren

15


Geen Idee?

Ingeklede wandeling

“Een topper van mijn voorbije

kampen bij -12 was steeds de ingeklede

wandeling”

Op een dag loopt er een prins over

het domein. De kinderen komen

hem tegen en de prins vertelt dat

hij hulp nodig heeft. Een prinses

is ontvoerd door de draak! Hij wil

haar bevrijden want dan mag hij

met haar trouwen. Uiteraard willen

de kinderen de prins helpen

en ze gaan mee op pad. Onderweg

komen ze een kruidenvrouwtje

tegen. Het vrouwtje heeft een

grote ketel met speciaal zeepsop.

De kinderen krijgen van het oude

vrouwtje een staaltje van haar

brouwsel (een filmroldoosje).

Met een ijzerdraadje moeten ze

een ringetje vouwen om zeepbellen

te kunnen blazen. Dit was

volgens het vrouwtje de perfecte

manier om het vuur uit de bek

van de vuurspuwende draak te

blussen! De kinderen gaan verder

op pad met de prins. Plots

staat op het midden van de weg

een minstreel te zingen. Hij verwelkomt

de kinderen en leert hen

een speciaal slaaplied. Hiermee

kunnen de kinderen de gevaarlijke

draak in slaap wiegen. Met de

twee wapens op zak trekken de

prins en de kinderen verder. Dan

kruist een jonkvrouw hun pad.

Zij leert de prins en de kinderen

hoe ze een prinses moeten begroeten

en aanspreken (ook héél

belangrijk voor eens is de draak

overwonnen!).

Na een lange tocht (figuurlijk)

zien de kinderen en de prins de

draak (iemand die erg snel kan

lopen, de kinderen mogen je niet

kunnen pakken!!) af en toe in

de verte in het bos. Ongemerkt

zet de draak enkele kinderen in

de achterhoede in vuur en vlam

(smeert rode verf aan de kinderen

en verdwijnt snel weer).

De prins wijst de weg naar het

kasteel (het speelbos van As).

Daar zit de draak voor het doolhof

waar hij de prinses gevangen

hield. Met behulp van de kinderen

slaagt de prins erin om de

vuurspuwende draak zijn vuur te

blussen en hem in slaap te zingen

(Let op dat de kinderen de

draak niet te veel pijn doen! Ze

zijn immers al erg opgehitst en

de meeste gaan helemaal op in

het verhaal). Vervolgens wordt

de draak wakker en begint te

huilen: hij had de prinses ontvoerd

omdat hij zo eenzaam was

en graag een vriendje had. Uiteraard

krijgen de kinderen medelijden

met de draak en na de picknick

en wat spelen in de speeltuin

mogen de draak, prins en prinses

mee naar Heuvelsven.

Een andere mogelijke inkleding:

De kinderen kwamen verdrietige

kabouters tegen, wiens huisjes

kapot waren gemaakt door een

trol. Elke kabouter die ze op hun

weg tegenkwamen, moeten ze

op een of andere manier helpen.

De kabouters sluiten zich aan bij

de groep. Na een tijdje rijpt het

plan: een kabouter opperde het

idee om de trol (die zich net als

de draak af en toe wel eens vertoonde)

in de val te lokken. We

spanden een touw over de weg

en verstopten ons langs de kant

van de weg (= wandelpad). Iemand

lokte de trol door hem te

roepen, uit te dagen en te gaan

lopen, zodat de trol hem achtervolgde

tot hij in onze opgezette

val liep. We vingen de trol (let

weer op dat de kinderen hem niet

al te hardhandig aanpakken). We

bonden hem vast met het touw

en nemen hem mee. Op de weg

hielden we een auto tegen en

vroegen de inzittenden of ze de

trol naar de gevangenis wilden

voeren. De mensen namen de

trol echt mee en we zagen hem

nooit meer weer.

Ellen Devriendt

16 Erkend door de Vlaamse Gemeenschap


Lekkere oriëntatie (+12 en -12)

Wat? Ja, met -12 kan je op oriëntatie gaan en een

leuke manier om dit te doen is met een snoepsaté.

Je kiest een aantal verschillende snoepjes uit en

geeft aan elk snoepje een betekenis bv: een rode

beer= rechts, een spinnetje= rechtdoor, een colaflesje=

links en een kers= terugkeren. Je stippelt

je tocht uit (en je wandelt hem eens op voorhand)

en je schrijft voor elk kruispunt op wat je doet

Uit de oude doos

2010. Jaarlijks wordt er in deze

tijd meer dan 4 exabytes aan

unieke informatie opgeslagen op

servers. Dat is meer informatie

dan wat er wereldwijd de voorbije

5000 jaar opgeslagen is. Ook

Kena laat meer en meer digitale

sporen na. Oude foto-albums van

deelnemers, een facebookgroep

van oud-Heuvelsvenners (uiteraard

in het Frans), ...

De vader van Jeroen Hendrickx

maakte enkele jaren geleden

filmpjes van een zomerkamp.

Deze dateren van 2003 tot 2005.

Misschien is dit nog niet echt de

oude doos, maar alles evolueert

tegenwoordig zo snel, dat

je meteen ziet dat Kena op die

6 jaar niet heeft stilgestaan. We

vonden het de moeite dit werk

niet verloren te laten gaan en

hebben de filmpjes op ons Kena-

Youtubekanaal gezet.

© 2010 YouTube

http://www.youtube.

com/KenaPromo

Of zoek: ‘Kena Heuvelsven 2004’

en ‘Kena Heuvelsven 2005’

Meteen nadat het filmpje op

Youtube stond werd er door een

wildvreemde(hierna RFP genoemd),

die ooit in Heuvelsven

geweest was, gereageerd. Een

oud spookverhaal uit de oude

doos? Een deel van de conversatie

ging zo ...

RFP: In de slaapzaal van de

jongens he? daar zit een klein

jongetje ik schat 9 jaar en die

huilt dus altijd, nou ja, niet

altijd, maar dan kijkt hij op en

dan denkt hij; hey! ik heb bloed

op mijn vinger.. en op dat moment

verdwijnt ie, en dan gaan

we douchen en dan zit er bloed

op de douchegordijnen.. dat ene

kruis he, bij de kruisweg, daar

moet je gewoon NIET om 5 voor

12 ‘s nachts komen, dan komt

‘Jeu’ tevoorschijn en dan krijg

je geen adem meer! dus kijk uit

daar!

(rechts,rechtdoor,…). Vervolgens prik je de snoepjes

die je nodig hebt in omgekeerde volgorde op

je saté, zodat het eerste snoepje dat je er af haalt

bij het eerste kruispunt hoort. Let er wel op dat

je goed aanduidt wat de juiste manier is om je

saté vast te houden. Smullen (en niet verdwalen)

maar!

Jochem Machiels

TIP: Nog op zoek naar een atelier voor op kamp.

Check http://www.youtube.com/kenapromo

Sprookjestocht, 1ste periode -12 (2005)

RFP: Jullie kennen de legende

van ‘Jeu de Teums?’ Hij is daar

echt, wij zijn daar op schoolkamp

geweest en aan de ene

kant van het meer, zagen we

flitsen, en toen zagen we hem.

Er zijn daar meerder geesten.

shhans @RFP Ik kom daar

al wel een tijdje. Ik ben hem,

voorlopig, nog niet tegen gekomen.

De legende is me onbekend.

Als ik hem ontmoet, doe

ik hem vast en zeker de groeten.

Het is er alleszins zalig in

de zomer. Bij onweer trekt het

ven bliksems aan. Dat heb ik al

wel mogen zien.

Enkele instructoren beweren al

geruime tijd dat ze in de bocht,

als je naar de refter gaat, geesten

kunnen voelen. De redactie

is er eens een dag gaan zitten en

heeft geen contact kunnen leggen.

Zoals goede journalistiek

betaamt gaat het onderzoek deze

zomer verder. De eerste die ons

een Heuvelsvengeest in een fles

bezorgt krijgt een grote prijs!

Hans

17


Zoek de zeven verschillen. Een geoefende zoeker vindt er miscchien wel acht.

De speelhoek

Achtergrond bij de foto: Enkele enthousiaste uitdiepers kunnen hun enthousiasme niet onderdrukken

tijdens een les avondtechnieken van Eline.

18 Erkend door de Vlaamse Gemeenschap


Vrij podium

KENA,

_________________________

Knikkende knieën. Het zou de titel kunnen zijn van

een nieuw Suske&Wiske album. Doch, helaas. Het

was één van de vele symptomen der nervositeit die

mijn lichaam op die ochtend rijk was. Eén van de

vele, absoluut, want ook mijn hartslag daverde op

Haïtiaanse wijze ter hoogte van mijn adamsappel.

Genoeg gezwam. (jawel, ik koester mijn jeugd:

Leve Willy Vandersteen!) Deze column beoogt namelijk

een heel ander doel dan het voorgaande gezwets.

Het zit namelijk zo: terwijl ik deze column schrijf,

zit ik op de trein. In onze tijden van eeuwige mobiliteit

en allesomvattende bereikbaarheid lijkt dit

weliswaar niet bijzonder, toch is de inhoud van mijn

hersenpan dit wel. Terwijl een Franse locomotief

voorbij snelt, tot groot jolijt van het Nederlandse

jongetje tegenover mij, rakel ik namelijk herinneringen

op aan mijn allereerste Kena-Kamp.

Zoals ik in de eerste paragraaf reeds uitvoerig heb

beschreven was de ochtend van vertrek doorspekt

met gierende zenuwen. Het zat namelijk zo dat ik

gedurende mijn bijna 21-jarige bestaan nooit deel

had uitgemaakt van een dergelijk verenigingsleven.

Enerzijds omwille van het feit dat sport mijn

voorkeur genoot tijdens elke vrije moment, anderzijds

doordat de lokale jeugdverenigingen bij mij in

de buurt voornamelijk dienen als afzetmarkt voor

de plaatselijke brouwers.

Maar Kena is, uiteraard, anders. Dat had ik reeds

opgemaakt uit de talloze promovergaderingen

waarbinnen ik de liefde van mijn leven bijsta met

mijn ingeplante ideeënbus. Samen sterk! Een leuze

die misschien iet of wat cliché en ingeblikt klinkt,

maar eenmaal op het domein, omringd met de

collegae leiding en de dolenthousiaste kinderen

besefte ik pas daadwerkelijk de kracht van deze

twee allitererende woorden. Een ik-persoon is totaal

irrelevant tijdens de bruisende activiteiten. Het

draait allemaal om het geheel, en de dynamiek om

samen een doel te bereiken. Het klinkt zwaar en

diepgaand, maar dat is het absoluut niet. De mens

is van nature een kuddedier, en bij Kena begrijpt

men maar al te goed dat een deugddoende dosis

‘fun’ maar al te vaak ontbreekt in onze jagende

samenleving.

Een uitvoerig verslag van alle originele activiteiten

en spetterende spelen zou mij te ver leiden. Bovendien

zouden woorden enkel afbreuk doen aan de

pracht van mijn herinneringen. Geen enkel woord,

hoe krachtig en weelderig ik het Nederlandse vocabularium

ook vind, zou de sfeer kunnen schetsen

zoals ik ze ervaren heb. Mijn verwachtingen werden

ruimschoots overtroffen, en mijn god, wat kan

een kind dankbaar en liefdevol zijn. Kena staat,

met andere en samenvattende woorden voor iets

hoogst uitzonderlijk. Iets dat de dagelijkse realiteit

overtreft.

Het was gewoonweg Mega Giga Tera KENA.

Thierry De Vynck

19


De hoofdanimatoren knutselden er lustig op los. Margot haar ‘melkbussenverzamelwoede’ ...

De weken voor het paaskamp belandde geen enkele melkbus in de vuilbak... Dus massa’s

bouwstenen waarmee de hoofdanimatoren aan de slag konden gaan.

20 Erkend door de Vlaamse Gemeenschap


Onder de appelboom

“Pluk mij!” “Ik ben een appelsien!”, gilde Clementientje

wanhopig, goed verscholen in het bladerdek. Sinds jaar

en dag kampte Clementientje met een minderwaardigheids-

complex. “Ik ben een appelsien! Pluk mij!” gilde ze nog-

maals, toen de plukkers voorbij de bomen liepen. Ach, diep

van binnen wist ze misschien wel ergens dat zij gemakke-

lijker in partjes brak dan haar grote broer appelsien. En

dat zij géén vervelende pitten had. En dat ze beter in een

jaszak paste. Dat ze overal gewaardeerd werd voor haar

fijne smaak, terwijl de appelsien vaak gewoon uitgeperst

en opgedronken werd. Maar desondanks zou ze zo graag

een mooie grote ronde knaloranje appelsien zijn geweest.

“Pluk mij! Zie mij! Ik ben een appelsien!” kirde ze nogmaals,

maar tevergeefs… “Dat ben je niet hoor!” glimlachte een

oude plukker en hij plukte haar uit de boom en bromde te-

vreden. “Ik hoorde het al aan je stemmetje, ik zag het aan

je strak velletje. Jij bent een Clementientje! En ik verkies jou

boven al het andere fruit van de wereld om met mij mee op

wereldreis te gaan”. Hij stopte haar in zijn zak.

Clementientje begon te blinken van plezier. Wat was ze trots

om zichzelf te zijn! Ze paste precies in de jaszak, smaakte

zoet en verfijnd, brak gemakkelijk in partjes, had géén ver-

velende pitten,… en dat allemaal omdat één iemand gezien

had dat zij een Clementientje was!

BRON ONBEKEND

" Ik ben

een

appelsien! "

21


DENK AAN JE LIJN,

MAAK JE NIET DIK.

Bond zonder Naam blijft natuurlijk

vooral bekend voor

de maandelijkse spreuken.

Die hangen bij zo’n 200.000

leden aan de muur. In 2008

werd de 600e spreuk rondgestuurd,

intussen zitten ze met

“Grote mensen houden hun

ego klein” aan nummer 618.

Hieronder vindt u een kleine

selectie uit 50 jaar wijsheden.

• Ruim eerst je kamer op,

dan de wereld

• Een zonnige kijk maakt de

wereld goed

• Geef mensen een pluim en

ze krijgen vleugels

• Een goeie dag begint met

een goeiedag

• Met de moed in de schoenen

kom je niet vooruit

• Wie honger heeft, heeft

ons brood-nodig

• Denk aan uw lijn, maak je

niet dik

• Als ge mekaar bedondert,

gaat alles naar de bliksem

• Verbeter de wereld, begin

met uzelf

• Blijf jong, anders ben je de

oude niet meer

• Wie op tijd zwijgt, hoort

beter

• Zaag niet...er vallen al bomen

genoeg!

• De vervuiler moet niet betalen.

Hij moet ophouden

• Winnaars zijn verliezers

die niet opgeven

• Hier rookt alleen de schouw

“ Das zot hoe complex het leven hier is, terwijl

ginds bij dieje vijver alles zo structureel en

simpel is opgebouwd. “

Een hoofdanimator na het paaskamp

22 Erkend door de Vlaamse Gemeenschap


Het domein spreekt

Na de paasvakantie moest de verwarming blijven

draaien voor de groepen die in Heuvelsven verbleven.

Sinds het klimaat opwarmt, stijgen de verwarmingskosten

spectaculair. Hopelijk warmt het deze

zomer toch nog wat meer op. Zaterdag 5 juni gaat

er een ploeg de inventaris opmaken van wat nog

moet gebeuren om de kampen in de beste omstandigheden

te laten starten. Goed nieuws is dat Joep

zijn tractor toch wat miste en voorlopig nog het

gras voor ons wil afrijden.

De grote infrastructuurwerken liggen echter nog in

de koelkast maar dat wil niet zeggen dat alles stilligt.

We proberen via de stille diplomatie een oplossing

te vinden voor alle lopende dossiers. Wel

starten we deze zomer met de realisatie van een

KROPEN IN HUN PEN

Tot binnenkort ...

takkenwand als afsluiting van het domein. Daar

moeten veel palen voor aangekocht worden.

In Lesterny zijn de experten van de verzekeringsmaatschappijen

het nog niet eens over wie nu de

kosten gaat betalen. Ze hebben wel foto’s genomen

en we mogen verder gaan met de uitvoering van

de werken. We zijn al begonnen met het bijeenrapen

van heel veel moed. Maar het is niet omdat het

een korte tekst is dat er niet hard wordt gewerkt.

DE KORTE BOSKABOUTERS DIE HARD WERKEN

Margot, Maud, Julie, Hans, Elke, Hendrik, Trijn, Thierry, Ellen D, Ellen v.H.,

Leo, Veerle vB, Veerle C., Eline M., Lisa, Saan, Jolien, David, Jochem

23


Actie, sfeer, stijl, zang, sport, spel, stilte, samen, natuur, superleiding! Kena!

Ballonnenpret paaskamp -12

New Games met de uitdiepers

De marokkaanse eetavond

Kenagenda

Zomereditie Kenacafe 26 juni

ZOMERKAMPEN 2010

4-14 juli Kena-internationaal in

Marokko

Tussen za 3 juli en vrijdag 27 augustus

vinden

onze 10 zomerkampen plaats

ONZE NAZOMER

kenafeest

25 september

HERFST

22-24 oktober

Kena-experiment in Heuvelsven

24 oktober 11u

Algemene Vergadering te Heuvelsven

1 - 5 november

Herfstkamp

12-13 november

Vitaminenweekend

WINTER

26-30 december

winterkamp

Voor een bijdrage of reactie: kenavenster@kena.be - Kena vzw - Heuvelsven 1 - 3650 Dilsen-Stokkem - info@kena.be

More magazines by this user
Similar magazines