De Rotterdamse burgerschapscode - Leefbaar Rotterdam

leefbaarrotterdam.nl

De Rotterdamse burgerschapscode - Leefbaar Rotterdam

De Rotterdamse burgerschapscode

Wanneer is een stedelijke samenleving echt een samenleving? Als de burgers die er wonen

verantwoordelijkheid nemen voor zichzelf en voor hun stad. Als ze een aantal fundamentele

waarden en normen delen. En als ze op basis van die waarden en normen elkaar respecteren, met

elkaar samenwerken, en elkaar aanspreken en corrigeren als de leefbaarheid in de stad wordt

bedreigd. Gelukkig zijn veel Rotterdammers daar volop mee bezig!

Rotterdam is een stad om trots op te zijn. Rotterdam is een samenleving met een grote diversiteit aan

mensen, kleuren, opvattingen, meningen, waarden en normen. Aan de ene kant is het een groot goed

dat elke Rotterdammer de vrijheid heeft om zijn of haar leven naar eigen wens in te richten. Als

Rotterdammers erkennen en respecteren we de verscheidenheid en veelkleurigheid van elkaar. Aan de

andere kant leidt die diversiteit tot spanningen en botsingen- als de normen en waarden van

verschillende mensen ver uit elkaar liggen; als mensen elkaar hun denkbeelden en gedrag willen

opdringen; als ze in hun gedrag afwijken van wat gangbaar is.

Om in al onze diversiteit te kunnen samenleven is het noodzakelijk dat we een aantal waarden en

normen vaststellen, die door elke Rotterdammer worden erkend. En dat we die normen daadwerkelijk

gebruiken in de dagelijkse omgang met elkaar. Uiteraard is de vrijheid van godsdienst daarbij een

belangrijk uitgangspunt, wat inhoudt dat ieder individu vrij is om te geloven wat hij wil.

In de Rotterdamse Burgerschapscode analyseert het college de problemen in onze stad, en stelt het

de normen vast die we moeten hanteren om die problemen op te lossen. Met dit deze burgerschaps-

code willen we de binding tussen de Rotterdammers versterken. We roepen elke Rotterdammer op om

deze normen te onderschrijven. Om verantwoordelijkheid te nemen voor de leefbaarheid in onze stad.

Om mee te doen. Om elkaar, als dat nodig is, aan te spreken op elkaars opvattingen en gedrag.

De Rotterdamse burgerschapscode

Wij Rotterdammers

1. nemen verantwoordelijkheid voor onze stad en voor elkaar en discrimineren elkaar niet;

2. gebruiken Nederlands als onze gemeenschappelijke taal;

3. accepteren geen radicalisering en extremisme;

4. voeden onze kinderen op tot volwaardige burgers;

5. behandelen vrouwen gelijk aan mannen en met respect;

6. behandelen homoseksuelen gelijk aan heteroseksuelen en met respect;

7. behandelen (anders-) gelovigen en niet-gelovigen gelijk en met respect.


1. Wij nemen verantwoordelijkheid voor onze straat, onze wijk en onze stad.

Analyse

Door de immigratie is onze samenleving de afgelopen tientallen jaren pluriform geworden. Er bestaan

in onze stad grote verschillen in uiterlijk, ideeën, religie, gebruiken, gedrag en geschiedenis. Aan de

ene kant vraagt en levert de nieuwe pluriforme stadsbevolking nieuwe dienstverlening, een ander

winkelaanbod en vernieuwing van het culturele leven. Dat biedt kansen om het sociale, culturele en

economische klimaat van de stad te versterken en de talenten van alle Rotterdammers te benutten.

Aan de andere kant leggen de verschillen soms een zware druk op de samenlevingsverbanden in een

aantal straten en wijken van Rotterdam. Te meer omdat veel etnische minderheden en de autochtone

bevolking zich vrijwel uitsluitend bewegen in de eigen kring; ze gaan naar de eigen slager, de eigen

groentewinkel en de eigen school en brengen hun vrije tijd alleen met personen met dezelfde achter-

grond door. Op zich is daar niks mis mee. Maar het wordt een probleem wanneer mensen niet weten

hoe ze zich moeten gedragen wanneer ze buiten hun eigen kring met andere mensen in contact

komen. Dan botsen de opvattingen en worden vooroordelen bevestigd: “zie je nou wel?”

Deze vooroordelen leiden soms tot discriminatie. Op straat, in uitgaansgelegenheden en op de arbeids-

markt. Voor jongeren die hun opleiding afronden is het te vaak moeilijk om direct aan het werk op een

stage- of werkplek te komen. Dat demotiveert jongeren in belangrijke mate. Zij moeten vaststellen dat

hun toekomstverwachtingen niet uitkomen (werk, inkomen, aanzien in de maatschappij). Ze raken

teleurgesteld en voelen zich verraden en gekwetst en buitengesloten door de Nederlandse samen-

leving. We moeten er dan ook alles aan doen om iedere vorm van discriminatie, ook op arbeidsmarkt,

te voorkomen en te bestrijden.

Willen we als stad een gemeenschap vormen en in harmonie met elkaar samenleven, dan moeten we

onze gezamenlijke kernwaarden en normen bepalen. Dan moet elke Rotterdamse burger zijn of haar

verantwoordelijkheid nemen en naar die normen leven. Dat betekent: meedoen, je inzetten voor deze

samenleving. Actief een bijdrage leveren én elkaar ook de volle ruimte bieden om mee te doen. Elkaar

aanspreken als dat nodig is. Wie dit doet krijgt daarmee de ruimte om zichzelf te zijn en zich te ontwik-

kelen. In zijn straat, zijn wijk en in zijn stad. Als we als Rotterdammers waarden en normen delen is er

ook alle ruimte om trots te zijn op de veelzijdigheid in onze stad.

Hoe pakken we dit aan?

1. Wij nemen actief deel aan de samenleving - door te werken, een opleiding te volgen of door

vrijwilligerswerk te doen.

2. Wij nemen buiten onze eigen etnische of religieuze kring deel aan de samenleving.

3. Wij discrimineren niet en behandelen elkaar met respect, ongeacht iemands afkomst.

4. Wij accepteren niet dat anderen discrimineren. Als dit toch gebeurt, dan protesteren

we daartegen. Helpt dit niet, dan schakelen we de instanties in. In eerste instantie komen

we zelf in actie.

5. Als er problemen zijn, bespreken we die met elkaar en met respect voor elkaar.

6. Wij zijn trots dat we Rotterdammer zijn. Wij nemen verantwoordelijkheid voor Rotterdam.

Rotterdamse Burgerschapscode 2/8


2. Wij gebruiken Nederlands als onze gemeenschappelijke taal.

Analyse

Nog steeds zien we grote groepen Rotterdammers die niet mee kunnen doen omdat ze de taal niet

spreken. Onvoldoende beheersing van het Nederlands leidt tot een kloof tussen Rotterdamse burgers.

Of het nu is op straat, op het werk, thuis of tijdens gebedsdiensten, het komt te vaak voor dat de een

niet begrijpt wat de ander bedoelt. Dat leidt tot onbehagen, vervreemding, angst en tenslotte tot verwij-

dering. Denk alleen al aan het belang van het Nederlands voor de opvoeding. Hoe kun je je kinderen

voorbereiden en op weg helpen in de Nederlandse samenleving, als je de taal niet beheerst en over-

draagt. Dat leidt tot verwarring en onzekerheid bij het kind, en achterstand nog voordat het begint deel

te nemen aan onze maatschappij.

Het Nederlands is de eerste stap. Voor opvoeden, naar school gaan, studeren, werken, opvoeden,

daadwerkelijk participeren. Zonder gemeenschappelijke taal en gemeenschappelijk begrip hebben we

geen gemeenschap. Zonder beheersing en gebruik van het Nederlands kunnen we niet meedoen.

Waar houden we ons aan?

1. Nederlands is de gemeenschappelijke taal van Rotterdam. In het openbaar spreken we

Nederlands - op school, op het werk, op straat en in het buurthuis.

2. Het is onze verantwoordelijkheid om het Nederlands voldoende te beheersen, of anders

om dat te leren.

3. Wij voeden onze kinderen grotendeels in het Nederlands op, zodat zij volop kansen hebben in

onze samenleving.

3. Wij accepteren geen radicalisering en extremisme

Analyse

In de nasleep van 11 september 2001 en de moord op Theo van Gogh in 2004 worstelt ook Rotterdam

met vragen over radicalisering en extremisme. Met name de zorg over de invloed van de radicale islam

neemt toe. Een aantal radicale moslims keert zich tegen onze samenleving, waaronder het in het

westen gehanteerde onderscheid tussen kerk en staat en tegen de democratie als staatsvorm. Ze voelen

zich verplicht om de bestaande maatschappij te veranderen en beschouwen geweld en godsdienstig

geïnspireerd terrorisme, daarbij als een legitiem middel. Deze minderheidsbeweging vormt een bedreiging

voor alle Rotterdammers, ook voor de moslims in onze stad. Ook andere vormen van radicalisering en

links en rechts extremisme vormen een bedreiging voor onze samenleving. Maar vooral het tegengaan

van radicalisering van moslimjongeren is op dit moment een van de grote uitdagingen.

Wij Rotterdammers moeten radicalisering voorkomen. De strijd tegen radicalisering is de strijd van ons

allemaal. We zullen als stad de strijd moeten aanbinden met elke vorm van geweld, met elke bedreiging,

met elke vorm van dwang waarmee extremisten hun gelijk willen afdwingen. Dit geeft een bijzondere

verantwoordelijkheid voor opvoeders, voor het onderwijs, voor geestelijke en politieke leiders om de

weerbaarheid van Rotterdamse burgers tegen radicale en extremistische opvattingen te vergroten.

Wat doen we?

1. Wij accepteren niet dat een geloofsovertuiging, een levensbeschouwing of politieke

opvattingen worden gebruikt om geweld, dwang, bedreiging of bangmakerij te legitimeren;

niet in onze gezinnen, niet in onze families, en niet in onze dagelijkse omgang met elkaar.

2. Wij accepteren geen radicalisme, extremisme en gedrag dat in strijd is met de (grond)wet, en

nemen daar openlijk afstand van.

3. Mensen die dit gedrag vertonen, of dreigen te vertonen, moeten wij daar op aanspreken, ook in

eigen kring.

4. Bij signalen van radicalisering, extremisme en handelingen die in strijd zijn met de democratische

rechtsorde, waarschuwen we de politie.

Rotterdamse Burgerschapscode 3/8


4. Wij voeden onze kinderen op tot volwaardige burgers.

Analyse

We zijn verantwoordelijk om onze kinderen te laten slagen in onze samenleving. Ouders zijn hierbij

primair verantwoordelijk. Zij moeten hun kinderen de instrumenten meegeven om goed om te kunnen

gaan met de vrijheid van het individu en de eigen verantwoordelijkheid. Zij moeten beseffen dat onderwijs

de sleutel is voor voorwaardige deelname aan de maatschappij en hun kinderen (jongens en meisjes)

hierin stimuleren en begeleiden. Daarmee bereiden ze hun kinderen goed voor op hun plaats in de

maatschappij en vergroten ze de kansen op een goede maatschappelijke positie.

De relatie tussen ouders en kinderen is in de afgelopen decennia in Nederland sterk veranderd. We

hadden vroeger het traditionele rolpatroon, waarin de ouders de absolute macht hadden en alle beslis-

singen namen. Tegenwoordig overleggen en onderhandelen ouders meer met hun kinderen. Deze

manier van opvoeden past bij de moderne samenleving, waarin vrijheid van het individu en de eigen

verantwoordelijkheid voorop staan.

Deze moderne opvoedingsstijl is niet overal gangbaar. Nog steeds worden kinderen belemmerd om

deel te nemen aan de Rotterdamse samenleving en om om te gaan met andere Rotterdammers. Soms

is sprake van fysiek en psychisch geweld. Soms worden in de opvoeding waarden overgedragen die

haaks staan op de waarden van onze samenleving. Worden jongens en meisjes niet gelijke kansen en

verantwoordelijkheden geboden. Worden meisjes de mogelijkheid ontzegd om net als jongens uit te

gaan, of te sporten. Of wordt door ouders of familie een huwelijkspartner opgedrongen.

Hoe voeden we onze kinderen op tot volwaardige burgers?

1. Rotterdamse ouders steunen hun kinderen bij het (leren) maken van hun eigen keuzes -

ook ten aanzien van geloof, levensbeschouwing en seksualiteit.

2. Om onze kinderen optimaal voor te bereiden op de Rotterdamse samenleving, voeden wij

hen op met voldoende aandacht voor Nederlandse waarden, normen, cultuur en tradities.

3. Wij voeden meisjes en jongens gelijkwaardig op en geven hen gelijke kansen en gelijke

verantwoordelijkheden.

4. Wij respecteren het recht op eigen partnerkeuze en dwingen onze kinderen

geen huwelijkspartner af.

5. Wij gunnen onze kinderen recht op gelijke vrijetijdsbesteding (uitgaan, deelname aan sport e.d.).

6. Wij zijn mede verantwoordelijk voor het schoolsucces van onze kinderen en ondersteunen hen

daarbij met onze tijd en aandacht.

7. Wij melden alle vormen van geweld, verwaarlozing en onderdrukking van kinderen in onze

omgeving bij politie en justitie.

5. Wij behandelen vrouwen gelijk aan mannen en met respect

Analyse

Vrouwen moeten alle ruimte krijgen om hun talenten te benutten. In Rotterdam heb je als vrouw de

vrijheid om je eigen manier van leven te bepalen. Wat je afkomst ook is. Er is hier geen ruimte voor

discriminatie op basis van geslacht. Niet in het gezin, niet in de familie en niet op straat. Mannen en

vrouwen zijn weliswaar verschillend van elkaar maar in elk opzicht gelijkwaardig aan elkaar. Dat

betekent dat vrouwen dezelfde rechten, plichten en mogelijkheden hebben als mannen. De gelijkheid

van man en vrouw is een grondslag van onze rechtsstaat.

Ook in onze Rotterdamse samenleving worden vrouwen nog steeds onderdrukt. Dat kan gebeuren op

grond van hun geloof, van hun cultuur, of simpelweg op grond van het feit dat zij vrouwen zijn. Het kan

gaan om vrouwenmishandeling, zoals huiselijk geweld of besnijdenis, maar ook om het opleggen van

beperkingen in de vrijheid van beweging of om te gaan werken. Met name seksuele vrijheid wordt

vrouwen vaak ontzegd, en als zij zich niet aan de normen houden, kunnen zij het slachtoffer worden

Rotterdamse Burgerschapscode 4/8


eerwraak. De vrees van ouders dat hun dochters omgang hebben met jongens kan zo leiden tot

beperking van de ontplooiingsmogelijkheden van meisjes. Soms worden vrouwen uitgehuwelijkt, of

worden in gebedshuizen of in huiskamers informele huwelijken gesloten die niet door de Nederlandse

wet zijn bekrachtigd, waardoor zij de bescherming die de wet hen biedt moeten ontberen. Dat maakt

vrouwen extra afhankelijk en kwetsbaar. Het is door al deze belemmeringen moeilijk om een bestaan

op te bouwen in een samenleving waarin eigen verantwoordelijkheid en zelfstandigheid centraal staan.

Hoe maken wij ons sterk voor vrouwen in Rotterdam?

1. Vrouwen hebben het recht om zelf hun leven in te richten – dus ook op het gebied van partner-

keuze, seksuele activiteit en seksuele voorkeur. Dit recht wordt door iedereen gerespecteerd.

2. Wij verwerpen huwelijken die in gebedshuizen zijn gesloten als die niet ook zijn geformaliseerd

binnen de wet.

3. Wij tolereren geen geweld of psychische dwang ten opzichte van vrouwen en meisjes vanwege

de norm om maagd te blijven tot het huwelijk, noch belediging van en geweld tegen meisjes en

vrouwen die er niet voor kiezen maagd te zijn of seks te hebben voor het huwelijk.

4. Vrouwen hebben het recht om zonder belemmeringen, door hun partners of anderen, deel te

nemen aan het openbare leven. Dat betekent: de vrijheid om deel te nemen aan het onderwijs,

het werk en het sociale leven.

5. Wij tolereren geen intimidatie en belediging van vrouwen en meisjes vanwege hun kleding, hun

uiterlijk, hun religieuze of etnische achtergrond.

6. Wij tolereren geen vrouwenbesnijdenis, eerwraak, (groeps-)verkrachting, onvrijwillige prostitutie,

huiselijk geweld en andere vormen van vrouwenonderdrukking. Gevallen daarvan melden we bij

politie en justitie.

6. Wij behandelen homoseksuelen gelijk aan heteroseksuelen en met respect

Analyse

Homoseksualiteit is door de eeuwen heen een beladen vorm van liefde geweest. In ons land werd

homoseksualiteit pas in de jaren zestig van de vorige eeuw geaccepteerd als een normale seksuele

voorkeur in plaats van een ziekte of psychische afwijking. Gaandeweg maakte verwerping plaats voor

begrip en legalisatie, gebaseerd op de vrijheid van iedere volwassene om zijn leven naar eigen goed-

dunken in te richten. Bovendien werd het antidiscriminatieverbod in artikel 1 van de grondwet opgenomen.

Echter, ook in onze tijd wordt de gelijkwaardige positie van homoseksuelen niet door alle

Rotterdammers gezien als vanzelfsprekend. Homoseksualiteit wordt afgekeurd en er rust een taboe op.

Op straat krijgen homo's te maken met intolerantie en agressie, op scholen worden homoseksuele leer-

krachten en leerlingen geïntimideerd en bedreigd. Met name islamitische homo’s ondervinden veel pro-

blemen en weinig steun als zij worstelen met homoseksuele gevoelens. Maar ook zij hebben recht op

de vrijheid om hun eigen leven in te richten en extra aandacht is dan ook nodig voor het bestrijden van

discriminatie binnen de moslimgemeenschap.

Discriminatie van homoseksuelen kunnen we niet toestaan in Rotterdam. Agressie tegen homo's is in

strijd met de wet. Ook hier geldt dat tolerantie, als belangrijke waarde in onze pluriforme maatschappij,

noodzakelijk is. Scholen, opvoeders en geestelijk leiders hebben een cruciale rol te spelen in de strijd

tegen discriminatie op basis van seksuele geaardheid.

Wat brengen wij dit in praktijk?

1. Wij discrimineren homoseksuelen niet, en leren dit aan onze kinderen.

2. Wij respecteren homoseksuelen, ook als onze eigen kinderen homoseksueel zijn.

3. Wij verwerpen geweld tegen homoseksuelen en melden dit bij politie en justitie.

4. Wij spreken elkaar aan op intolerant gedrag tegenover homoseksuelen.

Rotterdamse Burgerschapscode 5/8


7. Wij behandelen (anders-) gelovigen en niet-gelovigen gelijk en met respect.

Analyse

De Rotterdamse bevolking bestaat tegenwoordig uit een toenemend aantal niet-gelovigen, antroposofen,

humanisten of mensen met een eigen spirituele opvattingen en christenen, joden, moslims, hindoes,

boeddhisten.

Lange tijd heeft dit niet geleid tot grote problemen. Maar de laatste jaren zijn verschillende groepen,

waaronder moslims en niet-moslims, in toenemende mate tegenover elkaar komen te staan. Dit heeft

te maken met de internationale ontwikkelingen – onder andere in het Midden-Oosten, met radicale uit-

spraken en gewelddadige acties van een aantal fundamentalistische moslims – ook in Nederland, en

met de respectloze bejegening en uitsluiting van moslims in het openbaar. Aan beide kanten neemt het

wantrouwen toe en dreigen mensen zich terug te trekken in hun eigen kring.

De vrijheid van godsdienst en levensovertuiging is een peiler van onze samenleving. Dat betekent dat

gelovigen anders- of niet-gelovigen moeten accepteren, ook binnen hun eigen (familie-) kring, en dat

mensen zonder geloof, gelovigen moeten accepteren. Als het gaat om levensovertuiging zijn wij allen

gelijk en verdienen we hetzelfde respect. Geloof of andere opvattingen mogen echter nooit gebruikt

worden als legitimatie voor geweld.

Hoe zorgen we voor gelijkheid tussen gelovigen en niet-gelovigen?

1. Welke godsdienstige, spirituele of levensbeschouwelijke opvattingen we ook hebben, we

voegen ons naar de Nederlandse grondwet en erkennen de vrijheid van godsdienst en de

scheiding tussen kerk en staat.

2. Iedereen heeft recht op zijn eigen geloof of levensovertuiging – ook in eigen kring, familie,

gezin of etnische, religieuze of levensbeschouwelijke groep.

3. Wij bieden elkaar de ruimte om geloof, ongeloof, spiritualiteit en levensbeschouwing

op onze eigen manier vorm te geven.

4. Wij belemmeren elkaar niet op grond van geloofsovertuiging, levensbeschouwing, of

culturele tradities, om volwaardig deel te nemen aan de Rotterdamse samenleving.

Rotterdamse Burgerschapscode 6/8


De Rotterdamse burgerschapscode

1. Wij Rotterdammers nemen verantwoordelijkheid voor onze stad en voor elkaar

en discrimineren elkaar niet

– Wij nemen actief deel aan de samenleving - door te werken, een opleiding te volgen of door

vrijwilligerswerk te doen.

– Wij nemen buiten onze eigen etnische of religieuze kring deel aan de samenleving.

– Wij discrimineren niet en behandelen elkaar met respect, ongeacht iemands afkomst.

– Wij accepteren niet dat anderen discrimineren. Als dit toch gebeurt, dan protesteren we

daartegen. Helpt dit niet, dan schakelen we de instanties in. In eerste instantie komen

we zelf in actie.

– Als er problemen zijn, bespreken we die met elkaar en met respect voor elkaar.

– Wij zijn trots dat we Rotterdammer zijn. Wij nemen verantwoordelijkheid voor Rotterdam.

2. Wij Rotterdammers gebruiken Nederlands als onze gemeenschappelijke taal

– Nederlands is de gemeenschappelijke taal van Rotterdam. In het openbaar spreken we

Nederlands – op school, op het werk, op straat en in het buurthuis.

– Het is onze verantwoordelijkheid om het Nederlands voldoende te beheersen, of anders om dat

te leren.

– Wij voeden onze kinderen grotendeels in het Nederlands op, zodat zij volop kansen hebben in

onze samenleving.

3. Wij Rotterdammers accepteren geen radicalisering en extremisme

– Wij accepteren niet dat een geloofsovertuiging, een levensbeschouwing of politieke opvattingen

worden gebruikt om geweld, dwang, bedreiging of bangmakerij te legitimeren; niet in onze

gezinnen, niet in onze families, en niet in onze dagelijkse omgang met elkaar.

– Wij accepteren geen radicalisme, extremisme en gedrag dat in strijd is met de (grond)wet, en

nemen daar openlijk afstand van.

– Mensen die dit gedrag vertonen, of dreigen te vertonen, moeten we daar op aanspreken, ook in

eigen kring.

– Bij signalen van radicalisering, extremisme en handelingen die in strijd zijn met de democratische

rechtsorde, waarschuwen we de politie.

4. Wij Rotterdammers voeden onze kinderen op tot volwaardige burgers

Rotterdamse ouders steunen hun kinderen bij het (leren) maken van hun eigen keuzes - ook ten

aanzien van geloof, levensbeschouwing en seksualiteit.

– Om onze kinderen optimaal voor te bereiden op de Rotterdamse samenleving, voeden wij

hen op met voldoende aandacht voor Nederlandse waarden, normen, cultuur en tradities.

– Wij voeden meisjes en jongens gelijkwaardig op en geven hen gelijke kansen en gelijke

verantwoordelijkheden.

– Wij respecteren het recht op eigen partnerkeuze en dwingen onze kinderen geen

huwelijkspartner af.

– Wij gunnen onze kinderen recht op gelijke vrijetijdsbesteding (uitgaan, deelname aan sport e.d.).

– Wij zijn mede verantwoordelijk voor het schoolsucces van onze kinderen en ondersteunen hen

daarbij met onze tijd en aandacht.

– Wij melden alle vormen van geweld, verwaarlozing en onderdrukking van kinderen in onze

omgeving bij politie en justitie.

Rotterdamse Burgerschapscode 7/8


5. Wij Rotterdammers behandelen vrouwen gelijk aan mannen en met respect

– Vrouwen hebben het recht om zelf hun leven in te richten – dus ook op het gebied van

partnerkeuze, seksuele activiteit en seksuele voorkeur. Dit recht wordt door iedereen

gerespecteerd.

– Wij verwerpen huwelijken die in gebedshuizen zijn gesloten als die niet ook zijn

geformaliseerd binnen de wet.

– Wij tolereren geen geweld of psychische dwang ten opzichte van vrouwen en meisjes vanwege

de norm om maagd te blijven tot het huwelijk, noch belediging van en geweld tegen meisjes en

vrouwen die er niet voor kiezen maagd te zijn of seks te hebben voor het huwelijk.

– Vrouwen hebben het recht om zonder belemmeringen, door hun partners of anderen, deel te

nemen aan het openbare leven. Dat betekent: de vrijheid om deel te nemen aan het onderwijs,

het werk en het sociale leven.

– Wij tolereren geen intimidatie en belediging van vrouwen en meisjes vanwege hun kleding, hun

uiterlijk, hun religieuze of etnische achtergrond.

– Wij tolereren geen vrouwenbesnijdenis, eerwraak, (groeps-)verkrachting, onvrijwillige prostitutie,

huiselijk geweld en andere vormen van vrouwenonderdrukking. Gevallen daarvan melden we bij

politie en justitie.

6. Wij Rotterdammers behandelen homoseksuelen gelijk aan heteroseksuelen

en met respect

– Wij discrimineren homoseksuelen niet, en leren dit aan onze kinderen.

– Wij respecteren homoseksuelen, ook als onze eigen kinderen homoseksueel zijn.

– Wij verwerpen geweld tegen homoseksuelen en melden dit bij politie en justitie.

– Wij spreken elkaar aan op intolerant gedrag tegenover homoseksuelen.

7. Wij Rotterdammers behandelen (anders-) gelovigen en niet-gelovigen gelijk

en met respect

– Welke godsdienstige, spirituele of levensbeschouwelijke opvattingen we ook hebben, we

voegen ons naar de Nederlandse grondwet en erkennen de vrijheid van godsdienst en de

scheiding tussen kerk en staat.

– Iedereen heeft recht op zijn eigen geloof of levensovertuiging – ook in eigen kring, familie,

gezin of etnische, religieuze of levensbeschouwelijke groep.

– Wij bieden elkaar de ruimte om geloof, ongeloof, spiritualiteit en levensbeschouwing op onze

eigen manier vorm te geven.

– Wij belemmeren elkaar niet op grond van geloofsovertuiging, levensbeschouwing, of culturele

tradities, om volwaardig deel te nemen aan de Rotterdamse samenleving.

Gemeente Rotterdam

Afdeling Communicatie

010 - 417 23 17

Rotterdamse Burgerschapscode 8/8

More magazines by this user
Similar magazines