Magazine OmArmen - december 2010 - Red een kind

redeenkind.nl

Magazine OmArmen - december 2010 - Red een kind

PAGINA 8

MOOI EN

MOEILIJK WERK

IN ORISSA

4

PAGINA 12

MYANMAR,

WERKEN AAN

DE TOEKOMST

Alle kinderen

een volle maag!

RED EEN KIND


4

8

10

14

16

NR.4 | DECEMBER 2010

In dit nummer:

WERELDWIJD ZIJN BIJNA EEN MILJARD

MENSEN ONDERVOED. IN OEGANDA

WERKT RED EEN KIND AAN BETERE

LANDBOUW.

ANNEKE BURGLER REISDE DOOR

ORISSA EN ZAG DAAR HOE KINDEREN

IN HET SPONSORPROGRAMMA

CONCREET WORDEN GEHOLPEN.

IN OEGSTGEEST WERD VOLOP ACTIE

GEVOERD VOOR DE SLACHTOFFERS

VAN DE OVERSTROMINGEN IN

PAKISTAN. EN MET SUCCES!

VOOR DE PAKISTAANSE ZHAKIA EN

HAAR ACHT KINDEREN IS DE WERELD

VERANDERD; ZIJ RAAKTEN ALLES KWIJT.

EEN BIJZONDERE ONTMOETING IN

KAMPEN TUSSEN SPONSOREN EN HUN

VOORMALIG SPONSORKIND ALBERT.

‘Er komt nu

meer opbrengst

van het land’

Cover: Een moeder en haar kind in Myanmar.

4

8

12


Voorwoord

Dit exemplaar van OmArmen gaat over

die sluipende ramp die bijna één miljard

mensen treft. Over de schokkende realiteit

dat één op de zes mensen, meestal

kinderen, chronisch honger lijden. Elke

zes seconden sterft ergens op de wereld

een kind aan ondervoeding. Dat zijn 10

kinderen per minuut! Hoe lang doet u

over het lezen van dit stukje?

In India was ik er ooit getuige van, dat

een jong kind daadwerkelijk van honger

lag te sterven. Hoe vaak honger ook

in miljoenengetallen wordt uitgedrukt,

sinds ik dat gezien heb, kan ik er niet

meer aan wennen. Ja, het is mijn wens

dat alle kinderen in elk geval hun maag

kunnen vullen elke dag. Een volle maag

is immers de basis voor groei, betere

prestaties op school en daardoor een

hoopvoller toekomst.

In dit nummer leest hoe onze partners

samen met de betrokken bevolking

structureel de honger te lijf te gaan.

Colofon

Honger en armoede hebben immers

meestal een direct verband; een belangrijke

sleutel tegen honger ligt in het

bestrijden van armoede. Elke keer als ik

TEGEN HONGER

ZIJN ÉCHTE

OPLOSSINGEN

NODIG.

een acute hongersituatie aantref, raak

ik gedeprimeerd van het onrecht en de

schande die honger heet. Maar het is

ongelofelijk inspirerend om mensen

zelf aan echte oplossingen tegen de

honger te zien werken, dank zij uw

steun in hun rug.

Red een Kind zet in op de vergroting

van inkomen van jongeren en jonge

NR.4 | DECEMBER 2010

Mijn wens:

alle kinderen een volle maag

OMARMEN is een

kwartaaluitgave van

Stichting Red een Kind

Redactie:

Leo Visser (hoofdredactie)

Lineke Karssenberg

(eindredactie),

Anneke Burgler,

Alette Mijnheer en

Gerko Last

Red een Kind wil kinderen helpen die weinig of

geen kans hebben op een waardig bestaan.

Red een Kind is een christelijke organisatie.

Onze missie

Geïnspireerd door de liefde van God streeft Red

een Kind ernaar dat kwetsbare kinderen, jongeren

Redactieadres:

Postbus 40169

8004 DD Zwolle

038 - 460 46 48

t.a.v. Lineke Karssenberg

lineke.karssenberg@

redeenkind.nl

en gezinnen hun leven kunnen leiden in waardigheid

en al zijn volheid. Red een Kind stelt gezinnen

en hun gemeenschap, die worden geconfronteerd

met marginalisering, discriminatie en

armoede, in staat een goede en veilige plek te zijn

voor kwetsbare kinderen, in liefde, waardigheid en

met kansen.

gezinnen. Verder kiezen we voor het

opleiden van jongeren in betere agrarische

methoden en voor het verbeteren

van de beschikbaarheid van voedsel op

gezinsniveau. Voedsel uitdelen is daarbij

het allerlaatste redmiddel. Om de hongercrisis

van de armen structureel aan

te pakken zijn échte oplossingen nodig.

De Bijbelse opdracht om de hongerigen

te voeden mogen we, in alle bescheidenheid,

mee helpen uitvoeren. Wij danken

u voor uw steun en gebed. De opdracht

is immers immens!

Ik wens u gezegende dagen en een

goed 2011.

Leo Visser

Hoofdredacteur

Foto’s:

Red een Kind

Vormgeving:

douglas design

www.douglasdesign.nl

ING 1599333

ABN AMRO 37.73.32.860

www.redeenkind.nl

Red een Kind is lid van Partos, branchevereniging

particuliere internationale samenwerking, en

Prisma, platform christelijke organisaties in ontwikkelingssamenwerking.

Conform de eis van het

CBF wijst Red een Kind de (beoogde) gever op

de mogelijkheid beperkingen aan te geven in de

mate waarin hij of zij benaderd wenst te worden..

3


4

NR.4 | DECEMBER 2010

thema artikel

Alle kinderen

een volle maag


Bijna een miljard mensen wereldwijd heeft chronisch honger. Dat is een

ongelooflijke en keiharde werkelijkheid. Het is het dagelijks leven van

honderden miljoenen kinderen in gebieden waar Red een Kind werkt.

Red een Kind vecht al ruim 40 jaar voor deze kinderen. Makkelijke

oplossingen zijn er niet, maar onderwijs, inkomen en landbouw zijn

belangrijke sleutelwoorden.

TEKST: GERKO LAST • FOTOGRAFIE: RED EEN KIND

Dimba is negen, en woont

op het platteland van

Oeganda. Met haar twee

broers en zusje woont

ze in een klein hutje. Ze gaat elke dag

naar school. Tenminste, ’s morgens.

’s Middags helpt ze haar moeder.

Om heel eerlijk te zijn: veel leert ze

niet op school. De leraar doet z’n best,

maar heeft zelf ook nooit een goede

opleiding gehad.

In Dimba’s dorp wonen heel veel kinderen

met wie ze kan spelen. Sommige

kinderen zijn vaak ziek. Haar moeder

zegt dat dit komt omdat de kinderen

te weinig eten hebben. Of, eigenlijk: te

weinig goed eten. Die kinderen eten

vooral veel mais. Dimba weet dat je

ook groenten nodig hebt. Maar ja, dat

is zo duur.

Veel kinderen in Oeganda hebben het

moeilijk, blijkt uit cijfers van de overheid.

Van alle kinderen in het land

behoort 45,3 procent tot de ‘kwetsbaren’:

weeskinderen, kinderen die gedwongen

worden om te werken, kinderen met een

handicap of kinderen die op de vlucht

zijn geslagen wegens geweld. Dit betekent

dat miljoenen kinderen dagelijks

moeten vechten om te overleven.

Partnerorganisatie SAO (Share an

Opportunity Oeganda) trekt zich het

lot van deze kinderen al vele jaren aan.

De partnerorganisatie werkt in de districten

Luweero en Kikyusa, twee gebieden

waar het overgrote deel van de bevolking

leeft onder de armoedegrens. Van de

mensen die in het gebied wonen, leeft 70

procent van de landbouw. Veel mensen

hebben een klein stukje land waarop ze

NR.4 | DECEMBER 2010

hun eigen eten verbouwen. Soms, als er

iets overblijft, kunnen ze wat opbrengst

verkopen. Maar meestal is er zelfs niet

genoeg voor het eigen gezin.

De extreme armoede in het gebied heeft

veel meer gevolgen. Veel jongeren zijn

nooit naar school geweest. Soms zijn

er geen scholen, andere keren hebben

ouders geen geld om het schoolgeld of

een uniform te betalen. Daar komt bij

dat de kinderen nodig zijn als arbeidskracht

op het land.

Een ander groot probleem in het gebied

waar SAO werkt, is HIV/Aids. Maar

liefst 91 (!) procent van de huishoudens

in het gebied heeft te maken met het gevolg

van deze vreselijke ziekte. Dimba’s

ouders zijn allebei gezond, maar ze

heeft veel vriendinnetjes die hun vader

of moeder al jong hebben verloren.

5


6 thema artikel

NR.3 | SEPTEMBER 2010

Partnerorganisatie SAO heeft veel

onderzoek gedaan naar de vraag wat er

nu écht nodig is in het gebied om de bevolking

te helpen om vooruit te komen.

Daarbij zijn een aantal prioriteiten gesteld.

SAO wil werken aan meer en beter

onderwijs, een betere opbrengst van de

landbouw en aan beroepstraining voor

kansarme jongeren.

Dat zijn ambitieuze doelen die de

organisatie zichzelf heeft gesteld. SAO

is er vast van overtuigd dat het halen

van deze doelen alleen maar mogelijk

is als er nauw wordt samengewerkt met

de lokale mensen. Want alleen door met

de bevolking zelf samen te

werken, kan er echte en duurzame

vooruitgang worden

geboekt.

Praten

Samenwerken met de bevolking

begint met praten. Bijvoorbeeld

met ouders van jonge kinderen, zoals

de ouders van Dimba. Veel ouders zijn

zelf nooit naar school geweest, en zien

de noodzaak van onderwijs niet in.

De partnerorganisatie wil veel tijd en

energie steken in deze gesprekken. Ten

eerste om ervoor te zorgen dat de kinderen

naar school gaan. Daarnaast is het

belangrijk dat de ouders verantwoordelijkheid

gaan nemen voor de school. Het

zou helemaal mooi zijn als de ouders

ook aanschuiven in de schoolbanken, en

samen met hun kinderen zouden leren

lezen en schrijven.

In het project is er daarnaast veel

aandacht voor de landbouw. Door

betere zaden, betere mest en door de

krachten te bundelen is het mogelijk om

meer opbrengst van het land te halen.

MENSEN HELPEN ELKAAR

DOOR SAMEN TE WERKEN

OF SAMEN TE SPAREN.

Om dit effectief te organiseren, worden

zelfhulpgroepen in het leven geroepen,

waarin mensen wordt geleerd om hun

landbouwmethode te verbeteren.

Met deze zelfhulpgroepen zijn overal in

Afrika goede ervaringen. Het werkt erg

stimulerend als mensen elkaar helpen

door bijvoorbeeld samen te werken of

samen te sparen. Mensen bemoedigen

elkaar en geven elkaar adviezen. Red

een Kind werkt in steeds meer landen

via dergelijke groepen.

Raar

De ouders van Dimba zijn ook lid van

een zelfhulpgroep, samen met tien andere

boeren. Dimba vond het eerst wel

raar om te zien: opeens moesten haar

vader en moeder heel vaak overleggen

met de buren. Dan gingen ze samen

zitten op het plein middenin

het dorp, en werd er uren

gepraat. En veel gelachen,

dat ook. Dat snapt Dimba

ook wel: samen werken is

altijd leuker dan alleen.

Dimba snapt lang niet alles

wat er gebeurt, maar ze kan wel zien dat

er dingen zijn veranderd. Eerst stond er

op hun stukje land alleen maar maïs.

Nu groeien er ook andere groenten.

Dimba heeft nog geholpen met zaaien,


en kijkt vaak wat voor plantjes er boven

de grond komen.

Een andere grote verandering hoort

ze elke dag mekkeren als ze thuiskomt

van school: er is een geit gekomen! Dat

wilden haar ouders al heel erg lang.

Maar een geit is erg duur, en tot nu toe

was er nooit geld om zo’n dier te kopen.

Nu hebben de ouders in de zelfhulpgroep

samen gespaard voor een geit.

Eerst moesten haar ouders een beetje

geld betalen, zodat twee buren een

geit konden kopen. In de derde maand

mochten de ouders van Dimba een geit

kopen. En als er straks kleine geitjes

komen, mogen ze de eerste zelf houden

en moet de tweede naar de zelfhulgroep.

Dimba vindt het allemaal maar

slim bedacht.

Veranderen

Heel langzaam begint er iets te veranderen

in de levens van Dimba, haar ouders

en de mensen in haar dorp. De mensen

van Share an Opportunity Oeganda

hebben daar een grote rol in gespeeld.

Niet omdat ze de bewoners heel veel

gegeven hebben. Eigenlijk is er zo goed

als niets uitgedeeld. De medewerkers

van SAO zijn vooral naast de inwoners

gaan staan, en hebben hun goede adviezen

gegeven.

De inwoners zijn met die adviezen zelf

aan het werk gegaan. Ze hebben extra

activiteiten opgezet, of dingen die ze

deden net iets anders gedaan. En ze

zien de resultaten nu: er komt meer

voedsel van het land, ze eten gevarieerder,

er gaan meer kinderen naar school

en de lessen op school zijn beter: de

leraar is bijgeschoold door medewerkers

van SAO.

Daar loopt Dimba, terug van school

naar huis. Als ze haar tas heeft opgeruimd,

gaat ze even langs de geit. Vandaag

vroeg de leraar aan de kinderen in

de klas wat ze wilden worden als ze later

groot zouden zijn. Dimba stak meteen

haar vinger op. Ze weet al heel lang dat

ze zuster wil worden. Voor andere mensen

zorgen, dat lijkt haar geweldig.

NR.4 | DECEMBER 2010

925 miljoen mensen

Wereldwijd zijn 925 miljoen mensen

ondervoed. Dat blijkt uit de laatste

rapportage van de FAO, de voedsel- en

landbouworganisatie van de Verenigde

Naties. De FAO beschouwt een inname

van minder dan 1.800 calorieën per

dag als ondervoeding. In Azië hebben

578 miljoen mensen honger, in Afrika

239 miljoen. In andere gebieden van de

wereld zijn de problemen kleiner, maar

ook daar komt honger voor.

Een jaar geleden bedroeg het aantal

ondervoede mensen in de wereld 1,02

miljard. Dat het dit jaar ondanks de groei

van de wereldbevolking aanzienlijk lager

is, is volgens de FAO vooral te danken

aan vooruitgang in de voedselvoorziening

in China en India. Tweederde van

de chronisch ondervoede mensen in de

wereld woont in die twee landen of in

Bangladesh, Indonesië, Pakistan, Congo

of Ethiopië.

De FAO noemt het aantal van 925 miljoen

‘onacceptabel hoog’. De organisatie

start daarom een actie getiteld ‘1 miljard

mensen verhongeren en daar ben ik

woest over’, waarmee ze mensen en

regeringen oproept hier meer tegen te

doen.

De groep Action Aid heeft in een ander

rapport becijferd dat honger jaarlijks 350

miljard euro kost. Hiervan is 90 procent

te wijten aan het verlies aan arbeidsproductiviteit

door honger. Mensen hebben

dan minder energie en zijn alleen maar

bezig met eten. De laatste 10 procent

komt volgens de actiegroep door hogere

zorgkosten als gevolg van ondervoeding.

Het terugdringen van honger is één van

de milleniumdoelen van de VN. In 2015

moet volgens deze afspraken de honger

in de wereld gehalveerd zijn.

Internet

Meer lezen over de wensen

van Red een Kind? Kijk op

www.redeenkind.nl

7


8 interview

NR.4 | DECEMBER 2010

Mooi en moeilijk

werk in Orissa

Orissa, noord-India. Diep in de oerwouden van dit slecht toegankelijke gebied

werkt Red een Kind aan een betere toekomst voor de inwoners. Prachtig werk,

vertelt Anneke Burgler van Red een Kind, die in september door het gebied reisde.

‘Het is prachtig werk door een sterk betrokken team mensen’.

Anneke Burgler is binnen Red

een Kind verantwoordelijk

voor de contacten met de

sponsoren. Ze vindt het

belangrijk om de projecten waarin

de sponsorkinderen zitten met eigen

ogen te zien. ‘We krijgen veel betrokken

vragen van sponsoren over de situatie

waarin hun sponsorkinderen zitten. We

willen die vragen graag op een goede

manier beantwoorden. Dan is het

belangrijk om het werk met eigen ogen

te zien.’

Red een Kind werkt in 12 dorpen in

Orissa. De dorpen liggen bijzonder

afgelegen, vertelt Anneke. ‘Eerst vlogen

we naar Chennai, daarna naar Bhubaneshwar.

Vervolgens gingen we met de

nachttrein (8 uren) naar Bhavanipatna.

Toen was het nog twee en een half uur

rijden naar de stad Kalahandi. Vanaf

daar moesten we nog bijna drie uur

naar het eerste dorp. Een hele reis.’

Help a Child India, de zusterorganisatie

van Red een Kind in India, heeft ervoor

gekozen om de dorpen te ondersteunen

waar niemand naar omkijkt. Dorpen


TEKST: GERKO LAST • FOTOGRAFIE: ANNEKE BURGLER

die moeilijk te bereiken zijn. Na de

grote overstroming in Orissa (2008) is

daar noodhulp verleend. Daarna werd

besloten om de inwoners verder te helpen.

Het gebied wordt geteisterd door

enorme armoede en ondervoeding. Er

vindt veel kinderhandel plaats. Onderwijs

is er niet of nauwelijks.

De dorpelingen stonden eerst sceptisch

tegenover de hulpverleners, vertelt Anneke:

‘Er waren wel vaker hulpverleners

geweest die beloften hadden gedaan,

waar vervolgens niets van terecht kwam.

Ze wilden niet eens met hen praten,

maar trokken zich terug in hun huizen

als de teamleden op bezoek kwamen.’

Vertrouwen

Na veel bezoeken kregen de

bewoners meer vertrouwen en

stapsgewijs kon de hulp worden

opgezet. Om de inwoners

vanaf het begin ‘eigenaar’ van

het project te maken, is ervoor

gekozen een dorpscomité in te

stellen. Dit comité is verantwoordelijk

voor de hele gang

van zaken in het dorp.

Medewerkers van Help a Child India

bezoeken de dorpen één of twee keer per

maand. Tijdens deze bijeenkomsten worden

met het dorpscomité alle relevante

dingen besproken. De dorpsbewoners

worden ook geholpen bij het aanvragen

van voorzieningen bij de overheid. Er zijn

veel mogelijkheden, maar de inwoners

kunnen zelf niets aanvragen omdat ze

niet kunnen lezen of schrijven.

Anneke bezocht onder meer de scholen

in de dorpen. ‘Alle kinderen van de

primary school krijgen nu onderwijs.

Ook krijgen ze op school een maaltijd

en een snack, bijvoorbeeld een banaan.

Daarnaast krijgen ze indien nodig huiswerkbegeleiding.

De ouders lieten hun

kinderen in het begin alleen maar naar

school gaan voor het eten. Nu begint

men het nut van onderwijs in te zien.’

Anneke zag ook dat er allerlei culturele

activiteiten voor de kinderen worden georganiseerd,

zoals tekenen, zingen, debatteren

en spelletjes doen. ‘Dat is goed

voor de ontwikkeling van kinderen.’

ER IS EEN SCHOOLTJE

GEBOUWD, EEN WATERPUT

GEGRAVEN EN ER IS NU

ELEKTRICITEIT. DAT ZIJN

GEWELDIGE ZAKEN.

Successen

Ze hoorden van de dorpsbewoners dat

de betere contacten met de overheid

al tot successen hebben geleid. ‘In drie

dorpen is inmiddels een electriciteitsvoorziening

aangelegd. De goedkeuring

voor vijf andere dorpen is binnen. Een

waterput is gegraven in een hooggele-

Internet

NR.4 | DECEMBER 2010

gen dorp. Men is momenteel bezig met

de aanvraag voor aanleg van wegen

naar de dorpen, zodat de bereikbaarheid

ook beter wordt. Het mooie hiervan is

dat de bewoners mee kunnen helpen

aan de aanleg van de wegen. Ze krijgen

daarvoor betaald door de overheid.’

In het volgende jaar wordt de hulpverlening

in Orissa uitgebreid. Zo komt er veel aandacht

voor betere landbouw in het gebied.

De bewoners leven bijna allemaal van de

opbrengst van hun eigen tuin, veelal rijst en

maïs. Met betere landbouwmethoden kunnen

ze meer verdienen.

Anneke is bijzonder enthousiast over

de vorderingen die worden gemaakt. ‘Ik

bezocht het dorp Ghutiguda, een hooggelegen

plek waar we naartoe

moesten over slecht begaanbare

wegen. Daar spraken we met

het dorpscomité. Die waren erg

enthousiast. Er is een schooltje

gebouwd, een waterput

gegraven en er is nu elektriciteit.

Dat zijn geweldige zaken. Men

wil nu graag een betere weg,

en onderhandelt daarover met

de overheid. Het is geweldig om zulke

mooie resultaten te zien.’

Wilt u een kind sponsoren uit

Orissa? Kijk dan op

www.redeenkind.nl/

sponsorkinderen

9


10 hier

NR.4 | DECEMBER 2010

Column Leo Visser

Dilemma

Ik herinner het me nog als de dag van gisteren:

de eerste keer dat ik werd geconfronteerd met de

hongerdood. Een kind van een paar maanden oud

lag van honger te sterven. Het ging me door merg

en been. Het is zoveel heftiger dan een krantenfoto

of TV-reportage. Nog maar pas werkzaam bij Red

een Kind ging ik op bezoek in een armoedig Indiaas

dorpje, zonder middelen van bestaan. Mannen

en vrouwen waren ver weggetrokken om elders

in een minimaal daglonerbestaan te voorzien. De

ouderen, een paar vrouwen en de kinderen waren

achtergebleven. De weinige beschikbare middelen

werden onderling verdeeld. Daarbij werden keuzes

gemaakt, waarachter hartverscheurende dilemma’s

schuilgingen. Sommige kinderen kregen meer eten

dan anderen, omdat hun overlevingskansen groter

werden geacht. De zieken en zwakken zouden immers

toch sterven. Niets had mij kunnen voorbereiden

op deze gruwelijke werkelijkheid. Ik zag wel dat

er ergens wat geld werd gegeven om extra voedsel

te kopen, maar dat was geen duurzame oplossing,

alleen uitstel. Met dat extra voedsel werd opnieuw

een afweging en verdeling gemaakt.

Het meest schrijnende was dat ik uit het dorp kon

wegrijden en dat ik die avond voldoende te eten

had. Deze ervaring heeft me nooit meer losgelaten.

Hoe komen we tot structurele oplossingen tegen

dit onrecht, waar we zelf deel van uitmaken? Die

echte oplossingen zijn er, daar geloof ik van harte!

Omwille van dat ene kind.

Als een broeder of zuster nauwelijks kleren

heeft en elke dag eten tekortkomt, en een

van u zegt dan: ‘Het ga je goed! Kleed je

warm en eet smakelijk!’ zonder de ander te

voorzien van de eerste levensbehoeften –

wat heeft dat voor zin?

(Jacobus 2: 15 en 16)

TEKST: GERKO LAST • FOTOGRAFIE: RED EEN KIND

School Oegstgeest

in actie voor Pakistan

Leerlingen van de dr. K. Schilderschool in

Oegstgeest zijn in actie gekomen voor Pakistan.

Tijdens een speciale actieweek werd er ruim

q 8.000 opgehaald voor de slachtoffers van de

overstroming.

Erika Noort van de Schilderschool vertelt

over de bijzondere week die ze op

school hebben gehad. ‘We hebben een

topweek gehad. De kinderen waren erg

enthousiast. Ze hebben onder meer

gezwommen voor het goede doel. Eén

leerling uit groep 6 zwom 61 baantjes!’

‘Ook was er tijdens het zwemmen geld

opgehaald onder de ouders. Onze

directeur Erik van Pijkeren beloofde

het bad in te duiken als er geld zou

Vacature bestuur

In het bestuur van Red een Kind

ontstaat een vacature door het

periodiek aftreden van één van haar

leden. De organisatie opereert in

een complexe omgeving en kijkt uit

naar kandidaten die ervaring hebben

worden opgehaald. Hij heeft uiteindelijk

voor 225 euro een nat pak gehaald.

Daarnaast hebben de kinderen van de

onderbouw heel wat karweitjes gedaan

en ook de cd die groep 1 tot en met 4

heeft gemaakt, is een succes. Er is nog

steeds vraag naar.’

‘Wij zijn echt heel trots op de kinderen

dat ze zich zo ingezet hebben voor

mensen en kinderen die weinig tot

helemaal niets meer hebben.’

in een dynamische, internationale

context.

Hebt u affiniteit met en relevante kennis

voor Red een Kind? U vindt het volledige

profiel voor het nieuwe bestuurslid op

www.redeenkind.nl/vacatures


hier

SAMENSTELLING: GERKO LAST

De afgelopen maanden werden de meest uiteenlopende spaaracties

georganiseerd. Hier een aantal acties voor het voetlicht gehaald.

Pepernotenactie

Gomarus

Leerlingen van het Gomarus-college aan

de Magnoliastraat in Groningen zijn druk

bezig met pepernoten verkopen. Daarmee

willen ze jongeren in Kenia steunen

met beroepstraining en baanbemiddeling.

De school spaart een jaar lang met

verschillende acties voor Red een Kind.

Eerder dit schooljaar kozen de leerlingen

welk project van Red een Kind ze wilden

steunen. Uit de verkiezingen kwam het

beroeptrainingenproject in Kenia als

duidelijke voorkeur uit de bus. Kijk op

www.redeenkind.nl/gomarus voor meer

informatie over de pepernotenactie.

Vadesto Hattem

deelt uit

Waar: Hattem

Opbrengst: Q 1500,-

Vadesto Outdore Adventure opende

in september het nieuwe paviljoen in

Hattem, een lang gekoesterde wens. Vadesto

heeft nu een prachtige uitvalsbasis

om activiteiten op en rond het water

aan te kunnen bieden.

Bij de opening werd aandacht geschonken

aan Red een Kind. De genodigden

werden opgeroepen geen cadeau te

geven, maar een gift over te maken voor

beroepstraining voor jongeren in Kenia.

Daar werd gehoor aan gegeven!

Relatiegeschenk

met een gift

Waar: Zwolle

Opbrengst: Q 2500,-

Bé Rigter uit Zwolle is een eigen bedrijf

begonnen op het gebied van relatiegeschenken:

Be Promo. Bé heeft besloten

dat een deel van zijn omzet naar Red

een Kind gaat. Hij wil daarmee laten

zien dat hij maatschappelijk verantwoord

onderneemt. Zijn bedrijf is lid

geworden van het bedrijvenplatform

Red een Kind Onderneemt. Met zijn

geld ondersteunt hij vakopleiding voor

jongeren in Kenia.

Danken & Bidden

NR.4 | DECEMBER 2010

Danken

Pakistan is deze zomer getroffen door

verschrikkelijke overstromingen. Wij

willen u vragen om te danken voor

al het werk dat hulpverleners in het

gebied konden doen. Het is geweldig

om te zien hoeveel mensen in zulke

moeilijke omstandigheden bereid zijn

slachtoffers te helpen. We zijn ook

dankbaar dat onze donateurs ruim

Q 300.000,- hebben geschonken voor

Pakistan.

Bidden

Bijna een miljard mensen op de

wereld is chronisch ondervoed. In

veel van de programma’s van Red

een Kind wordt gewerkt aan betere

landbouw. Wij willen u vragen om te

bidden voor de hulpverleners die zich

hiermee bezighouden.

11


12 daar

NR.4 | DECEMBER 2010

Myanmar

na de cycloon


TEKST: GERKO LAST • FOTOGRAFIE: CDN / RED EEN KIND

Tienduizenden doden. Nog

meer vermisten. Ruim 2,4

miljoen mensen getroffen.

De cycloon die de Ayeyarwady

Delta en Yangon raakte, veroorzaakte

een enorme chaos in Myanmar; het was

de ergste natuurramp in de bekende

geschiedenis van het land. Veel mensen

waren alles kwijt. Hele dorpen waren

weggevaagd, alle oogsten mislukten.

Binnen enkele dagen na de ramp

vroeg het ministerie van Landbouw

van Myanmar aan het Consortium of

Dutch Ngo’s (CDN) om hulp te verlenen

in het gebied. Het consortium

wordt gevormd door Red een Kind, ZOA

Vluchtelingenzorg en Woord en Daad.

Enkele dagen later waren de officiële

contracten getekend. In eerste instantie

ging het om het verlenen van noodhulp.

Daarbij moet gedacht worden aan het

verstrekken van tenten en zeildoeken,

schoon drinkwater, zaden, kunstmest, en

materiaal om te kunnen zaaien.

In augustus 2008 kreeg CDN ook

toestemming om in het land te werken

aan wederopbouw. Er werd opnieuw een

contract getekend met het ministerie

van Landbouw, nu geldig voor drie jaar.

Onderdeel van de overeenstemming

was dat er gewerkt mocht worden aan

cycloonresistente shelters, voedselzekerheid,

water en sanitatie.

Hard gewerkt

In de periode daarna is op verschillende

fronten hard gewerkt aan het

verbeteren van de leefomstandigheden

van de inwoners. Daarbij was er veel

aandacht voor het op gang brengen van

de landbouw. Er werden zaden verstrekt

en materiaal beschikbaar gesteld om het

land opnieuw te bewerken. Ook werd er

gewerkt aan ontzilting van landbouwgronden.

Daarnaast werd gewerkt aan

het verbeteren van dijken om landbouw-

grond ook in de toekomst te beschermen

tegen water.

NR.4 | DECEMBER 2010

Een bijzonder zware cycloon van de derde categorie trof Myanmar in mei 2008.

Ruim 2,5 jaar later kijken we terug.

DE ANGST VOOR

EEN EVENTUELE

TOEKOMSTIGE RAMP

ZIT ER DIEP IN

Ook werd ervoor gekozen om in 9 dorpen

cycloonresistente shelters te bouwen.

De bedoeling is dat de shelters dienen als

vluchtplaats voor een eventuele volgende

ramp. Daarnaast dient het als droge opslagplaats

voor de oogst. Tegelijkertijd

wordt er gewerkt aan het voorbereiden

van de plaatselijke bevolking op

een eventuele komende ramp.

De angst voor eventuele toekomstige

rampen zit er diep in bij de bewoners

in het gebied. De vraag hoe een eventuele

volgende ramp verlicht kan worden,

is een bijzonder actuele vraag voor

de inwoners, die langzaam hun gewone

leven weer beginnen op te pakken.

De kwetsbaarheid voor stormen en

overstromingen is verergerd door de effecten

van de wereldwijde klimaatverandering.

Voor Myanmar en de hele regio

voorspellen deskundigen een langzame

stijging van de zeewaterspiegel. Daarom

is het van groot belang om aandacht te

hebben voor preventieve maatregelen.

13


14 daar

NR.4 | DECEMBER 2010

Hulp aan Pakistan,

er is veel gedaan!

Pakistan werd deze zomer getroffen door zware overstromingen. Ruim zeventien

miljoen mensen zijn getroffen door deze natuurramp. In de afgelopen maanden

is noodhulp verleend. Ook wordt al gewerkt aan wederopbouw.


TEKST: GERKO LAST • FOTOGRAFIE: ZOA, JACO KLAMER

Red een Kind startte in augustus

samen met Woord &

Daad, ZOA Vluchtelingenzorg

en Dorkas een noodhulpactie.

De actie leverde meer dan Q 350.000 op.

Daarvoor zijn we enorm dankbaar.

Met de bijdrage van donateurs van

Red een Kind wordt de lokale organisatie

ILAP gesteund. Deze organisatie

verleent noodhulp in het noorden van

Pakistan. Van het geld werden duizenden

mensen voorzien van voedsel

en schoon drinkwater. Ook werden

honderden tenten gekocht voor mensen

die geen dak meer boven hun hoofd

hebben.

ILAP DOET

ONTZETTEND

GOED WERK.

ZE HEBBEN

EEN GOEDE

RELATIE MET

DE BEVOLKING

EN MET DE

OVERHEID.

De in Friesland geboren Canadees Jacob

Kramer bezocht het gebied. Hij werkt

bij de Canadese organisatie CRWRC, die

al jarenlang samenwerkt met ILAP. Hij

was erg onder de indruk van het werk

in het veld. ‘ILAP doet ontzettend goed

werk. Ze hebben een goede relatie met

de bevolking en met de overheid.’

Kramer zag dat er hulp wordt verleend

ongeacht religie, leeftijd of geslacht.

‘ILAP is een christelijke organisatie, en

helpt iedereen die hulpbehoevend is.’

De organisatie wil ook de komende

jaren blijven helpen in Pakistan, om de

bevolking te steunen een nieuw bestaan

op te bouwen.

Zhakia en haar zoon

Een van de mensen die geholpen werd

door ILAP is Zhakia. Zij heeft acht kinderen

en woonde in Shah Bare, ongeveer

7 kilometer van Charsadde. Haar man is

ongeschoold arbeider. Voor de overstromingen

hadden ze een geit, een buffel

en een stenen huis met twee slaapkamers

en een keuken.

Bij de overstromingen kwam haar hele

dorp onder water te staan. Zhakia en

haar gezin werden gered door een legerhelikopter.

Nu heeft zij helemaal niets

meer. Haar huis is volledig verwoest en

de geit en de buffel zijn omgekomen

in het water. De helikopter bracht hen

naar een klein kamp in Charsadda. Daar

kregen ze een tent, een stel kleren en

voedsel, waar ze erg dankbaar voor zijn.

Maar Zhakia’s zorgen voor de toekomst

zijn groot. De buffel leverde melk voor

haar en haar kinderen en de kalfjes

NR.4 | DECEMBER 2010

verkochten ze voor goed geld. Ze hebben

geen idee hoe ze ooit een nieuw

huis zullen kunnen bouwen. Haar man

verdient ongeveer twee euro per dag en

dat zal nooit genoeg zijn om zelfs maar

aan een huis te kunnen denken.

Toekomst

Paul Roelofsen, werkzaam bij ZOA

Vluchtelingenzorg, bezocht het gebied

een paar keer in de afgelopen maanden.

Aan hem de vraag wanneer de

noodhulpactie afgesloten kan worden.

Roelofsen: ‘Mensen hebben noodhulp

nodig tot ze weer terug naar huis kunnen.

Maar door de grote schade die de

overstromingen hebben aangericht, zullen

ze dan ook nog hulp nodig hebben.

Dat is geen noodhulp meer, maar de

fase van rehabilitatie of wederopbouw.

Scholen en huizen zijn verwoest en

moeten herbouwd worden. En voordat

mensen weer voedsel van eigen oogst

kunnen eten, is er een overgangsperiode

waarvoor zaaigoed en materialen

noodzakelijk zijn, en misschien wel een

overbrugging met voedselhulp tot de

eerste oogst.’

Internet

Blijf op de hoogte van de

noodhulp in Pakistan op

www.redeenkind.nl/

noodhulp/pakistan

15


16 hier

NR.4 | DECEMBER 2010

Witte Voeten Tour

langs 5 scholen

In de week van 27 september tot 1 oktober bracht Red een Kind met een grote,

gele schoolbus een bezoek aan vijf basisscholen in Nederland.

Het doel: aandacht vragen voor het belang van onderwijs in Ethiopië.

Leerlingen van groep 5 tot en

met 8 konden via een speurtocht

in de bus kennismaken

met het leven van kinderen

in Ethiopië. Voor de jongste kinderen

was er een spannend verhaal over de

Maandag: de gele schoolbus komt aan op de

Nassauschool in Hattemerbroek.

Woensdag: twee leerlingen De Aquamarijn in

Bunnik proberen met een emmer op hun hoofd

te lopen.

belevenissen van de teddybeer Nelson

in Ethiopië.

Alle leerlingen en teamleden van de

verschillende scholen deden bovendien

mee met de Witte Voeten Actie. Door

hun witte voetafdruk te plaatsen op een

Donderdag: kinderen van De Parel zuid luisteren

naar het verhaal van teddybeer Nelson.

groot spandoek lieten de leerlingen zien

letterlijk een stap te willen zetten voor

meer en beter basisonderwijs in Ethiopië.

Hun voetafdruk lieten ze sponsoren

door familie en bekenden. In totaal zijn

ruim 750 voeten gezet!

Dinsdag: Anne (9 jaar) van de School met de

Bijbel in Emst laat haar witte voet zien.

Vrijdag: twee leerlingen van de Parel noord spelen

een Ethiopisch spel.


Bij Red een Kind is de afgelopen maanden weer veel gebeurd.

Hieronder een overzicht.

Afscheid van Heidi

Hendrikse

Jaren geleden emigreerde Heidi Hendrikse

samen met haar man Leo naar

Nieuw-Zeeland. Van huis uit kenden ze

het werk van Red een Kind en ze wilden

graag wat meer betekenen voor kinderen

in nood. Na jarenlang het werk van

Red een Kind gepromoot te hebben in

Nieuw-Zeeland, stopt Heidi Hendrikse

nu als vrijwilliger. Ze heeft het stokje

inmiddels overgedragen aan Christine

Dykstra en Sonja van Seventer. Heidi

heeft veel voor het werk van Red een

Kind betekend en we willen Heidi dan

ook hartelijk bedanken voor haar inzet,

vastberadenheid en doorzettingsvermogen.

Heidi, bedankt!

Kinderfondsen

werken samen

Red een Kind werkt samen met bekende

kinderfondsen als Plan Nederland, Save

the Children, SOS Kinderdorpen, World

Vision en Compassion om aandacht te

vragen voor kansarme kinderen. Eind

november wordt de eerste, bescheiden,

actieweek gehouden van het nieuwe

samenwerkingsverband. Volgend jaar

willen de samenwerkende kinderfondsen

met een grote campagne aandacht

vragen voor de situatie van kinderen in

ontwikkelingslanden.

Micha en

Rechtvaardigheid

Red een Kind is een van de organisaties

die de Micha Campagne in Nederland

van harte ondersteunt. Op 10 oktober

was het Micha Zondag, en stonden

honderden kerken in Nederland stil bij

het thema rechtvaardigheid. Ook voor

volgend jaar staan diverse initiatieven

op het programma. In de Micha Campagne

werken verschillende christelijke

organisaties samen om christenen in

Nederland bewust te maken over het

thema rechtvaardigheid.

Vrijwilligers in het

zonnetje

NR.4 | DECEMBER 2010

Red een Kind kan al heel lang rekenen

op de trouwe steun van vrijwilligers. Eén

keer per jaar zetten we de vrijwilligers

graag in het zonnetje op de vrijwilligersdag.

Ook dit jaar was het een gezellig

dag waarop ervaringen werden gedeeld

en nieuwe ontwikkelingen werden

besproken. Ook mocht Leo Visser uit

handen van Angenita Heemstra en

Klasina Sietsma een cheque van

Q 5000,- ontvangen van de werkgroep

uit Drachten. Een prachtig bedrag!

17


NR.4 | DECEMBER 2010

18 sponsorpagina

Onverwachtse ontmoeting

in Kampen

Een maandagmorgen, begin augustus. De telefoon

gaat: Albert, uit India, een voormalig sponsorkind.

Hij is in Duitsland en op zoek naar z’n sponsorouders

uit de jaren 1973-1983.

Een bijzonder telefoontje. De

45-jarige Albert is in Duitsland,

en wil eigenlijk dezelfde

dag zijn sponsorouders nog

bezoeken. Een speurtocht in de computer

levert een adres op in Kampen. Een

telefoontje leert dat zijn sponsorouders

nog steeds op hetzelfde adres wonen, en

Albert graag willen ontmoeten. Sterker

nog: in 1989 had Albert in een brief al

aangekondigd dat hij zijn sponsorouders

graag persoonlijk wilde bedanken. Ruim

twintig jaar later komt zijn droom uit.

Het werd een emotionele ontmoeting,

niet alleen voor Albert maar ook voor

Roel en Nettie Raap uit Kampen. Albert is

nu eigenaar van een fabriek met ruim 40

werknemers, die auto-onderdelen fabriceren.

Hij was in Duitsland om een zware

plaatwerkpers te kopen. Een week voor

z’n telefoontje naar Red een Kind was hij

al in Nederland geweest. Omdat hij niet

bekend was met de naam Red een Kind,

zocht hij naar een stichting in Nederland

die ‘Bethel’ heette. Via een zoektocht die

hem langs Haarlem en Zandvoort leidde,

werd hij attent gemaakt op Red een Kind.

Zo belandde hij in Kampen. ‘Het was een

goede, emotionele ontmoeting’, vertelt

Roel. ‘Het was heel bijzonder om hem

na zo lange tijd in levende lijve te zien.

We hebben veel gepraat over zijn leven,

zijn gezin en zijn werk. We hebben hem

leren kennen als een positief christen. Hij

ondersteunt nu zelf meerdere kinderen in

India. Dat is toch geweldig?‘

Tien jaar lang werd Albert door de familie

uit Kampen gesteund. ‘We begonnen

37 jaar geleden met Albert als eerste

sponsorkind. We hebben al z’n brieven

en foto’s bewaard. Het was voor hem

heel bijzonder om dat allemaal terug te

zien,vooral zijn eerste foto’s. We hebben

echt het idee dat hij ons als zijn vader

en moeder zag’. Alberts eigen vader liet

het gezin kort na de geboorte van Albert

alleen; nu zorgt Albert voor zijn oude

moeder die bij hem thuis woont.

Omdat het inmiddels al te laat was

geworden om de 400 kilometer naar

Frankfurt terug te rijden, is hij die nacht

bij hen blijven slapen. ‘Vlak voor z’n

vertrek dinsdagmorgen hebben we nog

samen gebeden. Dat was een bijzonder

moment.’

Na zijn ontmoeting in Kampen is er een

mailwisseling ontstaan. ‘We houden nog

steeds contact. We weten bijvoorbeeld

dat hij in zijn kerk het verhaal over de

ontmoeting met ons heeft verteld. Hij is

er nog steeds vol van. Hij wil ons nu ook

graag bezoeken met zijn vrouw, dochter

en zoontje.’


NR.4 | DECEMBER 2010

In het programma SponsorKind ondersteunt u een kind in zijn of haar familie en binnen de eigen

leefgemeenschap. In dit programma krijgen kinderen ondersteuning op maat. Waar nodig wordt

toegang gegeven tot basisvoorzieningen zoals eten, onderwijs, kleding en medische zorg.

We werken aan structurele oplossingen voor armoede. Er is in het programma aandacht voor het

verbeteren van de lokale leefomstandigheden. Het is mogelijk te corresponderen met het kind.

De bijdrage voor dit programma is ¤ 22,50 per maand.

Tulasi Ram Majhi - 8 jaar

Uitgelicht

Gayitri Naik - 11 jaar Sanatana Naik - 9 jaar

Ishwarya

8 JAAR - INDIA

Geef om

kinderen.

Word

sponsor.

Dit is Ishwarya uit India. Ishwarya is 8 jaar oud, 5 januari

wordt ze 9. Ze woont samen met haar ouders, twee broers en

drie zusjes, in een grote sloppenwijk in India. De ouders van

Ishwarya zijn erg arm. Haar vader werkt op oproepbasis bij een

tegelfabriek in de buurt, maar er is lang niet altijd werk. Wilt u

Ishwarya ondersteunen?

Manglu Rout - 7 jaar

Geethalakshmi - 12 jaar

19


Geef om kinderen

Word sponsor!

Ik machtig Red een Kind om het aangegeven bedrag van mijn rekening af te schrijven

Naam

Straat

Postcode Woonplaats

Telefoonnummer E-mail

Bankrekening / giro Geboortedatum

Handtekening

Het kind krijgt in de thuissituatie onderwijs en zorg op maat. Ook zijn of haar omgeving profiteert van

uw steun. U kunt met het kind corresponderen.

Alle gezinsleden krijgen zorg op maat. Ook hun omgeving profiteert van uw steun. U kunt met het

gezin corresponderen.

Samen met u bouwen we aan de ontwikkeling van een dorpsgemeenschap. Steun binnen het dorp een

kind (D22,50) of gezin (D 40,-). U krijgt informatie over de voortgang van het project.

Sponsor de opleiding van een jongere. Met uw steun leert deze jongere een vak en wordt begeleid op

weg naar een baan. U krijgt informatie over de voortgang van het project.

Ik word sponsor

Ik kies voor het programma

SponsorKind (D 22,50 per maand) SponsorGezin (D 40,- per maand)

SponsorDorp: kind (D 22,50 per maand) SponsorBaan (D 22,50 per maand)

SponsorDorp: gezin(D 40,- per maand)

Ik geef een gift

Ik doneer een bedrag van D _______ eenmalig / per maand / kwartaal / jaar

Voor meer informatie: www.redeenkind.nl

Deze bon kunt u (gratis) opsturen naar: Red een Kind, Antwoordnummer 2169, 8000 VB Zwolle

U kunt de machtiging zonder opgaaf van redenen intrekken

of binnen 30 dagen het bedrag laten terugboeken

More magazines by this user
Similar magazines