twee blinden zien - Stromen van Kracht

stromenvankracht.info

twee blinden zien - Stromen van Kracht

ZINGT DE HEER EEN NIEUW LIED, WANT HIJ HEEFT WONDEREN GEDAAN (PSALM 98 : 1)

GODS /fBI/I IN DB 3 GlIfJNJ'S

UITGAVE: STICHTING BEN HOEKENDIJK'S EVANGELISATIE-CAMPAGNES, PUTTEN - HOLLAND


INHOUD: VOORWOORD PAG. 5

EEN MAN GODS BEZOEKT SURINAME

PAG. 6

GELOOF OVERWON IN FRANS-GUYANA PAG. 81

BRITS-GUYANA EEN LAND AAN DE RAND VAN DE AFGROND PAG. 131

EEN STUKJE GESCHIEDENIS PAG. 203

De helft van de wereldbevolking heeft nog niet van Jezus gehoord.

Eén miljard-400 miljoen mensen zijn op weg naar de hel. En dát,

terwijl Jezus' opdracht was: "Maakt àlle volkeren tot mijn discipelen."

De roep van de heidenvolkeren "Kom over en help ons", klinkt over de

oceanen, en bereikt ons geestelijk oor. Zie, hoe de volkeren zuchten

onder de vrees voor de "dingen die over de aarde zullen komen".

Hoor hun verhalen van toverij, ziekte en ellende! Als de nood van de

heidenlanden uw hart niet sneller doet kloppen, dan vragen wij ons af:

Heeft u wel iets begrepen van de liefde Gods? Want de liefde Gods

liet Hem zijn Zoon schenken. Vergeet niet, dat God de WERELD alzo

lief gehad heeft, opdat een IEDER die in Hem gelooft, eeuwig leven hebbe.


EEN MAN GODS BEZOEKT SURINAME


VOORWOORD

Er was een vraag bij sommigen waarom we dit boek uitgaven. Deze grote campagnes

zijn voorbij. Het is door sommige omstandigheden zelfs een troosteloos

einde geweest, omdat door regeringsbemoeiïng de predikers gedwongen werden

het land te verlaten. Maar duizend-en-één argumenten gaan tegen deze stelling in.

Immers, zijn de massa's waartegen Jezus sprak ook niet weg? En zijn degenen

die de discipelen genazen in Zijn Naam niet reeds lang gestorven? Toch putten we

nieuwe kracht als we lezen van de wonderen die toen plaatsvonden. De wonderen

van 2000 jaar geleden zijn een opbouw voor ons geloof vandaag. En zo is het met

dit boek, dat we als een vervolg op de Handelingen der apostelen willen zien.

Deze wonderen en deze massa-bekeringen zijn niet alleen historie. Het zijn voor

ons wegwijzers naar een nog grotere bediening, en naar nog meer landen die wij

zullen mogen schudden voor God.

Bij onze geliefde broeders en zusters in de Guyana's, speciaal in Suriname, zal

dit boek een speciale plaats krijgen in de boekenkast. Ze zullen hierin een blijvende

samenvatting hebben van een tijd, die voor velen de grootste tijd van hun leven

is geweest. En de moeilijkheden doorworstelend, zullen ze God prijzen voor wat

toen gebeurde. Bovendien gaat het feest in alle drie landen dóór. De zendelingen

moesten het land verlaten, Jezus bleef! Door Hem geleid, gingen grote groepen of

kleine groepen verder. Frans mag bovendien in Brits-Guyana nog steeds honderden

redden.

Voor de zendelingen die in dit boek genoemd zijn, en wiens werk het hier geldt,

was de tijd die zij in de Guyana's doorbrachten onvergetelijk. Het was voor ieder

van hen de meest vruchtbare tijd voor de eeuwigheid. Ze zullen bij het zien van de

foto's de warmte weer voelen, de krekels weer horen zingen, en het zingen van de

massa zal weer in hun oren klinken.

Een verhaal zó machtig, dat geen pen het kan beschrijven, proberen wij hier te

vertellen. Laat het in u doordringen, en laat uw hart warm worden, want het is

HET VERHAAL VAN GODS LIEFDE.


...J

W

:::>

N

W

Z

w

>

ATLANTISCHE OCEAAN

BRAZI LI Ë

DEDHIEGUYANA'S

ZENDINGSVELD VAN

STROMEN VANKRACHT


In het najaar van 1961 vertrok "vader

Karel" vanuit de Nederlandse Antillen naar

Suriname. In Aruba waren duizenden tot

bekering gekomen en had God het Woord

bevestigd met "tekenen die erop volgden".

In het blad "Stromen van Kracht" lazen de

christenen in Holland de volgende berichten

over Gods grote werk in Suriname en hoe

het begon:

7


8

THALIA-CAMPAGNE

De Heer werkt wonderbaar in ons midden. Na eerst

moeilijkheden ondervonden te hebben in deze stad, met

het vinden van grote gebouwen en kerken, werd ons de

schouwburg "Thalia" ter beschikking gesteld, eerst voor

vier dagen en later nog eens voor veertien dagen, waar

wij vrij konden evangeliseren. Wij gingen eerst naar de

Evangelische Broedergemeente (Herrnhutters) om te

vragen of wij hun kerk zaal mochten gebruiken maar zij

maakten bezwaar tegen de boodschap die wij brachten

en verleenden geen toestemming. Jammer! Toen gingen

wij in de wereld zoeken naar een plaats om het evangelie

te prediken met betoning van kracht, en na lang zoeken

leidde de Heer ons naar deze schouwburg "Thalia", elke

Surinamer in den vreemde kent dit gebouw wel. We

hebben daar heerlijk gewerkt. Avond na avond vulde dit

gebouw zich met mensen, zodat wij de laatste avond

twaalfhonderd bezoekers telden. Zestien avonden predikten

wij in deze schouwburg, de eerste vijf avonden geheel

alleen, zonder muzikale medewerking en zonder verdere

hulp, en later, toen br. Frans en zr. Yvonne uit

Aruba en Curaçao kwamen om mee te heInen, was ons

team versterkt; we stonden nu voor deze revival met drie

evangelisten.

De Heer zegende wonderbaar. Avond na avond kwamen

velen tot Jezus, we schatten de eerste avonden 150-200,

maar steeds kwamen er meer, totdat de laatste avond ze

niet meer naar voren kónden komen, zoveel waren het

er, wij schatten 500 zielen. Op één avond! Als we zeggen

dat in deze campagne 8000 mensen hun harten aan Jezus

gaven, dan is dit cijfer zeker niet geflatteerd. Wie kan

deze scharen tellen die komen om hun honger te stillen,

om het levende water te drinken, het is net alsof ze hier

voor het eerst van de volle verlossing door het Bloed

horen. Ze stromen naar voren, ze komen zo gemakkelijk.

Als ze aan mij horen dat ik zal gaan uitnodigen, dan gaan

de armen al omhoog, 0 het is een heerlijk gezicht en het

hart van elke evangelist in de wereld juicht en jubelt

als hij al die zielen bewust ziet kiezen voor Jezus. Zie

eens wat een hindoestani, mensen uit India, er onder

zijn, zie eens hoe hele families van hindoestani, de vrouwen

met hun kleine sluiertjes op het hoofd, naar voren

komen, zie eens hoeveel mensen uit het binnenland zijn

gekomen, hoeveel Surinamers vooral uit Paramaribo.

Het is een wonder. Als je op deze mensen goed let en

hun gezichten bestudeert, zie je duidelijk de ernst van

het ogenblik; ze zoeken bewust vrede met God, door

Jezus aan te nemen als hun persoonlijke Heiland.

Wat een wonderbaar jaar beleven wij toch. Als we onze

reis door Afrika er niet bij rekenen, waar ook velen werden

gered, zagen wij in Aruba tussen de 2500 en 3000

zielen tot Jezus komen, we zagen ze op straat komen

toen wij predikten op de pleinen van Sint Nicolaas en

Oranjestad en vooral in "Tarabana", zeer velen. En nu

weer in Suriname, weer deze massa's. Ze wachten er op

dat er wordt uitgenodigd en als deze weer klinkt, stromen

zij naar voren, soms springen zij op en komen, veel

jonge mensen, kinderen, hele families oud en jong. Halleluja!


JEZUS, DE LAATSTE HOOP VAN DE WERELD, prijkte

op de gevel van de oude houten schouwburg THALIA.

Hier vonden ongenees'lijken de laatste hoop. Hier werden

een 8000 mensen tot nieuwe scheppingen. Hier beleefden

allerlei mensen het grootste moment van hun leven.

Hier stond de politie achter de coulissen klaar om Frans te

arresteren . .. Hier komen nog iedere zondag een kleine

duizend christenen bijeen om nam" een band te luisteren

waarop één van de Hoekendijken een boodschap brengt.

Deze schouwburg werd een smidse van de heilige Geest.

Om half vijf stonden mensen al voor de poort van Thalia,

terwijl de dienst op zondagmorgen om tien uur begon.

Om acht uur was alles al vol. Alle 1200 stoelen waren

bezet, en 'zonderden stonden in de gangpaden, de deuren

en achter de open ramen. Zelfs het podium werd gebruikt

om enkele honderden plaats te geven.

9


DUIZENDEN

MOETEN WORDEN WEGGESTUURD, OMDAT ER GEEN PLAATS MEER IS

Wij prijzen de Heer voor wat Hij gedaan heeft deze

maand, het was wonderbaar. De menigten werden steeds

groter. Wij hadden op een zondagmorgen ruim tweeduizend

mensen gehad en het gebouw was zo opgepropt vol

dat duizend mensen weer naar huis teruggingen, omdat

zij er met geen mogelijkheid meer in konden. Deze

samenkomst begon officieel om tien uur, maar alom zes

uur stonden er honderden mensen voor de poort, enkelen

waren er reeds om half vijf. Toen de poorten opengingen

van het erf, stormden de mensen naar binnen en om acht

uur zat alles vol. Stelt u zich voor, om acht uur geen stoel

meer onbezet (1200 stoelen). Wij werden gauw met een

auto van huis gehaald en begonnen meteen maar met de

dienst, om 9 uur inplaats van 10 uur. We moeten in tijden

van opwekking weten van improviseren! Een volgepakte

massa zat en stond, alle gangpaden vol, de ruimte voor

het podium vol, op het podium zaten honderden mensen,

ze zaten in raamkozijnen en stonden buiten het gebouw

op het erf, de luidsprekers bereikten hen ook daar. 0, dat

was de werking van Gods Geest. Wat een honger naar

vrede, wat een verlangen naar Christus. Elke prediker in

de wereld zou ook ontroerd zijn dit mee te maken. Toen

ik na de prediking vroeg wie zijn of haar leven aan Jezus

wenste te geven, stak men een zee van zwarte en bruine

handen omhoog. Men ging staan voor het zondaarsgebed

en sprak dat na. Er was een grote ernst, er was schuldbewustzijn

en bewogenheid, dat was duidelijk te bespeuren.

Velen weenden, velen staken hun beide handen omhoog

of vouwden deze boven hun hoofd, terwijl zij baden,

vooral de hindoestani bidden op dramatische wijze. De

Geest des Heren blies op de menigte, dat was wonderbaar.

Er was roepen naar God, een zich in waarachtigheid

uitstrekken naar Hem, om vergeving en vernieuwing.

Wij schatten dat die morgen ruim 1500 mensen hun

hart aan Jezus gaven. Het waren allemaal onbekende

mensen die morgen, dat was zo heerlijk, het waren mensen

uit de districten, het binnenland en de plantages, zij

kunnen alleen zondagmorgen komen, omdat ze 's avonds

niet meer terug kunnen naar hun woonplaatsen. Velen

woonden ver weg, ze kwamen met rivierboten en soms

met prauwen, met bussen. Ze hadden van deze samenkomsten

gehoord en kwamen met hun zieken. Ze hadden

nog nooit zo'n soort samenkomst meegemaakt en vonden

het prachtig. Het zingen bij de gitaar van Frans en Yvonne

en de tamboerijn van moeder Bep vonden ze prachtig.

We baden ook voor de zieken. Omdat er teveel waren

konden wij hen niet allen persoonlijk de handen opleggen,

maar baden een massagebed, de Heer raakte velen

aan. Een stomme vrouw zat verdrietig buiten het gebouw,

zij was al zo vroeg gekomen en had toch geen plaatsje

weten te krijgen. Zij zat buiten op een stoepje en luisterde

naar de luidsprekers. Een andere vrouw naast haar

zei: Nu bidt de prediker voor alle zieken, luister maar,

doe wat hij zegt, leg je vinger op je tong en bidt mee, in

geloof! Toen het gebed uit was en de prediker: amen!

zei, zei zij het ook! Amen! Ze kon toen gewoon praten als

elkeen, ze was door een wonder genezen en sprak!

IN EEN SAMENKOMST 1500 BEKEERD; STOMME, DIE BUITEN MEELUISTERT, SPREEKT!

11


12

JUICHT DE HERE,

GIJ GANSE AARDE,

DIENT DE HERE

MET VREUGDE.

KOMT VOOR ZIJN

AANGEZICHT

MET GEJUBEL

(PSALM 100 : 1).


VERSCHILLENDE KREUPELEN LOPEN! OP EEN DAG 2500 BEKEERD! VELE DOVEN GENEZEN!

TWEE BLINDEN ZIEN

Een klein zwart blind jongetje, hij zat vooraan in de

zaal, begreep het niet goed, maar iemand naast hem zei:

Nu wordt er voor de zieken gebeden, leg je beide handjes

tegen je ogen aan en geloof dat de Heer je helpen zal. Hij

deed het, de jongen; hij zei amen! en toen het kind zijn

handjes wegdeed, brandden zijn ogen en een ogenblik

later kon hij zien, 0 wat was hij gelukkig! Een andere

vrouw in de zaal, ze zat ergens middenin, had ook haar

beide handen tegen haar ogen gelegd en riep de Heer,

evenals Barthimeüs riep! En na het gebed opende ze

haar ogen, ze zag iets schemeren en steeds duidelijker

kregen de dingen om haar heen gestalte en beweging en

kleur, ze riep: ik kan zien! Wat een wonder Gods! Een

hindoestaan opende ook zijn ogen en begon te vertellen

wat hij zag. De zaal was vol met lofprijzing. Opvallend

veel doven genazen, ze konden mijn polshorloge horen

tikken. 0, de Heer is goed! Verschillende kreupelen en

ongelukkigen begonnen normaal te lopen. Vele inwendige

ziekten werden genezen, pijnen verdwenen door de opstandingskracht

van Jezus! Een vrouw die ernstig ziek

was en vlak voor een operatie, legde in geloof tijdens het

massagebed de handen op haar buik en de pijn verdween

en ze hoorde later van haar arts dat alles genezen was en

zij niet behoefde te worden geholpen. Een diabetispatiënt

genas en liet zich de volgende dag onderzoeken,

er was geen insuline en dieet meer nodig, dat is alles

wonderbaar. Er gebeurden ook tragische dingen. Een

vrouw die wonderbaar genas van een ziek been, waar ze

al jaren aan sukkelde, het was gekomen door een autoaanrijding

en ze leed vreselijke pijnen, genas op één

ogenblik. De hele zaal zag het gbeuren, de Heer maakte

haar been recht en sterk, ze wierp haar stok weg en was

perfect gezond. Ze had acht jaar gelegen en gesukkeld

aan dat been en het wilde niet genezen. Toen hoorde ze

van onze samenkomsten, maar wist niet waar ze werden

gehouden. Ze stapte naar haar dominee toe en vroeg of

hij zeggen kon waar deze genezingsdiensten werden gehouden

ze wilde er heen om te genezen. De dominee

antwoordde haar niet eens en wierp de deur hard voor

haar dicht. Toen stond ze op straat en bad de Heer of

Hij haar Gids wilde zijn. Ze liep de straten door en elke

stap die ze met haar ziek been deed was zeer pijnlijk,

dikwijls stond ze stil en bad weer. Toen was 't dat ze iets

hoorde, het was gezang, vrolijk gezang, ze liep er op af en

kwam bij Thalia, ze vroeg of ze hier goed was, ja ze was

hier goed. Ze zocht overal een plaatsje, maar ze vond die

niet, maar een lieve zuster hielp haar met een plaats op

het podium, vlak achter de predikers. Nadat ik gepredikt

had, wees de Geest des Heren haar aan voor genezing, ik

liet haar naar voren komen tot voor de microfoons, zodat

iedereen het gesprek dat ontstond en het gebed kon horen.

Nadat haar de handen waren opgelegd, genas ze terstond.

De week daarop bezocht zij de haar behandelende arts die

zeer verrast was over dit plotseling herstel. Zij sprak

over Jezus en Zijn kracht en verzocht de arts toch ook

met zijn ziekte, hij was hartpatiënt, tot Jezus te komen.

Hij "zou wel zien wanneer hij kon gaan." De vrouw zei

hem vooral niet uit te stellen, maar diezelfde avond al te

komen om de Heer te verwachten hem te genezen. De arts

lachte en vroeg of zij een plaats voor hem reserveren

wilde, hij zou zien of hij komen kon. Die avond was hij

er niet, maar die dag daarop stierf hij, hij kreeg een hartaanval

en was plotseling dood. Het was te laat voor hem,

was hij toch eerder gekomen!

Diezelfde avond, zondags, hielden wij weer dienst en

weer die massa's mensen. We hadden de mensen die die

morgen kwamen gevraagd, 's avonds thuis te blijven, om

anderen gelegenheid te geven gebruik van de plaatsen te


MELAATSEN GEREINIGD

Na de uitnodiging voor redding, nodigde ik voor genezing.

Maar toen was het hek van de dam, het scheen alsof

iedereen ziek was en een lange stroom stelde zich op in

de zaal om naar voren te komen. Ik legde hen allen de

handen op, het duurde anderhalf uur dat ik met zieken

bad, de een na de ander. Groten en kleinen, blanken,

bruinen, gelen en zwarten, allerlei naties; Surinamers,

indonesiërs, chinezen, hindoestani, creolen, het was een

heerlijk gezicht. Met verschillenden spraken wij even

door en de Heer toonde Zich een wonderbare Heelmeester.

We telden twaalf melaatsen onder hen, ze stonden

gewoon in de rij tussen de anderen, ik zag ze op hun

beurt langs mij komen, deze arme mensen met hun

geschonden gezichten, hun witte vlekken op gezicht,

handen en benen. Soms alleen, dan weer aan de arm van

een begeleider, aan de hand van moeder, stonden ze voor

me. Er waren kleine kindertjes bij, lieve meisjes van

tien, twaalf jaar, ze fluisterden zacht in mijn oor: Ik ben

melaats! Een klein meisje tilde haar kleedje op en ik zag

die beruchte witte vlekken op de beentjes. 0, dan aan te

vallen, de strijd aan te binden en er niet voor te vluchten.

0 , als ik deze stroom arme mensen langs mij zie gaan,

ziek, bezeten, krankzinnig, onrein, verdoofd en gedegenereerd

door alkohol, gebroken, met vergroeiingen, blind,

dan zie ik op Jezus en zeg: Heiland, u stierf aan het kruis

voor al deze mensen, deze armen, om hen te verlossen, te

verzoenen en te vernieuwen, u werd gemarteld, gegeseld

en gescheurd voor hen, U werd geslagen aan het vloekhout,

wat een vreselijk lijden had U over voor onze zaligheid,

0 dank U, Jezus, dank U wel! Leer mij nimmer mij

van deze zieken af te wenden, maar leer mij mij te werpen

in hun leed en hen allen met de liefde van Christus

in mijn hart de handen op te leggen, de machten bestraffen

die deze mensen zo hebben geschonden. Laat ik hen

de gezegende opstandingskracht van Jezus meedelen, het

leven van Jezus, de natuur van Jezus, de overwinning van

Jezus. Als ik denk wie ik ben en dat ik alleen uit genade

ben verlost en genezen werd, door Uw liefde, hoe ik een

gelukkig mens werd niet door iets uit mij, maar door

alles uit U, dan ontwijk ik het leed niet meer en bid ik

voor deze mensen. Als ik daar sta in Uw naam, Heiland,

dan moet het voor deze arme stumperds gelijk zijn alsof

U zelf daar staat. Ik zal U volgen Heer. Maar geef mij Uw

laatste volmacht, Heer, in dat uur ! Geef mij Uw naam op

mijn lippen! Geef mij gezag over iedere duistere en onreine

geest om die uit te drijven. Amen.

Na de samenkomst gingen de handen omhoog om te

getuigen van instantelijk ontvangen zegen. Halleluja!

Deze diensten duren 3Yz uur, maar niemand wil naar

huis, in de opwekking te staan vermoeit niet.

"GAAT HEEN EN PREDIKT EN ZEGT: HET KONINKRIJK DER HEMELEN IS NABIJ GEKOMEN,

GENEEST ZIEKEN, WEKT DODEN OP, REINIGT MELAATSEN, DRIJFT BOZE GEESTEN UIT"

(MATfH. 10 : 7, 8).

17


18

EVANGELIST INSPIREERT ZIJN PUBLIEK TOT GEESTDRIFTIGE ZANG EN OPRECHTE GEBEDEN EN

BRENGT WONDERBAARLIJKE GENEZINGEN TOT STAND.

HOEKENDIJK PREDIKT VOOR TJOKVOLLE ZALEN

Als u Thalia aan de Dokter Nassylaan passeert en honderden

mensen daar voor de poort opeengedrongen ziet,

denk dan niet dat het één of andere super-kolossale film

is, die er vertoond wordt, of het grootste-toneelstuk-vanhet-jaar,

dat wordt opgevoerd. Neen, het is evangelist

Karel Hoekendijk, die waarschijnlijk over uren met één

zijner bijeenkomsten zal beginnen. Als u in de duisternis

van de allervroegste uren Thalia passeert, en u ziet er

mensen klimmen over de hoge stenen muur om van het

Stenen Kerkhof op het Thalia-erf te komen, denk dan

niet dat het weer één van de gebruikelijke nachtelijke

inbraken is in de Thalia-bar. Neen het zijn mensen die

proberen op deze manier zich van een goede plaats te

verzekeren, als de evangelist Karel Hoekendijk over enkele

uren met zijn bijeenkomst zal beginnen. Als u Thalia

passeert en u hoort een luid en geïnspireerd gezang van

godsdienstige liederen uit het gebouw galmen, vraag u

dan niet af hoe het mogelijk is dat in deze wereldse en

onkerkelijke tijd mensen zo enthousiast kunnen zingen

over hun God en Heiland.

Maar weet, dat dit inderdaad het geval is en dat de

evangelist Karel Hoekendijk is, die hen inspireert en alzo

nader tot God brengt.

En als u tal van ongelooflijke verhalen hoort van mensen

die op wonderbaarlijke wijze genezen zijn met medewerking

en onder invloed van de evangelist Hoekendijk,

twijfel dan niet aan de juistheid van deze gebeurtenissen

en schud uw hoofd niet met een spottende grijns om uw

mond, maar probeer te begrijpen, dat het inderdaad

mogelijk is, dat wonderen nog steeds voorkomen, zoals

duizenden en honderden jaren geleden en zoals ook in de

toekomst nog steeds het geval zal zijn.

De evangelist Hoekendijk kwam een maand of twee

geleden in Suriname aan en heeft vanaf zijn eerste bijeenkomst

het land stormenderhand veroverd.

Hij heeft de mensen enthousiast gemaakt voor God en

Zijn werken en slaagt er elke avond weer in tientallen

mensen tot inkeer te brengen en hen te doen beloven, dat

zij voortaan God en Zijn geboden tot voorbeeld zullen

nemen.

INSTRUMENT VAN GOD

Dat er tijdens de bijeenkomsten mensen genezen worden

van hun kwalen en dat de heer Hoekendijk door

handoplegging en gebeden daarbij behulpzaam is, vindt

hij van zichzelf niet zo'n bijzondere prestatie omdat -

zoals hij zegt - de wonderen Gods nog steeds elke dag

voorkomen, en omdat God hierbij elk willekeurig schepsel

als Zijn instrument kan gebruiken ... Het geloof is

hierbij van doorslaggevende betekenis! "Wie gelooft zal

behouden worden", heeft Jezus immers gezegd, en in de

Bijbel komen talrijke gevallen voor, waarbij knechten

Gods, die met de Heilige Geest vervuld waren, zieken

hebben genezen.

"Deze kracht is ons vooral gegewn om te worden gebruikt

in de strijd tegen de machten van satan. Het is

voldoende. In de Philippenzenbrief schrijft Paulus: "Ik

vermag alle dingen in Hem, die mij kracht geeft", aldus

de heer Hoekendijk.


ZELF GENEZEN DOOR GEBED

De evangelist Hoekendijk vertelt, dat hij tien jaar geleden

op wondere wijze zelf genezen werd, toen hij al haast

aan zijn laatste ademtocht toe was. Verscheidene doktoren

hadden hun beste krachten en geneesmiddelen aan

hem gewijd. Maar tevergeefs .. . Hij meende dat zijn einde

genaderd was, toen hij in contact kwam met een oude

vrouw, die dagenlang voor hem bad en door handoplegging

hem zijn gezondheid terug gaf. Dit wonder bracht

hem ertoe zijn leven voortaan te wijden aan God en de

wereld rond te trekken om aan de mensen te vertellen

van de wonderen Gods en van Zijn zegeningen. De heer

Hoekendijk, die van huis uit kunstschilder en architect

is, zei kunst en professie vaarwel en begon met een intensieve

studie van de Bijbel, ten einde een gedegen kennis

te hebben van het leven en werken van Jezus en Zijn

apostelen. Zijn hele familie kwam onder de indruk van

dit grootse werk in dienst van Jezus, met het gevolg dat

binnen korte tijd niet alleen vader Hoekendijk maar ook

moeder en kinderen hun leven geheel gingen geven aan

dit werk.

DE WERELD ROND IN DIENST VAN GOD

In Nederland waren zij al gauw heel bekend en oogstten

veel sukses met hun prediking.

Honderdduizenden mensen bezochten de bijeenkomsten

van de familie Hoekendijk en tallozen vonden er geestelijke

en lichamelijke beterschap.

19


20

Ook in andere landen werd deze Christelijke boodschap

bekroond met de zegen van Jezus en de mensen stroomden

naar de bijeenkomsten om te horen over God en Zijn

goede werken, alsook om die te aanschouwen en te ondergaan.

En zo werd de beslissing genomen om een bezoek te

brengen aan Suriname. Veel voorbereiding was niet nodig.

En evenmin was het nodig om veel "reklame" te

maken voor de bijeenkomsten. Want van meet af werden

de mensen gegrepen door de inspirerende predikingen en

de wonderlijke genezingen en ze stroomden er naar toe.

Het is interessant om te zien, hoe in deze tijd van onkerkelijkheid,

honderden en nogmaals honderden mensen

zich avond-aan-avond verdringen voor de poort van

Thalia, om te kunnen gaan luisteren naar het woord

Gods. Het zijn mensen uit alle rassen, uit alle leeftijdsklassen,

uit alle sociale standen, uit alle Godsdiensten,

die met aandacht luisteren, met eerbied bidden en met

enthousiasme zingen.

ZIEKEN WERDEN BETER

Er zijn honderden zieken bij, die bidden om hun beterschap,

maar ook honderden gezonden, die alleen maar de

gemeenschap des Heren zoeken. Talloos zijn de verhalen

over mensen die genezen worden. Van doven, die weer

gingen horen, van kreupelen die weer gingen lopen, van

blinden die weer gingen zien, van stommen die weer gingen

praten en van mensen die allerlei inwendige en uitwendige

kwalen kwijtraakten. Zo kent de hele stad het

verhaal van de man, die jarenlang rondgelopen heeft met

een gehoorapparaat. Hij kwam naar de bijeenkomst van

de heer Hoekendijk en toen hij op het podium van Thalia

onder inspiratie van de heer Hoekendijk, God bad om

van zijn kwaal af te komen, merkte hij plotseling dat hij

weer kon horen ZONDER gehoorapparaat. Daar is ook

het verhaal van de man, die jaren geleden een verkeersongeval

opliep en zich sedertdien slechts met krukken kon

voortbewegen. Met de heer Hoekendijk bad hij oprecht

tot God en zie ... hij kon weer lopen ZONDER zijn krukken.

Daar is ook nog het verhaal van de vrouw die al

jarenlang last had van een buikaandoening. Geen dokter

kon haar genezen. Toen zij de bijeenkomsten bijwoonde,

deed ze dat helemaal niet met het doel genezing te zoeken

voor haar kwaal. Neen, haar enig doel was geestelijke

opwekking, die ze ervoer tijdens en na deze bijeenkomsten.

Maar ze raakte zo geïnspireerd door al de wonderen,

die ze hierbij meemaakte, dat ze ook haar kwaal

aan God voorlegde in haar gebeden. En zie .. . ze raakte

hfiar buikaandoening kwijt en heeft er sedertdien geen

last meer van gehad.

Ook het geval is frappant van de dame, die jarenlang

bedlegerig is geweest, als gevolg van een zenuwaandoening.

Medici en masseurs gaven hun beste talenten, en de

familie bespaarde tijd noch geld om de dame haar gezondheid

terug te geven. En gedurende al die jaren was

haar Heiland en haar Bijbel haar enige troost en sterkte.

Tot ze via een vriendin in aanraking kwam met de evangelist

Hoekendijk. Hij bad met haar, dag aan dag. En

duidelijk voltrok het wonder zich voor de ogen van de


patlente, en iedereen om haar heen: ze begon weer te

lopen. Eerst ging het moeilijk en ze moest krukken gebruiken

om zich staande te houden. Maar langzaam-aan

vond ze de sterkte in haar benen terug en nu is het al

zover dat ze zich in huis kan voortbewegen en in de keuken

al staande haar bezigheden kan verrichten. Iets wat

ze in geen jaren heeft gekund.

Suggestie? Overdrijving? Het zou ook gebeurd zijn zonder

Hoekendijk? Wie zal het weten? Feit is dát het gebeurd

IS . .. Voor de ogen van alle mensen . . . Laten wij

ons hoofd in ootmoed buigen en God danken voor Zijn

goedheid en Zijn genade. De wegen Gods zijn toch wonderbaar

. . .

Deze voorbeelden kunnen door iedere bezoeker van de

bijeenkomsten met tientallen worden aangevuld en zo

langzamerhand twijfelt haast niemand - zelfs de meest

verstokte ongelovige Thomas niet meer, of deze wonderen

inderdaad plaats vinden.

"Sanie dé, p'tjien masra", zei Albert Helman in één

zijner boeken en in de Bijbel zegt Jezus:

"Alle dingen die gij biddende begeert, gelooft dat gij ze

ontvangen zult, en zij zullen u geworden".

En de evangelist Hoekendijk haalt ook Jezus aan, wanneer

hij verkondigt, "dat iedereen zijn medeschepselen

kan genezen, ALS hij maar gelooft in Jezus ... !"

MEER SAMENWERKING NOODZAKELIJK

De heer Hoekendijk verklaart dan ook telkens weer, dat

hij niets doet, maar dat het zijn geloof in Christus is, als-

21


22

ook het geloof van de mensen, die de genezing ontvangen.

Daarom vindt hij het zo jammer, dat hij niet altijd medewerking

ontvangt van dominees, priesters, evangelisten

en andere dienaren Gods, waar zij allen toch hetzelfde

werk doen en een goede samenwerking alleen kan leiden

tot meer sukses in hun maatschappelijk streven om de

mensen nader tot God te brengen. Hij van zijn kant verklaart

telkens weer bereid te zijn met iedereen samen te

werken. En waar het niet zijn bedoeling is een aparte

gemeente te vormen, maar uitsluitend de mensen te

brengen tot verdieping van hun geestelijk-religieus leven

BINNEN HUN EIGEN GEMEENTE, kan een goede

samenwerking alleen maar tot voordeel van de bestaande

gemeenten leiden. En ook de spontane reactie van de

hele Surinaamse bevolking op de prediking van de evangelist

Hoekendijk moest de voorgangers van de bestaande

gemeenten er toe brengen de aangeboden samenwerking

met gretige handen te accepteren, zodat zij niet de

kans lopen op zekere dag tot de ontdekking te komen

een herder zonder schapen te zijn.

GROTE RELIGIEUZE HONGER

Want dan heeft het geen zin te klagen over onkerkelijkheid

van de mensen en gebrek aan religieuse belangstelling,

omdat deze zelfde mensen getoond hebben een

grote honger te hebben naar het woord Gods en bereid

te zijn zich uren lang voor de poort van Thalia te verdringen

om een plaats in het gebouw te vinden, ten einde

deze honger te stillen. Zij luisteren aandachtig, zij bidden

oprecht, zij zingen geïnspireerd en zij gaan naar huis in

de overtuiging nader tot God gekomen te zijn.

Daarom mogen vooral de kerkelijke voorgangers

dankbaar zijn voor de aanwezigheid van de heer Hoekendijk

in ons midden. De mensen zijn immers na deze er-

varing eerder bereid te luisteren naar de predikingen van

hun eigen voorgangers, ook al zijn die niet zo geïnspireerd,

mits zij oprecht zijn en in begrijpelijke taal met

zinrijke beeldspraak worden gebracht.

STROMEN VAN KRACHT

Hoe lang de familie Hoekendijk in Suriname denkt te

blijven en waar zij daarna naar toe gaat? Zij weten het

niet. Zij zijn in dienst van God en zijn bereid overal te

gaan, waar de Here hen zendt. Als gehoorzame knechten

reageren zij op Zijn bevelen. Als goede dienaren doen zij

alles wat de Meester van hen vraagt. En zolang zij in

Suriname nodig zijn om Gods werk te doen, zullen zij

blijven.

Maar ook wanneer zij weg zijn, zullen belangstellenden

volop de gelegenheid hebben van dit werk op de hoogte

te blijven. Er is namelijk een stichting "Stromen van

Kracht", gevestigd in Baarn, Holland, die alle werken

van de heer Hoekendijk publiceert. Zo zijn er al verscheidene

boeken uitgegeven, terwijl het maandelijkse tijdschrift

"Stromen van Kracht" gratis wordt verspreid.

Deze boeken en tijdschriften vinden overal in de wereld

lezers en worden daarom vertaald in verscheidene talen.

Door deze en vele andere soortgelijke werken, worden

de boze machten die rondwaren in deze wereld, zo niet

verslagen en vernietigd, maar dan bestreden en bedwongen,

zodat de mensheid behoed wordt voor een algeheel

moreel en geestelijk débacle, dat ons voortdurend als het

dreigend zwaard van Damocles boven het hoofd hangt.

Laten wij daarom bij dit jaareinde onze dank uitbrengen

aan de evangelist Karel Hoekendijk en familie, voor hun

bereidheid aan de Surinaamse bevolking hun krachten te

willen geven en tevens de hoop uitspreken dat hun werk

met Gods zegen bekroond mag worden.


26

werden gezond en wij hoorden van verscheidene andere

wonderen. Halleluja! We bemerken op die momenten zo

duidelijk dat de Heer met ons is en ons helpt, anders

konden we dit werk onmogelijk doen.

Als wij samenkomsten hebben gehouden in verschillende

dorpen, willen de mensen dat wij er blijven of

terugkomen, dat ze op deze nieuwe weg kunnen voortgaan.

We moeten ze dikwijls teleurstellen. Als wij de

Surinamers zeggen dat we weggaan, dan beginnen ze hun

handen in de hoogte te h ::ffen en roepen: neen, neen,

vader mag nooit meer van ons gaan, jullie moeten hier

bij ons blijven! En zo is het overal. Ze hebben deze boodschap

gehoord en deze wonderen gezien, ze kunnen niet

meer terug. Waarheen? Hier wordt nergens in het land

het volle evangelie gepredikt met bewijs. Wij zullen doen

wat wij kunnen. Bidt voor ons, om werkelijk bijzondere

kracht.

Vele zieken werden genezen, zelfs uit Brits-Guyana

werden zieken gebracht, uit Nickerie en aan de andere

grens van het land, uit Albina en Moengo en alle plaatsen

daartussen, uit het gebied boven de rivieren, uit allerlei

rivierdorpen en plantages. Overal vandaan kwam ook

de roep het binnenland te komen bezoeken en hun dorp

het volle evangelie te doen horen. Wij kregen verzoeken

uit javaanse nederzettingen en hindoestaanse en bosnegerdorpen

aan de rivieren om te komen en te bidden

met de zieken. De Heer is goed en heeft vele zieken genezen

en Hij deed wonderen voor de eer van Zijn Naam.

De gelovigen leerden ook uit hun bijbel verstaan dat deze

ziekenbediening niet iets bijzonders is, een bijzonder gespecialiseerde

gave die aan enkele uitverkorenen wordt

gegeven door de Heer, maar dat de gelovigen die vervuld

zijn met de heilige Geest en de gaven des Geestes hebben

ontvangen, deze gaven mogen gebruiken in geloof. Hierdoor

werden in dit land velen geholpen en verlost uit de

greep der machten der duisternis. Halleluja!


TIENDUIZENDEN

STUKS LEKTUUR

werden onder de mensen gebracht

27


28

VADER KAREL SCHREEF IN STROMEN VAN KRACHT: BIJ BE LC U R SUS SEN

LAAT MIJ UW BIJBEL ZIEN

Volgende week begint de bijbelcursus van moeder Bep,

we hebben een aardige zaal en reeds 60 opgaven voor

deelname, dat getal zal nog wel groter worden deze week.

We zijn blij, dat we nu dieper op de boodschap kunnen

ingaan en ik bid de Heer om genade dat Hij enkelen uit

deze bijbe!cursus zal aanwijzen om in dit land voort te

werken in de kracht van de heilige Geest. Ons ideaal is

dat Surinamers voor Surinamers zullen prediken, met

Geesten kracht. Er komen al enkele figuren naar voren

en ze worden dan ook meteen in de bediening gesteld.

Halleluja!

Wat een honger is er in dit land voor het volle heil. Als

we zien hoevelen zich verblijden dat ze nu vrede vonden

aan de voet van het kruis, dat ze nu weten wedergeboren

te zijn, ze lieten zich dopen en werden vervuld, ze werden

vaak ook genezen van hun ziekten en bevrijd van demonische

machten, ze gaan nu voort met de Heer. Er zijn

honderden die niet meer terugwillen, die openlijk getuigen

nu veranderd te zijn en een nieuwe bijbel te hebben

gekregen van de Heer. Dat is niet ons werk, wij kunnen

geen mensen veranderen, het is het werk van de Heer.

Wij gaan voort het volle heil te prediken aan allen die

het horen willen. Moge de zegen des Heren rusten op dit

werk en dit land.

De bijbelcursus die gehouden werd in de bovenzaal van

het Y.W.C.A.-gebouw aan de Heerenstraat en geleid werd

door moeder Bep, was zo gezegend. Er waren 85 cursisten

die de hele cursus van twee weken meemaakten en vaak

waren er bezoekers die kwamen kennis maken met deze

boodschap. De gelovigen die aan deze cursus deelnamen

kregen aan de hand van de bijbel inzicht en onderricht

in het overwinningsleven van de Geest en de bediening

van de gaven des Geestes. Velen werden op deze cursus


vervuld met de heilige Geest en werden vrij van ziekten

en gebonden heden, het werd een bijzondere werkplaats

van de heilige Geest. De gaven werden gebruikt, het was

de eerste keer dat Surinamers dit hoorden en zagen, dat

is wonderbaar. Alle cursisten ontvingen de grote profetische

zegen en het is wonderlijk te horen wat de

Geest over hen sprak en de cursisten vonden hier kracht

in en troost om verder te gaan en grotere activiteit te

ontplooien tegen de machten der duisternis.

Na deze bijbelcursus volgde een nog grotere. De christenen

die in deze cursussen de diepten van Gods woord

leerden kennen, werden degenen die de ruggegraat van

:ie gemeente vormden.

Wat velen overtuigde dat deze revolutionnaire

boodschap van God was, was de liefde tot de

Bijbel die de prediker had. Hij stimuleerde Gods

kinderen de bijbel te lezen, en ermee te leven.

"Dit moet van God zijn" vonden velen want "de

duivel zal nooit liefde tot de Bijbel inspireren".

MOEDER BEP, tijdens een van de bijbel cursussen

in Paramaribo. De kennis waarmee Gods

kinderen bewapend werden, zou hen door een

tijd van spanningen en moeilijkheden heen h el ­

p en.

29


30

MASSALE BIJBELSTUDIES

Frans heeft twee weken bijbc1s tudie avonden gehouden

voor be)angstellenden in deze boodschap, telkens twee

dagen in de week. De mensen kwamen er weer heen,

gisteren waren het er driehonderd, ze komen allen met

een bijbel en lezen mee. Men h eeft hier officieel bekendgemaakt

dat in november en december meer bijbels zijn

verkocht geworden dan ooit tevoren in Suriname, prijs

de Heer. Nu zitten de mensen mee te lezen op de bijbelstudieavonden

en aantekeningen te maken en er worden

heerlijke ontdekkingen gemaakt in het Woord. Halleluja!

Gisterenavond werd er weer gelegenheid gegeven om

naar voren te komen voor de vervulling met de heilige

Geest en 150 gelovigen werden heerlijk en overtuigend

gedoopt met Gods Geest en spraken in nieuwe tongen.

Prijst de Heer! Een wonderbare avond. Ik ben zo blij dat

steeds meer mensen hier in Paramaribo deze boodschap

gaan zien en aanvaarden, ze gaan nu ook de gehele weg,

ze worden gedoopt en vervuld. Prijst de Heer! Het is

toch wonderlijk zoals Gods Geest hier handelt, het is

reeds de tweede maal dat op één avond 150 gelovigen

worden vervuld met de heiiige Geest, deze aantallen

komen zelden voor.

Op de gezegende bijbelstudie-avonden, eerst in de

Stadzending en later in het I.p.v.-gebouw, geleid door

br. Frans Hoekendijk met zijn vrouw Yvonne en die

HONDERDEN WORDEN VERVULD MET DE HEILIGE GEEST


IN HET I.P.V.-GEBOUW

een grote belangstelling hadden, kwamen 400 tot

600 gelovigen wekelijks tezamen, terwijl op de laatste

bijbelstudie-avond vorige week ruim 1000 bezoekers

waren die meestal moesten staan vanwege de volte. Er

werd op deze bijbelstudie-avonden gebeden met totaal

ruim 600 gelovigen voor de vervulling met de heilige

Geest. 0, het is heerlijk te zien hoe de christenen zich

verheugen in de ontdekking van de waarheden in de

bijbel, die nu heropend werd, ze lezen met eigen ogen

hoe de Heer wil dat zij leven mogen in overwinning en

kracht. Wij zijn ontroerd op te merken hoe de Heer

werkt en de mensen vrijmaakt van hun zinloze tradities

en onschriftuurlijke overleveringen.

Een bekend nederlands zendingsgenootschap van een

bepaalde kerkelijke richting heeft na verlies van een gebied

door nationalisme, in een land onderzoekingen

gedaan door een "deskundige" of daar voor haar zendelingen

gebieden te vinden waren, maar na een uitvoerige

reis was zijn advies, dat er in dat land geen interesse

was, er was "daar niets te ondernemen". Maar in datzelfde

land zagen wij ruim 8000 zielen zich overgeven

aan Jezus, honderden werden vervuld met de heilige

Geest, 757 werden er gedoopt in water, honderden werden

genezen door de opstandingskracht van Jezus.

1000 BEZOEKERS BESTUDEREN GODS WOORD

31


32

IN 5 DOOPDIENSTEN 757 GEDOOPT

DE TONEELKNECHT VAN THALIA

EEN VAN DE EERSTE DOPELINGEN.

DRIEDUIZEND BEZOEKERS.

Wij hebben onze eerste openbare doopdienst gehouden

in Paramaribo. Er verzamelden zich ongeveer vierhonderd

mensen waarvan de meesten, zo niet allen, nog nimmer

een doopdienst hadden meegemaakt zoals wij die

houden. Er werden die avond 110 gelovigen gedoopt,

ouden en jongen en er was grote blijdschap. Frans en ik

doopten samen, het was een heerlijke avond. De volgende

dagen stroomden van alle kanten de verzoeken binnen

om op de tweede doopdienst te mogen worden gedoopt;

om een weinig controle er op te houden hebben we

kaarten moeten uitdelen, we hadden in twee dagen weer

ruim 100 dopelingen, die worden morgen gedoopt, we

verwachten weer een enorme belangstelling en meteen

zijn we bezig met de derde honderd, voor de doopdienst

over veertien dagen. Wat een dingen gebeuren hier, achter

elkaar worden ruim honderd dopelingen per avond

bijbels gedoopt. De toneelknecht van Thalia, een man die

op een der eerste dagen tot bekering kwam en later vervuld

werd met Gods Geest, was een van de eersten die

gedoopt werd.

De bijbelse doop waar duizenden heen gingen om te

kijken, wij telden eens drieduizend toeschouwers, was

een grote zegen voor velen. Samen met Frans doopte

ik in vier doopdiensten 667 gelovigen in water. Daar

waren creolen, bosnegers, hindoestanen, chinezen, javanen,

indianen, blanken bij, zij volgden Jezus in het

watergraf om met Hem op te staan. Na ons vertrek

doopte Frans alleen 90 gelovigen in water.


34

DE BIJBEL ZEGT:


"WIE GELOOFT EN GEDOOPT ZAL ZIJN, ZAL BEHOUDEN WORDEN." HET GELOOF IN JEZUS

WERD DAAROM DOOR ALLE DOPELINGEN VOOR DE DOOP BELEDEN.

35


36 Dop

at

••

e IJ e

zegt

over e


En Hij zeide: Indien gij van ganser harte gelooft, is het

geoorloofd. En hij antwoordde en zeide: Ik geloof, dat

Jezus Christus de Zoon van God is. En hij liet de wagen

stilhouden en beiden daalden af in het water, zowel

Philippus als de kamerling en hij doopte hem ... (Hand.

8: 38).

Je zus echter antwoordde en zeide tot hem: Laat Mij

thans geworden, want aldus betaamt het ons alle gerechtigheid

te vervullen. Terstond liet hij Hem geworden.

Terstond nadat Jezus gedoopt was, steeg Hij op uit het

water. En zie, de hemelen openden zich en hij zag de

Geest Gods neerdalen als een duif en op Hem komen

(Matth. 3 : 15 -16).

Bekeert u en een ieder van u late zich dopen op de naam

van Jezus Christus, tot vergeving van zonden en gij zult

de gave des heiligen Geestes ontvangen (Hand. 2: 38).

En Hij zeide tot hen: Gaat heen in de gehele wereld,

verkondigt het evangelie aan de ganse schepping. Wie

gelooft en zich laat dopen zal behouden worden, maar

wie niet gelooft zal veroordeeld worden (Marc. 16: 17).

Doch ook Johannes doopte, te Aenon bij Salim, omdat

daar veel water was en de mensen kwamen en lieten zich

dopen .. (Joh. 3: 23).

Als tegenbeeld daarvan redt u thans de doop, die niet is

een afleggen van lichamelijke onreinheid, maar een bede

van een goed geweten tot God, door de opstanding van

Christus... (1 Petr. 3: 21).

Of weet gij niet dat wij allen, die in Christus Jezus gedoopt

zijn, in zijn dood gedoopt zijn? Wij zijn dan met

Hem begraven door den doop in de dood, opdat gelijk

Christus uit de doden opgewekt is door de majesteit des

Vaders, ZO ook wij in nieuwheid des levens zouden wandelen

(Rom. 6:3-5).

37


38

In Gods koninkrijk hestaan geen eenlingen. We zijn

leden van één lichaam, en de één kan niet tegen de ander

zeggen "Ik heb u niet van node". Iemand kan een eenzame

opdracht uit moeten voeren, maar dat is alleen een

geografische eenzaamheid, want in de geest bidden duizenden

christenen voor hem en gaan ze in gedachten met

hem mee. Dit is misschien een van de grootste krachten

in ons koninkrijk: We strijden met elkánder. Jezus gaat

voor ons uit.

TEAMWORK . . .


In Suriname deed vader Karel het werk niet alleen. Er

was een team van hem, moeder Bep, Frans en Yvonne, en

duizenden christenen rond de aarde die voor hen baden.

In de diensten zongen ze, bedienden ze. Ieder bediende

soms uren lang zieken. Bijbelstudies werden door Frans

en moeder Bep gegeven. En toen vader Karel het land

verliet zette Frans het werk voort, zolang als hem werd

toegelaten. Teamwork is noodzakelijk in massa-evangelisatie-werk.

39


40

HET OERWOUD ROEPT ...

DE RIVIER OP. MENSEN LOPEN 20 KM VOOR DE SAMENKOMST.

Tijdens de geweldige campagne in Paramaribo kwamen

telkens roepstemmen, om ook in het binnenland deze

boodschap te komen brengen. En ofschoon enkele plaatsjes

bezocht werden, liggen uitnodigingen voor het hele

land te wachten. Moengo, Nickerie en Albina roepen.

God weet ervan. Hij regeert! Het kan lang of kort duren,

op een dag zal Hij souverein en zonder zich van mensen

aan te trekken Zijn werk voleinden. Als wij niet mogen

spreken, dan zal Hij eventueel stenen laten spreken, maar

iedereen zal weten van Hem voordat Hij komt!

Vader schrijft over een samenkomst in ALKMAAR:

"Heerlijke avond. Er kwamen er met prauwen van de

overkant van de rivier. (Alkmaar ligt aan de rivier), ze

kwamen uit dorpen en plantages, uit kampongs en

nederzettingen, ze brachten in hun bootjes de zieken

mee, soms in een deken gewikkeld. Een wonderlijk gezicht

al die bootjes met mensen die naar Gods woord

kwamen luisteren. Het was heerlijk dat de Heer in Zijn

grote liefde velen van hen gezond maakte en thuis bracht

als een christen, omdat ze die avond hun hart aan Jezus

gaven."

Over Alliance: "We hadden een heerlijke zondagmorgendienst

op Alliance. Er kwamen allemaal feestelijk geklede

mensen. Sommigen hadden uren gelopen en gevaren.

Een hindoestaans echtpaar had 20 kilometer gelopen

naar deze samenkomst. Zoiets was daar nog nooit

geweest. Een gebouw was fraai met palmengroen en

bloemen versierd door enkele dorpelingen, en we zagen

Gods heerlijkheid. Na de prediking waren de zieken in

lange rijen opgesteld en kwamen ze één voor één langs

ons heen. We legden hen de handen op en baden voor

hen, met verschillende hadden we een gesprek. Velen

genazen die morgen en de mensen verlieten Alliance met

grote vreugde. Ze zouden overal vertellen wat ze die

morgen gezien hadden. Enkele blinden kregen het gezicht,

vele doven genazen en inwendige pijnen en ziekten

werden door de opstandingskracht van Jezus genezen.

Iedereen kon de wonderen zien en toen wij vroegen

wie bewust genezing had ontvangen en dit duidelijk

merken kon, staken velen hun handen op en riepen:

Hallelujah! "


SAMENKOMST IN BAKKI, EEN VER DORPJE RIVIEROPWAARTS

41


IN "OPWEKKING" VERSCHEEN

HET VOLGENDE VERHAAL OVER

EEN REIS NAAR 'T BINNENLAND

NAAR SANTIGRON


In een smalle boot, een soort prauw, voeren ze de

Saramacca-rivier op. Eén van de grote rivieren van Suriname,

die de enige verkeerswegen door het oerwoud

vormen. Een man op de boeg keek uit naar de rotsen onder

water waarop de prauw zou kunnen stoten. De rivier

stroomde snel en de reis was tegen de stroom in.

De ogen van de inzittenden gaan langs de met bossen

begroeide oevers. Er is geen zand te zien, alleen een ondoordringbaar

bos waaruit de bedding van de rivier uitgesleten

lijkt. In de hossen wonen duizenden soorten

dieren, en groeien duizenden soorten planten en bomen.

Vogels van allerlei soort nestelen in de takken. Slangen

en krokodillen kruipen door het gras. De lucht is altijd

gevuld met het geluid van miljoenen insekten.

De prauw vecht tegen' de stroom in, met zijn lading

evangelisten aan boord. Levende evangelisten die foto's

nemen en koele dranken drinken en "gedrukte evangelisten"

die in tassen en manden wachten tot ze hun plicht

43


44

moeten doen. Tot ze de boodschap van Jezus Christus

mogen brengen aan hongerige mensen.

Deze "gedrukte evangelisten" zijn ver van huis. In een

paar weken tijd beleefden ze een grote verandering. Nog

maar een paar weken geleden was het, dat ze "geboren"

werden onder de handen van een tekenaar op een kamer

drie-hoog in Amsterdam. Hij tekende en plaatste de

woorden van verlossing en redding door het bloed van

Jezus. Hij zond zijn schepping naar een dorpje in de Betuwe,

waar ze met tienduizenden werden vermenigvuldigd.

Dagen lang ratelden de persen in de drukkerij en

werd hun boodschap vermenigvuldigd. Daarna werden

ze, in dozen gepakt, achter in een auto naar een dorp op

de Veluwe gebracht, waar ze de rekken vulden van een

magazijn dat behoorde tot een evangelisatie-kantoor.

Nee, niet lang hoefden ze te wachten voordat ze zouden

worden "uitgezonden", want na enkele dagen al werden

;ze weer ingepakt in grote sterke dozen en per trein naar

een haven gereden. Een grote kraan nam hen op en

plaatste hen in het ruim van een groot schip. De reis

duurde lang en ging door storm en door windstilte. Totdat

de boot stillag en opnieuw een kraan hen opnam en

plaatste op de kade in de hete tropenzon. Daar kwam

iemand hen halen, die "halleluja" zei toen hij de pakken

zag. Die er blij mee was, omdat het welkome instrumenten

zijn om de oogst van zielen mee binnen te halen.

Een oogst die in Suriname onvoorstelbaar groot is.

Voor deze "gedrukte evangelisten" veranderde er in

enkele weken veel, maar niet hun boodschap. Hun boodschap

van het kruis van Golgotha is en blijft op hen getekend

en gedrukt en zal eindeloos blijven klinken,

misschien totdat Jezus komt. Zelfs als ze weggeworpen

worden op een vuilnishoop zullen ze nóg doorgaan met

getuigen. Als het communisme deze kleine landen zou

overspoelen en de zendelingen weggestuurd zouden

worden, dan zullen ze doorgaan met prediken. Ze waren

opgedragen aan de Heer. Een prediker had ze in gehoor-

zaamheid aan een Hemelse opdracht uitgegeven en ze

zullen hun opdracht: onafgebroken evangeliseren, goed

ten einde brengen.

De prauw begint nu langzamer te varen. De inzittenden

zien nu een soort strand tussen de bomen. Achter de

bomen moet het dorpje SANTIGRON liggen. Een dorpje

midden in 't oerwoud. Een dorpje dat wacht op de Blijde

Boodschap.

De boot legt aan en de inzittenden stappen aan wal.

Ze zien mensen lopen, nog geheel in de oerstaat. Ongekleed

bijna en levend van een beetje landbouw en jacht.

Men is hier nog gebukt onder het heidendom. De medicijnman

is eigenlijk de machtigste man van het dorp.

Wat hij zegt, dat gebeurt. Op verschillende plaatsen wordt

geofferd aan de boze geesten. Van kindsafaan is men

opgegroeid met vrees voor de afgoden. Deze vrees kan

zo hoog stijgen dat men de grootste offers over heeft om

de afgoden tevreden te stellen. Men kastijdt zich. Men

offert bezittingen om de boze geesten tevreden te stellen.

VOORTDUREND, NACHT EN DAG IS MEN BEZIG

IETS TE DOEN OM DE AFGODEN TE AANBIDDEN.

Men buigt zich neer voor een gesneden paal, een bewerkte

steen of een gegoten beeld. "De goddelozen, zegt mijn

God, hebben geen vrede." Zij tasten in de duisternis rond

op zoek naar een weg. Maar hun godsdiensten bieden

geen weg. Ze hebben geen oplossing voor het zonde-probleem.

Maar het Evangelie van Je zus Christus is wèl een

oplossing van het zonde-probleem. Jezus is wèl een weg

om tot het paradijs terug te keren, om God te kunnen

benaderen. 0, de Blijde Boodschap die wij hebben is de

enige oplossing voor de nood van de wereld.

De heidense goden zijn machtig, Maar hun macht is

altijd destructief. Het heeft altijd dood tot gevolg. De

medicijnmannen kunnen iemand vervloeken, en ze zagen

vaak zo'n vervloekte sterven. Maar de medicijnmannen

kunnen niet genezen, verlossen of gelukkig maken. Deze


De Goddelozen, zegt mijn God, hebben geen vrede. (Jes. 57: 21)

.. 5


48

TOVERIJ

toverkunsten te richten tegen bedoelde heer. Deze kreeg

plotseling aan zijn onderlichaam een gezwel als een

kokosnoot zo groot, het was hard en pijnlijk en verhinderde

hem te fietsen of zelfs maar te zitten. Hij ging naar

een chirurg, die het gezwel operatief wegnam, maar toen

de patiënt weer thuis was, groeide opeens een gelijksoortig

gezwel naast de plaats waar de eerste was. De patiënt

begreep dat er een loekoeman of wisiman bezig was in

opdracht van iemand die hem kwaad gezind was, hem

aan te tasten. Enige dagen later br.aken zijn tanden als

bros glas af, de een na de ander. Hij had gezonde sterke

tanden, maar ze braken gewoon af door de zachtste aanraking.

Toen werden zijn ogen verduisterd en vertroebeld,

een mist schoof van tijd tot tijd voor zijn ogen,

zodat hij niets kon zien. Vervolgens kreeg hij verlammingsverschijnselen,

meestal op straat, wel eens temidden

van druk verkeer, hij kon zich niet meer bewegen en

viel van zijn fiets. Meerdere ongemakken openbaarden

zich aan hem, ook aan zijn vrouw die ineens een vreselijk

soort exceem over haar lichaam kreeg en zijn dochter

die begon te lijden aan geheugenverlies.

De man leed vreselijk onder deze duivelse aanvallen en

deed wat hij kon om er zich van te bevrijden, maar dit

lukte niet. Toen kwamen wij naar Paramaribo en als hij

hiervan hoorde toog hij er de eerste avond heen; bij de

eerste uitnodiging om tot Jezus te komen, sprong hij op

en was de eerste die zich bekeerde. De volgende dag

bekeerden zich zijn vrouwen kinderen. Na zijn bekering

kwam hij bij mij en vertelde zijn nood, wij legden hem

de handen op en bestraften de machten der duisternis, in

de machtige Naam van Jezus, de demonische werking

aan zijn lichaam hield op en hij was vrij. Hij is nu vervuld

met Gods Geest en geniet de vrijheid in Christus.

Een vrouw vroeg mij haar te bezoeken en toen ik bij

haar kwam, vertelde ze dat zij een vijand had die haar

vanwege een erfeniskwestie schade aandeed met behulp

van een loekoeman. Hij riep haar toe: Ik zal zorgen dat

je niet meer slapen kan! Deze loekoeman bewerkte de

vrouwen zond haar een macht die haar elke nacht

kwelde. Met gillende angsten doorleed zij haar nachten,

ze kon bijna niet meer slapen en was uitgeput. Het merkwaardige

was dat zij steeds door een onzichtbare macht

gebeten werd, ze liet aan haar huisgenoten elke morgen

de grote blauwe plekken zien met scherpe tekens rondom

van tanden, duidelijke gebitsafdrukken. Deze plekken

verdwenen weer vlug in de morgen maar de volgende

dag waren ze er weer op armen, benen, borst en hals.

Zij was een bezeten vrouw, dat kon je duidelijk aan haar

zien, haar ogen dwaalden en een grote angst verteerde

haar. Ik sprak haar van Jezus die machtiger was dan de

satanische machten en van het Bloed dat het wapen was

in onze handen om te verlossen en te reinigen. Ik legde

haar de handen op en was in woede ontstoken tegen deze

machten, ik beval ze in Jezus' Naam uit te gaan en twee

grote machten verlieten haar, duidelijk zag ik tweemaal

met een heftige siddering een demonische macht uitvaren.

Direct was aan haar te zien dat ze vrij was. Het gevoel

van het dragen van een zware last op de schouders,

het typische teken van bezetenheid, was verdwenen, ze

had totale verlichting, ze was gezond en vrij, haar druk

op het hoofd en de ogen was verdwenen, ze hief haar beide

handen in de hoogte en prees de Heer! Enkele dagen

later vertelde zij dat ze nu elke nacht rustig sliep en

snel herstellende was van haar lichamelijke en geestelijke

achteruitgang. Prijs de Heer!

De wisiman in het bosland is voor de bosneger een

machtig man die hij zeer vreest. Heel het leven van de

bosneger, van zijn wieg tot zijn graf, is éen angst voor

de wisiman (het kan een man of een vrouw zijn). Overkomt

de bosneger onheilen en rampen, ziekte en dood,

dan zit de wisiman er achter. Een kano slaat om bij de

watervallen, hij heeft pech in de jacht, misoogst van zijn

kostgrond, ziekten bezoeken hem, zijn huwelijk blijft

kinderloos, hij wijt het alles aan de wisiman die hem

"bewiest" heeft door middel van "seni ogri sani" (boze

dingen afzenden). De heer in Paramaribo werd hier ook

mee "behandeld."

In Indonesië, in de wereld van de "goena-goena", de

toverij daar, zien wij de doekoen = tovernaar, zoals hier

de loekoeman, werkzaam met zijn "djampè's" = tover-


formules. Zo heeft ook de Surinaamse loekoeman of

wisiman bepaalde "djampè's", toverformules voor speciale

uitkomsten, met bepaalde doelen. Een veel voorkomende

vorm is "bakroe". Bakroe is een kwelgeest, die in

allerlei gedaante zich pleegt te openbaren, ze hebben

soms zichtbare vormen, gedrochtelijke wezens zijn. het

wanneer zij zich materialiseren: padden, nachtvogels,

vleermuizen, krabben. Dikwijls zegt de bosneger hem

gezien te hebben als een dwergje, een afzichtelijk mannetje

met een waterhoofd, een monstrum dat zich snel

beweegt en opeens vervliegt. Men zegt dat hij geen kwaad

doet zolang hij zichtbaar is, maar zoveel te meer als hij

onzichtbaar is, dan martelt en kwelt hij mens en dier op

satanische wijze. Een zendeling uit Brazilië vertelde dat

daar plaatsen zijn waar het zó demonisch is dat men de

demonen duidelijk op de nokken der daken kon zien zitten,

zij zaten schrijlings op de hokken en riepen elkander

toe. Toen deze zendeling onder handoplegging bij iemand

een demon uitdreef, zag hij duidelijk hoe deze Zich verstoffelijkte

en het raam uitvloog. De demonen waren in

die streek buitengewoon brutaal, ze zaten op huizen en

in bomen als apen. Wat hadden ze te vrezen, in die streken

waren geen christenen met volmacht tegen de machten

der duisternis. Ook uit het Caraïbische gebied hoorde

ik van plaatsen waar demonen zich manifesteerden op

brutale wijze. Het is duidelijk dat de vorst der duisternis

zich brutaler openbaart als ooit tevoren, nu hij weet

dat zijn rijk nog maar kort duurt, omdat Jezus komt!

De zendelingen werden nimmer gewezen op de kracht

tegen heel de legermacht van de satan, de wapenrusting

werd niet aangedaan "om te kunnen standhouden tegen

de verleidingen des duivels; want wij hebben niet te worstelen

tegen bloed en vlees, maar tegen de overheden,

tegen de machten, tegen de wereldbeheersers dezer duisternis,

tegen de boze geesten in de hemelse gewesten.

Neemt daarom de wapenrusting Gods, om weerstand te

49


50

TOVERIJ

kunnen bieden in den bozen dag" (Ef. 6 : 12, 13). Theologische

kennis is niets waard in de rimboe, boekenwijsheid

evenmin, een apotheek zal niet veel effect hebben

tegen "de wereldbeheerders dezer duisternis", de "boze

geesten in de hemelse gewesten", maar wèl de vervulling

met de heilige Geest, wèl het bewuste gebruik van de

gaven des Geestes, alle negen. Deze gaven van geloof, van

onderscheiding van geesten, van openbaring, van genezing,

van het doen van wonderwerken, zoals het staat opgetekend

in I Cor. 12, ze werden door God gegeven opdat

de strijd tegen de machten der duisternis effectief kan

worden gestreden. Het moest verboden zijn iemand het

binnenland in te zenden om het evangelie te prediken,

zonder dat hij vervuld is met de heilige Geest en de gaven

gebruikt. Jezus zelf gebood zijn discipelen niet uit te gaan

om de wereld te evangeliseren, zonder de kracht des

Geestes.

Op mijn schrijftafel liggen meer dan tweehonderd brieven

met verzoeken om hulp van mensen die bezeten, ziek,

verduisterd, betoverd zijn, het is ondoenlijk ze allen

tussen het werk door te bezoeken, maar het is wel tekenend

voor de toestand hier. Geestelijk is er zeer veel

duisternis in dit land en christenen en heidenen trekken

om hulp naar de loekoeman, terwijl ze weten dat zij

"nietswaardigen troost" bieden. Ik ben de Heer zo dankbaar

dat we nu een begin mogen maken met de bevrijding

van deze mensen en ik getuigenissen binnen krijg

van wonderbare bevrijdingen en genezingen. Het is ontroerend

de dankbaarheid te lezen in deze getuigenissen

en brieven. Dit land heeft wel tien predikers nodig die

dit landvolk doordringen met de kracht van het Bloed

van Jezus en die van de heilige Geest.

Zoëven schreef ik van "bakroe". Er zijn verschillende

bakroes, sommige zijn vreselijk van werking. Zo is daar

de "lauwbakroe", dat is de krankzinnigheids-bakroe.

Onder de bosnegers komt veel krankzinnigheid voor,


maar men wijt dit algemeen aan het werk van tovenaars

die de "lauwbakroe" over de mensen brengt. Het gebeurt

dat iemand die met deze krankzinnigheids-bakroe is bewerkt

door vrienden en verwanten worden geslagen en

afgeranseld om te proberen deze bakroe eruit te krijgen.

Als deze arme mensen gevaarlijk zijn, worden ze in eenzame

hutten opgesloten en sluit men hun voeten in een

blok hout, men zegt dan "den poti hem na boei", dat betekent:

hij is in de boeien gelegd. De ongelukkige raast

zich meestal dood, het is een onbeschrijfelijk lijden. Als

de patiënt gestorven is, zegt men in het bosland: "na

bakroe broko hem neki" = de bakroe heeft hem de nek

gebroken.

Men zegt dat de bakroe zich meester maakt van een

mens en hem vernielt. Zo is er een andere bakroe, de

"zwerie beree" = opgezette buik. De negers beweren dat

deze wisisoort van de indianen afkomstig is. Deze "zwerie

beree bakroe" of "tarniakoe bakroe" nestelt zich in de

buik. De buik zwelt vreselijk op en de mensen hebben

het benauwd, Z!,! schreeuwen van de pijnen en wentelen

zich op de grond. De familieleden zitten er om heen en

geen wens door deze zieken geuit wordt uitgevoerd, integendeel.

Als hij vraagt hem te helpen om te gaan zitten,

dan leggen ze hem juist languit en plat op de grond neer.

Vraagt hij om water, dan wordt hem dat niet gegeven,

het is ontzettend deze van dorst smachtende om water

te horen roepen en geen droppel wordt hem gegeven. Ze

geloven dat alle wensen door de zieke geuit afkomstig zijn

van de inwonende bakroe. Als ze voortdurend zijn wil uitvoeren,

voelt hij zich naar zijn zin en wil dit lichaam

niet meer verlaten. Men probeert om tegen zijn zin

in te gaan, zodat hij zich onbehaaglijk voelt en het

lichaam verlaten zal. Dit gebeurt natuurlijk nooit. Alleen

de kràcht van Jezus, de Zoon Gods, doet deze bakroe het

lichaam van de stakker verlaten.

Zo is er: "bede ba:tra" = fles begraven. Het komt veel

voor. De tovenaar doet zijn tovermiddelen in een flesje,

het is vieze rommel en begraaft dit voor de deur van hem

of haar die hij betoveren wil. Naar gelang van het soort

wisi zijn de maten en de inhoud verschillend. Deze flesjes

worden voor de deurdrempel begraven of op het pad

dat veel door hem wordt gebruikt, bijvoorbeeld van zijn

hut naar de rivier. Zodra hij nu over dat flesje gelopen

is, dringt de wisi in zijn lichaam en de ellende begint,

ziekte en tegenspoed is nu voortaan het lot van de arme.

Daarom is het geen wonder dat alle bosnegers hun "tapoe"

bij zich dragen, het weer van een andere toverdokter

gekochte "onfeilbare" afweermiddel tegen zichtbare en

onzichtbare wisi. Maar men moet deze tapoe's betrekken

van een grotere en sterkere tovenaar dan de vorige, zijn

kracht moet de andere kunnen breken, het moet "rijper"

zijn, "moro lepie."

Men kan er ook toe overgaan om de tovenaar opdracht

te geven om de geest, de "akra" van de vijand te "vangen"

en "vast te binden." Heeft de wisiman de opdracht om

iemand te vernietigen, dan gaat hij er toe over om diens

"akra" vast te binden, vast te spijkeren aan een kantantreeboom

ver in het oerwoud, of hij verdrinkt de "akra"

in de rivier, hij verzwaart het met stenen en werpt het

in het midden van de woeststromende rivier of in een

waterval. Hoe het mogelijk is een geest te vangen, vast

te spijkeren en te verdrinken, is alleen een kunst die de

wisiman zegt te kunnen verstaan. De benadeelde snelt

nu naar een machtiger wisiman, het zal hem veel meer

kosten, maar deze neutraliseert de machten weer en de

benadeelde is vrij.

Naast de invloed van de tovenaars, zijn er een menigte

van wonder-geneesmiddelen, tovermiddelen. Het is meestal

zo vies en het bestaat uit afschuwelijke substanties

dat ik niet begrijpen kan dat mensen dit innemen. Op de

markt in Paramaribo worden ze gewoon verkocht. Als

iemand zoekt naar deze dingen, brengt men hem naar

51


52

TOVERIJ

de "kruidendokter" toe, het is een tovenaar die voor alle

mogelijke zaken te consulteren is, gewetenloze schurken

zonder scrupules.

Ofschoon men het leven niet buiten de voortdurende

invloed van de tovenaars kan indenken, is er grote vrees

voor hen, ze genieten aanzien en moreel overwicht in de

dorpen, maar diep in de harten van de mensen leeft er

haat voor hem, dikwijls is de wisiman de vernietiger van

het geluk.

Als zij kunnen, zullen de mensen deze tovenaars ook

vernietigen. Er was een vrouw die voor een wisiman werd

gehouden, ze woonde in een dorp in het binnenland. Toen

ze verarmde en verouderde, werd zij door iedereen gehoond

en veracht. Niemand had medelijden met haar,

haar honger en haar ziektetoestand liet iedereen koud.

Men vroeg haar welgestelde zoon of hij geen medelijden

had met zijn moeder en haar wilde helpen, maar hij zei:

medelijden? Het is toch haar eigen wil het te hebben

zoals ze het nu heeft? En honger? Ze hééft geen honger,

ze voedt zich toch met de zuigelingen die zij hier op het

dorp geregeld inslikt. (Er was juist een ontstellende

zuigelingensterfte in het dorp). Ik heb helemaal geen medelijden

met haar, ze is een wisiman! Later kwam bericht

dat zij zich had opgehangen. Een andere vrouw, een

wisiman, kreeg ook geen hulp van haar omgeving toen

zij hongerig en ziek was geworden op haar oude dag.

Immers haar moeder, broer en oom waren ook wisiman

geweest. Toen zij stuiptrekkend op de bodem van haar

hut lag, ging er een gejuich op in het dorp. Eindelijk

bracht de dood uitkomst. Ze werd op een "papaai" gelegd,

een langwerpige bak en rondgedragen door het dorp om

vervolgens te worden weggegooid, niet begraven als de

anderen, maar als prooi van wilde dieren weggeworpen.

Van verre kwamen haar vijanden toestromen om het lijk

te honen en te bespuwen, ze vervloekten het. Haar dochtertje

van dertien jaar werd geslagen omdat ze tranen

stortte bij de dood van haar moeder, huilen om de dood

van een wisiman is doodzonde!

Op elk bosnegerdorp staat een lijkenhuis waar de lijken

geborgen worden, waar de lijkdiensten en andere rituelen

worden gehouden. Dit zijn de niet-christelijke dorpen

die zo handelen, maar op het land en in de bossen is het

nog algemeen. Vlak bij dit lijkenhuis staat de "fragatiki",

de plaats voor het offeren aan de geesten der afgestorvenen.

Het lijk van een goed mens wordt in dit lijkenhuis

geplaatst, in dit "kree hoso" == huis van geween en

er volgt na de plechtige ceremoniën een eervolle begrafenis,

maar het lijk van een wisiman wordt ergens weggeworpen

bij het vuil van het dorp, ten spot en hoon van

iedereen, om opgegeten te worden door de roofdieren in

de nacht. Het huis waar de afgestorvene gewoond heeft

tijdens zijn leven, wordt afgebroken en in de rivier gegooid.

In het gebied van de Caraïbische eilanden is daar ook

nog de "voodoo", ik wil daar een andere keer over schrijven,

het is de moeite waard om over deze belangrijke

"godsdienst", dat een der vreselijkste vormen van satanie

is, te worden ingelicht.

Ik schrijf deze manifestaties van het rijk der duisternis

om u allen bekend te maken met deze dingen. Wij

zullen onze vijanden leren kennen en iemand die geleerd

heeft zijn vijanden scherp op te merken en zijn werken

te doorgronden, zal hem beter kunnen bestrijden. De

duivel heeft zoveel eeuwen zijn werken weten te versluieren

en heeft daarom zoveel onheil gesticht. Maar we

zijn gekomen om dezelfde werken te doen als Jezus en

dit is het doel van Jezus' komst op aarde: om "de werken

van satan te verbreken" (I Joh. 3 : 8).

Wij hebben overal in de wereld mannen en vrouwen

nodig die de vijand kennen en moedig durven tegemoet

te treden, die de kracht hebben gevonden om de strijd

met grote dapperheid aan te binden tegen deze vernie-


54

TOVERIJ

zending die volle evangelie brengt, die wonderen en tekenen

laat zien door de opstandingskracht van Jezus de

Heer! Niets anders, want iets anders is altijd iets minder.

Ik heb respect voor elke zendeling, ik zie ze met hun

vliegtuigen achter mijn huis opstijgen en naar hun airstrip

vliegen diep in het oerwoud en ik heb respect voor

hen die hun vaderland en het comfort van hun huis in

de grote stad prijsgeven voor het brengen van het evangelie,

maar ik word verdrietig als ik zie wat er uit hun

handen komt. En dan mag de organisatie nog zo groots

zijn opgezet en kloppen, als ik geen zielen zie komen tot

Jezus, als ik geen zieken zie genezen onder handoplegging

in Zijn naam, als ik geen bezetenen zie bevrijd worden

door de kracht van de heilige Geest, als ik geen

revival zie komen in de dorpen bovenstrooms, dan word

ik verdrietig. Jezus maakt mensen nieuw! Naar lichaam

en geest en naar ziel! Hij heeft niet zoveel interesse ,in

mooie lijsten van genummerde leden van een kerk, maar

in wedergeboren zielen, nieuwe schepsels, namen in het

Boek des Levens, des Lams. In arme heidenen die bevrijd

worden van hun duisternis, van verterende angsten en

doodsgedachten, die een hemelse rust gevonden hebben

in hun harten, die liederen van bevrijding zingen voor

Jezus, die vervuld worden met de heilige Geest. We zullen

dit aanpakken omdat de Heer dit ons opgedragen heeft.

In Zijn heilige Naam. Dan maar met gebrekkige hulpmiddelen,

dan maar zonder geld om iets behoorlijks te

ondernemen, de Heer weet het alles. We gaan echter in

Zijn kracht en zijn dankbaar dat velen, velen ons vertelden

dat zij blij zijn met de boodschap die wij prediken

en de kracht des heiligen Geestes. Halleluja! Bidt voor

ons, we staan vóóraan aan het front! Maar we weten

dat Jezus overwon satans macht! Amen!

VOODOO

"Voodoo" is satanisch, duisterder en giftiger dan alle

andere vormen van toverij. In de drie Guiana's, dus ook

in Suriname, komt dit voor, ofschoon niet zo algemeen,

slechts op enkele plaatsen, zoals in het gebied van de

boven Marowijne en vooral tegen Frans-Guiana aan, het

gebied van Stoelmanseiland. Maar "voodoo" komt vooral

voor in het hele Caraïbische gebied; het wordt gesignaleerd

in Trinidad, Tobago, Barbados, Sint Vincent, de

Franse mandaats-eilanden: Martinique en Guadeloup,

verder op de Virgings of Maagden-eilanden, Puerto-Rico,

de Dominicaanse republiek en Haïti, Jamaïca, Cuba, de

Bahama's en verder op het vaste land van Amerika waar

het door geheel Amerika wordt gevonden, vooral zuidelijker

naar Guatamala en Mexico. Maar het hart van

"voodoo" is Haïti dat midden in het Caraibische gebied

ligt, hier toont de duivel zijn macht verschrikkelijker dan

elders. De Amerikaanse evangelist Allen, die door God zo

gebruikt wordt voor het uitwerpen van demonen, heeft

in Haïti verschillende grote campagnes gehouden, laatstelijk

in de kersttijd van het jaar 1960; in Jezus' Naam

heeft hij vele bezetenen kunnen bevrijden.

Voor het eerst maakten wij persoonlijk kennis met

"voodoo" in Aruba. Op een samenkomst aldaar begon een

man zich vreemd te gedragen, hij wankelde en viel neer,

zijn ogen stonden wild, hij maakte dans-gebaren en

sprak vreemde klanken uit. Het was alsof hij in een soort

trance geraakte. Het was midden in een dienst, ik hield

op met prediken en liep op hem toe. Uiterlijk leek zijn

aanval op die van epilepsie, maar de Geest des Heren

toonde mij dat dit "voodoo" was. Wij legden de man de

handen op en geboden elke macht der duisternis uit te

varen en niet meer terug te komen en meteen kwam hij

bij, de machten verlieten hem instantelijk, hij ging weer


58

aan de omgeving van Albina en Stoelmanseiland waar

hen een originele "voodco-vuurdans" wordt aangeboden,

bij voldoende belangstelling. Alsof bij genoegzaam bezoek,

algemene interesse, deze "voodoo"mensen hun zo

gevaarlijke vuurdansen kunnen demonstreren, als het

ware op bestelling leverbaar. Als er genoeg dollars worden

betaald, gaan de "hounsis", of voor wat daarvoor

doorgaat, over tot het betreden van vuur en gloeiende as.

Ik kan begrijpen dat vanuit een "overtuiging", een bewogenheid,

in trance-toestand en dan nog na een langere

periode van concentratie, deze immuniteit intreedt en

men dan, om hogere belangen te bereiken, geestelijke

bevrijding, misschien wel om te worden gereinigd van

zonden, deze vuurdans tegemoet gaat. Maar dat men deze

levensgevaarlijke handeling doet als een ordinaire toeristisch

evenement, dat is mij niet duidelijk. Voor het

toerisme zagen wij overal op onzè reizen oude "heilige"

gebruiken demonstreren, op straat geworpen tot vermaak,

terwille van het veile geld, daarvoor verkopen

mensen hun ziel.

In Bali zag ik de kleine danseresjes op het hotelerf

dansen, in hun prachtige gouden gewaden en met hun

sierlijke gouden kroontjes op, in trance, met gesloten

ogen, ze waren door de priester in de tempel ceremonieel

gekleed en in trance gebracht, ademend boven het vuur

waarin speciale kruiden en wierook brandde. Dan begonnen

ze hun buitenzinnelijk leven, ze dansten als in

droomtoestand, ingekeerd, maar hun voetjes gingen wonderlijk

en zeker dansende over de vloer en beschreven

alle figuren onberispelijk van deze oude dansen. Ook in

Bali wandelde men door het vuur en verwondden de

scherpe krissen de naakte lichamen niet, deden mensen

bovennatuurlijke dingen.

U kunt in een van onze nummers van het afgelopen

jaar, we schreven het toen uit Afrika, lezen dat ook in

Oost-Afrika de fakirs door het vuur liepen. In de omgeving

van Durban, in Natal, waar tienduizenden hindoestani

leven, werden vuurdansen gehouden. Het was mogelijk

ze te bezoeken en ze werden een gezochte attractie

vOor de buitenlandse toeristen. Sommige mannen liepen


door het withete vuur en ze hielden met hun ene uitgestrekte

arm een kind in de hoogte, terwijl ze heen en

weer door het vuur liepen met hun blote voeten. Ze

moesten dat snel doen, de kinderen werden bedwelmd

door de grote hitte, die de boombladeren tot de allerhoogste,

verbrandde.

Een dominee van een pinkstergemeente, Ds. de Bruin

van Pretoria, die dit zag, hij was er met enkele Amerikaanse

broeders die het tafereel filmden, werd plotseling

toornig, "verbolgen in den Geest". Hij zei: Wat de duivel

zijn volgelingen kan laten doen onder zijn bescherming,

dat kan Jezus, mijn Heer en Koning ook! Hij was vervuld

met de heilige Geest, deze broeder, hij ontdeed zich

van zijn schoenen en vóór dat iemand hem kon weerhouden,

liep hij naar de plaats waar het vuur lag en betrad

het. Hij liep enige malen heen en weer en de Heer lovende

en prijzende kwam hij bij zijn gezelschap terug. Hij

had niet één brandwond, zijn voeten waren onbeschadigd,

c:elfs de reuk van vuur was niet te bemerken aan zijn

huid. De "vierde Man" van de vurige oven lééft! Halleluja!

De priesters zagen dit en waren ontsteld, ze begrepen

niet dat het mogelijk was dat een blanke man, die

niet dagen voor deze vuurdans had gevast en gemediteerd,

. zich uitvoerig had toebereid voor de trance-toest


.LLE FACETTEN

VAN HET LEVEN DOOR

GOD BEROERD Het is onmogelijk een ontmoeting met God te hebben en

dezelfde te blijven. Het is zo'n revolutie, zo'n ommekeer om

gered te worden, dat het iemands leven totaal vernieuwd.

Want Jezus vernieuwt alle dingen. Hij maakt iemands gezin,

lichaam, blijdschap, toekomst, interesse, karakter, ja ALLE

DINGEN NIEUW. Deze mensen beleefden het ook.

61


ó2

Vader Karel schrijft: We zijn begonnen met radiouitzendingen.

We noemden deze dagelijkse uitzendingen:

HET KWARTIER VAN OPWEKKING.

DE RADIO IN DIENST

VAN HET EVANGELIE

We brengen het volle evangelie, de boodschap van de

volle verlossing. Het is een heel werk om elke dag weer

fris een woord te brengen naast de samenkomsten

's avonds, maar de Heer gaf veel genade, we hopen het

voorlopig vol te houden. De tweede kerstdag hebben we

over de radio een uitzending van een deel van onze samenkomst

in "Thalia" van vijf kwartier, we bidden de

Heer dat velen zullen luisteren naar deze dienst. We hebben

gemerkt, de reacties wezen het duidelijk uit, dat niet

alleen de stad maar ook ver in het binnenland naar deze

uitzendingen van elke dag wordt geluisterd. We zijn de

Heer dankbaar dat we elke dag met de zieken en ongelovigen

in het hele land zo kunnen spreken en de bijbel

openen, we hebben heerlijk contact met elkaar. We hebben

ook gemerkt dat vele predikanten en zendelingen

deze uitzendingen beluisteren, openlijk zijn zij het natuurlijk

niet met ons eens, maar men heeft verteld dat de

invloed van deze volle evangelie-boodschap duidelijk te

bemerken is in hun prediking. Halleluja! Ze nemen de

boodschap hier en daar aan, bestuderen de teksten en ze

verwerken het. Vooral de gekleurde evangelist in het binnenland,

de eenzame hulpprediker en de christelijke

onderwijzer op een eenzame post, leert veel van deze

geregelde diensten, we houden een soort bijbelcursus

voor hen. We spreken er over wat God in Zijn Woord

van de toverij, de loekoeman zegt, hoe demonen zijn

uit te drijven, hoe Gods Woord ons vertelt over de vervulling

met de Geest. Wanneer we later misschien in die

buurten komen, zullen ze meer open staan voor het gepredikte

woord.

Wij kregen bericht dat intens naar onze radio-uitzendingen

wordt geluisterd in Suriname, wij prijzen de

Heer voor deze heerlijke kans om het hele volk te bereiken.

Toen wij Suriname verlieten hadden wij 50 uitzendingen

verzorgd, maar na ons vertrek ging dit radio-kwartier

door, we hadden deze op banden opgenomen. Frans

nam het enige keren van ons over, maar vanuit Holland

blijven wij deze uitzendingen verzorgen, wij hebben hier

al heel wat uitzendingen op de band verzorgd en naar

Suriname gezonden. Ook Ben Hoekendijk heeft verschillende

uitzendingen op zich genomen, we zijn dankbaar

voor zijn hulp. We gaan hiermee rustig voort, zodat, als

wij in het land niet kunnen zijn, deze boodschap blijft

weerklinken.


en kijkt naar de spelende bruine kinderen. En opeens

schalt over uw hoofden een radio:Dames en heren, thans

spreekt tot u één van de Evangelisten Hoekendijk, van

de beweging Stromen van Kracht - Paramaribo. In de

uitzending: Het kwartier van opwekking. En u hoort

daarna vader Karel, Frans of mij prediken, net zoals u

ons hoort in de zalen in Holland. Ik zeg u, dan zou u

beseffen dat dit een eeuwigheidswerk is.

Mocht ik door Gods genade vorig jaar een half miljoen

mensen bereiken, dit jaar zal dit een veelvoud van dit

getal zijn door de radio-uitzendingen.

Toen we wegreden van dit dorp en terugdachten aan de

gesprekken, de zieken waarvoor ons werd gevraagd te

bidden en de vele zieken die we tot de Heer mochten

brengen, in keukens, tussen de palen onder een huis; in

huizen waar hele families wonen in één kamer, toen

prezen we de Heer voor deze gouden kans.

Er wordt gezocht en geboord naar kostbare metalen.

Op sommige plaatsen delft men diamant, maar wij hebben

honderden hier een parel van groter waarde laten

vinden. Ja, een schat in de akker, die het waard is om

daarvoor al het andere te verkopen en die te winnen.

JEZUS is de ware schat, die mensen rijk maakt in het

hárt.

64

RADIO

Op de zondagmorgen horen de mensen Frans' uitzending van een half Ul

DAAR ZIJN GEEN GRENZEN AAN JEZUS' MACHT. Enkele malen in de we,

"het kwartier van opwekking". Ook wordt vaak de hele Thalia-band-preek ov

de radio uitgezonden. Tot diep in het oerwoud is de stem van een prediker

horen. Groot is het werk dat gedaan is voor de eeuwigheid in de honder

duizenden toehoorders. Verhalen zijn bekend van blinden die zagen, doordat v

de radio voor hen gebeden werd. Tijdens een uitzending sprak Ben over: Ge

GEEFT EEN LAND EEN KANS, en het woord was zó indringend, dat iemm

die op straat lopend telkens een stukje opving, zó gegrepen werd, dat ze bijh

eerstvolgende huis, bij vreemde mensen aanbelde, en vroeg of ze daar de rE

van de preek mocht horen.

In Suriname heeft de duivel een grote hekel aan DE RADIO IN DIENST V A

HET EVANGELIE!


HET EINDE NADERT

Wat denkt u, dat satan dit alles ongestoord voort zou

laten gaap? Zou deze grote zegen, en deze stroom van

mensen gewoon door blijven stromen? Vertelt de Bijbel

ook niet, dat Gods kinderen als goud beproefd moeten

worden, en dat ze moeten volharden tot het einde. Jezus

heeft ons niet de belofte gegeven dat alles na onze bekering

goed en mooi zou zijn. Maar Hij heeft gezegd dat we

in de strijd kracht zouden ontvangen. Hij gaf ons een

wapertuitrusting. Hij gaf ons Zijn Geest. En telkens zien

we dat landen één kans krijgen. Telkens weer was in het

midden van een grote opwekking de regering satans instrument

om Gods werk te verstoren. En het lijkt alsof

de Heer het toelaat. Het lijkt, alsof Hij het geroep van

het volk niet hoort. Het lijkt zo, maar het is niet zo!

GOD REGEERT! De Heer maakt géén vergissingen. Maar

Hij laat soms wel strijd toe, opdat zijn gemeente TOT

ZELFSTANDIGHEID ZAL KOMEN. En opdat de christenen

het strijden wordt geleerd. Straks als de grote verdrukking

komt over de wereld, dan zouden we een ge·

makkelijke prooi van satan zijn, als God ons niet geleerd

had te strijden en te overwinnen. Voor Gods volk geldt

de stelling, dat de Heer "alles laat medewerken ten goede".

Het verloop van de dingen in Suriname moet voor al

Gods kinderen een stimulans zijn,. om met grote bewogenheid

en opofferingsgezindheid zielen te gaan winnen

en landen te bezoeken, omdat we zien dat deuren zich

sluiten voor de zending. Maar het juicht in ons hart: Wat

satan ook kon doen: hij kon de blijdschap en het geloof

van Gods kinderen niet vernietigen! De Hoekendijk's

moesten gaan, maar Jezus bleef! Het feit dat na ons vertrek

iedere zondag een kleine duizend mensen in Thalia

naar een band komen luisteren, is zó'n wonder, dat hiermee

bewezen is dat de christenen in Suriname de proef

hebben doorstaan.

Hoe verliep deze zaak? Vader Karel, moeder Bep en

Frans en Yvonne waren als bezoekers het land ingekomen.

Hun verblijfsvergunning werd eenmaal verlengd,

maar toen die twee maanden om waren, zag het ernaar

uit dat ze geen verlenging meer kregen. De STICHTING

STROMEN VAN KRACHT-SURINAME, met Surinamers

in het bestuur, heeft toen officieel de Hoekendijk's

uitgenodigd te blijven. Deze stichting, met als secretaresse

Ilse v. Kanten-Reeberg, heeft gevochten tot in de

hoogste instanties voor deze zaak. Maar het leek alsof

men tegen een muur sprak.

Men beloofde deze zaak te onderzoeken. Men won inlichtingen

in Holland. Maar de beslissing liet op zich

wachten, en vader Karel en moeder Bep moesten gaan.

(Omdat Frans en Yvonne later gekomen waren, konden

ze ook nog enige tijd langer blijven en de mensen ópvangen.)

Honderden (Iemand sprak van 700) vergezelden vader

en moeder naar Zanderij, het vliegveld dat ver van Paramaribo

ligt. Een reeks bussen bracht deze menigte naar

het stationsgebouw. Omdat er wat met het straalvliegtuig

was, konden ze niet vertrekken, en heeft deze hele menigte

de nacht moeten doorbrengen in een vliegveld-hal waar

65


MEENT NIET, DAT IK GEKOMEN BEN OM VREDE TE BRENGEN,

MAAR HET ZWAARD (MATTH. 10 : 34)

EN INDIEN IEMAND U NIET ONTVANGT OF UW WOORDEN NIET HOORT,

VERLAAT DAT HUIS OF DIE STAD EN SCHUDT HET STOF UWER

VOETEN AF. VOORWAAR, IK ZEG U, HET ZAL VOOR HET LAND VAN

SODOM EN GOMORRA DRAAGLIJKER ZIJN IN DEN DAG DES OORDEELS

DAN VOOR DIE STAD (MATTH. 10: 14-15) .

76

Afscheid van Frans en Yvonne

op Zanderij. Ze gingen naar

Brits-Guyana en mochten van

de nood een deugd maken

door in dat communistische

land duizenden zielen te

winnen.

W AT ZEGT DE BEZORGER?

(Uit "De Vrije Stem")


82

HET VOORSPEL

In september 1962 landde ik op het vliegveld Rochambeau,

bij Cayenne, om het grootste geloofsavontuur mee

te maken van onze bediening. De ervaringen met de grote

tent, die door storm vernield werd, 100 nozems die in

Amsterdam de tent wilden vernielen en op het podium

kwamen, mijn schipbreuk en andere geloofs-avonturen

waren de voorbereiding geweest voor deze strijd.

In Cayenne aangekomen (zonder kontakten of bekenden)

begon een week van zoeken en zoeken naar een

tolk, een zaal en een gitaar. Een campagne in een modern

land organiseren is iets heel anders dan in een vergeten

uithoek van de wereld, zoals Frans-Guyana. Zo uitzichtloos

was het zoeken, en zo moeilijk konden we de meest

noodzakelijke dingen vinden, dat ik na een week bijna

het plan maakte om terug te gaan. Er was geen zaal. Er

was geen tolk. Maar de Bijbeltekst die mijn vrouw in een

brief aanhaalde: "Al wat hij onderneemt, gelukt" uit

Psalm 1 was de ommekeer. Diezelfde dag kreeg ik een

kwartier zendtijd, vond ik een oude danszaal aan de rand

van de stad, en liet ik duizenden pamfletten drukken.

Nu kon ik tenminste verwachten het Woord te kunnen

brengen. En ik dacht: Ik maak reklame voor de samenkQmst,

en als God geen wonder doet en op tijd een tolk

geeft, dan heb ik tenminste mijn plicht gedaan, en een

geloofsstap ondernomen. Maar inplaats van dat een tolk

werd gevonden, deed God iets anders. Iets beters. De

strijd van de eerste tijd werd spoedig vergeten. Gods

kracht in ons doorbrak de moeilijkheden. Geloof overwon

opnieuw. Hadden we niet uit ervaring geleerd dat er

zonder strijd ook geen overwinning is. En wil de Heer

ons niet juist door de strijd leren, hoe te overwinnen. De

eerste tijd in Cayenne was een eenzame, moeizame tijd.

Maar de grote opwekking welke volgde, was het dubbel

waard. .

Twee uur voor het begin van de samenkomst kwamen

de mensen samen om zeker te zijn dat ze één van de 300

zitplaatsen zouden kunnen krijgen. Omdat in dit land

deze boodschap, en de prediking van een Wonderwerkende

God volkomen nieuw was, was er een grote nieuwsgierigheid.

De Heer gebruikte die, om in korte tijd het

evangelie over de hele stad te laten gaan.

Aan de rand van Cayenne staat een oude danszaal. Voor

onze begrippen is dit houten gebouw, met zijn golfplaten,

een schuur. Maar Jezus kwam ook in een stal op de wereld.

Deze schuur werd voor duizenden mensen een heerlijker

plaats dan een prachtig paleis. Gods Geest werd

hier voor het eerst in de geschiedenis van dit land uitgestort.

Satan's macht werd er over een menigte verbroken.


Op de voorgrond het kazerne-gebouw, waarvoor ook

een aanlegsteiger is, waar doorgaans alleen visserschepen

en koffieschoeners uit Brazilië landen. Iets daarachter

ziet u de cirkelvormige paden van het park voor het regeringsgebouw.

Daarachter de palmen van het "Place de

Palmistes". Het centrum van de stad. Op dit plein worden

feesten enz. gehouden. Helaas kregen we geen toestemming

om hier een openluchtcampagne te houden.

Omdat bijna alles geïmporteerd moet worden, is alles

erg duur. We betaalden Fr 2,50 voor een fles melk (ong.

f 1,-). Het leven is voor Europeanen onvoorstelbaar

duur. God gaf grote genade dat we dit werk konden

':cortzetten, door giften van Christenen in Holland.

Het begin: stoelen worden uitgeladen

voor "Au petit Balcon"

CAYENNE UIT DE LUCHT

83


EEN GELOOFSSTAP

Jezus zond zijn discipelen twee aan twee uit. En niet

voor niets. Er is misschien geen gevaar zó onderschat

maar toch zo reëel als eenzaamheid. Om met niemand te

kunnen bidden, tegen niemand in je eigen taal te kunnen

spreken. Alle moeilijkheden zelf te moeten doorworstelen,

vraagt mèèr dan alleen enthousiasme, het vraagt

DOORZETTINGSVERMOGEN.

Alleen begon ik de pamfletten uit te delen, nadat ik er

op mijn hotelkamer voor had gebeden. Ik begon tegen

mensen op straat, of in het park te getuigen. Na enkele

dagen lopen in de zon, van de ene instantie naar de

andere, van de ene kant van de stad naar de andere,

besloot ik een taxi te nemen, maar toen ik bemerkte, dat

voor een ritje van de ene kant van de stad naar de andere

f 7,50 gevraagd werd, keerde ik gauw naar de benenwagen

terug. De hitte in Cayenne was ondragelijk. Ik

kocht een soort sombrero en zette die op mijn hoofd.

Mijn tropenpak was gekreukt en gevlekt: Waar zou ik

het kunnen laten opknappen? Het eten was op z'n zachtst

gezegd: slecht. Toen naderhand de broeders Huisman een

keer in het hotel, waar ik twee maanden woonde, kwamen

eten, zeiden ze: Hoe ben je hier in leven gebleven?

En toen ik teruggekomen op Schiphol, mijn familieleden

en vrienden weer ontmoette, zei er één: Het is Ben

nog wel, maar veel is er niet van hem over.

Maar waarom deze dingen noemen. Heeft de Heiland

niet de dood gesmaakt voor redding van zondaars. Heeft

hij niet machteloos geleden? Heeft men hem niet gegeseld?

Bij Hem vergeleken hebben we nog géén offer

gebracht, géén werk gedaan, en géén prijs betaald.

85


88

DE MASSA KOMT! IEMAND RIEP, GA MAAR NAAR HUIS, BLANKE MAN!

Na een dag van vasten en bidden, en het treffen van de

laatste voorbereidingen, zoals het ophangen van letters

"Jésus sauve et guérit", en "Campagne D'evangelisation",

was de eerste avond aangebroken. Een avond welke we

niet gauw zullen vergeten. Een avond, waarin satan de

laatste poging deed om de opwekking tegen te houden.

Er waren nog grote problemen die opgelost moesten

worden, toen ik in de middag de stoelen ging neerzetten

en de boel ging schoonmaken. Het was een zuivere geloofsstap

dat ik de advertenties gezet had, en de pamfletten

had uitgedeeld, want de meest belangrijke dingen

waren nog niet voor elkaar. Waar bleef de engels-franse

tolk waar ik nu al een week naar had lopen zoeken? Ik

was van hoog tot laag geweest, van de ene kant van de

stad tot de andere, en het enige dat ik gevonden had, was

een leraar die mij voor de radio-preek vertolkte, maar

niet in het openbaar wilde verschijnen.

De spanning steeg. Deze avond zou beslissend zijn. Als

er geen wonder van God zou volgen, dan zou in een

avond het werk zijn afgebroken. Maar zou er wèl een

wonder gebeuren, dan was de deur open naar de heerlijke

tijd. Want er was grote honger in de harten. 99%

van de bevolking is Rooms-Katholiek. Maar allen verlangen

naar een levende God, met betoon van Geest en

Kracht. De honger kwam al een uur voor de samenkomst

tot uitdrukking, toen van links en rechts mensen aan

kwamen lopen. Enkele honderden vulden de zaal voordat

ik een woord had gesproken, of een lied had gezongen.

DIT WAS HET WERK VAN DE HEILIGE GEEST.

Toen ik de menigte overzag, zei ik in mijn hart: "Heer,

nu komt het er op aan. Over een paar minuten moet ik

beginnen, en kan ik alleen deze gekleurde mensen op U

wijzen, wanneer Gij alsnog in een tolk voorziet."

Achteraf ben ik ervan overtuigd, dat als ik goed naar de

stem van de heilige Geest had geluisterd, ik dit niet

gebeden zou hebben. Want de Heer had een beter plan.

Vlak voor de samenkomst had ik een gitaar van een

Jehova-getuige kunnen lenen. Daarmee mezelf begeleidend,

begon ik enkele opwekkings-koortjes te zingen die

ik in Frans-Zwitserland had geleerd. Niemand zong mee.

Ze vonden het een beetje vreemd. In ieder geval heel wat

anders dan ze in de R.K. kerk gewend waren.

Er waren twee mannen die een paar woorden engels

kenden. Ik vroeg hen te proberen mij te vertolken. Maar

het ging zo miserabel, dat iedereen begon te joelen en te

fluiten. Daar stond ik nu. In het kabaal dat volgde,

schreeuwde de één dit en de ander dat. Sommigen stonden

al op om naar huis te gaan. Wat moest ik beginnen?

Een stem van een jonge man klonk door het lawaai heen:


"Ga naar huis, blanke man, we hebben

je niet nodig". Opeens flitste het

door me heen dat ik de enige blanke

was, opgesloten in een zaal met honderden

gekleurde vreemdelingen. De

engelen van satan vochten op dat

moment met Gods engelen, en de inzet

was een stad. De inzet van de

strijd in de hemelse gewesten waren

3150 zielen!

Ik nam de franse ' Bijbel en begon

een tekst te lezen: "Jezus Christus is

gisteren en heden dezelfde". Ik vertelde,

dat Jezus gekomen is naar deze

stad om zich als de Levende te tonen.

Net als Hij duizenden jaren geleden

deed na de opstanding. De woorden

vloeiden over mijn lippen. De mensen

gingen op het puntje van hun stoel

zitten. De stemmen verstomden. En

in een stuk door vertelde ik hen hoe

ze gered konden worden, en hoe ze

genezen konden worden door geloof

in God.

Ik nodigde uit wie deze avond zijn

leven aan Jezus wilde geven, en 60

mensen kwamen naar voren. Ze stonden

voor in de zaal en spraken me

een zondaarsgebed na. De overwinning

was een feit geworden. Jezus

had me erdoor geholpen. De deur lag

nu open naar een stroom van zielen

en een openbaring van Gods heerlijkheid.

De wonderen van genezing bevestigden

het woord. En nu nog verbazen

we ons over de dingen die die

eerste avond gebeurden.

89


WONDEREN

BRENGEN OPSCHUDDING

Hoewel ik eerst zei: "Deze campagne is de zwaarste opdracht

die God me gaf om uit te voeren", zei ik na enkele

d'l.gen: "Dit is de heerlijkste opdracht die God me geeft

om uit te voeren". En niet voor niets! Iedere avond

stroomde "Au Petit Ba1con" vol. De eerste week is de

grootste geweest die we meemaakten. De mensen zaten

uren voor het begin van de samenkomst buiten te wachten,

en ze drongen naar binnen als de deur openging,

stoelen en kinderen machteloos meesleurend.

Ik schrijf naar huis: "Ik weet niet of ik huilen of lachen

moet. Het is niet meer te houden. Ik heb vanavond uren

met zieken gebeden, al tongenbiddend om me op de been

te houden. Als ik hen uitnodig naar voren te komen,

stroomt de hele zaal met 1000 mensen naar voren. Dat

gaat niet. Daarom zoek ik hen maar op, en leg iedere

aanwezige de handen op. Ik leidde vanavond 300 zielen

tot de Heer. Als ik over de zee van gekleurde gezichten

zie, velen met tranen van ontroering in de ogen, dan staat

mijn hart in vlam.

Ik kon op het laatst niet meer met de zieken afzonderlijk

bidden. 600 of 500 mensen alleen de handen opleggen

was te veel! Daarom bad ik het massa-gebed en vroeg ik

na het gebed wie genezen was op zijn stoel. Soms gingen

20 handen omhoog. Soms liet ik de mensen die hun handen

omhoog deden, naar voren komen om te getuigen, en

dan hoorden we wonderlijke verhalen.

SPRAAKGEBREK DOOR GOD GENEZEN

Een overgelukkige moeder kwam ons soms driemaal per dag

opzoeken, om te vertellen wat God allemaal aan haar gezin gedaan

had. Twee kinderen van haar hadden ziekten in de maag

(wat door het slechte eten veel voorkomt hier). Zelf was ze

onder de macht van zwarte magie, en was haar hart door haat

verkrampt. Een andere zoon van haar had een spraakgebrek.

Jezus verbrak de machten over al deze mensen. De zonen werden

van maagkwalen genezen. Toen de één op een avond ziin

getuigenis gaf en vertelde wat hii allemaal gegeten had, klapten

en iuichten de mensen van enthousiasme.

De vrouw werd bevriid van de machten van toverij en haat.

Ze straalde van bliidschap. En de zoon, die niet kon spreken,

genas en zei de ene zin na de andere zonder haperen voor de

microfoon. Dit zijn de daden des Heren in het zendingsveld.

91


VERTELT ONDER

DE VOLKEREN

ZIJN HEERLIJKHEID

ONDER DE NATIEN

ZIJN WONDEREN

PSALM 96 : 3


OPENBARINGEN BOUWEN HET GELOOF OP

Toen de eerste grote opschudding voorbij was, en we

een kern van christenen overhielden, vertelden enkelen

ons, hoe de openbaringen, welke de prediker over zieken

had, hen overtuigd hadden. Eén van de eerste avonden

gebeurde het volgende: Na de prediking zei de prediker:

"Er is iemand hier, aan de linkerkant van het podium,

met pijn in de maag. Hij is geopereerd en heeft alles

gedaan om er vanaf te komen .. . " Opeens begint een man

RUGZIEKTE VAN 5 JAAR VERDWENEN

E l n trouwe zuste1' welke niet alleen bekeerd werd,

nU't· bovendien de Heilige Geest ontving, was elke

avond in de zaal. Als er even een gelegenheid was,

kVAim ze naar voren om van haar genezing te getuiben.

Haat· schouders en haat· hals waren Ve1'stijfd door

de theumatiek. Ook deze ziekte moest 1c4jken voor

]rzus' Naam. Toen de prediker met haar bad, werden

de banden verbroken en kon ze eindelijk haar hoofd

weer gewoon bewegen. Deze zuster ging meteen weer

({(ln het werk.

te roepen, zonder de prediker gelegenheid te geven uit te

spreken: "Dat ben ik! Dat ben ik!" Hij kwam naar de

microfoon. En vertelde dat het allemaal op hem sloeg

wat Gods Geest openbaarde.

Br. Hoekendijk zei: "Wat zullen we doen, zullen we met

je bidden?" "Nee", zei de man, "ik ben al genezen, tijdens

de samenkomst op mijn stoel".

Prijst de Naam van Jezus! Is onze God geen grote God!

Halleluja! Iedere avond na het massa-gebed, waarin de

prediker over alle aanwezigen satans macht bestrafte,

omdat het ondoenlijk was alle honderden afzonderlijk de

handen op te leggen, kwamen een twintig- of tiental

mensen meteen uit de schare om te vertellen, dat ze genezen

waren. Deze wonderen brachten de mensen op de

been. Gods Koninkrijk bestaat niet in woorden maar in

kracht.


DE OPWEKKING GING LANGS HEN HEEN

Voordat we onze campagne in Au Petit Balcon begonnen,

namen we kontakt op met verschillende groepen.

Er bleek een Zevende-dags-adventisten-groep te zijn,

een J ehovagetuigen-groep en een groep die zich "Evangelisten"

noemen. De laatste groep waren de enige werkelijke

vrije en verloste christenen. Met hun voorganger

bad ik en nodigde hem uit mee te helpen in de campagne.

Hij besprak het met zijn ouderlingen, en besloot op een

afstand te blijven, omdat de wonderbediening hem afschrikte.

Hij had een groep van 40 christenen in 15 jaar

opgebouwd. En u leest in dit verhaal hoe de eerste avond

al 60 mensen tot bekering kwamen enhoeinenke1emaan-den

3150 mensen hun hart aan Jezus gaven. Wonderen

hebben opwekking tot gevolg. Aan hen, die niet open

staan voor de Bijbelse, nieuw testamentische boodschap,

gaat de opwekking voorbij . ..

94


DE HELE DAG STROMEN MENSEN VOOR GEBED

Omdat het gerucht van de campagne in "Au petit Balcon"

over de hele stad gaat, komen de mensen me de

hele dag opzoeken. Soms staat er een rij voor mijn kamerdeur.

De mensen laten zich niet wegsturen. Ik bid

met niemand in mijn hotelkamer, omdat velen alleen

geïnteresseerd zijn in genezing, en ze eerst het Woord

moeten horen. Maar ze blijven komen. Ze nodigen me

uit naar hun huizen te komen. Ik heb hier wel werk voor

10 predikers!

Ik was zo blij dat de mensen de koortjes begonnen te

leren. Het was zo zwaar alles alleen te doen, zonder enige

ruggesteun. Maar nu kwamen enkele werkelijk wedergeboren

christenen naar voren, en ze werden door de

Heer overtuigd dat wij de ware boodschap hadden, we

kregen langzamerhand een kern.

Iedere avond stroomde de zaal weer vol. En als ik de

oproep tot bekering deed kwamen ze weer met tientallen

naar voren. Eens kwam, geloof ik, de gehele zaal naar

voren. Er was geen stoel meer bezet. Ze stonden in gangpaden

en rond de spreker. Ik heb nog nooit meegemaakt

dat een gehele zaal zich aan de Heer gaf. Maar hier deed

God bijzondere dingen.

Ofschoon er een groot plakaat op mijn hotelkamerdeur

hing met: NIET STOREN, VANAVOND SA­

MENKOMST IN AU PETIT BALCON, klopten de

mensen smns in het holst van de nacht aan en vroegen

om gebed. Door niets lieten deze mensen zich wegsturen.

Niet door het personeel van het hotel of door het bord

op de deur. We moesten hen echter naar de samenkomst

verwijzen, omdat velen niets begrepen van de boodschap

en ons als een soort wonder-dokter zagen. Voor hen was

bekering noodzakelijker dan genezing. Er waren dagen

dat er rijen voor mijn deur stonden, en hoewel we de

deur dichthielden, ze bleven aandringen. Een 100 mensen

hebben zo mijn hotel bezocht.

95


EEN SAMENKOMST IN CAYENNE

De zaal zit vol, de oude lelijke ongeverfde en ongebruikte

danszaal. Het is half zeven, tijd om te beginnen. Ieder

vrij plaatsje wordt ingenomen door staande mensen. Ook

het balcon is vol en in de deuropening staan de mensen

elkaar te verdringen om wat te kunnen zien. Wat een

honger! Wat een opschudding! Als ik deze mensenzee zie,

en denk aan de eerste tijd, dat ik hier alleen rondliep om

te zoeken naar een open deur, dan vult mijn hart zich

met lofprijzing. In een paar weken heeft een land een

uitstorting van de heilige Geest meegemaakt, zoals nog

nooit was gebeurd. De Adventisten, een groep die zich

"church of God' noemt (en géén pinkstermensen zijn

maar wel de sabbath houden), een handjevol evangelische

christenen (Leger des Heils is hier niet meer) en

verder de rooms-katholieken, dat waren de enige groeperingen

hier. En daarvan zijn de groepjes naast de

rooms-katholieken slechts een handjevol.

Maar zie nu eens deze mensen. Zie ze een liederenblad

kopen van de zusters en broeders die door de rijen lopen

om ze te verkopen. Hoor ze "hallaluja" roepen als ik de

samenkomst open in de naam van Jezus. Hoor ze zingen,

de koortjes die spreken over de doop met de heilige

Geest ("II me baptise de son Esprit .. . ") en over de genezing

(N'est il pas merveilIeux" - is hij niet wonderbaar?).

Hoor ze zingen met overgave als de zangdienst ten einde

is: "Crois seulement; crois seulement". (Geloven alleen;

geloven alleen). Dit volk heeft eeuwen lang genoegen

moeten nemen met de roomse leer. Maar hun hart hunkerde

naar de God van de Bijbel. De God van Elia De

God van Handelingen. En nu zomaar, op een dag kregen

ze een pamflet in hun huis; of hoorden ze door de straten

een geluidsauto rijden, waardoor hen werd verteld dat er

een prediker uit Holland gekomen was, die gelooft dat

Jezus Christus heden dezelfde is. Ze bezochten de eerste

avond en lachten met vele anderen om de slechte organisatie;

over de tolken die er niets van terecht brachten en

werden uitgefloten. En ze hoorden opmerkingen van nationalisten

die door de zaal schreeuwden "we hebben die

europeaan niet nodig, laat hij in zijn land blijven". Maar

ze zagen ook die eerste avond, hoe de Heer de leiding in

handen nam, toen er van geen mens meer iets te verwachten

was.

Ze hoorden de prediker in het frans beginnen te preken,

met veel fouten, maar met vuur, en verbaasden zich hoe

in enkele avonden het groeide tot een duidelijke en zelfs

humoristische preek. Ze zagen de wonderen van genezing

en hoorden vertellen van die en van die, die ook genezen

was. En na de zang dien st luisterden ze naar de prediking.

Een geheel andere prediking dan ze ooit hadden gehoord.

Niet stijf en niet langzaam, maar snel, vurig en bijbels.

Telkens weer zei de prediker: "de Bijbel zegt!"

Dit kon niet verkeerd zijn. Dit moest van God komen.

Immers Jezus stond bij alles in het middelpunt. Als tijdens

de prediking een kind begon te huilen (van de

kleinste baby tot de grootste kwajongen werden meegenomen

in de zaal) lieten ze dat kind huilen. Ze vergaten

hun moeheid van uren staan. Het moment na de prediking,

dat moment wilden ze niet missen.

De prediker begint te spreken, er telkens de nadruk op

leggend, dat genezing in de verzoening is. En de honderden

hopelozen, geschondenen, ongeneeslijken, blinden,

lammen, misvormden, leert hij de Heelmeester eerst te

97


98

vinden en daarna pas van Hem de genezing te verwachten.

En dan vraagt hij allen de hoofden te buigen en de ogen

te sluiten en is het even helemaal stil. En na uitgelegd te

hebben, dat je maar éénmaal je leven aan de Heer kan

geven, vraagt h ij een ieder die nu afscheid van de zonde

wil nemen, zijn hand op te steken. Een zee van zwarte en

bruine handen is te zien. Overal, op het ba1con, in de

deuropening, overal. En dan komt het moment dat hij

iedereen naar voren roept die Jezus wil volgen. Dan

staan er honderden op. Ze zoeken een plaats voor het

"podium". Ze verdringen zich om erbij te mogen zijn.

Moeders hebben baby's in de armen. Sommigen houden

een crucifix vast, ze weten niet beter. Sommigen hebben

tranen in de ogen. Het is waar dat ze zonder Jezus niet

gelukkig kunnen zijn, ze weten het uit ervaring. De armoede

waaronder velen gebukt gaan, vergeten Ze een

moment. Ze vergeten hun dronke man, of hun ongelukkige

kind. Op dit moment komt de warmte van Gods

liefde in hun leven. De prediker zegt, dat op dit moment

duizenden christenen in Holland voor hen bidden, dat

voor dit moment hij zijn werk en zijn gezin achterliet om

het te beleven. Intussen blijft de stroom mensen doorgaan.

Tot halverwege de zaal is ieder plaatsje vol: alle

paden zijn vol, overal staan mensen met hun handen omhoog

als een belofte aan God. Een school van vissen

wordt binnengehaald op dit moment. Het is niet meer

het vissen met een hengeltje, waarbij je makkelijk kunt

optellen hoeveel het er zijn. Het is mensenvissen met een

sleepnet en als we na een avond schrijven dat er 400

bekeerd zijn, kunnen het er evengoed 600 geweest zijn.

-En dan wordt het zondaarsgebed nagebeden. De fouten

in het frans buigen de mensen zélf goed als ze het gebed

nabidden, ze begrijpen de betekenis van het woord:

"Heer, wees mij zondaar genadig". .

Als iedereen naar zijn plaats gaat en ondertussen iedereen

zingt: "Geloven alleen... geloven alleen.. . alles is

mogelijk, geloven aleen", begint het spannendste moment

van de avond. Er waren avonden dat de mensen als door

een electrische schok getroffen op hun stoel zaten, als er

openbaringen waren over personen, die dan plotseling

opstonden om te vertellen dat het wáár was. Er waren

momenten na het massa-gebed, dat mensen met hun

handen zwaaiden en zeiden: "Ik ben gezond!" Waarop de

prediker hen naar voren riep en ze vertelden van hun

genezing. De genezingsbediening veranderde vaak in een

getuigenis-bediening. Foto's werden gemaakt van mensen

die getuigden, nog een lied werd gezongen en na de zegen

en mededelingen gingen de mensen al pratende en elkaar

verhalen vertellende naar huis.

De prediker kon je dan vinden, temidden van een grote

groep mensen, die naar zijn tafel gekomen waren om

huisbezoek te vragen; kletsnat van de transpiratie, moe,

maar gelukkig.

Deze samenkomst met 13 vermenigvuldigd was de eerste

campagne in Cayenne. Daarna gebeurden nog grotere

en machtiger dingen toen Piet en Henk Huisman ons

kwamen helpen. Ook daarover zult u de verslagen lezen.

Het moet u duidelijk zijn geworden, dat dit een opwekking

is in de ware betekenis van het woord. De gebeden

van de christenen in Holland en hun gaven voor CAM­

PAGNES OVERZEE hebben eeuwigheidswaarde gehad.


100

1

Jaren had Charlet gebeden om "meer van de Heer".

Maar niemand kon hem vertellen hoe hii het kon ontvangen.

Onze komst nam' zijn land was een antwoord

op zijn gebed. Want hii vond meer van de Heer, en werd

ve1'Vuld met de heilige Geest. Hij ging uit om deze boodschap

in de binnenlanden door te brengen. Op de foto

ziet u hem banken timmeren voor de samenkomst.

DE PREDIKER BEDIENT

600 ZIEKEN

PER AVOND ALLEEN

Er was een melaatse, met grote rode plekken op zijn

lichaam. Rood van de mercurochroom en andere geneesmiddelen.

Er waren iedere avond vele blinden. Er waren

misvormden, verlamden en velen met de Z.g. Olifantsziekte.

Hun dikke ledematen waren een bewijs dat hun

lichaam door demonen werd aangevallen.

Wat moesten we doen met duizend van zulke mensen.

Wat zou Jezus gedaan hebben. Wetende, dat het opleggen

van handen hun geloof tegemoet komt, begon ik hen

afzonderlijk de handen op te leggen. Het duurde uren

voordat ik klaar was, en me door de menigte had gewrongen,

op het balcon was geweest en buiten de deur.

Op zulke avonden genazen velen, en werden 600 mensen

de handen opgelegd, en voor ieder afzonderlijk gebeden.

Dat ik dit vele avonden heb kunnen herhalen, is

een getuigenis temeer dat God mèt de opdracht ook de

bovennatuurlijke kracht geeft om die opdracht uit te

voeren.



De eerste mogelijkheid om te prediken

kreeg ik, toen ik op een dag naar

het gebouw van de radio-omroep toestapte

en de directeur te sp1'eken vroeg.

Ik vertelde, dat we dagelijkse mdio-uit-

RADIO DIFFUSION FRANÇAISE ZENDT ONS GETUIGENIS DE AETHER IN .

zendingen in Suriname verzorgden, en

dat ik gmag een keer hier wilde spreken.

Hij verleende toestemming voor een

kwartier op de mooiste tijd van de dag,

kwart voor zeven 's avonds.

Met behulp van een leraar die mijn

engels vertolkte, heb ik die eerste uitzending

verzorgd. En zonder tolk de

tweede. Vrienden wezen ons er naderhand

op hoe 'n groot wonder dit was.

De R.K. kerk heeft maar 5 minuten per

week, en een andere kerk 10 minuten.

En mij gaven ze als vreemdeling een

kwartiel' op de mooiste tijd van de dag,

tel'wijl ze een amusementspl'ogramma er­

VOOT moesten laten vervallen. Zegt de

Bijbel niet dat als God met ons is, niemand

tegen ons zal zijn? Heel Frans­

Guyana, ook tot diep in het oenvoud,

hoorde zo van ]ews.

101


Piet en Klaasje Huisman

Henk en Rina Huisman

102

NAAR HET FRONT

Dank zij de beslissing van Piet en Henk Huisman om

dit werk voort te zetten zijn de resultaten blijvend geweest.

Een zendingswerk als dit is net als een plantage in

het oerwoud. Het mag nog zo goed aangelegd zijn, als het

niet voortdurend van onkruid gereinigd wordt, zal het

binnen korte tijd weer geheel door het oerwoud zijn overwoekerd.

Als er geen nazorg is, kun je niet verwachten

dat de mensen doorgaan in dit licht. Piet en Henk besloten

te emigreren en hier een blijvend werk van Stromen

van Kracht op te bouwen. Voor hen was deze reis een

even grote geloofsstap als voor mij, want voor hen was

het taalprobleem nog groter dan voor mij. Maar geloof

overwint ieder probleem. En Henk preekte nog tijdens

onze campagnes, en Piet vond een open deur in ST. LAU­

RENT waar hij een Hollands-franse tolk vond.

Geregeld komen berichten van de samenkomsten in

Frans-Guyana bij ons binnen. Natuurlijk zijn de massa's

niet zo groot als tijdens de eerste campagnes, toen iedereen

kwam kijken en velen alleen uit nieuwsgierigheid

kwamen. Maar Henk en Piet zitten niet stil. Ze bezoeken

dorpjes in het binnenland, met enkele gekleurde medestrijders

spreken ze op straat. Ze houden bijbelcursussen

en dopen christenen en het werk groeit. Het verhaal van

dit land, dat in een half jaar van een volkomen braak

liggend land tot een plaats van opwekking werd, is één

van de hoofdstukken van het boek Handelingen dat vandaag

nog wordt bijgeschreven.

En ook al moest Henk Huisman Cayenne in augustus

'63 verlaten, ofschoon hem eerst was toegezegd dat hij

hier zich blijvend kon vestigen, ging het feest door. Waarschijnlijk

door druk van de R. K. kant werd hen zonder

opgaaf van redenen de verblijfsvergunning opgezegd, ofschoon

Piet nog enige tijd langer kon blijven in St. LAU­

RENT.

Als we niet tijdig dit land waren binnengegaan en het

Evangelie hadden gebracht, waren we voor goed te laat

geweest, want na een jaar werken is de deur al dicht.

God zij dank dat Zijn Geest ons drong voor die tijd de

oogst hier binnen te halen.


ER KOMT HULP. Het moment waar Ben lang naar uit

had geziei1: De Huismans stappen uit het vliegtuig van

de AIR FRANCE.

DE ZENDINGSPOST AAN DE MARONI-RIVIER, SAINT LAURENT

Piet had zijn auto en meubelen moeten verkopen om

naar het zendingsveld te kunnen gaan, toen er tijdens

de grote eerste campagne opeens zoveel werk was. Eigenlijk

op doorreis naar Suriname, vertrok hij met Rina en

Henk Huisman vanaf Schiphol, om door Ben op Rochambeau

te worden afgehaald.

Een moeilijke tijd begon voor hen. Het viel Piet niet

makkelijk van zijn Klaasje en zijn zoon Daniël (die enkele

weken voor zijn vertrek het levenslicht zag) te scheiden.

Maar de Heer maakt geen vergissingen. En toen Piet

een oriëntatie-bezoek in het binnenland ging brengen,

ontdekte hij in St. Laurent een open deur. Dit dorpje met

1000 inwoners, wachtte op een bevrijdende boodschap.

Toen Klaasje en Daniël in januari '63 aankwamen, reden

ze de 280 kilometer in de kleine, hobbelende bus. Ze

voeren over vijf ponten, en kwamen eindelijk in hun

dorp aan de rivier aan.

Vanaf het begin kwamen de mensen "Die nieuwe prediker"

opzoeken. Na enige tijd werd een tolk gevonden.

(Omdat St. Laurent naast Suriname ligt, was er meer

mogelijkheid dan in Cayenne om een tolk te vinden.) Piet

moest deze tolk eerst tot de Heer leiden. Piet timmerde

enkele banken, waarop de mensen zouden kunnen zitten,

in de grote kamer van hun huis, welke gelijk als kerk

dienst moest doen. Voor de eerste samenkomsten moes-

103


FIETSEN UIT UTRECHT

Gods's volk leefde met de zendelingen mee. Hun brieven,

geluidsbandjes en foto's werden voortdurend aan het

thuisfront getoond en ten gehore gebracht. De gemeente

Vlaardingen verzorgde gedeeltelijk het onderhoud van

het werk in St. Laurent. Toen we de geleende fietsen terug

moesten geven, verzorgde de gemeente Utrecht de

aankoop van twee fietsen. De Heer werkte aan het hart

van de handelaar, en voor vrijwel dezelfde prijs kregen

ze er drie! Als men de moordende hitte in acht neemt,

en weet, dat er geen bussen of treinen in Cayenne zijn,

begrijpt men, wat voor grote waarde een gewone fiets

voor het werk kan hebben.

Rina Huisman, voor h aar huis in Cayenne. Rina kreeg

haar baby de 29-ste april in Frans-Guyana.


106

DOOPDIENST IN CAYENNE

Jezus zei: "Wie gelooft en zich laat dopen, zal behouden

worden". Omdat we de ontwikkeling betreffende de

verblijfsvergunningen wilden afwachten, leek het ons

beter géén doop diensten te houden tijdens de grote campagne

in september '62. Toen die vergunningen werden

verleend (naderhand weer ingetrokken), begonnen Piet

en Renk de bekeerlingen te dopen. Op het strand, in een

soort binnenzeetje, klonk het bekende: Ik doop u in de

Naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest, in

Jezus' naam.


ENKELINGEN EN MASSA'S

'Va de massa's in Cayenne bereikt te hebben, zochten

cve de enkelingen op. Met de boot van Piet zouden

'!fgelegen indianen nederzettingen langs de rivier

cvol'den bezocht. In de indianen dorpen getttigen de

l roeders van Jezus, tegen een schuw en a1'1n volkje.


Vanuit Cayenne en St. Laurent begonnen de zendelingen

andere dorpjes te bewerken. Per fiets, auto en boot

gingen ze het Brood des Levens tot de werkelijke "uitersten

der aarde" brengen. Er werden straatsamenkomsten

in Sinnemary en Matoury gehouden. Piet hield verschillende

grote en gezegende samenkomsten in het Surinaamse

Moengo. En op enkele plaatsen werden kon takten

gemaakt met de indianen.

Dit is een schuw volk van mensen die half als inboorling

leven. Hun hutten zijn van stro, en ze leven van wat

visvangst en landbouw. Hun nederzettingen zien er armoedig

uit. Men is erg schuw voor buitenlanders, hele-

110

Een tovenaar van de I:-ldianen

NAAR DE INDIANEN

maal als ze van Jezus gaan vertellen. Maar iedei-een is

ziek. En door de boodschap van genezing, welke iets geheel

anders is dan wat de R. K. kerk brengt, wordt hun

aandacht opgewekt. Hier moet eerst vertrouwen gewekt

worden en moet men tijd nemen om deze mensen voor

Jezus te winnen.

Deze stammen, die nog in hun oerstaat leven, hebben

grote nood. De mediCijnman en allerlei toverij heeft de

macht in handen. De demonische bezetenheid en angst

is van hun gezichten te lezen. Het bereiken van deze

mensen is zending, in de meest pure zin des woords.


112

nze verant


••

woor e IJ

Nog nooit heeft er zo'n verantwoordelijkheid gerust op

de kerk van Christus, als in deze tijd. Meer dan ooit

geldt: "De ganse schepping wacht op het openbaar worden

der zonen Gods". De tijd van wereldvrede en voorspoed,

die we nu beleven, is de stilte voor de storm van

de eindtijd. God geeft ons deze tijd als een talent waarmee

we moeten woekeren. Hij heeft de tijd in Zijn hand.

En Hij weet dat die kort is. Daarom horen we telkens

weer profetiën waarin de Heer, als was het wenende, tot

ons zegt: Ontwaakt! Sta op, en ga de laatste zielen winnen.

Omdat God ons een boodschap gaf voor de GEHELE

wereld, en hij niet alleen stierf voor Europa of Amerika,

is het onze plicht deze boodschap tot de uitersten der

aarde te brengen. We hebben vaak de aktiviteit van de

communisten en anderen fanatieke groepen vergeleken

met de aktivieteit van de christenen en kwamen tot de

beschamende conclusie dat wij, die het meeste recht hebben

om aktief te zijn, het minste doen. Het is een scherpe,

uitdagende gedachte dat de duivel meer aktief is dan

Gods kinderen.

Een gedeelte van de wereld heb ik gezien. Ik ben diep

in het oerwoud geweest en liep door de grote steden van

deze tijd. En hoe meer ik reis, des te meer kom ik tot de

conclusie dat de wereld als een vruchtbare akker ligt te


el

wachten op mensen die het zaad van Gods woord erin

willen zaaien.

Het zal niet lang meer duren of de landman zal ons

stuk voor stuk oproepen om de vruchten te tonen. Hij

zal ons afhouwen en in onuitblusbaar vuur werpen als

we geen vruchten dragen, zegt Jezus. Wat een verantwoordelijkheid!

Wat een uitdaging.

120.000 mensen sterven per dag. In de tijd dat u dit

stukje las is iemand naar het dodenrijk gegaan, en de

Bijbel zegt, dat we na ons sterven het oordeel kunnen

verwachten. Nu sterft er iemand in uw straat. Nu komt

er een kind onder een auto. En van hun bloed zal U

rekenschap gevraagd worden, als gij hen niet waarschuwt.

Er is maar één manier om niet beschaamd uit

te komen op de dag van het Loon: Ga wat doen voor

Jezus. En als u zelf niet direkt kunt prediken, geef dan

door uw giften een ander de mogelijkheid te gaan. Nu

zijn er zendelingen die uitgezonden kunnen worden. Nu

zijn er aktiviteiten die wachten en zullen moeten blijven

wachten, als u niet tot de ontdekking komt dat u verantwoordelijk

bent. Laat deze oproep uit het hart van God

niet zoals zovele woorden naast u neergelegd worden,

maar doe wat; om de nood van de wereld te lenigen

door het Evangelie.

113


114

ÉÈN VAN DE GROOTSTE WONDEREN WAS

DE GENEZING VAN ZR. NATALlEN

Deze vrouw leed 7 iaar aan verschillende hwien. De doktoren

hadden haar nog kort voordat we kwamen geopereerd. En ze

1/XIS drie m({{il1den in hetziekenhllis. Eigenlijk was haar gehele

lichaam ziek. Dit waren haar ziektes: rheumatiek, longziekte,

e1'11stig lijden in de buik en benen, en haar bloed was niet goed.

Tijdens het gebed ging een warme stroom door haar heen. Gods

genezende kracht was aan het werk, en vanaf dat moment wäs

de ellende voorbij. Ze begon weer te werken en te fietsen, en

kreeg een gezond lichaam. Zo mdicaal was deze genezing, dat

velen het opmerkten en el'Over spraken. Dit gebell1'Cle de tweede

avond Hl11 onze eerste campagne en tcerkte mee om duizenden

tot bekering te brengen.


Verschillende doven genazen tUdens het massa-gebed. Verschillende mensen met rheumatiek-verschUnselen werden

door de Heer aangeraakt en genazen. Iedere avond waren er verschillend en, die konden getuigen van Gods kracht

aan hen betoond. Het gerucht ging van mond tot mond. Als we op huisbezoek gingen, kwamen de mensen rond ons

staan en werden we voor tien huizen uitgenodigd om daar het Evangelie te brengen en met zieken te bidden. Verschenen

we op straat, dan groetten de mensen ons en vroegen ze ons om gebed. Kwamen we op de markt, dan riepen

zusters achter hun tafeltjes met enkele vruchten ons "Allelujah" . toe. De stad was door God bewerkt, en iedereen

sprak over de campagne in Au Petit Balcon.

NA 18 JAAR ZONDER STOK

Desire Dolf Victor uit Cayenne werd, na 28 jaar een ziekte

in de be11en te hebben, in de campagne genezen. Hij we1·kte als

stoker op een boot, en door de hitte en wann water dat hij over

zijn benen h eeg, werd hij half invalide. Zijn getuigenis was:

,,18 maanden loop ik nu al met een stok door de stad. Ik was

dit iaaT twee maanden in het ziekenhuis. Het baatte mij niets.

Ik bleef strompelen. Toen u voor mij bad, raakte God mij aan.

Hij heeft een wonder met me gedaan. Mijn 28-jarige ziekte is

genezen. De mensen verbazen zich over mij, en mijn vriendoo

zien hoe ik vooruit gegaan ben."

Deze man tcerd van een

maagkwaal genezen


116

VAN OE 0000 GERED

Een man kwam ons huis binnen en vroeg of één van de predikers

met hem mee kon gaan want: "Mijn zoon ligt op sterven.

Hij is al enkele dagen bewusteloos en we vrezen het ergste."

Henk ging met hem mee, en vond een jonge man die, door zich

eerst met warm en daarna met koud water gebaad te hebben

een ernstige ziekte op de hals had gehaald. Hij was al twee

dagen buiten bewustzijn. Toen Henk het huis binnenkwam, vond

hij het vol mensen. Iedereen keek toe en luisterde toen hij de

jongen de handen oplegde en bediende in de machtige naam

van Jezus. En het wonder gebeurde. Enkele uren na het gebed

kwam hij bij en ontwaakte hij, en de volgende dag liep hij

buiten. Zó snel en volkomen werkte de Heer, dat hij de dag

erop weer op het voetbalveld te vinden was. Jezus had de macht

van de dood overwonnen.

DEZE CAMPAGNE WAS VOOR MIJ

In 1958 werd ik geopereerd aan de blinde darm. Maar ook na

mijn operatie had ik voortdurend pijn. Bovendien werd het na

enige tijd slechter en had ik een opgezette buik. Mijn man vertrok

naar Paramaribo en ik bleef alleen met de zaak en mijn

ziekte. Tijdens een opstand werd ik in de goot gedrukt, waardoor

mijn voeten en benen en maag ernstig werden bezeerd.

Mijn hoofd viel in de betonnen goot. Mijn rug en schouders

waren bezeel'd, en ik kon niet meer opstaan in eigen kracht.

Nacht en dag leed ik. Mam' 11 september werd ik uitgenodigd

voor een samenkomst van Ben Hoekendijk. En op 16 september

ben ik aangeraakt door de hand van Jezus. Hij genas mij van al

mijn pijnen en nu ben ik gezond. Jezus is wondel'baar! Hij heeft

me gered en genezen! Deze campagne van broeder Hoekendijk

was voor mij! - Mevr. Smith Pierrette, Cayenne.


Deze man kon na het

gebed weer eten

wat zijn maag vroeger

niet verwerken kon

Zijn getuigenis

bouwde het geloof op

JEZUS CHRISTUS IS GISTEREN

EN HEDEN DEZELFDE EN TOT IN

EEUWIGHEID - HEBREEËN 13:8

Dit kindie kon niet

lopen

Na het gebed deed het

de eerste stappen van

haar leven


118

Gij zult kracht ontvangen, wanneer de Heilige Geeest over u komt. Hand. 1:8

KRACHT VOOR ZWAKKEN

Als in de tijd van Jezus rondwandeling op aarde, Hij

het noodzakelijk achtte voor Zijn discipelen, om "niet

uit te gaan, maar te wachten totdat gij aangedaan zijt

met kracht uit de hoge", dan is dat vandaag ook noodzakelijk.

Deze mensen, die in hun hart nog heiden waren,

ondanks hun Maria-afbeeldingen en crucifixen in hun

huizen, hadden mèèr nodig dan alleen bekering. Ze zouden

iets bijzonders moeten hebben, wilden ze niet spoedig

terugvallen in het oude leven. God voorzag 2000 jaar

geleden in deze nood, toen Hij de heilige Geest uitstortte.

Ik sloot de eerste campagne af en begon een bijbelcursus

te geven. Iedere avond lazen we de Bijbel en leerden

we de mensen hoe te leven met God. In die tijd werden

de winkels bezocht voor Bijbels, en bleek, dat deze

na enkele dagen niet meer te krijgen waren. Ik stelde de

eis dat niemand de zaal mocht binnenkomen, die geen

Bijbel had. En dat maakte, dat velen er een leenden om

mee te nemen. En toen we eindelijk een lading Bijbels

aankregen, werden die voor fr. 9,00 verkocht, wat voor

deze mensen een heel bedrag is.

Ik vroeg mij af of ze begrepen hadden wat de doop met

de heilige Geest was. We hadden alles gelezen in de

Bijbel. Maar alleen al het zoeken naar ,de teksten was

een hele opgave. Het duurde wel 10 minuten voordat

iedereen de teksten had gevonden. De Bijbel was een

verboden, vreemd boek voor hen.

Maar de Heer legde me in mijn hart: "Ze hoeven het

niet allemaal te begrijpen, Mijn zoon, als ze maar openstaan".

En toen ben ik begonnen ben de handen op te

leggen, één voor één, en 110 mensen werden vervuld en

spraken in tongen. Dit was één van de heerlijkste avonden

van ons gehele verblijf in dit verachte land.


DE MASSA MOET GESPIJZiGD WORDEN

Toen Jezus de schare zag was Hij met ontferming be·

wogen, en Hij genas hun zieken. Ze volgden Hem om

Zijn woorden te horen en Zijn daden te zien. En toen

het avond werd hadden ze niets te eten. De Meester sprak

tegen de discipelen: "Geeft gij hen te eten!" Verbazing

vulde hun hart; hoe zouden ze op deze eenzame plaats

deze menigte van voedsel kunnen voorzien. En toen voor·

zag Jezus in hun nood. En Hij brak de vijf broden en

gaf ze aan hen. De menigte werd verzadigd, want ze

zaten in groepen van vijftig. En niemand werd overge·

slagen. Twaalf manden vol brokken bleven over als een

getuigenis dat Jezus niet alleen leven, maar ook over·

vloed geeft.

"Geeft gij hen te eten," zegt God tot u . Nee, niet alleen

uw buurman of uw collega. De versten moeten even veel

krijgen als diegenen die dichtbij zijn. Verre volkeren

moeten onze aandacht evengoed hebben als ons eigen

dorp. De genade van God is overvloedig. Menigten kun·

nen behouden worden. De gehele wereld is uitgenodigd

om het brood te eten dat uit de hemel is neergedaald.

121


Veel begreep deze man

er niet van

Hij plaatste ons pamflet

tussen zijn heiligenbeeldjes

Een olievat was zijn

huisaltaar

122

DE VLOEK WORDT


ZEGEN ...

De Bijbel zegt, dat een ieder die zich inlaat met tovenaars,

waarzeggers, spiritisten en magnetiseurs, voor God

een gruwel is. En wat zagen we een hoop van deze gruwelen

in Cayenne. Het is een bekend feit dat de Rooms­

Katholieke kerk dicht tegen het spiritisme aanzit. Hun

bidden voor de doden en aanbidden van beelden roepen

die geesten op. En zo was het in Frans- Guyana.

De mensen vertelden ons, toen we een bijbelstudie

hierover hielden, dat de vreemdste dingen plaats vonden.

Ik werd geroepen bij een vrouw die mij haar slaapkamer

liet zien, en vertelde hoe daaruit op een nacht, terwijl

alles afgesloten was, een kat was verdwenen. Ze heeft

hem niet meer gezien sindsdien, maar 's nachts hoorde

ze die kat miauwen en hoorde ze nagels krassen. Op zo'n

manier wilden deze brutale, spiritistische geesten deze

vrouw tot wanhoop brengen.

Ik liep door een huis dat 6 jaar geleden afgebouwd had

moeten worden, maar er lag een vloek op het huis en de

tuin, en niemand kon het huis afbouwen. Ofschoon alles

aanwezig was en betaald, wist iedere aannemer van te

voren, dat als hij zou beginnen te bouwen, zijn knechten

ziek zouden worden of zo, en dat het huis nooit kla:lf

zou komen.

Kippen werden 's nachts de hals afgesneden zonder dat

er een druppel bloed viel. Een man werkte als timmerman,

en de demonen wilden hem op de zaag drukken.

Hij heeft moeten worstelen, en toonde me de verwondingen.

Mensen horen stemmen 's nachts. Deuren gaan

open en dicht. Er is vrees onder het volk, omdat een

vloek op hen ligt.

Als u vervuld bent met de heilige Geest, moet u hierom

niet lachen, maar aan de hand van de Bijbel toegeven

dat satan deze dingen kan doen. En het lijkt wel of deze

demonen in de tropen brutaler en openlijker te werk

gaan dan hier. Maar wij hadden een boodschap van verlossing!

We dreven demonen uit, en konden rust terugbrengen

op plaatsen waar vrees heerste. 0, wat zijn we

dankbaar voor de gaven des geestes in deze heidenlanden,

zonder deze gaven kan men beter thuis blijven.

Kinderen sliepen weer, mensen voelden een last van

zich afvallen, stemmen in de nacht werden het zwijgen

opgelegd, ja als sterke helden, in Jezus' Naam, mochten

de predikers door de straten gaan, om in ieder huis de

verlossende kracht van Jezus' bloed uit te roepen. We

streden hier aan het front!

123


Een arme weduwe, die geen vreugde in het leven kon

vinden, zat iedere avond op een harde bank in de zaal,

en dronk de woorden in die we spraken. Een jongeman,

d:e het in de katholieke kerk niet kon vinden, kwam eens

naar voren en bad het zondaars-gebed. Een welgestelde

dame liet een taxi voorkomen om haar naar de samenkomst

te brengen. Armen en rijken, zieken en gezonden

kwamen naar voren. En als ik keek over deze zee van

zwarte gezichten, klopte mijn hart sneller. Dit was oogsten.

Velen hadden tranen in de ogen. Velen begrepen,

dat dit een afscheid van het oude leven betekende.

In de hemel schreven de engelen de namen in het levensboek.

Soms 400 op een avond. Als er avonden

waren dat eigenlijk de gehele zaal naar voren kwam, en

we de mensen zeiden op hun plaats te blijven omdat de

ruimte voor het podium en in de gangpaden vol was, dan

waren de zielen niet te tellen.

Het zal niet lang meer duren of duisternis bedekt de

aarde. Misschien zal ook Frans-Guyana voor buitenlandse

zendelingen gesloten worden. Maar het eeuwigheidswerk

in de harten van deze 3150 mensen kan niemand

ongedaan maken.

125


BROOD OVER

HET WATER ...

126 Kinderen met fmnse stappen in de hand

Waar halen we Volle-Evangelie-lektuur vandaan? Dat

was de grote vraag, toen de massa's kwamen en verlangden

naar meer van de Heer. In het land zelf waren zelfs

geen Bijb-êls meer, laat staan lektuur over 'genezing en

vervulling. We begonnen een operatie welke de aarde

omspande. We bestelden boeken van T. L. Osborn uit

Tulsa, Amerika. Pakken franse "stappen" werden vanuit

Georgetown, Brits-Guyana doorgezonden. We bestelden

200 Nieuw Testamenten bij de Scripture-Gift-Mission in

Londen. Wiesje verstuurde vanuit ons kantoor in Putten

200 "Réalités de la Foi". We bestelden in Parijs Bijbels

en boeken van Osborn. En met Erwin Buchmann, die

toen in Calabrië vertoefde, correspondeerden we over

"franse stappen" eri oude bladen.

Nu zijn deze traktaten uitgedeeld. In het binnenland

en in de stad. Christenen hebben boeken gekregen waaruit

ze kunnen leren hoe te leven met God. Wat er ook

in de toekomst mag . gebeuren, de lektuur zal doorgaan

met getuigen. Deze gedrukte Evangelisten kan niemand

het zwijgen opleggen.


OPERATIE

..BROOD OVEn

HET WATER"

LEKTUUR IN HeT FRANS VOOR

DE OPWEK.KING INCAYENNE!

Deze jongen, door H enk vrijwel uit de dood opgewekt, leest een franse "Een stap"

AFRIKA

127


128

Het is misschien wel goed enkele dingen te vertellen

over het leven van de zendeling in Frans-Guyana. Velen

hebben een geheel ander beeld van het zendingswerk.

Men denkt dat de heidenen hen met open armen zullen

ontvangen en zullen uitroepen: Kom ons bekeren! Maar

het tegendeel is waar. Er is wel degelijk een grote strijd

aan voorafgegaan, voordat deze dingen gebeurden. Er

zijn offers gebracht voordat de zegen kwam.

Toen de Huismans naar Cayenne zouden komen, wist

ik dat het veel te duur zou zijn hen allen in een hotel

te laten wonen. Het hotel waar ik tot nu toe gewoond

had, "Paul Arène", was in alle opzichten goedkoop, maar

nu was de tijd gekomen om een huis te zoeken.

Buiten de stad vond ik een huis dat enkele jaren niet

bewoond was, en waarin we ons intrek zouden kunnen

nemen. Alleen moest het schoongemaakt worden, en was

het meubilair niet veel zaaks. De keuken was een hol,

zonder vensters, waarin een stuk stenen aanrecht was

en een kraan. Ik kocht een primus-toestel en een flitspuit,

en ging met mijn bagage naar het huis. Ik wist,

dat het de enige manier was om iets voor elkaar te

krijgen in dit land: zelf doen! Er bleken grote nesten met

wespen in de kamers te zijn. Wespen die me beten en

mijn hand zo lieten opzetten dat hij tweemaal de dikte

had. God genas me, zodat ik die avond toch gitaar kon

spelen in de zaal. Ik richtte de keuken in, zo goed en zo

kwaad als het ging.

Toen de Huismans kwamen, was het ergste vuil en de

meeste insecten weg. Als je uit Holland komt, waar alles

proper en netjes is, waar je in een keurig huis woont en

een mooie auto bestuurt, dan is de overgang groot. Rina

moest er aan wennen dat 's nachts de ratten door de

keuken liepen. En het eten bereiden op een primus viel

ook niet mee. En toen Piet en Klaasje in St. Laurent

kwamen, was het echt pionieren. Vele dingen waren niet

te koop. Brood was soms oneetbaar omdat het verbrand

was. Het huis moest eerst opgeknapt worden voordat

erin gewoond kon worden. En de eenzaamheid, het in de

wildernis opgesloten zijn, tienduizenden kilometers van

vrienden en familieleden is al een moeilijkheid op zich.

Houdt rekening met dergelijke dingen, als u de Heer

belooft dat Hij over uw leven mag beschikken.

PREDIKER, KOM TERUG

DOUANE AMBTENAREN BEKEERD OP VLIEGVELD

Kinderen werden al slapende gedragen door hun moeders,

op weg naar "AU PETIT BALCON". Grijsaards

liepen moeizaam de weg naar de rand van de stad waar

deze oude danszaal staat. Kinderen huppelden en speelden

op weg naar de samenkomst, en lang voor het begin

van de slotsamenkomst in Cayenne liep de zaal vol. Het

zou een afscheidsavond worden om nooit te vergeten.

Zoals een machtig slotakkoord een concert afsluit, zou

deze dienst een tijd van Opwekking (althans voor mij)

afsluiten.

Het zingen was heerlijker dan ooit. Terwijl ik gitaar

speelde, en de zangdienst leidde, keek ik over de zee van

zwarte en bruine gezichten heen en er ging een vreemd

gevoel van ontroering door mijn hart. Dat dit alles nu

voorbij zou zijn. Dat dit de laatste avond zou zijn in deze

schuur, waar ik de grootste campagne van mijn leven

beleefde. De lofprijzing van deze m.ensen, die een paar

maanden geleden nog nooit "Gloire a Diéu!" of "Merci

Seigneur" hadden gezegd, klonk als muziek in mijn oren.

W at werkte de Heer hier snel! . ..

Ik stortte mijn hart in de preek uit en herhaalde alle

belangrijke waarheden die wij in deze twee maanden

hadden gepredikt. De boodschap maakte sommigen blij,

anderen waren ontroerd omdat ze een afsluiting zagen

van de mooiste tijd in hun leven. Maar we wezen erop,


dat de Opwekking van Gods Geest komt en dat deze

Geest zou blijven en evengoed rust op Henk Huisman.

Henk zou die avond zijn eerste getuigenis geven zonder

tolk. Hij had zijn verhaal opgeschreven, in het frans.

Maar toen Henk voor de microfoon stond vergat hij alles

wat hij had opgeschreven en alles wat hij van plan was te

zeggen en stortte zijn hart uit in een stortvloed van woorden.

De mensen wisten eerst niet wat ze denken moesten.

Had hij hen altijd voor de mal gehouden, door te zeggen

dat hij geen frans sprak, of was dit een wonder? Ze

kozen het laatste en begonnen te juichen en spontaan te

applaudiseren, terwijl Henk nog sprak.

Toen de mensen na afloop allen

langs het podium kwamen om me

te groeten, zeiden velen met tranen

in de ogen: PREDIKER, KOM

GAUW TERUG . .. Daar was een

vrouw, die door haar man was verlaten,

zonder hulp, zonder geld,

zonder steun in de opvoeding van

haar talrijke kinderen. Wij hebben

deze vrouw tot de Heer mogen

brengen en de Heer heeft haar de

steun en kracht gegeven die ze zo

lang zocht. Ze zei: "Dank u wel

prediker, dat ti voor mij bent gekomen

.•. "

Daar was een jonge, levenslustige

broeder. Hij was één van de weinige

kinderen Gods die werkelijk

met de Heer leefden in Cayanne,

voordat wij kwamen. Hij ontving de

doop met de heilige Geest in onze kruistocht. Hij was

niet sentimenteel, maar wenste me veel zegen in het volgende

land.

Ik gaf mensen een hand, die als enige versiering in hun

hele huis een foto van Wies en mij op hun muur hadden

geprikt. Geen wonder dat deze mensen tranen in de ogen

hadden bij het afscheid.

We reden naar het vliegveld en ook daar bleek het gerucht

van Gods wonderen doorgedrongen te zijn. De

douane vroeg mij, inplaats van mijn bagage te onderzoeken,

of ik met hen wilde bidden. Welk aanbod we graag

aannamen. In een kamer van het hoofd van de douane

heb ik ze de handen opgelegd en hen tot de Heer geleid

... Als een laatste teken hoe God dit land door onze

bediening schudde.


..

--


its- uyana

EEN LAND AAN DE RAND VAN DE AFGROND


132

oor at

e eur

ie t isl

Als u met de politieke ontwikkelingen van de laatste

jaren op de hoogte bent, zult u de uitdrukking wel eens

zijn tegen gekomen: Brits-Guyana, een tweede Cuba. Dit

land met een communistische premier valt op de dag dat

het zelfbeschikkingsrecht krijgt, in de handen van de

Anti-christ. Nu al wordt de kinderen op school geleerd

dat er geen God is. Communistische propaganda wordt

met de boten die rijst aanvoeren, in het land gebracht.

Er is grote onrust en vrees voor de toekomst in het

land. De opstanden die reeds geweest zijn, hebben een

litteken op de stad Georgetown achter gelaten, maar

meer nog een litteken van vrees op de mensen. In deze

opstanden worden grote gebouwen in brand gestoken,

mensen gedood, winkels geplunderd, en is niemand zijn

leven zeker.

Engeland heeft deze kolonie zelfbeschikkingsrecht beloofd.

En op een dag zal die belofte ingelost worden. met

het zeer waarschijnlijke gevolg, dat de deuren voor de

zending gesloten worden. Als ergens de tekst: "Er komt

een nacht waarin niemand werken kan" van toepassing

is, hier beslist!


Toch is dit land niet alleen een reden tot zorg, het is

ook een rede tot lofprijzing. Want hier wordt het volle

Evangelie met grote kracht gepredikt, en zijn campagnes

geweest, welke duizenden binnen brachten in de hemel.

Frans was de eerste tijd, na zijn uitwijzing uit Suriname,

de gast van een pinksterbeweging, die vele kerken

heeft in Brits-Guyana. Hij werd gebruikt om kleine kerkjes

tot de doop met de Heilige Geest te brengen. Wonderen

en tekenen bevestigden zijn woord, zodat de mensen,

hoe revolutionair onze boodschap ook is, toch

moesten accepteren dat hij van God gezonden was.

In de zomer van ] 962 bezocht Ben Hoekendijk Brits­

Guyana. Door Frans georganiseerd, werd de Wismar- en

de Port Mourant-campagne gehouden. In het voorjaar

] 963, toen de politieke onrust in de vorm van stakingen

en gewelddaden weer begon, leidde de Heer Frans naar

Skeldon, een dorpjè geheel aan de oostkant van het land.

Hier, in een gebied waar ook de pinksterkerk nog geen

voet aan de grond had, werden duizenden een kind van

God. In dit "Corantijn"-gebied (naar de rivier de Coran-

tijn, welke de grens tussen Suriname en Brits-Guyana

vormt) werd een nieuw werk opgericht.

Een sterk team van gekleurde evangelisten hielp Frans

in dit grootse werk. Zij zouden bovendien het werk

voortzetten als hij het land moest verlaten, en als de

campagne zich naar een andere plaats verplaatste, zouden

zij de christenen blijven verzorgen.

In de tijd dat vader Karel dit werk bezocht, in de

zomer van '63 , werd het begin gemaakt met de bouw van

een gebouw, waarin de honderden nieuw bekeerden onderdak

zouden vinden. Doopdiensten werden gehouden

en het werk werd krachtig ter hand genomen.

In het onrustige Latijns-Amerikaanse vasteland is Brits­

Guyana een reden tot angst. Angst voor communisme,

angst voor spanningen tussen de creolen en hindoestanen.

Maar we prijzen de Heer dat juist in deze tijd een

grote opwekking plaatsvond, welke niet alleen uit een

tijdelijk feest bestaat, maar uit een werk dat hecht gefundeerd

is, en dat ook door zal gaan als de blanke

zendelingen het land moeten verlaten. Satan's rijk is

daardoor een onherstelbare schade toegebracht.

Want mIJ IS een grote en machtige deur geopend en er zijn vele tegenstanders (1 Cor. 16:9)

133


Eén van de grootste

wonderen. Deze vrouw

kon haar arm niet

achter haar r ug doen

en vrijwel niet bewegen.

God raakte h aar

aan. En volkomen bevrijd

klapte ze de rest

van de campa gne in

de handen.

134

CAMPAGNE

IN WISMAR

Genezen tijdens h et

massa-gebed. Deze

zuster had ingewandstoornissen

sinds weken.

Nu niet meer.

De Heer genas haar

in de menigte, haar

naam is Zr Freyer.

Zoals ik het graag had gewild, is het gebeurd. Onze

campagne in Wismar was een openlucht-campagne. Een

ruwhouten podium met enkele lampen en een geluidsinstallatie

was onze "preekstoel". Een heldere maan en

een prachtige sterrenhemel was onze achtergrond. En

de werking van de heilige Geest was onze beste reklame.

We hebben avonden meegemaakt in deze 8 dagen,

waarin we moesten strijden tegen de duivel en er grote

tegenstand was. Maar er waren ook avonden waarin we

elkaar omhelsden na het "amen" en konden jubelen van

vreugde.

Boven op een heuvel vond dit alles plaats. Als plaatsaanduiding

stond op de verspreidingspamfletten gedrukt:

" On the Hili, every night at 7, from Saturday llth

August" (Op de heuvel, iedere avond om 7 uur, vanaf

zaterdag 11 augustus). Dit was genoeg voor de mensen.

"De Heuvel" werd meer voor vergaderingen of zo gebruikt.

En vanaf deze heuvel hadden we een prachtig

uitzicht over het dorp, met de rivier op de achtergrond

en de lichten van de aluminiumfabriek in de verte. De

palmen staken zwart af tegen de blauwe sterrenhemel en

halverwege de dienst veranderde het dorp in een zee

van lichtjes, waarover de volle maan haar zilveren stralen

uitgoot.

Na een inleiding van Frans Hoekendijk, die de mensen

uitnodigde naderbij te komen en zich open te stellen

voor Gods zegen, nam Yvonne de zangdienst over voor

een "Wonderfull session of Chorus singing", een soort

zangdienst dus, met dit verschil dat alle koortjes achter

elkaar werden gezongen en de regel van het volgende

lied tijdens het voorafgaande werd afgeroepen. Toen ik


de eerste avond het zingen van deze gekleurden hoorde,

die in hun handen klapten of hun leven er vanaf hing en

alles rondom zich vergaten, kon ik mijn tranen nauwelijks

bedwingen. Deze mensen kunnen zingen. Handenklappend,

mee-wiegend en naar de hemel kijkend, zongen

ze met hun hele lichaam!

Na de zegen, die door een plaatselijke evangelist werd

gevraagd, begon ik mijn preek. Dezelfde waarheden, dezelfde

teksten en verhalen die in andere landen de

mensen klaar maakten voor een ontmoeting met Jezus,

schalden hier in de tropen avond in het engels door de

luidsprekers. En de resultaten waren even wonderbaar

als elders, zo niet groter.

] 22 mensen kwamen in deze 8 dagen tot Jezus, waarbij

we de tientallen kinderen niet meetelden, om zeker

te zijn niet teveel te noemen. Maar het ware getal weet

God alleen. Onze stem die tot in het halve dorp te horen

was, heeft veel meer harten geraakt.

De genezingsbediening was vooral aan het eind van de

campagne wonderbaar. We zagen hier erg duidelijk dat

het geloof opgebouwd moet worden. We hoorden zelfs

getuigenissen van mensen die tijdens de samenkomst in

de menigte waren genezen. Het grootste wonder was, geloof

ik, de genezing van een indiaanse vrouw, die haar

arm niet kon bewegen. Maar na het gebed draaide ze

haar arm achter haar rug, boven haar hoofd en was ze

volkomen bevrijd. Prijst de Heer!

Maagpijnen, ingewandstoornissen en hoofdpijnen werden

door de Heer weggenomen. Een man die een zere

voet had, ontving genezing en kon weer lopen. Een zuster

met 8 jaar hoofdpijn, prees God voor volkomen ge-

Nog nooit heb ik in mijn leven

een vrolijker zingen gehoord

als hier. Yvonne leidt

de zangdienst.

Een gen ezing op de eerste

avond. Deze m an had zere

voeten waardoor h ij slecht en

pijnlijk liep. Na het gebed

wandelde hij heen en weer en

was de duivel uit zijn lichaam

verdwenen. De vreugde van

God vulde zijn ziel.

De slotsamenkomst. Grote

vreugde en vele mensen. Het

was een ouderwetse, opgewekte

opwekkingssamenkomst.

135


136

nezing. Iemand met pijn in de buik werd tijdens het

massa-gebed aangeraakt en gaf de volgende dag haar

getuigenis, volkomen gezond.

Op een avond bad ik een massa-gebed en zei de mensen

zichzelf de handen te leggen op de zieke plaatsen

en toen ik de macht van satan over hen had gebroken

in Jezus' naam en vroeg wie genezen was in de menigte,

gingen een 20 handen omhoog! God was machtig in ons

midden.

De grootste avond was de avond dat ik de preek DE

WEG hield. Er was een heerlijke vrije atmosfeer en een

grote menigte stond rondom het podium te luisteren. De

moeders met baby's slapend op hun schoot. De kleine

kinderen spelend in het zand. De "deacons" (ouder-

REGENBUI OP DE MENIGTE.

MENSEN SPREKEN IN

TONGEN TERWIJL DE REGEN

OP HEN NEERRUIST.

lingen) stonden achter het podium en de predikers zaten

op het podium te luisteren. Na de preek kwamen 26 zondaars

naar voren om ontroerd en overgegeven het zondaarsgebed

te bidden. Ik zal nooit die avond vergeten.

Door de stille nacht, terwijl de maan ons zo verlichtte

dat je gewoon buiten kon lezen, klonk over het dorp het

"Heer, wees mU, zondaar genadig ... "

Toen we die avond in ons bootje stapten en voeren

naar ons hotel (wat een te groot woord is voor een soort

woonkazerne) hadden we één van de grootste avonden

meegemaakt.

Een geheel andere avond was de op één na laatste

samenkomst, op zaterdag ] 8 augustus. Iedere avond

was "de" regenbui overdag gevallen en had de Heer


i38

wonderlijk ons gebed verhoord. Ook al begon soms een

korte tijd voor de samenkomst de regenstroom te vallen,

om 7 uur was het altijd droog. Soms was het werkelijk

frappant zoals de regenbui vlak v,Oor de samenkomst

wegdreef of ophield. Maar die avond zou het anders

gaan. Ik weet niet waarom die avond de Heer de regen

toeliet, maar we hebben ons niet laten afschrikken en

gaven God een kans voor een wonder tot het laatste, ja

zelfs, totdat de stromen over ons werden uitgegoten. De

regenbuien zijn hier zo hevig, dat we ons dat in Holland

moeilijk kunnen voorstellen en zo waren de mensen, die

geen van allen een regenjas of paraplu hebben, in een

ommezien drijfnat. Ze stonden in het zand en lieten alles

over zich heen gaan. Hun zwarte gezichten glommen van

het water en hun kleren plakten aan het lichaam. Ik

stond op het podium in mijn enige pak en voelde de

stroompjes langs mijn rug gaan en zei: "Heer, ik geloof

nog steeds dat gij mijn gebed hebt verhoord, ook al zie

ik het tegenovergestelde."

Frans en Yvonne gingen door met de zangdienst en

de accordeonist speelde door, ook al kwam er geen

goede toon, maar alleen een gepruttel en gesputter uit

zijn muziekdoos. Het was als op het Malieveld in den

Haag. Ik ging door de mensen heen om voor hen persoonlijk

te bidden en de Heer gaf profetieën en sommi-

gen werden vervuld. Ja, terwijl stromen van regen op

hen neervielen, viel ook de spade regen neer. Halleluja!

En ik hoorde hen spreken in tongen en God grootmaken.

En toen ik de laatsten de handen had opgelegd,

was het droog.

In een nat pak predikte ik die avond en de dienst ging

gewoon door. Ik heb respect voor het doorzettingsvermogen

van deze gelovigen, die zonder te mopperen bleven

zingen en lachen en de Heer grootmaken.

J a, de duivel heeft het een en ander geprobeerd om

deze 122 zielen vast te houden en de campagne niet

door te laten gaan. Bij onze aankomst op het vliegveld

hier, na een reis van 27 uur in de lucht, hoorde ik dat ·

op het laatste moment een samenwerkende prediker

terug was gegaan in de wereld en dus ook de organisatie

van de campagne had verworpen. Maar Frans stapte in

een watervliegtuig en wist zodoende een reis van 16 uur

in een paar uur te doen, en kwam terug met een compleet

georganiseerde campagne. De pamfletten werden

uitgedeeld, alles was gearrangeerd en de jeugd ging op

straat uitnodigen. Toen wij de boottocht maakten van

8 uur naar Wismar, wisten we dat ons een grote overwinning

wachtte.

De laatste dag was voor de gelovigen een onvergetelijke.

Want in een morgendienst in de "recreatie-hal"


van het dorp spraken we tegen een 200 mensen over

de doop met de heilige Geest, er de nadruk op leggend

dat wij het moeten nemen in geloof, omdat we "in geloof

wandelen en niet door aanschouwen". Deze prediking

was voor velen nieuw, maar de bijbelteksten overtuigden

hen en 50 kwamen naar voren, waarvoor wij

baden dat ze de heilige Geest mochten ontvangen. En

toen wij hen de handen hadden opgelegd, verbaasden

wij ons, dat de gaven van de heilige Geest over zovelen

kwam, want wij hoorden hen spreken in tongen en

God grootmaken.

We bereiden ons nu voor op de volgende campagne in

een ander gebied van dit land. De nood is hier groot, de

kranten schreeuwen het uit. Moord, doodslag, onreinheid

en corruptie is hier de orde van de dag. Gezien de

dreiging van het communisme in dit land, weten we dat

deze campagnes in Brits-Guyana wel eens heel belangrijk

kunnen zijn. En als straks het land gesloten wordt,

waarvan de tekenen nu reeds verschijnen, dan kunnen

we met dankbaarheid terugzien op deze gewonnen zielen

en geestvervulde christenen.

De giften voor CAMPAGNES OVERZEE maakten

deze aktiviteiten mogelijk. Als u ons wilt ondersteunen

voor de komende campagnes en aktiviteiten stuur dan

uw gift naar ons adres. De Heer zegene u allen.

WE HUURDEN EEN VLIEGTUIG

Omdat vlak voor het begin van de campagne een broeder,

die de campagne organiseren zou "uit liefde voor de

tegenwoordige wereld" ons alleen liet, moest Frans in

enkele uren alles regelen. Terwijl Ben in een groot

vliegtuig Brits-Guyana naderde, steeg Frans op met een

watervliegtuig om in enkele uren in het binnenland te

zijn. U ziet Frans in de deur-opening van het watervliegtuig.

Wat een aktie! Wat een Slagvaardigheid! In de

landen waarvan dit boek spreekt, zijn grote dingen gebeurd

door Gods kracht, maar ook omdat we doortastend,

zeker en met visie te werk gingen.

139


Deze jongen had overal langs de TlVler de pamfletten

. opgehangen. We kwamen op afgelegen plaatsen, paadjes

die ophielden in het oerwoud, en zagen onze pamfletten

hangen.

.... Deze Engels sprekende mensen vonden een Nederlands

koortje het mooist van alles. Iedere avond

zongen we enkele liederen om hen een plezier t.e

doen.

Als je wilt zitten, ..

dan moet je je eigen stoel

meenemen.


STRAATSAMENKOMSTEN

IN DE VERSTE DORPEN

Om afgelegen dorpen het Evangelie te brengen, hebben

we tijdens de Wismar-campagne lange reizen gemaakt.

Jezus wil dat we het evangelie brengen aan "alle volkeren",

dus ook aan de kleine nederzettingen waar nooit

iemand aan denkt. Over een oerwoud weg (alleen een

ongeplaveid karrespoor dwars door het oerwoud) van

50 kilometer, bereikten we Ituni, een dorpje bestaande

uit enkele huizen en barakken waar mensen wonen die

met de bauxietmijn te maken hebben. We getuigden met

de draagbare batterij-versterker, maar de meesten ble­

\-en in de huizen. Dus we stopten de straatprediking en

gingen van huis tot huis. We vertelden van Jezus, kwamen

in de huizen, legden zieken de handen op. Als we

elkaar ontmoetten, van het ene huis naar het andere

lopend, konden we zeggen: Daar zijn 4 bekeerd, daar zijn

2 bekeerd. Van de 300 inwoners mochten we 45 tot de

Heiland brengen.

Ook liepen we de kleine paadjes in, die leidden naar

afgelegen indianen-hutjes. We gingen door ruig terrein

en oerwoud om ergens een huis met een paar kippen

rondom te bezoeken. Daar klapten we in de handen en

vertelden we dat we van God kwamen vertellen.

En dan in een soort voorgalerij, geleund tegen een

bamboe-muur, gaven we ons getuigenis. Baden we met

de zieken en leidden we mensen tot de Heer. We waren

hier mijlen ver van de bewoonde wereld. Ja, de laatste

nederzettingen in het oerwoud bezochten we en we

plantten de rode bloedsbanier van Jezus.

Eerst met de boot, dan met een

taxi over een ongeplaveide weg

en dan begon de straatsamenkomst.

-

141


CARA -CARA, het begin van een grote overwinning, straatprediking onder een bananenboom.

..


Misschien zijn deze campagnes de laatsten die buitenlandse

evangelisten in Brits-Guyana houden. Er zijn vele

tekenen aan de wand die wijzen op een komende crisis.

Iemand vertelde me, dat men in oktober nieuwe onlusten

verwacht. Men weet wat dat betekent. Daarom worden

ramen dicht getimmerd, de blanken vluchten. De deur

is bijna dicht. De tijd van vrijheid is haast verstreken.

We danken daarom de Heer voor de campagnes die we

in Brits-Guyana mochten leiden. Eerst in het binnenland

en daarna aan de kust, in Port Mourant. Een dorpje

waar de minister-president Dr. Jagan vandaan komt, het

heeft de bijnaam "klein Moskou". De overdekte tribune

van een paardenrenbaan was onze "zaal" en de eerste

avond luisterden 800 mensen. Moslems, Hindoestanen,

Creolen, communisten en christenen hoorden de blijde

boodschap van redding en genezing! Er was kritiek, maar

er was ook overwinning.

De laatste helft van de campagne hield ik in een afgedankte

bioscoop. Mijn Bijbel kon ik niet lezen, want

slechts drie gaslampen moesten de hele ruimte verlichten.

Een dronken man interrumpeerde me een paar maal.

Toch waren de uiterlijke mankementen niet in staat de

heilige Geest tegen te houden en 42 mensen begonnen te

spreken in tongen.

Bij het afscheid werden ons geschenken aangeboden

en vertolkte een man de gedachten van alle 269 bekeerlingen,

de 96 mensen die vervuld werden met de heilige

Geest, en de mensen die genezen werden in onze tweeen-een-halve

week in Brits-Guyana, toen hij zei: "We

zullen u nooit vergeten. Uw verhalen en preken hebben

een diepe indruk op ons gemaakt. God zegene u méér

dan ooit."

Een vrouw in Port Mourant wordt de handen opgelegd voor

genezing. Jezus is de enige die waarlijk geneest. Hij is de

Schepper, die ons lichaam het beste kent.

145


Op de muur van een afgedankte bioscoop staat gekalkt:

Christ died for our sins (Christus stierf voor onze

zonden). Prijst God, dat men het leest en er ook op

ingaat.

146

Scenes uit de campagne in de Renbaan.

De bediening, de Bijbelstudie en het koor.


.... Het team voor de auto en h et spandoek.

In een oude bioscoop, zonder electriciteit en met

verveloze, smerige muren werd de campagne

voortgezet. Deze stroom mensen komt n aar voren

voor de doop met de heilige Geest. Ieder wordt

vervuld en spreekt in tongen tot verbazing van

de prediker, die dacht er lang voor te moeten

bidden .

.... Een meIsJe geeft Ben een cadeau als afscheid.

Ze zei: nooit zullen we uw prediking vergeten.

Dank, dat u uw gezin en werk heeft verlaten om

voor ons het Evangelie te prediken. 147


148

We waren diep in het oerwoud, in Mackenzie. Tegenover

ons huis was een Bauxiet-mijn. De grote zeeschepen

kunnen door de grote diepte van de Demararerivier

tot hier komen. Nu kwam er op een middag een

hollands schip en meerde aan de laadsteiger voor het

laden van bauxiet. Het was een schip van de KPM, de

LADON uit Amsterdam. In het logeergebouw hielden

we die avond een samenkomst. De zangdienst werd

heerlijk geleid door een geestvervulde creool, die levendig

zong en in de handen klapte. Het was erg vrolijk en

werd wijd en zijd gehoord. Yvonne zag, vanaf haar

plaats achter de piano, opeens drie Hollandse zeelui

binnen stappen, die op het zingen en klappen af waren

gekomen, in de hoop zich te kunnen amuseren. Ze

waren aan het passagieren en daar hier niets te beleven

HOLLANDSE ZEELUI

viel, kwamen ze maar kijken in deze samenkomst van

kleurlingen met hun typische rythmische zingen. Ze

kwamen om te lachen en zich vrolijk te maken ten koste

van deze mensen. Ik stond achter de deur en viel meteen

op mijn knieën en vroeg de Heer om verovering van

deze zielen voor Jezus! Heer, redt deze drie jongens!

Toen de dienst aan mij werd overgedragen, nam ik mijn

gitaar en zong samen met Yvonne het lied van mijn getuigenis:

Eens was ik ver van God ... ! en begon daarna,

niet in het engels maar in het hollands, van Jezus te

getuigen en ik vroeg hen te komen tot Hem, hun zondige

leven Hem over te geven en rein te worden gewassen

door het Bloed van het Lam. En daar kwamen zij,

volkomen verslagen door Gods Geest, onder tranen, drie

grote, blonde kerels, ze kwamen als kinderen naar


voren, ze knielden met mij op de vloer neer en we baden

het zondaarsgebed, ze gaven hun leven aan Jezus! Vooraan

de zaal, voor alle mensen die hier waren, het gaf

niets, de Heer zag het en redde hun zielen. Prijs de

Heer! De mensen in de zaal begrepen er niets van, ze

verstonden ook niet de woorden van deze prediker, zijn

vurig appèl, zijn lied en de woorden bij het gebed met

deze blanke mensen, maar ze baden mee en later prezen

ze de Heer toen ik hen in hun taal vertelde wat daareven

was gebeurd. Prais the Lord! Prais the Lord! Glory

for Jesus! De volgende middag is het schip weer ver-

VINDEN JEZUS VER VAN HUIS

trokken, met volle lading, maar ook met eeuwig leven

aan boord! Halleluja! Ze voeren verder door de wereld,

wie weet waarheen. Deze jongens uit Amsterdam,

Jack, Leen en Jan vonden in de binnenlanden van Zuid­

Amerika hun Heiland. De Heer wilde het zo. Halleluja!

Zij zullen nu ook gaan getuigen op andere plaatsen

waar ze komen, niet alleen zullen zij alluminium

afleveren, maar nu ook het Woord van verlossing! De

Heer greep ze daar die avond in de rimboe stevig in hun

kraag en keerde hun leven om, Halleluja! Halleluja! Is

dat niet wonderbaar? F. H.

149


150

Nooit zal ik de tocht vergeten met de rivierboot van

Georgetown naar Wismar over de Demarara-rivier. Toen

we met onze koffers, bandrecorders, camera's en gitaar

aan boord waren, ontdekten we, dat deze rivierboot een

soort ark van Noach was. Op de lagere dekken waren

honderden mensen opgepropt bij elkaar. Er stonden

manden met kippen, vis en ander etenswaar door elkaar.

Toen we, over slapende mensen heen stappend, voorin

de boot kwamen, zagen we koeien staan. Vlak ernaast

werd een kind de borst gegeven. En het was zo warm en

vol, en de boot trilde van het stampen van de machine.

Normaal komen blanken niet op deze lagere dekken,

maar wij hadden juist hier een hoopte doen. En omdat

de boot naar de plaats van onze campagne voer, konden

we tijdens de 8 uur durende reis de mensen mooi uitnodigen.

Frans en ik stapten over de mensen heen en deelden

pamfletten uit. We spraken met de mensen en brachten

het Evangelie. Terwijl Frans op de voorplecht iemand de

handen oplegde voor de vervulling, leidde ik op het achterplecht

een jongeman tot de Heer. Het was de eerste

WONDEREN OP EEN ARK VAN NOACH

ziel die ik tot Jezus mocht brengen in Brits-Guyana. Een

jonge man die zijn roken wilde laten, en zich geheel overgaf.

Nooit zal ik vergeten hoe Frans een man de handen

oplegde die ziek was, en terwijl de koeien loeiden, een

hele groep mensen toekeek, werd de zieke gezond en

genas de Heer hem terstond. Een ander werd vervuld en

begon te spreken in tongen ... Hij richtte zijn ogen ten

hemel en vergat alles om zich heen en wij ook ... Terwijl

wij baden en demonen uitdreven, vertelden de mensen

elkaar wat er gebeurde, en daarom kwamen nog meer

zieken die wilden dat wij met hen baden. We ontmoetten

ook een man die zijn bekeringsverhaal vertelde. Hij was

een welgestelde hindoestaanse priester geweest, maar de

Heer had hem zijn dwaalweg laten zien, en hij volgde

Jezus en liet zijn hindoestaanse leer in de steek. En nu

moest hij met zijn handen werken voor zijn brood, en

werd hij vervolgd om zijn geloof.

Een paar uur later zagen we hem in een bootje stappen

dat, terwijl de boot even langzamer ging, langszij kwam,

en verdween hij in het oerwoud, om daar op een houtzagerij

te gaan werken. B. H.


JongeD leest een

pamflet dat we aan

hem gaven, onderweg

van Georgetown naar

Wismar.

Foto dGarnaast:

De steward van de

b00t (zie zijn getui­

[ enis op de vOlgende

p a gina) getuigt hier

tegen eükele

studenten. Rechts de

steward.

De jongens wilden

eerst het bewijs

hebben dat God besta

at. voordat ze zich

wilden bekeren.

Me dunkt, de tegenwerpingen

zijn over

de hele wereld gelijk.

--1

I Frans spreekt

I met een prediker

over volle

verlossing.

" ....

De eerste

bekeerling op de

boot. Ben bidt

met een creool

en leidt hem tot

de Heer, onder

in het schip.


STEWARD VAN RIVIERBOOT VERVULD

De Rivierboot voer de Demarara-Rivier op, zeven uur

lang, met oerwoud aan beide zijden. Een prediker, een

reus van een Creool, was onze gastheer op deze boot, wij

zouden in zijn boot prediken. Hij sprak met passagiers,

en bracht ze bij ons, opdat we zouden bidden met hen.

We waren de enige blanken aan boord en een bezienswaardigheid.

De steward, die voor maaltijden en verfrissingen

van de eerste klas passagiers zorgt, kwam mij

vertellen dat hij wel gered was, maar geen kracht had om

te strijden tegen de zonde. Ik vertelde hem van de heilige

Geest, die hij ter plaatse wilde ontvangen. De Heer vervulde

hem wonderbaar met Zijn Geest. En toen wij

naderhand terugvoeren naar Georgetown vertelde hij,

hoe hij met kracht was gaan getuigen en zes mannen tot

de Heer had geleid.

152

HEl GETUIGENIS VAN DE STEWARD

Ik vond Jezus toen ik 26 jaar oud was. Mijn hart was

vol vreugde en ik wilde daarvan met iedereen spreken,

maar ik miste de vrijmoedigheid. Ik werd steward op de

veerbootlijn Georgetown-Mackenzie. Daar ontmoette ik

veel mensen. Ik zag de nood van de wereld en begon te

getuigen. Zelfs heb ik op zieken de handen gelegd toen

een invalide man erom vroeg. Ik was toen nog niet vervuld

met de heilige Geest, maar legde in gehoorzaamheid

aan het Woord van God de handen op deze man en hij

genas volkomen binnen drie weken. Ik streefde er naar

de heilige Geest te ontvangen, maar ik wist niet hoe. Tot

op het moment dat ik evangelist Frans Hoekendijk ontmoette,

tijdens een bootreis naar Mackenzie. Ik herinner

mij het nog, alsof het gisteren gebeurd is. Hij legde mij

de Bijbel duidelijk uit, omtrent de vervulling met de

heilige Geest, legde mij toen de handen op in Jezus'

Naam en ik begon in nieuwe tongen te spreken. Dit was

een wonderlijke ervaring voor mij! Sinds die dag werd

alles nieuw! De Bijbel begreep ik meer dan ooit tevoren,

mijn getuigenis kreeg meer kracht, ik deelde traktaten

uit en vertelde overal de mensen van Jezus. De week na

deze doop des Geestes mocht ik zielen tot Jezus leiden.

Sinds mijn bekering wilde ik prediker worden. Nu ga

ik op de boot, tijdens de 7 uur lange reis, samenkomsten

houden. Ik verheug mij in een volkomen verlossing, en

mijn verlangen is te leven en te werken voor de Heer, tot

Hij weerkomt op de wolken.

CHARLES VAN TULL,

New Town.


Na het verschijnen van het krantenartikel in de SUN­

DAY GRAPHIC kregen Frans en Yvonne kontakten

met predikers. Hij sprak in verschillende kerken van de

Assemblies of God, en grote wonderen bevestigden de

prediking. Frans schrijft over die tijd:

We hebben in kerken gepredikt en in de open lucht,

op allerlei plaatsen hebben we het evangelie verkondigd,

op rivierbootjes en bovenzalen, in neger- en indianen-dorpen.

Steeds weer komen velen naar voren

om een ontmoeting met Jezus te hebben. Machtige wonderen

geschiedden in Jezus' Naam.

Een vrouw, krom van de rheumatiek met verstijfde

handen, wankelde naar voren en God raakte haar aan

en ze werd volkomen genezen. Ze huppelde en danste

rond en deed haar handen open en dicht voor de mensen,

opdat ze goed konden zien dat ze genezen was. Op

een avond kwamen 20 creolen, grote mannen, naar

voren voor bekering en vervulling met de heilige Geest.

Ze waren zo groot, dat ik op 't podium moest gaan

staan om ze de handen op te leggen. Ze baden het zondaarsgebed

en nadat ik hen de handen had opgelegd, be-

154

GEEN FANATISME MAAR KRACHT


gonnen ze allen zonder uitzondering te bidden in nieuwe

tongen. 0, de Heer doet machtige wonderen.

De volgende dag predikten we in een zaal van de

pinkstergemeente. Er waren vijf predikers bij. We

brachten de volle boodschap van Stromen van Kracht,

wat een zegen was daar. Het licht van de Volle Verlossing

hadden ze nog nooit gezien. De halve kerk kon

wel goed "hallelujah, halJelujah!" roepen en allerlei

emotionaliteit ten toon spreiden, maar de vervulling zoals

wij die leren was er niet bij . Uitvoerig stond ik stil

bij wat God hiervan zegt, en liet het allen rustig lezen.

Die middag ontvingen 52 gelovigen de vervulling met

de heilige Geest. Nog diezelfde avond voeren we met de

boot naar de andere zijde van de rivier, en predikten

daar. In deze samenkomst werden er 13 bekeerd en 25

vervuld.

We ontmoetten dus ook fanatisme. Fanatisme is meestal

een gevolg van gebrek aan kennis van het Woord.

Men zoekt in gevoel wat men niet vond in de Heer. Een

vrouw begon eens op haar buik te slaan in één van de

samenkomsten en allerlei nonsens uit te kramen, en

iedereen dacht dat het van de Heer was.

Gekromde man

wordt genezen

in Grove.

Wonderen uit de

eerste tijd van

Frans' verblijf in

Brits-Guyana.

155


156

BIJBELSTUDIE AAN PREDIKERS

BINNENSTAD PLATGEBRAND

Uit haat tegen de rijken werden onlangs alle warenhuizen

en winkels in het centrum van de stad door de

bevolking leeggeroofd en platgebrand. Maar tussen de

puinhopen klinkt: Ik geloof, Jezus redt ... Zondag zijn

we weer begonnen met een week-campagne, ergens

10 km van de hoofdstad (Grove). Reeds de eerste avond

kwamen 75 mensen tot Jezus. Maar toen tijdens het

gebed voor de zieken EEN BLINDE GING ZIEN EN

EEN VERLAMDE WERD GENEZEN, konden de

200 mensen hun vreugde niet op en begonnen te juichen

en te dansen . De volgende avond waren er 350 mensen,

tientallen gaven hun leven aan Jezus.

In ons huis in Georgetown houden we een soort bijbelcursus

voor predikers. Vanmorgen waren er hier vijf.

Ze komen geregeld en steeds vertel ik hen van de Volle

Verlossing. Steeds weer open ik met hen de Bijbel en

steeds zeggen ze me, dat ze het nog nooit zo gezien

hebben. Ze vragen handoplegging voor een volle doorbraak,

de vervulling en de gaven en verscheidene predikers

gingen van hier weg terwijl ze in tongen spraken.

Ik ga nu iets begrijpen van het plan van de Heer

om deze tijdelijke verbanning uit Suriname te gebruiken

om dit volk het volle Evangelie te brengen.


GOLDEN GROVE

In een eenvoudige bovenzaal van een school hielden we

een heerlijke campagne. Golden Grove ligt 15 km van de

stad. De eerste avond waren er een 200 bezoekers. Een

lO-jarige jongen met een scheve voet, die van zijn geboorte

af alleen op zijn tenen kon lopen, werd heerlijk genezen

door Gods kracht. Een dove man werd genezen (getuigenis

elders in dit boek). De mensen waren verrast en

begonnen te roepen tot God.

De voorganger, (pastor) behoort tot een gezegende familie.

Zijn zusters zijn profetessen. Alleen de vader leefde

in de wereld en dronk. Drie maanden geleden verliet

hij het huis, dronken. Er werd veel voor hem gebeden.

Hij verbood zijn kinderen naar de samenkomst te gaan,

anders verliet hij het huis, en dat laatste gebeurde. Maar

na enige tijd werd hij ziek en kwam naar huis terug. De

dokter zei, dat het gauw met hem afgelopen zou zijn.

Voordat we dit verhaal hoorden, had de Heer ons dit al

geopenbaard en zei ik hem dat hij zich geheel moest

uitleveren. Ik stelde hem een ultimatum: De Heer aannemen

of ... hij zou sterven aan zijn ziekte. De hele

familie stond erbij, toen hij Jezus aannam. Enkele dagen

later feliciteerde de dokter hem voor een volkomen genezing.

Deze man ligt er nu bij al zijn vrienden "uit". Hij

heeft de hindoestaanse godsdienst de rug toegekeerd. Het

is voor hem een moeilijk ding geheel buiten zijn vriendenkring

te staan.

IK WAS ZO

GOED ALS BLIND

Ik was zo goed als blind,

maar nu zie ik weer! Ik

ben zo blij, dat de Heer

Jezus mijn zonden vergeven

heeft en mijn blindheid

genezen heeft! Ruim een

jaar kon ik niets meer zien,

de mensen zag ik als een

waas en op straat kon ik

niet alleen lopen. Ik was

bijna totaal blind. Maar

sinds 22 juni 1962 ben ik

volkomen genezen. Alles

kan ik nu weer goed onderscheiden

en zelfs 't kleinst

geschreven woord kan ik

spellen. 0 , dat is wonderbaar

! Dank U, Jezus! Prijs

en lof zij Uw heerlijke

Naam! Br. Seedo (Grove)

157


Als ik met deze pandit · spreek over de enigste weg tot

behoud, dan luistert hij beleefd en glimlacht hij beleefd,

natuurlijk! natuurlijk! Jezus was een groot profeet!

Maar Hij is niet de Zoon van God, de enige Zoon van

God! Jezus is een figuur naast en gelijkwaardig aan

Vishnu en Rama en anderen. De god van de hindu regeert

de wereld en geeft goed en kwaad, beide naar verdienste.

Maar hij vergeeft geen zonden, want zonde is een begrip

dat de hindu niet kent, er zijn slechts gunstige en minder

gunstige kansen, en men moet trachten naar geestelijke

en lichamelijke kwaliteitsverbetering. De offeranden die

rijkelijk worden gebracht zijn dan ook geen "zoen"-offers,

maar offers ter aanbidding. Als ik spreek dat Jezus Zijn

eigen leven geofferd heeft voor de zonden der wereld, dan

ontvangt hij deze woorden weer met die beleefde en ongelovige

glimlach, als een wijze die boven dit alles staat

en de vraagstukken van het leven allen doorgrond heeft.

Maar als ergens een hindoestaanse man of vrouw zich

bekeert tot Jezus, dan wordt hem het leven onmogelijk

gemaakt door de andere hindoes, dan wordt hij geestelijk

en economisch kapot gemaakt, zodat hij het land moet

verlaten met zijn gezin of zich aansluiten, in het gunstigste

geval, bij een hindoestaanse groep van bekeerde christenen,

die als in de eerste tijd van de gemeente van de

apostelen in de verdrukking zich samenbalt tot een grote,

gesloten eenheid. Ik zie hier zo duidelijk hoe die tijd van

de eerste gemeente moet zijn geweest, hoe er overal boycot

was, verguizing en martelaarschap, waarlijk in Brits­

Guyana voor Jezus te kiezen en Hem te volgen vraagt een

groot offer. Bidt voor deze dappere christenen hier, vooral

voor de jongeren.

Er is maar één ding dat hen hier aanspreekt en dat

zijn: wonderen en tekenen. Dan sperren zij hun ogen en

159


man of loekoeman). Het zijn een soort tovenaars, medicijnmannen,

die deze secte van watermannen leiden, op

duivelse seances aan de zee. Er gebeuren daar vreemde

dingen, zoals in de "voodoo" gebeuren in het Caraïbische

gebied. De mensen worden ook hier door geesten, ,.loa's"

besprongen, zij rollen over de grond en stoten de meest

vreemde klanken uit. Wij konden hier geen foto's maken

als bij de indiase pandit, want deze seances van de watergeesten

zijn slechts voor ingewijden, ze worden ook op

geheime plaatsen gehouden. Ze brengen iedere zondag

offers aan de watergoden die in zee wonen. Iedere zondagmorgen

gaat een hindoestaanse moeder met een

prachtige offerschaal naar zee en brengt haar offerande

aan de watergeesten. Het is een prachtig opgemaakt

bord met speciaal smakelijk toebereid eten, versierd met

bloemen en kleurige vlaggetjes en strikken, ze draagt dit

op haar hoofd en legt dat bij doodtij, bij eb, op het

strand. Wij hebben dit zelf gezien en baden voor dit volk.

Wij zagen dat de vrouw deze grote kostelijk opgemaakte

schaal met heerlijk gekruid voedsel op het strand neerzette

en vervolgens een offervuur brandde van allerlei

gedroogde kruiden, papieren snuisterijen en versierselen,

namaakbloemen, speciale bladeren ook, allerlei onbekende

ingrediënten, 't werd een klein smeulend vuurtje op

het natte zand. Daarna zonk ze op haar knieën neer en

boog diep het hoofd tot aan het zand in aanbiddingsgebaar,

een devote reverentie voor de watergeesten. Daarna

pakte ze de grote zware schaal op, droeg het in zee en

wierp het geheel in de golven. De watergeesten hadden

hun gewijd voedsel weer ontvangen, terwijl honderden

magere, naakte kinderen stonden toe te kijken, kinderen

die al dagen geen eten hadden gehad ...

Maar wij vertelden van een goede God die mensen ge-

nas en gelukkig maakte. Wij vertelden dat Jezus brood gaf

en niet de mensen het allernodigste ontnam. De mensen

luisterden ademloos . . . hun ogen lichtten op en er kwam

een verlangen in hun hart op om de vreugde te vinden

bij deze Christus, vreugde die zij tot dusver niet kenden.

Ze bleven ver van ons staàn op straat, in de schaduw

onder de bomen, maar toen we de zieken opriepen en met

dezen baden en toen zij de wonderen zagen toen begonnen

ze in hun handen te klappen en te juichen, toen verdween

hun vrees en kwamen ze zich geven aan Jezus.

Hun angsten verdwenen, Jezus maakte hen vrij van hun

slavernij en doorbrak hun banden en zij werden nieuw.

Ze liepen naar hun huizen, haalden hun zieken, legden

ze neer en wij baden de Almachtige en God deed wonderen,

halleluja! Ze gingen toen geloven in Jezus van Nazareth

die nieuw maken kon, die hun hart blijdschap gaf,

zij verbrandden hun heilige boeken en platen, trotseerden

de vervloekingen van de waterpriesters en werden wedergeboren.

Een bekering van een mohammedaan en een

hindoestaan is werkelijk een wonder.

Het Koninkrijk van Jezus Christus breekt zich baan

met kracht, met geweld van wonderen en tekenen, dat is

niet tegen te houden. Als de Heer Zijn machtige arm

beweegt, wie zal Hem weerstaan, wat kan weerhouden

deze openbaring van Zijn macht? De Heer genas een

jongen van ongeveer 10 jaar, hij had vanaf zijn geboorte

een gedraaide voet, hij kon heel ongelukkig op zijn tenen

lopen. Maar de Heer raakte hem aan en hij werd volkomen

genezen, zijn moeder barstte daarbij in tranen uit

en gaf haar leven aan Jezus! Halleluja! De mensen kwamen

met allerlei zieken aanlopen, sommigen werden gedragen,

maar we baden in geloof en legden ze de handen

op en de Heer raakte hen aan.

161


CORENTIJN­

PROJECT

N TISCHE­

OCEAAN

CAMPAGNES IN

SKELDON

64 VILLA GE

52 VILLAGE(UNION)

.. = REVIVAL HALL

+ = M/SSIONSHOUSE(63 VILLAGE)

+ = DOOPDIENSTEN

163


A I deze mannen die voor het podium staan, geven hun leven

aan Jezus. Tel zei Verbaas ui Frans en vader wijzen op de

Heer die alleen redden kan, prijst Zijn machtige Naam I Dit

gebeurde in augustus 1963 in de plaats 64 Village.

JEZUS (HRISTUS IS GISTEREN EN HEDEN DEZELFDE EN TOT IN EEUWIGHEID

165


166

BROEDER HILLIMAN, de rechterhand van Frans, is een groot

man Gods. Ik (Ben), heb hem enkele malen ontmoet, en zag

hem nooit zonder gitaar. Altijd loopt hij te zingen van Jezus.

Als er even niets te doen is, gaat hij op een hoek van de straat

staan getuigen. God is wonderbaar met deze profeet.

Hij maakte een reis naar Suriname en werd in 'n afgestampt

Thalia warm ontvangen. Surinamers werden door zijn boodschap

rijk gezegend. In Nw. Nickerie (Suriname) werd hij als

ongewenste vreemdeling over de grens gezet. Het beste bewijs

dat hij een gevreesd man is voor satan.


VADER KAREL DEELT ZIJN VISIE MET

ENKELE PREDIKERS VAN HET TEAM

l_ J

\ \

I

. .)

167


168

EEN ORIENTATIEREIS MET ZEGEN ... POMEROON-DISTRICT

Op zaterdagmorgen vroeg vertrokken br. Hilliman en

ik naar het gebied van de Pomeroon-rivier, om daar het

Evangelie te brengen. De reis zou twee dagen duren,

maar de Heer deed wonderbare dingen ook tijdens deze

reis. Het eerste gedeelte van onze tocht was per boot en

daarna per trein naar de Essiquibo-rivier. We reden door

een vruchtbaar land met rijstvelden en suikerplantages.

De bevolking hier is voor 99% uit India en meer dan de

helft hiervan beleidt de Hindoe-godsdienst, de overigen

behoren tot de Islam. Maar enkele jonge, vurige predikers

houden hier Evangelie-campagnes en mijn reisgenoot

vertelde mij, hoe hier en daar een Volle Evangeliegemeente

was ontstaan. Alleen de volle boodschap van

redding en genezing kan deze mensen overtuigen van een

levende Heiland, die zonden kan vergeven en ziekten kan

genezen. Maar de vele Hindoe-tempels en moskeeën

getuigen van de grote duisternis en vrees waaronder het

grootste gedeelte van dit volk nog leeft. Bij de rijstvelden

zien wij met witte verf besprenkelde flessen hangen aan

stokken, om de gunst van de goden af te smeken over

hun gewas. Wij bereikten het eindpunt van de spoorlijn

in Brits Guyana, de grote, 10 km. brede Essiquibo-rivier

lag voor ons. In deze reusachtige rivier liggen verschillende

eilanden en we wilden zien of er gelovigen waren

op het eiland Wakeman, een eiland van 8 km. lang en

3 km. breed, waar zo'n 5000 mensen wonen. Een kleine

boot bracht ons daar. Wij reden met de enige auto, een

oud Volkswagenbusje, over het nauwelijks berijdbare

pad naar de andere kant van het eiland en vonden daar

enkele gelovigen. Wij gebruikten de middag om hun geloof

op te bouwen, anderen te brengen in het Koninkrijk

en handen op te leggen voor de vervulling met de Heilige

Geest. Velen spraken in tongen en profeteerden. Een

Hindoestaan, die een rum shop, een café, in het dorpje

beheerde, zong het uit, temidden van honderden flessen

rum. Zijn vrouw werd vervuld en verschillende kinderen

gaven hun leven aan Jezus. Het was een heerlijke middag.

Het enige bootje, dat ons kon brengen naar de andere

oever van de Essiquibo-rivier zou om 5 uur 's avonds vertrekken,

zodat wij ook nog een wandeling over het eiland

konden maken. De vele mensen, die wij aanspraken en

aan wie wij traktaten uitdeelden, waren zeer open voor

het Evangelie!

Wanneer er een prediker gevonden zou kunnen worden

die hier ging werken, hij zou in enkele maanden dit

eiland schudden en vele honderden verlossen van hun

weg naar de hel. Er zou hier een heerlijke Volle evangeliegemeente

kunnen ontstaan, want de oogst is rijp .. . maar

de arbeiders zijn helaas weinig. De mensen smeekten ons

, te blijven, of later iemand te sturen. "Wij kunnen u niet

missen . .. wij hebben iemand nodig, die ons meer van

Jezus vertelt . . . " Mijn metgezel keek mij aan, met tranen

in de ogen, maar wij konden niet blijven, wij moesten

verder, veel verder de binnenlanden in. Men verzorgde

ons met alle liefde en bracht ons naar de kade voor het

afscheid. Daar zaten 12 jonge mannen tussen de 17 en 20

jaar ook te wachten op de boot en direct ging br. Hilliman

er op af, gaf hen traktaten en begon tot hen te prediken

van Jezus. Ik stond op een afstand met enkele

gelovigen te praten. Zijn woord was zo vurig, dat ik wist

dat er iets bijzonders aan de hand moest zijn. Na de prediking

was het even doodstil, toen kwamen de opmerkingen:

"Bewijs mij eens dat er een God bestaat. Man,

daar geloven wij niet meer in!" Het bleek al gauw dat

wij hier te doen hadden met een afdeling van de People

Youth Organisation (P.Y.O.), dat is een zeer aktieve


communistische jeugdorganisatie. Het eerste wat zij

leren is dat er geen God bestaat, het atheïsme is het fundament

van het communisme. Deze jonge mensen hadden

hun Hindoe-geloof en Islam vaarwel gezegd en wilden

hun leven beginnen zonder God. Maar nu had de

Heer hun hart aangeraakt en br. Hilliman bad voor en

met hen allen. Zij waren verslagen door de Heilige Geest.

Allen baden het zondaars gebed na en er werden namen

geschreven in de hemel.

Op deze reis hebben wij vele malen gezien, dat het

Evangelie te laat zou komen. Vóór ons uit werkt het

communisme. Waar het Evangelie nog niet is doorgedrongen,

zijn de communistische propagandisten reeds

aan het werk. Terwijl er verschillende predikers zijn in

de stad Georgetown, zijn er praktisch geen mensen te

vinden die het offer willen brengen dat deze communisten

brengen. Wat zijn wij christenen toch lauw en

slap. Wat ontbreekt het ons toch vaak aan visie, vuur en

ijver. 0, ik heb zo'n bewogenheid daar die tientallen

jongens en meisjes te ontmoeten in het binnenland, die

mij vertelden dat er voor hen niets te doen is en dat zij

daarom maar lid zijn geworden van de P.Y.O. en zo

slaven zijn geworden van de antichrist. Waar zijn de

mannen, die durven te strijden tegen de satan? Zijn wij

het niet? De Bijbel zegt: "Ik heb u geschreven, jongelingen,

want gij zijt sterk en het woord Gods blijft in u en

gij hebt de boze overwonnen" (I Joh. 2:14) . Dit moet

gelden ook voor de generatie. Wij moeten werken zolang

het dag is, de nood is zo groot en de arbeiders zijn

weinig!

Het kleine bootje dat ons kwam halen, was zo oud en

gammel, dat na enkele minuten varen 't roer afbrak.

Onbestuurbaar dreven wij voort als een speelbal van de

golven. Verschillende mensen doken in het ondoorzichtige

modderwater om te trachten het roer boven te krijgen

en inderdaad lukte het tenslotte. Na de reparatie met

primitieve middelen konden wij met een uur oponthoud

weer koers zetten naar de overkant van de Essiquiborivier,

waar we in het donker aankwamen. Met een auto

reden wij nog twee uren over een onbeschrijflijk slechte

weg tot wij kwamen in het dorpje Anna Regina, waar we

een christen vonden, die ons opnam in zijn huis. Direkt

werden verschillende mensen uitgenodigd en vóór 12 uur

in de nacht van die zaterdag waren verschillende jonge

mannen vervuld met de Heilige Geest en spraken in tongen

en profeteerden. Zij wilden nu samen een bijbelstudie

beginnen en in hun nederzetting van 8000 mensen

ook anderen gaan winnen voor Jezus.

Het huis waar wij die nacht sliepen, was onvoorstelbaar

smerig, de zoon des huizes was een kind van God, maar

de verdere familie Hindoe. Wij aten eerst nog wat van

het voedsel "rotti" (een soort zoutloze pannekoek) en

vis. Elektra was er niet, kraan was er niet, toilet was er

eigenlijk ook niet, wij mochten slapen in een tweepersoons

bed, waarnaast in dezelfde kamer nog meer

mensen sliepen en ook kippen, ratten, honden, katten en

een geit de nacht moesten door brengen. En daarnaast

duizenden muggen en geen muggengaas, er waren geen

lakens en dekens, alleen een strooien matras. Van slapen

kon geen sprake zijn! Ik trachtte mij te beschermen tegen

de muggen, maar er waren er teveel, ik keek door de kieren

in het dak naar de hemel en dacht aan Paulus, nachten

zonder slaap . . . vele ontberingen .. . ja, dit is het leven

van een apostel. En toen kwam er grote blijdschap in

mijn hart en wij begonnen in de nacht de Heer te loven,

te prijzen en te danken voor de verschillende zielen die

169


170

waren gevonden, als parels in het slijk. Wij dankten de

Heer dat wij zo'n rijkdom hebben, vergeleken bij al die

arme mensen die leven in armoede en vrees, op weg

naar de slachtbank van de hel. En opnieuw laaide het

vuur in ons op om toch vooral alles te doen om zielen te

brengen bij Jezus, redden wat er nog te redden valt, voor

de nacht valt dat er iemand meer kan werken.

De volgende dag hielden we een samenkomst, maar er

kwamen niet veel mensen, want het was de dag van een

groot Hindoestaans feest, het Phagwah-feest. Phagwah

is 't nieuwjaarsfeest van de Hindoes. Men "reinigt" elkander

en ook bezittingen door het sprenkelen van rode

vloeistof. Het is het verzoeningsfeest, waarop ieder zijn

vijand de hand reikt. Het lijkt mij een antichristelijke

imitatie van het verlossingswerk van Jezus Christus. Ook

zag ik voertuigen, schepen en de deurpost van een feestzaal

besprenkeld met deze rode vloeistof, die hun symbool

is van reiniging. Maar ook dit doet denken aan het

bloed op de deurposten bij het volk van Israël ter

bescherming tegen h et oordeel, terwijl het dekken daarmee

van mensen en dieren en voertuigen sterk doet

denken aan het "dekken onder het bloed", dat wij als

christenen geloven. Het feest duurt een week en het is

een week van feesten en drinken. Hier is maar één ding

nodig: Het Evangelie, de boodschap, dat alléén het Bloed

van Jezus verzoent en reinigt!

Maar dit dorpje was niet ons reisdoel, wij wilden verder,

naar het einde van de weg, naar het Pomeroondistrict

en zo stapten we in de bus naar het dorpje Charity. Als

ik over een bus schrijf, dan is dat wel een wat groot

woord voor dit grote houten vervoermiddel wat eenmaal

per dag rijdt. Er waren geen bushalten op onze tocht, die

twee uur duurde. Het ging er allemaal erg gemoedelijk

toe, iedereen sprak over iedereen en alles wat men zag

onderweg. Soms waren wij getuige, hoe de passagier

eerst nog afscheid moest nemen en terug liep in het

huisje om wat te halen wat vergeten was, met veel ge-

schreeuw van buren en familie. Deze bus was ook het

middel om berichten door te geven, zodat de chauffeur,

een grote Portugees, steeds stopte en briefjes aannam en

weer ergens na veel getoeter aan iemand afgaf. Vele

malen stopte de bus, om eerst ezels of ossen van de weg

te jagen en menige kip wist maar net onder luid gekakel

te ontkomen. Op onze tocht was ergens een politiepost.

En door verschillende ongelukken is het nu verboden

meer mensen in de bus mee te nemen dan is voorgeschreven.

Onze bus mocht 39 personen bevatten, maar ik schat

het aantal op 100. Zelf zat ik op de motorkap. Toen men

de politiepost naderde, commandeerde de chauffeur dat

iedereen moest bukken en op de grond moest gaan zitten.

Nu leek dit onmogelijk, daar de bus werkelijk afgeladen

was. Maar toch werd dit commando direct uitgevoerd,

omdat een ieder wist, dat zij anders tot de volgende dag

moesten wachten voor vervoer. Men zat op de grond tussen

de levende kippen en manden fruit en vis. En er werd

zelfs nog gestopt vóór de politiepost en vriendelijk geknikt

door de chauffeur naar de politiecommandant, die

overigens nooit van zijn stoel opstaat. Ik had het idee dat

de politieman van alles op de hoogte was, maar alleen

meespeelde, terwille van de rust.

Om 3 uur kwamen wij tenslotte in Charity aan, het

einde van de weg van Zuid naar Noord, langs de kust

van Brits Guyana en hier eindigde de beschaving, er was

alleen nog een postkantoortje en een politiepost.

De Heer had ons hierheen geleid en daarom wisten wij

dat de deuren zouden opengaan. Wij baden en vroegen

de Heer om hulp. Ik vroeg br. Hilliman om eens op zoek

te gaan naar een christen en na een half uur kwam hij

terug en wenkte mij te komen naar een boot aan de

oever van de Pomeroon-rivier. Groot was onze vreugde

toen wij op deze zondagmiddag daar enkele gelovigen

vonden in een boot, die door de Heer waren gezonden

om iemand te halen in Charity. Zij hadden reeds twee

uur gevaren stroomopwaarts, waar zij woonden en waren


van plan om nog een uur verder de rIVIer op te varen

naar een indianen-nederzetting, om daar het Evangelie

te brengen aan mensen die het nog nimmer hadden

gehoord. Zij ontvingen ons als van God gezonden en wij

stapten in de boot om verder met hen te varen. Na een

uur varen tussen de oerwouden door, kwamen wij in de

bedoelde nederzetting "Abrams-creek". Juist toen wij

uitstapten begon het te regenen, maar wij lieten ons niet

ontmoedigen en onder een afdak begonnen wij te zingen

van Jezus. Een tien meter verder was een winkel, het

centrum van enige door het bos onzichtbare hutten. Er

waren niet veel mensen vanwege de regen en die er waren

stonden binnen in de open winkel. Ik begon te prediken

van Jezus, dat Hij is de Weg, de Waarheid en het Leven,

toen werkte Gods Geest aan hun harten zodat de 20 mensen

die er stonden, doodstil luisterden. Na de prediking

vroeg ik wie zijn leven aan Jezus wilde geven en daar, in

die winkel, gingen vele handen omhoog. Ik vroeg hen

naar ons afdak te komen door de regen heen en daar

kwamen zij, aangeraakt door God, overtuigd van hun

zonden en gaven hun leven aan Jezus. Hiervan waren

9 jonge mannen en 3 meisjes, die van harte baden: "Here

Jezus, ik kom tot U ... " Wij gaven overal traktaten en de

gelovigen beloofden deze maand nog terug te komen. Er

was gejuich in de hemel, in de duisternis is 't licht van

het Evangelie gaan schijnen. Bidt voor deze broeders in

de wildernis.

Het werd donker en zo gingen wij met de puffende en

hijgende vlet terug de rivier af naar het huis van een

zuster, die ons zou herbergen. Wij waren uitgeput toen

wij diep in de nacht eindelijk in een bed konden rusten,

maar wij hadden de glorie van de Heer gezien en dan

worden alle andere dingen snel vergeten. Deze zuster en

ook enkele andere gelovigen die wij hier vonden, waren

vele jaren geleden bekeerd en enkele vervuld door de

prediking van een broeder die nu reeds 5 jaar dood is.

Zij waren hongerig naar meer van de Heer en zo werd

Jongens lezen aandachtig het Johannes Evangelie voor een Moskee. 171


172

het bericht van huis naar huis en van hut naar hut doorgegeven,

langs de oevers van de Pomeroon-rivier, dat er

samenkomst zou zijn die avond onder het huis van deze

zuster. De huizen zijn hier op palen gebouwd vanwege

het gevaar van slangen en krokodillen, en deze grote

ruimte onder het gehele huis werd klaargemaakt om

samenkomsten te houden. Er waren banken en een gaslamp.

Er zijn in deze gebieden geen wegen, alle verkeer

is per boot over water, wij zagen de kinderen per kleine,

uitgeholde boomstam naar het schooltje peddelen. Het

is bewonderenswaardig hoe kinderen van 6 jaar zo'n

boot kunnen besturen. Er gebeuren praktisch geen ongelukken,

toch kan bijna niemand zwemmen, omdat de

rivier te gevaarlijk is vanwege de krokodillen. Wij werden

uitgenodigd om het Evangelie te brengen in de enige

school in de omgeving. Wij vertelden de kinderen van

Holland, leerden het koortje: "Jezus took my burden and

ORIENTATIEREIS MET ZEGEN

rolled them in the sea" en baden met hen allen het zondaars

gebed. Met volle overgave zongen zij.

Zo kwamen ook die avond, door de duisternis, met

allerlei bootjes, de mensen de rivier op naar de samenkomst.

Hier en daar werd al gezongen over het water en

toen ik de plaats van de samenkomst binnenging, vond

ik daar 60 mensen vol verwachting. Wij zongen en baden

met hen, zij vonden het prachtig en klapten in hun

handen. Na de prediking wilden velen hun leven aan Jezus

geven. Ontroerend was het toen zij God smeekten om

vergeving en hoe zij vrede vonden voor hun hart. Er is

hier veel toverij en zwarte kunst, maar Jezus overwon

satans macht! Glorie! Kostbare zielen werden ontrukt

aan de duivel en ook verschillende zieken genezen. Men

smeekte ons nog één dag te blijven en de volgende avond

puilde de ruimte van de samenkomst uit, meer dan 100

mensen waren daar. Deze avond sprak ik over de vervul-


UIT HET VOLK

VOOR HET VOLK


Jaren hebben zendingsorganisaties de plaatselijke be ..

volking als onmondige kinderen beschouwd. Men regelde

alles voor hen, men was de "grote man" en zij mochten

alleen volgen. Maar tijden zijn veranderd en ook zendingsmethoden

zijn veranderd. Willen we, nu nationalisme

overal de kop opsteekt, onze invloed blijven houden,

dan zullen we inboorling-predikers moeten opleiden

om het werk van de blanke zendeling zo spoedig moge·

lijk over te nemen. De predikers hier afgebeeld, zijn

mannen die in de volle zegen staan. De gaven des geestes

zijn wonderlijk bij hen in werking. Ze zijn door de

Heer u i t hun volk gekozen, om vóór het volk tot zegen

te zijn.

Dit zijn de eerste inboorling-evangelisten van Stromen

van Kracht. En we staan voor 100% achter hen. Onze

gebeden vergezellen hen bij al hun reizen en aktiviteiten.

Als de deuren in Brits-Guyana dicht gaan, dan

zullen zij doorgaan om hun landgenoten het evangelie te

brengen. Hiermee zijn we de duivel een slag voor.

175


HET FEEST BEGINT .

TELEGRAM 18 APRIL 1963: SKELDON

EERSTE AVOND 400 ZIELEN. CAMPAGNE ZAL 2Y2 MAAND DUREN.

MET TEAM VAN 5 MAN WORDT ELKE AVOND GEPREDIKT.

CORANTIJN-DISTRICT HOORT VOOR HET EERST HET EVANGELIE

VAN JEZUS CHRISTUS. DUIZENDEN ZULLEN GERED WORDEN.

WONDEREN GESCHIEDEN REEDS.

177


179


180

EERSTE WOORD DAT tS JARIGE

DOOFSTOMME SPREEKT IS: JEZUS!

MIJN DOOFSTOMME KIND GENEZEN!

HINDOESTAANSE VROUW VERLAAT

HAAR HINDOE-GODSDIENST

DOOR DIT WONDER

Vanaf zijn geboorte is hij doofstom geweest. Nooit heeft

hij kunnen praten tot op zijn 15e jaar. Natuurlijk heb ik

alles geprobeerd om verbetering te brengen, ik ben ook

naar een obie-man (tovenaar) geweest, maar alles tevergeefs.

Maar verleden week hoorden we van vele genezingen

die in uw campagne gebeurden, en daarom kwamen

wij per taxi naar Skeldon toe, dat ligt 15 mijl van ons

huis. Mijn zoon kwam naar voren in de genezingsdienst,

en toen u hem de handen oplegde in de Naam van Jezus,

kreeg hij zijn gehoor terug. Dat was het eerste grote wonder.

Daarna liet u hem naspreken de Naam van Jezus.

En ik wil u vertellen wat de volgende dag gebeurde, hij

sprak de Naam van Jezus uit.

Ik weet nu zeker dat hij binnen enkele maanden normaal

zal kunnen spreken. God heeft een groot wonder

aan hem gedaan en ik moet zeggen dat mijn Hindoegodsdienst

mij nooit heeft kunnen helpen. Maar ik heb

gezien dat Jezus Christus alle macht heeft in hemel en

op aarde. Daarom heb ik besloten Hem te gaan volgen,

want God is werkelijkheid voor mij geworden.


GROOTSTE DOOPDIENST OOIT

IN BRITS-GUYANA GEHOUDEN

181


182

Doopdienst in Village 64. Er zijn doopdiensten

gehouden bij Skeldon in de

zee, de Corantijnerivier en in de zee

bij Village 64. Hier ziet u de prediker

de lange rij mensen langsgaan om van

een ieder de geloofsbelijdenis te horen.

Op die belijdenis van hun geloof in

Jezus worden ze gedoopt. Met de Stromen

van Kracht-vlag wapperend in de

wind, de muzikanten die koortjes spelen,

een lange rij dopelingen, zingend

en klappend, wordt een begin gemaakt

met de doopdienst. Beseft u, wat dit

voor deze vroegere moslems, communisten

en hindoes betekent? Hiertussen

staan christenen die, sinds ze bekeerd

zijn, niet meer thuis mogen komen. Ze

moeten een heel hoge prijs betalen

voor het volgen van Jezus. Maar ze

zijn bereid om die te betalen.

t-

--

. ....-

... --.....


DOOPDIENST IN

BRITS - GUYANA

Op 12 mei '63 hadden we een doopdienst in de zee,

waar 160 mannen en vrouwen werden gedoopt in de

Naam van Jezus. De grootste doopdienst die ooit in dit

land werd gehouden, telde 110 dopelingen. Deze, met

160 dopelingen, was dus de grootste tot nu toe. Er waren

bovendien nog veel meer opgaven, maar door de staking

en het ontbreken van vervoer, konden vele mensen uit de

omstreken niet komen. Toch kwamen een duizend mensen

naar dit doopfeest kijken, zoiets was hier nog nimmer

gebeurd.

Intussen is de noodtoestand afgekondigd wegens de

grote staking, welke nu al 7 weken duurt. Er is geen

werk en voedsel. Alle havens zijn gesloten, geen vliegtuig

stijgt op. We hebben al lang geen post ontvangen.

De Heer gebruikte de Surinaamse Christenen om ons

met voedsel te onderhouden, juist op het moment toen

we geen eten meer hadden.

Op 9 juni werden weer 60 gelovigen gedoopt in de

Corantijn-rivier. Hiervan waren 10 broeders en zusters

uit Suriname. Het was groot feest en er waren honderden

toeschouwers. Velen gaven zich op voor de volgende

doopdienst.

183


TE DIEN DAGE ZULLEN DOVEN SCHRIFTWOORDEN

HOREN EN VAN DUISTERNIS VERLOST ZULLEN

DE OGEN VAN DE BLINDEN ZIEN JESAJA 29: 18


186

MEERDERE CAMPAGNES

De grote staking in Brits-Guyana is voorbij. In de gehele

wereld is over Brits-Guyana gesproken, maar niemand

vertelde wat God deed tijdens deze drie maanden

van honger en gewelddaden. Daarom prijs ik de Heer,

dat Hij altijd aanwezig is, dáár waar de nood groot is.

Door de Heer geleid vertrokken wij juist vóór de staking

uit Georgetown, naar de afgelegen Corantijn-rivier; en

de Heer sprak door profetieën van Zijn plan met dit

gebied!

De staking brak uit en een golf van terreur teisterde

het land, oproer, moord en brandstichting, en overal was

angst. Maar Skeldon bleef er voor gespaard. De duizenden,

die hier iedere avond, door onrust gedreven, de

straat opliepen, vonden de blijdschap van het Evangelie

en de verlossing van angst, door het geloof in Jezus!

Er ging een nieuw licht schijnen in de duizenden harten,

die geslachten lang Moslems en Hindoes waren geweest.

En terwijl overal de vergunningen voor openbare samenkomsten

waren ingetrokken, werd ons steeds aangemoedigd

dóór te gaan, omdat dit het antwoord is op de

nood van dit volk. Ja, Jezus Christus is het antwoord

voor alle nood over de gehele wereld, voor alle mensen.

Er is hier veel strijd tussen de rassen van Afrika en

India, maar hier zongen alle mensen tezamen: "I don't

care wh at race you belong to, as long as you stand for

Christ ... " Prijst de Heer, Jezus brengt alle mensen weer

tezamen en verzoent ons allen met God, door Zijn bloed.

Halleluja!


IK STEL U TOT EEN LICHT DER VOLKEREN OPDAT MIJN HEIL REIKE TOT HET EINDE DER AARDE - JES. 49 : 6

Maar nu, na de campagne, wordt de tegenstand sterker.

Er is geen plaats meer te vinden voor samenkomsten;

doch wij baden de Heer, tezamen met honderden

nieuwe broeders en zusters, en zie, de Heer legde in het

hart van vele gelovigen in Holland om te offeren voor

dit Conrantijn-project. Wij ontvingen genoeg geld om

een stuk land te kopen en om het fundament te gaan

leggen van het eerste Volle Evangelie Opwekkingsgebouw

in dit gebied. Prijst de Heer! Wanneer straks dit

Opwekkingsgebouw klaar is, zullen velen komen luisteren

naar het Evangelie en zullen zij de wonderen zien

die de Heer zal doen, om Zijn Koninkrijk te vestigen.

Er zullen dan bijbelcursussen worden gehouden en jonge

predikers zullen worden opgeleid. En vanuit dit centrum,

deze werkplaats van de Heilige Geest, zullen velen

ui tgaan om het gehele land voor Jezus te winnen; ook

de rivieren op, waar nog duizenden Indianen wachten

op de verlossing van hun zonden. Het lijkt een onmogelijke

taak, maar wij zien de overwinning door ons

geloof! Hij die beloofd heeft, is getrouw! Glorie voor

Jezus! En ook later, wanneer dit land onder communistisch

regiem zal komen, en de deuren voor buitenlandse

predikers gesloten zullen worden, dan zal deze

sterke Volle Evangelie kern, onder de bezielende leiding

van Broeder Dennis Hilliman, doorgaan met het Koninkrijk

Gods bekend te maken en temidden van de zonde

en afgoderij de enige Weg van behoud te prediken;

prijst God!

187


Voordat vader en moeder naar Trinidad vertrekken, leggen de predikers hen de handen op. Grote concentratie is op de

gezichten te lezen als profetieën worden uitgesproken, waarin de Heer zegt wat zijn plannen zijn.


Eén van de wonderen welke in Brits-Guyana gebeurden

en nog steeds gebeuren, is de voorziening van de

Heer. Ofschoon de mensen arm zijn, en van het land

zelf niet veel steun verwacht kan worden, komt iedere

maand weer het benodigde geld bij elkaar. Christenen

uit Suriname en Holland deden een groot werk.

Frans en zijn gekleurde broeders bidden nu voor:

vier fietsen of twee solexen. Een tweede-hands piano

voor campagne-werk. Kleding voor de predikers. Revisie

van de auto-banden. Transistor-versterker voor op

straat. Drie guitaren. Een accordeon. Een saxofoon.

Bijbels. Boeken voor geloofsopbouw. Meubels voor het

Missionshouse (in het hele huis waar nu enkele gezinnen

wonen, is niet één stoel!). Geluidsinstallatie voor

de grote campagnes.

Het nieuwe gebouw in Skeldon, waarvan het fundament

is gelegd, zal f 8000,- kosten. Hiervoor is nog

veel nodig. Iedere campagne (waarin honderden gered

worden) kost slechts f 400,-%

De vier "Revival"-hallen en het onderhoud van de

vier fulltime-predikers en hun vrouwen is een telkens

wederkerend bedrag waarvoor de Heer christenen, gemeentes

en organisaties zal inspireren om dit bij elkaar

te brengen.

Voor wat reeds gebeurd is, loven we de Heer. En

voor wat nog moet komen, zeggen we: "De Heer zal

erin voorzien." Evangelist Frans Hoekendiik

DE HEER

ZAL ER

IN VOORZIEN ...

GEN. 22: 14

193


194

PREDIKERS WORDEN OVERVALLEN

DOOR DE COMMUNISTISCHE JEUGDBEWE­

GING WORDEN DE PREDIKERS OVERVALLEN.

DE STRIID TEGEN SATANS MACHTEN IS NU

HAAST EEN LICHAMELIJKE STRIJD.

Frans schrijft: De tegenstand is zeer groot. We praatten

de avond na de campagne nog even bij een winkeltje

in het dorp. Ik zeg Cummings gedag, de laatste 500 meter

zou hij lopen. Maar ik ben nog geen 100 meter weg gereden

of 8 Indiërs grijpen Cummings en slaan hem bijna

bewusteloos, schoppen hem tegen het hoofd, laten hem

voor bijna dood liggen en gooien hem in het kanaal.

De Heer redde zijn leven, want door het koele water

kikkerde hij zoveel op, dat hij langs achterweggetjes

het Missionshouse kon bereiken dat er een kilometer

vandaan ligt.

Wij waren nog aan het koffie drinken, toen we een

modderige zwarte broeder, zonder kleren in de deuropening

zagen verschijnen. Het was een vreemde afsluiting

van de campagne-avond. Satan is woedend!

DE WEG GEBLOKKEERD!

De politie verklaarde zich alleen met moord bezig te

willen houden. We hoeven dus niet op hun steun te rekenen.

Bovendien is het politiekantoor 10 kilometer

verder. Na de avond dat Cummings was aangevallen,

reden we van de samenkomst (waarin 350 bekeerd

waren) naar huis terug. Als hinderlaag hadden de communisten

een boom over de weg gelegd. Ik zag ze uit

de verte staan, met hun lange messen waarmee suikerriet

gekapt wordt (80 cm lang). Ik zeg tegen de mannen

dat ze de ramen moeten dichtdoen. Daar gaan we, van

keren is geen sprake. Ook al moeten we erover heen,

stoppen kost je je leven. Toen ik over de hindernis heen

reed, kraakte de wagen in al zijn voegen, maar de oude

Vauxhall hield het. En we zagen de opgewonden, duivelse

kerels voor onze auto springen met messen en bijlen.

Toen ik recht op ze af reed, sprongen ze weg. Toen

satan die avond 350 zielen moest loslaten, wilde hij ons

op deze wijze afschrikken, maar Jezus was overwinnaar.

Veilig kwamen we thuis.


196

CHRISTENEN TROTSEREN DE DOOD . ..

Als een jonge hindoestaan zich bekeert, betekent dat

een openlijke breuk met zijn familie, voorvaders en omgeving.

Ze worden gesaboteerd en gemolesteerd, en zetten

hun leven in voor God.

Toen een hindoestaans meisje bekeerd, gedoopt en

vervuld werd, kwamen de jongens haar weer opzoeken.

Haar vader vertelde hen, dat ze nu bekeerd was en niets

met hen te maken wilde hebben. Toen hij zei: "Je krijgt

mijn dochter niet meer," greep één van de jongens zijn

mes en stak de vader in z'n buik, een grote snee. De darmen

kwamen eruit en enkele uren later was hij dóód ...

Ik zou hier voor geen geld van de wereld willen zitten

zonder de doop met de heilige Geest. De weinige predikanten

hier, zijn slaven van de plaatselijke leiders van

de onderwereld. Met vader en moeder zagen we bijvoorbeeld

een groot feest van de kerk. In de kerk werd gratis

rum geserveerd door jonge meisjes, die "vriendelijk"

tegen de mannen moesten zijn. En als ze dronken waren

dan kwamen ze in de juiste stemming om een offer te

geven voor de bouw van een kerkgebouw. Het is gewoon

de duivel. We moeten hier staan voor de christelijke

moraal.

Kerstavond 1963, met een vrachtwagen waarop de

Gideons en een geluidsinstallatie wordt het Evangelie

gepredikt. Let op de Moskee op de achtergrond.


Wat een machtige dag was dit! Wonderbaar! Vanmorgen

een heerlijke samenkomst in de Revival-hall van

64 village, vanmiddag een doop dienst in 64 village, waar

30 werden gedoopt (de tweede doop dienst deze maand,

bij de vorige werden 125 gedoopt). En vanavond een

machtige Holy Ghost Rally! Dat wás wat. De gelovigen

waren voorbereid en hadden de afgelopen weken uitvoerige

bijbelstudies gehad over de doop met de Heilige

Geest, en nu kwam dan het moment dat zij werkelijk

helemaal dorst hadden ... dat zij kwamen en namen . . .

Hallelujah! De Heer begon reeds machtig te werken

onder de prediking en de uitnodiging, en van de 100, die

naar voren kwamen voor de vervulling, werden er 85

meteen vervuld en spraken wonderbaar in tongen. Eén

wonder greep mij enorm aan. Dennis legde een 21-jarige

broeder de handen op en hij sprak: Jezus is een machtige

Heiland, Jezus is een machtige Heiland, enz., enz.

Depnis herkende iets van Hollands en stuurde mij naar

hem toe, ik hoorde en ging met die jonge kerel spreken,

het is een blije Gideon en volgens mij geheel betrouwbaar.

Ik vroeg hem wanneer hij in Suriname was, maar

hij vertelde, dat hij nooit daar geweest was en geen

woord Hollands sprak. Hij sprak het zó vloeiend, dat

ik me nog geen raad weet. Ik ga het morgenavond weer

controleren, maar het schijnt het grootste wonder in m'n

leven te worden wat het spreken in tongen betreft, maar

ik wil volkomen zekerheid hebben. Is het niet machtig?

Daar in die Revival-Hall was het Pinksteren. 85 mensen,

stel je voor, vier rassen, die door de Geest in één familie

werden gedoopt, blanken, negers, indiërs en indi:men! En

ook nog één portugees. De Heer werkt machtig. Halleluja!

HERHALING VAN DE PINKSTERDAG

JONGEN KRIJGT ALS TaNGENT AAL NEDERLANDS!

197


UNION-CAMPAGNE

De mensen waren uitgenodigd, huis-aan-huis, met een

pamflet en een Robberts-tractaat van 47 village tot

59 village en daarna nog een keer met de geluidswagen.

Wat héérlijk die mensen te zien komen, de eerste avond

een 600 mensen, voor zo'n gehucht als Union erg veel.

Van hen gaven zonder meer 350 volwassenen (en natuurlijk

vreselijk veel kinderen) hun leven aan Jezus! Wat

een vreugde, wat een heerlijke blijdschap! We begonnen

deze campagne met 3 koortjes te leren en hen uit te

nodigen voor de tweede avond, waarop zij voor de zieken

zo'.lden bidden. De tweede avond een 1000 mensen, waarvan

400 naar voren kwamen voor het zondaarsgebed. In

deze twee avonden toch meer dan 800 volwassenen.

Glorie! Wat zeer bijzonder was, dat de bekeerlingen van

de eerste avond 250 discioncards ingevuld terugbrachten

op de tweede avond! Dat is toch wonderbaar, dat belooft

een doopdienst te worden!!! De 27e oktober wordt

het groot feest, doopdienst en ook een soort confej-entie.

zeg maar een dagje uit voor de drie gemeenten

\;:tn Stromen van Kracht: Skeldon, 64 en 52 village. Alles

mc:t van die grote houten bussen, je kent ze nog wel, ik

geloof zonder veren . . . Op de tweede dag waren er ook

enkele wonderen, die grote indruk maakten op de schare:

Een Hindoestaanse vrouw, die niet kon buigen van de

hernia, werd geheel verlost en ging prijzend en knipmesbuigend

heen, natuurlijk onder groot applaus. Ook een

neger, die juist zijn leven aan Jezus had gegeven en zijn

linker arm niet kon gebruiken, werd geheel genezen en

toonde het wonder aan de mensen die hem kenden ...

Peter Sing op de vrachtauto van de GOSPEL-TRAIN, 6 dagen

lang, van Village 47 tot Crahu:oodcreek, waar de weg ophoudt,

werd zo het Evangelie gepredikt. Vele dorpjes hoorden zo het

eerst het Volle Evangelie.


SAMENVATTING

U heeft deze verslagen gelezen, en we geloven dat u

met een nieuw vuur met de zendelingen mee wilt strijden.

U las van de zegen, de wonderen en de grote en

kleine aantallen bekeerlingen, maar er is een andere

kant aan het werk. Er is het verhaal van volhardend

strijden en van teleurstellingen. We zijn steeds meer tot

de conclusie gekomen, dat voor de zending één ding onontbeerlijk

is: doorzettingsvermogen. Niet voor niets

hoorde ik in deze landen enkele malen van predikers

die het niet aankonden en naar huis terug gingen ...

Als we denken aan de enorme spanningen die in Suriname

geweest zijn. Als we denken aan de tijd dat Frans

nog geen open deur had in B.G. Als we de verhalen

horen hoe Piet in St. Laurent, juist toen het werk

nieuwe mogelijkheden gaf omdat hij met zijn boot de

rivieren op kon gaan, het land moest verlaten. Als we

even terug gaan naar Cayenne, voordat de campagne

in Au Petit Balcon begon en er geen zaal, geen tolk en

geen begin gevonden kon worden.. . Als we al die

dingen voor ogen houden, dan weten we: Zonder strijd

geen overwinning. En de machtige zegen welke in dit

boek beschreven werd, is met de wapenrusting Gods

maar ook met tranen en zweet bevochten.

Het werk gaat voort. Ook daar waar wij het land moesten

verlaten. Nimmer kan ongedaan gemaakt worden

wat Jezus in deze landen deed. Enkele jaren terug was

Guyana een onbereikt, braak liggend gebied. Nu is het

een deel van de wereld met zóveel wonderen, zegen en

opwekking, dat we er een dik boek mee konden vullen.

We bidden de Heer u vrij te houden van onverschilligheid.

Waarom zou ti niet door een zendingsgift dit werk

voort helpen gaan. Anderen voelden zich gedrongen en

verkochten bezittingen, werkten hard in hun baan of

gaven eigen belangen op. Wat gaat u doen? We wachten

op uw brief. De heidenen wachten op uw brief . . Niet

alleen in dit deel van de wereld, maar ook andere delen

zijn open voor de zending. Nu nog wel, maar de tijd is

kort. De heidenen wachten op u. Ze verlangen naar verlossing

en bevrijding. Jezus kan het hen geven. Maar

hoe zal men prediken zonder gezonden te zijn. U kunt

ons zenden. Schrijf ons vandaag wat u wilt doen voor

de zending! B. H.

201


EEN STUKJE GESCHIEDENIS

AAN DE HAND VAN ENKELE GEGEVENS, OPGETEKEND UIT DE STUDIEMAP VOOR LAllJNS­

AMERIKA, UITGEGEVEN DOOR DE NEDERLANDSE STUDENTEN-ZENDINGS-COMMISSIE,

fRACHTEN WE U IN DIT HOOFDSTUK MEER INZICHT TE GEVEN OVER DE LEVENSWIJZE

VAN DE BEVOLKING IN DE GUY ANA'S. VELE GEGEVENS mER GENOEMD GAAN OVER SURI­

NAME, MAAR KUNNEN OOK VAN TOEPASSING GEBRACHT WORDEN OP DE ANDERE

GUYANA'S. HET IS GOED, DAT MEN ZOVEEL MOGELIJK AF WEET VAN EEN LAND, VOORDAT

MEN ER OVER OORDEELT. MET AL DEZE GEGEVENS WORDT HET BEELD VAN DEZE TRO­

PISCHE LANDEN EEN STUK LEVENDIGER. EN U, DIE MEE STRIJDT MET DIT ZENDINGSWERK,

ZULT DE MOEILIJKHEDEN BETER KUNNEN BEGRIJPEN.

203


204

In de zestiende eeuw reeds trok Guyana, aan de oostkust

van Zuid-Amerika, de aandacht van Spanjaarden en

Engelsen, omdat daar goud te vinden zou zijn. Ofschoon

niemand de grote hoeveelheden goud vond die men verwacht

had, bleef de aantrekkingskracht hiervoor bestaan.

Tot in de 18e eeuw bleef de stad Manoa, aan het meer

van Parima, op de kaarten voorkomen. Zeeuwen en

Hollanders hebben nog tot in het einde van de zeventiende

eeuw expedities uitgezonden, om de gouden stad

en de gouden koning, de droom van El Dorado te ontdekken.

De slavernij, waarmee men, zodra men de geschiedenis

van deze landen bestudeert, geconfronteerd wordt, werd

uitgelokt door de suiker. Suriname is jaren lang hét

suikerland van de West geweest. In 1650 begonnen de

Engelsen. Joden uit Brazilië brachten er mèèr kennis

over de suikerbereiding. En twee eeuwen regering van

de suiker was begonnen. Dit ging ten koste van de mens.

Arme emigranten uit Nederland, zogenaamde "servanten",

meerdere indianen, die een wanhopige guerilla-strijd

tegen de kolonisten voerden zijn toen omgekomen.

De grootste nood was onder de West-Afrikaanse slaven.

De Portugezen hadden West-Afrika ontdekt als een onuitputtelijk

reservoir van mensen. Van Afrika werden ze

naar West-Indië, Brazilië en tot New York gebracht. De

West-Indische compagnie verdreef de Portugezen grotendeels

uit hun slavenmarkten in Afrika. In Nederland

protesteerde men al tegen deze mensenhandel in de 17e

eeuw. Maar velen begrepen niet, waarom men de zwarten

niet als slaven zou verhandelen. Een stem in 1676 uit

Angola zegt, dat men niet begrijpt waarom men in het

vaderland tegen de slavenhandel is. Hij zei: "De slavenhandel

in de Kongo etc. bestaat sinds mensenheugenis

en zal blijven bestaan." De rijken in Afrika verdienden

aan de mensenhandel. Ze hadden grote voorraden "zwart

ebbenhout", en vergaderden oorlogsbuit. De slavenhandel

in Angola werd door Pieter Geyers zelfs nog gerechtvaardigd

met het volgende argument: "De slaven zullen, nu

ze hun eigen land verlaten hebben, beter in de gelegenheid

komen het Evangelie te horen." Bovendien zei men,

dat de "vloek van Gham" nu eenmaal op Afrika gevallen

was. Als men dit leest, schaamt men zich voor het voorgeslacht.

DE EERSTE ZENDING

Het zoeken naar suiker heeft jaren lang het zoeken

naar zielen overstemd. Het bleek onmogelijk indianen

het evangelie te brengen, en hen tegelijkertijd als slaven

te behandelen. Men koos voor suiker, inplaats van zielen.

De eerste hervormde predikant Basseten, ondernam een

eenvoudige poging tot zending onder de indianen. Maar

guerilla-strijd tussen planters en indianen maakte het

voortgaan onmogelijk. De talen der indianen werden te

moeilijk geacht. De zeden te vreemd. In 1696 werd het

eerste indianen-kind gedoopt, maar het is mogelijk dat


de indiaanse met een Europees was getrouwd, zodat de

invloed van buitenaf toch erg groot was. De eerste creoolse

werd waarschijnlijk in 1730 gedoopt.

In 1732 begonnen de Moravische broeders (Hernhutters

), hun intensief zendingswerk in de West. Op St.

Thomas, St. Jan en St. Kruis, (Deense eilanden), begonnen

ze hun werk. In 1735 kwamen ze naar Suriname. In

feite als emigranten, maar voor hen was emigreren

gelijk aan uitzending als zendeling. Eerst onder Indianen,

daarna onder Marrons, (De van de plantages weggelopen

bosnegers en hun afstammelingen), daarna onder de

distrikts- en stadsslaven. Tot 1820 werden ze door de

planters als bedreigers van de kolonie aangezien. De

gouverneurs daarentegen waren hen vriendelijker gezind.

In het tijdverloop van 1765 tot 1820 behoorden 1200 slaven

(van de 40.000) tot de broeder-gemeente. Op 'n kleine

financiële bijdrage na, volvoerden ze geheel zelfstandig

hun enorme taak. In de zendingsgeschiedenis is dit werk

van de broedergemeente in Suriname een voorbeeld

geworden. In 1776 hadden ze de geestelijke verzorging

van 30 slaven. In 1863, 87 jaar later van 27.800. Drievierde

hiervan waren mensen die op plantages langs de rivieren

woonden.

Chinezen, Hindoestanen en Indonesiërs komen het land

binnen, meestal als landbouwers. De Chinezen verlaten

spoedig de landbouw en vestigen overal winkels. (In

Cayenne is vrijwel iedere winkel van een chinees.) Hindoestanen

kozen vrije beroepen, openden bedrijven en

handelden.

De bevolking was altijd en is nog steeds zeer gemeleerd.

Volkeren, waarvoor men de halve wereld moet afreizen

om die te ontmoeten, ziet men naast elkaar leven in de

Guyana's. Ze hebben hun eigen gebruiken, godsdiensten

en taal. Spanningen die soms de kop opsteken, en eigenlijk

altijd wel enigermate aanwezig zijn, komen voort uit

dit verschil in ras.

Dit zijn de bevolkingscijfers van Suriname van 1956:

3.700

92.000

76.000

42.000

22.000

2.600

900

3.300

2.900

Indianen

Creolen

Hindoestanen

Indonesiërs

Boslandcreolen

Nederlanders

Andere Europeanen

Chinezen

Andere nationaliteiten

205


206

. In Suriname waren in 1959 265.000 inwoners. Paramaribo

telt ongev..eer 100.000 inwoners. De bevolking is intussen

snel toegenomen.

In Suriname zien we dit beeld wat godsdiensten betreft:

INDIANEN, Gedeeltelijk door Rooms-Katholieke Missie

gekerstend.

. BOSNEGERS, Overgrote deel nog West-Afrikaanse

afgodendienst ..

JODEN, Er zijn eén Portugees-Joodse en een Hoog-Duitse

synagoge met erg kleine gemeenten.

HINDOES, Er zijn 75.000 Hindoes met vele tempels.

ISLAMIETEN, 50.000, waaronder Hindoestanen en

Indonesiërs.

CONFUCIANEN, 2.000 Chinezen.

HERVORMD 11.000.

BROEDERS 43.000.

LUTHERS 5.500.

ROOMS-KATHOLIEK 42.000. .

ANDEREN, (o.a. Stromen van Kracht) 3.000.

Er worden verder genoemd: Methodisten, West-Indian­

_Mission, Pilgrim Holiness Church, Leger des Heils,

Zevende Dags Adventisten, Door-to-Life-Mission en Stro­

_men \(an Kracht (gegevens: Studiemap Zuid-Amerika).

REGERING

Suriname is sinds 1954 een zelfstandig deel van het

Koninkrijk. De regering bestaat uit een Gouverneur als

de vertegenwoordiger van de Koningin en de Raad van

Ministers. De ministers zijn politiek verantwoordelijk

aan de staten, die 21 leden tellen, en rechtstreeks via de

. kieskringen worden gekozen.

80% van de uitvoer is Bauxiet (grondstof voor aluminium).

Hout is het tweede, citrus het derde uitvoerproduct.

Verder rijst, koffie, suiker, enz.

Het tienjarenplan zal meerdere industrialisatie brengen.

Met de modernste methoden werd het gehele land

in kaart gebracht in verband met de inventarisatie van

de voorkomende mineralen (operatie Sprinkhaan). Een

net van verbindingswegen legt het hele land, waar voor

kort bijna alleen de rivieren de wegen waren, open (operatie

Schildpad). Kleine vliegvelden op vele plaatsen in

de distrikten zijn aangelegd.

SURINAME is een land dat met zijn tropisch klimaat

en behoorlijke levenskansen door haar bewoners als een

geliefd vaderland wordt beschouwd.


BLIJF OP DE HOOGTE

van wat God doet in deze landen

en overal in de wereld. Laat dit

prachtige geïllustreerde blad u van

alle ontwikkelingen vertellen.

Het blad Opwekking staat vol

getuigenissen, wonderen, nieuws en

berichten. U kunt het de eerste van

iedere maand in de bus krijgen voor

f 4,- per jaar. Stuur een briefkaart

naar B. Hoekendijk - Putten.

ABONNEER U OP HET

MAANDBLAD "OPWEKKING"

Stuur een kaart naar: B. Hoekendijk,

PUTTEN (Gld.).

More magazines by this user
Similar magazines