Titelpagina - pagina 150

J8 Boek 11. Til. 111. MISDRIJVEN 'rEGEN HOOFDEN ENZ.
zijne vertegenwoordigers bepaald is. Geene aanbeveling t.och verdient de
elders 1 gestelde voorwaarde van eene door den vreemden staat bij de
wet of bij tractaat verleende wederkeerigheid. Bedingen van wederkeerigheid
r.ijn in het publiek regt niet wenschelijk , en de staat behoort
de beslissing over de strafbaarheid eener handeling niet te doen afhangen
van hetgeen bij den nabuur regtens is.
Evenmin ware het goed te keuren indien voor de vervolgbaarheid
eene klagte van de buitenlandsche' mogendheden werd vereischt 2. In
beginsel niet, omdat de reden der exceptionele strafbaarheid alleen te
zoeken is in het belang van den ne der I a n d s c hen staat, en omdat
de eenige grond waarom volgens het ontwerp een misdrijf op klagte
vervolgbaar is (grooter gevaar bij de vArvolging voor benadeeling van
private belangen dan voordeel voor het publiek belang), hier niet
bestaat. In de praktijk niet, omdat het wenschelijk is, bij dergelijke
vervolgingen de personen der beleedigden zooveel mogelijk buiten den
regtstrijd te laten en bij eene mogelijke buitenvervolgingstelling of
vrijspraak daaraan het karakter eener afwijzing van hunne klagte te
ontnemen.
Verslag van de Tweede Kamer met Regeeringsantwoord.
De Commissie geeft in overweging dezen titel te vereenigen met titel
Il. Er is, indien VOOl' de vervolging geen klagt ge!!ischt wordt, zoo
als in § 102 van het Duitsche wetboek, geen reden tot splitsing. Het
opschrift van den titel zou dan moeten luiden: l> Misdrijven tegen de
Koninklijke waardigheid en tegen hoofden en vertegenwoordigers van
bevriende staten."
De Commissie kan zich niet vereenigen met het beginsel, dat de strafbaarheid
der in dezen titel 'omschreven feiten niet afhankelijk is van
hetgeen in l1et buitenland voor gelijke handelingen tegen den Nederland
sc hen vorst en zijne vertegen wOOl'digers bepaald is. Het moge in
het algemeen waal' zijn, dat de Staat de beslissing over de strafwaardigheid
een er handeling niet moet doen afhangen van hetgeen bij den
na,buur regtens is (zie Memorie van Toelichting), maar die regel lijdt
in dit bijzonder geval uitzondering; de bijzondere bescherming, die de
vreemde vorst geniet, vindt alleen hare regtvaardiging in internationale
verpligtingen of internationale wellevendheid. Die bescherming ook te
verleenen tegen vorsten vJon natien, die door wetten of tractaten niet
ook onzen Souverein als zoodanig beschermen, ware eene miskenning
van den regtsgrond der bijzondere strafwaardigbeid.
Vereeniging met Titel Il is niet raadzaam, en wegens art. 5
onmogelijk. Dubbel bevreemdend is dit voorstel tot vereeniging van
de zijde der Commissie die juist door hare reciprociteit,sleer een
scherp onderscheid tusschen 'ritel 2 en 3 maken wil.
Maar ook zonder die reciprociteit is, in 't stelsel der Regeering,
tusschen beide titels een principieel verschil; de feiten van titel 2
sluiten meest in zich eene schending van eene verplichting van
hou w. Die verplichting kan min of meer sterk zijn, zij verschilt
voor den onderdaan en voor den gastvrijheid genietenden vreemde-
I ; 102 D. Wb., art. 114 Beijeren.
: Als boven. Vgl. art 4 der wet van 28 September 1816 (Staatl6lad nO. 51).
vo
me
of
lal
op
re
va
va
re
m
vo
st
vo
r.w
ho
V
V
h