Kiwoord nr 18 - Koninklijk Instituut Woluwe

kiwoluwe.org

Kiwoord nr 18 - Koninklijk Instituut Woluwe

IRIS

PRISMA

Ri4

TOR

Campustijdschrift KONINKLIJK INSTITUUT WOLUWE

K i OORD

Z A L I G

P E

A

S

N

maart 2011 – nr 18

DRIEMAANDELJKS


maart 2011 - nr 18 2

IN DIT NUMMER

3

4

6

7

8

9

10

15

19

20

22

23

24

Voor-Kiwoord

Symposium 175 j. K.I.W.

Donderdag veggiedag

Een nieuwe preventieadviseur

Jongeren, internet en gaming

Zeg ons eens …

Activiteiten Iris/Prisma

Activiteiten Ri4

Activiteiten TOR

Verslag Gebruikersraad 1/2/11

Afscheid Pascal Goossens

Uitnodiging Lentefeest

Lief en leed

Agenda

Nieuwe studierichting

Onze sponsors

Met de steun van

✓ Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap

✓ Vlaamse Gemeenschapscommissie

directie Welzijn en Gezondheid

✓ Patronaat van het Koninklijk Instituut Woluwe.

COLOFON

Campustijdschrift KONINKLIJK INSTITUUT WOLUWE

K i OORD

Z A L I G

IRIS

PRISMA

Ri4

TOR

P E

A

maart 2011 – nr 18

DRIEMAANDELJKS

cover:

activiteit leefgroep Ahadi

Redactieraad

Marc Brans, Lut Devroede, Noortje Janssens, Piet

Ketele, Jos Leemans, Stefan Torrekens, Geert Van

Daele, Lieven Van Langenhoven, Mieke Van Loo, Peter

Van Mossevelde

Hoofdredacteur

Lut Devroede, Jos Leemans, Noortje Janssens

Eindredactie

Noortje Janssens

Redactiesecretariaat

lut.devroede@fracarita.org

(voor het insturen van teksten)

Foto’s en tekeningen

Heide Bartholomees, Valerie Bellen, Joppe Frateur, Marie

Geuens, Jos Leemans, leerkrachten BuBaO en BuSO, Gretel

Pardon, Geert Van Daele, Marlies Vandewynckel, Lieven Van

Langenhoven, Eva Vlemincks, Simon Winnepenninckx

Verantwoordelijke uitgever

Piet Ketele

Opmaak en druk

Drukkerij De Ridder

Stationsstraat 36

1745 Opwijk

Contactgevens:

Koninklijk Instituut Woluwe

Georges Henrilaan 278

1200 Sint-Lambrechts-Woluwe

Tel. 02/735.40.85 • Fax 02/733.24.63

ki.doven.en.blinden@fracarita.org

S

N

K i WOORD verschijnt vier maal per jaar en is gratis voor alle

bewoners en personeelsleden van de campus

Koninklijk Instituut Woluwe.

Oplage: 550 exemplaren

Webversie: www.kiwoluwe.org

De website is ook toegankelijk voor blinden.


VOOR-K i WOORD

Beste lezer

‘Is het koud in maart, dan nadert de lente met een vaart.’

Gedaan met de verkleumde handjes op de speelplaats.

Gedaan met de paarse wangen en de druipneuzen van fi etsende collega’s.

Gedaan met de wolkjes adem in de vroege ochtend aan de bushalte.

Gedaan met bevroren tenen op een krakend wit perron.

Mutsen, sjaals, fl eecedekens, ijskrabbers, sneeuwschoppen, kersenpitkussentjes, hoestsiroop …

Weg ermee! Het is weer lente.

De bomen krijgen blaadjes, en de blaadjes worden bom bomen.

De vogels leggen eitjes, en de schapen krijgen en lammetj lammetjes.

De zon geeft warmte op je huid, voorlopig alleen leen nog aachter

de ruit, en verjaagt de sombere mon-

stertjes in je hoofd die in donkere dagen de kop op opstake opstaken.

Wat een goed gevoel om de buitenwereld weer in het licht te zien voor en na de dagtaak. Nieuwe

energie stroomt door je ledematen. Nekpijn, lumbago, stramme knieën … één remedie: bewegen.

We maken (weer eens) goede voornemens en fi etsen al de winterkilootjes er weer af, want in de

vitrines lonkt de lentemode.

De wereld krijgt weer kleur. Je kan niet anders dan vrolijk worden van al die lentekriebels.

En al die kriebels werden krabbels de voorbije weken. Nog nooit kregen we zoveel artikels binnen

op de redactie. Fantastisch van jullie! En wij blij! Al was het dit keer een heel gepuzzel om al die

schrijfsels en foto’s en strips een plaatsje in dit boekje te geven.

Maar het is gelukt, het ei is uitgebroed en het resultaat is een goed gevuld paasnummer. Hier volgt

de gebruiksaanwijzing: zet je in een luie zetel, met een mandje paaseitjes binnen handbereik, en

dan lezen maar… Er zijn interessante artikels geschreven door interessante mensen: verslag van

het t symposium, sympo veggiedag, internet en jongeren, de vastenacties, info over nieuwe gezichten, en

de de gebruikersraad. gebruik Leuke artikels geschreven door leuke mensen met verhalen uit de klas en de leefgroepen.

roepen. Ee Een strip en mooie foto’s gemaakt door onze artistieke mensen.

Ziezo, ezo, begin

er maar aan, veel leesplezier, en ... niet teveel paaseitjes hé!

Jos Leemans

3

maart 2011 - nr 18


maart 2011 - nr 18 4

Symposium 175 jaar K.I. Woluwe

Probleemgedrag in een context van complexe zorg- en onderwijsvragen

Provinciehuis Leuven - 4 februari 2011

Net naast het stationsgebouw van Leuven staat het imposante gebouw van

de provincie Vlaams-Brabant. De meeste personeelsleden kiezen gelukkig

voor het openbaar vervoer. Meer dan 200 medewerkers van het K.I Woluwe

worden er met een kopje koffi e onthaald op deze boeiende studiedag rond

het thema dat hen iedere dag bezighoudt. We verzamelen om 9.30 u. stipt

in het auditorium. We voelen ons terug even student, maar dan wel met

veel meer luxe omringd: het kunstzinnige interieur, de vergaderzaaltjes,

de prachtige raadzaal, de perszaal, enz.

Organisator Peter Lemmens sluit met dit symposium

de evenementen rond ons 175-jarig bestaan af

in stijl! Met een korte inleiding schetst algemeen

directeur Piet Ketele het thema van de dag: in de

voormiddag hopen we van beide sprekers nieuwe

inzichten te krijgen om onze visie en handelen bij

problematisch gedrag te evalueren en zo nodig bij

te sturen. In de namiddag worden we in twee workshops

ingedeeld om het thema verder te exploreren.

De eerste gastspreker, Dirk Deboutte, is als kinder-

en jeugdpsychiater verbonden aan de universiteiten

van Antwerpen en Gent. Deze academicus weet met

zijn boodschap het publiek onmiddellijk te boeien

en laat ons zweten met begrippen als ‘prevalentie,

risicofactoren, delinquentie, psychopathologie,

genetische kwetsbaarheid en contextfactoren’.

Meteen wees hij op een hardnekkig misverstand:

de kerntaken van het buitengewoon onderwijs zijn

niet dezelfde als die van de hulpverlening. Onderwijsmensen

zijn specialisten in het aanbieden van

didactische leerprocessen, leerkrachten zijn niet

opgeleid om leerlingen therapeutisch te behandelen.

Bovendien is het een kleine groep van jongeren

die voor 75 % van de delicten instaan. Dit maakt de

zorg voor deze doelgroep tot een brede maatschappelijke

opdracht. Met een kritische blik overloopt

Deboutte het gespecialiseerde hulpaanbod en het

vaak magere effect ervan. Zelfs na behandeling in

gespecialiseerde settings blijft de psychopathologie

bij 66% van de cliënten aanwezig. Vaak zien we

een aanpak die te klinisch of te gespecialiseerd is

opgezet. De effectiviteit van bijzondere interventies

moet beter worden geëvalueerd, wat betekent

dat binnen onze maatschappij blijven de voornaamste

opvoedingsplekken het gezin en het onderwijs.

Daar bieden zich de kansen om vaardigheden te

ontwikkelen rond bijvoorbeeld agressiecontrole.

De spreker focust graag

in op behandelingen of

therapievormen waarbij

sterker wordt gewerkt

met de betrokken leerling

zijn sociaal netwerk,

1175 7 5

‘de zogenaamde netwerktafels’. Positieve resultaten

groeien wanneer we vertrekken vanuit de betrokkenheid

en acceptatie van ouders en kind. Deboutte

brengt zijn praktijkervaring in: het is ontzettend

belangrijk om kinderen een veilige en stimulerende

omgeving te bieden. Laten we de ouders versterken

in hun pogingen om houvast te krijgen in moeilijke

situaties, ouderschapsbekwaamheid versterken: het

rendeert in alle opzichten en is kosteneffectief.

Niet het zoveelste verhaal van de experts. Wat zijn

de aanwezige vaardigheden of sterktes, kunnen we

van hieruit een positieve evolutie opbouwen? Het

is moeilijk om zo open met ouders en kinderen te

praten. Heel wat hulpverleners moeten hun zienswijze

en aanpak bijsturen. Ook wij kunnen hieruit

lessen trekken. We zijn samen bezig. We voegen er

iets aan toe.

Johan Deklerck, de tweede spreker, is verbonden als

criminoloog aan de katholieke Universiteit van Leuven,

kwestie van de kerk in het midden te houden.

Hij start met een concrete casus en hij nodigt ons

spontaan uit om te reageren. Meteen ontplooien

zich diverse wijzen of niveaus om probleemgedrag

aan te pakken. Eerst schetst Deklerck probleemgedrag

in een ontwikkelingsperspectief bij kinderen

en jongeren waarbinnen de puberteit een belangrijke

periode vormt. Kinderen oefenen al heel vlug

in sociale vaardigheden. Incidenten of confl icten

komen er sowieso. Kinderen vormen zich een identiteit

of zelfbeeld die man of vrouw gebonden is.

Meisjes maken anders ruzie. Een kleine groep jongeren

ontwikkelen een diepere vorm van existentiele

gekwetstheid (10-20 %). Jongeren ontwikkelen

zich dan vanuit een gebrek aan fundamenteel basisvertrouwen.

Ze vinden onvoldoende houvast om

op te bouwen. ‘Hou jij van mij?’ Indringende ervaringen

blijven onverwerkt sudderen. De professor

gebruikt het begrip ‘mentale gijzeling’. Elke mens

heeft existentieel recht op liefde, warmte, geborgenheid.

Als dit niet wordt vervuld, ontstaan vormen

van destructief recht. Ik mag dus kwaad zijn

en destructief. Deze gevoelsdynamiek richt zich op

ouders, familie, signifi cante derden …, maar kan


zich uitbreiden naar andere derden. Internaliserend

probleemgedrag vind je vaker bij meisjes (depressies,

vormen van zelfhaat), het meer in het oog

springende externaliserend probleemgedrag (vechten,

vernielen) stellen we eerder vast bij jongens.

Het grootste deel van de uiteenzetting behandelt

Deklerck de theorie van de preventiepiramide: voor

beleidsmensen een referentiekader en een zeer

handig instrument om de eigen organisatie kritisch

te beoordelen. Veelal laten we ons te sterk leiden

door de afzonderlijke incidenten of problemen (‘de

brandjes’) die we elke dag meemaken. Veel doeltreffender

is het om minstens zoveel energie te steken

in het ontwikkelen van een breed opgezet preventiebeleid.

In hoeverre ontwikkelen we binnen een

internaatswerking of school een coherent beleid om

positief gedrag zoveel mogelijk te stimuleren? De

spreker pleit niet voor het afschaffen van een duidelijk

sanctiebeleid, maar het loont als positieve

succesverhalen de sfeer in de werking volle aandacht

krijgen. Johan Deklerck kiest resoluut voor

een integrale benadering zodat vanuit vijf verschillende

actieniveaus problemen worden benaderd.

Preventie moet niet alleen criminaliteit verhinderen,

maar moet daarnaast steeds gericht blijven op

haar uiteindelijke doel, het welzijn en de kwaliteit

van samenleven. Preventiemaatregelen mogen het

samenleven niet verzieken of belasten. Kortom,

preventie dient positief georiënteerd te zijn. Preventiemaatregelen

met een uitsluitend probleemgericht

karakter werken vaak het tegendeel in de

hand. Onze grootste aandacht moet gaan naar het

stimuleren van een algemeen positief leefklimaat

in de organisatie waardoor kinderen en jongeren

zich goed voelen, op een spontane wijze teamspirit

ontwikkelen, zich niet vervelen, gehoord worden en

erkenning krijgen. Een gerichter curatief optreden

kan uiteraard noodzakelijk zijn: een leerling die permanent

de orde verstoort kan, bijvoorbeeld, eerder

geholpen worden met een individueel traject. Specifi

eke preventiemaatregelen kunnen overwogen worden:

camerabeveiliging, gedragskaarten, rechtlijnig

straffen, een antipestprotocol, agressietraining, degelijke

verlichting, enz. Zelfs de invloed van de bredere

maatschappelijke context mag niet onderschat

worden: politieke keuzes, culturele stromingen, het

postmodernisme, individualisme, technologische

ontwikkelingen, enz. Het is belangrijk om te zorgen

voor een goede registratie van de incidenten

om dan bewust na te denken over de noodzakelijke

maatregelen op het

juiste interventieniveau:

meer algemeen

inwerken op

het algemene leer-

en leefklimaat, of

eerder kiezen voor

een gerichte probleemaanpak.

Na de broodjeslunch

werd

de grote groep

ingedeeld in diverse

workshops

volgens interesse

of voorkeur. Ik

stel voor dat we

enkele indrukken

van de gespreksleiders weergeven.

Marc Brans Algemeen directeur KI Woluwe BuSO.

Grenzen stellen bij probleemgedrag voor jongeren

in het secundair: mogelijkheden en valkuilen.

Kim Lerouge en Martijn Vangodtsenhoven.

De moraal van het verhaal is dat kinderen en

jongeren in een sfeer van positieve betrokkenheid

grenzen zoals afspraken en regels nodig

hebben voor hun ontwikkeling. Grenzen zijn

als de oevers van een rivier die noodzakelijk

zijn voor het in goede banen leiden ervan.

Zonder het stellen van monitoring en grenzen

krijg je aanzienlijk meer gedragsproblemen.

Gedragsproblemen en hechtingsstoornissen.

Prof. Bosmans en moderator Liesbeth Adriaensen.

Wat te doen als het emmertje overloopt? Casusbespreking

voor lagere schoolkinderen met

autisme. Kris Van Lent.

Ontwikkeling van probleemgedrag bij jongeren

met een visuele beperking. Toepassingen vanuit

de invalshoeken zorg en onderwijs. Dirk De

Geyter

Over gedrag en rolmodellen. Hoe omgaan met

peer- leren in een kleine, zeer divers samengestelde

groep dove en slechthorende kinderen.

Katrien Timmerman.

Herstelbemiddeling na agressieconfl ict. Katty

Eylenbosch en Riet Ysebaert.

Herstelbemiddeling betekent voor een school

confl ictoplossing of een herstel vanuit een

pedagogische invalshoek én, belangrijk in samenwerking

met alle betrokken partijen.

5

maart 2011 - nr 18


maart 2011 - nr 18 6

Donderdag veggiedag

Dit schooljaar zijn we van start gegaan met vegetarische maaltijden op

donderdag omdat dit past in het gezondheidsbeleid van onze school.

Donderdag veggiedag is een hele uitdaging voor onze kok, Philippe.

Een dagje geen vlees of vis is gezond voor uw kind. In België eten we

te veel dierlijke producten en te weinig groenten en fruit. Dit voedingspatroon

verhoogt het risico op hart- en vaatziekten, sommige kankers,

suikerziekte en overgewicht. Deelnemen aan Donderdag veggiedag leert

uw kind kennis maken met nieuwe, gezonde producten en nieuwe smaken.

Uw kind legt zo de basis voor een gezond en gevarieerd voedingspatroon voor de rest

van zijn of haar leven.

Een dagje veggie is ook gezond voor onze planeet. Veeteelt is namelijk één van de top drie

oorzaken van elk milieuprobleem (opwarming van de aarde, ontbossing, watervervuiling, verzuring

…). Door te kiezen voor Donderdag Veggiedag vermindert onze ecologische voetafdruk

en bouwen we mee aan een klimaatvriendelijke school.

Uit rondvraag blijkt dat de leerlingen het wel goed vinden om ‘samen iets te doen voor het

milieu’. De meesten vinden het ook ‘goed voor de dieren’. Voor de meerderheid van de leerlingen

is vegetarisch eten nieuw, waardoor het voor hen een “rare” smaak heeft.

Hun smaakpapillen hebben een voorkeur voor de keuken van thuis: wat de pot thuis schaft,

vind je nergens anders ...

Toppers zijn alvast de pasta met groentesaus, het Indische eten en de loempia en rijst met

zoetzure saus. De vegetarische groenteburgers rekenen op minder supporters. Onze ‘altijdvegetarische

leerlingen’ deden het voorstel om ook eens burgers met tofu, quorn, seitan (de

echte vleesvervangers) aan bod te laten komen. Deze vervangproducten lijken meer op ‘vlees’,

wat onze vleeseters de vegetarische hamburger noemen. Andere voorstellen die aan bod kwamen:

een vegetarische pizza, koude slaatjes, kaasgerechten ...

Het is niet evident om voor iedereen elke dag opnieuw een heerlijke maaltijd te bereiden.

Donderdag veggiedag is een goed initiatief. Het is aan iedereen om zijn steentje bij de dragen:

voor jezelf, voor de dieren, voor het milieu.

Marlies Vandewynckel en Sylvie Van Vreckom


Een ‘nieuwe’ preventieadviseur…

Mijn naam is Patrick Roeland en op 1 januari 2011

nam ik de taak van Eddy Debontridder over als preventieadviseur

van het MPI.

Aangezien ik die functie al een paar jaar vervul in

BuBaO en BuSO ben ik als gezicht geen onbekende

in de school. Als gezicht, want aangezien ik maar

1 dag per week op het OC aanwezig was en voor

een groot deel een job heb met taken die niet zo

opvallen kennen de meesten me slechts als een

voorbijganger.

Dit schooljaar heb ik door omstandigheden het

geluk wat meer, en ook in andere hoedanigheden,

op de campus aanwezig te kunnen zijn. Daardoor

vermeerderen de contacten en leer ik meer collega’s

en hun taken van dichterbij kennen. Nu werk

ik ook anderhalve dag op het MPI. Momenteel is

mijn bureau in de brailledrukkerij.

Vroeger ging het in de preventie om veiligheid,

een technische kwestie, en dat lijkt een ‘ver-vanmijn-bed-show’

voor velen. Ondertussen gaat het

al jaren, en steeds meer, om preventie omtrent

welzijn (dankzij een vrouwelijke minister), en

steeds meer ook om de mensgerichte, psychosociale

aspecten van het personeel op het werk. Als

we ons goed voelen, renderen we beter.

Ik heb naast mijn technische opleiding ook een

algemeen menselijk ontwikkeling kunnen doormaken

en besef ten volle hoe belangrijk deze evolutie

naar welzijn is. De mensen die meegewerkt

hebben aan de risicoanalyse vanuit het personeel

hebben kunnen inzien dat preventie te maken

heeft met heel wat psychosociale aspecten van

ons werk en dat dit samenhangt met technische

uitrusting, werkorganisatie en -relaties.

Het is een hele evolutie geweest. Eerst

technisch: hoe voorkom je ongevallen?

Het heette toen ‘voorkoming’ en ‘voorkomingsbeleid’.

En hoe bouw je dat structureel

in je bedrijf op? Er waren veel

weerstanden in die tijd: wat heeft dat

met beleid, en zeker met onderwijs en

opvoeding te maken? Vanuit de industriele

zorg werd deze interessante methode

stilaan overgenomen voor milieuzorg,

later ook voor kwaliteit, en …

Op de studiedag onlangs heb ik dan ook

met veel genoegen gehoord dat preventietechniek

tot in opleiding en opvoeding

is doorgedrongen, ja er zelfs een

‘hot item’ is. En hoewel dit laatste meer op het

terrein ligt van de leerkrachten en opvoeders wil

ik vanuit mijn ervaring daaraan meewerken, want

het is ons werk en brengt naast de aangename

momenten ook spanningen en stress en … mee,

en die beïnvloeden ons welzijn, onze samenwerking,

ons samen opvoeden …

Preventie hoort niet alleen bij het werk. In mijn

eigen leven heb ik stilaan geleerd die methode

ook toe te passen op de dingen van elke dag. Je

kan, en ik spreek uit ervaring, die ‘levenshouding’

met goed gevolg overal en dus ook in je privéleven

gebruiken. Preventie of problemen voorkomen

is nuttig voor elk aspect van het leven.

Preventie maakt je wel een ding duidelijk: je kan

het niet alleen. Onze wereld en ons leven zijn immers

te complex om er alles van te kennen. Expert

kan je maar zijn in een of hoogstens een paar dingen.

Om het geheel degelijk te organiseren moet

je ‘verschillende’ mensen hebben of er minstens

naar luisteren: specialisten en generalisten, technici

en ‘menskundigen’… We zijn allemaal verschillend

en van elk kunnen we iets leren, maar

het is pas samen dat we veel kunnen. Vandaar ook

mijn wens, dat we er mogen in slagen zo goed

mogelijk samen te werken.

Patrick Roeland

7

maart 2011 - nr 18


maart 2011 - nr 18 8

Jongeren, internet en gaming

De lezing over ‘Jongeren, internet en gaming’ van 11 februari 2011 had als kern de leerrijke vraag “Wie

weet er wat MOKM betekent?” Het antwoord op deze vraag en een overzicht van de lezing vindt u in onderstaand

artikel

Heidi Vandenbosch, professor in de communicatiewetenschappen aan de UA

leidde ons door haar onderzoeksresultaten.

Op de vraag waarom jongeren internetten kregen we een antwoord:

• Plezier van netwerken, “constant contact” met leeftijdsgenoten (bv. MSN),

behoren tot groep en tot jongeren(sub)cultuur (bv. eigen taal)

• Belang van zelfexpressie, identiteit (bv. profi el op Myspace, Netlog,

Facebook, Noxa …)

• Verlangen naar privacy, onttrekken aan ouderlijke controle

• Fascinatie voor ‘volwassenenthema’s’: seks, geweld …

• Flirten met ‘grenzen’, experimenteren

Bovendien mochten we terugblikken in de tijd

en kregen we een mooi overzicht van de evolutie

in ‘Gamingland’ aan de hand van beeldmateriaal,

hetgeen voor enige hilariteit zorgde. Als

ouder herinnert u zich misschien ook wel het

spelletje PONG uit de begin 70er jaren?

Deze boeiende uiteenzetting bracht voor ouders

en begeleiders toch enige nuances in de vaak

onheilspellende berichten die ons vaak via de

pers bereiken betreffende internetgebruik/gaming.

Bij slechts een zeer klein percentage van onze

jongeren (2 %) kunnen we spreken van gameverslaving.

In de ‘gamesector’ is men ook heel

erg bezig met het ontwikkelen van educatief

Vervolgens kregen we een overzicht van de voor- en nadelen

van games. Positieve effecten zijn:

• Verhoging van oog-brein-hand coördinatie

(cfr. chirurgen)

• Probleemoplossend denken, strategie-ontwikkeling,

creativiteit, samenwerken met anderen, doorzettings

vermogen

• Begrijpen van interne logica van software, omgaan met

grote hoeveelheid data (verhoogde kennis ICT)

materiaal rond cyberpesten om ouders en begeleiders te ondersteunen in de aanpak van dit probleem.

Ten slotte geven we u nog even de betekenis van de afkorting ‘MOKM’ mee: ‘Mijn Ouders Kijken Mee’.

Zo weet u als u de volgende keer stiekem probeert te kijken naar het scherm van zoon/dochterlief wat

hij/zij daarmee wil zeggen.

Valerie Bellen

Wat kan u als ouder doen? De volgende tips geven we

u nog graag mee:

1) ‘Aanvaarden’ dat internet en games een belangrijke

plaats innemen in het leven van jongeren.

2) ‘Mediëren’:

a) beperken in tijd en op inhoud, hulpmiddelen

gebruiken zoals: fi lters, PEGI-classifi catiesysteem

voor games, …

b) actief: praten met jongeren over internet en

games, advies geven, betrokkenheid tonen

c) samen op de PC: co-playing / co-surfi ng

d) PC zichtbaar opstellen vb in leefkamer

3) Balans zoeken tussen beschermen en verantwoordelijkheid

bijbrengen/vertrouwen


“Zeg ons eens:

Waar gaat ons geld naartoe?”

Caraes is de ngo voor ontwikkelingssamenwerking van de Broeders van

Liefde. Ze ondersteunt een 70-tal projecten in het Zuiden en is in meer dan

17 ontwikkelingslanden actief.

Ieder jaar opnieuw steunen ook wij één van de vele projecten.

We geven jullie graag een overzicht en het resultaat van de actie ‘Smile Simalia 2009’. Echt de moeite waard!

Simalia: één van de vele arme dorpjes in Oost India, onderontwikkeld, kasteloze

mensen die in extreme armoede leven. Gratis onderwijs staat in de grondwet, maar de

kinderen werken in steengroeven.

Br. Ranjit tekent een plan uit om een volwaardige basisschool te bouwen.

Hij wil wijsheid en licht brengen in het dorp, kinderen doen inpikken op de

groeiende welvaart in India. Onderwijs is daarvoor de sleutel.

Januari 2009: de Broeders van Liefde lanceren de actie: ‘Smile Simalia’ om dit

schoolproject te sponsoren.

De totale opbrengst was: € 163 912

Het K.I.W. verzamelde € 1193,38

€ 153 742 ging rechtstreeks naar Simalia in India

6,2 % ging naar kosten, fondsenwerving en educatie

Dit zijn enkele woorden uit de dankbrief van Br. Ranjit:

“Beste Smile Simalia vrienden.

Vooreerst een Indische groet “Namaste” vanwege mijn Indische medebroeders en de

150 kindjes van onze school in Simalia …

De vragen van onze Indische kindjes, en hun roepen naar vrede, gerechtigheid,

onderwijs, gelijke kansen hebben jullie ten volle aangevoeld en begrepen.

Noord en Zuid hebben de handen naar elkaar uitgestoken.

Alleen de cultuur van de liefde heeft dit mogelijk gemaakt.

Ja, dankbaarheid is het geheugen van het hart en dat is nu van toepassing.

Een heel speciaal gevoel, dat deze school gebouwd is geworden door zovele mensen

uit Vlaanderen.

Op 28 januari werd de nieuwe school ingezegend en geopend.

Op de gedenksteen zal blijvend te lezen zijn:

Donated by South Action Caraes ‘Smile Simalia’ Belgium 2009”

Ongeloofl ijk, maar waar!

Op enkele maanden tijd!

9

maart 2011 - nr 18


maart 2011 - nr 18 10

Iris/Prisma

Solidariteitsdag BuSO

sensibilisatie - educatie

Dit schooljaar stond de solidariteitsdag in het teken van Rwandese

kinderen met een handicap. Opnieuw volgden de personeelsleden en

leerlingen enkele boeiende workshops. Een overzicht:

Geboeid door het verhaal van Laura …

Mmmm Mmmm ...

En dan waren er nog …

de uitgebreide Rwandese groet, een terugblik op de actie van vorig jaar, de film over Ezira en

Jacqueline, de prachtige schilderijen, de Waka waka-dans, interessante powerpointpresentaties,

een workshop in het Afrikamuseum in Tervuren, een bezoek aan de Matongéwijk …

Bedankt voor zoveel enthousiasme!

Money, money, money …

Op donderdagnamiddag 27 januari zijn Logistiek 2 en Receptiemedewerker 1 naar het museum van de

Nationale Bank geweest

Het museum was makkelijk te bereiken (5 min. van het Centraal station) en heel groot.

De vriendelijke gids heeft ons veel bijgeleerd over geld.

De uitleg ging bijvoorbeeld over het ontstaan van geld, over ruilhandel, over verschillende munten en

bankbiljetten, over de EU, enz. Het was interessant, omdat we aan veel dingen mochten voelen. Een

leuke uitstap in het kader van het vak GASV!

Illya, Melissa, Joke, Hiba (REC 1)

Melissa, Michael (LOG 2)

... ... die die ons ons bovendien bovendien trak- trakteerde

teerde op op een een special special act. act.

Leren doe je niet enkel binnen de schoolmuren.

Een greep uit de activiteiten van Iris en Prisma

Djembés Djembés konden konden

niet niet ontbreken! ontbreken!

Een Een Rwandese Rwandese kapster kapster op op bezoek. bezoek. Even Even

geduld geduld graag graag … … Straks Straks showtime showtime met met

vlechtjes vlechtjes en en een een Afrikaanse Afrikaanse outfit. outfit.

Een Een Afrikaans Afrikaans dorp dorp in klei. klei.

Komt die voetbal er nu

aan of niet?


Echt rijplezier begint hier

Op woensdag 19 januari gingen we met de leefgroep oceaan naar het autosalon. Na het eten vertrokken we

naar de metro. Eens aangekomen moesten we niet lang wachten om binnen te gaan, want er stond nauwelijks

een file. Eens binnengekomen gingen we even eens langs bij de motorstand. We trokken verschillende

foto’s en enkele konden het niet laten om even op een motor te gaan zitten. Eens de motors voorbij,

gingen we de eerste auto’s tegemoet. Dat was wel een ‘wauw-gevoel’ voor sommige jongeren. Natuurlijk

konden we het niet laten om even in sommige auto’s te gaan zitten. Sommige vonden we maar niets, maar

andere waren echt wel top. Jammer genoeg konden we niet

in alle auto’s, want we hadden te weinig tijd. Het was leuk

om ook alle nieuwe modellen te zien, daar hebben we echt

van genoten. We hebben zoveel stands gezien dat ik ze

hier zelfs niet kan opsommen. Bij sommige stands hadden

we ook de kans om posters te vragen. Zo hebben we bijna

allemaal een mooie poster om boven ons bed te hangen

natuurlijk! Na een tijdje hadden we nu eenmaal te weinig

tijd en moesten we ons al een beetje naar de uitgang begeven.

Spijtig van die korte tijd, maar we hebben er zeker

van genoten. Zeker voor herhaling vatbaar!

Stijn Demol - Leefgroep Oceaan

Bezoek aan Cola

We gingen op dinsdag 1 februari naar The Coca Cola Company. Met busje, met leerkrachten, met leerlingen.

En ikzelf mocht natuurlijk ook mee!

Het werd een busreis van een halfuur, maar ik

moest spontaan denken dat de les Aardrijkskunde

dat uur normaal gepland was. Een verkwikkende

gedachte en ik werd al rap nog vrolijker toen we

aankwamen. Die serene en rustgevende sfeer, niet

echt normaal voor een fabriek ... Niet normaal

voor een onderneming.

Dat dit een zeer menselijke fabriek is, verbaasde

me dan ook niet. Zo open voor ons, voor het publiek.

We kregen er dadelijk een drankje en werden

daarna, met het drankje comfortabel in de hand,

ingelicht over de rijke, speciale en toch ook wonderlijke

geschiedenis van Coca Cola.

Dan volgde een informatieve quiz. Mevrouw Gielen

liet zich gelden, met een verpletterende eindwinst

tot gevolg. En trots dat ze was! Ze moest een

voorbeeld voor ons zijn, had ze wellicht gedacht.

En het productieproces, zou dat er ook zo aanko-

men? Ja, want Coca Cola is hier zeer fier op! Alles

gebeurt in goede werkomstandigheden en met

belang voor het individu, de werknemer.

We kregen een soort audiogids, we zagen zeer interessante

machines en speciale mechanismen om

flesjes te vullen en te reinigen. En ja, ook de dopjes

die op de flesjes gezet of eraf gehaald werden,

mochten we bekijken!

Tot slot gingen we onze spullen halen, want de

terugreis zou spoedig beginnen. Maar alvorens

op de bus te stappen, kregen we nog een drankje

van Coca Cola: zoet, zuur of bitter; ieder naar zijn

smaak en keuze. Dit hadden we immers nodig, zo

konden we letterlijk nagenieten van deze leerrijke

uitstap.

Willem Konings,

4 Eco

11

Iris/Prisma

maart 2011 - nr 18


maart 2011 - nr 18 12

Iris/Prisma

Met een beker naar huis

Torbal* is de balsport voor blinden en slechtzienden. Charlotte vertelt u over haar hoogtepunt in haar nog

jonge torbalcarrière.

ker 3de in de rangschikking en moesten we het terug

Drie jaar geleden begon ik te torballen, en toen kon ik opnemen tegen Paris in de halve finale. We speelden

alleen maar dromen over wat ik het laatste weekend toch nog gelijk met 2-2 en dat was tegen Wien. We

van oktober kon meemaken.

eindigden toch nog 3de omdat we een beter doelsaldo

Toen ging ik met de dameskampioenenploeg van de hadden dan Poltiers. Alle speelsters werden volledig

Torbalclub VIGE Mol naar het WK Torbal voor landen- klaargestoomd voor de halve finale: er werd een stevige

teams in Teramo (Italië).

opwarming gegeven door de voorzitter en hij zorgde

Torbal is een balsport voor blinden en slechtzienden ook voor de kine. In de halve finale namen we het,

die tot in de verste uithoek van Europa bekend is. Ook zoals verwacht, terug op tegen Paris, maar ook deze

zienden mogen eraan meedoen, maar dat is voor grote keer trokken ze aan het langste eind en versloegen ze

kampioenschappen helaas niet het geval. Het gehoor is ons met 7-2. Ik vond het heel jammer dat de finale voor

hier heel belangrijk omdat de spelers op het veld een mij een droom zou blijven, maar het was gelukkig nog

afgeplakte skibril dragen zodat ze niets meer kunnen niet helemaal gedaan, want we konden ook nog spelen

zien.

voor de 3de plaats. We namen het in de kleine finale op

tegen Politiers en voor de laatste keer haalde iedereen

alles uit de kast om zich volledig te geven. Ze konden

niet tegen ons op, want we versloegen ze met 6-1 en

de 3de plaats was binnen! De twee eerste goals van

die match kwamen van mij en daar was ikzelf ook heel

tevreden mee. De dag daarvoor had ik 4x gescoord en

dat had ik ook niet verwacht.

We vertrokken op vrijdag 29 oktober, vroeg in de ochtend,

met de trein naar Charleroi-Zuid waar we iets na

de middag het vliegtuig naar Rome namen. De vlucht

had een anderhalf uur vertraging dus we kwamen iets

later dan gepland aan in Rome waar we met een busje

werden opgehaald dat ons naar het hotel bracht. Toen

we in het hotel aankwamen, moesten we eerst naar de

medische controle.

Daarna kregen we in het hotel nog informatie over het

weekend, was er een diner en daarna begaven we ons

naar de kamers om voor de volgende dag goed uitgerust

te zijn, want dan werd het menens …

Zaterdag 30 oktober, 1ste speeldag voor de ploeg en

er stonden vandaag 6 wedstrijden op het programma.

De matchen waren iets later dan normaal begonnen,

omdat er vertraging was met de bus. Onze eerste match

was tegen Vorarlberg en we hadden die match helaas

al verloren met 0-3. Deze ploeg staat bekend als een

heel goed team, dus we waren er niet echt van aangedaan

dat ze ons verslagen hadden. De tweede match

tegen Paris hadden we ook verloren en deze keer met

4-7. In de loop van de wedstrijd geraakte ik gekwetst

waardoor ik bijna een volledige 1ste helft uit het spel

lag en mijn ploeggenoten even met twee verder speelden.

Gelukkig beterde het vlug met mij en kon ik in de

2de helft weer invallen, maar het was niet meer in te

halen. Voor de rest van de speeldag wonnen we al onze

matchen met 6-2 tegen St. Pauli, 5-0 tegen Bolzano,

5-2 tegen Politiers en onze beste match van de dag:

11-2 tegen Roma. We waren er nu al zeker van dat we

in de halve finales zouden zitten en iedereen was daar

al enorm blij mee. ’s Avonds maakten we na het diner

een avondwandeling op het strand en gingen we even

dicht bij de zee, maar het leek ons toch iets te koud

om erin te gaan.

De dag daarna hadden we nog één wedstrijd te spelen

in de beslissende match voor de eindrangschikking, en

daar hing er vanaf hoeveelste we zouden eindigen in

de rangschikking. Als we die match zouden verliezen

moesten we het in de halve finale opnemen tegen Vorarlberg,

en als we die match wonnen waren we ze-

’s Avonds was er een receptie aan de bar in het hotel,

gevolgd met een 5-gangen menu galadiner. Rond 23.30

u. kregen we pas het dessert en iets na middernacht

begonnen ze met de prijsuitreikingen. Elke speelster

van het team kreeg een medaille, fles wijn, een doos

pasta en verschillende snoepjes. Als ploeg kregen we

nog een oorkonde en de beker. Ik kreeg de beker mee

naar huis, omdat ik de jongste speelster was van de

delegatie. Als aandenken aan de Worldcup, kocht ik ook

nog een T-shirt.

Op maandag 1 november namen we in de gietende regen

het vliegtuig terug naar België en keerden we met

de trein terug naar Mol. Ik vond het een schitterende

ervaring om dit al redelijk vroeg in mijn torbalcarrière

te mogen meemaken en het zal iets zijn dat ik niet vlug

zal vergeten. Mijn doel voor dit seizoen is dan ook om

met Mol terug kampioen te spelen zodat we volgend

jaar naar de Eurocup mogen.

Charlotte Scheelen, 6 Kani

*Meer uitleg g over torbal vindt u op p www.vlg.be g


Zo beginnen een aantal van mijn ochtenden geregeld

en dit sinds juli 1994. Al evenveel jaren neem ik een

drietal keer per week de trein naar het Centrum voor

Algemeen welzijnswerk Archipel in Brussel. Sinds

november 2010 komt daar nog de metro bij. Toen

startte ik namelijk op de sociale dienst Iris van het

KIW. Valerie Bellen heeft dus versterking gekregen:

zij zal voortaan de afdeling Prisma onder haar hoede

nemen en ik neem de zorg op voor Iris.

Maar wie ben ik ? Volgens mijn oudste dochter Luna

(10) ben ik ‘onmisbaar, met rood haar, grijsgroene

ogen, superlief, soms nogal streng’. Mijn jongste

dochter Pixie (bijna 8 ) vult aan met ‘ze’ is bijna

43 jaar, kan heel lekker lasagne klaarmaken en is

de liefste mama van de hele wereld’. (Wat zijn ze

toch nog schattig op die leeftijd!) Mijn zoon Kieran

(12, eerste middelbaar dus ...) en ik spelen graag

een partijtje badminton. Om te kunnen winnen van

Op zaterdag 29 januari verzamelden de deelnemers van

het project Sociale Vaardigheden in Ganspoel. Velen

onder hen stonden er op om zelfstandig met de trein te

komen. Omdat ze hiervoor dan wel vroeg uit de veren

moesten, waren er een aantal jongeren met hele kleine

oogjes.

Op deze veelzijdige locatie zouden ze samen weer veel

plezier maken, maar natuurlijk ook hun sociale vaardigheden

versterken. In de loop van de voormiddag kregen

de jongeren de kans om in verschillende workshops te

werken aan hun lichaamsbeleving, het herkennen van

emoties bij zichzelf, het herkennen van emoties bij anderen,

lichaamstaal, stemgebruik bij emoties, het uiten

van gevoelens en nog veel meer. Een zware boterham

Een nieuw gezicht

op de sociale dienst

“De trein richting Brussel heeft een vertraging van vermoedelijk 5 minuten ...”

hem, ga ik wekelijks trainen. Samen met Koen, mijn

man, trekken we er graag op uit. Deze zomer staat

de kust van Picardië op het programma en één van

de komende jaren reizen we zeker naar Schotland of

Ierland.

Maar eerst moet er nog gewerkt worden. Jullie kunnen

mij op maandag, dinsdag en donderdag vinden

op het KIW, waar ik met Lieven een bureau deel.

Mijn tafel ligt vol dossiers en paperassen. Daardoor

lijkt het alsof ik vrij slordig ben, maar het tegendeel

is waar. Kom maar eens een kijkje nemen als mijn

nieuwe (lees grotere) bureau is geïnstalleerd. Iedereen

is welkom. Wie nog een prangende vraag heeft,

maar ze niet durft stellen, kan mij ook nog mailen

op gretel.pardon@fracarita.org

Tot binnenkort!

Gretel Pardon

GON SoVa

Een dag rond

‘Emoties en lichaamstaal’,

een gewichtig thema.

die ze nadien konden doorspoelen op de supergezellige

nieuwjaarsreceptie.

In de namiddag werd het hoog tijd om de benen te

strekken tijdens de bewegingssessie met muziek, om

uiteindelijk te eindigen op de grasvelden van Ganspoel

waar de deelnemers zich nog een laatste keer konden

uitleven met een actieve afsluiter!

Eva Vleminckx

13

Iris/Prisma

maart 2011 - nr 18


maart 2011 - nr 18 14

Iris/Prisma

Workshops ‘Blind, maar toch communicatief’

Een aantal scholen doen al verschillende jaren een beroep op ons GON-team type 6 (blinden en slechtzienden) voor

de invulling van workshops tijdens diversiteitsdagen, zo ook het Sint-Jan-Berchmanscollege in Westmalle.

De ‘diversiteitsdagen’, vele jongeren denken daarbij aan

een dagje “geen les”. In Westmalle is dat echter niet

zo. De jongeren kiezen uit een erg grote waaier aan

mogelijke invullingen van een halve dag. Het aanbod

gaat van Japanse verdedigingssporten en relaxatie over

maatschappelijke problematieken tot circustechnieken.

Daartussen één workshop met de titel ‘Blind, maar toch

communicatief’. Ons aanbod ‘Blind, maar toch communicatief’,

was dit schooljaar al het vijfde jaar op rij

een voltreffer. Zo hadden 2 groepen van 30 leerlingen

zich ingeschreven voor onze workshop. Hoe blinden en

slechtzienden in het leven staan, hoe het verloopt om

braille te leren, wat het gebruik van de witte stok van

je vraagt, hoe het is om met een visuele handicap in

de klas te zitten, en hoe je als blinde of slechtziende

jongere je vrije tijd invult zijn allemaal vragen die leven

bij de jongeren in het gewoon onderwijs. De GONbegeleiders

van het Koninklijk Instituut Woluwe zorgen

er samen met enkele getuigen voor dat leerlingen zich

gedurende een halve dag kunnen inleven in het leven

van blinde en slechtziende leeftijdsgenoten.

Hoe verloopt zo’n workshop? We delen de groep tijdens

de twee eerste lesuren in kleine groepjes van een tiental

leerlingen op. Met die kleine groepjes zorgen we

dan voor verschillende inleefmomenten.

Een eerste inleefmoment is het leven van slechtziende

jongeren in de klas. Met simulatiebrillen op doen we

allerhande activiteiten: we proberen in een atlas iets

op te zoeken, we lezen kleine tekst en aangepaste lettergrootte,

we spelen een gezelschapsspel ... Op die

manier komen we uit ervaring te weten op welke problemen

een slechtziende jongere in het gewoon onderwijs

zoal stuit. We bekijken ook welke aanpassingen

het leren toch zo goed mogelijk vooruithelpen.

In een tweede inleefmoment krijgen de leerlingen

uitleg over het braillealfabet. Het ingewikkelde braillesysteem

wordt op een eenvoudige manier uitgelegd.

Hier blijft het ook niet bij een theoretische uitleg. De

leerlingen worden geblinddoekt naar hun plaats aan de

tafel begeleid en krijgen de opdracht verschillende tactiele

opdrachtjes uit te voeren, onze zogenaamde voelspelletjes.

Een model nabouwen in legoblokjes, een

dominospel spelen, insteekpuzzels oplossen, houten

popjes ordenen … allerlei dingen die

op de tast mogelijk blijken te zijn.

Mits een beetje oefening kunnen we

dat allemaal, de ene al beter en sneller

dan de andere.

Tijdens een derde en laatste inleefmoment

geven we elke leerling een

blinddoek en een witte taststok. We

gaan op pad op de speelplaats en

leren tijdens het lopen van een parcours

hoe het gebruik van de witte stok wordt aangeleerd

aan jongeren met een visuele handicap. We leren

hoe gidslijnen worden gebruikt om de weg terug te

vinden, we leren hoe we niet enkel onze tast, maar ook

ons gehoor en onze andere zintuigen gebruiken om ons

goed te kunnen oriënteren, … Al doende ondervinden

we dat mensen met een visuele handicap heel wat mogelijkheden

hebben om de wereld te verkennen, maar

dat ze wel vaak een beetje hulp kunnen gebruiken om

op de juiste weg verder te kunnen.

Ten slotte nemen we de tijd om gedurende een uur in

gesprek te gaan met een ervaringsdeskundige. Dit jaar

vroegen we Lucy Kloeck (met haar blindengeleidehond

Finley) en Daisy Opdebeeck, twee van onze oud-GONleerlingen

om te komen getuigen. Eerst vertellen zij

over hun schoolloopbaan, hun hobby’s, hoe zij hun leven

inrichten, hoe zij deel uitmaken van alle aspecten

van de samenleving … En dan is er tijd voor vragen


De Westmalse jongeren hebben na de verschillende

inleefmomenten een goede bagage en stellen vragen

over allerhande onderwerpen. Hoe is het om uit te gaan

met je vrienden, hoe begin je een relatie als je de ander

niet kan zien, wat doe je als je ergens heen wil

waar je nog nooit geweest bent … Lucy en Daisy geven

gericht en doelbewust antwoord op elke vraag. Vanuit

hun eigen ervaringen proberen ze een duidelijk beeld te

scheppen van hoe zij tijdens de belangrijke periode van

de adolescentie in hun leven de juiste keuzes konden

maken. Voor de meer praktische vragen hebben ze enkele

kleine dagelijkse hulpmiddelen bij, een sprekende

weegschaal, een kleurenherkenner, een Brailleuurwerk,

… Maar de meeste vragen gaan net niet over kleine

praktische zaken, het zijn de persoonlijke en de sociale

dingen die het meest aanspreken.

Een inleefdag is altijd boeiend, we gaan moe, maar voldaan

naar huis. We hebben weer een zestigtal jongeren

van het vierde jaar secundair onderwijs een inkijk mogen

geven in het leven van personen met een visuele

handicap. We hebben hen geleerd dat leven met een

handicap niet evident is, maar ook niet onmogelijk. En

dat is goed, zo vinden we.

Joppe Frateur


Dorp op school

Met onze waterbelklas nemen we deel aan het project ‘Dorp op school’ vanuit het ministerie van onderwijs.

Het project wil leerkrachten aanzetten om vakoverschrijdend te werken. Taal, rekenen, W.O. techniek,

sociale vaardigheden, probleemoplossend denken, het komt allemaal aan bod terwijl we het project vorm

geven.

Doel van het project is een eigen dorp te verzinnen waarin

alles wat we in het dorp bouwen echt werkt. Dat zal nog niet

zo eenvoudig zijn, want de leerlingen hebben leuke ideeën en

zien het echt wel groots. Karen wilt een zwembad, Jan wilt

een disco, Jürgen wilt een mijn, Lukas wilt een fontein en

Bart wilt een grote parking. Als alles echt moet werken, dan

betekent dit dat de parkingverlichting moet aangaan, dat het

zwembad niet mag lekken, dat de discobal moet ronddraaien

onder spots, dat de fontein in de speeltuin moet kunnen water

spuiten, dat de mijnwerkers met een lift naar de ondergrond

moeten kunnen … Begrijpt u mijn stress?

Gelukkig word ik bijgestaan door de deskundigheid van meester

Jody. Ik heb wel zicht op techniek, maar 2 extra handige

handen zijn zeker welkom.

Elke dinsdagnamiddag gaan we aan de slag, eerst wat theorie

en dan de praktijk. Eerst bouwt elke leerling zijn eigen huis.

Maar hoe worden huizen eigenlijk gebouwd? Bart weet al veel

over huizen bouwen dankzij zijn papa. Karen, daarentegen,

wou wel eens weten hoe je ervoor kan zorgen dat een huis

stevig gebouwd is. Jan wou weten welke werkmannen helpen

aan het bouwen van een huis en Jürgen vroeg zich af of je

zomaar mag bouwen waar en wat je wil. Voor een antwoord op

al onze vragen trokken we naar een architect.

Gewapend met onze vragen en met een helm op ons hoofd

reden we naar Grimbergen waar meneer Caeckelberg ons opwachtte.

De leerlingen stelden vragen met hopen en luisterden

aandachtig naar de uitleg. Toen we alles wisten, mochten

we de bouwwerf op. Met de plannen in de hand gingen we op

ontdekking.

De inkomhal, de wc, de living, de keuken, de slaapkamers. Alles

klopte volgens plan. De metselaars hadden hun job goed

gedaan volgens Jürgen. Als ik niet aan een touw hang, ben ik

bang op hoogtes, maar bij de leerlingen kon ik geen hoogtevrees

bespeuren. Tot op de zolderruimte klommen ze met de

ladder, zonder één blijk van angst. Ik was de enige met angstzweet

op het voorhoofd wanneer ik ze bezig zag.

Dankzij meneer Caeckelberg zijn wij weer een beetje wijzer

geworden en konden we in de klas onze huizen correct en

mooi afwerken. Nu enkel nog de mijn, de disco, de fontein,

de parking, het zwembad, het grootwarenhuis, de bakker, de

bank … Nog veel werk voor de boeg dus! Eind mei moet onze

maquette klaar zijn. We hopen ze u met het lentefeest te kunnen

tonen.

Juf Lut

15

Ri4

maart 2011 - nr 18


maart 2011 - nr 18 16

Vallen en opstaan op het ijs

Er was weer een GON-activiteit, deze keer schaatsen in Haasrode op 14 januari 2011.

We verheugden er ons op onze vrienden terug te zien na een lange tijd namelijk sinds het GON-weekend in

oktober.

Toen we onze vrienden zagen, omhelsden we elkaar, zo blij waren we.

Dan was het tijd om te gaan schaatsen.

Het was met volle pret en met vallen en opstaan op het ijs.

En dan waren we natuurlijk uitgeput dus gingen we in het cafeetje iets drinken met z’n allen.

En natuurlijk ook met de GON-begeleiders.

We bleven uren babbelen tot laat in de avond.

En dan was het tijd om stilletjes te vertrekken, wat eigenlijk niet leuk was.

We verheugen ons al op de volgende activiteit.

Chiara & Kelly

Naar Technopolis met de Zeepbellers

van leefgroep A

Op 8 december gingen we met leefgroep A naar Technopolis. We

hadden tickets gekregen van de Sint en gingen er met de bus

naartoe. Firmin was onze buschauffeur. In Technopolis kon je veel

leuke dingen doen. Je kon er met een auto rijden en een vliegtuig

besturen.

Er was ook een grote waterbaan en je kon ook geld afdrukken met

je eigen foto erop.

Er was een muziekkamer met een piano en een gitaar. Bij de show

'plantastisch' mocht Brecht de assistent van de professor zijn. We

vonden het een erg leuke dag!

Juf Kirsten en juf Ruth

Met Juf Ruth naar het Toneel

Op 13 december gingen we met onze klas naar een toneelvoorstelling.

We namen de metro en moesten daarna

nog een stukje te voet gaan. We stapten over de kerstmarkt,

langs de schaatsbaan en het reuzenrad. De kerstmarkt

was heel mooi. Jammer genoeg hadden we geen

tijd voor een ritje op het reuzenrad.

De toneelvoorstelling ging over een man die Nasreddin

Hodja heet, het was erg grappig!

De uitstap was heel leuk en spannend.

We hadden een erg leuke namiddag!

Juf Ruth

Ri4


Snoezelen met de kleuters van de Zeepbel

28 januari is het eindelijk zo ver!

Het is sportdag en we gaan snoezelen.

Op de kalender in de klas werd al een hele week afgeteld!

Elke dag kruisen we de dag door en staan we een dagje dichter bij het snoezelen!

En nu is het zover!

De vreugde is nog groter als de kleuters zien dat meester Geert meegaat.

De turnmeester is dan ook erg geliefd en moet (samen met meester Jody) voor veel tegengewicht zorgen met al

die juffen en opvoedsters.☺

We stappen de bus op.

We moeten toch bijna een uurtje bollen naar ’t Balanske!

De ‘Zeepbellerkes’ zitten er niet mee in.

Ze genieten van het voorbijschuivende landschap of stellen vragen aan meester Geert.

Toch zijn ze erg blij als we aankomen maar dat heeft dan ook alles te maken met de leuke plek!

We nemen even tijd om te snacken en dan vliegen we erin!

Er wordt gesprongen op ’t springkasteel en de balletjes uit het ballenbad vliegen in’t rond!

We dansen in de muziek/geluiden kamer en tellen alle gezichtjes in de gekke spiegelgang!

Maar er komt ook rust in de groep en dat heeft alles te maken met het verwarmde waterbed en het geschommel

in de hangmat.

Het uur vliegt voorbij!

Klein en groot (jaja!) geniet met volle teugen!

Komen we nog terug?

“JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA”, klinkt het luid en duidelijk!

Tot volgende keer dus!

Wig

‘Alles-met-de-bal-sportnamiddag’

voor de Waterval en Schelp Bovenbouw

Meester Johnny voerde ons met de bus: dat was al een hele klus.

Met onze sportkledij aan, waren we klaar om naar de sportdag te gaan.

Het thema was ‘alles met de bal’, dat klonk helemaal niet zo mal.

In de sportzaal lag alles klaar. Dus verdeelden we ons in drie groepen maar.

‘Alles met de bal’ kende nog veel geheimen voor Schelp en Waterval.

Ballen om te gooien, ballen met raketten, ballen om te springen, ballen om op te zitten.

Met een bal aan de voeten gingen we ons tussen de kegels wroeten.

Met de bal in de hand kom je door het hele land.

Hockeyspelen is superfi jn, scoren moet vanaf de lijn.

Het net van handbal hing best hoog, maar wij bepaalden waar die bal naartoe vloog.

Het was een leuke dag, met heel veel gelach.

Lien en Nele

17

Ri4

maart 2011 - nr 18


maart 2011 - nr 18 18

Ri4

Meester op de fi ets

Op donderdag 10 februari 2011 was het weer zover: ‘meester op de

fi ets’.

En neen hoor, het is niet wat jullie denken, onze meesters komen al

elke dag met de fi ets. Deze keer kwam er een speciale meester naar

onze school en wij mochten zelf fi etsen.

We werden verdeeld in groepjes. Waterval onderbouw en Schelp 1

zaten samen.

Eerst allemaal een fi ets uitkiezen en dan konden we beginnen. Allemaal

achter elkaar in een cirkel rijden en ondertussen opdrachten uitvoeren

zoals stoppen, arm uitsteken, naar 1 punt kijken …

Na al deze opdrachten was het tijd voor het echte werk: een heus

parcours. We mochten over een wip fi etsen, slalommen, over een

ladder rijden …

Het was een geslaagde ‘meester op de fi ets’!

Waterval onderbouw 1 – Juf Lies

Winterfeest 22/01/2011

Beste mensen.

Zoals elk schooljaar vieren we het winterfeest met de hele school.

Het is al elk jaar een heel leuk en een heel groot feest geweest.

Ik vond het echt een heel leuk winterfeest dit schooljaar. Op het

winterfeest kan je van alles eten en drinken en er zijn ook heel veel

spelletjes. Op het einde doen we natuurlijk een hele grote volksdans.

Kortom, een heel leuk winterfeest.

Thomas

We vonden het winterfeest keitof! Maar jammer genoeg was niet iedereen er en niet alle mensen deden mee aan de

volksdans. Je kon er vanalles doen zoals een nestkastje maken, snoepsatés maken en een kikker vouwen.

Er was ook een balgooikraampje, daar kon je een lolly krijgen.

Je kon er ook lekker eten zoals hotdogs, hamburgers en er was ook een klein restaurant.

Dat moest je met bonnetjes van 10 euro betalen.

Hans en Robin van klas Ester en Kristel

Carnaval

Ook dit jaar was het weer

een geslaagde carnaval.

Deze keer hebben we het

personeel eens gespot …

Piet Ketele en duiveltje ons boselfje


Vrijdag 21 januari werden de families, opvoeders

en staf van de Torentjes uitgenodigd om elkaar te

ontmoeten en te toasten op het nieuwe jaar. Het

startschot werd gegeven in de loopbrug met wat

smakelijke hapjes en een glaasje (Kidi-)bubbels.

Daarna begaven we ons naar de refter waar de kinderen

van de loopbrug de tafels mooi hadden versierd

en ons een heus kaasbuffet stond te wachten.

Tijdens het eten was er veel ambiance: ervaringen

werden uitgewisseld, er werd samen gespeeld en

de ‘oooh!’s’, en ‘aaah!’s’ wisselden elkaar af bij het

tonen van de fotoreportage (bedankt, Annelies!).

De avond werd afgesloten met opnieuw heerlijke

desserts waarvoor de springplank had gezorgd. De

ouders vonden het alvast geslaagd! Eens kijken

wat onze jongeren ervan vonden …

Vanessa (13 jaar): “Ik vond het eten heel lekker

en ook de kaastaart die de Springplank had gemaakt

als dessert! Ik heb met de ouders en broers

en zussen van andere kinderen kunnen praten

Bubbels met de ouders

en spelen. Er werden ook foto’s getoond van het

kamp enz. die ik nog nooit gezien had en dat was

superleuk!”

Amy (14 jaar): “Ik vond de ouderavond heel

leuk. Ik lust maar een paar kazen dus wil

ik volgend jaar liever iets met vlees of pasta.

Iedereen vond onze desserts heel lekker.

Volgend jaar wil ik dit zeker opnieuw

doen.”

Amber (9 jaar): “Ik vond de hapjes heel lekker;

wij mochten er mee rondgaan! Maar

kaas lust ik niet zo graag, volgend jaar wil

ik vlees! Dat er foto’s werden getoond vond

ik soms leuk, maar soms ook niet. Het was

heel fi jn om buiten te kunnen spelen met alle

kinderen.”

Sofi e Celis

19

TOR

maart 2011 - nr 18


maart 2011 - nr 18 20

Verslag Gebruikersraad 1-2-11

Aanwezig: Piet Ketele, Leen Ameye, Valerie Bellen, Josine Peeters, Bart Renard, Jeannine Smets, Rob

Eijsen, Nele De Breucker.

1. Overlopen van het verslag van vorige vergadering

Een aantal punten uit het vorige verslag komen terug in de huidige agenda:

- de 9 plaatsen die die zijn aangevraagd voor de ambulante werking zijn bij het VAPH niet goedgekeurd

voor 2011;

- Er is een offerte aangevraagd voor het maken van een doorlopende leuning om van de bovenspeelplaats

af te dalen naar beneden;

- De verlichting aan de keuken is ondertussen geïnstalleerd, doch de klok die dag en nacht regelt,

werkt niet goed en daardoor gaat de verlichting niet correct aan;

- De brailleopschriften zijn op de deuren in de wetstraat aangebracht. De school moet haar opschriften

voor de deuren nog doorgeven aan de brailledrukkerij;

- De leuningen van de trap aan de sportzaal worden aangepast in de grote vakantie;

- De nieuwe website van KIWoluwe is goedgekeurd door de blinden en slechtzienden.

Het verslag van de vorige vergadering (12 oktober ’10) werd goedgekeurd.

2. Voorzitterschap gebruikersraad

Jeannine Smets wilt het voorzitterschap opnemen als er zich niemand anders kandidaat stelt.

3. Bekendheid gebruikersraad/nieuwe leden aantrekken

Bij het begin van het schooljaar zal er een brief worden meegegeven met de contactgegevens van de

nieuwe voorzitter en de leden van de gebruikersraad.

In de toekomst zullen de mogelijkheden bekeken worden om bij vormings- of ouderavonden, de ouders

nadien een drankje aan te bieden in naam van de gebruikersraad.

4. Resultaat tevredenheidsenquête 3 maanden na opname

Er is een vrij grote tevredenheid bij de ouders 3 maanden na de opname. Een paar punten scoorden

minder goed.

- Ouders vinden dat de informatie die ze krijgen over het VAPH onduidelijk of onvoldoende is. Alle

MDT’s (CLB …) zijn sinds kort verplicht om contact op te nemen met ouders en om ouders effectief

te ontmoeten. Er mag niet meer met volmachten worden gewerkt, waardoor dit probleem verholpen

zal worden;

- Daarnaast blijkt de informatie omtrent de facturatie ook onduidelijk of onvoldoende. Bij de intake

en de inschrijving wordt de facturatie uitgelegd. In het verleden is dit reeds opgenomen geweest in

de onthaalbrochure voor ouders.

Wat kunnen we dan nog meer doen? Bij de eerste factuur zullen we aan de ouders een begeleidende

brief meegeven met de info dat wanneer ouders de facturatie niet begrijpen ze contact kunnen

opnemen met de maatschappelijk assistent.

5. Nalatigheidsinteresten

Verschoven naar volgende vergadering.

6. Verslag erkenningsaudit

De inspectie meldde geen afwijking, wel enkele aandachtspunten:

- bij het uitwerken van visieteksten is het aan te bevelen om ook de gebruikers te betrekken;

- Het is aangewezen om minimaal om de 5 jaar een algemene schriftelijke tevredenheidsenquête af te

nemen bij de ouders;


- De informatie omtrent de digitale bibliotheek mag opgenomen worden in de procedure over vormen,

trainen en opleiden van personeel;

- In de procedure: ‘Detecteren en gepast reageren op misbruik en geweld’ moet er vermeld worden dat

we alle entiteiten op de campus kunnen betrekken bij de melding en het opvolgingstraject.

7. Staking bij de Broeders Van Liefde

De vakbond heeft beslist om vanaf nu elke maand één dag te staken (volgende staking op 21 februari)

voor meer personeel. Wel wordt tijdens die stakingsdagen een minimumbezetting gegarandeerd. Daar

waar kan zullen leefgroepen samengezet worden. De staf springt ook bij, indien nodig.

8. Nieuwe studierichting

Op de website van KIWoluwe staat vermeld dat er volgend schooljaar een nieuwe richting bijkomt: TSO

3de graad Informaticabeheer. Jongeren en ouders zijn hier nog niet van op de hoogte gebracht, terwijl

dit wel al op de website verschenen was. De directie van het MPI zal het BuSO hierover aanspreken.

Wel kan bevestigd worden dat de open plaatsen voor deze richting zullen bekend gemaakt worden in

februari. De KIW-jongeren krijgen voorrang.

9. Varia

a) In de Georges Henrilaan voor de hoofdingang van het instituut zijn de straatlampen al enige tijd

buiten werking. Dit werd reeds aan de stad gemeld;

b) De pdf-versies van Kiwoord op de website zijn leesbaar, maar omdat niet alle omzettingsprogramma’s

voor slechtzienden pdf kunnen lezen, is het ook aangewezen om een Word-versie van Kiwoord op de

website te plaatsen;

c) De gebruikers vragen zich af of er met het dalend aantal leerlingen in Iris nog een toekomst is voor

Iris. De directie en staf bevestigen het toekomstperspectief:

Elke blinde/slechtziende die zich hier aanmeldt heeft voorrang op inschrijving.

In de titel van onze voorziening wordt er ook expliciet vermeld dat we een instituut voor blinden en

slechtzienden zijn en we willen dit ook zo behouden. Ook de GON-werking voor blinden en slechtzienden

willen we een basis blijven geven in ons instituut;

d) De jongeren van Iris-Prisma betreuren het niet meer doorgaan van culturele activiteiten. Vroeger

werd dit regelmatig georganiseerd. We moedigen de jongeren aan om dit thema aan te kaarten op

de bewonersvergaderingen. Zij kunnen op de steun van de staf rekenen;

e) De doelgroepen Iris en Prisma zijn sinds een paar jaar uit elkaar gegroeid. De doelgroep Prisma

bestaat nu uit een jongere populatie waarmee de jongeren van Iris weinig of geen contact hebben.

Het opnieuw organiseren van culturele activiteiten zou het contact tussen beide doelgroepen kunnen

stimuleren en positief beïnvloeden;

f) Zelfstandigheid moet gerichter begeleid worden. Activiteiten zoals het leren om naar de bakker te

gaan, de bus te nemen, ... worden belangrijker geacht dan de was te doen.

Maar de ervaringen en de daarop gesteunde visie van Iris-Prisma vertellen ons dat huishoudelijke

taken (zoals was en plas) kunnen uitbesteed worden aan familiehulp, terwijl dat het moeilijker is om

elke dag iemand te laten komen om brood te gaan halen;

g) Tijdens de perioden van sneeuw hebben we niet de ganse speelplaats ijsvrij gemaakt. We opteerden

om op de speelplaats 2 sporen van een meter breed te laten aanbrengen, om zo de jongeren van Prisma

te kunnen laten genieten van een sneeuwbalmoment tijdens de speeltijden en toch een sneeuwvrij

pad te hebben voor de blinden en slechtzienden.

21

maart 2011 - nr 18


maart 2011 - nr 18 22

Afscheid van Pascal Goossens

Krantenbericht HLN 20/01/2011

Trein grijpt blinde vader

Een blinde vader van twee kleuters is gisterenochtend

gegrepen door een trein in Leuven. Pascal

Goossens (48, foto) stond op het perron te

wachten op de trein naar Brussel en werd gegrepen

door een trein. Hij overleed ter plaatse.

Hoe het ongeval kon gebeuren was gisteren nog

een mysterie. De man kende het station door

en door. Hij vertrok er elke dag naar het Vlaams

Parlement, waar hij werkte op de diensten Externe

Relaties en Informatica.

Pascal was qua inzet en zelfstandigheid een

voorbeeld voor ieder van ons

Patricia Ceyssens Open VLD

Pascal was leerling van het KIW (01/09/1970-

31/06/1981). Hij volgde de afdeling Handel-Telefonie,

stroomde dan door naar Sint-Joris waar hij

zijn diploma secundair behaalde. Daarna studeerde

Pascal Informatica bij GroepT in Leuven. Een man

met bijzondere talenten en vaardigheden, ambitieus,

ambtenaar bij de Vlaamse Gemeenschap, actief

in vele verenigingen en besturen, sportief, so-

van harte welkom

ciaal, gedreven en

sterk geëngageerd

in de wereld van

zijn lotgenoten,

lid van de Raad

van Bestuur van de

Vlaamse Liga Gehandicaptensport,

Voorzitter van de

Oud–Leerlingenbond,

vader van

een gezin met twee

kleine spruiten…

Pascal was een

man, een blinde

man, om “u” tegen te zeggen, een voorbeeld voor

eenieder van ons.

Zoals een zaadje in de grond, onzichtbaar voor

onze ogen, zich totaal overgeeft aan de aarde, zo

leeft Pascal vandaag verder. Vele kleine scheuten

zagen reeds het daglicht tijdens zijn leven.

Geloven in,en verder zetten van wat hij begon

zullen ervoor zorgen dat we in de komende jaren

de vruchten zullen afwerpen van wat hij zaaide.

“Laat me alsjeblief stilletjes verder leven.”

L e n t e f e e s t

Zaterdag 28 mei 2011

P R O G R A M M A

11.30 > 18.00 u. bar met hapjes

11.30 > 14.00 u. restaurant

13.00 > 15.00 u. secundaire school en MPI: opendeur met open vaklokalen/internaat

en jongeren in actie

13.00 > 15.00 u. basketbalwedstrijd

14.00 > 15.00 u. ketwalk: optreden van de kinderen van de kleuter- en lagere school

14.00 > 17.00 u. workshop Rhok/kunstacademie S-P-W waar een aantal jongeren van

het MPI tijdens het schooljaar ingeschreven zijn

15.30 u. openklas De Zeepbel

16.00 > 17.00 u. defi lé met muziekoptreden van de jongeren van de secundaire school/

internaat

17.00 u. optreden van Tom Helsen

18.00 u. basketwedstrijd (personeel BuBaO versus BuSO)

Doorlopend van 13 u. tot 18 u.: kunsttentoonstelling met werken van leerlingen, klimmuur,

bakstapelen, eendjes vissen, springkasteel, hindernissenparcours, voetbal


LIEF EN LEED

Nieuwelingen op onze planeet

✓ 10/12/10 JANS, dochtertje van Veerle Verlinden (opvoedster Zeepbel)

✓ 29/12/10 MARTHA, dochtertje van Goedele Palmers (GON-begeleidster BuSO) en Kim Lerouge

(schoolpsycholoog BuSO)

✓ 21/01/11 MIRA, dochtertje van Joke Geirnaert (opvoedster Zeepbel)

✓ 03/02/11 FINN, zoontje van Anke de Ruijter (opvoedster Torentjes)

✓ 07/03/11 YERKE, zoontje van Ineke Zimmerman (GON-coördinator BuBaO)

Onze overledenen

✓ 02/01/11 Germaine Godts (moeder van Stefaan Renders – Technische Dienst)

✓ 04/01/11 Serge Van Cutsem (vader van Wesley Van Cutsem – leerling OV2)

✓ 19/01/11 Pascal Goossens (voorzitter Oud-leerlingenbond ViG)

✓ 10/03/11 Willie De Keyser (broer van Mark De Keyser – Logistiek directeur)

Er zijn nog andere mensen die dierbaren verloren hebben maar wiens naam we hier

niet noemen. Ook met hen voelen we mee.

AGENDA

BuBaO – Ri4

30/03/11-01/04/11 openluchtklassen Zeepbel L.S.

01/04/11 studiedag GON type 7

05/04/11 dovencultuurdag in Gent

30/04/11 viering 5 jaar VGT

06/05/11 eerste communie

11/05/11 toneel Zeepbel 3 en 4

13/05/11 vormsel

16/05/11-18/05/11 openluchtklassen Schelp

18/05/11-20/05/11 openluchtklassen Waterval en Waterbel L.S.

15/06/11-17/06/11 openluchtklassen Waterval en Schelp kleuters

21/06/11 gordel voor scholen

23/06/11 avonturentocht Zeepbel L.S. en Waterbel in Huizingen

24/06/11 rapport en oudercontact

30/06/11 einde schooljaar om 12 uur

BuSO – IRIS – PRISMA – REGENBOOG 2

06/04/11 rapport periode 3 voor 7KAN

07/04/11 geen school (klasbesprekingen)

08/04/11 rapport T2, paasbrunch en paasviering

31/05/11 rapport P4 voor 6KAN

01/06/11 rapport P4

09/06/11 GIP voor 6KAN, kwalifi catieproef voor 5de jaar OV3

15/06/11 GIP voor 7KAN

27/06/11 archiveren, barbecue

29/06/11 oudercontact en proclamatie

30/06/11 rapport T3 en afscheidsviering

VOOR ALLE GEÏNTERESSEERDEN

11/04/11-25/04/11 paasvakantie

06/05/10 10 jaar Prisma om 17 uur

28/05/11 lentefeest – opendeurdag

02/06/11-03/06/11 Hemelvaartsvakantie

13/06/11 pinkstermaandag

23

maart 2011 - nr 18


Met dank aan onze sponsors

maart 2011 - nr 18 24

Nieuwe studierichting

in het KIWoluwe

Uniek in Vlaanderen en Brussel!

Schooljaar 2011-2012

3de graad Informaticabeheer (TSO)

Een bedrijfsgerichte informaticaopleiding

met een brede algemene vorming en doorstromingsmogelijkheden

Meer info i.v.m. profi el van de opleiding, wie

kan starten, lessentabel en inschrijvingen

Via mail hildebrondeel@hotmail.com (lln type 6)

hildeborremans@gmail.com (lln type 7)

Via de website: www.kiwoluwe.org (nieuws)

More magazines by this user
Similar magazines