In vorm in uniform - Metro

metrotime.be

In vorm in uniform - Metro

Productief

zonder werk

JOB

deluxe

In vorm in

uniform

Aan de slag

op café en

elders

Rustig is

beter


02 METRO jOb DELUXE

Waar de moderne thuisWerker zoal terecht kan

Gelegenheidskantoor voor

werknomaden

Het ‘ik-zit-gevangen-tussen-vier-muren’-syndroom. Eenmansbedrijven, freelancers en thuiswerkers

hebben er allemaal wel eens last van. Hoe vrij ze ook zijn in hun werkritme, ze missen een babbel

en creatieve interactie. Gelukkig voor hen duiken er steeds meer verfrissende ‘samenwerkplekken’

op, waarnaar ze als nomaden kunnen afzakken als ze daar zin in hebben.

Mensen die van thuis uit werken, krijgen vaak af te

rekenen met milde afgunst omwille van de vrijheid

die ze hebben. Maar heel wat werknomaden,

mensen zonder vaste uitvalsbasis, voelen zich soms geisoleerd

en gedemotiveerd. De keukentafel is nu eenmaal

niet de meest bruisende en stimulerende werkplek. Vaak

gaan ze dan ook op zoek naar een werkplek buitenshuis.

Een café of koffiebar blijft een populair toevluchtsoord:

er is plaats voor een laptop en er zijn hapjes en drankjes.

Maar ook de horeca heeft haar beperkingen: je werkt nog

steeds in stilte en alleen, je kunt vaak niet ongestoord

bellen en je moet om het halfuur iets bestellen om geen

schuldige blikken toegeworpen te krijgen.

Een andere optie is een bureau huren in zogenaamde

bedrijfsverzamelgebouwen. Je huurt een werkplek en

hebt toegang tot vergaderruimtes, een postadres, een

keukentje enz. Het oogt professioneler dan je huis en

je hebt ’s avonds dat ontladende gevoel van ‘Oef, ik ben

eindelijk thuis’.

coWorking

Maar ook dat is niet voor iedereen voldoende. De deur van

je gehuurde kantoortje gaat overdag gewoon dicht en de

communicatie beperkt zich meestal tot een minibabbel

aan de koffieautomaat of printer.

‘Coworking’ is een manier van werken toegespitst op

zelfstandigen, freelancers, laptopondernemers en thuiswerkers,

die razendsnel oprukt overal ter wereld. De

eerste officiële ‘coworking-space’ in ons land bevindt zich

nabij de Brusselse Matongéwijk en heet ‘The Hub’. Het is

een hippe, industrieel ogende plek die in december 2009

officieel de deuren opende. Van een coworking-space

word je lid, volgens een tarief dat past bij je noden en bij

de uren die je er wil werken. Lorna is ‘host’ of gastvrouw:

“The Hub is een Brits concept. In vijf jaar tijd zijn er 26

Hubs geopend. De Brusselse vestiging telt ondertussen al

150 leden. De bedoeling is dat onze leden met elkaar in

contact komen, ideeën delen en zelfs samenwerken. Het

gaat om werken in een positieve, creatieve sfeer, tussen

gelijkgestemde zielen. Mijn job als ‘host’ is perfect weten

wie waarmee bezig is, zodat ik mensen met elkaar in

contact kan brengen.”

Wie spontaan ineen krimpt bij het woord ‘netwerken’,

hoeft echter niet te wanhopen. “We doen dat op een

heel relaxte manier, door een gezamenlijke lunch bijvoorbeeld,

of een drankje in de vooravond. We zien de

mensen hier echt uit hun luchtbel komen.’ The Hub

is er voor mensen uit alle sectoren, aldus nog Lorna:

“Je kunt hier mensen vinden die websites ontwikkelen

of filmpjes maken, vertalers, juristen, noem maar op.”

Eigenlijk netwerk je zonder dat je er iets voor moet doen.

In The Hub werken vooral buitenlanders, een teken aan

de wand misschien dat de gemiddelde Belg nog niet helemaal

gewonnen is voor het concept. Coworking is een

nieuwe benadering van werk, die wellicht niet iedereen

aanspreekt: sommige mensen zullen het gebrek aan privacy

en rust ongetwijfeld storend vinden.

Voor iedereen

Ook in Antwerpen kun je coworken. Frederik Denkens

ging in oktober vorig jaar van start met ASPACE, een

plek voor zo’n 35 leden. “Drie dingen hebben me tot het

initiatief aangezet: coworking werkt stimulerend dankzij

het contact met andere vaardigheden en sectoren, in Antwerpen

was er toen nog niemand mee bezig en ik wilde

voor mezelf en mijn bedrijfje ook een leuke werkplek.”

De spontane samenwerking komt iets trager op gang dan

Denkens had gehoopt, maar hij benadrukt dat coworking

een organisch gegeven is. “Het host-principe hanteren

wij niet. We gaan hier eerder uit van het ‘self-fulfilling

coworking-space verhaal’, dat misschien wat trager is,

maar ook minder opdringerig.” Denkens hoort van zijn

leden dat ze zich minder geïsoleerd voelen en dat ze veel

productiever zijn dan alleen thuis.

In Gent kun je voor coworking sinds vorige zomer bij

OneOffice terecht. Medewerkster Natalie Pollie: “Bezieler

Olivier Mangelschots ondersteunt de principes van

het nieuwe werken: een goed evenwicht tussen werk en

privé, een werkomgeving met de nieuwste technologie

en een werkplek als ontmoetingsplaats. Onze flexibele

workspace werkt met een maandelijks lidmaatschap.

Het bureau is heel modern ingericht, biedt werkplekken

aan lange tafels, vergaderzalen, focus rooms en een

loungeplek.” OneOffice telt momenteel 23 leden, de

meesten uit de ICT-sector. Maar het bureau staat open

voor iedereen: “Het moet nog wat loskomen, mensen die

voor hun werk vertrouwelijke zaken moeten afhandelen,

vinden hun weg bijvoorbeeld nog niet naar coworking.

Maar het begint op gang te komen. OneOffice biedt de

mogelijkheid op een kostenbesparende manier in een

prachtig designkantoor te werken.” De principes zijn

overal grotendeels hetzelfde, de inrichting, praktische

aanpak en tarieven verschillen. Coworking wordt wel

steeds populairder, dat het aanbod zal vergroten staat

dus zo goed als vast.

Eline Maeyens

Coworkers aan het woord

Dusan Jakovljevic

is Brits en werkt een

tweetal dagen per

week in The Hub. “Ik

hield niet van rigide

kantoorruimtes en

ging al naar The Hub

in Groot-Brittannië.

Het past bij me: het

is een logische manier

van werken voor

creatieve mensen.” Dusan is de perfecte illustratie van de

mogelijkheden die coworking biedt: samen met een ander

Hub-lid, Duitser Juergen Ritzek, is hij in januari een onderneming

begonnen. De twee leerden elkaar zowat aan de

koffiemachine kennen, maar merkten snel dat ze misschien

wel konden samenwerken. “Juergen zat al in de branche van

duurzaam ondernemerschap, ikzelf ben lobbyist. We hebben

onze kennis samen gelegd en hebben het platform EEIP,

‘Energy efficiency in industrial processes’, opgericht.” Dusan

Jakovljevic houdt van coworking omdat het snel en flexibel

is: “Je hebt toegang tot zoveel verschillende mensen en

expertise. Werken is doorgaans niet zo stimulerend en het

maakt mensen vaak ongelukkig. Hier zit je niet in een kooi

en kun je samenwerken met wie dan ook. Je wordt er openminded

van. Bovendien is het een energie-efficiënte manier

van werken: de ruimte wordt optimaal gebruikt.”

Gwen Fontenoy is

loopbaancoach en

actief in strategisch

HR-advies en consultancy.

Ze werkt

deeltijds bij OneOffice

in Gent. “Ik kwam via

een vriend met de

coworking-space in

contact en vond het

meteen een geweldig

idee. Er zijn veel voordelen: je kunt klanten ontvangen zonder

je eigen huis te moeten verbouwen, je hebt alle technologische

voorzieningen die je maar wenst en je bent omringd door

expertise in allerlei verschillende domeinen. OneOffice voelt aan

als een ‘playground’ (lacht). Alles is heel ruimtelijk en open, de

kleuren zijn fris, er is een prachtig terras, een speelruimte met

Wii en voetbaltafel.” Gwen doet sinds februari aan coworking:

“Je hebt het gevoel dat je onderdeel uitmaakt van de sterke

structuur van een bedrijf. Je geniet van alle voordelen die daarmee

gepaard gaan, maar wordt gespaard van de beperkingen

en je behoudt je vrijheid. Ik ben echt overtuigd van de sterkte

van het nieuwe werken, met een nadruk op partnerbedrijven

en de uitwisseling van kennis en ideeën.”

Foto ASPACE


Meer verlofmogelijkheden

maar zwaardere werkritmes

Volgens een vergelijkende studie uitgevoerd door Randstad in 2002 en 2009 vinden werknemers

dat het evenwicht tussen hun werk en hun privéleven erop achteruit gaat. In 2002 bedroeg de

gemiddelde score 7,3 op 10. Op het moment van de tweede peiling was dat cijfer al gezakt naar

6,8. Hoe hoger de functie van de ondervraagde persoon, hoe groter de daling. Maar ook in de

horeca en de kleinhandel is de ontevredenheid merkbaar groter. In de overheidssector blijven de

ambtenaars redelijk tevreden.

Volgens diezelfde studie zijn mensen die in Brussel werken minder blij met het evenwicht tussen

werk en privé. Brussel behaalt een gemiddelde van 6,4, terwijl Wallonië en Vlaanderen

respectievelijk 6,6 en 6,9 scoren. De moeilijke verplaatsingen van en naar Brussel spelen hier

waarschijnlijk een rol.

De dalende tevredenheid is aan de ene kant verwonderlijk, want er zijn tegenwoordig mogelijkheden

zat om werk en gezin met elkaar te verzoenen: deeltijds werken, ouderschapsverlof, tijdskrediet,

onbetaalde vakantie. Maar uit de studie blijkt ook dat de baan van heel wat werknemers veeleisender

is geworden en dat het werkritme hoger en strenger is geworden.

Moeilijk evenwicht tussen werk en privéleven

Gescheiden

door de job

De liefde kent heel wat obstakels. Naast gekende

‘hindernissen’ als routine, ontrouw of de blijde intrede

van de kindjes, heeft ook het werk een plaats

veroverd in het lijstje. Tegenwoordig is flexibiliteit

het sleutelwoord. Steeds meer koppels proberen dan

ook het vuur in hun relatie te houden ondanks de

afstand of uiteenlopende uurroosters.

Iedereen kent wel een koppel met een ‘professionele jetlag’ in zijn vriendenkring. Om te voldoen

aan de eisen van hun respectievelijke jobs moeten ze tevreden zijn met de karige tijd die ze samen

hebben. Hun uurroosters zijn erg verschillend en ze hebben nauwelijks tijd om elkaar ‘goedemorgen’

of ‘goedenacht’ te wensen. Er zijn ook koppels waarvan een van de partners niet meer is dan een

tijdelijke bewoner thuis, omdat hij of zij verplicht is om tijdens de week of gedurende langere periodes

in het buitenland te verblijven voor internationale projecten.

Sommige van die koppels passen zich zonder enige moeite aan de situatie aan of leggen zich er

uiteindelijk bij neer, terwijl anderen het moeilijk blijven hebben met het eeuwige gebrek aan quality

time samen. Ieder koppel reageert natuurlijk op zijn eigen manier op zulke situaties. De reactie hangt

voor een deel af van de kwaliteit van de band die de partners bindt en van hun gemeenschappelijke

geschiedenis. Een koppel zonder kinderen zou een dergelijke levensstijl bijvoorbeeld beter verteren.

Binnen een gezin moet de meest beschikbare persoon echter zowel de afwezigheid van de eigen

partner dragen als die van de vader of moeder van de kinderen. Dan durft het dagelijks leven al eens

zwaar en eenzaam te worden. Aan de andere kant kan de ‘jetlag’ het koppel wel weer een soort

vrijheid en een gezonde dosis onafhankelijkheid bieden.

Elk geval is uniek, maar een evenwicht vinden tussen het professionele en het privéleven is altijd

cruciaal, zeker voor koppels met een abonnement op de afwezigheid van hun geliefde. Op welke

manier kun je best omgaan met de dagelijkse beslommeringen in zo’n situatie? Door je optimaal

te organiseren. En op welke manier kun je je gevoelens voor elkaar waarborgen? Door optimistisch

te zijn en de hele boel te romantiseren: niet alle tortelduifjes hebben namelijk het geluk om zo

vaak een thuiskomst te vieren.

Sarah Studer

Foto Age Fotostock / L. Pashley

«Ik heb geleerd om mij

te organiseren zonder hem»

Het leven met twee is niet noodzakelijk

een kalme, voortkabbelende rivier. De

professionele loopbaan is dat evenmin.

De twee zijn ontegensprekelijk met elkaar

verbonden, zoals bij Edith en Oscar.

In het begin van hun relatie vormden ze

een onafscheidelijk duo dat samen bij een

rondtrekkend circus werkte, vandaag leven

ze samen maar op afstand, gescheiden

door het werk en door familiale verplichtingen.

«Drie jaar lang hebben we geleefd

en gereisd op het ritme van het circus»,

vertelt Edith. «Er waren geen belangrijke

beslissingen te nemen, geen facturen te

betalen. Onze ‘thuis’ bestond uit 15 m².

We waren jong en verliefd, we hadden niet

meer nodig. Na een tijdje wilden we een gezin

stichten. We waren

het erover eens dat het

circusleven te hard en

te gecompliceerd zou

zijn met kinderen.»

Het jonge koppel

trouwt en gaat in Brussel

wonen. Edith vindt

een baan bij het René

Magritte Museum in

Jette en Oscar gaat aan de slag bij een internationaal

transportbedrijf. «Het was een

verschrikking. Oscar werkte volgens een

‘just in time’-formule, waarbij truckchauffeurs

hun wagens aan elkaar doorgeven

als in een estafettekoers. Hij was de hele

week weg. Hij werkte 24 uur op 24, elke

levering was een uitputtingsslag. Het was

stresserend. Voor hem, maar ook voor mij»,

herinnert Edith zich.

Wanneer haar contract bij het Museum

afloopt, begint ze op de receptie van een

medisch centrum. «Vlak na de geboorte

van onze zoon is Oscar van werk veranderd.

Een minder stresserende baan, maar

nog altijd in de transportsector, met lange

verplaatsingen en slechte uurroosters. Ik

heb halftijds ouderschapsverlof genomen:

«We spreken

soms onverwachts

met elkaar af»

omdat ik er tijdens de week alleen voor

stond, kon dat bijna niet anders.» Helaas

beslist het medisch centrum de deuren te

sluiten. Het blijkt helemaal niet eenvoudig

om een job te vinden die verzoenbaar

is met de openingsuren van de crèche.

Tijdens haar zoektocht ontdekt Edith dat

er een vrijstelling bestaat voor werkzoekenden,

om sociale of familiale redenen.

Personen met een kind onder de vier jaar

komen in aanmerking. Ze neemt de mogelijkheid

ernstig in overweging.

Sindsdien zijn er nog een jongetje en meisje

bijgekomen in het huis dat ze kochten op

het platteland. «Op dit moment ben ik officieel

huismoeder. Mijn man is de baan op

en we brengen enkel de weekends samen

door. Soms passeert hij

wel eens in de buurt

en dan spreken we af

naast de autosnelweg.

Zo brengen we terug

wat spanning in onze

relatie!»

In het dagelijks leven

staat Edith alleen in

voor de opvoeding van

hun drie kinderen. «Sinds de geboorte van

onze oudste zoon is Oscar onderweg. Ik heb

mij er van in het begin op ingesteld dat ik

geen hulp van hem moet verwachten. Het

is nu eenmaal zo. Ons leven zonder hem is

goed georganiseerd. De kinderen hebben

natuurlijk ook even moeten wennen aan

het feit dat ze hun papa niet veel zien. Maar

in het weekend is het altijd feest.»

Edith leidt een rustig leven en verdeelt haar

tijd tussen haar gezin en haar vrienden.

Het huisvrouw-zijn gaat haar goed af, ook

al heeft het gezin niet veel extra’s. «Hierna?

Daar denk ik nog niet over na. Misschien

vind ik een baan met uren die overeenkomen

met die van de school. Of misschien

krijgt Oscar ooit zin om een job met een

vaste standplaats te zoeken, wie weet.»


06 METRO JOb DELUXE

Bekende uniformen onder de loep

Strak in het pak

Belgen houden niet van gezag en dus ook niet van strakke uniformen. Maar wie gezag

wil uitstralen, moet herkenbaar zijn en perfect te onderscheiden van de burger. Een

klassiek uniform kennen we meestal in de vorm van een donker pak, voorzien van

de nodige franjes en accessoires. Omdat deze outfits vaak wat oubollig

en statisch lijken, werden ze in de loop der jaren vervangen door

Foto’s Vlaams parlement

Foto S.Helsen

meer casual ogende pakken. Maar vandaag mag een uniform

weer elegantie uitstralen. Instellingen te land, ter zee en in de

lucht schakelen daarom de hulp in van bekende labels om hun

blazoen op te poetsen. Olivier Strelli voor de NMBS, Tim Van

Steenbergen voor het Vlaams parlement, Stijn Helsen voor Viage

en Xandres voor Brussels Airlines. Om de houdbaarheidsdatum

van deze Belgische uniformen te testen, plaatsen we ze even naast

elkaar. Oordeel zelf.

VLAAMS PARLEMENT

De onthaalmedewerkers van het Vlaams Parlement lopen er

sinds 2007 netjes bij dankzij Tim Van Steenbergen. De Vlaamse

ontwerper koos voor een grijs uniform met een moderne snit.

Voor de dames tekende hij een opvallende sjaal en voor de

heren natuurlijk het accessoire bij uitstek voor een uniform,

een stropdas. De keuze voor de basiskleur grijs is niet meteen

swingend en origineel, maar kleur bekennen in het Vlaams

Parlement kan natuurlijk niet. De neutraliteit blijft bewaard en dat is

maar goed ook. Eén ding is zeker, de bodes die de parlementaire vergaderingen

ondersteunen, de gasten ontvangen en de postbedeling doen, voeren hun dagtaak

uit in stijl.

Arne Rombouts

Brussels Airlines

Het is een mythe uit lang vervlogen

tijden dat stewardessen glamourgirls

zijn en de mannelijke fantasie op hol

brengen als centerfolds in Playboy. De realiteit van het uniform op enkele kilometers

hoogte is minder spectaculair. Omdat cabinepersoneel bestaat uit de meest uiteenlopende

leeftijdscategorieën en lichaamsafmetingen en vaak werkt in zeer contrasterende weersomstandigheden,

moet het uniform niet alleen chique en comfortabel zijn,

maar ook ultraflexibel. Het vrouwenuniform van Brussels Airlines is

sinds 2007 een ontwerp van het Belgische label Xandres. Het mannenuniform

is van de hand van de Franse fabrikant Groupe Flory/Les

Griffés Guy Laroche. De herenschoenen worden geproduceerd door

Ambiorix en de vrouwenschoenen zijn speciaal door

het Italiaanse merk Voltan ontworpen.

De uniformen zijn in perfecte harmonie met de

kleuren van het huislogo en van de vliegtuigen.

De tijdloze tailleurs zijn donkerblauw

en de sjaals en tassen dynamisch rood. De

combinatie met een wit hemd straalt klasse,

kwaliteit en traditie uit. Het ‘b’-logo van

Brussels Airlines, gevormd door veertien bollen

die verwijzen naar de lichten langs de startbanen

en de veertien Afrikaanse bestemmingen,

pronkt speels op de sjaaltjes en de broeksriemen.

Omdat het boordpersoneel het uniform

zowel in het hoge Noorden moet dragen als in Afrika,

staat comfort op de eerste plaats. Alle materialen zijn

van Europese oorsprong en zijn vervaardigd op basis

van de meest recente technologie. Ze hebben een

teflonfinish, waardoor ze zowel kreukvrij, waterals

vlekafstotend zijn. Ze zijn geschikt voor zowel

koude als warme weersomstandigheden.

Foto S.Helsen

CASINO VIAGE

Foto’s B.A.

Het Brusselse casino Viage telt maar liefst 430 medewerkers.

Omdat het personeel van de goktempel vooral klasse en glamour

moet uitstralen, werd de hulp ingeroepen van

de populaire Limburgse ontwerper Stijn Helsen.

De naam Helsen staat al drie generaties garant

voor fijn kleermakerswerk. Als jongste

telg uit de bekende Hasseltse kleermakersfamilie

kent de designer als geen

ander de kneepjes van het vak. Hij

leerde de stiel aan de Léon Mignon

kleermakerschool, werkte mee

achter de schermen in de studio’s

van Vivienne Westwood

en maakte deel uit van het

ontwerpersteam achter films

als ‘Spiderman’ en ‘Pirates of the

Carribean’. Sinds de opening vorig

jaar draagt dus ook het personeel

aan de blackjack- en roulettetafels

van casino Viage zijn creaties. De dames

zien er sexy uit in hun mannelijke pakjes.


NMBS

Wie modieus én tijdloos wil zijn, zonder aan comfort in te boeten,

kan niet altijd rekening houden met vluchtige modetrends. Uniformen

moeten voldoen aan hoge kwaliteitseisen, vanwege het intensieve

gebruik en omstandigheden die onlosmakelijk verbonden zijn met

de specifieke arbeid. Ze moeten daarnaast ook trendbestendig zijn.

Omdat de NMBS na meer dan tien jaar afscheid wilde nemen van

het grijze Carven-pak, werd het spoorpersoneel eind vorig jaar in

een nieuw jasje gestoken door Olivier

Strelli. De keuze voor de Belgische

ontwerper ging niet over één nacht

ijs. Het nieuwe uniform moest niet alleen

het NMBS-imago en de waarden

van het bedrijf ondersteunen, het

moest ook functioneel en comfortabel

zijn, en de look moest coherent

zijn met die van de treinen. Olivier

Strelli creëerde een aantal ensembles

voor de treinbegeleiders, het

stationspersoneel en de loketbedienden.

Hij deed dat voor zowel

de mannelijke als de vrouwelijke

werknemers. De basiskleuren zijn

donkergrijs en blauw, grijs en lichtgrijs.

De kleurdetails en hoedjes

variëren naargelang de functie.

Beeld NMBS

Carrefour zoekt

Afdelingsmanagers

en Assistent

Afdelingsmanagers

voor haar winkels

in Brussel.

Ben je een commercieel gedreven teamleader die van aanpakken

weet? Bel ons op 0800 11 200 of ga naar www.carrefour.eu/jobs

en solliciteer meteen!

Jij en Carrefour, klaar voor de toekomst.

METRO jOb DELUXE 07

Foto NMBS


Foto R.V.

08 METRO jOb DELUXE

Wat als je job je onpopulair maakt

Het verkeerde

beroep, of toch niet

Iedereen wil erkend worden voor het werk dat hij of zij levert en behandeld

worden met een beetje respect. Gemakkelijk gezegd als er ‘parkeerwachter’,

‘scheidsrechter’ of ‘voedselinspecteur’ op je naamkaartje staat. Maar worden

mensen met zo’n beroep eigenlijk wel op boegeroep onthaald, zoals vaak

wordt gedacht?

Controlearts Marc Vervaeke

Eline Maeyens

«Bij wet is bepaald dat een bediende gedurende een maand en een arbeider gedurende 14

dagen recht hebben op gewaarborgd loon bij ziekte. De werkgevers vonden dat daar iets

tegenover moest staan. De controlegeneeskunde is er gekomen om fraude en misbruik in te

dijken. Wij staan meestal onaangekondigd aan de deur van de mensen. De reacties variëren

dan van verwarring tot verbijstering. Veel mensen vragen zich af waarom net zij eruit gepikt

worden. Ik probeer redelijk en menselijk te zijn en de mensen uit te leggen dat het logisch

is dat er tegenover een gewaarborgde uitbetaling een controle kan staan. Het overgrote deel

van de controles verloopt vlotjes: de reden en duurtijd van de afwezigheid worden meestal

niet betwist.»

«De problemen ontstaan uiteraard als we een negatief advies uitspreken. Er zijn wel al

nare dingen gebeurd: krassen op de wagen, platte banden, verbale agressie. Ik probeer

vooral niet te provoceren en alles correct te

melden. Ik ben ooit met de dood bedreigd.

Die werkgever had gelukkig alles op papier

en heeft de persoon in kwestie op

staande voet ontslagen. Maar we zouden

wel beter ondersteund moeten worden

en een statuut moeten krijgen. Ik doe dit

werk graag, maar dat ik beteugelend moet

optreden en op mijn hoede moet zijn voor

agressie, is niet altijd gemakkelijk. Bovendien

heeft een controlearts een wat

ongemakkelijke positie: we worden nogal

eens bekeken alsof we onze eigen collega’s

en hun oordeel controleren, maar

dat is niet ons doel. Wij snappen dat het

aan het begin van een ziekteperiode best

moeilijk kan zijn om in te schatten hoe

lang iemand thuis moet blijven.»

Parkeerwachter

Yamani El Bali

Foto J. Van der Hallen

«Ik werkte al als jobstudent voor het

Parkeerbedrijf Antwerpen voor ik er vast

aan de slag ging en vond dat wel fijn. Ik

merkte dat ik op veel vlakken evolueerde

en dat vooral mijn sociale vaardigheden

er op vooruit gingen. Ik werd merkbaar

vlotter in de omgang. Meestal gaan we

met twee op pad en dat is heel aangenaam. Het

is een gevarieerde job: je bent vaak buiten, je leert de stad kennen als je

broekzak, je kunt al eens een toerist helpen de weg te zoeken, je moet ook de bewoners te

woord kunnen staan.»

«Ik heb het tot mijn doel gemaakt het parkeerbeleid zo duidelijk mogelijk uit te leggen, zodat

de mensen weten wat onze bedoeling is. We krijgen namelijk vaak de vraag van mensen: ‘Waarom

zijn jullie hier eigenlijk?’ Mensen denken dat we er enkel zijn om boetes uit te schrijven en

geld te verdienen, maar we willen vooral structuur brengen. We vallen ook positief op in het

straatbeeld, vind ik. Als ik een oud dametje kan helpen met oversteken, dan doe ik dat met

veel plezier. We worden als parkeerwachter goed begeleid en opgeleid, we hebben bijvoorbeeld

geleerd een discussie zo snel mogelijk af te ronden en er niet te ver in mee te gaan. Want we

komen wel eens brutale mensen tegen, ja. Het blijft meestal wel bij wat gescheld. Ik sta stevig

in mijn schoenen en ben in Antwerpen opgegroeid. Dat telt, want ik vind het belangrijk dat

je als parkeerwachter je eigen stad kent.»

Scheidsrechter

Alex Verstraeten

Foto Uefa

«Ik ben 25 jaar actief geweest als scheidsrechter,

maar heb nu de officiële Europese leeftijdsgrens van

45 jaar overschreden. Na al die jaren is de balans

voor mij overduidelijk positief. Scheidsrechteren

is een veel mooiere hobby dan doorgaans wordt

gedacht. Je leert heel veel mensen kennen, bouwt

een vriendenkring op en als je zoals ik Europees

hebt gevlagd, leer je ook nog eens verschillende

culturen kennen. Een goede scheidsrechter moet

smart zijn en een olifantenvel hebben: hij moet

veel kunnen verdragen, leren relativeren, gepast

antwoorden, af en toe op zijn tong bijten. Als

scheidsrechter ben je vertegenwoordiger van de

Belgische voetbalbond. Een scheidsrechter mag

geen fouten maken voor de clubs, hoewel hij ook

maar een mens is. Bovendien moeten ook wij al

doende leren. Wij nemen al onze beslissingen in

eer en geweten, naar wat we zien.»

«Als er elf spelers voor je komen staan, dan krijg

je wel eens het gevoel: ‘Verdomme, heb ik nu

iets gemist?’ Maar dat mag je niet laten merken, je moet altijd bij je

beslissing blijven en daarvoor moet je heel stevig in je schoenen staan. Ik heb wel al agressie

meegemaakt, hoor. Een beslissing die wedstrijdbepalend is, wordt zo goed als altijd betwist.

Toen ik assistent was in vierde provinciale, ben ik twee keer onder begeleiding van de Rijkswacht

naar huis gebracht. Meestal blijft het bij verbale agressie en dreigementen, maar het schrikt

aspirant-scheidsrechters wel af. We kampen daardoor met een scheidsrechtertekort. Clubs

zouden hun leden en trainers moeten leren respect te hebben voor de arbiter. Maar voor wie

voetbal hoog in het vaandel draagt, is en blijft het een fantastische hobby.»

Controleur van de voedselveiligheid

Sylvie Steenaert

«Ik ben controleur in de distributiesector. Dat gaat van restaurants over bakkers en slagers.

Ik had daarvoor tien jaar ingestaan voor de versafdeling van een supermarkt en wilde mijn

expertise zo nuttig mogelijk inzetten. Dat is wel het leukste aan mijn job, dat ik de bevolking

een dienst kan bewijzen. Het is verder werk waarin menselijk contact belangrijk is, we proberen

zo goed mogelijk te communiceren en ook zoveel mogelijk informatie te verstrekken.»

«Maar natuurlijk zijn de reacties op onze, meestal onaangekondigde, bezoekjes

vaak koel. Het is typisch dat je tegenkanting ondervindt

bij het woordje ‘controle’. Sommige mensen

zijn heel aandachtig als je uitleg geeft, maar anderen

zijn totaal onvatbaar voor wat je zegt. Een

reactie die we heel vaak te horen krijgen, is ‘U

komt ongelegen’. Tja, wij proberen de werkzaamheden

niet te veel te storen, maar we moeten toch

zien hoe het er op een plek aan toegaat, niet? We

proberen steeds zo objectief mogelijk te controleren

en hebben een gestandaardiseerde checklist bij.

Op basis daarvan kunnen we aanbevelingen doen,

een tweede controle uitvoeren – want iedereen

krijgt een kans om de problemen op te lossen –,

een proces-verbaal opstellen, of tot een tijdelijke

sluiting overgaan als er een onmiddellijk gevaar voor

de volksgezondheid dreigt. Voor een sluiting moeten

we wel met twee zijn, dus dan wordt er altijd snel een

collega bijgeroepen. Ikzelf ben nog niet met echte

bedreigingen geconfronteerd, maar het gebeurt wel.

Ik probeer gewoon neutraal te zijn en zonder vooroordelen

te beslissen. Ik doe deze job fantastisch graag

en ben niet van plan om nog te veranderen (lacht).»

Foto FAVV


eter omgaan met stress op het werk

Slow working

is de toekomst

Te veel verwachtingen, deadlines en afspraken.

Driedubbele boekingen en burn-outs, we kijken er

nog amper van op. Maar het werk mag niet altijd

de overhand nemen, af en toe moet je het gaspedaal

durven lossen.

Om ons team te versterken

in Antwerpen zijn wij

op zoek naar

± 15 DTP-Operators m/v

Jobomschrijving

Ben jij onze collega waar wij voor staan te springen om ons team te

versterken? Laten we elkaar dan ontmoeten! Ons team staat garant

voor het technisch conform en foutloos opmaken van verpakkingen. Het

implementeren van colour management voor verschillende druktechnieken

en uitvoeren van correcties in een multitude van talen. We maken hiervoor

gebruik van grafische software pakketten zoals Photoshop, Illustrator,

Indesign etc.

Profiel

Voor deze voltijdse functie zoeken wij ervaren professionals die een directe

meerwaarde kunnen betekenen voor ons internationaal team.

• Grafische opleiding genoten met grondige kennis van de grafische

pakketten. Ervaring met Artpro is een sterke plus.

• Minstens 3 tot 5 jaar ervaring in soortgelijke functie.

• Talenkennis: Nederlands, Engels en Frans. Kennis van andere talen is

een meerwaarde.

• Je bent flexibel, nauwkeuring en kan zelfstandig werken, maar draagt

ook proactief bij tot de teamresultaten.

• Je vindt het een uitdaging om te werken voor een uitéénlopende,

internationale klantenportfolio.

Aanbod

Bij DSN kan je rekenen op een uitdagende job met stimulerende

verantwoordelijkheden in een internationaal groeiend bedrijf. Naast een

aangename en teamgerichte werkomgeving kan je uiteraard ook rekenen

op een competitief salaris aangepast aan jouw competenties en ervaring.

Interesse?

Denk jij dat je de collega bent die wij nodig hebben, neem dan als de

weerlicht contact met ons op.

Je kan mailen met CV naar careers@ds-n.com of voor meer info bellen

naar Hilde Van Royen op +32 (0)3 222 38 00.

Meer info over DSN en deze vacature kan je vinden op www.ds-n.com

Foto Age Fotostock / J. Outland

We kweken onbewust heel wat slechte gewoonten

aan op ons werk. Een ontspannende middagpauze

moet plaats ruimen voor een intieme tête-à-tête

met ons beeldscherm, we blijven wat langer op kantoor -

lees: elke dag een uurtje -, beantwoorden onze professionele

e-mails ook ‘s avonds en in het weekend. Kleine dingen

die ongevaarlijk lijken, maar die stress in de hand werken

wanneer ze zich opstapelen. Wanneer in zulke gevallen

het ritme nog wordt opgedreven en de verwachtingen of

eisen hoger komen te liggen, kan het werk razendsnel de

hel op aarde worden. En in dat geval wordt het privéleven

zelden gespaard.

Hoe slagen we er telkens opnieuw in om onszelf een onleefbaar

werkritme op te leggen? «Er zijn verschillende redenen

waarom mensen een versnelling hoger schakelen. Meestal

wordt het tempo door hogerhand bepaald: werkgevers vragen

aan minder mensen om meer en efficiënter te werken»,

weet dr. Ulrick Van Soom, bedrijfsarts bij verzekeringsmaatschappij

Mensura. «Tegelijkertijd zitten steeds meer mensen

zonder werk. Dat stoort me echt aan de huidige maatschappij.»

Er is echter ook een positieve noot: «Het hangt af van

werknemer tot werknemer, maar over het algemeen zijn de

meeste mensen wel tevreden over het werk dat ze doen. Ze

voelen zich nuttig en soms zelfs onmisbaar.»

Tegenwoordig zijn we allemaal ‘hyper’: hyperconnected,

hyperreactief, hyperactief. Altijd mee met alles. Zo putten

we onbewust onze reserves uit. Overschakelen op de ‘slow

De oorsprong van de ‘slow’-beweging vinden we in Turijn in

Italië, waar een aantal mensen zich op een kalme manier wilden

verzetten tegen een nieuwe vestiging van McDonald’s. Het

Turijnse koffiemerk Lavazza ging in 1996 een samenwerking

aan met Slow Food, een ecogastronomische beweging die

zich langzaam maar zeker verspreidde over heel Europa. Op

de Belgische markt worden de producten van Lavazza verdeeld

door Euro Espresso. De directeur van dat bedrijf, Jean Platini,

nam rustig de tijd om op onze vragen te antwoorden.

‘Slow’, wat roept dat bij u op?

Jean Platini: «Wel, ik ben ervan overtuigd dat je tijd nodig

hebt om iets goed te doen. Om een lekkere espresso te maken

heb je bijvoorbeeld dertig seconden nodig.»

Dertig seconden, dat is toch niet lang.

«Alles is relatief. Er zijn situaties waarin vijf minuten

eindeloos lijken. Enkele jaren geleden waren we aan het

onderhandelen met tankstationbeheerders die vonden dat

je het niet kon maken om klanten op een koffie te laten

wachten. Zij wilden teruggrijpen naar gevriesdroogde koffie,

meestal van mindere kwaliteit. Gelukkig stel ik vast dat die

mentaliteit aan het veranderen is: de mensen aanvaarden

beter dan vroeger dat ze moeten wachten op wat ze willen.»

mode’ betekent zoveel als gas terugnemen om zo doeltreffender

te werk te kunnen gaan.

DringenD of belangrijk?

METRO jOb DELUXE 09

Betekent ‘dringend’ automatisch ook ‘belangrijk’? En moet

wat belangrijk is ook altijd onmiddellijk gedaan worden?

Kwaliteit moet opnieuw prioriteit nummer één worden,

binnen elk bedrijf. We moeten daarom niet nutteloos onze

tijd zitten verdoen, maar wel een organisatie nastreven die

tegelijkertijd aangenaam en doeltreffend is. Een van de

belangrijkste aspecten om enthousiasme aan te moedigen,

is zorgen voor een goede werksfeer. Dat zeggen ook Dominique

Steiler, John Sadowsky en Loïck Roche, Franse leraars

en onderzoekers in management, in hun boek ‘Eloge du

bien-être au travail’. Als een bedrijf plots relaxatie- of massagesessies

begint te organiseren, is het eigenlijk al te laat. Ook

al doen ze het met de beste bedoelingen, een slecht gevoel

heeft zich dan al gemanifesteerd onder de werknemers.

Bedrijven moeten anticiperen, nagaan of hun werknemers

zich er goed voelen en of ze de gelegenheid hebben om

afstand te nemen van hun werk. Een baas of diensthoofd

moet genoeg tijd vrijmaken voor groepswerk, een luisterend

oor bieden, oprecht zijn in zijn evaluaties en fysiek aanwezig

zijn. Je in je mensen interesseren is geen tijdverlies, aldus

de onderzoekers.

Sarah Studer

«Zorg vooral dat je goed georganiseerd bent»

Op welk ritme functioneert het bedrijf Lavazza?

«In het begin hing er de typische Italiaanse sfeer: altijd

kalm blijven en problemen pas aanpakken wanneer ze zich

voordoen. Met de internationale uitbreiding van het bedrijf

is dat veranderd. Het bedrijf heeft nu productie-entiteiten

in India en Brazilië. Er moet meer geanticipeerd worden. In

vergelijking met andere grote groepen zijn wij bij Lavazza

echter minder onderhevig aan de winstlogica. Wanneer er een

nieuw product op de markt komt, krijgen we eerst de tijd om

het te leren kennen. Het bedrijf is nog altijd in handen van

de familie Lavazza, we zijn niet overgeleverd aan de gratie

van de aandeelhouders.»

Doet u aan ‘slow management’ als bedrijfsleider?

«We proberen te weerstaan aan een op hol geslagen ritme,

anders wordt het onhoudbaar. We proberen een comfortabel

tempo aan te houden. In België vormen we een team

van vijftien personen die elkaar goed kennen, waardoor

de contacten eenvoudig en doeltreffend zijn. Ik denk ook

dat het van primordiaal belang is dat je zo goed mogelijk

georganiseerd bent, dat alles vlot verloopt zonder al te

veel onverwachte wendingen, dat iedereen weet wat hij

moet doen. Die strategie vraagt iets meer tijd, maar is wel

efficiënt.»


10 METRO jOb DELUXE

Laatstejaarsstudenten over hun ambities

Klaar om de arbeidsmarkt te

bestormen

Hele hordes ambitieuze studenten staan op het punt een nieuwe wereld in te stappen:

die van het werkleven. Vier laatstejaarsstudenten vertellen over hun ambities,

verwachtingen en dromen. Ze mogen zich in september trouwens aan een check-up

verwachten, want dan bellen we hen nog eens op om te horen hoe ver ze al zijn

gevorderd.

Van Hessen is een begrip binnen de HORECA automatisering in de BeNeLux, van kassa

systeem tot hotelsoftware. Wij hebben voor jou dé job die HORECA en ICT combineert.

POS / Kassa Installer Opera PMS Installer

Implementatie van Inka en Micros POS

oplossingen in hotels, restaurants, enz.

Je bent vertrouwd met restauratie én met

informatica.

Ervaring met POS configuratie en het geven

van opleidingen zijn een pluspunt.

Implementatie van Opera software in hotels

Software ondersteuning, remote en ter plaatse (beurtrol buiten kantooruren)

Testen en documenteren van software, rapportage e.d.

Je bent drietaling NL / FR / EN

Je bent vertrouwd met hotellerie (bij voorkeur

Rooms Division) én met informatica.

Ervaring met SQL en het geven van

opleidingen zijn een pluspunt.

Je beschikt over organisatievermogen en analytisch inzicht

Je bent flexibel, servicegericht en kan zelfstandig werken

Je bent ook beschikbaar voor projecten in West-Afrika

Arbeidsvoorwaarden incl. laptop en bedrijfswagen

Stuur je kandidatuur met CV naar jobs@vanhessen.be t.a.v Dhr. Kris Christens.

Boortmeerbeek 016 607020 www.vanhessen.be

Jelka Van Duyse

is 23 en studeert

in juni af. Vorig

jaar behaalde ze een

master geschiedenis,

dit jaar komt daar

hopelijk een master

cultuurmanagement bij.

«Ik ben heel tevreden over

mijn studiekeuze, maar

met een master geschiedenis

alleen zijn je keuzes wat werk

betreft redelijk beperkt, vandaar

het extra jaartje.» Jelka wil zo snel

mogelijk aan de slag. Ze zou het liefst een job vinden in de

erfgoedsector: «Vanuit mijn opleiding geschiedenis ben ik daar erg in geïnteresseerd

geraakt, en de culturele sector spreekt me sowieso al aan. Wat

mijn droomjob is? Goh, dat weet ik niet (lacht). Of toch, ik zou heel graag

meewerken aan projecten: die constante afwisseling zegt me wel wat. Ik werk

momenteel aan een praktijkproject in het Stadsmuseum Gent, het STAM, en

hier werken zou ik ook wel zien zitten, ja (lacht).» Hoewel Jelka nu nog niet

zo veel tijd heeft om actief naar een job op zoek te gaan, houdt ze wel de

vacatures in de gaten: «Het is niet zo goed gesteld met de werkgelegenheid

in de cultuursector. Het zal moeilijk zijn om direct werk te vinden.» Jelka is

realistisch en bovendien niet vies van werken: «Ik ga niet te snel nee zeggen.

Als ik niet meteen aan de bak geraak waar ik wil, dan ga ik tijdelijk iets

anders doen om toch mijn geld te verdienen. Ondertussen kan ik dan mijn

ogen openhouden naar echt geschikte jobs. Ik ga vooral niet te eng over

mijn toekomst nadenken. Ik zou graag in augustus al aan de slag kunnen,

maar ik heb geen idee of dat haalbaar is.» Haar cv ligt alvast klaar voor de

sollicitatieperiode die er aan komt: «Ik ga ook eens mijn licht opsteken bij

een kennis die in de rekruteringsbranche zit, om te horen wat goed staat

op je cv en wat minder. En verder kan ik niet veel meer doen dan intensief

zoeken, toch?»

Foto J. Van Royen

Foto Age Fotostock


Foto W. de Moor

Matthieu hage wordt 25. Hij behaalde al een

bachelor in de informatica en werkt nu nog een

specialisatie in informaticaveiligheid af. «Ik

moet nog heel wat taken en werkstukken indienen

en examens afleggen, maar ik zou toch

graag op 1 juli beginnen werken. Waarom?

Omdat het noodzakelijk is op financieel vlak:

ik woon samen met mijn vriendin en onze

ouders stoppen binnenkort met sponsoren.»

Matthieu heeft maar één ambitie in leven en

werk: «Gelukkig zijn! Welke job ik ook doe,

het heeft geen zin als ik me niet goed voel in

mijn werk en mijn privé-leven. Mijn droomjob

laat me dus toe die twee werelden optimaal met

elkaar te verzoenen.» Matthieu is er gerust in: «Ik

heb de laatste tijd al meerdere e-mails gekregen

van bedrijven die op zoek zijn naar nieuwe werkkrachten.

Er zijn dus heel wat in te vullen vacatures

en dat biedt mij een brede waaier aan mogelijkheden

in verschillende domeinen. Ik ben momenteel zelfs al aan

het solliciteren, voor een job als functional analyst bij ING

Belgium in Brussel. Alles verloopt dus naar wens.» De ITstudent

heeft al goed nagedacht over zijn troeven: «Ik baseer

me op feiten en cijfers, ben kritisch over mijn eigen werk, ik

ben niet snel gestresseerd en kan goed overweg met kritiek.

Ik ben ook optimistisch en hou van het domein waarin ik

werkzaam zal zijn. Maar boven alles wil ik steeds bijleren,

dat is dan ook mijn belangrijkste doel. Ik kijk zeker uit naar

werken, vooral de financiële onafhankelijkheid zal leuk

zijn. Ik zal misschien minder vrij zijn om te doen wat ik

wil wanneer ik wil, maar ik ben wel vast van plan om mijn

vrije tijd optimaal te besteden.»

aude Claessens (foto boven) is 26 en bijna afgestudeerd

als modeontwerpster en modevormgeefster. «Ik merkte al

in het middelbaar dat ik creatief was, dat dingen maken

een uitlaatklep voor me was.» Aude zou aan de slag kunnen

als zelfstandige of in een bedrijf gaan werken. «Ik zou

natuurlijk het liefst als ontwerpster aan de slag gaan, dat is

mijn droom (lacht), want dat is de meest creatieve job in mijn

branche. Als je ontwerpt voor een bepaald merk, moet je

natuurlijk trouw blijven aan de stijl van dat merk. Ik zou wel

een werkgever willen vinden die bij mijn eigen stijl past. Die

stijl is eerder urban. Een

merk als ‘Marithé +

Francois Girbaud’,

dat zou ik fantastisch

vinden.» Zelfstandige

worden,

dat ziet Aude niet

zitten: «Het is te

veel werk en een

te groot risico. Ik

wil ook van het

leven genieten.»

Aude beseft dat het

even zou kunnen

duren vooraleer ze

werk vindt dat haar

helemaal bevalt. In tussentijd

zou ze eventueel

als verkoopster willen werken,

omdat ze dan toch in haar sector

werkzaam blijft. «Het is nog steeds een

beetje crisis, dus het zou kunnen dat ik onderaan de ladder

moet beginnen. Ik maak me wel een beetje zorgen, maar

ik heb nog tijd. In de zomer ga ik eerst een maand of

twee vakantie nemen!» De studente heeft een stage bij

het merk Bellerose afgewerkt en werkt ook aan haar

eindproject, een collectie mannenkleren. «Ik ontwerp

zowel mannen- als vrouwenkleren. Ik ben een vlijtige

werker en ik ben creatief, dat wil ik dan ook in de

verf zetten als ik solliciteer. Ik ga een mooi lookbook

maken met illustraties van mijn creaties en ik ga

mijn vastberadenheid tonen. Ik hoop dat ik een job

vind waar ik elke dag bijleer. Repetitief werk in een

negatieve werksfeer zou een nachtmerrie zijn voor

mij, geef mij maar nieuwe uitdagingen.»

arnaud Boutens (foto rechts) hoopt op een baan als

lijnpiloot. Hij wordt binnenkort 21 en heeft bijna zijn

certificaat, het ‘Airline Transport Pilot Licence’, op zak. Hij

wil doen waar zoveel jongens als kind van dromen, maar hij

beseft dat het niet gemakkelijk zal worden. «Door de slabakkende

economie hebben veel vliegtuigmaatschappijen een

aanwervingsstop ingevoerd. Ik hoor wel waaien dat het

Tijd voor de job van je leven?

Ruimte voor je ambities

Bij KBC hebben we de ambitie om de beste bank-verzekeraar

van het land te zijn. Omdat we nog echt van hier zijn,

spreken we vloeiend de taal van onze cliënten. Daardoor

kunnen we onze particulieren, zelfstandigen en ondernemers

bedienen met een expertise van topniveau. En we streven

ernaar om het steeds beter te doen. Met 15 000 medewerkers

in België die dag na dag de lat hoger durven te leggen.

Ruimte voor je leven

Bij KBC wordt keihard gewerkt, maar we zorgen er altijd

voor dat je privé ook werkt. Voor ons tel je niet alleen als

m/v van KBC. Maar ook als partner, bergbeklimmer,

gitarist, … Daarom wil KBC méér bieden dan een 9 to 5.

En geloven we steevast in 9 to life: in werken en leven in

balans door carrièreplanning, fl exwerken en een eigentijds

personeelsbeleid.

Ontdek deze jobs op

www.9tolife.be

METRO jOb DELUXE 11

stilaan aan het verbeteren is.» Arnaud is, op een laatste

theoretische cursus na, helemaal afgestudeerd wanneer

we hem opbellen. «Ik wil graag zo snel mogelijk aan de

slag en ben nu al aandachtig aan het rondkijken. In mijn

klas alleen al zijn we met dertig afgestudeerd, dat is meer

dan gewoonlijk. Overal in West-Europa studeren er te veel

piloten af en je komt als beginneling niet gemakkelijk aan

de bak, de meeste maatschappijen zoeken mensen met

ervaring.» Arnaud is duidelijk realistisch over zijn kansen,

maar hij is ook gemotiveerd: «Als ik niet meteen een job

als piloot vind, ga ik waarschijnlijk nog iets bij studeren.

Misschien iets in de richting van economie. Ik ga wel blijven

proberen als piloot, want dat is toch wat ik echt wil doen. In

België zijn er misschien niet zo veel mogelijkheden, maar

in het buitenland zijn er wel veel grote maatschappijen,

dus wie weet.» Arnaud kent iemand die een soort van tus-

senoplossing heeft gevonden: «Hij werkt nu bij een luchtvaartmaatschappij

aan de grond, voor een lager loon, maar

hij mag er volgend jaar wel als

piloot beginnen. Zoiets zou

ik er zeker ook voor

over hebben, maar

ook daarvoor zijn

er enorm veel

gegadigden.»

Het is het

gevoel van

v r i j h e i d

en avontuur

dat

A r n a u d

zo aanspreekt

in

de job. Het

feit dat hij

soms een

week of twee

van huis weg

zou zijn voor

langeafstandsvluchten,

zou hij

er met veel plezier

bijnemen.

Eline Maeyens

Foto R.V.

Word jij onze nieuwe collega?

Momenteel zijn we op zoek naar ervaren profi elen

voor functies als:

• juridisch en fiscaal adviseur Estate Planning

• relatiebeheerder Vastgoedfinanciering Centraal-Europa

• proces- en projectmanager Vastgoedbeheer

• lean coach

• analist Bedrijfseconomische Modellen

• teamleader Datamanagement en Reporting

Interesse?

Solliciteer dan snel via www.9tolife.be.

Breng leven in je werk.

Ph. D.R.


12 METRO JOb DELUXE

steden rekruteren

100% werkzeker

De zoektocht naar een nieuwe job loopt niet altijd van een leien dakje. Het loont

daarom altijd de moeite om te weten welke vaardigheden het meest gevraagd

worden. Naar welke profielen zijn werkgevers op zoek in grootsteden als Brussel,

Gent en Luik?

Grote steden zijn echte jobmagneten.

In bepaalde sectoren liggen er heel

wat jobs voor het grijpen. Wie werk

zoekt, moet vooral mobiel zijn en naar die

plekken gaan waar bedrijven en fabrieken

zijn gevestigd. Interimkantoor Randstad

bevestigt dat: «Elke maand rekruteren wij

honderden productiearbeiders. Enkele van

onze klanten zijn grote fabrieken, zoals

ArcelorMittal in Gent en in Luik. Maar ook

Volvo in Oostakker, voor wie we momenteel

200 arbeiders zoeken, hoort daarbij»,

legt woordvoerster Emily Meiresonne uit.

«Voor diezelfde bedrijven, maar ook voor

heel wat andere ondernemingen, zijn we

voortdurend op zoek naar ingenieurs», vertelt

de woordvoerster van Randstad. «Alle

ingenieursspecialiteiten zijn welkom, en

dat geldt zowel voor ervaren mensen als

voor pas afgestudeerde bachelors.»

In Brussel worden vooral medewerkers

voor ‘customer services’ gezocht. «De

meeste bedrijven hebben zulke medewerkers

nodig. Het zijn jobs waar contact van

essentieel belang is. Je maakt dus het mees-

te kans op zo’n job als je tweetalig bent,

erg gemotiveerd, flexibel en empathisch

aangelegd.» Ook in Luik zijn heel wat jobs

in customer services vacant. En er is nood

aan verkopers, voor wie hetzelfde geldt:

een duidelijke voorkeur voor tweetalige

kandidaten. «Omdat Limburg vlakbij ligt, is

dat een onmisbare eigenschap», benadrukt

Meiresonne.

Gemotiveerde kandidaten moeten niet

aarzelen om spontaan te solliciteren. «We

hechten veel belang aan het sollicitatiegesprek.

Dat is de ideale gelegenheid om een

juist beeld te krijgen van een kandidaat. En

het is vooral op dat moment dat we zijn of

haar motivatie het best kunnen inschatten»,

vertelt Meiresonne nog.

Interimarbeid is een niet te verwaarlozen

jobkanaal, want volgens een enquête van

Forem (de Waalse tegenhanger van de VDAB,

sst) in augustus 2010, begint meer dan een

vijfde van de jonge werkzoekenden hun

professionele carrière met een kortetermijnopdracht.

Sarah Studer

Redenen voor nijpende tekorten

De VDAB wijst ook op het gebrek aan ingenieurs.

In 2010 raakte 46% van de vacatures voor de

verschillende takken in de ingenieurssector meer

dan drie maanden lang niet ingevuld. Sommige

vacatures werden zelfs geschrapt bij gebrek

aan kandidaten. Bij Forem worden die knelpuntberoepen

op een nieuwe manier benaderd

onder de titel ‘Job Focus 2’, een geïntegreerd

strijdmiddel tegen het tekort aan geschoolde

arbeidskrachten. «Het gaat niet alleen meer om

knelpuntberoepen, maar ook om nieuwe beroepen,

beroepen in evolutie, beroepen die gelinkt

zijn aan duurzame ontwikkeling en aan de economische

heropleving», aldus Charlotte Thomas

van Forem. We nemen het beroep van ingenieur

en zijn evolutie als voorbeeld: «Werkgevers eisen

niet alleen meer een diploma, maar ook nieuwe

vaardigheden zoals talenkennis, marketing,

communicatie, financieel beheer en wetgeving.

Maar jonge diplomahouders en oudere ingenieurs

uit het industriële tijdperk waarin technische

knowhow nog volstond, ontbreekt het vaak aan

die vaardigheden.»

In het Brussels Gewest wordt een onderscheid

gemaakt tussen de redenen waarom bepaalde

jobs ‘kritiek’ zijn. «In sommige gevallen is het

tekort puur kwantitatief: er zijn simpelweg

Foto Age Fotostock / J. Larrea

niet genoeg gekwalificeerde kandidaten om de

vraag in te vullen», verklaart Emmanuelle Van

Heemsberge, communicatieverantwoordelijke bij

Actiris, de Brusselse gewestelijke dienst voor

arbeidsbemiddeling. «Ingenieurs zijn daar een

typisch voorbeeld van.»

Maar voor de meeste ‘kritieke’ beroepen is het

probleem kwalitatief: «De opleiding en de

vaardigheden van de werkzoekende komen niet

overeen met de eisen van de werkgever. Dat is

bijvoorbeeld vaak het geval voor informatici,

logistiek verantwoordelijken, industriële elektriciens,

slagers, hotelreceptionisten, barmannen,

koks… Jobs die veel werkzoekenden wel willen

doen, maar waarvoor ze eigenlijk de nodige vaardigheden

niet hebben», zegt Van Heemsberge.

De derde oorzaak voor het tekort aan bepaalde

beroepen heeft te maken met de arbeidsomstandigheden.

«Er zijn jobs die niemand nog

wil doen. Metselaar bijvoorbeeld, omdat je

zwaar belast wordt en in weer en wind buiten

moet werken, zorgberoepen, telemarketeers en

callcentermedewerkers enzovoort.» Er kunnen

ook meerdere criteria meespelen, zoals voor

verplegend personeel of vrachtwagenchauffeurs,

waar er een kwantitatief tekort én moeilijke

arbeidsomstandigheden zijn.


Foto Age Fotostock / S.Mullenberg

«Om te begrijpen waarom werkloosheid soms zo vervelend is,

moeten we eigenlijk kijken naar welke noden werk vervult en

wat werk dus zo aantrekkelijk maakt», volgens Hans De Witte:

Werk biedt structuur. Bij werkloosheid valt die structuur weg en

dreigt eentonigheid.

Je job biedt je de mogelijkheid om contacten buiten de gezinskring

te leggen. Iemand die werkloos is, voelt zich vaak eenzaam en

geïsoleerd.

Dankzij je job verwerf je status en aanzien. De maatschappij dicteert

vandaag dat we zijn wat we doen. Zeggen dat je werkloos bent, is

dus niet eenvoudig.

Onze baan laat ons toe onze capaciteiten te gebruiken en ons

te ontplooien. Werk leidt bovendien tot een tastbaar product of

duidelijk resultaat. Dat valt allemaal weg als je geen werk hebt.

Werk laat ons ten slotte ook toe om een bijdrage te leveren aan de

samenleving, wat dan weer tot erkenning leidt.

opbeurende activiteiten

Het komt er volgens Hans De Witte op aan tijdens je periode van

werkloosheid dingen te doen die bovenstaande noden kunnen

vervullen. «Belangrijk is dat je op lange termijn doelen creëert.»

Zorg er ook voor dat je, in je ijver om je tijd zinvol in te vullen,

niet vergeet verder naar een nieuwe job te zoeken.

Jens Meert is consultant bij selectiekantoor Orpsy: «In een cv kijk

ik in de eerste plaats naar de criteria opleiding, relevante ervaring

en consistentie. Zit er een duidelijke lijn naar carrièreopbouw

in het cv, of verspringt de persoon van het ene naar het andere

vakgebied? Je moet weten dat bepaalde zaken op je cv vragen over

je attitude kunnen oproepen.»

Maak je vrijwillig nuttig

«Vrijwilligerswerk is een goede optie», weet De Witte. Vrijwilligers-

Een periode zonder werk, heel wat mensen moeten er op een bepaald moment in hun

loopbaan door. Je kunt je oren laten hangen en uren slijten voor de tv of achter de pc,

omringd door junkfood. Of je kunt juichen om de vrijgekomen tijd en er vanalles mee doen.

Heel wat mensen voelen zich schuldig, minderwaardig of mislukt

wanneer ze zonder werk vallen. Bovendien kijkt de omgeving

soms argwanend toe: «Er is toch werk genoeg?». Hans De Witte,

hoogleraar arbeidspsychologie van de KULeuven: «Er is al enorm veel onderzoek

gedaan naar de effecten van werkloosheid, zowel in het verleden

als vandaag. Het algemene plaatje oogt eerder somber: werkloosheid heeft

een negatief effect op alle vormen van welzijn, gezondheid en sociale situatie.

Naarmate de werkloosheid langer duurt, zijn de negatieve gevolgen erger en ook

steeds moeilijker om te buigen.» Maar toch zijn er manieren om je waardigheid en

drive te behouden en om de werkloze periode zonder kleerscheuren door te komen.

werk komt eigenlijk aan alle noden tegemoet die werk normaal

gezien vervult. Je zult misschien niet al je capaciteiten maximaal

kunnen inzetten, maar je zult er ongetwijfeld veel van opsteken.

En je draagt vooral je steentje bij aan de samenleving. Het kan

trouwens zijn dat je tijdens vrijwilligerswerk met een aantal mensen

in contact komt die je weer een stap dichter bij werk helpen.

Je kunt ook mensen uit je omgeving een handje toesteken: bij

verbouwingen of bij de kinderopvang bijvoorbeeld.

leer jezelf iets bij

Ook een bijkomende opleiding volgen, kan zinvol zijn tijdens

werkloosheid. Een studie biedt structuur: je hebt weer een reden

om op te staan en te gaan slapen. Verder leer je bij en onderhoud

je sociale contacten in je studiekring. Je verhoogt ten slotte ook je

kansen op werk, want je zorgt voor een aantrekkelijke toevoeging

op je cv. Je kunt ook een sollicitatieopleiding volgen om nog beter

voorbereid te zijn.

«Een extra opleiding is zeker positief», vindt consultant Jens Meert.

«Het toont aan dat de sollicitant zich wil verbreden en verdiepen en

zijn of haar kansen wil vergroten. Het hangt natuurlijk wel van de

intensiteit van de opleiding af. Is het een opleiding die veel tijd in

beslag neemt, of moet je er maar één avond per week aan wijden?»

bied jezelf aan

Je kunt jezelf ook aanbieden voor een vrijwillige stage. Veel

populaire bedrijven zijn misschien niet op zoek naar nieuwe

werkkrachten, maar zijn wel bereid voor even een gemotiveerde

vrijwilliger in hun team op te nemen. En jij kunt er enkel voordeel

uit halen. Je zit niet de hele godganse dag in je zetel, je doet

relevante ervaring op en bent omringd door creatieve mensen.

«Ook dit is een goede optie», weet Jens Meert. «Iemand die heel

bewuste keuzes maakt en daar ook echt in wil investeren, maakt

een goede indruk.»

Herdefinieer jezelf

Als je een tijd werkloos bent, is het nuttig om te evalueren

waar je staat en uit te zoeken waar je naartoe wil. Wil je verder

METRO JOb DELUXE 13

jobverlies als buitenkans

Productief

zonder werk

in de sector waarin je werkzaam was, of is het tijd voor iets

anders? Het is het ideale moment om je te heroriënteren, als

je dat nodig zou vinden. Het is ook belangrijk dat je ‘afkickt’

van je vorige werk. Want ook al besef je het zelf niet, dat werk

heeft je ongetwijfeld beïnvloed: in je manier van aanpak, van

praten, van nadenken.

Dit is geen makkelijke stap, omdat je serieus moet nadenken

over jezelf. Probeer ervoor te zorgen dat je niet in piekeren

verglijdt, maar op een zo positief mogelijke manier aan zelfevaluatie

doet.

Hobby’s en reizen

Als we werken, hebben we steevast te weinig vrije tijd. Werkloosheid

kan dat gemis ruimschoots opvullen. Je kunt die dingen

doen waar je in het verleden nooit de tijd voor vond: je eigen

jurken maken, tropische golven bedwingen op een surfplank,

je schildersezel weer boven halen, alle uithoeken van de wereld

verkennen.

Hans De Witte nuanceert echter: «Zulke bezigheden werken enkel

op heel korte termijn. Neem nu vakantie: dat is een manier om

te ontspannen na een periode van inspanning. Maar als je je

niet kunt inspannen, omdat je geen werk hebt, dan is vakantie

eigenlijk zinloos. Op termijn leidt een reis of een nieuwe hobby

dus zeker niet tot voldoende vervulling.»

«Zogenoemde sabbaticals krijgen wij heel moeilijk verkocht»,

weet ook Jens Meert. «Als iemand een lange periode werkloos

is geweest of er bewust tussenuit is geknepen, stellen wij ons al

snel vragen over zijn of haar houding. Waarom heeft die persoon

zich niet aangeboden op de arbeidsmarkt, of in afwachting van

een passende job wat interims gedaan? Ook met iemand die om

de twee jaar een paar maanden reist, zijn wij voorzichtig. Als dat

namelijk de aard van het beestje is, zal de toekomstige werknemer

daar ook mee geconfronteerd worden. Bij iemand die al wat ouder

is en stilaan wil uitbollen, is een sabbatical dan weer veel beter

te verantwoorden.»

Eline Maeyens

Foto R.V.


14 METRO jOb DELUXE

Bureau-accessoires

Pimp je desk

Je bureau een saaie plek? Zorg ervoor dat

er een paar leuke hebbedingen op je tafel

staan en het werkleven ziet er al meteen

rooskleuriger uit. Of het nu een nieuwigheidje

is of een gevestigde waarde, er is

keuze genoeg in de accessoirerayon.

GeheuGensteentje

Post-its, hoe handig ze ook zijn, zijn meestal een foltering

voor het oog. De felle kleurtjes en verschillende

formaten maken je bureau al snel tot een onoverzichtelijk

zootje. Maar ze helpen je natuurlijk allerlei to

do’s onthouden en zijn daarom onmisbaar voor veel

mensen. De ‘Memory Stone’ van Stelton is een strakke

oplossing voor al je geheugenproblemen: het is een

porseleinen pennenhouder waar je met de speciaal

daarvoor ontworpen pen op kunt schrijven. Een korte

boodschap, een telefoonnummer, je kunt het allemaal

gewoon op het witte oppervlak neerkrabbelen. Onder

het porseleinen gedeelte zit een handig afwrijfsponsje

en wat rubber onderaan houdt de Memory Stone op

zijn plek. Prijs: ongeveer € 35.

www.stelton.com

BiBliotheek

Voor de twintigste verjaardag van Lexon

ontwierp Design Wright, een designduo uit Londen,

een origineel gamma bureau-accessoires, de ‘BURO’-collectie. De

collectie doet in zijn geheel wat denken aan een reeks boeken: de accessoires

voor je werktafel zijn in ongeveer dezelfde dimensies gemaakt, zodat je ze netjes naast

elkaar kunt zetten of op elkaar kunt stapelen. Zo ziet je bureau er geordend en rustig uit in plaats

van slordig, door het allegaartje van werkinstrumenten. Je hoeft natuurlijk niet alle items te kopen, maar het

geheel ziet er wel fantastisch uit. Er zit ondermeer een rekenmachine, kalender, nietjesmachine, vergrootglas en

tapehouder in, telkens in een gradatie van dezelfde kleur. De BURO-accessoires zijn verkrijgbaar in groene, paarse

of grijze tinten. Prijs: tussen € 12 en € 29 voor een item.

www.lexon-design.com

speelGoedBlokjes

Voor de grote kleine kinderen onder ons is er

‘Lego Architecture’, een bijzondere collectie Legobouwdozen.

Het zijn pakketten waarmee je grote

monumenten of iconische architectuur kunt nabouwen.

Je bent er eventjes zoet mee als je nood

hebt aan een verzetje van je werk en bovendien

staat het resultaat heel statig in je bureauruimte.

De keuze is beperkt, maar ongetwijfeld de moeite

voor architectuurliefhebbers: de Empire State Building,

de Seattle Space Needle, het Guggenheim

Museum of het beroemde Fallingwater-huis van

Frank Lloyd Wright, of het Farnsworth House van

Ludwig Mies van der Rohe. Het ene monument is

al moeilijker dan het andere, het aantal blokjes

varieert van ongeveer 60 tot ongeveer 800. De prijs

varieert ook naargelang de complexiteit van de set.

Prijs: vanaf ongeveer € 20 tot € 90.

www.lego.com


artistiek Notitieboek

De zwarte notitieboekjes en agenda’s van het legendarische

merk Moleskine zijn ons allen welbekend.

Voor wie de boekjes iets te weinig origineel

vindt, is er de Moleskine Artist Marketplace. Op

dat online platform vind je ‘customized’ Moleskineboekjes

gecreëerd door kunstenaars. Veel

verschillende artiesten maakt veel verschillende

stijlen en technieken, dus de kans dat je niets

naar je zin vindt is klein. De meeste exemplaren

zijn niet zo goedkoop, maar je hebt er wel een

kunstwerkje voor op je bureau. Enkele van onze

favorieten zijn de boekjes met humoristische

sticker van de hand van een artiest genaamd

Clapics. Zijn ‘Homelesskine’ toont een oudje met

grijze baard, op ‘Redskine’ staat een Indiaan afgebeeld

en op ‘Moleskinhead’ staat, uiteraard,

een af beelding van een skinhead. Prijs: vanaf

ongeveer € 11.

artistmarketplace.moleskine.com

METRO jOb DELUXE 13

Nieuwe computer

Een appeltje voor de dorst, of toch maar een Apple’tje om mee te spelen? Hij is

misschien niet meteen een ‘accessoire’ te noemen, maar hij luistert wel je hele

werkruimte op, de nieuwe iMac desktop. Aan de buitenkant verandert er eigenlijk

niets: het moderne aluminium design blijft zo goed als ongewijzigd. Maar aan de

ingewanden zijn wel een paar fundamentele veranderingen gedaan, voor nog meer

snelheid en efficiëntie. Zo is de nieuwe iMac de eerste desktop die uitgerust is met

Thunderbolt I/O connectivity, een snelle technologie voor datatransfer. Verder

zit er bijvoorbeeld ook een FaceTime HD camera in de computer verwerkt, voor

videogesprekken, en zijn alle modellen uitgerust met quad-core-processors en

supersnelle grafische processors. De iMac is verkrijgbaar in een versie van 21,5

inch en een versie van 27 inch. Prijs: vanaf € 1.149.

www.apple.com

VistaNk

Sommige mensen zetten een foto van

hun kinderen op het bureau, andere

houden van wat meer beweging. Een

aquarium is een origineel bureau-accessoire

voor dierenliefhebbers. Maar

omdat een bokaal ook maar een bokaal

is, ontwierp designlabel Chia’sso een

aquarium in de vorm van een appartementsblok,

‘South Beach style’. De

‘Aquatic condo’ is gemaakt uit stevig wit

plastic met binnenin een glazen reservoir,

dat uitneembaar is om te poetsen.

De aquariums zijn zodanig ontworpen

dat je ze op elkaar kunt stapelen, voor

visjes op verschillende verdiepingen.

Deze vissenhabitat zal in ieder geval

meteen de aandacht trekken van je bezoek

op het werk. Prijs: ongeveer € 22.

www.chiasso.com

Eline Maeyens


16 METRO jOb DELUXE

beter omgaan met stress op het werk

Slow working

is de toekomst

Te veel verwachtingen, deadlines en afspraken.

Driedubbele boekingen en burn-outs, we kijken er

nog amper van op. Maar het werk mag niet altijd

de overhand nemen, af en toe moet je het gaspedaal

durven lossen.

Om ons team te versterken

in Antwerpen zijn wij

op zoek naar

± 15 DTP-Operators m/v

Jobomschrijving

Ben jij onze collega waar wij voor staan te springen om ons team te

versterken? Laten we elkaar dan ontmoeten! Ons team staat garant

voor het technisch conform en foutloos opmaken van verpakkingen. Het

implementeren van colour management voor verschillende druktechnieken

en uitvoeren van correcties in een multitude van talen. We maken hiervoor

gebruik van grafische software pakketten zoals Photoshop, Illustrator,

Indesign etc.

Profiel

Voor deze voltijdse functie zoeken wij ervaren professionals die een directe

meerwaarde kunnen betekenen voor ons internationaal team.

• Grafische opleiding genoten met grondige kennis van de grafische

pakketten. Ervaring met Artpro is een sterke plus.

• Minstens 3 tot 5 jaar ervaring in soortgelijke functie.

• Talenkennis: Nederlands, Engels en Frans. Kennis van andere talen is

een meerwaarde.

• Je bent flexibel, nauwkeuring en kan zelfstandig werken, maar draagt

ook proactief bij tot de teamresultaten.

• Je vindt het een uitdaging om te werken voor een uitéénlopende,

internationale klantenportfolio.

Aanbod

Bij DSN kan je rekenen op een uitdagende job met stimulerende

verantwoordelijkheden in een internationaal groeiend bedrijf. Naast een

aangename en teamgerichte werkomgeving kan je uiteraard ook rekenen

op een competitief salaris aangepast aan jouw competenties en ervaring.

Interesse?

Denk jij dat je de collega bent die wij nodig hebben, neem dan als de

weerlicht contact met ons op.

Je kan mailen met CV naar careers@ds-n.com of voor meer info bellen

naar Hilde Van Royen op +32 (0)3 222 38 00.

Meer info over DSN en deze vacature kan je vinden op www.ds-n.com

We kweken onbewust heel wat slechte gewoonten

aan op ons werk. Een ontspannende middagpauze

moet plaats ruimen voor een intieme tête-à-tête

met ons beeldscherm, we blijven wat langer op kantoor -

lees: elke dag een uurtje -, beantwoorden onze professionele

e-mails ook ‘s avonds en in het weekend. Kleine dingen

die ongevaarlijk lijken, maar die stress in de hand werken

wanneer ze zich opstapelen. Wanneer in zulke gevallen

het ritme nog wordt opgedreven en de verwachtingen of

eisen hoger komen te liggen, kan het werk razendsnel de

hel op aarde worden. En in dat geval wordt het privéleven

zelden gespaard.

Hoe slagen we er telkens opnieuw in om onszelf een onleefbaar

werkritme op te leggen? «Er zijn verschillende redenen

waarom mensen een versnelling hoger schakelen. Meestal

wordt het tempo door hogerhand bepaald: werkgevers vragen

aan minder mensen om meer en efficiënter te werken»,

weet dr. Ulrick Van Soom, bedrijfsarts bij verzekeringsmaatschappij

Mensura. «Tegelijkertijd zitten steeds meer mensen

zonder werk. Dat stoort me echt aan de huidige maatschappij.»

Er is echter ook een positieve noot: «Het hangt af van

werknemer tot werknemer, maar over het algemeen zijn de

meeste mensen wel tevreden over het werk dat ze doen. Ze

voelen zich nuttig en soms zelfs onmisbaar.»

Tegenwoordig zijn we allemaal ‘hyper’: hyperconnected,

hyperreactief, hyperactief. Altijd mee met alles. Zo putten

we onbewust onze reserves uit. Overschakelen op de ‘slow

De oorsprong van de ‘slow’-beweging vinden we in Turijn in

Italië, waar een aantal mensen zich op een kalme manier wilden

verzetten tegen een nieuwe vestiging van McDonald’s. Het

Turijnse koffiemerk Lavazza ging in 1996 een samenwerking

aan met Slow Food, een ecogastronomische beweging die

zich langzaam maar zeker verspreidde over heel Europa. Op

de Belgische markt worden de producten van Lavazza verdeeld

door Euro Espresso. De directeur van dat bedrijf, Jean Platini,

nam rustig de tijd om op onze vragen te antwoorden.

‘Slow’, wat roept dat bij u op?

Jean Platini: «Wel, ik ben ervan overtuigd dat je tijd nodig

hebt om iets goed te doen. Om een lekkere espresso te maken

heb je bijvoorbeeld dertig seconden nodig.»

Dertig seconden, dat is toch niet lang.

«Alles is relatief. Er zijn situaties waarin vijf minuten

eindeloos lijken. Enkele jaren geleden waren we aan het

onderhandelen met tankstationbeheerders die vonden dat

je het niet kon maken om klanten op een koffie te laten

wachten. Zij wilden teruggrijpen naar gevriesdroogde koffie,

meestal van mindere kwaliteit. Gelukkig stel ik vast dat die

mentaliteit aan het veranderen is: de mensen aanvaarden

beter dan vroeger dat ze moeten wachten op wat ze willen.»

mode’ betekent zoveel als gas terugnemen om zo doeltreffender

te werk te kunnen gaan.

DringenD of belangrijk?

Betekent ‘dringend’ automatisch ook ‘belangrijk’? En moet

wat belangrijk is ook altijd onmiddellijk gedaan worden?

Kwaliteit moet opnieuw prioriteit nummer één worden,

binnen elk bedrijf. We moeten daarom niet nutteloos onze

tijd zitten verdoen, maar wel een organisatie nastreven die

tegelijkertijd aangenaam en doeltreffend is. Een van de

belangrijkste aspecten om enthousiasme aan te moedigen

is zorgen voor een goede werksfeer. Dat zeggen ook Dominique

Steiler, John Sadowsky en Loïck Roche, Franse leraars

en onderzoekers in management, in hun boek ‘Eloge du

bien-être au travail’. Als een bedrijf plots relaxatie- of massagesessies

begint te organiseren, is het eigenlijk al te laat. Ook

al doen ze het met de beste bedoelingen, een slecht gevoel

heeft zich dan al gemanifesteerd onder de werknemers.

Bedrijven moeten anticiperen, nagaan of hun werknemers

zich er goed voelen en of ze de gelegenheid hebben om

afstand te nemen van hun werk. Een baas of diensthoofd

moet genoeg tijd vrijmaken voor groepswerk, een luisterend

oor bieden, oprecht zijn in zijn evaluaties en fysiek aanwezig

zijn. Je in je mensen interesseren is geen tijdverlies, aldus

de onderzoekers.

Sarah Studer

«Zorg vooral dat je goed georganiseerd bent»

Op welk ritme functioneert het bedrijf Lavazza?

«In het begin hing er de typische Italiaanse sfeer: altijd

kalm blijven en problemen pas aanpakken wanneer ze zich

voordoen. Met de internationale uitbreiding van het bedrijf

is dat veranderd. Het bedrijf heeft nu productie-entiteiten

in India en Brazilië. Er moet meer geanticipeerd worden. In

vergelijking met andere grote groepen zijn wij bij Lavazza

echter minder onderhevig aan de winstlogica. Wanneer er een

nieuw product op de markt komt, krijgen we eerst de tijd om

het te leren kennen. Het bedrijf is nog altijd in handen van

de familie Lavazza, we zijn niet overgeleverd aan de gratie

van de aandeelhouders.»

Doet u aan ‘slow management’ als bedrijfsleider?

«We proberen te weerstaan aan een op hol geslagen ritme,

anders wordt het onhoudbaar. We proberen een comfortabel

tempo aan te houden. In België vormen we een team

van vijftien personen die elkaar goed kennen, waardoor

de contacten eenvoudig en doeltreffend zijn. Ik denk ook

dat het van primordiaal belang is dat je zo goed mogelijk

georganiseerd bent, dat alles vlot verloopt zonder al te

veel onverwachte wendingen, dat iedereen weet wat hij

moet doen. Die strategie vraagt iets meer tijd, maar is wel

efficiënt.»

Foto Age Fotostock / J. Outland

More magazines by this user
Similar magazines