De Herculaan 1 - Hercules

usvhercules.nl

De Herculaan 1 - Hercules

OFFICIEEL ORGAAN VAN DE USV HERCULES

deherculaan

94 e JAARGANG - N U M M E R 1 - VOORJAAR 2009

In gesprek met

Jan Jansen

Winnen is

niet genoeg

voor de A1

Vandalisme

en vernielzucht:

maat is vol


Ben jij ook fan van FC Utrecht en

jonger dan 18? Dan is de Rabo

FC Utrecht Rekening iets voor jou.

Bij het openen van deze rekening krijg je een mooie voetbal cadeau. Maar de Rabo FC Utrecht

Rekening biedt meer. Je afschriften kun je namelijk bewaren in je eigen Rabo FC Utrecht

afschriftenmapje.

Alléén voor echte fans: De Rabo FC Utrecht

Rekening met gratis Rabo FC Utrecht voetbal!

Kijk voor meer info op www.rabobank-utrecht.nl

In dit nummer:

Winnen is voor de A1

niet genoeg 4

Groot toernooi bij

badmintonners 8

Interview met Jan Jansen 12

Echte mannen doen het

met een vijfje 14

Harry Witzel heeft veel

mazzel gehad 16

Vandalisme en vernielzucht:

maat is vol 19

Futsal wil hogerop 21

Opinie 22

Colofon

Medewerkers

Nils de Kruijff

Reinier Schat

Frans Stalenhoef

Hans Veldman

Reinier van de Vrie

Sanne van Griensven

Maarten van Zwetselaar

Paul Haars

Jan van der Galie

Advertentie en sponsorzaken

Piet van Veen

telefoon 030 2202268

Mobiel 0651 450731

p.vanveen@casema.nl

Ledenadministratie

Mevr. M. van Geelen

Kloostertuin 8

3994 ZJ Houten

usv.hercules@hccnet.nl

Telefoon 06 13086620

Bereikbaar maandag t/m donderdag

Hoe groot is mooi?

Tijdens de onlangs gehouden vergadering van

ereleden kwam de vraag naar voren of Hercules

niet te groot aan het worden is. De manier waarop

de vraag gesteld werd, suggereerde al dat de

vragensteller Hercules in zijn huidige vorm al te

groot vond. De gemiddelde leeftijd van de ereleden

in aanmerking genomen, zou men dit af kunnen doen met platitudes

als: “ je moet wel met je tijd meegaan”. Maar dat is al te simpel.

Onze krasse knarren gaan duidelijk met de tijd mee. Klein is in de mode. De

scholen moeten weer kleiner, de bedrijven zijn te groot om nog te besturen

en ook de grote thuiszorgorganisaties zijn zo anoniem dat ze door zeer

kleinschalige concurrenten van de markt worden geveegd. In de techniek

is het miniaturisering en nano wat de klok slaat. Het is duidelijk: “small”

wordt weer “beautiful”.

In sommige opzichten zou je inderdaad kunnen denken dat ook Hercules

te groot is geworden Waar vroeger de kleedkamers op zondagmorgen door

vrijwilligers uit clubliefde grondig werden schoongemaakt, worden nu kranen

gesloopt, wc’s vol met plastic flesjes gepropt en wc-rollen nat gemaakt

en voor de lol tegen de muren gesmeten. Door de eigen leden!!!! Wellicht

is men teveel vervreemd van de club als organisatie. Deze trend moet

gekeerd, we zullen hier met zijn allen aan moeten werken. Wordt vrijwilliger

en neem een kleine taak op je, beschouw jezelf als mede eigenaar van

het complex, draag suggesties aan bij de besturen voor verbeteringen. Toon

je betrokkenheid en spreek de medeleden aan op hun (wan)gedrag. In een

kleinere vereniging zal dit wat makkelijker gaan, je kent elkaar allemaal.

Ook bestuurlijk en organisatorisch loopt Hercules tegen de grenzen van de

groei aan.

De andere kant van de zaak is dat de vereniging wordt geconfronteerd met

een wachtlijst voor de jeugd met daarop 380 namen. Onze maatschappelijke

taak vraagt dus om vergroting van de vereniging.

Een simpele vraag dus van onze ereleden, waarop helaas geen simpel ant-

woord is.

Natuurlijk kunnen we nog best een beetje groter worden, maar de grens

is in zicht. Ook zullen we om alle grote en kleine zaken in goede banen te

kunnen leiden, gedeeltelijk moeten professionaliseren. Dit proces is inmiddels

gestart en zal worden voortgezet. Het is niet de bedoeling dat het

werk van de vrijwilligers door een beroepskracht wordt overgenomen. Hij of

zij zal juist het vrijwilligerswerk moeten faciliteren en organiseren zodat de

schaarse vrije tijd van onze vrijwilligers optimaal benut kan worden. Het is

een nieuw traject waarbij we al doende hopen te leren.

Om nu de vraag van het erelid te beantwoorden zou ik zeggen: Nee

Hercules is niet te groot, maar kan ook niet veel groter worden. Ik zou er

dan nog aan willen toevoegen dat we ons nu moeten gaan concentreren op

kwaliteit in plaats van kwantiteit.

Boudewijn van der Pols, voorzitter USV Hercules.

3


Met een 3-1 thuisoverwinning tegen Sportlust ’46 uit Woerden

stapten de jongens van Hercules A1 eigenlijk niet eens echt blij

van het veld. Vooral de koppies van degenen die gewisseld waren,

stonden strak. Trainer Willem Romp en assistent-trainer Jerry

Wallenburg begrijpen het wel. Ze leggen het graag uit tijdens en

na afloop van de wedstrijd.

Reinier van de Vrie

“We hebben vandaag gewonnen van

een ploeg die onder ons op de negende

plek staat in de ranglijst. En de jongens

weten zelf wel dat ze niet echt

goed hebben gespeeld, ze zijn zich er

van bewust dat ze niet het maximale

uit zichzelf hebben gehaald. Daarom

balen ze ook een beetje, want ze zijn

gewoon erg ambitieus”, zeggen de

trainers na afloop van de wedstrijd.

Aardige wedstrijd

Voor de onbevangen Herculessupporter

valt er zaterdagmiddag 28 februari

op het Herculessportcomplex echter

voldoende te genieten. Die ziet dat

er tegen Sportlust een aardige wedstrijd

wordt gespeeld. De meeste tijd

is Hercules op de helft van de tegenstander

te vinden. Maar het is moeilijk

om een goede aanval op te bouwen,

want Sportlust verdedigt compact en

zit er stevig bovenop. Met als gevolg

de nodige onderbrekingen voor blessurebehandelingen.

De nog jonge

scheidsrechter leidt de wedstrijd echter

strak, en dat is in het voordeel van

de aanvallende partij. In de eerste helft

weet Hercules er toch twee keer goed

doorheen te breken. Al in ongeveer de

derde minuut lukt het Mounir el Jebli

met een aanval vanaf de rechterflank

mooi voor te zetten, zodat Mitch Maas

kan scoren. De tweede keer komt de

goal uit een - gelukkig toegekende -

vrije trap van Menno van de Berg in de

goal en is het na een half uur 2-0. Dat

is ook de ruststand.

Stille kleedkamer

In een stille kleedkamer spreekt

Willem zijn jongens toe. “Mijn complimenten

voor de afspraken die jullie

zijn nagekomen. Jullie zijn agressief

begonnen en hebben goed ingespeeld

op het 4-2-4 systeem van Sportlust.

Daardoor hadden ze moeite om in

hun spel te komen. Voetballend was

het met vlagen ook goed, maar na een

half uur werd het te onrustig. Jullie

moeten soms meer je rust pakken en

kijken waar je moet spelen. Ik wil meer

de crosspass naar de andere flank zien.

Jullie moeten vaker een linie overslaan.

Jerry Wallenburg (l) en Willem Romp

We hebben weinig kansen weggegeven,

maar de kansen die ze kregen

gaven we door eigen fouten weg.

Speel meer over de zijkanten, want dat

is hun zwakke plek, dat zag je bij de

eerste goal. Daar liggen onze kansen.

En de scheidsrechter is op onze hand,

maar je moet niet tegen hem gaan

praten. De jongens van Sportlust doen

dat wel, omdat ze steeds gefrustreerder

worden. Ze gaan er steeds onbesuisder

in, dus let op je poten. Het eerste

kwartier is het doorkomen, en dan

kan het veel gemakkelijker gaan. Heb

Winnen is voor A1

niet genoeg

plezier in het veld. Of er nog vragen

zijn?” “Ja”, wil Sjoerd van Geelen weten,

“wat die meneer met het opschrijfboekje

in de kleedkamer doet?” De uitleg

dat het een Herculaan betreft met

een zoontje in de F7, stelt gerust.

Verder geeft Willem nog wat persoonlijke

aanwijzingen en licht hij toe

waarom hij twee spelers wil wisselen.

De gewisselden accepteren het gelaten.

Twee keer rood

Wat Romp in de kleedkamer vergeten

is te zeggen, is dat de linksbenige keeper

van de tegenstander nogal traag

is. Als hij een terugspeelbal op zijn

rechterbeen krijgt, moet je er direct

op af. “Dat zie je toch meteen”, zag hij

al na een paar minuten op de bank.

Want het is zo’n trainer die alles ziet.

“Als hij de één een rode kaart geeft,

moet hij die ander er ook één geven.”,

zegt hij. Waar heeft hij het over, denk

je dan. Er is weliswaar een blessurebehandeling

na een botsing, maar er was

nauwelijks sprake van een overtreding.

Blijkt dat hij dat heeft gezien bij de

wedstrijd die op het naastgelegen veld

wordt gespeeld. En prompt deelt de

scheidsrechter daar twee rode kaarten

uit.

Verder coacht hij rustig. Zijn aanwijzingen

zijn concreet en meestal voor

een individuele speler bedoeld. Die

lijkt ze in de hectiek meestal ook nog

te horen en begrijpen. Slechts af en

toe staat Willem even van de bank

op. Sportief is hij ook. Een aan de knie

geblesseerde tegenstander krijgt ijs

uit de verzorgingskoffer van Hercules.

“Als je last blijft houden, moet je even

terugkomen, hoor.”

Verder constateert hij dat het ingooien

vaak slecht is in het voetbal. Half grappend

suggereert hij verzorger Robbert

van Geelen of die met name de backs

daarin niet eens een krachttraining

kan geven.

Schoolvoorbeeld

Als de tweede helft begint, zegt een

bevriend supporter tegen Willem dat

het goed gaat. “Nou”, zegt die, “ik heb

wel eens een betere wedstrijd gezien.”

Hij hoopt op een snelle goal, zodat hij

ook snel de drie andere wisselspelers

kan brengen om de nodige ervaring

op te doen. Bij de A’tjes mogen er nog

vijf spelers worden gewisseld. Maar

wat Willem kennelijk al een beetje

vreesde, het begin van de tweede

helft is het Herculesspel nog steeds

onrustig en na ongeveer tien minuten

weet Sportlust tegen te scoren. Toch

verliezen de Herculanen nu niet het

hoofd. Daar zijn ze volgens de trainer

meer ervaren in geworden. Ze blijven

de aanval zoeken. Met als gevolg dat

paradepaardje Nathan Bijl na een

mooie assist van Mounir el Jebli de

derde Herculesgoal weet te maken.

Een schoolvoorbeeld van hoe het

moet, volgens de trainer. De tegenstander

raakt daarna alleen maar

gefrustreerder en maakt veel overtredingen.

Uiteindelijk krijgt hun coach

de rode kaart. Die mag één meter ver-

derop achter het hek. Met drie nieuwe

invallers weet Hercules de wedstrijd

verder gecontroleerd uit te spelen.

De trainers houden met de spelers

nog even een korte nabespreking op

het veld. Omdat de teamleiders Mark

Maas en Robbert van Geelen verder

4 5


6

alles perfect regelen wat niet met de

training te maken heeft, hebben ze

direct gelegenheid om na te praten

over de A1. Het moge duidelijk zijn dat

de trainers hun meer dan enthousiaste

inbreng en die van assistent-scheidsrechter

Peter Klerks zeer waarderen.

Betere doorstroom

Sinds 2006 speelt de A1 (jongens die

in het begin van het seizoen 17 of 18

zijn) in de derde divisie van de KNVB.

Dat is voor een club als Hercules van

een behoorlijk niveau. Het eerste seizoen

kostte het de nodige moeite om

zich in de deze divisie te handhaven en

kon degradatie maar net voorkomen

worden. Maar daarna is het alleen

maar beter gegaan. Dit seizoen stond

het team na de eerste competitiehelft

op de zesde plaats in een poule van

twaalf. Met de winst op Sportlust is de

vijfde plek bereikt.

Volgens Willem en Jerry is deze pro-

Reinier gressie geen Schattoeval,

maar komt het

doordat Hercules het (jeugd)voetbal

Er serieus wordt heeft gespeeld opgepakt. op een Gechargeerd

vloer ter

grootte gezegd werd van een er voorheen volleybalveld ergens met een

rinkelende, trainer vandaan zo te geplukt, zien loodzware die verder basketbal.

dan maar Die zijn bal best lijkt wel moest lek doen. en hij Nu wordt

onderhands worden er onder gegooid leiding als een van voetbalbowlingbal,dieren maar Mark dan Maas met en een Mark dubbele de Horn cricketstuit

beleidsplannen - op een geschreven, ijshockeydoel overleg van

negen gevoerd, meter bijeenkomsten breed. Ondanks met team- de doodseleiders

stilte georganiseerd is de wedstrijd en bloedstollend

wat al niet

spannend meer. Gelukkig en onervaren is het niet toeschouwers

bij praten

moeten gebleven, regelmatig het levert tot ook stilte goed worden voetbal

gemaand. op.

Er zijn betere trainers aangetrokken

die met duidelijke doelstellingen en

goede trainingsmethodes aan het

werk zijn gegaan. Maar belangrijker

nog is dat de doorstroom vanuit de

jeugd veel beter is geworden. De jongens

uit de A1 komen vrijwel allemaal

uit de eigen opleiding en velen kennen

elkaar al sinds hun F’tjes-tijd. Voor

de A1 worden er geen jongens meer

van buiten gehaald. Bij de huidige

E- en F-teams zit volgens de trainers

ook voldoende talent. Wat dat betreft

Wanneer zien ze de je toekomst dit allemaal van de voor A1 je met ziet en

ook vertrouwen nog steeds tegemoet. allerlei belletjes Het is niet hoort

rinkelen, voor niets dan dat heb een je club geen als last PSV van graag

zwaar met Hercules tafelen wil en sporthallucinaties,

samenwerken en

maar speurt dan naar ben jong je beland talent. Het bij een gevaar wedis

strijdje dan natuurlijk Goalball! wel dat de besten bij

Hercules verdwijnen.

Op Vanuit een de koude A1 zijn herfstige er vier of avond vijf jongens komt

er in ieder een mailtje geval het van volgende de hoofdredacteur seizoen

van rijp voor de Herculaan het eerste binnen. zondagelftal, Hij wil dat waar

er Willem in het en Kerstnummer Jerry zelf in spelen. weer eens “Het

aandacht is wel grappig wordt dat besteed ik nu train aan met onze de

afdeling jongens die Goalball ik ook en coach”, vraagt zegt wie Willem. het

Hij vindt dat geen enkel probleem. Hij

is een trainer die graag tussen de jongens

in staat. Hij wil vertrouwen geven

en krijgen. Het liefst heeft hij dat de

jongens ook met kritiek of problemen

durven komen. Er zijn natuurlijk vaak

teleurstellingen omdat ze niet mogen

spelen of gewisseld worden. “Daar

moet je duidelijk in zijn, maar je moet

er ook begrip voor tonen. Ze begrijpen

ook wel dat ik er niet meer dan elf kan

opstellen.”

Leergierig

Wat zijn de sterke en zwakke kanten

van het team? Eerst maar de zwakke.

Volgens de trainers spelen de jongens

nog niet volwassen genoeg. Ze zijn

vaak nog te onrustig, kunnen het balletje

niet even rond spelen, en brengen

die wel eens te snel naar voren. Ze zouden

ook nog meer die crosspass moeten

geven en de tegenstander laten

lopen. Soms beginnen ze ook wat te

timide aan een wedstrijd, lijken ze nog

niet helemaal wakker. Naar verluidt,

schijnt dat een Herculeskwaal te zijn.

verhaal wil schrijven. Goalball, denk

Het ik, goalball, sterke punt nooit van de gehoord A1 is de en leergie- ook

righeid. nooit geweten De jongens dat goalball willen graag een sport beter

worden is. Nieuwsgierig en er hard als voor altijd werken. zeg ik onmid- Ook

technisch dellijk toe en me tactisch op dit onderwerp zijn de spelers te

begaafd. storten. Ik Ze vraag willen me maximaal af hoe het preste- is om

ren te sporten en het beste als je niks uit zichzelf. kan zien. Ze Is balen de

dan beleving als dat anders in hun dan eigen bij ziende ogen niet spor-

echt ters, zijn is gelukt, er ook zoals trucjes tegen en tactieken. Sportlust. Is

Desondanks het spannend hebben om te zien? ze - de Hoe inmiddels ambi-

wat tieus minder is de gemiddelde neutrale toeschouwer goalballer bij -

toch Hercules. een zeer aardige wedstrijd weten

voor te schotelen. Het zou mooi zijn

Oorlog als de A1 dat de komende jaren met

Op nieuwe internet spelers ontdek ook ik blijft dat doen. goalball is

bedacht voor blinde veteranen uit de

Improving your

performance

WWW.HOTITEM.NL

www.dentalunion.nl nieuwegein groningen den haag

Van Setten Kwadraat, Wilgenkade 23, 3992 LL Houten, Telefoon (030) 634 40 70

E-mail: info@vansettenkwadraat.nl, www.vansettenkwadraat.nl

HOOG VOLUME

KLEINE OPLAGE

DTP

MAILEN

PERSONALISEREN

DRUKKEN

PRINTEN

KOPIEREN

ZWARTWIT

KLEUR

WIJ MAKEN

OFFICIËLE PASFOTO’S

Uw geneesmiddel, onze zorg.

Tevens groot assortiment

homeopathie en antroposofie.

Biltstraat 100, 3572 BJ Utrecht

www.apotheekkoert.nl

e-mail: apotheekkoert@ezorg.nl

tel. 030-2718585 fax 030-2716324

BINNEN- EN BUITENSCHILDERWERK

GLAS I WANDAFWERKING

Utrecht 030 - 29 40 739

Harmelen 0348 - 44 69 60

Wijk bij Duurstede 0343 57 70 81

info@decaes.nl

www.decaes.nl

97


Sanne van Griensven

150 partijen op één dag

Utrecht badmintont er op

los op het Utregs toernooi

Het geluid van de shuttles klinkt onmiskenbaar

door de zaal van USV Hercules. Zo’n vijfentachtig

man zwoegt op zondag 1 maart op

de acht badmintonbanen die de vereniging

rijk is. Vandaag spelen leden van acht verschillende

badmintonclubs uit Utrecht zo’n

150 partijen.

Op het jaarlijkse Utregs toernooi enkelen,

mixen en dubbelen de jeugd en

de senioren de hele dag. Hoewel de

najaarscompetitie pas eind januari is

afgelopen en sommige spelers al weer

druk bezig zijn met de voorjaarscompetitie,

is deze periode vooral de tijd

van toernooien.

Het seizoen van de badmintontoernooien

loopt zo ongeveer van februari

tot en met mei. Grote toernooien,

jeugdtoernooien en clubkampioenschappen;

vaak worden ze in deze periode

gehouden. De huidige, vijfde editie

van het Utregs toernooi is dit jaar voor

het eerst bij USV Hercules.

Vóór het aflopen van de inschrijfdatum,

was het maximale aantal

inschrijving al bereikt. Eerder werd

het toernooi bij Iduna gehouden, in de

Galgenwaard. Hun hal heeft zestien

banen. Omdat USV Hercules maar acht

banen heeft, was het nog een hele

klus om een goed schema in elkaar

te draaien. Marijke Meijer, secretaris

van het Utregs toernooi, legt uit: “We

hebben natuurlijk veel minder banen,

dus we kunnen nooit zo veel partijen

kwijt als Iduna. Toen kwamen we op

het idee om op tijd te gaan spelen.

Je speelt dus op punten, en telt door.

De spelers spelen dus niet per se

twee of drie sets, maar één langere

set. Zo gaat het snel en blijven de

banen constant gevuld. Iedereen mag

zich ook maar voor twee van de drie

onderdelen inschrijven. Het toernooi

is alleen bedoeld voor mensen die bij

een badmintonvereniging in Utrecht

spelen, maar er was zelfs iemand uit

Antwerpen die aan het toernooi wilde

meedoen!”

Marjolein Berends en Suzanne

Heerschop, allebei lid van USV

Hercules, vinden het Utregs toernooi

geslaagd. Suzanne vindt het toernooi

“lachen”. Marjolein voegt daar aan toe:

“Echt wel! Leuke punten en we spelen

lekkere rally’s.”

Marjolein speelt vooral toernooien

omdat ze alleen competitie spelen

niet genoeg vindt. Suzanne speelt

geen competitie en vindt het daarom

juist leuk om af en toe een toernooi

te spelen. De puntentelling ervaren de

dames wel als een nadeel. Marjolein:

“Het werkt psychisch anders als je

opeens met 44-20 achterstaat. Dan

is het bijna niet meer in te halen.”

Suzanne is het daarmee eens. “Als ik

de eerste set niet win, dan krijg ik een

extra drive om die tweede set extra

hard mijn best te doen. Dat heeft hier

geen zin, want er is maar één set.”

Als Suzanne kleine salamiworstjes van

een grote supermarktketen tevoorschijn

haalt, schiet een aantal badmintonners

in de lach. Clubgenoot Ricardo

van der Hoeven grapt: “Heb je ook

een barbecue bij je?” Laatstgenoemde

is trouwens houder van het puntenrecord

op deze dag. In de categorie

Senioren 2 shuttlede Ricardo een

tegenstander met 100-23 van de baan.

Even later hilariteit alom: “We hebben

een nieuwe tactiek. Je eet gewoon veel

van deze worstjes, dan durft niemand

aan het net te komen vanwege de

lucht. Handig!”

Birgit Leerling, sinds november 2005

lid bij USV Hercules, heeft ook het idee

dat de tijd een extra druk geeft. Wel

vindt ze het toernooi gezelliger dan

bij Iduna. “Ik vind het intiemer dan bij

Iduna, daar is de zaal zo groot. Mijn

binnenkomst was wel wat rommelig,

omdat de inschrijftafel al verdwenen

was. Mijn laatste partij tot nu toe

was zwaar. En die tijd geeft druk! Er

is een extra spanning door de toeter.”

Uiteindelijk, na een halve finale in

een loodzware driesetter (die wel met

normale telling wordt gespeeld) en

een finale er achteraan, mag Birgit

de eerste prijs voor de vrouwenenkel

Senioren 1 in ontvangst nemen. En dat

uit de handen van Rune Massing, sinds

september trainer van USV Hercules.

De toernooisponsor is badmintonplanet.nl.

Deze sponsor verkoopt ook

rackets, shirts, shuttles en kleding.

Marion Jansen, Herculaan, komt om

negen uur al met een nieuw gekocht

racket de baan op lopen. “Tja, bij het

inspelen raakte ik het racket van een

clubgenoot aan. Kapot. En dan moet je

wel een nieuwe kopen! ’t Is maar mazzel

dat ik genoeg contant geld bij me

had. Wel een prima racket trouwens.”

Veel spelers klaagden dat ze last hadden

van de lampen die aan waren,

omdat de sponsor dat wenste. “Ik zag

de shuttle soms niet, dat heeft me wel

wat punten gekost” aldus een terecht

mopperende Iduna-speelster.

Ook de jeugd is goed vertegenwoordigd

op het toernooi. Kleine leden,

met grote toekomstmogelijkheden,

spelen alsof hun leven er vanaf hangt.

Een tienjarig meisje staat vrolijk alle

partijen op de baan te spelen. Samen

met Stijn Kortenhof speelt Marloes

Coolen van USV Hercules de mix. In de

enkel huppelt ze ook van de ene naar

de andere kant van het veld. “Ik speel

nu een half jaar en dit is mijn eerste

toernooi. Het is wel zwaar. Vanmorgen

om half negen moesten we er zijn. Om

half tien hadden we nog een wedstrijd

en daarna was mijn volgende wedstrijd

pas om vijf over vier. Toen ben

ik maar even naar huis gegaan. Ik ben

nu ook wel heel moe. Ik vond het wel

heel leuk. De meeste mensen waren

wel beter. Maar ja, die zitten er ook al

langer op.” Marloes heeft vast lekker

geslapen, na zo’n drukke en sportieve

dag!

Om half acht worden de laatste prijzen

uitgereikt en vertrekt iedereen

naar huis. De wisselbeker gaat dit jaar

naar DVS- Koto Misi. Deze club was

met veel leden vertegenwoordigd

en won vele prijzen. Juichend neemt

1e-klassedame Tilja Ansems namens

DVS de beker in ontvangst. Dat doet

ze graag, omdat ze daarmee ook drie

zoenen van Rune ontvangt. Marion

Jansen, verliezend finalist in de dames

enkel Senioren 1, verzucht twee dagen

later dat “die spierpijn vandaag nog

erger is dan gisteren…” En zo hoort het

ook!

8 9


Samen sterker!

Communicatie die contacten legt, een site die hanteerbaar

en effectief is én blijft, perfect en betaalbaar drukwerk. Dat

vraagt om veelzijdige specialisten. Praktisch en creatief. Met

ervaring en marktkennis. Individuele capaciteiten in een

hecht team. Voorzien, volledig in visuele communicatie.

Particulier kwaliteitsonderwijs in

Utrecht, Den Haag en Amsterdam

andere opzet;

grotere tekst

Nestwarmte en structuur

U zoekt een school waar betrokkenheid en individuele

hulp worden geboden, zodat het zelfvertrouwen van

uw kind wordt versterkt. Kleine klassen (gemiddeld

8 kinderen per klas), huiswerkdiscipline en een vleugje

humor doen de rest.

Doelgerichtheid en uw kind

Waar voorheen doelloos gescharrel was, ontstaat een

stevige, actieve werkhouding. Vrolijkheid keert terug.

De toekomst wordt weer bespreekbaar.

‘Twee jaar in één’ Vmbo-t,

Havo, Vwo en slagen!

Stebo is een topinstituut, waar men het beste in uw kind

naar boven brengt. Onze examenresultaten behoren tot

de beste in het particulier onderwijs

Stebo Utrecht

t (030) 231 54 60

T 030 63 55 950

www.voorzien.nl

Stebo Den Haag

t (070) 314 28 88

Onze opleidingen

– ‘Twee jaar in één’ voor Vmbo-t,

Havo en Vwo

– Tweejarig Havo en Vwo

– Topklas®: toptalent gáát voor

de acht gemiddeld en

vrije plaatsing voor

geneeskunde

– Junior College vanaf de

brugklas

Aan kleinschalig particulier onderwijs

zijn hoge kosten verbonden. Een eerste

kennismaking kost uiteraard niets en

blijkt vaak inspirerend te werken.

Stebo Amsterdam

t (020) 573 60 20

Kijk voor meer informatie op onze website: www.stebo.nl

VERGADERCENTRUM

VREDENBURG 19

● In het centrum van Utrecht op 3

minuten loopafstand van Utrecht C.S.,

diverse parkeergarages in de naaste

omgeving, 25 praktische en eigentijdse

zalen.

● Toegankelijk voor invaliden.

● PERSOONLIJKE BENADERING

STAAT VOOROP.

Vredenburg 19

3511 BB Utrecht

Telefoon 030 2310068

Fax 030 2313234

E-mail: info@vredenburg19.nl

www.vergadercentrumvredenburg.nl

Ad A5_liggend nw FC.indd 1 26-03-2007 19:28:56

Rij

Nefkens

Nefkens Utrecht

www.rijnefkens.nl

Atoomweg 79

3542 AA Utrecht

Tel. (030) 241 42 43

Het dak eraf!

info@nefkens-utrecht.nl

St. Laurensdreef 26

3565 AK Utrecht

Tel. (030) 263 14 60

Natuurlijk

Mitland beschikt over een modern bowlingcentrum

met 9 bowlingbanen. Het Music Thrill Vision

system zorgt voor een swingende combinatie van

beeld en geluid. Er zijn arrangementen mogelijk

met steengrill of een à la carte diner in het restaurant

aan het water van fort de Bilt. ’s Zomers kan

er ook gegeten worden op de prachtige terrassen.

Voor een drankje of een eenvoudige maaltijd kan

men terecht in onze brasserie. Door de gunstige

Elzenkade 2

3992 AC Houten

Tel. (030) 634 56 50

Stationsweg 57

3981 AB Bunnik

Tel. (030) 656 15 83

ligging van Mitland dichtbij de A27 en draadloos

internet in het hele gebouw, is de brasserie de

geschikte plek om onderweg zakelijk af te spreken.

Voor meer informatie over Mitland of reserveringen,

bel 030-2715824 of bekijk onze website:

www.mitland.nl

Mitland hotel/bowling/restaurant,

Ariënslaan 1, 3573 PT Utrecht

Ambachtsweg 6

3433 PR Nieuwegein

Tel. (030) 606 38 34


12

Nils de Kruijff

Jan Jansen:

het drijfanker

van Hercules

We hebben het over Jan Jansen.

De man die optreedt als adviseur van

het hoofdbestuur, actief is in de commisies

beleidsplan Hercules komende

5 jaar, het vrijwilligersbeleid en de

bouwcommissie. Jan zat van 2001 tot

2004 in het Hoofd Bestuur (algemene

zaken). Daarnaast was hij vele jaren

elftalleider en is hij vast bezoeker van

de wedstrijden van zondag 1.

Ingewijden adviseerden ons om Jansen

Een stille kracht die veel doet voor Hercules.

Iemand die zijn oor te luister legt bij anderen.

Graag wil horen wat er leeft. Niet dat hij

kleurloos is, of geen menig heeft. Zeker niet.

Deze slimme en sympathieke man heeft wel

degelijk een opinie. Maar hij hoeft die niet

zo nodig te ventileren. Hij houdt de partijen

liever bij elkaar en tussen de regels klinkt zijn

mening dan ook wel door.

te interviewen voor de Herculaan.

Omdat hij visie heeft en wel eens de

opvolger kan zijn van de huidige

voorzitter Boudewijn van der Pols.

Typerend voor Jan Jansen is zijn voorstel

om het interview te laten plaatsvinden

in een behoorlijk restaurant.

Jansen nodigt verslaggever èn fotograaf

uit voor een diner in De Rechtbank.

Het wordt een onvergetelijke

avond, maar waar we vooraf een

beetje bang voor waren gebeurt.

Jansen onthoudt zich van ferme uitspraken.

Ook als hij langdurig uit de

tent wordt gelokt. De eerste teleurstelling

krijgen we te verwerken tijdens

het uitstekende voorgerecht,

gebakken coquilles met pompoenpuree,

granny smith en granaatappel,

met een goed glas witte wijn. ,,Ik de

nieuwe voorzitter? Welnee. Die ambitie

heb ik niet. Dat moeten jongere

mensen zijn.’’ In razend tempo somt

Jansen vervolgens van een A4-tje op

wat er allemaal staat bij Hercules. Van

het vrijwilligersbeleid tot de toekomst

van ons complex. Verhuizing naar de

overkant van de A27 komt ter sprake

en nog wat interessante nieuwsitems,

maar met groot gemak elimineert

Jansen deze uitspraken met de gevleugelde

opmerking: ,,maar dat zijn

allemaal maar theorieen.’’

Wie is eigenlijk deze vrolijke man met

zijn aanstekelijke glimlach? Jan Jansen

wordt 66 jaar geleden geboren als

zoon van een PTT-beambte en een

werkster. Zijn jeugd brengt hij door in

de Frederikastraat in Wittevrouwen.

Voetballen doet Jansen bij Stichtse

Boys. Een volksclub voor jongens van

de gestampte pot. Hij is geen begenadigd

voetballer. Verder dan het 4e

elftsl schopt hij het niet. Zijn krachten

liggen meer op het bestuurlijk vlak en

in de kantine. Jansen gaat na de Handelsdagschool

aan de slag bij graanhandel

Klomp in de Obrechtsstraat als

administratieve kracht. Als het bedrijf

wordt verkocht aan de Zwitserse

holdingsmij. DKSH wordt Jansen

benoemd tot directeur. In 1983 wordt

Jansen algemeen ditrecteur van het

bedrijf Holland Diervoeders dat dan

op Lage Weide zit. Een branche waar

Jansen zich thuisvoelt. Onder Jansen’s

leiding worden bekende merken op de

markt gezet zoals Whiskas, Pedigree

en Eukanuba.

De familie Jansen is inmiddels verhuisd

naar Tuindorp. Hij besluit zijn

zonen Roy en Ernie lid te maken van

Hercules. Via een brief van aanbeveling

van Dick van Rossum (Marga is een

nicht van Jan) worden de Jansentjes lid

van Hercules. Jan ontdekt dat zijn

vooroordelen over Hercules niet terecht

zijn. ,,Ik verwachtte veel kakkers aan te

treffen, maar dat viel reuze mee.’’ Jan

is actief als jeugdleider en wordt in

1984 zelf lid. In 2001 treedt hij toe tot

het Hoofd Bestuur met de portefeille

Algemene Zaken. Hij is dan net in

VUT gegaan en denkt zijn handen

vrij te hebben voor zijn bestuurswerk

bij Hercules. Maar in 2004 vraagt

zijn oude werkgever hem terug om

directeur te worden van de vestiging

in Dordrecht. Jan vindt het nog leuk en

voelt het als zijn plicht het bedrijf te

helpen. Hij gaat gewoon weer vier jaar

aan de slag, maar moet daarom wel

uit het hoofdbestuur stappen, maar

Jan blijft actief in commissies.

In 2008 gaat Jansen met pensioen.

Tot zover in vogelvlucht Jans actieve

leven. We zijn aangeland bij het

hoofdgerecht. Jan van der Galie heeft

inmiddels een uitstekende wijn bestelt:

een Montecillo Rioja, Spanje 2004,

oftewel een fonkeldende robijn rode

wijn met een fruitige kruidige smaak

en een zachte afdronk.

Ook de Lamsrumps staan inmiddels

op tafel. Tijd om Jan eens uit de tent te

lokken over de in onze ogen mislukte

verbouwing van ons paviljoen. We

confronteren Jan Jansen, die nauw

betrokken was bij dit project, met de

smakeloze inrichting, de foeilelijke

tafels en het nog steeds rommelige

karakter van ons complex. Even veert

Jan op. ,,Ik weet dat jij er zo over denkt.

De een wil er een bruine kroeg van

maken, de andere houdt meer van de

Ikeastijl. Laten we niet vergeten dat die

meubels ons niets gekost hebben en

dat de verbouwing van het paviljoen

maar een marginaal deel uitmaakte

van de totale renovatiekosten. Het

meeste is gegaan naar de kleedkamers.

Die waren zeer noodzakelijk.’’

We leggen Jan voor dat goedwillende

mensen zonder verstand van zaken

te veel hun stempel op het geheel

mochten drukken. Jan hoort het aan,

denkt na en zegt dan dat het bestuur

nu eenmaal financieel een conserva-

tief beleid volgt. Dus niet alles is mogelijk.

We hebben het over de vernielingen

op het complex die Jan aan het hart

gaan, over de invulling van het

Veemarktterrein. Jan eet tussendoor

in een recordtempo een kaasplankje

leeg, bestelt nog een fles. Kortom: het

wordt steeds gezelliger.

Een dag later besluiten we Jan nog

maar eens terug te bellen met de

prangende vraag: welke richting moeten

we op met Hercules?

Het antwoord van Jan Jansen volgt

snel. ,,Ik vind dat Hercules in het

algemeen moet stabiliseren en dat

het accent moet komen te liggen op

kwaliteit in de breedste zin.’’

We weten steeds meer van Jan, maar

welke kant dit verhaal op moet, blijft

nog een raadsel. Gelukkig brengt

voorzitter Boudwijn van der Pols een

paar dagen later redding. Aan de bar

bij Hercules volgt een krachtige typering

van de persoon Jan Jansen.

Boudewijn omschrijft Jan als het drijfanker

van de vereniging. Als de storm

is opgetrokken dan zorgt hij dat iedereen

weer naar elkaar toe drijft. Jan is

een luisteraar. Een man die achter de

schermen enorm veel werk verricht,

maar tot de prettige categorie behoort

daar niet mee te koop te lopen. Jan

is de smeerolie van het bestuur. Een

man met een visie. Een visie die hij

niemand opdringt.

Mooi woorden voor een mooie man.

13


Reinier Schat

Je land - Uruguay - wint al zolang als

je je kunt herinneren alle belangrijke

voetbalkampioenschappen die er zijn:

twee keer achter elkaar goud op de

Olympische Spelen(1924, 1928). En dan

is er nu het allereerste wereldkampioenschap

voetbal, nog wel in je eigen

stad. Niet dat je geld hebt om een

wedstrijd in het grote stadion te bekijken,

maar alles en iedereen om je heen

is ineens gek op voetbal. Jij wilt zelf

ook maar één ding: zo snel mogelijk

met de bal aan de voet het veld op en

je maten dollen. Je gaat op zoek naar

een veldje en een bal, maar dat valt

niet mee: alle open stukken in de wijk

die een beetje vlak zijn, staan helaas

onder water en in de gymzaal van het

parochiehuis mag je alleen maar basketballen.

Wat je als jochie van tien natuurlijk

niet weet, is dat op datzelfde moment

duizenden jongentjes met hetzelfde

vraagstuk zitten en dat ze daar bijvoorbeeld

in Sao Paulo en Rio de Janeiro

Futsal

Echte mannen

doen het met

een vijfje

Stel je voor: Montevideo, voorjaar 1930,

het regent pijpenstelen. Je bent een

straatjochie van een jaar of tien en je

woont in deze subtropische wereldstad.

al een oplossing hebben bedacht. Ze

spelen daar gewoon voetbal op die

basketbalveldjes en ze gebruiken daarbij

de muren om het spel een ongelofelijke

snelheid te geven.

Wat je ook niet weet is dat er in de

stad een Argentijnse sportleraar

woont die zich afvraagt hoe hij de snel

gestegen populariteit van het voetbal

kan gebruiken om meer jongeren naar

zijn YMCA te krijgen. Van Braziliaanse

collega’s hoort hij dat op de pleintjes

in de grote steden basketbal wordt

verdrongen door voetbal en dat ze in

de regentijd in de gymzaal spelen. De

Argentijn heeft zijn eurekamoment en

verzint een totaal nieuwe sport, die

zowel binnen als buiten kan worden

gespeeld: zaalvoetbal. Hij speelt leentjebuur

bij allerlei andere sporten: de

afmeting van het doel komt van het

handbal; het aantal spelers, het doorwisselen

en de wedstrijdduur van het

basketbal; de viersecondenregel voor

de keeper van het waterpolo. Binnen

drie jaar ligt er een reglement voor een

sport die vandaag de dag over de hele

wereld door 25 miljoen mensen wordt

gespeeld. Een groot succes, kan je dus

zeggen. Al vraag ik me als ouderwetse

grasvoetballer nog steeds af waarom.

Mijn scepsis tegen zaalvoetbal begint

bij de verschillende bizarre namen die

deze sport in de loop van de tijd kreeg:

Zaalvoetbal, Vijf tegen Vijf, Minisoccer,

Football de Salon, Futebol de Salao; ze

roepen allemaal vreemde associaties

op. Het woord Futsal® doet je denken

aan een smeerseltje tegen zwemmerseczeem.

Toch zijn er mensen die

beweren dat zaalvoetbal het summum

van spelbeleving is. Dat er geen sport

is waar je als speler zo veel balcontact

hebt als bij Futsal®.

Sinds veertig jaar (!) wordt ook bij

Hercules gefutsalt® en, zoals de voorzitter

van deze afdeling trots weet

te melden: Hercules is de grootste

zaalvoetbalclub van Nederland, de

grootste van Europa en misschien

zelfs de grootste van de hele wereld.

Daar klinkt een tevredenheid uit, daar

kon Louis van Gaal zelfs in zijn toptijd

niet tegenop. Reden om eens te kijken

wat dat nou helemaal voorstelt, dat

topsportklimaat in het zaalvoetbal bij

Hercules en te onderzoeken waarom ik

er nog steeds geen bal aan vind.

Het toeval wil dat ik bij Hercules een

achterkleinzoon tegenkom van dat

jochie uit Montevideo. In Utrecht geboren

uit ouders die ooit -zoals velen

om redenen die niets met zaalvoetbal

te maken hebben- uit hun land naar

Nederland vluchtten. “Hercules mag

dan wel de grootste zaalvoetbalclub

zijn, maar eigenlijk merk je daar weinig

van” valt hij met de deur in huis

“We draaien niet mee aan de top van

Nederland en leveren ook geen internationals.

Maar dat kan mij niks schelen.

Ik speel voor de lol, met mijn jaarclubmaatjes.

We hebben die club ook

niet zo nodig. En de zogenaamde

thuiswedstrijden zijn in Utrecht een

lachertje, die spelen we soms in

Nieuwegein, of waar de KNVB dat

maar wil. Dat geeft ook weinig binding

aan de club. ”

Daar zal Albert van Kalsbeek, de voor-

zitter van het Futsal® bij Hercules,

niet zo blij mee zijn, hij organiseert

zich -samen met zijn mensen- achter

de (computer-)schermen een slag in

de ronde om het allemaal gladjes te

laten verlopen. Stel je voor wat het

allemaal met zich meebrengt, voorzitter

zijn van de grootste club van de

wereld, zo’n vijftig teams die allemaal

verspreid over zaaltjes in heel de regioiedere

week competitiewestrijden

moeten spelen. En dan zegt zo’n spelertje

dat-ie daar niks mee te maken

heeft. Je leest daar veel te weinig over

in de Herculaan, jammer eigenlijk.

Onze zegsman -die niet met zijn naam

in de publiciteit wil komen- heeft ooit

wel veldvoetbal gespeeld, maar kwam

door zijn geringe postuur weinig uit

de verf. “Ik speelde bij Sporting, toch

al niet zo’n fijne club en het voetbal

leek af en toe teveel op rugby en dan

ben ik kansloos. Ik ben een technisch

ventje, meer een type voor pleintjesvoetbal,

een pibe, net als die ouwe in

Montevideo.”

Geen lichamelijk contact, alles op

techniek en snelheid, geconcentreerd

samenspel op de vierkante meter;

zaalvoetbal wordt wel omschreven als

een ultra-technische, soms claustrofobische

afsplitsing van veldvoetbal.

Misschien juist daarom is het nooit

mijn favoriete sport geworden; ik mis

het gras en de ruimte van het veld.

Om dan nog maar te zwijgen over die

rare plofbal, dat slappe viertje. ‘Voor

de stuit raken’ krijgt hier een hele

nieuwe betekenis, na de stuit is er

namelijk niks meer te beleven. Dan

ligt de bal als een dood vogeltje op de

grond en kan hij alleen nog maar tot

leven geaaid worden; zo met een slap

arrogant pootje de bal naar achteren

halen, als een ballerina met een rotte

bloemkool aan de voet. “Wat een

onzin” zegt onze virtuoze dwergvoetballer,

“Lekker veel aan de bal zijn, dat

is toch wat iedereen wil. En veel scoren

natuurlijk. Ook voor kleine kinderen is

dat veel leuker dan met kluitjesvoetbal

in een weiland. Ze leren beter een bal

veroveren op techniek en ze zijn ook

heel vaak aan de bal, dat motiveert

enorm. Door vaak op het doel te schieten

leren ze ook beter mikken met hun

eindschot. Bovendien is het minder

koud dan in de winter op het veld spelen.”

Ik herinner mij ineens mijn eerste

zaalvoetbalwedstrijd. Met De Rooie

Lijn , ergens in een sporthal in De Bilt.

Zelden heb ik meer gesnakt naar de

frisse lucht van een miezerige novemberwedstrijd

in de regen, dan op die

snikhete dinsdagmiddag. Vrijwillig

zoveel zweten, dat doe je alleen maar

in de sauna. En wat dat ontbreken van

lichamelijk contact betreft: de enige

manier om je tegenstander te raken is

de bal hard tegen hem aan te schieten.

In de buurt van de zijlijn kan je dat,

mits slim uitgevoerd, naast een brakke

tegenstander ook nog steeds behoud

van balbezit opleveren. Maar het spel

verrassend opendraaien met een bal

over de hele is op een veldje van krap

tien meter breed natuurlijk een gotspe.

“Jij bent zeker nog uit een tijd van eindeloos

de bal rondspelen en die dan

ineens blind naar voren peren. Mijn

generatie wil dat alles snel gaat, ook in

het voetbal. Veel kicks in een korte tijd.

Het moet allemaal niet te lang duren,

als het maar mooi is. Liever een vette

panna dan een lelijke goal.” Aldus de

zaalvoetballer. Ik denk onwillekeurig

aan Tsjeu LaLing en hoe irritant dat

gepingel af en toe was. “Bovendien

leer je er lekker snel door anticiperen

en reageren. Dat heeft ook voordelen

als training voor veldvoetballers, ik ken

er wel een paar bij hercules die dat

kunnen gebruiken.“

Ik werp tegen dat van het hele Nederlands

Zaalvoetbalteam dat in 1989

zo verrassend tweede werd op het

allereerste WK Futsal® er geen enkele

speler enige indruk maakte op het

veld. Dat zaalvoetbal is veel te veel

losgezongen van zijn oorsprong. Het

zijn twee totaal verschillende werelden.

Geen lichamelijk contact, en we

komen nota bene van het rugby van-

daan. Geen contact, belachelijk.”

Mijn dappere Uruguayaantje kijkt

me verbijsterd aan: zoveel volslagen

onbenul in zo’n gedistingeerd uiterlijk,

dat had hij bij Hercules nog niet meegemaakt.

Hij loop naar de bar om nog

een rondje te halen. Over zijn schouder

roept hij: “Hombre, je weet niet

waar je het over hebt. Waar denk je

dat Ronaldinho zijn techniek vandaan

heeft?”

14 15


16

Vlucht TK1951 van Turkish Airlines tussen

Istanbul en Amsterdam eindigde woensdagochtend

25 maart om een minuut voor half

elf in omgeploegd akkerland. Dertienhonderd

meter verderop, aan de andere kant van de

snelweg A9, lag de bestemming.

Waarschijnlijk voorkwam de kleiige poldergrond

een nog groter drama. Vonken bleven

uit, het toestel vloog niet in brand maar brak

in drie stukken. Onmiddellijk na de crash

stonden overlevenden in het akkerland.

Menigeen belde mobiel: “Hallo, we zijn net

neergestort maar ik mankeer niets”.

Ik heb veel mazzel gehad

Een van de overlevenden is Harry

Witzel. Harry is een oer-Herculaan,

bekend als oud-voetballer, (jeugd)

scheidsrechter en cricketlid. Hij was

met zijn Turkse vrouw, Gülcan, op weg

naar huis na familiebezoek. Zij zaten

drie stoelen verwijderd van een van

de breuken. Een paar stoelen verderop

en Harry had het niet overleefd. Harry

kwam nagenoeg ongedeerd uit het

toestel. Zijn vriendin brak haar sleutelbeen,

schouderblad en enige ribben.

Het relaas van een overlevende.

Gekraak, een harde klap en

toen niets meer …

Harry had de avond ervoor met Gülcan

een beetje lopen dollen over hun

vlucht, de TK1951. Dat is Harry’s

geboortejaar 1951. Dat moest haast

geluk brengen. Maar het ging mis.

Wanneer kreeg hij als doorgewinterde

reiziger op deze vlucht in de gaten dat

het verkeerd ging ? “Ik zat een beetje

te doezelen”, vertelt Harry. “Opeens

werd ik opgeschrikt door een hevig

gekraak en een vreselijk klap. “Wat is

dit”, dacht ik eerst maar voor de rest

weet ik niets meer. Ik ben waarschijnlijk

10 of 15 minuten buitenwesten geweest”.

Harry en Gülcan werden door

een medepassagier of buitenstander

(dat weet hij niet meer) uit hun ‘slaap’

gehaald. De man hielp Gülcan uit haar

stoel. Harry liep versuft naar achteren

en kwam via de breuk bij de staart

het vliegtuig uit. Hulpverleners waren

direct ter plekke. Hij vertelde hen dat

hij weinig mankeerde, in Utrecht

woonde en naar een ziekenhuis in

Utrecht wilde. Harry verbaast zich nu

nog over de rustige sfeer waarin alles

plaatsvond. Nergens paniek alleen maar

vriendelijke behulpzame mensen.

Traumateam

Via de ‘boer met tractor’ werden Harry

en Gülcan naar een ambulance gebracht

en vervoert naar het UMC, waar

een traumateam klaarstond. Ook hier

een correcte, vriendelijke, rustige en

zeer alerte hulp. Harry werd een dag

ter observatie gehouden en Gülcan

drie dagen verpleegd.

Strontmazzel

Een vliegtuigongeluk overleven, dat

komt heel onwezenlijk over. Je denkt

dan snel aan paniek, chaos, gekrijs,

kermende gewonden, dood en verderf.

Maar daar bleek niets van. Alles

gebeurde in rust, vriendelijk en correct.

Kom je zo’n vliegtuig uit dan vermoed

je een wereld vol stank, verderf, zwervende

vliegtuigonderdelen, dolende

mensen. Maar toen Harry eenmaal

in de klei stond en zich worstelend in

een hesje had gehesen, nam hij zijn

mobiele telefoon en belde een vriendin.

Hij zou op haar hond passen en

meldde dat dat niet kon omdat hij was

neergestort met een vliegtuig! Harry,

een koele kikker … Het besef kwam

later. Later realiseerde hij dat hij heel

veel geluk heeft gehad. Toen hij in de

ambulance zat richting Utrecht, kwamen

de eerste telefoontjes binnen van

familie uit Turkije en Duitsland. Uit die

telefoontjes begreep Harry de paniek.

Op dat moment dacht hij: “Je hebt

strontmazzel gehad. Je leeft.”

Aandacht

Harry verbaast zich momenteel over

de vele aandacht die hij krijgt. De buitenwereld

begrijpt kennelijk beter wat

hij heeft doorgemaakt. Hij zegt daarover:

“Ik snap nog niet alles. Heb het

ongeluk nog geen plaats gegeven. Ik

GARAGE AUTOWEERD

HET VERTROUWDE ADRES VOOR UW AUTO

DAIHATSU CUORE

De zuinigste benzine-auto ter wereld

50% korting op

motorrijtuigenbelasting

zakelijk rijden

met slechts 14% bijtelling

LEVERBAAR VANAF 8.199,- INCL. BTW

slaap slecht en droom steeds dat ik

niet weet waar ik ben.” Hij en zijn

vrouw krijgen steun van “Slachtofferhulp”.

Hij heeft een drang zijn verhaal

kwijt te kunnen. Zijn stamkroeg, zijn

werk en Hercules zijn een vruchtbare

bodem daarvoor. Ofschoon hij alle

aandacht koestert, weet hij dat hij ook

rust behoeft. Rust om zijn ongeluk een

plek te geven.

Hercules

Door zijn belletje aan zijn vriendin

kwam de communicatie in Utrecht ook

opgang. Binnen enkele uren was op

Hercules bekend dat Harry ongeschonden

uit het vliegtuig was gekomen.

Hercules neemt een belangrijke plaats

in. “Ik heb er veel vrienden en kan er

mijn verhaal kwijt. Een bezoek aan

Hercules doet mij goed.”

AUTOWEERD BV: DAIHATSU-DEALER, GESPECIALISEERD IN FRANSE MERKEN

APK-ONDERHOUD-REPARATIES ALLE MERKEN

AUTOWEERD UTRECHT WEERDSINGEL OZ 42, TELEFOON 030-2717334 WWW.AUTOWEERD.NL

17


HAIRSTYLING & SKINCARE

Adelaarstraat 86 - 3514 CJ Utrecht - Tel. 030 2717159


Sedert 1935

JAC. BOSTELAAR V.O.F.

Steenweg 21-23 Utrecht

VOOR AL UW ENGELSE EN

AMERIKAANSE

LEVENSMIDDELEN

Tel. + Fax 030 - 2314186

De (ver)bouw van onze accomodatie is gerealiseerd door:

VAN OOYEN BOUW te Lichtenvoorde en

HENK JAGTENBERG B.V.

vormgevers en bouwbegeleiding te Zeist

Atria

MAKELAARDIJ

makelaardij in onroerende goederen bv

Maliebaan 51 - Postbus 14027 3508 SB Utrecht

Telefoon 030 234 04 34

www.atria.nl

Postbus 141,

7130 AC Lichtenvoorde

Albert Schweitzerstraat 21

Telefoon 0544-372576

Fax 0544-376095

E-mail: vanooyen@tref.nl

1e Hogeweg 16b, 3701 HK Zeist

Telefoon 030-6915993

Fax 030-6932844

Advertentie en sponsorzaken

Piet van Veen

telefoon 030 2202268

Mobiel 0651 450731

p.vanveen@casema.nl

HV

Wekelijks honderden euro’s

schade aan complex

Vandalisme

en vernielzucht:

maat is vol

Hercules heeft steeds meer te maken met

structurele en doelbewuste vernielingen aan

complex en paviljoen. Het is inmiddels zo erg

dat eindelijk het besef lijkt te ontstaan dat de

tijd van toekijken en schouders ophalen voorbij

is. Of toch niet?

Horen zinloze vernielingen nu eenmaal bij

een grote sportvereniging in een grote stad?

Of is het te zot voor woorden dat gewone

leden hiervoor opdraaien en wordt het tijd

om de boosdoeners keihard aan te pakken?

Uw reporter vroeg het aan de crème de la

crème van de Hercules Wie Is Wie lijst.

Een bloemlezing van de afgelopen

maanden: tweemaal poging tot brandstichting

op de tribune, de ruiten van

de tribune stukgegooid, 2 beveiligingslampen

gesloopt, een kastje van de

alarminstallatie gesloopt, herhaaldelijk

gaten geknipt in doelnetten, reservebanken

in de sloot gegooid, vrijwel

wekelijks douchekoppen verdwenen,

spiegels gesloopt, tegen deuren ge-

trapt, leidingen van de muur getrokken,

met de steel van trekkers voor

de douches de plafondtegels van de

nieuwe kleedkamers eruit gestoten

en flesjes en troep omhoog gegooid,

wc-rollen en maandverband in de wcpotten

gepropt zodat deze verstopt

raken, natte proppen wc-papier tegen

muren en plafond, sluitingen van deuren

gesloopt zodat deuren niet meer

op slot gedaan kunnen worden, een

ongehoorde bende achterlaten in het

materiaalhok en de kleedkamers en

kinderen die zich misdragen in het

paviljoen terwijl de ouders, leiders of

trainers apathisch toekijken.

Complexbeheerder Ben Romp, pachter

Emiel Smit en groundsman Co van

Basten worden er moedeloos van.

Emiel heeft er het meest mee te maken

en moet vaak in het weekend al

zaken ter plekke zo goed en zo kwaad

als het kan verhelpen. Na het weekend

constateren Ben en Co wekelijks weer

voor enkele honderden euro’s schade,

bij grote excessen meer. Ben wordt er

“echt doodziek van”: “Co repareert vreselijk

veel anders waren we nog veel

meer geld kwijt”.

Vandalisme wordt door geen enkele

verzekering vergoed, dus de Herculanen

draaien zelf voor de schade op.

Een snelle rekensom:

bij gemiddelde (herstel)kosten van

500 per week kom je uit op rond de

25.000 per jaar. Daar kun je best leuke

dingen mee doen als vereniging. Van

de contributie van de ongeveer 2000

leden gaat nu al 15 per lid op aan het

herstellen van vernielingen van enkele

tientallen raddraaiers.

Co van Basten: “Als we het zelf niet

kunnen repareren zorg ik voor inschakeling

van derden of bestellen van

materiaal. Al 10 of 11 jaar, en daarvoor

al voor de tennis. Toen ik stopte met

19


20

de zaak ben ik er vanwege mijn technische

kennis voor gevraagd. Mijn indruk

is dat het inderdaad erger wordt.

Ik ben er voor 9 uur, tot half één, maar

ik kan hier zo langzamerhand wel een

bed neer zetten. Af en toe vind ik het

best moeilijk, als je de vernielingen

ziet, vooral in de nieuwbouw. Mensen

hebben er geen weet van. “Herculanen

doen zoiets niet” wordt wel gezegd,

nou de vernielingen gaan ook na het

weekend door. Vooral door jeugdleden.

Direct royeren”.

De (on)mogelijkheid om de schuldigen

aan te pakken zorgt voor veel frustratie.

Dat geldt zowel voor buitenstaanders

als eigen leden.

Ben weer: “Het complex is openbaar

terrein. Die kinderen uit de wijk die

regelmatig op de tribune zitten komen

alleen maar om rotzooi te maken”. De

twee hoofdraddraaiers zijn bekend

maar de wijkpolitie kan - hoe welwillend

ook - alleen bij betrapping op

heterdaad iets doen. Dat eist ook de

KNVB bij klachten over bezoekende

teams, alleen fotodocumentatie is niet

genoeg.

De meeste vernielingen ontstaan echter

door Herculanen zelf, met name de

A/B/C-voetbaljeugd. Ook intern is het

probleem het kunnen achterhalen van

de schuldigen (teams en teamgenoten

ontkennen dat zij het waren, in de hectiek

van de vele wedstrijden is onduidelijk

wie in welke kleedkamer heeft

gezeten). Iedereen kijkt vooral naar

een ander (het hoofdbestuur, afdeling

veldvoetbal, de jeugdafdeling, de pachter,

de trainers en leiders, de ouders …)

en als er al gestraft wordt is dat ad hoc

en zonder breed draagvlak: opgelegde

boetes worden doodleuk niet betaald

en iemand die er eens iets van zegt

loopt grote kans dat hij door een ouder

of leider wordt aangesproken waar hij

zich mee bemoeit. Illustratief ook het

verhaal van de C1 die na herhaaldelijk

rotzooi maken en vernielen voor straf

een trainingsavond niet op het Hercules

complex mocht komen. Waarop de

leider doodleuk een oefenpotje bij een

andere vereniging regelde.

Veldvoetbalvoorzitter Werner van

Geelen nuanceert het probleem. “Er

gebeurt links en rechts wel eens wat,

maar dat moet je kwantificeren, afzetten

tegen de enkele duizenden mensen

elk weekend. Met zoveel mensen

en zoveel wedstrijden voorkom je niet

dat de kleedkamers er aan het eind

van de dag niet uitzien. Ik wil niet

bagatelliseren, maar veel is puberale

voetbalhumor. Het zijn altijd maar 1 of

2 jochies uit zo’n team”.

Uw reporter is meer van het Zero

Tolerance. Of er nou 10 of 1000 man

over de vloer komen, je gaat geen

spullen slopen en als je het wel doet

harde straffen. “Dat lost niets op” volgens

Van Geelen. “Meer controle, en

vriendelijk en zichtbaar toezicht, zoals

bij Zwaluwen Vooruit. Daar lopen stewards,

van allochtone afkomst, volgens

mij is zelfs gemeentesubsidie mogelijk,

en dat werkt prima”. En de rol van de

leiders en trainers? “Je bent al blij als je

een leider hebt die een formulier

invult. Het is een kwestie van opvoeden

door de ouders, mentaliteitsverandering,

direct lik op stuk, geen geouwehoer,

klaar. Volksstammen ouders

zitten schaapachtig koffie te drinken

terwijl hun kinderen zich misdragen in

het paviljoen”. Ook moet de accommodatie

beter schoon worden gehouden.

“Dat nodigt veel minder uit tot rotzooi

trappen. Als de pachter dat niet aan

kan dan maar de contributie omhoog

en door een schoonmaakbedrijf. Ik

kom soms op zondag en dan liggen

de kluiten modder nog in de gang en

in de hal”. “Incidenten” volgens Emiel

Smit, “Als dat nou rechtstreeks aan mij

gemeld wordt heb ik feedback en kan

ik de mensen er op aanspreken”.

Dat de

opvoedende

rol van leiders

en

trainers nog

nagenoeg

ontbreekt

wordt oudjeugdcoördinator,

nu hoofd

opleidingen

voetbal Mark de Horn aangerekend.

Ook hij vindt het bij Hercules -voor

een grote club in een grote stad- relatief

meevallen. “Maar het wordt wel

steeds erger. Al zijn we nog niet zo ver

als bij het Amsterdamse AFC, waar

dusdanig veel werd gestolen uit de

kleedkamers dat daar nu allemaal

beveiligingscamera’s hangen”. Mark

heeft heldere en concrete oplossingen:

Hercules heeft een prima naam en is

ondermeer door de samenwerking

met PSV zeer in trek. Met onze wachtlijsten

kunnen wij het ons veroorloven

om selectief te zijn aan de poort. Heldere

normen en waarden: dit verwachten

wij van u. Sancties zijn nu te licht

of moeilijk te verdedigen. Eenduidig

en consequent straffen (dat werkt ook

preventief). Door een verenigingsbrede

tuchtcommissie”.

Ook de woorden van algemeen voorzitter

Boudewijn van der Pols stemmen

hoopvol: “We zien excessen, en

we zien het escaleren. Tijd om er paal

en perk aan te stellen. Gedocumenteerd

melden, roosters wie welke

kleedkamer gebruikt, de leiders krijgen

de sleutel mee en inventariseren

de situatie vooraf en bij vertrek”. Als

bescheiden eerste aanzet houdt terreinknecht

Gert Lensen op zaterdag

een oogje in het zeil, met directe

resultaten. “De hele attitude van de

Herculaan moet verbeterd worden”

gaat Boudewijn verder, “Als Emiel er

wat van zegt moet hij steun krijgen,

geen grote bek. Volwassenen hebben

een voorbeeldfunctie, dus ook zij moeten

de kleedkamerdeur geen schop

geven na een rode kaart”

Voor breed draagvlak zal moeten worden

vastgesteld dat vandalisme een

probleem is dat we met de hele vereniging

krachtig aan willen pakken. Dat

kan op de komende voorjaarsvergadering.

Streven moet zijn het nieuwe

preventie- en sanctiebeleid in te voeren

aan de start van het nieuwe voetbalseizoen

(dus in augustus dit jaar).

Met een beetje prioriteitstelling moet

dat kunnen.

Aanstellen van een surveillancedienst

op ‘probleemtijden’, toezichthoudende

taak voor leiders en trainers en de

aanstelling van een accommodatiecoördinator

(of meerdere) die vastlegt

wie wanneer in welke kleedkamer zit,

strikt sleutelbeleid hanteert en met de

leider of aanvoerder voor aanvang en

na afloop de kleedkamer controleert

(en die van de tegenstander).

Huisregels en straffen dienen vooraf

duidelijk te zijn en op meerdere plekken

te worden opgehangen en aangekondigd.

Een onafhankelijke commissie

treedt op bij herhaalde misdraging

en excessen. Alle schade

wordt verhaald op de schuldigen. Via

groepsaansprakelijkheid kun je één lid

van de groep aanspreken, ook kan het

elftal als geheel worden veroordeeld.

Ook het informeren van ouders, het

aangifte doen bij de politie en het niet

terugdeinzen voor het uit de competitie

halen van een team of het royeren

van een lid zullen ongetwijfeld (preventief)

effect hebben.

Uw Herculaanverslaggever verheugt

zich op de Algemene Voorjaarsvergadering

van 27 april.

Hercules Futsal

wil hogerop

De Hercules futsalafdeling is de grootste

van Nederland, Europa en misschien wel

mondiaal.

De prestaties in de zaal vallen de laatste jaren echter bitter tegen. Daar zijn een

aantal redenen voor te benoemen zoals het nivelleren van het niveau, oplopende

leeftijden van spelers en een geringe binding tussen veldvoetbal en futsal.

Samen met het bestuur van de afdeling hebben dit jaar Jerry Wallenburg en

Mark Maas hun schouders er onder gezet om het eerste elftal nieuw leven in te

blazen met een smeltkroes van jeugd en senioren veldvoetballers. Zij spelen in

de tweede klasse, staan bovenaan en worden waarschijnlijk kampioen waardoor

ze promoveren naar de eerste klasse.

Naar de toekomst geredeneerd, wenst Hercules futsal het prestatie niveau op

te vijzelen. Men wil naar een situatie toe dat iedere speler op zijn eigen ambitie

niveau kan voetballen. Men streeft daarbij naar een betere binding tussen veldvoetbal

zowel van senioren als jeugd. Een goed georganiseerde en functionerende

opleiding en begeleiding moet een basis vormen om het Hercules futsal

in zijn totaliteit te liften. Met deze ideeën wil haar uitstraling naar de rest van

de vereniging vergroten. Door vooral de jeugd erbij te betrekken moet het clubgevoel

gestimuleerd te worden. Werd voorheen zaalvoetbal als een bedreiging

gezien voor veldvoetballers, nu moet het een aanvulling worden bij het opleiden

van betere voetballers.

De zaalvoetballers die nu een droommixture vormen in futsal 1, het vlaggeschip

van Hercules, zijn: Jerry Wallenburg (zondag1), Mike Flenter (aanvoerder), Achraf

Nejmi (A1 junioren), Bas Faasse, Jordi Beijer, Mitch Maas (A1 junioren), Fahd Rouas

(zondag1), Thommie van de Brink (zondag1), Maykel Tak, Khalid, Willem Romp

(zondag1), Michael Versteeg, Kevin Klerks (A1 junioren) en Mark Maas (teamcoach).

21


22

Opinie

We zijn te groot

Hercules is met ruim 1540 leden de

grootste voetbalvereniging van het

KNVB district West 1. Het stond niet

zo lang geleden in het AD Utrechts

Nieuwsblad en ook Voetbal International

meldde het. De meeste bestuurders

bij Hercules krijgen daar een heel

warm gevoel van. Ze zijn trots dat

onze vereniging zo groot is geworden

en praat je met deze mensen, of lees

je in De Herculaan wat ze te melden

hebben, dan hoor je steeds eenzelfde

geluid. Hercules moet alles in het

werk stellen om extra voetbalvelden

te krijgen, want anders kunnen we de

groei niet aan, de wachtlijsten van

onze jeugd niet wegwerken en de ambities

niet realiseren. Alles is daarom

gericht op nog meer groei.

Maar moeten we maar blijven groeien

ten koste van alles?

Oke: vergelijk je de situatie van onze

voetbalafdeling van nu met die van

pakweg vijftien jaar geleden, dan moet

je concluderen dat er inderdaad een

enorme sprong is gemaakt. De jeugdafdeling

lag op zijn gat en de hoogste

standaardelftallen van de senioren

acteerden op een laag niveau.

Inmiddels staat de jeugdafdeling als

een huis, hebben we een samenwerkingsverband

met PSV en speelt

zondag 1 al weer enkele jaren eerste

klasse. Knap werk van een aantal

hardwerkende bestuurders.

Maar nu de andere kant van het verhaal.

Wat heeft de groei ons nog meer

gebracht? De jeugdafdeling van

Hercules werd opeens opgezadeld met

een legioen gelukszoekertjes, gelokt

door het verbond met PSV, die onze

vereniging zien als een springplank

naar meer roem. Met alle excessen van

dien. Opstootjes bij jeugdwedstrijden,

scooters op het terras en grote monden

tegen andere leden.

We hebben de grootste jeugdafdeling

van de regio, maar de doorstroom van

jeugd naar het eerste stagneert al

weer enkele jaren. Alle input en schema’s

van PSV kunnen niet verhinderen

dat zondag 1 moet worden aangevuld

met jongens van buitenaf die het niveau

ook nauwelijks aankunnen. Je

kunt je afvragen waar je het dan allemaal

voor doet.

Door de groei moesten er extra kleedkamers

bij en is het aantal kunstgrasvelden

uitgebreid. Maar alle maatregelen

ten spijt, het is nooit genoeg,

want de wachtlijst groeit gestaag en

het is iedere zaterdag weer schipperen

met velden om iedereen aan bod te

laten komen.

Het probleem is zo nijpend dat het

traditionele veteranenelftal van

Hercules als sluitstuk wordt gezien van

het zaterdagvoetbal. Geen ruimte, dan

gooien we de veteranen eruit, want de

jeugd gaat voor. Toen de vete-

Helaas was Maarten

voor deze uitgave niet

in staat om een bijdrage

voor de OC te leveren.

ranen daarover onlangs aan de bel

trokken bij het voetbalbestuur, had

onze jeugdvoorzitter daar een simpele

oplossing voor. Ga lekker op zondag

spelen. Daarbij gemakshalve voorbijgaand

aan het feit dat het hier om

een competitie gaat die al decennia

lang op zaterdag wordt gespeeld door

hondstrouwe leden. Het zegt veel over

ons probleem. We zijn te snel gegroeid

en alles wat te snel gaat heeft nare

bijverschijnselen. Dan verliezen mensen

de realiteit uit het oog. Zo zijn er

ook Herculanen die hardop dromen

over annexatie van velden van de

buurman om zo de eigen ambities te

verwezenlijken. Gelukkig blijft het bij

dagdromen, maar het geeft wel aan

dat de reuzengroei sommigen naar

het hoofd is gestegen. Hercules heeft

groeistuipen die, als we niet oppassen,

doorslaan naar grootheidswaanzin.

Het wordt tijd dat we de stop een

paar jaar op de jeugdvoetbalafdeling

zetten. Zodat er weer een gezonde

aanwas en doorstroming komt.

Misschien zijn we dan over een tijdje

niet meer de grootste voetbalclub

van het district, maar dan is het op

zaterdag weer gezellig in plaats van te

druk en hoeven we ook niet meer te

dagdromen over uitbreiding. Gewoon

een paar jaar kwaliteit de prioriteit

geven boven kwantiteit. Daar worden

we echt niet slechter van.

Nils de Kruijff

Wilt u hier op reageren, stuur dan een

mail naar herculaan@hercules.nl

Sportfysiotherapeutisch spreekuur

bij Hercules

Iedere maandagavond vanaf 19.00 uur

Fysiotherapie bij Hercules

Olympische sporters helpen wij op weg!

Waarom zou u met minder

genoegen nemen?

Erkend faciliteit Utrecht Topsport en

Officieel supplier van het Olympisch Steunpunt Midden Nederland

Praktijkadres bij Hercules:

Voorveldselaan 2 3573 PV Utrecht

Telefoon: 030-2660662

info@triasfysiotherapie.nl


De Verhoeve

salarisprofessional

komt nooit

alleen.

Diploma

Zwolle Leusden

Utrecht

De Verhoeve interim professional ondersteunt het salarisproces bij

u op locatie. Ook kunt u er natuurlijk voor kiezen om alles van ‘A tot Z’

aan ons uit te besteden.

Benieuwd wie u dan over de vloer

krijgt? Bel (030) 750 88 22

Ben of ken je zelf een salarisprofessional m/v?

Maak dan eens kennis met Verhoeve via www.werkenbijverhoeve.com

Arnhem

More magazines by this user
Similar magazines