Tussentijds najaar 2011 - Stichting De Werkende Mens

dewerkendemensoss.nl

Tussentijds najaar 2011 - Stichting De Werkende Mens

tussentijds 2 /|2011 JAARGANG 17

18

De nachtelijke klap in

Macharen, die nog lang en

ver nadreunde…

jan ruijs

22 juni 1944. De dag was amper 1 uur oud toen ik

door een oorverdovend lawaai van gierende motoren

,gevolgd door een enorme dreun, uit mijn eerste

slaap wakker schrok. Ik besefte meteen dat er een

vliegtuig was neergestort. Gewoonlijk haastte ik me

direct naar zo’n plek om te kijken wat er gebeurde

maar de verduistering maakte alles aardedonker.

Bovendien was het te gevaarlijk om als zeven-

jarige bij het schaarse licht van een knijpkat in

de nachtelijke polder op onderzoek uit te gaan. Ik

besloot daarom de volgende dag af te wachten. Nog

ruim voor schooltijd ben ik samen met twee oudere

broers die kant opgegaan. We liepen richting “ De

Meer”, een gebied met weilanden, ter hoogte van de

Hertogenwetering (zie kaart).

In de oorlogsjaren was er nog geen asfalt in Macharen.

De straten in het dorp waren met grind bedekt en de

weggetjes naar de weilanden en akkers waren niet meer

dan karrensporen. Regionale wegen als: de “Dorpenweg”

en de “Noord-Zuid” (N 329), later aangelegd, lopen nu

slechts op enige tientallen meters van de plek waar dat

vliegtuig neerstorte. We liepen via zo’n karrenspoor in

de richting van de wetering, klommen halverwege over

een ijzeren hek en trokken vervolgens door de weilanden

verder. Duitse militairen, die een luchtwacht observatiepost

bemanden bij het oude Osse zwembad aan de

Macharenseweg, gebaarden om niet dichtbij te komen.

Vanaf een afstand zagen we de verspreide wrakstukken

liggen, door de enorme klap grotendeels tot schroot versnipperd.

Het enige herkenbare was een grote rubberen

band. We konden de nationaliteit - Duits? , Geallieerd?

– van dit vliegtuig niet vaststellen. Van die Duitse militairen

kregen we geen informatie, wat op zich vreemd

was, omdat Duitsers gewoonlijk snel met een bulletin

klaar stonden als ze een overwinning geboekt hadden.

Daardoor ben ik er vanuit gegaan dat het een Duits toestel

betrof. Na deze impressie, die overigens onbewust in

een jongensziel diep kan insnijden, gingen we gewoon op

tijd naar school, hadden ‘s avonds geen zware gesprekken

en gingen op het normale tijdstip naar bed. Het leven

ging door. Na enige tijd werd de gebeurtenis naar de

achtergrond verdrongen door een ander voorval.

Met zekerheid kan ik hier stellen dat oorlogsgebeurtenissen,

speciaal deze nachtelijke calamiteit, ertoe bijgedragen

hebben aan mijn interesse voor de geschiedenis van

de Tweede Wereldoorlog. Het onbekende vliegtuig liep

als een rode draad door mijn verdere leven. Regelmatig

heb ik later het verhaal aangehaald bij leeftijdsgenoten,

maar hun reactie bestond meestal uit een schouderophalen.

Onlangs kwam deze crash bij mijn oudere broers

ter sprake. Alras bleek dat onze herinneringen na al die

jaren tot in details op elkaar pasten. Deze bevestiging was

voor mij een reden temeer om eens te gaan speuren naar

dit “vergeten” vliegtuig dat haar geschiedenis zo lang

More magazines by this user
Similar magazines