we zijn geen machines - Schone Kleren

schonekleren.be

we zijn geen machines - Schone Kleren

6

mensenrechten en de elementaire waardigheid

van de arbeiders in de ontwikkelingslanden

hebben verhoogd, is van vitaal belang voor consumenten,

arbeiders en de internationale zakenwereld.

Indien hun hervormingen doelmatig en

duurzaam zijn, dan wordt het tijd dat mensenrechtenorganisaties

en activisten hun klemtonen

anders leggen en andere ondernemingen onder

druk zetten om hun voorbeeld te volgen. Indien

de arbeidsomstandigheden daarentegen weinig

verbeterd zijn, dan is de uitdaging voor de

mensenrechtengemeenschap om de druk op de

ondernemingen aan te houden om ze aan te

zetten tot echte hervormingen

METHODOLOGIE

Dit rapport is gebaseerd op eigen onderzoek dat

verricht is door middel van interviews en

groepsinterviews. Ze werden in juli en november

2001 en in januari 2002 afgenomen van in totaal

35 arbeiders uit 4 fabrieken die in West-Java

voor Nike en/of voor Adidas produceren.

In juli 2001 nam de auteur van 6 arbeiders die

toen tewerk gesteld waren in fabrieken die voor

Nike en/of Adidas produceren, diepte-interviews

af. Ze werden op band opgenomen en duurden

tussen de één en drie uur. Ook is een interview

afgenomen van een 7de arbeider die ontslagen

was uit een fabriek die voor beide ondernemingen

produceerde omdat hij betrokken was in een

vakbondsactie. De auteur heeft ook 5 groepsinterviews

van elk 2 uur gehouden met in totaal

28 arbeiders uit 4 fabrieken die voor Nike en/of

Adidas produceren. Het eerste vond plaats in juli

2001 en de 4 andere in januari 2002. Deze interviews

en groepsinterviews zijn afgenomen in het

kader van onderzoek voor een doctoraatsthesis,

gesuperviseerd door de School for Geosciences

van de Universiteit van Newcastle, Australië.

Om de interviews en groepsinterviews te organiseren

werkte de auteur samen met lokale nietgouvernementele

organisaties die contacten

hadden met de betrokken arbeiders. Om in het

belang van de arbeiders alles vertrouwelijk te

houden, werden de interviews en groepsinterviews

niet in de fabriek gehouden, maar op plaatsen

bepaald door de lokale contactgroep. Het

samenwerken met lokale niet-gouvernementele

organisaties die al een vertrouwensrelatie met

arbeiders hebben opgebouwd is een aanpak van

fabriekscontrole die voorgestaan wordt door,

onder andere, de Fair Labor Association, waar

Nike en Adidas lid van zijn.

Omdat de auteur niet voldoende Bahasa

Indonesia kent om interviews af te nemen, werden

tolken ingehuurd. Die tolken waren

onafhankelijk van de organisaties die de ontmoetingen

met de arbeiders organiseerden.

De foto’s die dit rapport illustreren, werden in

november 2001 genomen door Ashley Gilbertson.

Gilbertson is een beroepsfotograaf uit

Melbourne, Australië. De foto’s zijn van arbeiders

uit 4 sportschoenenfabrieken die voor Nike

en/of voor Adidas produceren. Twee van die fabrieken

waren niet vertegenwoordigd in de interviews

of groepsinterviews door de auteur.

Voordat hij de foto’s nam, interviewde Gilbertson

de betrokken arbeiders en de informatie die ze

gaven, is opgenomen in de onderschriften bij de

foto’s.

Het rapport bevat ook een gevalsstudie. Het is

de vertaling van een rapport voorbereid door

Julianto op basis van een interview dat hij afnam

met een Nike arbeidster in november 2001.

Julianto werkte bij een Nike onderaannemer tot

april 2000. Toen werd hij verplicht ontslag te

nemen wegens zijn betrokkenheid bij het organiseren

van een arbeidersdemonstratie voor

hoger loon. Hij werkt nu als arbeidsorganisator.

Zoals vele Indonesiërs heeft hij slechts één

naam.

BANG OM VRIJUIT

TE SPREKEN

Het is jammer genoeg zo dat Aziatische sportschoenenarbeiders

die zich tegenover onderzoekers

eerlijk uitspreken over de arbeidsomstandigheden

in hun fabrieken, grote risico’s

nemen.

Het Like Cutting Bamboo rapport (Connor 2000)

noteerde het geval van een Indonesische Nike

arbeider die een anonieme telefoon had gekregen

waarin z’n leven werd bedreigd indien hij

bleef spreken over de omstandigheden in zijn

fabriek.

Het geval van Mevr. Lap Nguyen, een Vietnamese

Nike arbeidster die het slachtoffer was

van intimidatie, gewelddaden en ontslag nadat zij

met Amerikaanse reporters had gesproken over

de omstandigheden in haar fabriek, is ook goed

gedocumenteerd (zie bijv. Connor 2001). Nike

heeft de herhaalde eis van mensenrechtengroepen

om toestemming te geven voor een

onafhankelijk onderzoek van Mevr. Laps geval,

genegeerd.

More magazines by this user
Similar magazines