Gezichten Opvangcrisis - Caritas International

caritas.int.be

Gezichten Opvangcrisis - Caritas International

Historiek van deze crisis

Het structurele langdurige tekort aan opvangplaatsen is te wijten aan een

samenspel van meerdere factoren.

Voor 2007 ontvingen asielzoekers enkel materiële hulp tijdens de eerste

fase van de asielprocedure, de ontvankelijkheidsfase 2 . De opvangwet,

in voege sinds juni 2007, bepaalt dat de materiële hulp wordt uitgebreid

voor de volledige duur van de asielprocedure. Dit veronderstelt dat er

meer opvangplaatsen noodzakelijk zijn.

In 2007 werd het recht om te werken voor asielzoekers afgeschaft. Pas in

2010 werd dit opnieuw toegekend aan sommige asielzoekers. Dit zorgde

ervoor dat asielzoekers minder autonomie hadden bij het zoeken van een

woning en het opbouwen van eigen middelen. De crisis op de woningmarkt

en een jarenlange verblijf in opvangcentra, op zich niet bevorderlijk

om een aantal zaken in eigen handen te nemen, waren bijkomende

factoren die het vertrek uit de opvangcentra trager lieten verlopen dan

voorzien.

Doordat de bezettingsgraad van het opvangnetwerk in 2007 gezakt was

tot 90% kon men een nieuwe doelgroep plaats bieden: families in illegaal

verblijf.

De criteria vooropgesteld in de regularisatieprocedure (15/09/2009-

15/12/2009) benadrukten het belang van een legaal verblijf om een aanvraag

te kunnen indienen. Dit kan het aantal asielaanvragen beïnvloed

hebben, gezien men tijdens de asielprocedure een verblijfsrecht heeft.

Meer asielaanvragen veronderstellen meer opvangplaatsen.

2 tot 2007 bestond de asielprocedure uit twee fasen. In de eerste onderzocht men

of verder onderzoek noodzakelijk was (ontvankelijkheidsfase). In de tweede fase

(onderzoek ten gronde) bekeek men ten gronde of de aangebrachte redenen van

die aard waren om bescherming toe te kennen. Met de hervorming van de asielprocedure

in 2007 werd de eerste fase afgeschaft en onderzoekt men meteen de

grond van de zaak.

Tot slot stellen we sinds 2007 op Europees niveau een stijging van het

aantal asielaanvragen vast. Deze stijging is te wijten aan conflictgebieden

zoals Irak en Afghanistan.

Al deze factoren zorgden ervoor dat al meer dan twee jaar asielzoekers

noch de opvang noch de begeleiding ontvangen waar ze als mens én

wettelijk recht op hebben.

In deze brochure geven we het woord aan de asielzoekers, begunstigden

van de opvang. Hun getuigenissen worden aangevuld met inzichten van

politiek verantwoordelijken, actoren uit de opvangsector of verantwoordelijken

van organisaties die door de opvangcrisis werden getroffen. Elk

van hen zocht, op zijn manier, de afgelopen jaren een antwoord op deze

crisis.

5

More magazines by this user
Similar magazines