Weekblad%20Cinema%20en%20Theater_1928_209_r.pdf

bibliotheek.eyefilm.nl

Weekblad%20Cinema%20en%20Theater_1928_209_r.pdf

Pond's Creams

verkrijgbaar ia alle goede zaken •

in potten van f \ en f 2 en in \

tuben van f 0.50 en f 0.80 \

jJüxttchJfteaxLtxf

Charme, ujordt schoonheid

en schoonheid blijft 1 dooi?

het dac/elijksch gehruikvan

fond s Vanishing & Co Id Cream

Verzorgt Uw

Veinï

«ps

Gratis monster

Pond's Extract Co. A 'dam zendt \

U tiuee monsters en Pond's !

brochure na inzending van 10 ct. j

Soudis

Vanishitiq&Cóld

Creams

^^^^^^^^^^^smmÊsmÊBsmmm

^k^trs^^i^i E:F^ ^-XUI^: :]e>:^

De Daitsche Jackie Coogan.

Uit het leven van een kellner.

Wat zegt u? Jackie Coogan

in Duitschland ? Neen, beste

menschen, die heeft al lang op-

gehouden de jonge Jackie te

zijn. Hij is misschien op het

oogenblik 16 jaar oud, vermoe-

delijk al lang student — in

Amerika Is men daar jong bij

— die reeds zijn eerste gröote

nederlagen op het gebied van

sport of op welk ander terrein

misschien heeft geleden en nu

met weemoed terugdenkt aan

de keizerlijke eerbiediging ge-

durende z'n kinderjaren. Maar

gebleven is het type van het

onschuldige, hulpelooze plaatje

opgedoken in den tijd, waarin

alleen -aandacht werd geschon-

ken aan het materieele. Wij

hebben met Jackie geweend,

we hebben met Jackie gelachen.

En ondertusschen is de tijd

nog materialistischer geworden.

Waarom ook niet ? We heb-

ben genoeg van de kinder-

ellende.

De duitsche filmindustrie

heeft op het oogenblik het

Jjidtenkansje over een knaap te

beschikken, -Hermin Lutz, dien

het toeval bedeeld heeft met

een opvallende gelijkenis met

den echten Jackie Coogan. En

natuurlijk zal hij in een kinder

rol van het Jackie-type op-

treden. Hermin Lutz is een

kleine kustenaar. Veelzijdig als

het leven, dat hij moet uitbeel-

den, zijn ook zijn gelaatsuit-

drukkingen. Geheel in overeen-

stemming met de werkelijkheid

kan dit kind van nature uitbeel-

den, wat er in zijn binnenste

omgaat. Door zijn mimisch spel

dwingt hij ons de hoogste be-

wondering af. De inhoud van

de film geeft het lijden van

onze kinderen weer als een ge-

volg van de verruwing der

zeden, door den oorlog, door

inflatie, enz. Maar wij zien ook

hoe trots alle kindermishande-

ling in dit type zich de ziel

van een kind ontwikkelt, dat

ten slotte nog tot een happy

end voert. Deze film oe-

schouwen wij als een Kerstge-

schenk van .de duitsche film-

industrie aan jong en oud.

Wij geven hierbij eenige

foto's uit deze film „Kinder-

tragedie" genaamd, en ieder zal

het opvallen hoe buitengewoon

groot de gelijkenis van Hermin

Lutz met Jackie Coogan js.

Behalve deze gevoelige kin-

derfilm van de duitsche in-

dustrie is er nog een nieuw

FILMA SUPEBFILMS

SYD CHAPLIN

IN

ZIJN WIJ AREN?

De kleine Hermin Lutz en de zieke grootmoeder'

film werk van de Meschrabprom-

Russ.^. onder regie van I. A.

Protosanow verschenen, waarin

een onderwerp wordt behan-

deld, dat velen ongetwijfeld be-

lang zal inboezemen.

leder vap ons heeft wel eens,

in een restaurant zittend, den

geheimen wensch gehad eens

eventjes te weten wat voor ge-

dachten er omgaan in de her-

sens van een kellner, wanneer

die op lakei-achtige wijze de

irasten bedient. Het rok-over-

O^ZtB t&m^

hemd is stijf en hard zonder

vouwen, maar misschien is hij

in z'n binnenste verscheurd,

verwoest. Zijn dagelijksch be-

roep verlangt echter een mas-

ker, een eeuwig-strak masker,

om ieder te waardeeren mensch,

lederen bandiet, die zich onder

z'n gasten mengt op de zelfde

hoffelijke wijze van dienst te zijn.

In die landen, waar de demo-

cratie traditie geworden is,

heeft zich ook in dit beroep

het zelfbewustzijn ontwikkeld

Hieronder bevinden zich weer twee nieuwe foto's van onzen

wedstrijd, dit is nu no. 7 en 8. Wij vragen u ons mede te

deelen, wie deze artisten zijn.

Doch wij verzoeken u deze opgave pas te doen, nadat alle

twaalf in het blad zijn verschenen,, dus na 't zesde nummer

Deze aflevering is no. 209, de vierde dus, en de zesde, waarin

no. 11 en 12 van de artisten worden opgenomen, is afl. 211.

Alle goede inzendsters en inzenders hebben recht op een

fraai boekwerk. DE REDACTIE

RADIO

Toestellen en

Onderdeeien

ANDERSEN EN POLAK

P. C. HOOFTSTRAAT 40

AMSTERDAM - TELEF. 26587

20 lessen f 15.—. inclusief

2 Charleston Tea's en 2 Soiree's

Kinderclubs - Volwassenen

Beginnenden - Gevorderden

Gehuwden. Prospectus franco

Dans-instituut EDDY RAY

Westeinde 13,Tel.32478 Adam

maar in de landen van Oost-

Europa staat de kellner nog

op het zelfde niveau van onder-

geschikte, die zich van den gast

nog alles wat diens luimen in

een overmoedige heerschersbui

hem ingeven, moet laten welge-

vallen.

Zeker, de russische revolutie

heeft in dezen wel een groote

verandering teweeg gebracht,

maar geheel vergeten is de tijd

van liet Czarisme nog niet. In

de film, die thans gemaakt is,

leven ze allen weer op. De

corruptieve minister, de laffe

militairen, die alleen bij den

alcohol helden waren, wel in

staat om een kellner naar hun

hand te zetten, maar die niet

zoo knap waren, dat ze zich

zelf konden beheerschen Daar

zijn de legerleveranciers, die

rijk werden door de opdrachten,

die ze nooit uitvoerden. Al deze

typen, die als parasieten het

volk uitzogen, zijn door den

regisseur Protosanow iA een

luxe hotel in Moskou bijeen-

gebracht. En tegenover hen

staat de kellner Suboff, mees-

terlijk met z'n geheele ziel ge-

speeld door den tooneelspeler

M. Tschechow, een leerling van

Stanislawski.

De handeling van deze fiun

toont hoe de familie van den

kellner Suboff door den oonog

uit elkaar wordt gerukt. De

zoon valt op het veld van eer'

Als Suboff daar zoo staat,

vol haat, en niet dadelijk de

stem van de roepende gasten

verneemt, moet hij het zich

laten aanleunen, dat ze hem

van dronkenschap beschuldigen.

Z'n vrouw wordt ziek en sterft;

de dochter wordt van school

gestuurd omdat de vader, in

geldnood geraakt door de ziekte

van zijn vrouw, het schoolgeld

niet kan betalen. Zoo was de

cultuur van het Czarisme, dat

er de voorkeur aan gaf het

volk analphabeten te houden.

De dochter is jong, mooi en

äpeelt een beetje viool, waar-

door ze een plaats krijgt in een

dameskapel in het Palace-hotel.

Haar waardige houding verwekt

opzien bij alle stamgasten van

bet hotel en vooral de leger-

leverancier begeert haar te be-

zitten en vervolgt haar met z'n

vriendelijkheden op alle moge-

lijke wijzen. Maar tevergeefs 1

Ze houdt van een ordonnans

aan het ministerie van oorlog,

die in het zelfde huis als zij

woont en die haar eiken avond

van het hotel haalt.

PARAMOUNT-FILMS

Aan de spits van het

vermaak der wereld!


. -; -• Ti ■"

De legerleverancier weet, dat

hij Nathalie slechts zal bezitten

wanneer hij haar geliefde van

zich afhankelijk maakt. Hij

steelt in hét ministerie van oor-

log, waar hij dagelijks voor

zaken vertoeft, een document

uit de tasch van den ordonnans.

Nathalie en haar verloofde zijn

wanhopig; als het stuk niet

terecht komt, zullen ze in de

gevangenis hun bruiloft moeten

vieren. Op zekeren avond ont-

vangt Nathalie in het hotel een

brief, die haar door haarvader

woirdt overhandigd, waarin de

legerleverancier haar het docu-

ment aanbiedt, wanneer ze hem

in zijn woning volgt. Uit liefde

voor haar verloofde voldoet ze

aan dit verzoek, maar zonder

het te weten volgt haar vader

in een slee, want de leverancier

heeft in het hotel een souper

voor twee personen besteld,

dat in z'n eigen huis moet

worden bezorgd. De vader weet

niet, dat zijn dochter in h


">

--'— r—" ?—' ■—— t —:— ""r—* !— . ^^-•^^^^ ■Pi


ïb

e Yale -of 'The Yale 3lues

door SANTOS CASANI (the worlds famous Teacher of teachers), Londen

Vertaald In het Nederlandsch door C.Klinkert, dansleeraar te Amsterdam

eze nieuwe, in dit land geïntroduceerde, dans is gemaakt uit verschillende

variatiën, genomen uit de Blues, Tango, Charleston en Black-Bottom,

welke in één dans zijn samengevat. Zij wordt op de muziek van de Blues gedanst.

De voornaamste punten om te onthouden zijn:

Ie. Men danst op den bal van den voet, en niet op de teenen.

2e. Men verkrijgt geen balans door buiging of strekking der knieën, maar

door het bovenlichaam rustig een weinig van links naar rechts te bewegen.

De knieën soepel houden.

3e. Het lichaamsgewicht geleidelijk verplaatsen van de eene voet op den andere.

4e. Men danst in langzaam tempo, ledere pas heeft 2 tellen, tenzij de maat

verdubbelt, dan danst men één pas op iedere tel.

Er zijn vijf hoofdpassen, nl.: 1. The walk, 2. The side chassee, 3. The

twinkle of feather step, 4. The promenade, 5. The left-hand turn.

De passen zijn hieronder beschreven, doch men mag naar believen ze ook

in een andere volgorde dansen en zooveel malen als men wil. De passen zijn

voor de dame tegenovergesteld aan die van den heer. Vang links of rechts

aan en balanceer het lichaam geleidelijk van links naar rechts.

L. — links; R. = rechts.

THE WALK

Foto la. Voorwaarts met den rechtervoet,

maak twee tellen. (Gewicht op rechtervoet)

Foto 2ü. Voorwaarts met den linkervoet,

twee tellen. (Gewicht op linkervoet)

THE CHASSEE

Foto Ib. Schuin voorwaarts met den'R.voet,

1 tel. {Gewicht op rechtervoet)

Foto 2b. Sluit links aan rechts, 1 tel. (Gewicht

öD iinkeruoet)

Foto 3b. Step weer schuin voorwaarts met

R.voet. Nu L.voet aansluiten en weer The

walk. (Gewicht op rechtervoet)

THE TWINKLE

Foto Ie, Step naast uw partner met L. voet

2 tellen (Gewicht op linkervoet)

Foto 2c. Step naast uw partner met R.voet.

2 tellen {Gewicht op rechtervoet}

Foto 3c. Step weer met L.voet naast uw

partner, 2 tellen, maar breng niet uw gewicht

op den h.voet-(Gewicht op rechtervoet)

Foto 4c. Step terug met dezelfden L.voet,

een tel. (Gewicht op linkervoet)

Foto 5c, Sluit terug met den R.voet en ga

weer door met den L.voet in de Original walk

(Gewicht op rechtervoet)

THE PROMENADE

Foto ld. Lange step zijwaarts met linker-

voet, 2 tellen. {Gewicht op linkervoet)

Foto 2ä. Lange step züwaarts met den R.voet

kruisende over den linker, 2 tellen (Gewicht op

rechtervoet)

Foto 3a'. Korte step zijwaarts met den L.voet,

1 tel. (Gewicht op den linkervoet)


Z6

Foto id. Korte step zijwaarts met R.voet,

kruisende over den linker, ï tel. (.Gewicht op

rechtervoet)

Foto 5d. Lange step zijwaarts met L.voet

en gelijktijdig gewicht op L.voet brengen.

2 tellen.

Foto td. Voeten blijven in dezelfde positie.

Verplaats het lichaamsgewicht op R.voet,

waardoor balans ontstaat, draai vooruit in

de dansrichting en ga verder met de original

walk (Gewicht op rechtervoet)

THE LEFT-HAND TURN

Foto Ie. Step voorwaarts met den L.voet,

draaiende lichtelijk naar links, 1 tel (Gewicht

op linkervoet)

Foto 2e. Voltooi de draai naar links, korte

step terug met R.voet, tot bijna een halve

draai, 1 tel (Gewicht op rechtervoei)

Foto 3e. Korte step terug met den L.voet zoo,

dat hij kruist voor den rechter. Laat de voeten

gekruist met den L.voet voor. pauze. 1 tel.

'.Gewicht op linkervoet)

Foto ie. Maak kleine step terug met R.voet,

draai een weinig meer naar links, 1 tel.

(Gewicht op rechtervoet)

Foto 5e. Voeten zelfde positie en verplaats

uw gewicht op den linkervoet, 1 tel. (Gewicht

op linkervoet)

Foto be. Voeten zelfde positie, verplaats

uw gewicht op den R.voet, 1 tel, en gelijk-

tijdig, zie volgende foto. (Gewicht op rechtervoet)

Foto 7c. Step met L.voet zijwaarts in de

danslijn, 1 tel. (Gewicht op linkervoet)

Foto 8e. Sluit uw rechtervoet aan den linker

en breng het lichaamsgewicht hierop, 1 tel,

en vanuit dezen stand (positie) draaien met

den linkervoet vooruit in de gewone dans-

richting, ga verder met de original walk.

(Gewicht op aen rechtervoet)

5e

* / »9

AJTE

6e

5*

Zei

8e

Gd

Ad

de meest gezellige

dancing in Amsterdam

t

H

>S o

f

P^ MATT, ÏÏLE

John Gilbert en Greta Garbo

Een filmster is lang niet

altijd te benijden. Het

publiek, niet tevreden hun

uitverkorenen op het witte doek

te zien, wil graag zooveel mo-

gelijk van het intieme leven

zijner helden en heldinnen weten.

De kleinste dwaasheden, de

malste gezegden en de nietigste

gewoonten worden met graagte

gelezen. Vooral in Amerika, het

fend van de film, wordt daar-

mede een handige reclame ge-

maakt en het publiek is er maar

al te belust op. En de film

sterren zelf ? Och, zij kunnen

zich daar niet tegen verzetten;

het hoort er eenmaal zoo bij.

John Gilbert, de man over

wien wij het hier hebben, was

nog een bijna onbekend acteur,

toen hij zijn afkeer te kennen

gat met de woorden: „Een film-

ster is de slaaf van het publiek;

ik hoop nooit een filmster te

worden!" Maar het lot heeft

het anders gewild.

Als schrijver van scenario's

deed hij zijn intrede in film-

land; doch toen de zaken slecht

gingen en men hem de rol van

den graaf de Monte Cristo aan-

bood, nam hij de kans waar

en behaalde zooveel succes, dat

hij de loopbaan van filmacteur

verboos boven die van schrijver.

Thans behoort hij tot de meest

geliefde filmsterren en voor een

groot deel door zijn toedoen,

wordt het publiek van zijn

eigenaardigheden, zijn fouten,

zijn lusten en lasten op de

hoogte gehouden.

Natuurlijk spelen de vrouwen

een groote rol in zijn leven.

Eerst gehuwd met Leatrice Joy,

een bekende filmster, daarna

weer van haar gescheiden, ont-

waakte zijn hart dan eens voor

deze en dan weer voor die

schoone. Op de film speelde hij

steeds den romantischen min-

naar; vol jeugdig vuur en ver-

metelheid en veroverde hij door

ïjffjDË TWAALF Bg^gHffH-'H |

Ai'n neef Janssen

beweerde altijd tegenover z'n

vrouw, dat hij van geen wild

hield. Toen ze onlangs van een

kennis een mooien haas ge-

stuurd kregen, at Janssen echter

voor twee.

Nou. Jij moet nog ereis zeg-

gen, dat je van geen wild

houdt. Je eet- voor twee ....

Ja, alleen maar om er voor

te zorgen, dat we morgen niets

over hebben ....

Nog 'n vraag.

U geeft me daar geen goed

stuk, zei de bureaulist van de

comedie, tegen een mijnheer die

een plaalskaart kocht.

't Kan zijn. Maar weet je*

zeker, dat jullie altijd goeie

stukken geeft ? I

Z'n roeping gevolgd.

M'n zoon had één\ wensch.

Hij voelde zich geroepen voor

de planken.

En, heb je hem zijn neiging

laten volgen ?

Zeker. Hij is in de leer...

bij een emballeur.

Argumenten.

Ik heb recht op een biljet

tegen halven prijs, zei een man

toen hij de bioscope wilde bin-

nengaan, ik heb maar één oog

en zie dus maar de helft.

Niet waar, zei de eigenaar,

u moet dubbel betalen, u ziet

precies even veel, maar ge hebt

tweemaal zoolang ervoor noodig.

Van kwaad tot erger.

Vlak voor hem zat een dame.

Ze had een hoed op. U weet

wel, zoo'n modernen vilten, die

hoog op staat als een cylinder.

Hij kon werkelijk niets zien. En

daarom vroeg hij beleefd:

Zoudt u er ook iets tegen

hebben om uw hoed af te

zetten ?

Heelemaal niets, was het

vriendelijk antwoord.

Floep, daar ging de hoed

af en een bos met krullend

haar sprong naar alle kanten

uit, nog verder en nog hooger

dan de hoed.

Doet u alsjeblieft uw hoed

maar weer op, was het eenige

wat hij vragen kon.

Zij lachte en ... deed het.

Goed afgesproken.

Ze waren met hun drieën,

drie edele broeders, die liever

veel genieten dan veel schenken.

En ze stonden voor den ingang

van het gebouw waar ten bate

van een liefdadig doel een uit-

voering werd gegeven. Vrij

entree.

Zouden we niet naar binnen

gaan, vroeg Jaap. \ Is vrij.

Kan je denken, beweerde

Jonas, vrij, dat is maar schijn,

aan het einde komen ze met

de schaal rond.

Niks erg, beweerde Kees. Als

ze komen, doet Jaap net alsof

ie flauw valt en dan dragen

wij 'm samen d'r uit.

Slechte bediening.

Buiten op het raam .van het

restaurant stond: Eiken middag

muziek.

Drie vrienden stapten naar

binnen en de oudste bestelde

een kogelfleschje met drie

glazen.

De keilner ging naar den

„ober" om over het geval te

spreken. Deze naderde in zijn

volle waardigheid, maar voor

dat hij een woord kon zeggen,

klonk het van den anderen kant

vol verontwaardiging:

Zeg ben jij de ober ?

Ja m'nhcer.

Nou, waarom speelt de muziek

niet....?

Voordeelig zaakje.

'n Jonge man liet z'n kaartje

afgeven bij den amerikaanschen

millionnair Smith.

Zeg tegen m'nheer, dat ik een

transactie voor hem weet, waar-

mee hij direct 50.000 dollar kan

verdienen.

De jongeman werd binnenge-

laten.

Vertel ereis, hoe je het wilt

aanleggen ?

Doodeenvoudig. U hebt ge-

zegd, dat u uw dochter 100.000

dollars mee wilt geven. Nou, ik

neem haar met 50.000 dollarsI

Sportnadeel.

Zij hadden ruzie en mevrouw

riep in vertwijfeling uit:

Waarom heb ik jou- ook ge-

nomen. D'r waren er nog wel

tien anderen die me naliepen.

Ja. En ik kreeg je! Dat was

't nadeel van m'n goede training.

Nogjtiet begonnen.

Moeder zou op reis gaan en

voor dat vader naar kantoor

ging zei hr tegen kleine Jeanne:

Zusje zal je zoet zijn als moe-

der weg is en precies doen wat

juf zegt.

Ja, vader.

's-Middags komt vader met

koffiedrinken thuis en vroeg:

En, heeft m'n kleine meid

gedaan wat ze beloofde ... ?

Waarop Jeanne vol verbazing

uitriep:

Maar vaasje, moeder is

heelemaal nog niet weg.... !

x De poes.

Jantje zit bij de kachel en

de poes ook.

Plotseling begint de poes te

spinnen. Jantje springt op en

loopt naar z'n moeder.

Moesje ... moesje ... de poes

begint te koken!

Het record.

Och, zei Jaap Voorzichtig

tegen z'n neef, den vliegenier,

ik zou ook wel ereis willen

vliegen, maar niet zoolang.

Ik snap je. Je woudt het

record van.... den kleinsten

afstand verbeteren!

TOT E^äTH

john Gilbert en Renée Adorée

zijn gevoelig spel de harten der

vrouwen.

Zijn vrouwelijke collega's zijn

het er gloeiend over eens, dat

hij zoo„ heerlijk kussen kan.

Alleen Pringle noemt het „een

zaligheid" door John Gilbert

gekust te worden: „Ik zal nim-

mer den kus vergeten, dien wij

in „zijn uur" hebben gewisseld.

Het was de langste kus, dien ik

ooit gekregen heb (wel te ver-

staan in een studio) en de lang-

ste kus, dien men ooit op de

film te zien krijgt."

Ongeveer in denzelfden trant

spreekt Norma Shearer over de

„vurige en hartstochtelijke kus-

sen" van John Gilbert.

. John zelf maakt er weinig

drukte over; hij flirt en speelt

een luchtig spel met de vrou-

wen, die hij op zijn pad ont-

moet, totdat Greta Garbo, eene

jongf zweedsche artiste, naar

Amerika kwam en door haar

bijzondere charme het ameri-

kaansche publiek en vooral de

harten der mannen veroverde.

Gilbert zag haar en .... was

overwonnen. Er was sprake van

een verloving tusschen Greta en

John; doch het meisje zelf

sprak die geruchten tegen. Wel

worden de beide artisten veel

in eikaars gezelschap gezien en

in de film „Anne Karemne"

(Liefde) zullen zij de twee

hoofdrollen vervullen. Hoewel

als artistiek leider Edward

Gaulding wordt vermeld, wordt

de grootste helft door Gilbert

geregisseerd en speciaal die

scènes, waarin hij met Greta

optreedt.

Dit heeft zij vooraf bedongen

en het was een schitterend re-

sultaat: nog nooit heeft zij ziph

in liefdesscènes zóó geheel ge-

geven. En zij verklaart, dat

John niet alleen de man is, die

het beste kan kussen, maar ook

het best haar lastig en weer-

spannig zieltje Iftiden kan.

Dans instituut C.KLINKERT

Stadh kade 152 - Amsterdam

Telef. 24232

DE YALE BLUES

DEMONSTRATIE

28 3an a s. van 3-4 u. per radio

PRIVÉ LESSEN DAGELIJKS


" -' ' "■ .'•^. ' -" " wmm m

MBVR. PÏB CA3RELSBN .

Haar nieuwste portret, vervaardigd door den fotograaf Berssenbrugge te 's Gravenhage.

l

f

^i'

Tie Carelsen ? Champagne, bruisend, fon-

kelend, 't Is koud en mistig buiten, echt

hollandsch waterweer, druilend, donker, zoo

troosteloos benepen, zonder uitzicht. En

zit je ineens voor een élégante vrouw, die

al over herinneringen van achttien jaar

geleden praat, een wezen, vol levenslust,

meesleepend door haar bevalligheid, haar

gratie.

Er is maar één woord voor noodig om

Fie Carelsen te schetsen: ze is „vrouw",

absoluut, geheel en al de vrouw. In haar

zijn al die wondere eigenschappen der

echte vrouw vereenigd: geest, spodusit,

charme. Als Fie Carelsen in Parijs geboren

was, hoe zou zij dadr triomfen gevierd

hebben, hoe zouden al haar echt fransche

eigenschappen gewaardeerd zijn geworden.

Zij is tintelend, zij is vol werklust, energie,

zij leeft. En zelfs in dit vraaggesprek merk

je, hoe scherp zij waarneemt, zie je, hoe

zij alles beleeft. Alles spreekt mee, haar

oogen, haar handen, het lenige lichaam,

alles is vol leven.

Een anecdote, die zij vertelt, kenschetst

haar beter dan alle beschrijvingen. Zij ver-

haalt van een interview, waarbij zij getracht

had veel van haar werk te vertellen, maar

hoe de interviewer naderhand gezegd had,

dat hij zoo heel gezellig met Fie Carelsen

had gepraat, maar dat hij niets van haar

te weten was gekomen en het gevoel had

zelf geïnterviewd te zijn.

Zoo is zij. Als je nu probeert het ge-

sprek weer te geven, wordt alles zoo zwaar,

zoo vormelijk, voor dien sprankelenden

geest, dat heerlijke afdwalen, even tippen

aan een onderwerp en direct daarop er

weer af zijn, baat geen beschrijving, je

moet het hooren, of neen, niet eens hoeren,

als je Fie Carelsen ziet spreken, begrijp je

wat ze zeggen wil. Het zit in die levendige,

donkere oogen, in 't gesticuleeren van haar

fijne handen, die, als 't ware 'n ziel hebben.

Zooals wij haar op het tooneel zien, is zij

in werkelijkheid, haar rol beleeft zij, als zij

lachen moet, heeft zij ook werkelijk pret^

als zij huilt in 'n stuk zijn het echte tranen,

maakt zij het leed, de smart mee.

^Hoe kan het ook anders?" zegt Fie

Carelsen, ,,het is zoo volkomen waar, wat

Van der Lugt Melsert zegt: „Als je het

zelf niet aardig vindt, vinden ze het in de

zaal immers ook niet aardig", je moet voor

]e rol voelen, je erin leven, wil je contact

met het publiek hebben. De plastiek mag

zeker niet verwaarloosd worden, maar als

het publiek merkt, dat je in een wanhoops-

scène bijvoorbeeld met een sierlijk gebaar

je oogen afbet, voorzichtig, opdat de

schmink er niet afgaat, is het er volkomen

uit, het ziet, dat het komedie is, dat je

wanhoop, je tranen niet echt zijn. Er zijn

onder ons nog genoeg artisten, voor wie

het mooie gebaar alles is, en die daardoor

verstarren en niet het intense, meesleepende

spel kunnen geven."

„XJ ziet er 200 jong uit en 200 even

sprak u van achttien jaar tooneelleven, is

(fit geen vergissing?"

Fie Carelsen In „De revue-sirl"

„Heelemaal niet, het is heusch echt.

In 1900 kwam ik van de Tooneélschool

en ging direct op tournee, naar Indië. Ik

heb onder tal van regisseurs gewerkt,

vooral in de eerste jaren. Ons leven is

druk, razend druk".

„Toch schijnt tooneelspelen jong te hou-

den, men ziet het aan u en vergeet niet

onze groote mevrouw Mann-Bouwmeester."

„De Bouwmeesters zijn ean apart soort,

hun vitaliteit is onbegrijpelijk. Ik herinner

mij, hoe ik, eenige jaren geleden na een

druk seizoen — ik had eenige keeren in

„De garde-luitenant" en „Men kan het

nooit weten", gespeeld — op Scheveningen

dood en doodmoe zat. Mevrouw Mann

komt voorbij en ik klaag over mijn moe

heid."

„Moe? Waarom ben jij moe?" vraagt zij.1

„Wel van het werken, het vele spelen."

„Wat, noem je dat werken, die salon-,

die praatstukjes van jullie? Neen, als je

eens een heelen winter van die stukken

had moeten spelen, waar je je heelemaal

geven moest, waar innerlijke kracht in zat,

dan had je over moeheid kunnen spreken."

„Mevrouw Mann is evenals haar be-

treurde broeder nooit moe, zij behoort tot

de oude garde, het taaie, onverwoestbare

ras. De stukken van nu, ze mogen anders

zijn, er wordt toch veel geestelijke kracht

vereischt.

Fie Carelsen heeft bij Royaards gewerkt,

vijf jaar is zij bij het Kon. Ned. Tooneel

geweest en het is onder Verkade, dat zij

op den voorgrond trad, mooie rollen te

spelen kreeg. De rest van den tijd is zij

bij Van der Lugt gebleven, behalve een

seizoen hiervoor, toen Fie Carelsen mee

in „Odéon" werkte.

„Mijn lievelingsstuk ? Ik speel graag, dus

vind ik elke speelrol goed".

„Gelooft u ook, dat de belangstelling

van het publiek voor het tooneel weg is?"

„Geklets, dat praten over gebrek aan

belangstelling bij het publiek, de belang-

stelling is heusch niet weg. De menschen

houden niet van echte, mooie kunst, je

moet ze geven, waarom zij vragen. Van

der Lugt Melsert heeft heusch niet te

klagen over de belangstelling. Maar wij

werken ook ontzettend hard. Er is bij

ons een strenge regeering. Vervelend?

Zeker, bij wijlen, maar toch is die straffe

regie hard noodig. Het vermoeiende in

ons vak is dat vele reizen. Ik moest laatst

Dinsdag in den Briel spelen. Woensdag

Hilversum, Donderdag Alkmaar, Vrijdag

Maastricht. Maar al het werken helpt niet,

als je geen kijk hebt op de stukken, die

trekken. In dat opzicht heeft Van der Lugt

een zeldzame flair. Toen wij de „Revue-

girl" in studie namen, zeiden allen: dat

is niets, het pakt heelemaal niet; wij*

gaven het ik weet niet hoeveel keer.

Zoo ook „De kleeren maken de vrouw",

een slecht stuk werd er gezegd. Van der

Lugt bleek echter goed gezien te hebben,

het publiek heeft het graag. En toen wij

voor verleden jaar een eigen onderneming

hadden, gaven wij veertien premières, waar-

van maar drie stukken het gedaan hebben.

Het heeft al lang geduurd, dat mevrouw

Carelsen zich aan een onderwerp hield, zij

dwaalt zoo licht af, omdat zij zoo levendig,

200 vol invallen is. Wij moeten nu de ge-

lukskat van het huis bewonderen, een drie-

kleurige Angora poes.

„Die drie kleuren brengen geluk aan,"

verzekert Fie Carelsen ons. En wij ge-

looven haar op haar woord, alleen wie

brengt het geluk aan, die driekleurige kat

of de eigenares ?

Vol liefde en waardeering spreekt zij

over Grietje Lobo-Braakensiek, „mijn eenige

vriendin aan het tooneel."

Fie Carelsen is de best gekleede vrouw

uit ons mondain Haagje, haar donker

rossig hoofd, haar rijzige, elegante, slanke

figuur, maken haar tot een bijzonder pret-

tige verschijning. En bij al die mon-

dainieteit, in welke sfeer ze graag leeft,

blijft ze een hard werkende, het ernstig

met haar kunst meenende artiste.

Als zij ons uitlaat — Fie Carelsen woont

in het huis, waar eens Mata Hari woonde

— wijst ze nog op den beschermer van den

drempel — Bonzo, het speelgoedhondje.

Zeiden wij niet, dat mevrouw Carelsen

een echte moderne vrouw is?


Ze was net negentien jaar

toen ze Hyacinth wisten te

snappen. Hij had den be-

roemden goudsmidswinkel van

Drummond frères beroofd en

werd tot 15 jaar veroordeeld.

Hyacinth had Hélène's naam

niet genoemd en er over gezwe-

gen, dat hij haar den groeten

diamanten collier geschonken

had. Het meest waardevolle stuk

van den buit.

Wanneer hij 't bekend zou

hebben, dan had de rechter er

zeker rekening mee gehouden

en z'n straf verminderd.

Zoo was Hyacinth, hij kon de

dingen niet half doen. In zijn

haat niet en evenmin in zijn

liefde.

Helene Devreny moest nu

voor zich zelve zorgen.

Ze zong liedjes in de Chat

qui-chante, een klein cabaret in

Montmartre en werd door den

eigenaar als la belle Helene

voorgesteld.

Haar genre was de Chanson

grotesque,en wie haar zag, het

ovale mooie snuitje heelemaal

wk, de oogen met houtskool

aangezwart en de lange wenk-

brauwen nog meer vergroot,

terwijl twee rooie plekken als

poppemiangen op haar gezicht

lagen, die moest toegeven, dat

ze talent had.

Henry Damard, de bekende

revue-leider, erkende het op het

eerste gezicht en hij engageerde

haar.

Van het eerste optreden af

aan was zij de sensatie van de

boulevards. Ze bleef het. Elke

rol was een succes, ze verdiende

geld als water.

Na afloop van de revue trad

zij op in haar eigen nacht-café,

waar iedereen kwam, die geld

te verliezen had, de oostersche

prins net zoo goed, als de

bokskampioen h la mode.

Spoedig dacht ze niet meer

aan Hyacinth, die veilig en wel

in de kettings zat. Voor vijftien

jaar.

Maar op een zekeren avond,

toen ze haar nummer ten beste

gaf, keek ze toevallig in een

van de loges en ze zag de sil-

houette van een man, die ach-

terin tegen den wand geleund

stond. Van dat oogenblik moest

ÖJ-ÖXOL^EM COLJLTER4 1

C^OxO/- c/ J-\.

,0o ©OQOc^^cCC)C3GOOQC>oirvi*v}\

hem hooren. Dan moest ze in alle

• stilte naar Amsterdam reizen.

Daar zou ze op een adres, dat

hij haar noemde, een man vin-

den, die de steenen uit den ket-

ting zou nemen, ze versnijden

en onherkenbaar maken, zoodat

hij !ze in Amerika kon ver-

koopen.

Helene had er nooit toe kun-

nen besluiten om den collier te

verkoopen. Ondanks haar vrees,

dat ze ooit ontdekt zou worden.

Eenige jaren gingen voorbij.

In de couranten had het bericht

gestaan, dat Hyacinth, de be-

kende gentleman-dief in New-

York was gestorven. Toen voel-

de Helene zich voor het eerst

weer vrij.

De collier van diamanten, dien

zij altijd als een ketting tusschen

haar en Hyacinth had be-

schouwd, kon hen niet langer

meer aan elkaar binden.

Een paar dagen, nadat zij het

doodsbericht gelezen had, stond

ze bij het aanbreken van den

dag op het balcon van haar ap-

partementen. Tot vroeg in den

morgen was ze omringd geweest

van een vroolijke menigte, man-

nen, die haar het hof maakten,

vrouwen, die haar benijdden.

Ze had behoefte aan versehe

lucht en rookte nog een sigaret.

't Was een zondagmorgen en

buiten was alles stil.

Ze boog over de balustrade

en haar armen had ze over

den rand gelegd.

Plotseling voelde ze hoe haar

linker hand zachtjes werd aan-

geraakt. Ze schrok. Direct dacht

ze dat het Hyacinth was en

een gevoel van doodelijken

angst ontnam haar bijkans den

adem.

Toen ze dorst opkijken be-

speurde Helene, dat het niet

haar vroegere minnaar was,

doch een van zijn medeplichti-

gen, een jongen, die ook ver-

oordeeld werd, omdat hij als

uitkijk dienst had gedaan bij

de berooving van Drummond

frères.

De jongen zei niets, doch hij

duwde haar een tabakszak in de

hand, welken zij hem indertijd

had gegeven in een van de

eerste weken van hun samenzijn.

PENSION SALOMONS

Qelklnsestraat 39, Groninsen

PRIMA KEUKEN

Centrale verwarming

Stroomend water in alle kamers

In Centrum gelesen

Kamers vanaf f 3.50 per das

\

*

i

1

AAFA-

FILMS

veroveren

de wereld!

De vuil geworden grijze lee-

ren zak lag in haar open hand

en zij keek er naar met ver-

schrikte oogen. D'r was iets

beangstigends in het gevoel van

dat levenlooze ding, alsof het

de -handdruk van een doode

was. En toch begreep ze, dat

zij er een teeken in moest zien,

dat de man, die haar deze bood-

schap zond nog levend was.

Het ding had den eigenaardi-

gen reuk van Hyacinth. Hij

gebruikte altijd een zekere

odeur en zij herinnerde zich

deze nog nauwkeurig.

Na eenig aarzelen, opende zij

den tabakszak. Hij was schijn-

baar leeg. Doch zij 'kende Hya-

cinth's gewoonte genoeg om

haar onderzoek niet al te spoe-

dig op te geven. Eindelijk be-

merkte ze hoe er een klein rood

koordje in zat, daaraan trok ze

en spoedig ging de voering los.

Er kwam een briefje uit.

Hyacinth vertelde met weinig

woorden wat ze te doen had.

Naar Amsterdam trekken, den

ketting aan den man, dien hij

haar genoemd had, brengen,

die de steenen zou versnijden.

Dan moest ze naar Shanghai

reizen, hij gaf haar precies op,

waar ze hem daar zou vinden.

Het briefje eindigde met de

bedreiging, dat als ze niet deed

wat hij haar gebood, dat hij

haar dan zou verraden, daar ze

ai dien tijd het ooilier in haar

bezit had gehad.

Nu doorzag zij zijn laaghar-

tigheid.

Indertijd had hij haar dit ge-

schenk niet gegeven uit liefde,

doch om een keten te smeden,

die hen beiden in zonde zou

vereenigen.

Een oogenblikje dacht zij er

aan om direct naar de politie

te gaan en alles te vertellen.

Doch na eenig nadenken wierp

zij die gedachte van haar af.

Een maand later was zij naar

Indië vertrokken. Van Calcutta

uit had zij daarop de boot ge-

nomen, die haar naar Shanghai

zou brengen. * *

*

Voor haar vertrek had ze in

Amsterdam den juwelier be-

zocht, die de steenen uit den

collier had genomen, sommige

gekloofd, andere versneden had

en het resultaat van zijn werk

lag keurig verpakt in haar poe-

derdoos met een dikke laag van

de meest onschuldig lijkende

poeder er boven op, zoodat nie-

mand er aan zou kunnen den-

ken, wat er onder verborgen

was.

De amsterdamsche vriend

had haar ook aan een ander

paspoort geholpen, zoodat ze

niet als Mile Devreny, maar als

Madame Hallaine was inge-

schreven.

Aan boord was een heel vroo-

lijk gezelschap. Er werd ge-

danst, gespeeld, geflirt en

Yvonne Hallaine was spoedig

het middelpunt van het gezel-

schap, gezocht om haar schoon-

heid en geest.

Er waren drie mannen, die

haar in het bijzonder de cour

maakten. De e ene Henry Tanru

had ze leeren kennen, toen hij

haar bij het aan boord gaan

behulpzaam geweest was bij het

regelen van haar rekening met

een inlandschen chauffeur.

Henry was vroolijk, jong,

knap. Zij danste met hem,

's avonds op het dek in den

maneschijn. Onder de be-

toovering van ongeziene muziek

vond zij zich veilig als zij in

zijn sterke armen rustte.

De ander was ouder.

Hij had een eigenaardige

manier van haar aan te kijken,

die haar fascineerde. Zij ver-

meed altijd alleen met hem te

zijn. Alexandre Latoumelle

vroeg nooit iets, zei maar

weinig, doch hoe bespottelijk

het haar ook toescheen. Helene

had behoefte, aan hem alles te

vertellen. Alles van Hyacinth

van het doel van haar reis.

Met moeite beheerschte zij zich.

Behalve die twee was er nog

een ander, een Italiaan.

Hij was een artist, net als zij.

En spoedig waren zij samen

bezig om nieuwe arrangementen

te maken, amusementen te vin-

den, waardoor ze zich zelf en

hun medereizigers konden

amuseeren.

* *

*

En terwijl Helene zich zoo

bezig hield, zag ze soms, als

ze in de donkere nacht naar

de lucht keek. Hyacinth's

gelaat naar haar schouwen,

alsof hij vanuit den mist al haar

bewegingen volgde.

Dit hielp haar om zich te

beheerschen. * *

*

Op een avond, terwijl allen

zich amuseerden, was een chi-

neesche koksmaat ziek gewor-

den. Hij was op het dek in

elkaar gestort.

De scheepsdokter onderzocht

hem.

Om drie uur 's morgens werd

zijn lichaam, in al^e stilte over

boord geworpen.

Doch den anderen dag, toen

Helene door den salon ging, zag

ze hoe een jong meisje uit haar

stoel opstond, weg wilde gaan,

doch voor Heiene's voeten neer-

viel. Alle andere vrouwen

vluchtten angstig. Zij hield het

meisje in haar armen tot dat

de dokter kwam.

Nadat ook deze doode aan

de zee was toevertrouwd, ver-

telde de arts haar, dat het

meisje aan de builenpest was

gestorven.

Toen de waarheid uitlekte,

was er vrees en een paniek-

stemming aan boord.

Doch Yvonne Hallaine's ge-

drag was de oorzaak dat de

andere vrouwen zich wisten te

bedwingen.

Zij had eerst den bijnaam

van de „vroolijke frangaise"

gekregen, doch spoedig leer-

den zij haar allen van een

anderen kant kennen.

Zij was de eenige vrouw aan

boord, die de leiding in handen

wist te krijgen. Haar drie vrien-

den wist ze ervan te over-

tuigen, dat het noodzakelijk was

om de vroolijkheid zooveel

mogelijk te behouden.

Overdag zorgden de dames

voor de zieken, 's avonds moest

er gedanst worden.

Zij dacht aan alles.

Een schip, waar een besmet-

telijke ziekte aan boord is,

wordt in alle havens gemeden

en alleen daar waar quaran-

taine maatregelen mogelijk zijn,

toegelaten. Zoo was de boot,

totdat Shanghai zou worden be-

reikt, op de aanwezige voor-

raden aangewezen.

* *


Na korten tijd werd de

italiaan door. de vreeselijke

kwaal aangegrepen. Hij vroeg

om Helene aan zijn sterfbed

te mogen hebben. Ondanks de

waarschuwing van den dokter

ging zij er heen.

Toen zij alleen waren ver-

telde hij met gebroken stem

zijn geheim.

Hij was een van de twee

mannen, die door de parijsche

politie waren uitgezonden om

haar te volgen, teneinde Hya-

cinth's geheime schuilplaats te

vinden.

Hij had haar al geruimen

tijd gevolgd. De politie wist dat

zij den Drummondschen collier

bezat. Zij waren haar in Am-

sterdam gevolgd en de juwelier

daar was gearresteerd, direct

nadat zij hem verlaten had. .

Opzetlelijk had men haar vrij

gelaten om daardoor Hyacinth

te kunnen pakken.

Nu zij dit alles wist, zei de

stervende, kon zij er gebruik

van maken. Als ze naar Parijs

ging, de diamanten terug

gaf en Hyacinth's adres ver-

telde, zou de politie haar on-

gemoeid laten. Zeker na haar

moedig gedrag aan boord.

Helene trachtte den naam

van den anderen man aan

boord te weten te komen, die

op haar afgestuurd was.

Doch voordat de italiaan het

haar zeggen kon, stierf hij.

***

Van dat oogenblik af ver-

meed Helene het gezelschap

van Henry Tanru en Alexandre

Latourelle.

Nu begreep zij waarom of

ze zich zoo veel met haar

bezig hadden gehouden.

't Was slechts een middel

tot het doei: het uitvinden waar

Hyacinth verborgen was.

Wanneer U dit

merk eischt, is

.■f^^mL'o U er zeker van

c to^-fe de oorspron-

kelijke

Rademaker's

_ ^ HOPJES

*«fciVENH^ te koopen.

De dood had geen verschrik-

king meer voor haar. Ondanks

de waarschuwingen van den

dokter verdubbelde zij haar

zorgen voor de zieken, die

haar om heur goedhartigheid

zegenden.

Het was een spel met den

dood. Haar vrienden poogden

haar te weerhouden. Henry

dreigde haar te zullen opsluiten,

doch Alexandre hielp haar.

Maar zij zag er slechts een

truc van hem in om haar beter

in zijn macht te krijgen.

♦ *

*

Kort daarop werd eindelijk

Shanghai bereikt. Zij moesten

in quarantaine blijven, maar

toen die voorzorgtijd voorbij

was, konden ze weer aan wal

gaan.

Helene nam haar intrek in

het Palace hotel, de twee man-

nen eveneens.

Zij herinnerde zich den raad,

dien de Italiaan haar gegeven

had om direct terug te keeren

en in Parijs alles te bekennen.

Doch zij besloot het spel tot

h£t einde toe te spelen, ook

al wist zij, dat een van de

twee mannen een spion was en

haar overal volgde en be-

spiedde.

Zij besloot om haar passage

te bestellen op de eerste boot

die haar naar Frankrijk kon

brengen. In den tusschentijd

zou zij Hyacinth de diamanten

terug geven.

Den derden dag na haar

aankomst zat ze 's avonds met

Latourelle alleen, toen Tanru

binnen kwam. Latourelle excu-

seerde zich en liet haar met

Henry alleen.

Ik hoor, dat ge al plannen

voor de terugrejs gemaakt hebt,

zonder mij iets te zeggen en dat

ge met de Queen of Spain in

Latourelle's gezelschap terug-

reist.

Helene keek den jongenman

aan. Zij hoorde hoe jalouzie

in zijn stem trilde.

Waar ben je eigenlijk die

drie dagen geweest, vroeg ze

zonder op zijn opmerking in te

gaan, je hebt je met mij niet

bemoeid, je hebt zelfs niet ge-

probeerd om mij te helpen.

Toen nam hij haar hand en

sprak haar van zijn liefde, vol


^^M^HMMI

SHEARER EN CONRAD NAOEL

IN „DE STRIJD DER SEKSEN"

~- A --'

ernst en gloed. Zij had hem

van het oogenblik, dat zii hem

ontmoette, graag gehad en

tijdens de reis was ook in haar

een gevoel van liefde ontstaan.

Doch na de verklaring van den

italiaan had ze hem doorzien

en nu vertelde ze hem hoe

zij over hem dacht, dat ze niet

het slachtoffer wilde worden

van jijn truc om onder den

schijn van liefde alleen te

dienen om hem het adres van

Hyacinth te leeren kennen.

Vol verontwaardiging was zij

opgestaan en liet Henry alleen.

*

«

*

Den anderen morgen nam zij

de diamanten uit de poederdoos

en liet ze in den leeren tabakszak,

dien Hyacinth haar had

gezonden, glijden. Ze legde

dezen in een kleine handtasch

waarin ze ook 'n revolver stopte.

Toen verliet ze het hotel om

naar een van de rickshaws te

gaan, de chineesche wagentjes,

welke voor het vervoer onmisbaar

zijn.

Doch voordat zij er een kon

huren, kwam Henry op haar af.

Ik weet niet, waar ge heen

gaat, Yvonne, doch ik ga mee.

Ondanks haar afkeer van

hem, als spion, voelde ze zkh

toch veilig in zijn gezelschap.

Zij gaf den chinees het adres

Barry, een jong, knap en veel-

belovend lid van het Open-

bare Ministerie, is reeds langen

tijd verliefd op Nina Duana,

een bekoorlijke advocate, met

een drukke praktijk. Dat die

drukke praktijk een zeker ver-

band houdt met haar üef uiter-

lijk, daarvan is zij zich aller-

minst bewust.

Doch twee oneerlijke Ieren,

die een medepUchtigen land-

genoot, welke zich in preven-

tieve hechtenis bevindt, voor

gevangenisstraf willen behoe-

den, begrijpen dafbeter: „welke,

uit twaalf mannen bestaande

jury, zal aan den invloed, die

van de bekoring eener jonge

en schoone verdedigster uitgaat,

weerstand kunnen bieden ?" Zoo

redeneeren zij.

De verdediging, welke Nina

Duana ten behoeve van den

schurkachtigen Ier Mike Gar-

rity voert, vormt de clou van

dit blijspel. Het is namelijk de

tweede ronde van het duel,

waartoe Nina haar aanbidder

dat Hyacinth haar geschreven

had.

Daar aangekomen bleek het

een ^ chineesch kantoor te zijn.

Helene verbood Henry uit-

drukkelijk met haar mee te

gaan. Alleen trad zij de woning

binnen. Na eenig wachten kwam

er een chinees te voorschijn.

Zij sprak hem in het engelsch

aan en hij antwoordde in die-

zelfde taal.

Of Mr. Hyacinth ook hier

was.

De chinees boog.

Ik betreur het, madame, was

zijn antwoord, doch mijnheer

is vorige week gestorven. Hij

was een goed bediende voor

^^" SHM!55HH■■M55M*■■■i■M■■ , ■■^■'■ | M■ , ■■■

ons en wij hebben hem met

eere begraven ....

Helene liet den man niet uit-

spreken.

Dat was nu de tragiek van

haar reis. Alles had zij door-

staan, om ten slotte voor niets

te komen. Het eenige wat haar

nu duidelijk was, eindelijk was

de keten verbroken. Zij greep

den zak met juweelen en gaf

hem den chinees.

Hier, neem dit, gij zult er

de belooning in vinden voor

wat gij voor hem deedt.

* *

's Avonds sprak zij met

Alexandre. Mile Devreny, zei hij,

ik weet wie gij zijt. ik heb u

HET DUEL DER SEKSEM

heeft uitgedaagd. Zij houdt

ongetwijfeld van den jongen

man, doch, als een echte ge-

emancipeerde, moderne vrouw,

wil zij haar carrière niet op-

geven en vindt zij het huwelijk

weinig aantrekkelijk. Philip

wil de echtverbintenis liever

niet uitgesteld zien en na veel-

over- en weergepraat slaat Nina

hem voor, dat zij drie wed-

strijden zullen houden, op

De weegschaal van het recht

nader overeen te komen ge-

bieden, die over de vraag, of

zij haar beroep zal opgeven en

met hem trouwen zal, zullen

beslissen.

De eerste dier tweekampen,

een zwemwedstrijd, wordt door

den man gewonnen. Doch bij

den tweede, als Nina den dief

verdedigt voor dezelfde recht-

bank, waar Philip dezen als

Openbaar Aanklager vervolgt.

w/L\ P ^T*-' H

S

[241 s

van Parijs al gevolgl. De

juweelen, die gij hebt meege-

bracht, waren niet de echte,

die zijn aan Drummond frères

ter hand gesteld. De amster-

damsche juwelier was in het

complot, hij had de steenen,

door valsche stukken vervangen.

Maar ik moet u mijn bewon-

dering uitspreken over den

moed en de volharding welke

gij hebt getoond. Ik hoop, dat

gij er uw belooning voor zult

vinden.

Die heb ik reeds. Ik ben

vrij. Vrij van het verleden, vrij

van de misdaad.


Met de Queen of Spain reisden

niet alleen Helene Devreny

terug en Alexandre Latourelle,

de fransche detective, doch ook

Henry Tanry.

En toen zij in Parijs terug-

keerden, huwden Helene en

Henry.

legt de man 't af. In een geesu-

gen dialoog, waarbij de sterke

man zijn kracht in overdon-

derende scheldwoorden, de

vleiende vrouw de hare in ge-

voels- en persoonlijke argumen-

ten zoekt, wordt de tegenstel-

ling tusschen de typische strijd-

wijzen der beide seksen: ge-

weld en sluwheid, op over-

tuigende manier in het licht

gesteld.

Doch de overwinning, die

Nina behaalt, schenkt haar

slechts weinig vreugde. En als

zij, tengevolge van het behaalde

succes, aangezocht wordt om

den geliefden man in zijn eigen

positie als Officier van Justitie

te gaan bekampen, wordt 't

haar toch wel een beetje tè bar.

De oplossing wordt gebracht,

doordat Philip doet, wat hij

waarschijnlijk eerder had

moeten doen: aan dit wedstrijd-

spelletje eenvoudig de brui

geeft en het vrouwtje in zijn

sterke armen sluit! Eenvrouw

wil nu eenmaal veroverd zijnl...


Een momentje uit „De kat en de kanarie

ae film die binnenkort in hel Roxy theater te

Amsterdam zal woraen vertoond.

De belangstelling In Rusland

voor de film.

Men moet toegeven, dat in de sovjet-

republiek de beteekenis der film niet onder-

schat wordt. Ernstig wordt er gewerkt om

de artistieke en actueele waarde van de

rolprent uit te buiten.

Spoedig zal er te Moskou een speciale

filmconferentie plaats hebben, waarin, 200-

als de L. B. B. mededeelt, o.a. zal worden

besproken hoe de samenwerking tusschen

auteurs en regisseurs is te vergrooten, hoe

voor het aankweeken van nieuwe kracHten,

zoowel filmspelers als regisseurs, dient te

worden gezorgd. Het ligt ook in de be-

doeling om ernstig na te gaan of het moge-

lijk is een centraal filminstituut te vor-

men, dat als middelpunt kan dienen voor

de bestudeering der talrijke vragen welke

met de ontwikkeling van de film verbonden

zijn.

J&nnlngs bijgeloof.

De amerikanen zijn bijgeloovig. Zeker

de amerikaansche artisten, al willen ze het

niet weten of toegeven.

Jannings, de bekende duitscher, heeft

de „American superstition" ook te pakken I

Hij gelooft in de heilzame werking van het

hoefijzer. En daar plagen ze hem een beetje

mee.

Toen hij de Way of all flesh, z'n eerste

amerikaansche productie begon te spelen,

stuurde Pola Negri hem een reusachtig

hoefijzer van bloemen met een kaartje erbij

„Good luck, Pola". Jannings lachte

maar hij stak de kaart in z'n vestzak voor

dat hij begon te spelen.

Blijkbaar heeft de talisman dit keer ge-

holpen !

Gekleurde haren.

In Parijs is een nieuwe mode ingevoerd.

Nadat het haar is opgemaakt, wordt het

met een laagje gekleurde brillantine be-

dekt, welke als een glanzende laag op-

droogt en een heel typisch kleuren-effect

geeft. De kleurstof laat zich gemakkelijk

weer afwasschen.

NETHERLANDS

OXFTETM

CORPORATION

AMSTERDAM

, ■■■ . . - . ,

l^SPORTHOEKJE"

ENGELAND EN HET AMATEURISME

We hebben vroeger al medegedeeld, dal Engeland

in verschillende takken van sporl aan de Olympische

spelen mei zal deelnemen. De reden, die de Engelschen

hiervoor opgaven, was hel niet zuivere amateurisme op

het conhnenl. Volgens Engeland zijn b.v. hel mecrendeel

der conlmentale voetballers verkapte profs. Zij loch

onlvangen vergoeding voor loonderving en hebben

verscheidenene oncontroleerbare directe- of indirecte

hnancieele voordeelen. We hebben ook vroeger reeds

betoogd, waar eigenlijk de schoen wringt, dal hel Enge-

lands slechte resuilalen zijn, zelfs van zijn profs, die

den Engelschen bond deed besluiten zijn spelers ver

te houden van de Olympische spelen.

Volgens Breero kan hel echler verkeeren. Wal toch

lazen we dezer dagen in de N.R.Crl.? Op de agenda

van de eerstvolgende vergadering van den voetbalbond

voor Wales komt een voorsiel voor om aan amaleur-

voelballers een vergoeding voor tijdverlies Ie mogen

geven. Hel voorsiel is ingediend door de Norlh Wales

Coasl FA. en beval als volgende punten:

1. Aan amateurs mogen betalingen gedaan worden lol

een bedrag van 10 sh.. indien de speler een bewijs van zijn

werkgever overlegl. vermeldend den verzuimden lijd.

2. Alle amateurs moeten zich verbinden, alleen te

spelen voor een club in hun woonplaats.

3. Alleen de werkelijk gedane uitgaven worden aan een

speler vergoed. (Ze schijnen daar ook wel eens te knoeien)

4. De koslen voor uilrusling mogen lol een bedrag

van f36 per seizoen worden vergoed-

5. Geen sneler mag geld aannemen van 'n supportersclub

Lezers, we slaan niel erg gauw meer paf, maar

heusch, toen Ve dil gelezen hadden, waren we een

moment verslagen. Wales gaal dus voorstellen, want

deze punten zullen door Wales ter lafel worden ge-

bracht op hel eerstvolgend congres van de inlernalional

Board, om vrijwel nel Ie doen. als op hel vaste land,

maar bovendien een vergoeding Ie geven van 3 pond

(zij hel dan voor uitrusting) aan een amaleur. Noemt

men dil soms geen verkaol professionalisme?

Hel mooisl is echler nog hetgeen we in de toelichting

bij het voorstel lezen. Daarin wordt o.a. gezegd, dat

men misbruiken op den duur toch mei kan tegengaan

en dal hel daarom beier is eenige concessies Ie doen.

Er schijnen overigens nog wel meer aanmerkingen op

het Engelsche amateurisme Ie maken Ie zijn. In Sporting

Life verteil een voorzitter van een groole vereeniging.

dal op de algemeene vergadering van zijn club een"

voorslel was behandeld om eenige profs in het eerste

elftal Ie vervangen door amateurs, maar dal hij dil

voorsiel heftig had beslreden, omdat.... schrik niel

lezers .... amaieurs veel duurder waren dan profs. Hel

Is wonderbaarlijk, zoo schreef hij, hoe vindingrijk som-

mige amateurs zijn bij hel opmaken van hun onkoslen

nota. Alweer, loul comme chez nous!

Maar zegt Mr. Wall. deelnemen aan de Olympische

spelen doen we niel, we lalen onze amateurs niel be-

smetten door deContinenlale. Hel zou ook zonde wezen!

In aansluiting met hef bovenstaande kunnen we alsnog

vermelden, dal ook de Engelsche Roeibond besloot om

denzelfden reden niel naar Amsterdam Ie komen.

Inlusschen zullen we toch niet van Engelsche deel-

nemers versloken zijn, daar de Nat. Amaleur Rowing

Association besloten heeft zich mei een ploeg Ie doen

verlegenwoordigen, zij geven blijk hel begrip Sport

beter Ie kennen dan Mr. Wall es.Bravo! VETERAAN

Indien U meent HET BESTE

gezien te hebben, dat er op

filmgebied bestaat, dan heeft de

WILTON METRO GOLDWYN

altUd NOG BETERE FILMS

Een scène uit „Don 3uan"

de Warner-fiim, die in Scala en Edisontheater

te Amsterdam zal worden vertoond.

Zoo Als de oude zongen . . .

Pathé Exchange is bezig een aardig

denkbeeld uit te werken. Onder leiding van

Madeline Brandeis wordt een film gedraaid

met den titel „Jung Hollywood", waarin

alleen kinderen van filmsterren optreden.

Tot de artisten behooren Eilen O'MaUey,

dochter van Pat O'Malley; Tim Holt, zoon

van Jack Holt; Arcy Mc Coy, zoon van

Tim Mc Coy; Erich von Stroheim Jr.;

George Bosworth, zoon van Hobart Bos-

worth; Mary Desmond, dochter van Wil-

liam Desmond; Barbara Denny, dochter

van Reginald Denny.

Als deze jongen net zoo goed „piepen"

als de oude „zingen", dan is er wat goeds

te verwachten.

/uid-Afrika als zomerressort

Er zijn geen afstanden meer.

Met als gevolg, dat de menschen, die

ons beestachtig klimaat willen en kun-

nen ontkomen, zoover mogelijk naar het

zuiden trekken.

Terwijl het hier vriest, aan de Riviera

de palmen met sneeuw bedekt zijn, schijnt

de zon warm aan de Kaap, vandaar dat de

rijken der aarde daarheen trekken en van

de zon en van de warmte genieten.

Hoe lang duurt het nog, dat de K. L. M.

vliegtochten naar Kaapstad organiseert ?

Een nieuw succes

Evenals de spook-trein is ook het

nieuwe stuk van denzelfden auteur the

Wrecker een „Schlager".

Deze comedie wordt in het londensche

New-theatre opgevoerd, doch zal vermoe-

delijk ook binnenkort in andere plaatsen

op de planken verschijnen. Het is ons niet

mogen gelukken te vernemen of een der

nederlandsche gezelschappen alreeds het

opvoeringsrecht heeft weten te verkrijgen.

Byouat

In Parijs wordt het weer mode bij elkaal

passende byoux te dragen. Halsketting,

broches, armbanden, ringen, zelfs haarver-

siering worden alle van dezelfde teekening

irekozen.

AMUSEMENTS

FILM

T

■ '

m

_ —»■ ■^^^ -—""■ m

■ ■- :: ;#**- rjyifeaapwi \ai

' .^ t 1 ?'• 'f" .&.,§/■-

^^fc'^i^B ^^ ïS

1 ^) w y % ï'M ;

lui V /

y J J J-» "»• i f- .1 -H ':,,

¥ A. f y, ~ J '

. 1 * i • \ "h k \ * *'

,* » ■>■ ^

' 'f • 1 ' '1 \ ii ' \)


i) ;; ' j

M ij il

^S^l

: [ ^2^^ AHKI ^vVl^k'

..Hailo—Caiifornië"

in hel Flora-Theater te Amsterdam wordt deze aardige operette weder opgevoerd. Links, boven: Emile van Bosch, die wederom met enorm succes

de hoofdrol vervult. Rechts, boven: De Indianendans, wel één van de aardigste tatreelen. Links, beneden: De prairie poiiiie, order leiding van

den sergeant Emile van Bosch. Rechts, beneden: Bertha Verzwijfer, onze beste nederlandsche soubrette.

Z,A.C.—Enschede (3—2) te Zwolle

Deze interessante wedstrijd eindigde in een overwinning der Zwollenaars.

D.V.D.—Koos-Zaandük (2—4) te A'dam

De strijd op het Parkschouwburgterrein.

De 28ste Amsterdamsche automobieltenloonstellins

Een overzicht der show in het R.A.1.gebouw

Tenniswedstriid Amsterdam—Utrecht

De heer Gourovich overhandigt de Telegraafbeker aan den captain van het amsterdamsche team.


Kort na elkaar zijn twee be-

roemde vrouwen uit de dans-

wiereld, tijdgenooten en ameri-

kaanschen, heengegaan. Eerst

Isidora Duncan, de baanbreek-

ster vooT een nieuwe danskunst

en thans Loie Fuller, de ver-

maarde sluier- en lichtdanseres.

Hoe eenzijdig het dansen van

zoo één enkel genre ook moge

schijnen, Loïe Fuller was een

zeer veelzijdige persoonlijkheid.

Omstreeks 1870 geboren, toon-

die zij als zeer jong kind al

talent voor declamatie en voor-

dracht en een merkwaardig

sterk geheugen, vooral voor

verzen. In haar memoires*)

vertelt zij, dat zij pas 2 l U jaar

oud was, toen zij voor het „Chi-

cago Progressive Lyceum" het

bekende engelsche kinderversje

„Mary had a Little Lamb" voor-

droeg, zoodat het geen wonder

mag heeten, dat zij al betrekke-

lijk jong als actrice en zangeres

in New York naam maakte. Na

een tournee, o.a. in Londen,

werd zij geëngageerd om in de

Vereenigde Staten een rol op

zich te nemen in een nieuw stuk

„Dokter Quack" en het was in

dit stuk, dat zij voor het eerst

tot de ontdekking kwam van

haar talent voor sluierdansen.

Zoekende naar een geschikte

japon voor een scène, waarin

zij door den dokter gehypnoti-

seerd moest worden, koos ?ij

een lang, soepel, zijachtig ge-

waad, dat zij eens van een paar

engelsche officieren had gekre-

gen en deze japon werd haar

triomfkleed

In een klein theater in de

provincie ging de première en

haar hypnosebewegingen in het

lange gewaad onder het too-

verachtige'licht werden een on-

verwacht succes. Kreten als

„een vlinder", „een orchidee"

klonken door de zaal en meer

dan twintigmaal moest de scène

herhaald worden.

ijverig ging Loïe zich toen

oefenen en na korten tijd had

zij een twaalftal dansen gereed,

die zij kortweg „dans no. 1,

no. 2" enz. noemde en die zij

zich voorstelde in verschillend

gekleurd licht uit te voeren.

Toen kwam de moeilijkheid van

het vinden van een engagement.

Geen enkele impressario wilde

een actrice of zangeres als dan-

seuse engageeren en na lang

zoeken vond zij er eindelijk een

bereid, haar repertoire eens te

komen zien. Het was deze, die

haar dans de „Serpentine"

•noemde, een naam die, hoe on-

FILM STUDIO „EUREKA"

Dir. A. Boesnach • SCHIEDAM

Wij zoeken steeds

Dames en Heeren

Annin. : Dinsdags en Vrydags van

3—5 en 8—70 uur.

In bewerking de nieuwe Holl. Film

„BET NAAR DE OLYMPIADE"

.

begrijpelijk en onlogisch hij

mocht klinken, behouden bleef,

waarschijnlijk om de suggestieve

werking, die hij op het publiek

uitoefende.

Loi Fuller kreeg haar en-

gagement en de dans had een

geweldig succes.

Weinig kijk als zij echter op

de commercieele zijde van haar

emplooi had, werd zij herhaal-

delijk op de meest geraffineer-

de wijze bedrogen en uitgebuit.

Het begon reeds met dezen zelf-

den directeur, die achter haar

rug om een andere danseres

engageerde, die haar sluierdan-

sen moest nadoen en, daar men

haar naam zoo zorgvuldig mo-

gelijk geheim had gehouden,

nicrkte 't publiek er weinig van.

Nadat zij èenigen tijd in New

York was opgetreden, koesterde

Loïe Fuller het verlangen naar

Parijs te gaan. Een kleine on-

aangename kwestie met de di-

rectie van Madison Square

Theatre versterkte haar in haar

voornemen en zij accepteerde

een aanbod voor Duitschland,

waar zij eenige voorstellingen

gaf en vervolgens naar Parijs

vertrok.

Het was October 1872 en

Loïe Fuller telde 23 jaar, toen

zij in Parijs aankwam, Parijs,

waarop' zij al haar hoop had

gevestigd en waarvan zij de

hoogste verwachtingen koes-

sterde.

Aanvankelijk ging ook daar

haar weg niet over rozen en

daar zij geen aaneengesloten en-

gagement in de opera kon krij-

gen, wendde zij zich tot de

directie van de Folies-Bergère,

Lofe Fuller

naar een teekening van Th. Th. Heine, weike voorkomt in Oskar Bie,

Der Tanz (uiigegeven door Julius Bara. Berlijn).

TELEF. 43306 DIRECTIE

DIFRAEN

OP VEELVULDIG VERZOEK

HALLO CALIFORN

MET

AMSTERDAM

waar zij onmiddellijk een con

tract kreeg en met een fabel-

achtig succes debuteerde.

Het programma, waarmede

zij furore maakte, bestond uit 'n

viertal dansen: „de serpentine-

dans", „het viooltje", „de vlin-

der" en „witte dans". Later

kwamen hierbij een dans op een

verlichten vloer, een vuur- en

een lelie-dans, „de vier elemen-

ten," „de zee" en schaduw-

dansen.

Jarenlang is Loïe Fuller een

der populairste danseressen ge-

weest, in het bijzonder in Parijs,

waar zij na haar tournee over

de geheele wereld telkens weer

optrad. Met tal van beroemde

menschen kwam zij in aanra-

king: Sarah Bernhardt, Alexan-

dre Dumas, Camille Flamma-

rion, Anatole France en ver-

scheidene vorstelijke personen,

die allen veel belangstelling

voor haar dansen hadden.

Bijzonder voelde Loïe Fuller

zich aangetrokken tot het licht

in zijn verscheidene vormen en

kleuren en met zijn toovereffect

op menschen en dingen. Het ge-

brande glas van een kerkraam

deed eens een wonderlijk kleu-

reneffect op een wuivend zak-

doekje ontstaan en de ontdek-

king van de feeërieke uitwer-

king daarvan, bracht haair op 't

denkbeeld, de bewegingen van

haar golvende gewaden door

lichteffecten nog exotischer te

maken en, daar dit een succes

bleek, bleef zij steeds naar

nieuwe vondsten op het gebied

van belichting zoeken. Toen in

Maart 1926 haar leerlingen in

't theater Tuschinski in Amster-

dam optraden, brachten zii er

o.a. zeer typische schaduwbal-

letten, die veel bijval vonden.

Natuurlijk bracht dit optre-

den de kwestie ter sprake, of

het doen golven van sluiers wel

dansen genoemd mocht worden.

Het antwoord op deze vraag

hangt vanzelfsprekend geheel af

van de definitie, die men van

dansen wil geveii, maar voor de

waardeering van een bijzondere

figuur als Loïe Fuller is dit al

van zeer weinig belang.

Vijf en dertig jaar lang dan-

seres en voordien nog zangeres

en actrice, geestige en een-

voudige memoirenschrijifster,

voorwaar 'n merkwaardig leven,

dat thans na 57 jaar is ukge-

bluscht. ALBERT HERFRED.

♦) Loïk Füller: „Quinze Ans

de ma Vie," Juven, Paris.

FILMLIEFHEBBERS!

BEZOEKT THEATERS. DIE

FDILIMS

VERTOONEN

i

Het eenvoudige meisje be-

kende, dat zij zijn liefde beant-

woordde, maar vertelde hem

verder, dat hij eerst de toestem-

ming moest vragen van haar

grootmoeder, zander wier toe-

stemming zij nooit met hem

trouwen zou, en zij spoedde

zich naar huis om haar groot-

moeder op zijn bezoek voor te

bereiden;

Weldra stond Throckmor-

ton tegenover de oude dame,

die, met de handen over een

stok gekromd en een geplooide

muts op het zilvergrijze haar

in een stoel gedoken zat. Hij

droeg op manlijken toon zijn

aanzoek om de hand van het

kind voor, waarop de oude

dame een toestemmend ant-

woord scheen te mompelen.

Toen de gelukkige minnaar

rond keek naar zijn verloofde,

kwam de oude dame tot zijn

verbazing vlug overeind, wierp

muts, zilvergrijze pruik en

zwarte japon af en stond vóór

hem als het meisje zelf, dat

hem onder den zonnehoed met

schalkschen glimlach aanzag.

Met een blijden kreet wilde

hij haar in de armen nemen,

maar zij hief haar hand af-

werend op en deed hem voor

de tweede maal versteld staan.

Zij wierp snel zonnehoed, blonde

pruik en katoenen jurk af en

stond vóór hem als niemand

anders dan de dochter van

Gordon.

Hubert Throckmorton had

de weddenschap verloren.

Langzaam, terwijl de herken-

ning begon te fichten in zijn

oagen, die zich wijd openden,

nam hij het mooie meisje in

de armen. „Mag ik nu uw

eerste damesrol vervullen ?"

vroeg zij.

„Niet alleen voor de film,

maar voor het leven," ant-

woordde hij.

Er kwam nog een aardig

tooneeltje, waarin de boete be-

taald werd en dat Merton met

studie gadesloeg. Hij be-

studeerde het dien avond nog

twee maal, maar hij was nog

onzeker, of hij ooit een meisje

zoo om het middel zou kunnen

vatten en haar zoo'n langzamen

kus zou kunnen geven. Mis-

schien zou hij het nog leeren.

Het wijd openen van de öogen

kon hij al, misschien wel even

goed als Harold Parmalee.

Toen het meisje Montague

na haar afscheid van Merton

in het kantoor teruggekomen

was, had Baird gezegd:

„Kind, je hebt me een

vroolijken dag bezorgd."

voorheen .EDEN"

Amstelstraat 9 - Amsterdam

HET GEZELLIGSTE

CABARET

VAN AMSTERDAM

WILSON, DE FILMFANTA5T

„Zei ik het niet?"

„Hij is nog veel beter dan

je gezegd had."

„Maar kan je hem ge-

bruiken ?"

„Daar is niets van te zeg-

gen. Dat weet je pas, als je

het eens geprobeerd hebt. Mis

schien is hij goed, en misschien

gaat het dadelijk mis."

„Ik wed, dat hij goed is. Ik

ze g j e . J e ^. c schuilt een

acteur in dien jongen. Het

eenige is, dat hij ernstig werk

moet doen, en dan is hij van

zelf grappig."

„We zullen zien. Morgen zul-

len we hem eens aan den tand

voelen. Hij ziet vandaag die

Parmaleefilm — ik heb hem

gisteren gezien — er komen

enkele dingen in voor, waar ik

den draak mee wil steken, zie

je ? Dus ik zal hem morgen een

rustig tooneeltje laten spelen en

zien, of er wat van hem te

maken is. Als het gaat, begin-

nen we dadelijk aan drama-

tisch kluchtspel, en hoe em-

stigei hij speelt hoe beter. Het

moet haast zeker goed worden,

maar je kunt nooit zeggen in

ons beroep, dat weet je even

goed als ik."

Het meisje was vol ver-

trouwen. „Ik kan het van

dezen jongen wèl zeggen," hield

zij vol.

HOOFDSTUK XIII.

Baird liet Merton Gill spelen.

Terwijl de jonge man dacht

dat hij 'n ernstige rol ver-

vulde, had de sluwe producer

er heel wat anders mee voor.

Het lukte.

Z'n eerste optreden was een

„copy" van Parmalee als Hu-

bert ThrockmoTton,als imitatie

schitterend gelukt, met de over-

drijving, die het publiek graag

ziet. Baird had natuurlijk voor

een passende omgeving ge-

zorgd. D.w.z. een die het

comische effect van het geheel

verhoogde. Gelukkig, Merton

merkte er niets van.

De tweede film lukte ook.

Het was een sentimenteel

stuk, met heel wat „Wild-west

werk". Merton was gelukkig.

Eindelijk kon hij z'n „Buck-

Benson" pak gebruiken.

Meer dan eens hadden de

andere medespelers moeite om

ernstig te blijven, ernstig zoo-

als bij Merton moest passen.

Baird moest dreigen en

vloeken, hij was als de dood,

dat de jongen het zou merken.

Het meisje Montague zat ook

in angst. Ze hield te veel van

Gill om hem een teleurstelling

te bezorgen.

De drie dagen gingen voor

Merton om in een wervelwind

van dramatische spanning. Als

hij een enkele maal verontrust

werd door het vermoeden, dat

(Vervolg)

• '....-- —^— ■■" ^■"

het stuk niet heelemaal ernstig

was, behoefde hij maar even te

denken aan den diepen ernst

van zijn eigen rol en het uitge-

streken gezicht, waarmee Baird

zijn acteurs hun rollen voorzei

om onmiddellijk gerustgesteld

te worden.

En in zijn eigen rol vond

Merton zeer zeker niets, dat

niet volkomen ernstig en van

treffende tragiek was. Daar

was bijvoorbeeld het spannende

oogenblik, toen de trouwe cow-

boy de feestelijkheden onder-

brak met de mededeeling, dat

er een New-Yorksche detectieve

aangekomen was om den man

te zoeken, die Hoffmeyer be-

stolen had. Zijn vrienden ver-

zamelden zich om Merton heen

en zwoeren, dat zij hem nooit

levend te pakken zouden

krijgen. Hij werd overreed een

valsche snor voor te doen, tot-

dat de detective vertrokken

was, en in deze vermomming

stond hij eenigszins buiten den

kring zijner makkers, toen de

detective binnenkwam.

De detective was de schele,

zelf vermomd als Sherlock

Holmes, met een pet met vóór-

en achterklep en een neerhan-

gende blonde snor. Hij stond

een pijp te rooken, terwijl hij

de aanwezigen opnam. Merton

kon dit tooneel niet zien, om-

dat hem was gezegd, dat hij

den detective den rug moest

toekeeren. Later zag men, hoe

hij in een spiegel opmerkte,

dat de Mexicaan, dien hij ge-

straft had, naar voren kwam

sluipen om den detective om-

trent de aanwezigheid van den

schuldige op de hoogte te stel-

len. Den lafaard kwam zijn

verraad duur te staan. De held,

nog met den irug naar den

anderen toegekeerd, trok zijn

revolver en mikte heel nauw-

keurig met behulp van den

spiegel.

Dit was één van de dingen,

die hem vreemd waren voor-

gekomen. Inplaats van de re-

volver over zijn schouder te

richten met behulp van den

spiegel, moest hij mikken op

het beeld van den Mexicaan

in den spiegel en op dat beeld

schieten, „'t Is in orde," ver-

zekerde Baird hem. „Het is

een kunstje van de camera,

zie je ? Het lijkt nu wel of je

in den spiegel schiet, maar op

de film komt het volkomen in

orde. Je zult het zien. Ga door,

mik nauwkeurig, en schiet maar

pardoes in den spiegel —

vuur 1"

Nog wat in 't onzekere,

schoot Merton de revolver af;

de spiegel vloog in gruzele-

menten, maar een voet of tien

achter hem hief de trouwe-

looze Mexicaan de armen op

en viel, door een kogel in het

laffe hart getroffen, levenloos

op den grond. Het was een

zonderling en onbegrijpelijk

kunststukje, dacht hij, maar

Baird zou natuurlijk wel weten,

hoe het moest, dus hij dacht

maar niet langer over het raad-

sel na. Buck Benson, de stille

man van het vrije veld, had

den schurk, die hem verraden

wou, gestraft.

Merton moest op een paard

ontkomen. Het beest leek won-

derwel op Dexter, den knol

van Gashwiler.

Baird scheen buitengewoon

tevreden met het spel.

De serie opnamen werd ge-

sloten met een aandoenlijke

serie buitenopnamen, waarbij

ook het meisje Montague haar

rol speelde.

Daarna was Merton's rol ge-

ëindigd. Het gezelschap bad

nog een weekje werk. Baird

bedankte den jongen acteur met

warmte.

„Uitstekend werk, mijn jon-

gen ! Je hebt nu je eerste stuk

gespeeld, en ik ben overtuigd,

dat je met Juffrouw Montague

als je eerste actrice groot

succes zult hebben bij het

publiek. Al wat je nu de vol-

gende veertien dagen te doen

hebt, is wat uit te rusten, ter-

wijl wij de ruwe kantjes van

dit stuk wat bijwerken. En dan

beginnen we met het nieuwe.

Het zit al vrij wel in elkaar,

en er is een groote rol in voor

jou — iets groots, dat op

grootsche wijze moet worden

opgevat, begrijp je ?"

„Ik ben blij, dat u tevreden

over mij is. Mijnheer Baird",

antwoordde Merton. „Ik heb

het beste gegeven, dat in mij

was, om die mooie rol op een

goede manier te vertolken. En

ik verwonder mij nog. Mijnheer

Baird, dat ik onder u aan het

werk ben; ik had het nooit

gedacht, en natuurlijk, als u met

die kluchten was voortgegaan,

zou het ook nooit gebeurd zijn.

Ik zou daar nooit in willen

meedoen."

„Natuurlijk niet," zei Baird

met hartelijke instemming. „Ik

begreep, dat je een ernstig

artist was, en je kwam juist

van pas, net toen ik zelf ook

ernstig wou zijn, toen ik .met

die flauwiteiten wou ophouden

en iets beters en fijners geven.

Je kwam net toen ik je noodig

nad. En, luister, Merton, ik

heb je laten teekenen voor veer-

tig in de week —"

„Ja, mijnheer, en ik was ér

wat blij mee."

(Wordt vervolgd.)

LOUIS XVI

Hoek REMBRANDTSPLEIN

Lunch f 2.—

Plats du Jour ...... 1.25

Souper de Theatre . . „ 2.—

Koffie, Thee, Bitters . 30 et.


BELANGRIJKE

KLEINIGHEDEN

Urn vleesch netjes te snijden

zooals 't hoort, is een eerste

vereischte een scherp mes en

eenige kennis van de verschil-

lende stukken, die worden op-

gediend. Zeer warm vleesch is

moeilijk te snijden, wanneer 't

een weinig bekoeld is, gaat

't beter. Nu moet men er op

letten, dat 't vleesch in de

goede richting gesneden wordt,

d. w. z. dat men van eiken spier-

vezel een schijfje afsnijdt. Snijdt

men 't echter in de richting

waarin de spiervezels loopen,

dan is dit verkeerd, 't vleesch

is dan dradig en taai. Ossenhaas,

roastbief, ossetong mogen in

tamelijk dikke plakken in

schuine richting gesneden wor-

den, ander vleesch üefst dun-

ner. Na 't snijden zet men 't

weer zooveel mogelijk in zijn

oorspronkelijken vorm. Gevo-

gelte wordt eerst van de pooten

en vleugels ontdaan, die er

precies bij een gewrichtje af-

genomen moeten worden. Bij

een eendvogel en fazant snijdt

men daarna 't vleesch van de

borst over de lengte in plakjes,

bij een kip of ander klein ge-

vogelte in de breedte. Het

vleesch van een haas wordt

over de breedte van den rug

en achterpooten in plakjes ge-

sneden en deze daama weer

in fatsoen geschikt.

Compotes zijn geliefkoosde

lekkernijen bij wild of ge-

vogelte; als we nu flesch of

blik openen en dan ontdek-

ken, dat de geconserveerde

vruchten wat verkleurd zijn, be-

hoeven we nog niet te vreezen

een minder appetijtelijk gerecht

op tafel te brengen. Dit kwaaltje

is wel te genezen. Vooreerst

doet men verstandig, de vruch-

ten in glas of kristal op te

dienen, dat maakt al reeds een

aardig effect, dan kunnen we

nog wat geraspte amandelen of

cocosnoot over iets of wat ver-

kleurde vruchten strooien, het

Zoekt U Personeel?

Geeft uw aanvragen aan het

Haagsch Bemlddelings Bureau

HoofJlcantoo,: GROOTE MARKTSTRAAT 23

DEN HAAG - Telefo„„ 16565

Agentessen in verschillende plaatsen

in Holland en Duitsch and.

Wij nemen de informaties

en slaan tea jaar voor hel personeel in

^^ONZELBZEREüEN

sap kan men met een scheutje

likeur ot sherry een geurig

smaakje geven. Wat dunne

madeira, biscuits tusschen de

aardig gerangschikte vruchten

gestoken geven een smakelijk

aanzien aan 't gerecht.

Weet ge, dat de goedkoopste

pruimen zacht en mooi glad

worden bij 't koken, als men

ze tweemaal 24 uur in water

laat weeken, na ze eerst goed

gewasschen te hebben. In 't

weekwater, dat flink ruim moet

zijn, worden de pruimen dan

gekookt en kunnen, ook de

allergoedkoopste, na deze be-

handeling als compote glad en

rond op tafel worden gebracht.

Kristal wascht men liefst in

koud water af, daar 't dan

langer helder blijft, 't Kan

natuurlijk voorkomen, dat 't

daartoe te vuil is, in dit geval

is men wel genoodzaakt warm

water er voor te nemen en in

't uiterste geval warm zeepsop,

maar dan moet men met warm

schoon water naspoelen. Karaf-

fen, bloemvazen, in één woord

voorwerpen die erg aangezet

zijn en waar men met de hand

moeilijk bij kan, zijn schoon

te krijgen met eierschalen, kof-

fiedik, theeblaren, brusselsch

zand en dergelijke. Slechts in

't uiterste geval wordt gebruik

gemaakt van een weinig ver-

dund zoutzuur, waama 't na-

spoelen met veel water moet

-,, — -^-^^^^^^^ ^■■^■^^■^ ^^ ■"

volgen. Het aanzetsel ran wijn,

port enz. kan men 't gemak-

kelijkst verwijderen door wat

alcohol in de karaffen te gieten

en ze daarmee een poosje te

laten staan. Ook moet men de

karaffen nooit nat wegzetten,

daar ze hierdoor een leelijk

aanzien krijgen. Het afdrogen

van kristal moet geschieden met

fijne linnen doeken. Bij glazen

met voet zorge men er voor,

den doek gelijk om bovenstuk

en voetje te laten meedraaien,

anders loopt men groote kans

't voetje er meteen af te

draaien. Hebben we 't ongeluk

een glas te breken en dat is

iets wat ons allemaal wel eens

gebeurt, hoe rapen we dan die

scherven op, zonder ons te be-

zeeren aan de verschillende

stukjes glas of onzen veger te

bederven ? Hiertegen is een zeer

eenvoudig middel. Neem een

ouden vochtigen lap en leg dien

over de scherven. Klop er

zachtjes op en alle scherfjes

blijven aan den lap Ideven, die

ONTVANGEN BOEKEN

De* Vrouw en haar huis, een

smakelijk -uitgevoerd maand

blad, gewijd aan vrouwenbe-

langen.

Het wordt door de fa. van

Holkema en Warendorf uitge-

No. 78142. Modern meisjes-

manteltje metschuin overelkaar

slaand bovenstuk en ruime

schoot. De garneering is van

bont. Verkrijgbaar voor den

leeftijd van 4 tot 12 jaar. Be-

noooigdvan 70cM.breed fluweel

3 M , van 8 cM. br. bont 3 M .

van 135 cM. breede stof 1,65 M.

No. 78238. Snoezig pakje voor

kleine jongetjes om voor par-

tijtjes of dergelijke te dragen.

Het pakje kan van elke kleur

fluweel gemaakt worden en de

blouse van crème Janansche'

zijde. Benoodigd van 55 cM

breed fluweel 1,75 M., van 95 CM!

breede zijde 1,50M. Verkrijgbaar

voor den leeftijd van 1—6 jaar.

Van deze afbeeldingen, die met

toestemming der fa. Weldon Ltd.

te Londen zijn gereproduceerd,

zijn franco D.D. geknipte patro-

nen verkrijgbaar tegen' toe-

zending van f0.75en vermelding

van het no. aan mevr. Mlliy

Simons. 2e Schuytstraat 261.

Den Haag.

WOLLEN EN ZIJDEN STOFFEN KUNT U GE-

MAKKELIJK WASSCHEN EN BLIJVEN PRACHTIG

INDIEN U UITSLUITEND GEBRUIK MAAKT VAN

LUX

VRAAGT GRATIS CAMERA - PROSPECTUSr

daarna kan worden verbrand

of in 't vuilnisvat geworpen,

zóó, dat niemand er zich verder

aan wonden kan. Gooi vooral

nooit scherven glas in een

papiermand, zooiets kan groote

onheilen ten gevolge hebben,

't Is toch voorgekomen, dat

iemand gedachtenloos een ge-

broken glas in de papiermand

wierp en degeen die 't oud

papier opruimde en met de

hand door de papiersnippers

graaide, niet vermoedende dat

er zich glasscherven tusschen

zouden bevinden, zich zoo deer-

lijk aan den pols verwondde,

dat er onmiddellijk geneeskun-

dige hulp moest worden inge-

roepen.

geven en staat onder redactie

van Elisa M. Rogge. Het Win-

ternummer van dit blad is af-

wisselend van inhoud en sma-

kelijk van uitvoering. Vooraan-

staande vrouwen en mannen

hebben er hun medewerking

aan gegeven. Het is ook

illustratief goed verzorgd.

Bij de fa. G. B. van Goor

Zonen te Gouda is de tweede

druk van het boek over het

damspel van J. de Haas en Ph.

L. Battefeld verschenen, be-

werkt door (nomen est omen!)

A. K. W. Damme.

Het edele damspel is eeuwen

en eeuwen oud, doch nog altijd

even geliefd. Dat is wel eigen-

aardig, maar begrijpelijk ook,

omdat het een groote variatie

is en hersensgymnastiek en ont-

spanning biedt.

Dit boek bevat een practi-

sche handleiding om het spel te

leeren, met tal van problemen-

Hef kost f 1.50. L. E. K.

D POUDRE COMPRIMÉE

(In 8 tinten)

van

f 1.25

Een sierljjk doosje, een byou

in Uw taschje.

Losse reservesteentjes eveneens

in acht tinten verkrijgbaar, met

frisch donsje verpakt, .... f .75.

I

Haariemmerstr. 31 - 39 Jg**

EDISON» Elandsgracht 92-94 Telef.

35452

WRIGLEYS

KAUWBONBONS

"Nèi clkcn

CASINO

Coolsingel 83, Rotterdam

Telef. 8400

lederen avond 8 uur:

pi pm

P^PPEINIIHIiDIMI

Vanaf Vrijdag 27 Jan. a.s.

PALEIS VOOR VOLKSVLIJT

AMSTERDAM TELEF. 36317

ELKEN AVOND 8 UUR:

BOUWMEESTER 5

=^ltEVUE=^

DAT IS 'T TOPPUNT

ACADEMIE DE DANSES ■ ROCCO DUBOIS

34 3. P. COENSTBAAT . LA HAYE - TELEF. 71909

Privélessen en Clublessen voor eiken leeftijd '"^a^fö 8

mKJk HOPPER THEATEB

IEDEREN AVOND 8 1 /, UUR:

PEGGY, M'N KIND

Concert-en Theater-Bureau B.H.IBEÜNQS

Luthersche Burgwal 10. Den Haag. Telef. 14713

Bete.* d

OANS-INST. v. d. ZANDEN

Schiedamschesinsel 49-50

Rotterdam Telef. 13565

Het adres voor goed dans-

onderwijs, zoowel voor

binnen als builen de slad

VRAAGT PROSPECTUS

GEBR. SCHAKELS

UNIVERSAL ARTISTEN

Te engageeren voor feesten,

partijen en tentoonstellingen

Ook met Revuegezelschappen.

Permanent adres :

Amstel 130, Amsterdam

De groote Amerikaansche

=== succesfiltn - met JOHN BABKYMORE

J DANS-INSTITUUT

JEI^ W TH. W. BUS

jk

Poeleslraat 29

GroDiogen Telel. 2740

> nHJUr.KNL

'■n D A N S F N

Rhytmische

^ Gymnastiek

THE WORLD'S

THEATRICAL EXCHANGE

EDWARD BAMBERG

I I

ARRANGEEREN VAN

PARTICULIERE FEESTEN

Amsterdam-C Vijzelstraat 58 Tel. 31761

Walkers 8 Academy-Girls

Theater am Bohlwcg, Braunschweig

ficht Gij^Last van

Gccft Direct VcHichtint*!

Slechts enkele seconden zijn noodig

om het hevigste jeuken tot bedaren

te brengen. Een paar d ruppels D.D.D.

brengen reeds verlichting. Deze bij-

zondere vloeistof is een verzachtend

middel tegen huidziekten van allerlei

aard. Het dringt diep in de poriën

door, doodt de ziektebrengende bac-

teriën onder de huid ên werkt

uitstekend bij Ekzeena, Open Beenen,

Ringworm, Huidroos, UitslKg en

andere huidaandoeningen; bevrijdt

ü van jeuk en doet ü rustig slapen.

Waarom zoudt ü wachten? Koop

nog heden een flacon van f.0,75 of

f.2.50 bij Uw apotheker of drogist.

D.D.D. zeep f.1.—per stuk.

DE -WERELD-REVUE

Il HJtLLOl

MILLE COLONNES

AMSTERDAM

CABARET

VARIÉTÉ

DANCING

EERSTE SEDAN

TAXI ONDERNEMING

te Amsterdam, voor 3 personen

10 Wachten

CENT per kilometer

1 Galden per uur

VUiteriiden f 1.50 „ ,,

Toeren . . t 2.— „ „

= Telefoon 31324

ABONNEERT U OP DIT BLAD

öSCh wordt prachtig helder en

is vroeg aan de lijn. met


sr

TEKST VAN ANN11E DE HOOQ-NOOY

stréi.'\end'oo.qeH z^n.nf..klaar.

■3

hxxr.

Pierrot, hij smeekte zijn Pierrette,

Sta mij slechts vijf minuten toe.

Slechts vijf minuten jou bezitten.

Wat wil je, dat ik daarvoor doe?

Zal ik daarvoor mijn leven geven.

Want zonder jou is dat een hel....

Ach, geef m' aanbidd'lijke Pierrette,

Die vijf minuten liefdesspel!

50 pCt. meer

geluidsvolume

21/2 x meer octa-

ven dan elk ander

fabrikaat

Nimmer storingen

Steeds het nieuwste, het b^ite

en den grootsten voorraad bij:

71

♦ ■«• ♦ ♦

MUZIEK VAN HENRI SWART

h

Met 1i>.je,5^ie gw kuisen smeek..ten 'Ent kmUendJkortge.knip.te

l£k^^^er.rx^_durfd'hetwr.. kU.... ren V6ör hi^M de araot.ste äehd ob wdl

Z^- * J5ll *. ^^oi. * pzJ- # ptui.

Pierrette, schuins 't kokette kopje.

Kijkt schalks den jongen minnaar aan

En steeds verzot op avontuurtjes.

Zegt zij: „Welnu, 't is toegestaan.

Jij mag mij vijf minuten minnen.

Bedenk, niets is daarna je deel.

Pierrot, jij domme, dwaze jongen.

Jij vraagt toch waarlijk niet te veel!"

oo .Tiers w©oc

l

I


No. 103

met eenveerige

motor

f 110.-in eiken

No. 109

met tweevee-

rige motor

f145.- in eiken

No. 156

Salon-

Gramophone

tweeveerige

motor

f290.-

in eiken

f 320.-

in mahonie

WmULEIN SPi^ilNKSIEI^ [

De vijf minuten zijn verstreken.

Het vijf-minuten-Hed is uit....

Pierret', het schalksch kokette meisje.

Zij werd Pierrot z'n kleine bruid!

Pierrot, hij had haar doen beseffen.

Dat met een jong, verliefd gemoed.

Als men het goed wget aan te leggen,

In vijf minuten wond'ren doet!

PASSAGE 46 - TELEFOON 13778

v. MEERDERVOORT 60a en 453

No. 032

Enorm

klankvolume

4-veerig werk

eiken

Om 't halfuur

opwinden

met hoorn

f 115.-

Gemischlooze

weergave

Speciaal gebouwd

voor de tropen.

Met

zelf opwindende

electrfsche motor

f 50.— meer.

I

More magazines by this user
Similar magazines